장음표시 사용
51쪽
41 F. BAR TROLOMA I spi Nel ipso quod sic accusantur, etiam si aliquando non vere ae e poraliter peregerint ea de quibus accusantur, vehementer tamen suspecti
sunt, quod de flagitiosissuna tali secta sint: & praecipue si plures testes in idem contra aliquem concurrant, vari, sque temporibus: dc si alias etiam malae sit vitae vel famae. Neque enim Deus clementissiamus diu permitteret innocentes de tanto crimine accusari: dc esset de omnibus par ratio, quod diabolus omnium personarum figuras praetenderet diuersis temporibus: quod patet salsunt, quia tales innocentes no solum pauci esse creduntur in comparatione aliorum , contra quos Inquisitores procedunt in aliqua ciuitate vel terra: sed nulli adhuc ab Inquisitoribus tales inueti sunt esse delusi, licet aliis narrantibus dicatur quandoque tale quid contigisse. Omitto co-tra eandem euationem afferre indicia apertissima de reali deportatione, quae tam ante,quam Post deportationem in plena vigil a contingunt, quorum in hoc opusculo inseruntur plurima, ut praecipue infra patebit. Ad eandem euasionem praecludendam, aliae deductiones inuicta. cap. X U.
AD eandem euasionem primam excludendam , aliam deductionem assero: quae tam eX dicto capitulo, quam ex aliis deternunationibus summorum Pontificum robur accipit. Eκ illo namque
capitulo habetur duplex modus, quibus diabolus potest homines deludere, vel decipere. Vnus ostendendo in somnis, seu in spiritu, aut in visu quod bon est: Alius in vigilia praetendendo formam allia
cuius, sicut contingit in apparitionibus diabolicis, puta cum diabo-Jus assumens corpus aereum , format illud in similitudine hominis, vel mulieris, vel bestiarum . Sicut saepe legitur in sanctorum hist riis. Primo autem modo posse deludere probat. d.c.Per secundum Secundo vero modo probat per Apostolum I. Cor. 9. dicente, quod
diabolus transfigurat se in angelum lucis, quia videlicet aliquando apparet in forma boni angeli, dc multo magis potest apparere in sernia hominis vel bestiae. Potest ergo sic hominum phantasmata odidinare, ut videatur eis videre quae non vident, dc esse quod non est, quod maκime contingit in somnis. Potest Sc alio modo deludere
per praestigium, ut confitentur omnes tam theologiae, quam canonici iuris cultores Non negat etiam capitulum illud, diabolu posse de loco ad locum hQmines portare . Hoc enim negare esset haereti
cum r dicente Iob, quod non est potestas, quae ei valeat comparari super terram: inutio etiam contra veram Prulose iam hoc esset, quae
52쪽
qtve virtutem subsunthe separatae omni corpori prisere. sed solum
adducit de astruit capitulum illud, quod non portentur tunc ad seis ruendum aliquam veram deam, eique seruiendum , propter quae via ebatur illis sceleratis mulieribus, quod realiter portarentur. Ex illo
ergo capitulo iuncta fide,& philosophia habetur esse possibile, quoadiabolus has maledicas personas portet: & per diuersarum rerum apparitiones praedicto etiam secundo modo deludat. Possibili autem posito in esse, nullum sequitur in conueniens , praecipue si sacris littoris, vel determinationibus Ecclesiae non repugnet. Ponatur ergo per casum possibilem, quod contingat multitudinem personarum sic a diabolo congregari , de induci ad abrenunciandum fidei , con tem nendum sacra, aliaque ficienda quae narrantur de strigibus, ex quibus merito veniunt ab Inquisitoribus & fidei iudicibus puniendae. Tali autem casu posito, quaerendum est, quomodo poterit iudex in eorum notitiam deuenire, si non est eredendum complicibus de sociis horum criminum, qui deprehensi sunt, Sc iudicialiter eonfessi . Neque enim alius homo potest ista cognoscerer de hi qui de tali s cietate supponuntur esse , terribilibus sacramentis se astringunt, nestinuicem aliquatenus accusent, neque factum propalenti nisi sorte causa seductionis alicuius et etiam si contingat aliquem hane datam non seruare fidem, horribiliter vapulata consociis , vel a daemone, nisi forte sint in sortiis Inquisitorum. licet etiam neque sic quandoque possint evadere. Quomodo ergo tam acerrimi hostes fidei tollentur de terra, ut intendit sancta mater Ecclesia Quis autem a
deat praesumptuosus vel sciolus dicere, quod licet iste modus delusionis sit diabolo possibilis , non tamen utitur illo, neque illum Deus permittit r Num de permissione Dei debet quis sentire aliter quam
sancta mater exposcat Ecclesia , de rerum ostendat euentus a Vbinam autem habet quis Ecclesiam docere, quod haec Deus non permittat Quin etiam oppositum illam sentire ex hoc dignoscitur , quod authoritatem de omnem sauorem praestat Inquisitoribus contra tales nequissimas personas. Euentus quoque de frequentissima apertaque indicia id ipsum docent: Iudices omnes fidei & innum rabiles consiliarii sic esse iudicant : testes infiniti idem QErmant.
