장음표시 사용
51쪽
num oportuis pervenisse I licet apud ne umi Chronicon anno sequenιἰ ponatuν subsitutis Decessis. Ita Bamnius : cujus tamen calculis Hieronymum etiam concinere , secus atque ipsi visum est , i, serius monstrabo. Idem vir purpuratus postquam Rufini tum in M'pto eum Melania versantis , &Cyrilli quoque Alexandrini testimonia de annis ab Athanasio in Episcopatu transietis, reeitasset , νύω- λα omnia exploratissima habu se merito censet , ιιν te ejusdem EGlesiae Disivum I atque hine mendacii Socratem arguit , qui quum totidem υus sesis an sos Athanasiis tribuat. deeusisse tametsais anno superiori , Gratians er Probo Consulibus I quamquam haud sane mentitum Socratem puto :sed humani aliquid passum , ut viris etiam summis non raro aceidit , unum par consulum osciis tanter pro alio , eidem proximo , sumsisse non dubito . Ad Proterianam epistolam , quam , utpote suo tempore necdum mi tam , Bamnius non vidit . postmodum revertemur . Sane praeter exactum δc praefinitum annorum numerum . cetera omnia huic A. D. 372. prorsus conveniunt ,
quae neque A. D. 37I. neque 373. aptari ullo modo possunt, ut statim visuri sumus. Et primum illud seculiarem observationem meretur , quod non solum Pagius A. D. 372. xiii. sed etiam Montiumnius pag. 4 I. uno ore confirmant, Rufinum scilicet ac Melaniam , qui A. D. 37 r. in y te Iam bieme , ex Hieronymi epistola xxll. alias xxv. in Palaestinam profecturi , ex Urbe discesserant, Alexandriae visos A. D. 371. quo Melania ab Sancto Athanatio pelle ovina donata est , quam hyena in mercede restituti eatulo suo oculorum usus , Μareo Abbati , Μareus postea Athanasio obtulerat. Id ex ore Melaniae se accepisse tradit Palladius in Paradiso Heraclidis eap. vi pag. 934. editionis II. Heriberti Rofvveydi . Hae enim antiqua versione Histo iae Lausiacae Michbenter atque alibi utimur, quotiescumque recentior interpres Gentianus Hervetus ob G neci codicis corruptionem ab errore non uacat. Sane haudquaquam vacare deprehenditur cap. xx. de ovina pel- Ie sermonem faciens . Adi Pagium A. D. 372. x Ix. ubi Iocum ex conjectura feliciter emendavit . ad quem multiplici limo turbatum , haesisse comperio non solum Rosvveydum in notis ad Palladium pag. 786. s r. sed praeterea Chi Tetium in Paulino illustrato parte IL pag. x I. & Til- Iemontium ad Vitam Sancti Μacarii tomo vi II. pag. 8 II. Alium , sed similem eventum , Rufinus de Μacario narrat lib. xl. eap. iv. Alium item de alio innacho Sulpiciuς in Dialogo I. cap. I x. Iocum Palladii, nuper adductum ad mentem Pagii ex codicibus ΜSS. postea restituit Mo
telalconius pag. 4 III. Constat eiso muniam , ipsa Meunia apud Palladium , suum necessarium narrante, pellem ovinam accepisse ab Athanasio. Hane tamen accepisse non potuit, nisi A. D. 372. quo ptum intravit ; nam teste Palladio, cap. cxvii. sex menses tantum in aegypto morata est. Et quemadmodum, Marcus moriturus pellem Athanasio reliquerat ; ita & Athanasium nonnisi m riturum eodem A. D. 372. Melaniae illam reliquisse pro certo habeo . Cur enim tam cito ant quam moreretur pretiosas exuvias a viro Sancto postremis tabulis sibi relictas , in matronae insi-bnis quidem , sed peregrinae, de vix dum sibi fortasse notae possessionem transferre voluisset Aliud an hac disceptatiorae validum algumentum suppetit ex Rufino. in re quam vidit, fide dignissimo
is enim in lib. xl. cap. II. & II i. testatur . Alexandriae Coruri Nuo pos Albanasii obi-rum persecutionem in Catholicos excitatam ab Arianis, quibus Valens Augustus favebat , Tatiano rexandriae praemente e quod nonnisi A. D. 3 1. contingere potuit. Etenim anno insequenti 373. non amplius Tatianus sed Palladius , qui eidem in praefectura aegypti sueeesserat. Alexandriae praeliis debat , ex Socrate lib. I v. cap. xx. & ex Theo ito lib. I v. cap. HII. Ronus porro omnem hac in caussa dubitationem eonvellit, dum praesectum nominat, sub quo CovTtNComse Albanasi obiarum ea persecutio exarsit : in qua & ipsemet Rinnus exsilia & carceres subiit ' unde ait : Quae Pr e F VΙDi , loquor οῦ & rerum gesta refero , quorum pasoaestis socius esse prememt . inlaniam inmc cadem persecutione, Corari Nuci post Athanasii obitum conflata, intra illos sex menses , quos in AEgypto transegit A. D. a. fugatos & apprehensos fovendo , christiana virtute excelluisse, auctorem habeo Paulinum Nolanum , qui epist. xx In alias X. XI. haec, non perstinctorie legenda, scribit ad Severum Sulpicium : de mώItis tamen in illa sΜelaniaὶ virtutibus mi , unam saltem . de qua eius omuia aes mensur opera , medieabo. Tempore illo Valentis , quando Iesiam Dei viii fune Arianorum , Rege ipso Mpietatis satellite, persequebatur , Me erat princeps vel partheps eunctis pro fide iussantibus . me fugatos recipiebat , aut apprebenses comtabatur . Sed eum eos reem set in Ia-rebram , qui propter insignem Mem majore γ bareticorum odio isse santur , or oecultantium deleg bantur Uiis , gravi runc seditione diabolicis facibus nflammata , quasi contra legem publicam contumax protrabι , ae pati jussa esse quae illos manebant , nisi prodrre mala set . Procust impatade eupida passionis, injuria publicari is exsultans , quamviι non expectasset trabi , tracturos antevolans ad iudicem e qui confusus veneratione praesentis, non exsecutus es infrilitatis iram , dum fidei m ratur audaeiam . Haec Paulinus de Melania , in aestu Alexandrina persecutionis intrepida : quae latius referre visum est , proptereaquod multum ad hoc argumentum illustrandum conferre videantur . Ne vero
alios piam aegyptios ab strenua muliere adjutos intelligamus , hae Nolanus antistes ibi statim se iarait: eadem tempe te per triduum qu nqua mili a monaciarum latentium panibus suis met Q . De Mois Nitriae , tune post cives Alexanorinos ab eadem procella compressis , agit Rufinus in loco a nobis superius indicato . Tatianus mense Majo A. D. 357. Mypto praeerat , ex Gothostedo in Chronologia codicis Theodosiani Q. Lxx. Auctor Farraginis Alexandrinae testa i videtur, Tatianum AEgypto praefuisse per quodHennium , scilicet integrum, non computato primo anno, quo coepi ne que ultimo, haud integro, quo praefecturam finiit, fortasse propterea uod illi duo anni plena non es mi ' sive primum decetari, ultimum suecesibri potius reliquerit. Sed idem auctor vel sarcinator, utpote conlusus & barbarus, magna luce non raro indiget , ut critici norunt . Ait tamen diserte, stib Tmyiano Augustasio Attianasium obiisse, eique senectum Petrum Archipresbyterum. Eundem Tatianum A. D. 374. expraesecto aegypti Comitem sacrarum Iargitionum habemus in Chronologia Gotho. hedi, xciv. sed iterum postea per triennium AEgypto praefuit A. D. 374.373.376. de quo Ructor Farraginis Alexandrinae pag. 8 . ubi tamen Consules turbatos esse observat Got sine lus . Quia πι-
52쪽
ro in eadem Farragine , Modesο γ tbra Coss. post Tatianum , Publiuι Augustist i eurrit quod soletalis fuerit Palladii praenomen ; nisi cum Pagio A. D. xli. Pulla iam pro ribtio legere malimus 3 hine discimus , hoc eodem A. D. 372. quo iidem Consules processe. mint, Tatianum egressum, & Palladium ingressum Praesecturam . niti ; ita ut prius semestre sp
tium Tatianus , qui statim post mortuum Athanasium mense Μajo , in Catholicos praeser ei ter saeviit; posterius vero Palladius, qui persecutionem ab Tatiano incoeptam, eadem aestate continuavit, res Alexandrinas pro Ualente Augusto , supremi judices administraverint . Agebat eo tempore V lens Antiochiae, ubi legem jussit die x III. Maii ex Chronologia Gothosredi pag. xci. Quare teste
Socrate lib. I v. eap. xxx. Ariani ab e mora Imperatori, tune . fritisebiae agenti , cur iterum signia
fandam in bonasi monem: Idem Historicus haec postea subjungit e PAUCis Di Ellus intreiectis , Eutyius ntiscianae Seris simul O haereseos Arianae praeses, temporis measione eaptata , decrevit ire is xandriam , ui administrationem Ereissarum ibidem Lucis pariter Ariam triae ret.
