장음표시 사용
351쪽
et suos quod irerisorie, Crfrustra Ecclesiae doctoritate tribuat cesendi desiis
Ionendi ipsamque,A: dubia fidei interpretandi,& des Menes,
i sertὸ & dilucidε in consessione sua Brentius, de Vulat ber genses confitentur. Capite enim de Ecclesia inter quaedam, quae ei tribuunt,numero sexto,& duobus sequentibus, sc di- cut: Confitemur qubd haec Ecclesia habeat ius testificandi de
sacra Seriptura, iudicandi de omnibus doctrinis, ct interpretandς scripturae.Nunc igitur ab eis quaerimus, cur quae faten tur in nobis impugnantZSi Ecclesiam habere auctoritate dandi & interpretandi scripturam, est scripturam subdere Ecclesiae, de iudici js hominum , illi ergo subij ciunt scripturam humanae auctoritati. Ouod si hoc non est, cur nobis hoc impou nunt,qui non aliud quam hoc ipsum asserimus .Rursum si scriptura non est ambigua, si sussiciens modus est exponendi scripturam per scripturam,& per unctionem Spiritus sancti fri stra Eccletiae datur hςc auctoritas,quae no est necessaria. Quid est,rogo,Ecclesia habet ius interpretandi scripturam, & iudicandi de omnibus doctrinis, de scripturam sufficienter per seipsam exponi, & unctione Spiritus sanisti Hoc vernis. dicemus in vos,quod de nobis dixistis irrisorie. Ecclesiae datis hanc auctoritatem, ut sic placetis pios animos, quidam olim Pelagiani faciebant concedentes baptigandos pueros in remissionem peccatorum,&gratiam Christi necessariam, postmodum reuera negantes omnia, sic vos hoc Ecclesiae tribuitis, decoram ea genua flectitis , salutates sponsam Christi,& ius hoe illi permittentes. Postea verb negantes ullius humani iudicis
auctoritati credendum esse, circa sensum scripturae percutitis illam ,& infirmorum conscientias . &vide quanto dolo hoe agunt in sua confessione V virlenbergenses: cum enim vident ex hac auctoritate Ecclesiae se posse teneri, quo effugiant, omnemque humanam auctoritatem evadant mox Eccletiam hac
incertam,& dubiam ita efficiunt, ut nunqua positi dubi si esse circa fidem,& religionem: quin de Ecclesia sit dubitadum. De qua re superius multa dicta sunt ibi inquiunt est Ecclesia, ubi lynceriter praedicatur euangeliu , & ries administratur Sacra- meta.Et ia ex supradictis Perspicuu est, Ecclesiam illa, contra
qua no praeualet portet inferi,incerta,& soli Deo cognita ab illis
352쪽
Ili definiri: ita scilicet ut iura illa, quiet Ecelesς dat testificandi&. interpretandi scripturam, quae non conueniunt nisi ei, quaesiiperari a sathana non potest,vana sunt,& cassa: dum nulla est Ecclesia nobis cognita, cui haec eonueniant. Nonne hoc est similius irrisioni Christi, quod in eius Ecclesiam facitis habetitis interpretandi scripturam dicitis: & tamen a nullo homine cognosci potest interpretatio. Hoee,rogo , di testificatio de libris canonicis,cui fitZDeo,hominibus,aut Angelis3Cui est necessariaZHominibus credo: nam Deo nec Angelis, non est scri plura. At vero frustrὶ interpretatur hominibus, a quibus coagnosci non valet imbut apertius dicam necesse est Vulaten bergenses aut nullam certam habere scripturam sacram , aut certam agnoscere veram Ecclesiam : illa habet eis confitentibus auctoritatem testificandi de scriptura: sine eius ergo testimonio temere suscipitur lcriptura aliqua,ut diuina. Si ergo Ecclesia,quae deficere non potest,praedestinatorum est congregatio, si soli Deo cognita,nullius ver Ecclesiae testimonia habetis delibris sacris. Quomodo enim testimonium alicuius certii h
beri potest, si ille ignoretur Vera igitur irrisio est quicquid de