Quomodo ergo potest quis sapiens astruere id impossibile, aut etiam
non de facto contingere In hoc discernant omnes, si rationem uentur, aut voluntate, seu quomodolibet alia sinistra causa vel intentione. Et casum quisque ponat ante oculos suos,quod sit ipse iudex aut gubernator in aliqua ciuitate ecclesiae, vel cuiuscunque principis , & compareat ante eum qui dicat se hominem audisse dicentem, quod conuenientium in cursu duo cives tractarunt, dum ibi es-F 1 sent
53쪽
sent tradere ciuitatem hostibus ecclesiae vel principis et oc quod voeato homine illo, se esse ab eo discat, ut a teste de visu t & id quod
in tali casu crederet, aut faceret, si iudex esset: vel certe fieri consuletet, si consiliarius e get, uel allessor iudicis, iaciat oro, vel non minus credat , aut fauorem praestet Inquisitoribus , qui praedictis modis similia cognouerit, contra Christum in tali cursu fieri vel tractari,s vere christianus est. Praeterea eccletia haec esse possibilia immo desicho contingere credit non solum in directe, dando generaliter au- thoritatem Inquisitoribus contra tales sicut contra haereticos, de eorum iudicia non solum non reprobando, sed potius approbando ,
verum etiam quia directe, dc specialiter sectam hanc insequitur, de per specialia priuilegia Inquisitoribus mandat, ut hos pestilentissimos homines usque ad extremum interitum & exterminium persi quantur inuicte. Unde quod Innocentius mandauerat primo inquiis
litoribus Alemaniae, ut supra relatum est, ct Iulius postmodum i quisitori Cremonensi, confirmauit ultimo Adrianus sextus Pontis ex omnibus Inquisitoribus congregationis Lombardiae ordinis Praedicatorum mandans ut ossicium inquisitionis exerceant contra praeis dictam sectam personarum, quae a s de catholica deuiantes, fidem ipsam quam in sacri susceptione baptismatis abnegantes, sacram cri cem pedibus conculcantes, dc opprobria super eam perpetrantes, eccle uasticis de praecipue Eucharistiae sacramentis abutentes, diab Ium in suum dominum & patronum assumentes, eique obedientiam de reuerentiam exhibentes , cic suis incantationibus, carminibus, Grilegiis, aliisque nenndis superstitionibus homines, animalia,& stu' eius terrae multipliciter laedentes , aliaque quam plurima nefanda,e cessus de crimina eodem diabolo instigante committentes, inuentu tur, eosque puniant secundum modum contra alios haereticos a iure
de sacris canonibus statutum. Vnde patet, quod cum liccsecta non sitatis secta strigum : Sc ista nefanda faciant non nisi pro magna parte incursu ; quia etiam ibi lectam faciunt dc conuentum, de non alibi, nec alio tempore omnia, sequitur quad Pontifex supponit de determinat non illusorie, sed vere de realiter haec in cursu fieri de perpetrati Quam etiam sectam Clemens. vij. per breue, quod directum est R verendi Isimo Episcopo Polensi Gubernatorique Bononiς, mandans eidem ut contra quosdam Mirandula nos ei uidem sectae praestet omnem favorem Domino Inquisitosi Parmensi. & incipit. Accepimax nonii ne animi. appellat expresse haeresim strigiatus. Cum ergo ex praedictis concludatur, quod praecli crimina non committuntur a