IV. Hae sine mora O paueis interjectis diebus ab morte Athanasii fieri omnia non potuissent A. D. quia Valens hieme tantum huius anni mansit Antiochiae aestatem vero, qua Athanasius obii et, non Antiochiae, sed procul in bello contra Saporem Petiarum Regem traduxit, e quo victor Antiochiam ad stativa hiberna remeavit. Ita ex Ammiano, & rasimo Tillem tius to. v. Hist. Imperatorum pag. Ios. Quare Valens A. D. 372. aestatem agens Antiochiae nuncium accepit de moriste Athanalii , imperavitque , ut auctor est Socrates , Magno Comiti largitionum , & Palladio , qui Tatiana in praefectura AEgypti tunc recens eodem anno luccesserat, ut impii Emmi propositum copiis militaribus adjuvarent. In hoc Theodoriti etiam testimonium concurrit , qui lib. I v. cap. xx I. tradit, post collocatum in throno pontificali Petrum, confesim provinciae praesectum Palladium, hominem eultu idolatatram, cum gentilium & Iudaeorum plialange Ecclesiam Catholicorum vallasse , ut
in Petrum manus injiceret. U. Fortassis haec tam isse persequendo nimius videar ; sed tamen quando hue pervenit oratio , n vum adhuc robur ex Sancto Hieronymo adjungam, de quo peropportune me monent qui ejus auctoritatem vel temere elevant , vel perperam citant . Hieronymus ergo in Chronico Eusebiano ab se aucto Petri Athanasio suffecti ordinationem statuit sub anno I. Olymisiadis 288. cui respondere putant annum Dionysianum 3 3. atque hinc fit, ut certantes pro anno emortuali 37r. Hieronymi chromi giem canones insuper habeant : qui vero pugnant pro A. D. 373. illorum se praesidio tueantur. Sic porro Hieronymi audioritas variam sortunam subit . Sed viri dini ad alia properantes animadvertisse haudquaquam videntur, sub illo eodem anno in Chronico Eusebiano nonnulla alia, Petri ordinationi conjuncta, memorari , quae tamen nullo pacto in A. D. q73. conjici possunt . Hare ut exploratius patefiant , integrum Hieronymi laterculum , ut prostat in ecutione Maligeri, hic lubet enucleare. LaterisIM CHOnisi Eusebian , auctore
Saxones caesi musene in regione Francorum. II.
Burgundiorum Octoginta sere millia , quod nunquam ANH , ad
III. Clearchus presectus urbis Constantinopolis AGNOSCITUR; a quo
necessaria & diu expectata votis aqua inducitur civitati.
interitum, tam affabilis in recipiendis haereticis nait , ut nonnullis suspicionem acceptae pecuniis intulerit. I. Nune locus postulat ut hujusce laterculi Hieronymiani sngula segmenta explicem, unde m gnam lucem anno emortuali Sancti Athanasi affulgere nemo , ut auguror, in dubium vocabit . baxones per Theodosium Comitem bellis navalibus consumtos sub Valentiniano Imp. A. D. 369. eruimus ex Pacato in cap. v. Panegyrici ad Theodosium Μagnum, ejusdem Comitis filium . It rum postea occidione occisi suerunt Valentiniano & Ualente Auaustis III. Cos . nempe A. D. 37o. ex Ammiano lib. XXVIII. cap. v. ob hanc injuriam popularibus illatam quum fixones A. D. 372. tertium in Gallias erupturi per Germaniam magno agmine ingruerens, Valentinianus DeuB-nem illorum clade nobilitavit: quod praeter Hieronymum scribit Paulus ciet,sius in lib. v II. cap.
XXXII. quorum prior in regione Franeorum, alter in Francorum terris eosdem Saxones ab Valentiniano oe victos literis prodidit. Deus em porro oppidum cultu Herculis in nummis Postumi Augusti olim insione, nune vulgo m istam ex adverso Coloniae Agrippinae in regione Francorum stetisse, docet Iohannes Isaesus Pontanus in originibus Francicis liv. H. cap. III. &Thomas Reines epist. xxxv. ad Rupertum pag. 276. Hanc duplicem Saxonum eladem, ab aliis in unum conflatam, 'stinxit Hadrianus Valesius in rebus Francicis lib. I. pag. s. propterea quod altera incursio navalis, M. III. ia altera
53쪽
ΣLv Ialtera pedestris extiterit. Illam ,Ammiamis Valentiniano & Ualente Augustis III. hane Cassi oriis in Chronico iisdem Augustis Iv. Consulitas factam testantur . Se i quia Hieriinymus posteriorem Iocat initio anni I. Olympiadis 288. quid A. D. 372. separandum non esse mox apparebit, ideo illam sub finem ejusdem anni contigisse crediderim, quam postea in longinquis regionibus initio anni sequentis vul aram, Cassiodorus illi anno desexerit. nili potius ex nrule perceptis Hieronymi calculis illam Camodorus in eundem annum rejecit ; quod libentius existimaverim. a. Valesius ut duas Saxonum clades, ita & duas Bumundionum expeditione, iisdem annis illi. gatas distinuit ; alteram quidem ab Ammiano . alteram ab Hieronymo , Orosio, & Cassi odoro
uno eodem re numero octogiara m usum determinatam. Profecto hae verba Hieronymi: Burgundi