libris canonicis tuaicatis quum nullam agnoscatis Ecclesiam, quς non erret. S i errant Patres,si errant Concilia ut dicis Brenti,dubium est quicquid de libris certo,& indubitanter pro ca- nonicis habendis,de quibus in veteri,de vera Ecclesia iis quam est dubitatum,dicis.Nam cum ille etiam veram Ecesesiam et OOrtim tantum, & praedestinatorum congregationem affirmat esse,de quo superius dictum est, incerta est illi vera Ecclesia,quo fit,ut etiam libri eanonici sint ei incerti : siquidem non nouit ille veram fuisse Ecclesiam, quae illos recepit, nec ullam veterem Ecclesiam,quae non in qui Dusdam errauerit,agno scit. Quomodo non dubitandu est iisti de libris canonicis3 sed huc locum inserius commodilis explicabimus: Nune haec satis sit annotasse. Ex quibus ostenditur,quam inconsiderate illi a gut, qui Ecclesiam,& scripturam ita distinguunt,quasi alterius au Moritas alteri detrahat, ut Uvirtenbergenses videntur agere. Si
enim dixerimus Ecclesiam iudicare debere de dubia exposutione scripturae, statim inserunt iniuriam fieri scripturae: cum
353쪽
reuera haee duo ita coniuncta sint,ut alterum in altero qui r cte quςrit,iena per inueniat misi quod ut ostensum est, Ecclesia est antiquior scriptura, ct eius auctoritate nobis est tradita. Quomodo vero hoc non sit scripturam Ecclesiae subjacere dicedum est,ut Brentio fatisfiat manifestes Nos pro ce tissimo habemus, quod omnis reuelatio, quς a Spiritu fancto procedit, subiicit stibi Ecclesiam. Quidquid enim vel verbo, ves scripto Deus loquitur, superius est omni intellectu, ct omni humana.& Angelica ratione: Scriptura vero sacram Ostendinius a Spiritu sancto scriptam esse: non itaque dubitandum est , quin illi Ecclesia sit subdita. Hanc sententiam semper tenuimus, & qt tanquam sunt Catholici, qui aequalis volunt a ctoritatis este Ecclesiam,& scripturam: de quidam plus tribu ant Ecclesiae, ni tui putantes detrahi alteri ex alterius excellentia: maxime quum quicquid scriptura,vel Ecclesia habet, tota sit Spiritu sancto qui inter eas,prout vult, diuidit auctoritate Hoc nonnulli asserunt, quos non danamus,quia hoc sentia Uni non damnantes etiam eos , qui aliter sentiunt, sed nobis multo magis contrarium placet, vel hac sola ratione , de qua diximus. quia Spiritus lanctus reuesat, &dat Ecclesiae Scripturam sacrat quare non potest non illi subdita esse,si enim Paulus suae ipsius praedicationi subditus erat,si ea ipsa, quae per Os eius Spiritus sanctus loquebatur Ecclesiae,illum ita obligabat, 'α tenebant subditum,quia erant a Spiritu sancto reuelata, ut merito ille dixerit,Licet nos , aut Angelus de caelo et gelizet, prς terquam quod eua strauimus vobis,anathema sit. Quomodo non omnis fidelis, & tota Ecclesia eisdem subdita est, sue verbo solo,siue scripto reuelata sint quod si ita est, si ce tulime Ecclesia subdita est scripturae,quomodo illi ius tribulamus testificandi,& interpretandi scripturam , nisi quia hoc novi superior scriptura facit: sed ut subdita Cum enim Vvirte berg. in cap. de Ecclesia dixissent, Ius hoc, quod Ecclesiae d mus , non sic intelligendum. quod habet liberam potestatem vel mutandi scripturam vel noua dogmata fidei condendi, aut nouam religionem, & nouum cultum Dei statuendi: hoc nos maxime probauimus. osten lentcs hoc esse certissimum,
354쪽
& I nostri etiam recentioribus doctoribus, ' nominatim i Thoma assertum. Ex quo etiam illud apertὸ sequitur, quod
ibidem affirmant & nos laudamus, Ecclesiam agnoscere vocem sponsi sui in libris canonicis, & habere certam regulam, iuxta quam obscura interpretatur,et dubia definit, Propheticam scilicet, & Apostolicam praedicationem . Haec certistima sunt, non quia Ecclesia vult, auctoritatem dat scripturae: sed Deus potius hoc agit,dans eam ut reuelationem propriam Ecelesiae,quod illa agnoscens stibiscit se reuelationi, & testificatur nobis, se hic agnoscere,& certa fide intueri verba,& Spiriatum sponsi sui. Et rursum,cum de sensu huius scriptur dubia est, non quod sibi placet definit Ecclesia: sed quod ex illa regula praedicationis Propheticae,& Apostolicae certum habet, id definit, ostendens fili)s suis hunc esse sensum sponsi sui. Itaque