Praedictis hominibus illusorie, sed vere, oportet quod non in somnis dant aeut deportentur ad cursum, sed uere dc realiter: α consequenter
54쪽
tet quod fides pr standa est testibus de visu contra tales. Alias perseret omnis modus procedendi contra tales, vel cum maxima dissicultate possent deprehendit eo maxime, quod scut per eo tum consecsones agnouimus , sacramentis sui diximusὶ magnis se astringant, se inuicem non reuelare. Advertendum est etiam, quod si testibus non creditur contra alios propter assertam delusionem: iam non esset etiam credendum seipsos accusantibus, uel iuridice confitentiabus, quod talia tibi contingerint, eo quod censendi pariter esse delu si, de eis esset compatiendum, & non sententia contra eos serenda, si dicerent se nunquam extra cursum tale quid secisse, nec ex corde unquam talia se perpetrasse, aut contra fidem quicquam opinatos esse. Quod tamen nullus sanae mentis concederet, de practica omnium Inquisitorum est in contrarium. Praeterea, ex eisdem Pontificum verbis hoc elicitur, quod eundem debent contra sectam isti seruare modum inquirendi de procedendi, quem seruant secundum iura contra alios haereticos . Modus autem ex parte intentionis idisus Inquisitoris de efficaciae tam interioris quam exterioris, est ut intrepide omnique humano timore, Sc cuiuscunque commodi vel lucri amore postposito, inuicte procedant. Vt patet in priuilegio quodam Inquisitionis, quod incipit. Ex parte vero ordinis procedendi de executionis, ut simpliciter de de plano, dccaei.c. Statuta, de Haeret. lib. 6. Item ut excommunicati & participes vel socii criminis in t simonium admittantur . eod. tit. In fidei sauorem . Contra istam ergo sectam hoc ultimo modo procedendum est . Tenentur ergo credere Inquisitores omnibus qui testimonium contra hanc sectam ferre uoluerint, etiain si dicant se socios criminum. Non potest ergo interponi, quod isti socios se dicentes, non sunt audiendi, quia delai dantur per praestigium, uel quomodolibet aliter: quia iam tolleretur modus procedendi contra illos,quo procedi debet contra alios haer ricos: quod est contra uoluntatem de mandatum ecclesiae in praedicto
priuilegio Adriani. Vnde patet, quod illa euuio nulla est, sed irrationabilis de periculosa fuga. Eadem secunda ratio ex eodem fundamento tripliciter confis
cap. X G. ΡR Aa e L V s A igitur praedicta euasione ad secundam rationem principalem, confirmatur ipsa secunda ratio principalis tripliciter. Primo sic. Si duobus testibus dein praeiudiciu tertii tam in iudicio creditur, quam extra iudicium de rebus possibilibus euenire. ' multo sortius credendum est maxime multitudinΙ tale quid consormitet asserenti,
55쪽
ter ex .sas is per Barcini. de minore. q.