. , Octoginta fere millim , NUNQUAM ANTE, ad Abenum descenderunt , argumento sunt, latas ex tiones contra Gallcri a Missumtioni hus ante susceptas et neque Hieronymum, testem aequalem, in re tam nova lagitimo tempori consignanda, salii debuisse facile reputaverim. Petavium in hane eandem sententiam ivisse eonspicio in lib. xi II. de Doctrina temporum, ubi Periodo Iuliana so8s. A. D. 372. Bumundionum ad Rhenum descensim consignat. 3. Clearchus Constantinopoli praeesse ecepit A. D. 372. ex Gothos edo in Chron logia eodicis Theodosiani pag. xc. quo in munere biennium insumsit, deque exordio praesecturae Clearchi Hier nymum loqui, pandit verbum agnoseisur. . Ubi Hieronymus isti exordio conjungit ordinationem Petri, Athanaso suffecti, eujux obitum silet. satis aperie indicat candem ordinationem ab se copulari cum A. D. 372. non autem cum anno insequenti 373. Eusebius pariter atque ejus continuator Hieronymus annum primum Olympiadis cum auspicantur ab Κalemis Octobribus, Olympiadas vulgares ab solstitio aestioo, siue ab die xl x. Iunii inchoatas, antecedentibus, eidem anno Olympiadico ita deducto ceteras epochas jungunt. Hoe adnotarunt Petavius de doctrina temporum lib. I x. cap. I. 3c xLvi. & Papius in Dismati ne de Periodo Graeco- Romana Lxxx III. Hela tamen legitur Septemb is pro Octobris, manifesto errore typographi vel exscriptoris, propterea emendando ex . xxix. praefationis , ubi idem Pagius initium anni Abrahamitici, cui initium quoque anni Olympiadiei apud Eusebium eopulatur, ded est ab Kalendis octobribus, non vero Septembribus. Quum ergo quilibet annus olympiadicus ex anni prascedentis autumi ira trahatur , eundem quoque annum Olympiadicum inde secum res trahere necesse est , quae illi tempori adhaerent ' ita ut annus primus Olympiadis 288. in annos vulgares 372. & 373. se extendat. Quare non l emper quae annis silvulis Olympiadicis adsignantur , ad unum tantummodo Christi annum , sed ad alterutrum , vel ad utrumque pertinere dicenda sunt . Huc totum laterculum proxime expositum venire, quaeque ibidem clauduntur, citra A. D. 372. nequaquam egredi, certissimum est . Rursus aliunde adstruitur annus Dionysanus 372. in praesentem quaestionem vocatus. In laterculo a nobis exhibito Petri Alexandrini ordinatio connectitur amno Abraham ilico 2389. Deme hine numeros millenarios & septemdecim, supererit annus Dionysianus 3 1. quo obitus Athanasii, & Petri ordinatio evenerunt , Cyclo Solis xv I l. Lunae x II. literis Dominiealibus A. G. Indict. xv. Quia vero anni Ahrahami duobus Cyclis Lunaribus Cyclos Dionysanos superant, deme illos, & habebis Cyclum Lunae x II. jam adnotatum. Haec ex meth do, quam Pagius ad annos Abrahamiticos cum Dionysianis in Chronico Eusebii copulandos tradidit in Dissertatione de Periodo Graeco- Romana Lxx Ix. quae quidem methodus quanquam est facilis, nemini tamen antea observata. Postremo haec omnia mi fifice solidantur ex A. D. 374. euiamvis primus olympiadis in Hieronymiano Chronico adnectitur , nam epocha Incarnationis , qua utitur Eusebius & ejus continuator Hieronymus, biennio Dionylianam antevertit , ex Pagici proxime adducto ino III. adeoque annus Christi 374. qui ibidem signatur, detracto biennio , exprimit annum vulgarem Dionysianum 372. Vereor ne tam spissa tricarum hujusmodi conglobatio fastidium pariat ; Ied illa quo tim modo necessaria erat ad demonstrandum tot & tam luculentis chronologiae characteribus, ordinationem Petri in eundem annum esse defixam ; atque hinc tantum abest , ut Hierommaus eorum sententiam adstruat , qui in A. D. 373. Athanasii obitum reserunt , ut e contrario Baronianam & nostram omnino tueatur , dum Petri ordinationem eidem anno 372. conjungit , quo Athanasius in Caelum migravit . Des nant ergo Hieronymi ealculos aspernari , qui eosdem suis divinationibus adversantes offendunt . Hue iaciunt verba Montesalconii, ad Hieronymum , non illo quidem, sed pro nobis loquentem , adcommodata : vera, Mi pote Albanasio aequatis oculatus , ut didam , resis, hae tu re fide dknus est, tum quia 1 ιἰ oui se iis, qui ilis aevo pro eis sa lumine di m habebatur, annum ob tus non v detur norare potu se; tum quia Ma dignioribus, nempe jsis inobanasi sudesoνibus acemit. Eadem in Quesnellum regeruntur, qui Hieronymi auctoritatem ab se male perceptam eum Proterio componi posse immerito tensint. Haec omnia ob oculos repraesentare visum est, ut plenius intelligatur, annum e. mortualem Athanasii ab A. D. 372. non esse amovendum. s. Nunc reliquum est, ut argumento occurramus, ex Athanasii epistolis Paschalibus derivato; Iae licet nondum recentioribus visae, & fortasse olim prorsus demiditae, quum tamen numero qua-
ag nta septem in Arabum scriptis recenseantur, inde clarissimus Montesalconius consequi putat. Α- thanasium post A. D. 316. totidem Paschata suis epistolis praenunciasse, quot praeter lapsa numeram tur ab A. D. 327. quo primum Pascia Athanalius Episcopus celebravit, ad A. D. 3 3. quo virum sanctissimum defunctum fuisse contendit. Sed enimvero , si iam dicta hucusque , probe consistunt , neque numerus earundem epistolarum satiscit , neeesse est , Athanasum adhue lispersitem A. D. 72. epistolam Paschalem xLvir. exarasse pro insequenti A. D. 3 a. ut non leve indicium nobis luppeditat epistola Santi Proterii, de qua stea. Quod si Athanasius A. D. 373. expirasset, non x Ir. , sed x LVIII. paschales epistolas edidisset, quarum ultima anni insequentis 37 . Pascha de. nunciare debuisset. Neque enim litem intendam de die & mense emortuali Sancti Alexandri Pontificis Alexandrini Ze eius successoris Athanasii, quum perseasum habeam illum de natum die xv II.
54쪽
XLV ligki Athan1sianae sessioni x . In hos dies vetustissima Christianorum monumenta conspirant, di si qua ab his diveribs adsignant, ad alias omnino caussis, quam mortis, reserendos esse non ambigo. 7. Multis consulto praeteritis, quae sicut contra A. D. optime pusnant, ita pro anno 373.