semper subdita manet Ecclesia scripturae, ut ipse Spiritui diutino,& reuelationi eius: ct tamen nobis dat ipsam scripturam, ct explicat illam: Hoe est subiicere scriptura humano iudicine
Quis hoc dicat nasi qui obsinato animo decreuit Omnibus cOl cap. 48 tradicere & nihil intelligeres Sed vide quid illos moueat ii osteditur no Ecclesia subdita est scripturet, si iuxta eam & regula Apostoli- pro honore cae,& Propheticae praedicationis iudicaredebet Aur non lice-scripture, 'bit nobis eius iudicium ad hanc regulam exigere, ut si illi non sed pro liberico sonet, rehciaturὶ Hoc est frequentissime in ore Brenth , sed tute sua cerovide quam inconsiderate nec seipsum agnoscit. Quod agit, no ture eos, qui est Ecclesiam scripturae subdere, sed suo iudicio. Si tu Brenti Ecclesiae tuo
de iudicio Ecclesiae iudicas,superiorem te constituis Ecclesia. dicio in di Nec enim, ut apertὸ dicamus, iudicium Ecclesiae aliud est, bio nati quam qubd ita lit intelligenda scriptura, vel ita sentiendu iu- duin docentixta regulam praedicationis Apostolicae. Si ergo hoc iudicium 'tu iterum examinas,nonne superiorem te facis Eccles 'idque duplici ratione, Primo auctoritate: fecitdo scientia & iudicio Itaque dum Bi entius pro maiestate scripturae putat, aut simulat se agere,agit reuera pro sua auctoritate, ut liceat illli, suis lomnibus superiores esse Ecclesia, & eius iudicium retractare, α seipsos sapientiores Ecclesia confidenter dicere,quanto iu-scnsui humano, fideique conuenientius Catholici in .
355쪽
peratores Gratianus, Valentinianus, & Theodosius pronunta L. nemo .c- ciantes. Iniuria ii in quiluit,facit iudicio reuerendissimae synodes Ma tri, di si quis ternet iudicata ac recte disposita reuoluere,& publier side cu- est disputare contenderit. Huius legis auctoritate te premo Brenti omnesque confestionis tuae. Si iudicium ecclesiastieum rei, citis, imperiales leges,&auctoritatem non potestis non agnoscere. Cavete ne ex illis sitis, qui nec Deum timent, nee hominem reuerentur. Sed quoniam de lege diximus ciuili, de iudicio seculari, illius exemplo agamus vltimo cum illis. Si inter duos causa agitur,& uterque habet pro se Iurisperitorusententias,qui suas leges ita exponunt,ut in contrarias sententias secundum eas scindantur: dc ath iudicandum pro altero, alia contra lentiant,ita quod dubium est de sensu vero legum: aditur iudex a litigantibus, de Advocatis: & post catis, discea rationem audiunt sententiam , in qua iudex alteram partem amnat,alteram absoluit, de simul aliorum Iuris peritorum sententiam probat,aliorum rescit Ouis rogo, si hic sit supremus iudex, a quo prouocari non possit,dicet, Hunc nidicem supe- i riorem constitutum fuisse legibus, quia interpretatus est easΘ Quis non intelligit,quam hoc sit fallum Iudex ille litigatibus -- est superior,& Advocatis,illos iudicat,non leges, quas sequitur,per quas iudicat. Sie igitur Brenti inter nos quaestio est,
. . , i Verbi gratia, An vita coelebs otumque eius sit cultus Deo gra. . . tus,atqui ad sui obseruantiam uouetem obligans,an nonZ DL
3 CπQt 7 sputamus-scripturae locis,qui de hoc loquii tur, Volo Om-' nes esse sicut meipsum. Propter fornicationem unusquisque, Huc. suam uxorem habeat,Et illud de viduis, Habentes damnati 'in' nem, quia primam fidem irritam secerunt. Et illud ,Non om-nuibri.is. Π ςδpiux Verbum istud,sed quibus datum est Et, Oui potest capere capiat. Vos interpretamini prout vobis videtur, nos prout accepimus 1Patribus, quantum etiam nobis videtur, si Ecclesiiserat sententiam, si in Synodo reueredistima hoc con stituatur, vos falsum sensum scripturae habuisse, nos Verum.