is F. BARTHOLOMAE a s M v x t casserenti. Quia de quo minus videtur inesse de inest, & de quo ma
gis, per regulam topicam. ' Maxima est autem multitudo talia naris rantium, ut supra deductum est. Sed dc hqc ipsa quae narrantur, esse possibilia supra in primo principali probatum est etiam ex lactis ii teris. Ergo non sunt haec tam sicile passimque neganda, ut nonnulli faciunt. Confirmatur secundo eadem secunda ratio, sic. Fama quam omnes Aman i, non ex toto perit: & impossibile est, quod sa mosum sit salsum ex toto, secundum Philosoplium in lib. de somnot& vigi. de p. Ethicorum. ' Maxime autem si sundetur narratio incertitudine sensuum . Non enim possunt salii sensus exteriores circa propria sensibilia, ut dicitur in secundo de Anima. Narrant autem omnes isti ea quae ab eis videntur & fiunt supra naturam, dc ea esse vera testificantur de visu pluribus sensibus. Et in hoc omnes conu ni re, quod corporaliter fiant quae sensisse se dicunt, publica de uniue salis est fama. Non ergo ex toto salsa esse censenda sunt, aut putandum est uniuersaliter tales personas decipi, vel decipere t licet soris interueniant saepe delusiones, ut supra declaratum est. Confit- matur tertio eadem ratio sci Si quod est magis incredibile quam iulud de quo est sermo, vel saltem aeque incredibile, de nihilominus, sanctis Do ctoribus hae sola ratione creditur, de pro certo asseritur, quod a multitudine virorum ac mulierum, tam eorum qui sunt e perti, quam eorum etiam qui ab his qui experti sunt didicerunt de cognouerunt, enarratur 6c confirmatur: multo magis ab omnibus credendum erit, quod est magis credibile, vel saltem aeque credibile, de quod est aeque vulgatum & assirmatum ab his, qui experti sunt, vel ab expertis certa relatione cognouerunt. Nam cum cito sine ratione credere sit in ditium leuitatis, iuxta illud Ecclesiastici et s. Qui cito credit, leuis est corde: magis hoc alienum esse debet a sanctissimis de glauissimis ecclesiae sanctae Doctoribus, qui tam naturaliter, quam supernaturaliter dotati sunt supra caeteros muneribus intellectus, quam a quibuscunqge aliis . Masis autem credibilia sunt omnia quae narrantur a strigibus fieri in cur tu illo diabolico, praeter hoc quod etiam amrmant sibi contingere; daemones, inquam, esse eis incubos aut succubos, quam hoc ipsum quod exceptuatum est, ibi vel alibi expleri per daemones. Et tamen hoc ex sola multitudinis assertione pro certo teneat Aug. Tho. caeterique Theologi. Ergo multo fortius a nobis non debent illa negari, de quibus est sermo. Quod autem hoc sit magis incredibile, oc magis videatur a possibili alienum, ex hoc manifestum est, quod daemones cum sint spirituales creaturae. cia rates delitias aut oblectationes non magis admittunt, eisque oblectari non magis possunt sensitiva oblectatione, quam lapides. Sicut
56쪽
Q AasTIO DE sTRIGr Bus. Us cut enim lapides ita dc angeli sensibus caret, quorum obiecta sunt
illa oblectamenta: & consequenter videntur etiam ab eorundem spirituum voluntate aliena: licet in corporibus assumptis possint ab illis opera motusque tales quasi vitales perfici, & in illis intellectualiter non autem sensualiter oblectari propter animarum Perniciem , eorum , inquam, qui tale cum eis habent fetidi ssimum commertium . Quia tamen vidiκimus in videntur e longata haec opera vilissima dc vilitatem animi praetendentia, utpote subiecti passionis bus concupiscent se turpissim . ab eorundem spirituu in eleganti natura, Potius quam opera circa corporalia quidem expleta. sed tamen virtutem eorum ac Potentiam primonstrantia, qualia sunt haec, quae Darrantur accidere talibus hominibus in illo diabolico cursu: minus illa credenda forent quam ista. Quod vero sancti Doctores non ratione aliqua vel reuelatione moueantur illa credere,quq minus credibilia sunt, & ut vera cunctis illa Christianis an nuncient non nisi sola fide narrantium: Patet praecipue per diuum Augustinum, qui haec ipsa primus inter catholicos in scriptis redegit, nedu possibilia, sed & faeta in xv. lib. de ciuitate Dei.capit.