nequa uam faciunt, silentio praetermitti n' quam debet Proterit Alexandrini epistola ' qua ut-dem in ea, velut in arce munitissima, viri Gocti consistunt. Illam stradice , ut Protenus scriptit , poli is utorum memoriam nemo hactenus vidit, latinamque Dionysii Exigui versionem ex mendoso eodice post Petavium eduxit Bucherius, ut dictum est; qui nee illam erroribus scatere dissimulavit, tum in ipso nomine Sancti Athanasii, tum in notis etiam numeralibus. & in aliis non- millis, de quibus in ora lectores identidem monuit , eaque Bolla istae recensuerunt die II. Maii pag. 338. 4. 4or. Id tanto ante Proterius praedixerat in fine epistolae se passurum per librariorum
audaciam & interpretum latinorum inscitiam ' qui GMea non valentes raroentre exiret, mene , ω
,ent veritatem. Ergo his omnibus circumspectis, haudquaquam mirari subit, si isthae latina trans latio, utpote saltem ex apographo minus integro accepta, se in pluribus oppido vitiosam prodit 'ita ut ubi ait A. D. 373. Iupersite Mi Mnasia Pascha in Dbsequentem hebdomadam translatum suisse, absque rilia explicatione, perpaucam Diem mereatur . Hoc sane jamdudum Criticis majorum gentium sub alii it, quos nequaquam movit hujus epistolae auctoritas, ut in A. D. 37 . obitum Athanasii conserrent. Nee auctor novae editionis operum Sanm Leonis Magni , qui illam epistolam tomo I. pag. 646. ex codice Oxoniensi emendatiorem inseruit , ab omni macula immunem reddere potuit. Hine Bollandi mos continuatores suspicio incessit, primitus in Codice Graeco lectum fuisse de .ncto, in cujus postea locum sicili errore ἐπιβιόν σοι, supersise, ab librario scriptum, vel ab interprete lectum fuerit. vetavius in notis ad eandem epistolam ex codice Iacobi firmo i ab se editam sub finem Tomi II. de Doctrina temporum , Proterium allucinatum existimavit, quasi nempe Athanasium, qui ante decesserat, adhuc illo tempore vixisse crediderit. Tille montius Tomo v II. pag. 72α errorem inde oriri potuisse consentit, quod Proterius in tabulario Eeclesiς Alexandrimae Pascha pro A. D. 373. pridem ab Athanasio digestum eomperisset, ordinatumque, ut eo anno celebraretur die xxx I.; non vero xx Iv. Martii : quod inquit , ordinasse potuit A. D. 37 I. immo vero 37 a. ut statim patebit. Idipsum pridem consecerant Bollandi continuatores, Pr totum narrasse rati , non quid factum A. D. 3 3. adhue supersite Athanasio , sed quid Athan sius adhuc superstes pro ejusdem anni celebratione Paschatis , biennio citius secisset ' quandoquidem in Ecclesia Alexandrina tabulae Paschales in antecessum digerebantur ex praescripto Concilii Nicaeni, cujus iudicium res paschales subierant. 8. Sed e tenurix praestantium ingenio & doctrina virorum sepositis, omnes difficultatum nodi Deile ditat ventur, si veterem & sacrum illum rei paschalis denunciandae ritum penitus introspex rimus. Enimvero cum Episcopo Alexandrino cura incumberet invectigandae diei, qtia Pascha quotannis celebrandum, ut patet ex epistola xciv. alias lxIυ. Sancti Leonis Magni ad Marcianum Augustum ; Athanasius non A. D. 37 i. sed 372. investigare debuit diem Paschatis anni insequentis 373. de quo mature certa redderetur Apostolica Sedes , ut huius serjιι M IMigmPiores eeclesiasi ciuium generaliter pereurreret, ait idem Pontifex et nam post acceptum ab Alexandrino consilium, ad eandem Sedem Apostolicam pertinebat diem Paschatis sequuturi omnibus Occidentalium part itio credotibus denunciare, ut inquit idem Leo Magnus epist. cx II. ad Marcianum Augustum ' nimirum cunctis Romani Patriarchatus intro litis per Italiam, Illyricum solidum, Britannias, Gallias, Hispanias, & Africam, nempe toti Europae usque ad Thraciam, idque secundum Canonem I. Concilii I. Arelatensis in editione Labbei To. I. pag. I 17. Vide Norisium in responsis ad Gerrasser manas Francisci incedi pag. 4r. & si lubet, consule etiam Franciscum Bernardinum Ferrarium in libro I. cap. xxv. de Ritu sacrarum concionum . Ejusdem Komani Patriarchatus amplitudinem his verbis innuunt Patres Arelatenses in epistola Synodali ad Sanctum Silvestrum pontificem pag.
14Iρ. maiores diameses tenes utique patriarcialis, quas superius nominavi. Eadem ratione Mn-ε iis Basiliuς epist. x. ad Gregorium Nattamenum vocat Romanum Pontificem Orbidental mu . t
fgnanum . Quamobrem Athanasius neque A. D. 47 r. anticipare, neque usque ad A. D. 373. disserre debuit, nee potuit, investigationem, de praenunciationem diei paletalis pro eodem A. D. 373. Porro diem paschalem, per universas aegypti Ecclesias denuntiandum , in praecedenti festo Epinhaniae, diaconorum praeconio apud Alexandrinos vulgari consuevisse , praecipue eonstat ex Camani Collatione X. cap. II. At vero literas paschales in Antistite Alexandrino ad Romanum , a quo reliquae aecepturae essent Ecclesae, anno superiori praemissas , iam adnotavit Baronius A. D. 33. III. a Noriso perperam refutatus lib. I. Hist. Pelagianae cap. H. Siquidem Leo Μagnus ac-eepta a Proterio Alexandrino epistola, de qua agimus, ut celebratio Paschatis A. D. 43 s. explicabatur, idem Summus pontifex de more se scopis per Gallias est Vspanias constitutis pascha anni sequuturi denunciavit v. Kalendas Augiιstas praecedentis anni s . ut liquet ex epistola cI x. alias xcv. Leo autem epistola ex II. Μarcianum Augustum certiorem reddit de die paschali mox sequitum , ut ab se dudum Episcopis, sive, ut ipla ejus verba usurpem . omnibus incidentalium Iar-ν tim Sacerdotistis intimator em Alaxandrini 'φοροι deeuravis iastrinio . Profecto Me ipsum, nulla pene vi epistolae Proterianae illata, haud obscure subsequentia verba loqui videntur: in octogesimo nono P dein anno ab Imperis D eletiani , supers te bearae memoriae Patre ninno EF πο .a tiaraso . Latinus interpres verborum ordinem nonnihil invertit . unde quaedam obscuritas orta
est, quum seribere debuiss)t: superstite beatae memoria Patre nostro er Episcopo Albana nempe A. D. 372. ὶ in Atogesimo nono quidem anno nempe A. D. 373. 3 Pascis translatum es adeo ut vir sanctus adhuc superstes A. D. 37 a. Pascha anni 373. in sublequentem hebdomadam transferendum eurave it. Annus Diocletiani 89. ex Petavio lib. x. eap. lxx II. iniit a Thoth fixo, nempe ab die xxix. Anusti A. D. 372. post jam mortuum Athanasium, qui tamen adhuc superstes Ecclesiam monuit epistola paschali xlv I l. de translatione Paschatis anni q73. proxime sequuturi . Haee nobis in re hactenus maxime dubia, vero propiora, & quantum assequi possumus cla
55쪽
XLviura, & quodammodo certa visa sint. Qirare iam tandem in comperto est , annum 372. quo M deflux & Arinthaeus consules processerunt, obitu magni viri insisnem fuisse, totque ac tanta tesΗ- monia junctim coeuntia idipsum confirmant . ut ea quae aliorsum abire videntur , vel explicari, vel eum nostris calculis in concordiam redigi , vel omnino rejici debeant. Sed rem omnino unico
testimonio adhuc conficiam, eoque locupletissimo, huc adducto, ex epistola Sancti Cyrilli ad Aurelium Carthaginensem, aliosque Episcopos in Africana Synodo congrmatos apud Petavium tis. II. de Doctritia temporum pag. so3. mitionis II. Verba Cyrilli haec sunt: de Poeta vero , ut serianis, , mandamus vobis Ix. Kalendas Majas nos FUTURA Iudictione celebrare. Haec futura Indi. Aio eo anno ε . fuit III. iniitque, de more, a Kalendis Septembribus ' Ergo epiliola, hoc idem praenunciam , scripta est A. D. 4Iq. Indictione II. adeoque Cyrillus ante Septembrem ejusdem anni 19. pascha suturi anni ro. Patribus Asricanis fgnificavit . Desunt enim in primigenio codiee Graeco verba haec v. Kal. Decembris, quae perperam adsuta leguntur initio versionis latinae eiusdem epistolae, ut Petavius lib. II. Epist. v III. indicavit aegidio Bucherio. Iam vero quod pertinet ad
diem mortis Sanm Athanasii, variae sententiae, aeque ac de anno, circumeunt; quas omnes accurate recenset Tillemontius tom. v III. pag. 722. qui tamen cum Bollandianis obtervat , Latinos,
Graecos , aegyptios eum colere die II. Μaii , nempe v II. Μensis Bescinas , sue Pachonix : qui dies A. D. 37 a. incidere debuit in Feriam III. currentibus tune literis Dominicalibus A. G. Ipso autem die v II. Bescinas sincium Praesulem deressisse docet Chronicon orientale . ex Arabico in Lati num sermonem translatum ab Abrahamo Ecchellensi, ubi tamen pag. tr 7. perperam legitur die Jovis pro die Alantis, erroremque satis produnt anni xlv I. & dies xv. Athanasianae sellionis , ibidem expressi ,& desum ab die xxii. Pharmuti, seu xvi I. Aprilis anni 326. quo obiit Sanctus Alexander, Athanasii decessor quanquam alias adeo in tuto posita res est , ut sulciri non egeat auctoritate Chronici orientalix, quae sane extra res Μuha medicas haud magni fit, ubi eum antiquioribus non convenit; auctor enim est recens, quippe qui scripserit Hegira ὸs s. nempe A. D. I 237. Ceterum
pro eodem mense Majo emortuali inviEtum arnumentum suppeditare videntur, quae de Μelania retulimus . Haec enim eum Meruente iam hieme, hoc est circa Novembrem A. D. 37I. trajecerit in AEgyptum , ibique intra semestrem moram pellis ovinae ab Athanasio morituro donum acceperit, conle3uens est. Athanasium obiisse intra illam semestrem moram . que Iunium quidem non transcendit; nam Hieronymus in epist. I. alias xl I. mediae femore aestatis Rufintim er Meianiam in I ypto adhuc esse putabat, quum tamen Confisores , de tvluntate jam MartFres tune exsulas.