Quaero iam nunquid Ecclesia hoc definiens fecit se superiore scripturaὸCerte non magis quam iudex ille, de quo diximus, tuis legibus se superiorem constituit, aut certὶ tu cum asseris
356쪽
I sse intellIgendam serpituram. Non ergo nos agimus visi iapturam subhciamus Ecclesiae,& iudicio humano, sed Ut priua Matib.ir. ta humana iudicia Christianorum circa fidem, d scripturami subhciantur publico Ecclesiae iudicio, non ut Ecclesia iudicet scripturam sed nos, qui diuersa de illa sentimus . ntum agi- cap. p. suismus,ut ego,& tu,nosque omnes,' VOS Omnes publico Ecclema ob tiniasiae iudicio subiecti simus: quod vos apste refugere ostendi- tio in proaditis i idque facitis quasi honorem seruantes Scripturae sacrae: prio sensu Sed reuera illam subuertitis, cum Ecclesiae no vultis esse sub- Breuth ostenditi, de qua scriptura dicit: Qui Ecclesiam non audierit, sit ii ditur imuictibi sicut ethnicus, & publicanus, Et est columna,& firmamen quam sibi potum veritatis. Hoc maxime ostendit, quod in fine hii. co riui. ius loci de scriptura Bretius agit .Reiectis enim Traditionibus, Patribus, Concili)s tandem inquit. Quid igitur tandem fietῖ Quis erit controuersiae huius finisῖ Quod erit ultimu iudiciu3 ς Quibus respondet: Agnoscimus iudicem, quem in Symbolo Apostolorum didicimus,ludice vivorum,& mortuorum,eius dicit expectandum iudicium. Quod multis exemelis noui, de veteris Testamenti conatur probare,confirmans sitos ad comstantiam, vel obstinationem potius. Sic enim ait de me,Habet quod saepe,ac multu in suo scripto urget,que iudice,aut quod supremum iudiciu agnoscamus,atque ita claudit hunc locum in quo susceperat vindicandam scripturae auctoritatem, ut intelligas hunc fuisse scopum eius vindicandi sibi libertatem. Dicas igitur Brenti manifeste nulli humano iudicio vos velle parere,& reuocare quicquid diximus in praecedenti loco de principum officio in Ecclesia, & apertὸ dic te nulli Principi velle obedire,nisi sequatur quae tu doces,& vanam esse omnem auctoritatem,non solum ecclesiasticam,sed α secularem: Quae enim nunc asseris, hoc manifeste continent. Et vide tu, aut quisquis communi sensu non caret, cur magis vos noui doctores nulli teneamini parere circa haec fidei dogmata , quam nost Cur,inquam, magis vobis liceat solius Christi iudicium audire velle,quam nobis, idque in qualibet alia controuersia fideiὶ Si fiat, opus erit noua annuciatione de caelo,aut miraculis in omni controuersia religionis, & frustra erit,quidquid la-
357쪽
boris in Conciliis Ecelesiasticis assumptum est a Patribus , verassumi potest. His itaque putamus sufficienter responsium esse criminationibus Brentii, quibus nos arguit, quda Eeclesiam subi j ciamus humano iudicio: & ostensum esse, quam veristi-
. r me s criptura sit superior omni creatura r& tamen non minus vere Ecclesia tradit nobis scripturam, de interpretatur dubia. De ratione vero,qua hoc Ecclesia facit dicetur cum egerimus de caeteris tribus,quae proposita sunt.Nunc igitur de traditionibus dicedum est nobis. quae merit5 coniungendae sunt Scriac 30 pturae. Igitur circa traditiones asserendas non est no-
f sit bi; diutius laborandum,constat E superioribus, Apostolicam
Ap tQhra praedicationem primum omnium esse quod ad externa attit δεορ- net quibus aedificatur fides, in hanc fundantur traditiones. non quaecunque: sed Apostolicae. Sit ergo hic constitutum, nos non de alijs traditionibus loqui, quatri de Apostolicis.