κκiii. Vbi sic ait. Creber rima fama est, multique se eκpertos, vel ab eis 'qui experti erant,de quorum fide dubitandum non est, se audiuisse confirmant, silua nos de phaunos quos vulgus incubos vocat, improbos eκtitisse muli ribu dc earum appetisse & peregisse concubitum: & quosdam daemones quos dusios Galli nuncupant, assidue hanc immunditiam detentare & efficere, ut hoc negare impudentiae videatur . Haec ille. Hoc idem tenet etiam sanctus Doctor non nisi ob Augus mi praedictam inductionem. Sed neque alii doctores sancti, videlicet Gregorius dc Isidorus, qui tales dari di mones incubos dc succubos assi
mant , ut supra inductum est, alia ratione ad id moueri possunt nisi praedicta . Cum hoc eκ sacris litteris non habeatur, neq; reuelatione Priscorum: neque Per naturalem factorum cursum. Cum ergo eo
rum quae a strigibus asseruntur, fama sit. communior , & allertio certior, eo quod iuramento iudiciali ubique firmata sit: sequitur a maiori, quoa eis indubitata sit adhibenda fides. Si enim ista negentur: & extimentur quasi a delirantibus introducta, non minus delirare putandum esset illos, qui ea quae minus credibilia sunt referret: quae tamen credunt sancti Doctores, ut diκimus, quasi non delirantium relatione comperta. Sed & quod magis propositum roborat& confirmat, hoc ipsum quod striges asserunt, de conuersione, inquam, saltem apparente, earum in catos, tenet Augustinus esse veri ssimum: licet non secundum hanc speciem verba faciat. Et hoc tenet non nisi relatione eorum, qui eiulinodi vel certissime se audisse,
57쪽
8 F: BARTHOIO MATI sp IN Et vel etiam expertos se esse asseueramni . Nam lib. i 8 . de civi. Dei capitulo. I p. postqua retulit quq a Gentilibus narrantur de sociis Vlixis in bestias a Circe maga conuersis: dc de Archadibus , qui transnatando stagnum, conuertebantur in lupos. Et rursus de Archadibus in lupos conuersis hausto quodam immolato liquore deo suo Lyceo: post nonnulla subiungit, & Probat haec esse credenda, propterea quod & temporibus suis talia fieri referrentur. Vnde sic dicit. Si enim dixerimus ea no esse credenda que scilicet pr narrata suntὶ
non desunt etiam nuc qui eiusmodi quaedam vel certissima audisse, vel etia in eκpertos se esse asseuerent. Nam & nos cum essemus in Italia, audiebamus talia de quadam regione illarum partium , ubi stabularias mulieres imbutas his malis artibus, in caseo dare solere dicebant quibus vellent seu possent viatoribus, unde in iumenta illico conuerterentur, Sc necessaria quaeque portarent: post quae perfuncta opera, iterum ad se redirent. Nec tamen in eis mentem fieri
bestialem, sed rationalem humanamque seruari. Haec Augustinus. Ex quibus patet, quod ipse non nisi ob plurium testium asseuerationem credebat talia fieri arte magica: quibus non dissi in ilia sunt quae praedicantur ob Inquisitoribus accidere strigibus: & hoc rei tione eorum, qui sunt eXperti: sicut est de conuersione strigum in
catos: non tamen quo ad veram naturae speciei mutationem, sed apparentem : & par ratio est de omni alio euentu mirabili per tales, circa casus diabolici cursus enarrato, & ab innumera testium multitudine confirmato. Unde cum supra probatum sit, omnia talia esse Possibilia: neque sacris litteris repugnare: proculdubio sunt ab om-n: bus credenda: nisi quis vellet esse sapientior Augustino,caeterisque sanctis doctoribus, qui eundem Augustinum in hac immitantur credulitate. Miuem ratio tertia ex multiplici experientia per nobiles inducta. cap. XVII,
ΤΞRTio probantur hic esse credenda pro ut ab Inquisitoribus