ient, quos CONTI NUo pG Mnasi obitum ex lasse jam patefecimus.
56쪽
EUGENII DIACONI LEGATIO AD S. ATHANASIUM,
Pro causa Marcelli Ancyrani, & Consessio fidei Ecclesiae Ancyranae.
t in Sanctissimo x beatissimo episcopo Ath
nasio , Eugenius diaconus.& eonsutilantialem Patri , ipsumque neque rem creatam neque rem sectam esse : v rum omnia opificia per ipsum sacta si isse . 3) Neque enim rensemus alium esse Filium, alium esse Verbum , ut quidam nos sentire mentiti sunt; sed ipsum Vetam esse Filium , sapienti- Listi CI quidem ae ceteri Α am, virtutem Patris, in qua omnia, ut nos do. qui Aneyrae in Galatia sunt, euit Apostolus, eum visibilia , tum invisibilia 1.is. una cum patre nostro Μar. sive thmni, sive dominationes , sive principatiis, cello commati, nos ad tu- sive potestates ; omnia demum per ipsum Zeam pietatem commendat itiis in ipIum creata sunt . Cum ita porro senti episcosiorum 2 Graecis&Μa- mus , anathemate serimus nominatim impii Deedoniae litte is munitos de- simum Sabellium , & eum ipso quotquot ejus legarunt. At quandoquidem aecedentes comperi- doctrinae adstipulantur , & dicunt , ipliim P mus, nos tamquam aliena doctrina imbutos, ca- trem esse Filium ; ipsumque quanta filius eslumniis impetitos fuisse: tuque jure ae merito Gy ficitur , non ulterius esse patrem e & quando
discere voluisti, quam sententiam& doctrinam te. amus erga I minum nostrum Iesum Christium: necessitate compulsi, sed alacriter tamen, tae ad tuam pietatem rescribimus ut cognoscas , eos qui nos ealumniis impetivere , isthaee salso adversum nos protulisse , nosque Catholieam Eeclesiae tenere fidem . Cum porro de nobila loquimur, universos item populos qui nos miserunt fit pater , non esse tune filium . Nos quippe eon;temur Patrem aeternum , Filio aeterno ex. stante ae subsistente ; Spiritum quoque sanctum sempiterne exstantem atque subsistentem . Non
enim Trinitatem sine subsistentia siue hypostasidibeimus esse; u) versi in hypostasi ipsam cognoscimus.
. Sed etiamfi Mee satis sint ad eommonstrandum eadem nos atque patres nostri sententia eLiui non Iauci sane , sed ingenti multitudine se: attamen quia nonnulli sunt, qui eum dissimu-unt, nobiscum annumeramus. Glanter profiteantur se minime cum Ario sentire,
idem tamen quod ille sentiunt ; atque dicunt . Filium quidem dissimilem esse Patri , Spiritum
autem sanctum esse rem creatam , unamque ex
rebus iactis ' cum nos, tum ii qui nos hue d A te x. Nos igitur in primis anathemate damna. mux Arianam hanesim credimusque , quemadmodum & patres nostia in Nicaena synodo consessi sunt , ex substantia Patris esse Filium m. III.
57쪽
Iegarunt, hujusnuli haereses anathemate smanus. A genus humanum in seipso perfecerit, ae eum Nedue enim Filius dissimilis est Patri , sed con- divinitate conjunxerit, ipsum introducat in re. iubstantialis ipsi Patri est; neque spiritus sanctus gnum coelorum . Ae etiamsi imine satis sint ad res est creata , aut una ex re conditis , sed declarandam fidem in Dominum nostrum Jesum sanctae Trinitatis est : atque considenter profite- Christiam ς attamen majoris seeuritatis diro mur , nihil aliunde inductum aut erratum in haec repetimus ae dicimus , atoue anathemate tincta Trinitate esse . Nam Spiritus sanctitatis damnamus eos qui dicunt & erectunt, Patrem est, non cui sanctificetur , verum in quo omnes liquando sine Filio fuisse ' Patremque ae Filium
nisi sanctificantur . Persectio quippe nostra in aliquando suisse sine Spiritu sancto . Spiritus patre & Filiis & Spiritu sancto datur . atque enim Dei est, ae persecta atque sempiterna est
efficitur . Unaque fides est in unum Deum per Trinitas . Anathemate quoque damnamus eos Filium in Spiritu sancto. Plenioris itaque mai, qui nuper exorti sunt & Anomaei dicuntur, acrisque testimonii causa , anathemate serimus eos η cum ipsis Samosateni de Photini insistam , neel ui sentiunt ae dicunt: Fuit ali uando η-nas , non eos qui patia cum ipsis sentiunt. Quia non ive unitas, cum nondum esset Filius; & suit a. dicunt , Verbum Dei , verbum esse vivens &liquando , q. d. duitas, cum nondum esset efficax , per quod omnia facta sunt : sed quasi Spiritus sanctus. Selmus enim sanctam Trinita. hominis verbum prolatilium dumtaxat, & quiatem sempitemam , semper persectam fuisse , ae non arbitrantur Filium Dei ipsum esse verbum ; 4em modo se habesse . Quamobrem ab Eccle- verum temere & sne ratione dividunt , & primsa ea liniim alienos reputamus t eos qui sentiunt cipium Filio a niti Atate setaniam ea in ex atque dicunt: Fuit eum non esset Filius , atque Maria blasphemo ore tribuunt : quia item non ex non exstantibus factus est Uritis san s. tredunt inium verum esset Deum. . Ne quis vero salsa jaaitans nos frustra s. Haec itaque eum sentiamus atque s ino set circa carnialon Servatoris adventum , pro profiteamur , asseramusque idipsam si re necesse quoque fuerit ut ea de re quaedam litta eos qui nos isthue miserunt: tuam rogamus pieteris eo gnemus ; quod scilicet Dominus de ratem, ne fidem iis habeas qui nos infiminant ;Salvator noster Christus , non quemadmodum idque iis fgnifices qui nos ita dele arunt; re- ad Prophetae farctus est , ita in consummatione scribas item iis quos orthodoxos episcopos esse saeculorum advenerit in sanctum hominem. Sed noveris ; ut si ad eos calumnia ad verium ma, secundum Ioannem Verbum constata pervenerit , eonspecta hae nostra fidei cato factum sit , & secundum Apostolum , consessione, malitiam eorum deprehendant, qui quod eum in forma Dei esset . propter nos aeri temere invidiam nobis movere studuerunt . I Jeeperit servi sermam , secundum carnem genitus Theodulus Episcopus Oxyrynchi, Plenes Esest homo ex Maria Viigine; ut, quemadmodum pus Hermotra , Ischytion Episcopia Monto . I ipse ait, perficeret opus Patris; atque ita cum Isaac Episcopus. Amen.