Quaquam non negamus posse Patres, atque Concilia aliqua tradere,&constituere praeter illa,quae scripta sunt, clim id dia uinae gloriae,& saluti animarum expedire iudicauerint,liaee est enim auctoritas illis concessa ad gubernandos fideles : de quae Paulus inquit,Obedite praepositis vestris,& lubiacete eis : ipsi enim peruigilant,tanquam rationem reddituri pro animabus vestris. Has Praelatorum traditiones praeter Apostolicas illas, nunc omittimus,cum illas quaerimus tantuin,quibus scriptu ra tradita est nobis atque exponitur, de dubia circa fidem definiuntur ab Ecclesia. Non igitur quas illa post Apostolos traiadidit iure illo , quo ad falutem aeternam gubernat populos: sed quibus a Deo acceptis per Apostolos gubernatur, de quas
in omni suo recto iudicio constitit.Iuxta quam distinctionem, traditionem Apostolicam nos vocamus, quicquid Apostoli acceperunt a Christo, atque unanimiter, de concorditer docuerunt Ecclesias. Ouum enim certum sit, in iiii, stantia fidei, cultus,& morum Christianorum Apostolos a Christo, de spiritu eius edoctos,atque eadem omnino docuisse, quia uno, Meode s piritu. Docere aute non sit aliud, quam tradere id,quod docetur,eis,qui audiunt,& diiciit: merito Apostolicam tradiationem vocamus quodcunque d9Sina a Deo acceptum, quod Apo
358쪽
Apostoli docuerunt praedicantes Euangelium,& ut diximus
fidem, cultum de mores Christianos formantes, de a Deo instituta tradentes. Hanc traditionem exicndimus ad scripta etia . de non scripta. Quamuis enim appropriato nomine traditiones eas dicere multi consueuerint, quae sine scripto recepta .
sunt in Ecclesia ab Apostolis, nihil tamen obest si uniuersalius accipiamus: cum hoc Catholici omnes certii habeamus, Apostolos multa docuisse quae non scripserunt: de ea ipsa quae scripserunt, multo latilis docilisse, pluribus scilicet verbis,& quidem non semel, sed frequentissim),nec unius lin aehominibus,sed diuersarum de multarum, cum in Yna tantum Graeca vel ut multum duabus hoc est etiam Hebraica scripserunt. De quibus satis dictum est proximo loco . Traditio igitur Apostolica nobis sit quodvis dogma a fidelibus,& Eccle-sjs, quas Apostoli docuerunt , ex eorum doctrina certa fide susceptum. Ex hoc enim, quod postea scripserint , breuius ce tὸ de compendiosius exponendum est , ex eodem etiam quod non est scriptum,certa fide percipitur. De his igitur traditionibus loquitur antiquissimus Irenaeus. Et quamuis superius multorum grauissimorum Patrum testimonia in nostra asse tione catholica adducta esse diximus,quibus probatur tradita esse quaedam sine scriptura,& plurima eorum in eis ipsis quae tap. fr. scripta sunt,traditionem consulendam manifestὸ docent. Locus Irea Sed locus hic Irenaei est nobis diligenter expendendus: inaei de trudiis quia de nostra confirmat,& Brentius tertio hoc loco de tradi- tionibus nostionibus conatur in alienum sensum trahere. Irenetus igitur in de hs solum, principio terti) libri de ratione conuincendi ei Ecaciter Valen quibus scri-tinum,& caeteros haereticos disserens refert, primo eos Sc scri- pture sunt pturas de traditionem contemnere. De quo cupra locuti su- traditae,intelmus resipondentes Brentio. Et mox,quod ibi diximus, inquit, ligendus, HApostolorum traditionem ab omnibus videri posse , qui Vera Brentius involunt audire: eam ex succestione Ecclesiarum , quas funda- quit: sed derunt Apostoli, dicit agnoscendam esse , de recenset Romanae omnibus , Ecclesiae pontifices continuo succedentes in ea ab Apostolis, quae Apollo usque ad Eleutherium duodecimo loco,eo tempore, quo haec si docuerunt,
scribebat Ecclesiam illam gubernantem. De quibus omnibus Ostenditur. Z satis
359쪽
satis stinericis dictu est. Inter ea Polycarpi aucto inite vilius, quem Ecclesiae Smyrnensi praefectum Episcopum ab Apost
lis refert, ct Romam venisse sub Aniceto, multosque haeretiacos ad Ecclesiani conuertisse. Vnam, inquit , hanc veritatem annuncians ab Apostolis se percepisse, quam de Ecclesiae tradidit. Post haec omnia sic loquitur, Tantae igitur ostensiones quum sint, non oportet apud alios quaerere veritatem , quam facile est ab Ecclesia sumere cum Apostoli, quasi in depositorium diues picnisiime in ea contulerunt omnia quae sunt verutatis. Haec proponit: in quibus bene conlidera, quod non ad .solam scripturam, sed ad Ecclesiam nos mittit, in quam dicit Rpostolos omnia,quasi in depositorium quoddam, cotulisse,& non in scriptura solum: non aio ipsum negasse scripturam, quoniam de ea in his verbis mentionem non fecit. Constat in principio huius libri non longe ante haec de quatuor Euangelijs scriptis dixisse. Non itaque scripturam dico ab Irenaeo noagnosci: sed id assero qu0dno ad sola scriptura nos mittat.Et ut aperte quid sentiat Irenaeus agnoscamus,audierida sunt quς sequiitur. Persuadet omnibus ad Ecclesia veniendii esse, Haec est enim vitς introitus inquit,omnes aute reliqui fures sunt de latrones: propter quod oportet deuitare quidem illos quae autem sunt Ecclesiae cum magna diligentia da ligere, &apprehendere veritatis traditionem. Quid enim,etsi quae de aliqua modica quςstione disceptatio esset, nonne oporteret in an liquis.