vera praedicantur, ratione sumpta ab eκperientia, quae dicitur rerum magistra. Et sc arguitur. Id quod multiplici experientia comprobatur, non est negandum. Nihil enim certius quam quod sensibus notiscatur: quod ad experientiam pertinet. Sed ea quae astrigibus narrantur, sunt etia in in diuersis locis per experientiam ab
alias quam a strigibus, quo ad facti substantiam comprobata. Quod tu idem inducitur pruno quantum ad corporalem delationem omiss quae ab aut hortuus antiquis Vincentio anqua historiali, & Petro
58쪽
i in v λε svio Dia solui avse Damiano asseruntur, de quibus vide si placet in Malleo malefica-
. rum parte secunda, cap. 3. quod & in solutionibus argumentorum e licabitur succin te; in medium tantum induco nunc ea quae nostris temporibus ab his, qui pro certo cognouerunt marrata sunt. De veritate namque praedibi cursus diabolici omissis innumeris , quae olim facta narrant, & scriptura etiam teste vera comproba tur, nouissimum argumentum duplex inducere libet. Quidam V . ner. P. Frater Paulus de Caspano ord. nostri mihi anno praesenti an seuerauit presbyterum quendam nomine Io. Antonium de Palatii sinis bonae famae virum , demorari iam diu, ct nunc etiam in valle
Tellina in casti o Caspani: sibi ai narrasse quod dum mane secunduconsuetudinem ante diluculum ad exoluendum diuinum officium vel alia de causa surgeret delecto, contingit eum multotiens ma- dignam vidisse turbam in Propinqua Planicie virorum, mulierum cum variis luminaribus currere hinc inde more ludentium : quos
presbyter dixit pro certo se scire, quod sunt strigones, ct striges quae
deportantur ad cursum , Ut omnis generis voluptatibus carnis pe fruantur. Quidam etiam egregius medicus Ferramen. Scin hac eadem ciuitate curis infirmorum Publice intendens magister Sozmus
Bentius nuncupatus, mihi fidelissimo testimonio superioribus diebus enarrauit, quod cum superioribus annis quasi tribus elapsis ruri esset inuisendarum possessionum propriarum gratia, contingit cumo villico sermonem de strigibus eum habere. Cumq; medicus esse deliramenta diceret quae referuntur de strigibus: & hoc Praec teris, quod videlicet corporaliter ferantur ad opinatum cursum recontrario statim villicus ille qui adhuc superest, & vocatur Thomasinus Polla stros, de territorio quidem Mirandulae, sed modo habitans in confinibus illis in loco qui vocatur Clauica Malaquet ad asseruit quedam alium ibi prope morari rusticum, qui narrat se in
lieres , & viros in maXima multitudine nocte corrizantes, ct voluptatibus vacantes vidisse. Super quo stupens medicus, rogauit villicum suum, ut rusticum illum ad se vocaret. Qui vocatus, &de his interrogatus, ita respondit. Quadam nocte dum per tres horas ante diluculum surrexissem, ut cum bobus & plaustro veniens, villico huic vestro in quodam negocio ferrem auxiliu, Peruenissemq;
ad hanc planiciem quam manu ostendit, quia prope erat) vidi, alange tamen, ignem copiosum in diuersis locis quasi luminaria magna: inter quae multitudinem quoque conspexi virorum, ac mulie-xum veluti adinvicem decertantium, seu etiam corrizantium. Pr
Pius autem accedens, plusquam seX millia hominum, clara per ignes caulata luce intuitus sum, & mensas Paratas, ct eorum nonnullos G com-
59쪽
D RaARetato LOM AT a s ONMcomm edere ac bibere:pim mos corrizare, diuersiq; gene is ibi Iud rum exerceri: plures etiani lasciuire dicentius quam fas sit eloqui. Inter eosde autem aliquos mihi notos vidi viros, ac mulieres, de nonullos eorum tunc etiam sum allocutus. Sed post horam quodam signo facto, velocissimo ut videbatur cursu. omnes inde fuge.
rvini, ac velut asportati nebula, nusquam coparuerunt. Hoc igitur accepto testimonio medicus mutauit sententiam, & nedum possiabit e sed etiam de tacto contingere iam credidit, quae prius delis
Experientia corporalis cmrsus ac transportationis Arigum ad langinqua loca per populares inducta. i cap. XVIII.