c x De his 6,bseriptionibus vide in Diatriba de Mareello . His porro subseriptiones inutiis haud dubia lam , eum
Athδtiasti omnem non compare t , qui sane hore fidei e tessioni si stagium dedit M subseripsit ; at ira veto , refiatant Athanasio. - ininis e probasserit. Ma oque nomine eonfirm gent episcopi hie memoreti . veri sinite irem est alios gypem episeopos . quinum meidem nomina, eamdem fidei consessionem sistasio suo munum. Solebat enim Athanasi x ad tanti ponderis negotia a visiuimbus multos Meetiere .
bat, amantiensium imur a in tbanasti collectiomm praetermissum I a TMMoreto Ge sapia, . que numeratum, qui etiam e s --πα ua at quot in serisis suis infertiere , a nolis editaram. I. operum Albanasἰ p. SII. His sermo I e Ger . nam se aptius λαρον verterem , ni et
raris consuetudo , nec opinant; mibi, alii Que og ti, sese obtulis . Siquidem cum cir Ulami ermsilii e pera in bibliotheca Laurent auis eis verem , eas. imidi ia manusiriptum decimi saeculi , ubi mo aIta virlimm scripta Me tban sis opus aderat, sed prob dolor' mestic is heis tranearum aemutilum; his ramen M sententia semper apta D, m adprime tabaereat. Non absimilo mera es bune sermoxem esse, quem libellis Albanasi vocat Rufinus in Apologia pro Origene edit. Paris annis Io I9. Tom. ix. pag. I 3I. ubi has homo Dominicus, ea seisisse narrat id sinus. Nec est quod vox tua , Libellus, ab Me fenientia, quia opus um 'mum ἰώk- υἰdeatur , uas dis eat. Cum Udeamus longe moliaiora opera libelli nomine eompeliata, ut dis L tinus prerum Fallini v Marcemui; quidni Libellum Me hem opus Rufinuι appetuisnt as illud, homo Dominicus, sis κυριακα ἄν --. redeamus , frequenter in hoc opere ab Alba. nasio usurpatum p id su*ectum sane multis suis . Nam Rufinus eodem . loco narrat, Damasum eum de recipienais in Eec Iesiam . in naris is ageret , H eron'o conscribenda sidei confessionis pr vinciam demandos. m qua hae voces, Dinninicus homo, aderant . Illi mera meis molentia pedimoti , confessioni AMi misi nomm dare ab Mebant. Qua in re quid gestum deinde sis , μωσώ- νει censet illi, nosque in .a Onisione ad Expqsitionem fides Tom. I. operum .inhanasii p. aes jam
Hssum is set bomisem Domin eum; mstea in libro Retractat unum e. Ip. n. 8. Me dixisse famule, Πωι Histia ratione defendi possit, testifcatur .
58쪽
Me modo ista sus , sed Di antas roque Tom. II. o. Petam p. 84. γωρ εὼ ωι κυρ ἐν ἀδρωπιν π πρωται. ait, id est, Hoc enim in Dominico homine impletur . Et Pseu iba sua in Disputat one contra δεν-- Tom. II. p. so8. eadem pariter loquendi symula utitur . Unde videas non beneressisse conatum iis qui opellam bujusmodi ex Albanasi γυ-u exsulare voluerurat, sane immerentem. Hie porro A bari ius briginiso more pro dis, ae C isti deitatem argumenta ex Ser pluris mutuain
tu , mougnat. Arianorem, quos tamen nusquam memorat, argumenta earumdem fer prurarem resim
niis depalit. Me tinas . ia si sed etiam alios quaslibet haereticos, qui incarnatisinem cie se; quavis ratione impeterent, iisdem telis. Se i tirarum sciuicetinctis, prefigat. Atque ita clare perspicue s Llogismos essen. ων vel Mis etiam detruncati operis dolor augeatur; nam maxima sui parte mutilum. ac eas nescis quo deperditam arbitrM. Cerretim nulla hic temporis nota comparet. Nibit quippe tangis μου missus edirem, quae temporum conditionem spectans. Quam tamen fortase deprehendere licu set, si opus iategrum o-nisusque Dis numeris absolut m as nos usque venissis. Sositum quippe Albanaso erat, praesertim sus i. tiam librarum. o qua eausa susemii operis esses, O qui sebi adversarii ad rem capessendam immissent, nec obseure submaeis me. At Me inis uis totum desaeramur , er in decursu operis hiatus frequentes deprehendas.
I. r) TLLuo enim, reat, refertur ad ejus deita- A tatem: homo autem est qui mortuus est, itide I tem; illud vero, eam factum est, ad coe- que qui a mortuis excitatus est . qui etiam postulat pus. δενι- eam factum est, non in carnem res pro nobis, natus ex virgine Maria, quem deitas lutum, sed earnem gestans; quemadmodum si di- verbi propter nos assumsit. Quod itaque scriptum
xerit quispiam: Hie senex iactus est, cum non est, In prino pio ero Verbum, deitatem manifestet t. talis antea esset genitus; vel , Miles fisus est ve- declarat. Illud autem, δε---ro factums, D teranus, eum non talis antea esset, qualis essectus mini evin monstrat humanitatem. est. Ioannes inquit, hoc est, factus sum. 4. si) Aecidit ut Lararus morbo adsectus morer sive, M ia insula Patmo, n die Dominisat non tur: Homo autem Domini us, non prinia πή-c illie factus vel natus suerit; ta dixit, Fa- tudine, nec invitus mortuus est; sed ex se ad mor- δε- in Patras, quasi dicas, accessit. Ita etiam iis oeconomiam accessit, confirmatus a Deo verbo, Veriam ad earnem aecessit, ut dictum est, rim in ipso habitante, qui dixit: Nemo tulis animam a. ro. is. bari eum factum est. Audi dieentem, Factus sum η meam a - . Ex meipso eam pono . Potestatem bases tamquam vas perditum I &, Factus sum Fcut bo- ponendi 'sam, uuam resarem babis Me Memmosne adiutoris Ater montuos tiber. di ipsam. Deitas ergo Filii quae ponit & M-x. Quod suit excitatum a moriuis, homo eipit animam hominis quem gestavit. Plenum ditat, an Deus 3 Rem explicat Petrus Apostolus. eui iam hominem suscepit, ut & plenum ipsum, &melius quam nobis id notum erat, aitque: D - cum iso mortuos vivificaret. notas eum de ligno, posuerunt eum in m vimentae s. eum ipse potens, omniumque opista esset, Deus wro suscitatat eum a mortuis. Corpus itaque in Virgine templum sibi, scilicet corpus, paravit,
Iesu mortuum de i gno depostum, in monumen. & proprium sibi fuit quasi instrumentum , in i-to civioratum, dia Ioseph ab Arimathia unguem so eognitus, In ipsi, habitans. Idcirco eorpus quod iis conditum; idipsum a Verbo excitatum fuit, uti e moti rissit adsumit sibi; ut idem eorpus Dei Ver-
dixerat: δεω te templum Me,' u tribus diutis e. bi particeps, ad mortem pro omnibus subeundam e tabo illud. Nam qui mortuos omnes vivificat, et- idoneum esset; ae propter Verbum inhabitans, imiam hominem ex inria natum Christum Iesum, erumptum maneret. quem assumserat, vivificavit. Si enim cum esset in s. Verbum quippe Des, eum sera omnes sit, cruce, suae prius dicitura erant sanctorum eo ora templum suum I in meum instrumentum offerens sustitavit, multo magi, suscitare potuit empus quod in redemtionem pro omnibus, pro merito implevit gestavit, qui est semper vivens Dciis verbum, uid, debitum, quod in morte situm erat; &, utpote qui est Paulux: Vimeri enim DK vertam, er essωκ. propter similitudinem omnitas inesset incomptibi-3. Vita mori nequit. Finimmo mortuos vivi- lis Dei Filius omnes, ut eonsentaneum erat, in mficat. Est itaque sens vitae, per suam ex Patre dei- missione resurrectionis induit immortalitate: 3: eo