sinas recurrere Ecclesias in quibus Apostoli conuersati siunt, ct ab eis de praesenti quaestione sumere quod certum , & re tia
quidum est)Hae rogo attentius considera. Ad Ecclesias antiquistimas mittit in dubi)s,in quibus,inquit, Dostoli conue sati sunt. Et non ex literis dicit quaerendum esse,sed ab eis E cle*s,hoc est, testimoni)s earum sumendum esse, quod re tia quidum inquit est. Non quod scripturam neget legendam escse, sed quia sciebat ex verbis eius dubia frequenter oriri quum in diuersos sensus trahuntur. Id quod sequentibus verbis magis explicat. sic enim post ea quae citauimus .imine late loqui
tur , Quid autem si nec Apostoli quidem scripturas reliquissent no bis,nonne oportcbat ordinem sequi tradationis,quam
360쪽
eradiderunt iis quibus committebant Ecclesias Cui ordinationi assentiunt multae gentes Barbarorum eorum,qui in Christum credunt, sine charactere vel atramento scriptam habentes per spiritum in cordibus suis salutem,& veterem traditionem diligenter custodientes. Vides ut hic aperte traditionem distinguit a scriptura re eam resert ad omnia quς ab Apostolis praedicata sunt & ab ea sumendam esse certitudinem in omnibus controuers)s docet. Quod etiam parum post sequentia ostendunt. Hanc inquit) fidem qui sine literis crediderunt,
quantum ad sermonem nostrum Barbari sunt: quantum autem ad sententiam, & consuetudinem , ct conuersatione pro-liter fidem perquam sapientissimi sunt,& placent Deo, conuerantes in omni iustitia,castitate & sapientia : quibus si aliquis
an nunclauerit ea quae ab haereticis adinventa sunt, statim concludentes aures longius sugient, nec audire quidem sustinentes blasphemum colloquium. Sic per illam veterem Aposto a Iorum traditionem, nec in conceptionem mentis quidem admittunt quodcunque eorum potentiloquium est. Hςc eo loco Irenaeus . In quibus iam apertius habes ,&quam sit latior traditio scriptura,& quam apertior: quod Barbari habeant traditionem sine literis , per illam omnia aliena dogmata reijci- unt,& eo modo ad traditionem confugiendum ac si neque scripturam nobis reliquissent Apostoli. Brentius autem hunc locum Irenari de traditione interpretatur, quin nobis Scripti ra sacra,& quae in ea continentur tradita,inquit,sunt. Haec,air, traditio necessaria est nobis, de modis omnibus amplectenda, de qua loquitur,ait,Irenaeus. Nam propterea existimat illum successionem Episcoporuin recensere, non ut Episcopis liceat noua dogmata contra scripturam fingere: sed ut ex successione illa habeamus testimonia, quibus scripturam certo agnosccamus. Hanc traditionem scripturae, inquit, certissimξ a se &sitis teneri;& pro ca,inquit, tanquam pro aris de socis pugnamus contra traditores. Hic est sensus Brenthesia quam consonus auctori,quam verax,ipse iudica. Irenaeus aperte dicit Baris baros habere traditionem sine scriptura, & ex ea omnem vitare haeresim dicit: si Apostoli non tradidissent scripturam,ex il-Z a latra-