PopvLARivbi etiam testimonio, qui Ferrariae morantur,lioeipsum probandum censeo, ut possit qui voluerit non a lon certificari. Quidam in primis Andreas Magnanus Bergoniensis, habitator Ferratiae, hac hyeme mihi narrauit, quod a quodam suo affine Venetus commorante, cognouit hoc quod contigit superioribus annis: quandam, inquam, Puellam quae cum matre Bergomi morabatur, inuentam fuisse nocte Venetijs in thalamo dicti sui amnis Quam mane repertam nudam, recognitamq; , quia consobrina erat, cum interrogassent quomodo illuc venisset, aut ibi esset, ct quare: plorans illa postquam vestita ab eis fuit, haec quae insero enarrauit dicens: Hac nocte cum in lecto vigilarem, vidi matrem meam, quae me dormire Putabat, surgentem delecto, & exutam ea misia se quodam unguento, quod eκ vasculo assumpsit de sub latearibus eXtracto, perungentem corpus. Et statim in assumpto baculo quodam ibi praeparato in modum equitantis ascendens, extra senestram deportata est, ct a me nequaquam eX tunc ibi visa. Cumq; ipsa quoque de lecto surgens, meum, ut mater fecerat,perunxissem corpus,eXtra senestram educta, statim in hunc locu deportata sum, ubi matrem puero huic lecto decumbenti insidiantem vidi. Eκ quo
ego territa, cum matrem etiam ob meum aduentum conturbatam
adissem & comminantem, nomen Domini Iesu Sc Beatae Virginis inuocaui, & eX tunc matrem non vidi, & ego hic nuda solaq; rem an si . His auditis a puella, scripsit omnia hcc affinis ille narrantis P. Inquisitori Bergo mensi, a quo capta mulier, &tormentis exposita, cuncta consessa est. Et addidit se a daemone plusquam quinquagesies deportatam ut puerum illum filium praedicti affinis occideret: sed tamen praeualuerat nunquam, eo quod semper eum inuenerit signo crucis, & sanctis orationibus a parentibus bene munitum
60쪽
RVABurro DE s TR I si i Bus. IInlium. Quidam etiam Antonius Leo carbonarius Ferrariae habita- tor de Valle Tellina, narrauit mihi hoc anno, se in patria sua ab eo cui ins ascripta contigerunt cognouisse, videlicet, quod cum suspectam haberet ille uxorem suam ex relatione multorum, quod iret ad cursum quando ipse nocte dormiret, sin Nit se quadam nocte profunde nimis dormire. Quod ubi percepit uxor, surgens de lecto se inunXu unguento eκ vaiculo prius abscondito, & statim nusquam comparuit. Stupens autem vir suus, ct quadam curiositate ductus de lecto surgens,idem fecit quod vXor: oc statim per caminum ut sibi videbatur per quem etiam sibi visum fuerat ascendisse uxorem
delatus, in quandam nobilis cuiusdam comitis cellam vinariam deportatus est: quo loci vκorem etiam cum aliis pluribus reperit. Eo autem viso uxor statim cum aliis quodam signo iacto discessit, eodeviro suo in illo loco relicto . Qui mane a famulis domus inuentus, ct cum clamoribus quasi latro captus, ct ante comitem constitutus, accepto loquendi spacio, cum rubore factum narrauit. Et ex hoc acculata uxor illius apud Inquisitorem, S tandem consessa,poenas
dedit suis dignam sceleribus . Velle autem sola illa credere svi ad
obstinatos paulisper verba conuertam) quae propriis oculis contingunt videra, signum stoliditatis est vel magias nequitiae: ut qualissorte quis fuerit, tales & caeteros esse putet, mendaces inquam,& d lusores. EX his tamen quae prs narrata sunt haudquaquam existimadum est, virtutem aliquam naturalem inesse unguento illi, quasi omnes qui se illo perungerent, sic deferri haberent, aut possent . Iam enim non nisi ad unum deferrentur locum, vel ad unam duntaxat disserentiam loci, cum natura non nisi ad unum determinata sit, ut dicitur secundo Physicorum. Nec diabolus est subditus naturalibus virtutibus rerum corporearum quo ad motum localem causandum, cum sit eis nobilior,& ab omni materia absolutus.Tales enim virtutes non nisi ad res ipsas terminantur materiales. Sed sicut animal trahitur cibis,ita spiritus signis, ut dicit Aug. ai. de ciuitate Dei cap.6. Εκ pacto enim tacito vel expresso habito cum malignis spiritibus ab his personis, vel ab alijs qui haec Primo introduxerunt, puta quod fidem abnegent & baptismum, crucem conculcent, nomevllum sanctum minime nominent,& alia huiusmodi nefandissima incurrant crimina, facto Postmodum aliquo opere, puta tali inui
Gone pro signo, statim adest diabolus propria voluntate. Et ita Proprio ex arbitrio assumpta sibi placita etiam bestiarum figura: vel etiam inuisibiliter assistens, desert miseras personas, pro earum vel etiam pro sua voluntate ad destinata loca, indeque reducit. Posset etiam ad hoc cogi daemon inserioris ordinis a daemone superiore ac