59쪽
4 S. ATHANASII ARCHIEP. ALEXAND.
ruptio. quae serendum homines mortem consequi- A homine esse Verbum, atque omnia ab ipso 3c intur, nequaquam ultra locum habet, propter Ver- ipso illuminari atque moveri. m in ipsis habitans, quia unum cum eo corpus sunt. Ac perinda atque cum rex quidam magnus in aliquam amplam urbem intrat, & in una domorum ejus habitat; urbs sane hujushaodi magno adficitur honoro, neque ulterius quis hostium surumve insultare ipsi aut eam destruere audet' imo vero reis gis in una domorum ejus habitantis gratia, eum nulla noci sollicitudine , atque decore illa seri, tur; pari modo de Servatore nostro actum. Cum venisset enim in regionem nostram , & domicilium cepisset in corpore nostris simili, exinde o. imnes contra hominem insidiae sedat m.
7. Neque enim circumclusus in corpore erat; neque etiam ita in cor ,re erat ut alicubi non ei set: neque ita eorris movebat, ut alia eius pro videntia privarentur. Sed, quod vix capi valeat, cum Verbum esset, a nullo cointinebatur, imo potius complectebatur omnia. Propter Verbi adventum in ipsum, non ultra corpus juxta propriam naturam corrumpebatur , sed propter inhabitans Dei verbum corruptione vacuum erat. Corpus si- a. Videns itaque Deus Verhum, omnium creator , Adamum a diabolo deceptum, transfressum opificis sui mandatum, atque in maledictionem, mortisque subjectionem delansum ' ex Viirine Maria. ab Adamo originem ducente, em at o sbi purissimo corpore, quod posset continere omnemelenitudinem divinitatis cor mliter, atque passiones, id est cruciatus humanos serre ' pro toto mundo ipsum sponte tradidit ' ut diabolum, qui olim morti x imperium obtinetiat. morte corporis sui occideret . Sanguis autem non ex spiritu
divinitatis Uerbi manat : sed ex homine quem
tulit. 14. Illud: sum visis, dc pater meus more
me es, item, Creavit me, &, sium vermis μαι irior non homo; de quaecumque in Evangeliis & in Prophetis de se humilia & abjecta dixit, corpus quod propter nos tulit strectant. Neque patibile se quod pro universi salute tulit, Patri ad
scrininius: omnia enim errata sunt a Patre per Filium. Filius porro solus a Patre genitus est: quidem juxta eo orum naturam patiebatur: nihi-e quamobrem ' - isus es omnis ereaturae Deus i. lominusque incorruptionis naturam per inhabitans Verbum : immutabilis squidem ex immutabili est . Igitur corpus quod pro nobis tulit, res est
Is . Adamum enim induens cum assectibus per omnia praeter peccatum, scilicet eum qui vocat Iesus, ut per ipsum peπlitam ovein Patri reduceret & offerret, quasi omis ad occisonem δε tus est, quas agnus coram tondente se sne voce I de quo Paulus scribit: Homo Christis Iesus, qui dedit se- 1. T. . a.Dmetipsum redemtisnem pro nobis. Et alio loco ait: Pre hominem mora, O pre hominem vita. Nam Hin ipso Verbum habuit. 8. Ipse Dei filius trium dierum spatio corpus,
quod mortuum erat, effecit immortale & incorruptum; omnibusque liquidum suit non infirmi. tare naturie inhabitaetris in ipso Verbi mortuum litisse corpus, scit ut mors abrogaretur in iplb per virtutem Servatoris. q. Queni oportebat fore corporis finem , cum in ipsum advenisset Verlκim ρ Non mori nequibat: quia mortale erat, & pio omnibus offerenis
dum in mortem, qua de caula Salvator ipsum pa-n eut ia Adam omnes morium ur, lis G in Cbri . non poterat , ut Ire omnes vis scabuntur. raverat ἰ manere mortuum te templum vitae; quamobrem ut mortale quidem
obiit, at propter vitam in ipse sitam revixit.
2. . Quid Incredibile narramus, cum dicimus, Verbum in errantem atque lapsam naturam humanam insedisse, hominemque fictum fuisse; ut tem- pellate ja tatae ipsi salutem conferret per administrationem & bonitatem suam II. Ad animam quidem spectat, interiora corporis sui cogitatione contemplari; neque tamen inperari in ea potest quae extra corpus sunt, nec quae Io. Per ipsum enim Verbum omnia facta &creata sunt, ipsum vero factum non est; sed hominem ipsum quem propter nos tulit, lactum &ereatum declarant Scripturae. Ait quippe Domi--,nus: Omnis palmes in me manens stultum fert e & in homine quem tulit, quique ex genere Adami erat, omne qum ex genere Adami erat vivificavit. I 7. Perpende . quaeso, neminem hactenus novisse situm Dei sicuti est, donee sese ipse ma. nifestum saceret nobis. Quem autem ipse tulit procul corpore consistunt per piaesentiam suam mm Epro nobis Filium hominis , novimus , de quovere. Numquam igitur homo pocul politus illa mm dixit Paulius: Considerate apostolum pontificem a. a. vet, aut transfert: neque enim domi ledens qui L confessio uis noserae Iesum , qui sitis es ei qui fo
tium homisis stantem a dextris Dei I non dixit, Verbum aut Sapientiam Patris se vidisse , sed Filium hominis , Domini eum corpus ex Maria
18. sed autem illud spectat, Iesus autem με. x . proficiebat aetate, sapientia gratia ; id sane dicitur de homine qui in Salvatore esse intelli. itur, qui modo infans fuit, modo profecit aepiam, & quae in caelo sunt cogitans, aut solem mo. vet, aut caelum circumvertit; sed illa commoveri.& cortilita fuisse videt; neque tamen ita ut eorum quidpiam efficere valeat. At non hujusmodi est Dei Verbum in homine; ntan enim corpore collisatum erat, imo potius ipsum occupabat eum imperio; ita ut una in corpore & in universis rebus esset; quin
etiam extra res omnα, atque in ibio Patre. I 2. Animadverte, quaeso, annon vel ignari ad
versum se risum moveant, qui apud Griecos sapien-F iste, & sapientia & gratia, incipiens quasi amtes habemur; dum mundum aiunt corpus esse gran--- ω-. -
de . atque vere dicunt dum isthaec eflantur: ipsum enim ejusque partes sinsulas, quoniam in sensum cadunt, perspicimus. Si igitur in mundo ipso, qui corpus est, Verbum Dei exsilit, ae simul in res universas, & tu singulas quoque pervadit; quid mirum aut quid absurdum ii dicamus ipsum in homi m advenisse λ Quod si, Iicet sacta si unive
sa creatarum rerum natura, non abserdum est Verbum in ea esse, non ab ardum pariter erit esse ipsum in bomine. Non indecorum itaque esti innorum triginta, ut ait Euangelista Lucas. Co pus vero, quod & prosectum δc aetatem admittit , est res errata dc condita. Jesus autem Christius , qui in Salvatore intellisitur homo, ipse est qui prosectum aetatis admittit, modo infans, modo vir; incipiens quasi aetatem trigimia annorum , ut ait Lucas. Qui igitur aetatum
successionem admittit homo Christis Iesus , qui fuit fidelis apostolus atque pontifex ei qui fecit illum, ipse est qui prosinum admittit. 1ρ. Stephanus ait: Video filium semiuis Ran. r. II.
60쪽
iem a dextris ianinis Dei non dixit Verbum A mini homo est, qui creatiis est initium viarum.
aut Sapientiam Patris se vidisse ; sed Filium quae ad beneficia mundo dispensanda praescriptae
hominis , Dominicum corpus ex Μaria sum- uint, qui princeps est omnium Sanctorum , quitum , quem Filium hominis Paulus dicit sede. viae appellantur , Dominus Iesus Ch imis , quire ad dexteram Dei. De quo corpore David factus & cruci affixus est si in De quo Hieremiax
prophetice ex persona Patris ait : Sede a dextris dicit iuxta Septuaginta interpretum editionem : meis , donee ponam inimicos tuos se. Ium pedis Dominus ereavit me in plantat Onem Dialem tuorum . Quia erat videbat inimicos fore diabo. vam , in qua fatale circumibunt homines di se mlum & adve sarias potestates ipsus ministras , dum Aquilam vero Me dictum ita exprimitur: quae infestat erant Dominico homini οῦ snare se, Creavit Dominus ureum in ρε-- . Hane dicit
Menon diabolum qui imperium mortis habet, salutem novam, non antiquam , quae nobis ere per mortem ejus destructum iri. Qui enim dei- ta est, non ante nos . Quem vero novum erra.
tatem Verbi minuunt , ac si Dominus per se s tum in scemina vocat , intelligas hominem Dis non posset inimieos ulcisci , quia scilicet Pater sum qui in Servatore est . Iesus quippe modo Sal-
Filio dixit e Sede a dextris meis, donec ponam vator , modo salus explicatur ' ex Salvatore s inimis, mos stabellam pedum tuorum I ii scili- Ius , ut a lumine illuminatio: quem dicit esse eet , imperiti homines, noverint, id in homi- Dominum Iesum, salutem nobis creatum, novumnem secundum carnem acoeptum , quadrare . in scemina, id est in Maria, imo potius ex Μ In ipso quippe Davide de eodem Dominico ho- Ha . Quem igitur Salomon ait principium viamine scriptum est : Non proselet in m eus in te. rum creatum esse , & quam Hieremias dicit si Corpus itaque est, eui dieit: Sede a dextris meis, lutem novam creatam , & novum in scemina,
jus inimicus fuit diabolus cum malis potestati- quem pro nobis & propter nos Sapientia aedibus, necnon Iudaei 3c Graeci . neavit sibi domum, Christiam Iesum esse , S -
2o. Cum omnia in ipso eruata fuisse dixi L pturarum testimonio comprobavimus : jam veroset beatus Paulus , ipsum solum ait ante omnia V cetera subsequamur , quae nonnulli aut ex ign esse . Ab antiquis enim eruditus , quia legis rantia, aut ex praejudicata opinione, in errore perinperitus erat , utpote qui accurate Para las Satin severantes , neque docere recte neque doceri volunt.
monis legisses , atque duas de Domino loquen- 23. Si omnes eloquia divina possent spirituadi species de tandisset ; aliam quidem de ho- Ii more intelligere, nequaquam cuperet ipsis si,
mine quem ex inria assumturus erat I aliam ritualem gratiam impertire; neque lacte ipsos po- de Ver, , quod ante omnia saecula ab aeterno taret, s solidum omnes cibum pexipere vale- ex Patre genitum suerat; de Iesu quidem ex rent . Sed eos qui in cognitionis divinae verbo incla nato, Timotheo scribit: --- eso D quasi insantes sunt, veluti infantes lacte alendos, minum Iesum orsum resurrex se a mortuis ex se- primae institutionis rudimentis imbui pro rat; miae Disiad seeundum earnem I de Verbo autem utpote qui nondum possint Anytorum pane m.
Deo qui sis per eum Patre est, dixit : quod sit strari, scilicet Deo Verbo, qui in corpore huma-
ante omnia . Convicti itaque omnium Sancto. no absconditus latet. ruri testimonio maneant qui dicunt , Dei Ver- 2 Pal estataque nos, ut pritos dispensatores my-bum initium operum creatum suisse ' atque steriorum divinorum, sermonem pro cujusque captua Davide audiant, non esse opus , sed ope- & facultate impertire. Nam utres veteres mi umrum c mditorem , ut habet ipse : Opera ma- tur, cum continere non valent novum verae vitis vitinutim tuarum sum caeli sese peribunν, tu autem num, id est, verbum Domini nostri Iesu Christi. ipermanebis. Cum igitur quidam, imo vero multi, qui nondum a1. Iesus orsus beri hodie , ipse er is discipulis connumerari possunt, ex quadam tem saevia r sie dicitur de homine qui in Salvatore ritate ae petulantia , ad docendum accesserint, esse intelligitur . Is ipse est , qui aliquando im nes erates προιε quae dicunt , nsue de qu sua afr--γ sans fuit , deinde proseeit aetate & gratia, & mant, excutientes animi oculis, nec mente praepost erat incipiens quasi annorum triginta, ut Ε diti Dei eontemplationi dedita, veluti Iacob, n ait Lucas Euangelism . Quod autem Sc priam que mundo eome ad Deum videndum ; ii cumctum & staturam sive aetatem admittit , cornus humilia opera , vocesque inopiam testifirantes, r isti licet, illud est res creata atque facta. Sancim de Salvatoris homine, quem pro noli it, tum itaque testimonio convicti, qui aiunt, Uedi scriptas , Verbi deitati tribuunt , & sic in edibum ex Patre natum esse rem convitam , aut rorem labuntur, atque una imperitos 3c infirmox finem iaciant impias blasphemias proferendi, aut in errorem pertrahunt nobis utique necessit citristi hostes ab omnibus proclamentur. Ubi ει tem adserant, ut Iudas scribit, per hanc epist I. 3.nim sese miuigari sentiunt , confidenter relagi- lam. expromere, quae dim Verbi deitati compe-unt ad eum qui in Proverbiis ait: Dominus ρου- tant , quae vice versa homini propter nosvit me initium viarum suarum in opera sua. Ue. assumto. Quemadmodum enim in una eademquerum labuntur.' Cum enim Salomon prophetico as erumena, aurea numisinata cum argenteis pariter
flatu de illo v ra faceret , qui ad totius mun- F servantus, & utraque unius R s i inem &di salutem & utilitatem ex Mina ortum sume- inscriptionem nominis ejus halmi ; sm tamen re debebat , de Domini eo scilicet homine , ex nummulafius, penes quem isthaec sunt, probe n persona illius dixit: m us ereavis me iatriam est, quam prumet Se quam pretio dispar fit a
viarum suarum in opera suis. rum argentor pari modo in una eademque S -
2 a. Censime fiat ergo Oinnis damus Israel, plura & de divinitate Filii, & de eo ore quod quia Daminum eum S Chrs- feeit Deus, propter nox ex Maria assumsit , scriptum est ehune Iesum quem vos eruet sis . Ipsum itaque at eorum singula cognoscemus ut maces disci. erucifixum digito monstrantes Apostoli, dixerunt puli unius veri magistri . Quot igitur humiles Domini hominem: Hune Iesum, Christ. de Dom voces dc similia opera sunt, tot e res scripta iecit Deus. Ipse scilicet , ut conspicuum , Do. esse de corpore Iesu: quot gloriosa & sublimia, 'Tom. In B ad