장음표시 사용
151쪽
patensi paulus in ambulantes in Christo secundum s ritum, nihil c5mittunt aamnabile, ciuemadmodu a mbulantes secundum spiritum in lege comittebant aliquid damnabile:qilia plena adimpletio legis quam lex propter statum carnalem efficere nequibat essicitnr in ambulantibus in Christo secundum spiritum. Eruitur aute hoc modo: quia statum carnale que lex tolle ren5 poterat,deus abstulit in nobis, misso filio suo in similitudine carnis peccati: ac per hoc de peccato induto damnauit. iuste addixit damno extinctionis & affecit damno diminutionis pe
eatum in earne nostra,quod faciebat statum carnale,ut sie iustificatio legis impleretur in nobis:hoe est ut facultatem etiam ex parte carnis minus impedientis haberemus implendi iustificotities legis, & sie nulli in nobis damnationi locu resinqueremus, uuauis primi motus insurgant. Qui nonsecundum earnem ambula- miti sed secundum stiritum. Explicat quos demonstrat pronomen nobis: vi explicite concludat intentum quod proposuerat. Ous enim secundum carnem senni.Declarat disserentiam ambulantium secundum carne ab ambulantibus se dum spiritsi, ut notitiam terminoria quibus utitur explicet. Unde quum dicitur qui secundum carnem sunt,& similiter quum subditur. qui secudum spiritum sunt,non est sermo deeste substantiali,sed de esse morali. nam sensus est, qui animum habent dispositum secundum caris nem & similiter qui animum habet dispositum secundum spiritum. oceamus nisapiunt. Dictio interpretata sapiunt,a qua derivatur nomen verbale quod inferius interpretatur modo Lapientia,modo prudelia,proprie significat aliqui ub genere eognitionis cui nulla Latina dictio apparet respondens.Et quoniaviuntur ea ad significandu adiunctum affectu animi,ideo nulla occurrit propinquior interpretatio quam cura & curare. ut sensus sit quae carnis sunt curant. es Et similiter quum subiungitur duae sunt spiritus sentiunt,adinaedum est sentiunt: quia in textu Greco nullum verbum habetur: sed subintelligitur idem verbu. Cura enim actus est intellectus adiunctus animi affectui. Et v
iistima est disserentia st dispositi in animo 'unda carnem, va-
eant curae spectantium ad carne,utilium ac delectabiliu:dil potiti aute in animo secundum spiritu, vacant cura spectantium ad
spiritum: honestorii scilicet& utilium aedes abiliu ad spiritum. Dui ver. secundumstiritum sunt,quaesunt stiritu sentiunt Nam
prudentia earni mors est.hoc est mortem insertanimae,& damnationis aeternae. Scito quia prudutiae nomen propinquum in cli
152쪽
moni Graeeae praedictae, & eonsonat sensui intento. nam ad infestectum spectat ex assectu ad finem. unde prudentia carnis est ratio hominis assecti ad earnem ut finem . qui enim finem habet earnem, cogitat, ratiocinatur, consulit, iudicat, praecipit re- Iatiue ad earnem. Et simile est proportionaliter de prudentia spiritus.. prudentia autemspiritu ,,ita pax. Rationem reddit congruentis actionis.Ex eo enim quod cura seu prudentia earis nis mortifera est, habetur quod congruit dispositis in animo earnaliter.earo siquidem ipsa mortifera est. Et similiter ex eo quod eura seu prudentia spiritus inseri vitam animae & pacem animae, habetur quod congruit habentibus animum spiritualem. nam ipse spiritus, vitae & pacis parens est. Quoniam sapientia.pro,cura,seu prudentia. camis inimica est deo. pro, inimicitia est in deum. Vt intelligamus curam carnis non esse actum naisturae qui potest bene & malefieri, sed esse peccatum quod non potest bene fieri,dixit quod est inimicitia in deum. Legienim Z inon essubiecta. Ecce manifesta inimicitiae ratio. Non dicit, deo non est subiecta quoniam etiam peccata subduntur dei potestati) sed legi dei negat esse subiectam:utpote formam legis non suspicientem. Nec enim potest. Ne putares quod quandoque subiiceretur legi det,excludit hoc posse. impossibile siquidem est ut
coeant forma legis & peccatum. Qui autem in earne sunt. Subiungit habentes prudentiam carnis, esse carnales secundum animum: vi patefaceret quὁd non solum ipsa cura carnis, sed etiam ipsi earnales inimici sunt deo. Deo placere non possunt. Hoe non est intelligendum sicut de cura carnis,sed intelligendum est sor- maliteri. hoe est quatenus sunt in tali statu earnali secundum animum .sic enim deo placere non possunt. Cum quo tamen stat
quod per diuinam gratiam possunt mutari de esse secunda ea nem,hoe est de dispositione earnali animi. de sic possitnt placere deo. Vos autem in earne non estis,sedinspiritu. Hinc clare apparet non loqui Paulum de esse in carne secundum substantiam. nam constat Romanos quibus scribebat,nisse tunc in earne s eundum substantiam,& tamen dicit eis.vos autem in earne non estis.hoe est non estis secundum animum carnales, sed spirituales. Et simili ratione dicit vos, qua hactenus dixerat nos,dicendo ut impleretur in nobis qui non secundum earnem ambulamus, e.Loquendo siquidem modo in prima persona, & modo
in secunda,significat communem esse hae dispositionem etiam aliis non apostolis. Quanuis etiam ex industria hoe dixerit, Ve
153쪽
ex se;psis ἔntelligerent Romani qui qualesque sunt quos appoIIauit esse secundum spiritum . ne putarent altius quid latere sub hac appellatione.Si tamen. Postquam Paulus declarauit duo eorum quae in principio capituli proposuit scilicet nihil damnationis est,& ambulates secundum spiritu ira, non secundiam carnem modo declarat tertium,scilicet lex spiritus vitae in Christo Iesu. Declarat autem hoc, simul rationem reddendo quare ipsi Romani sunt in spiritu, & non in carne. Et rationem reddit siuis
conditione, dicendo si tamen : ut intelligant Romani quod ad non esse in carne, sed in spiritu, non sufficit fuisse baptizatos quales omnes ipsi erant) sed exigitur quod perseueret spiritus
sanctus. Et propterea utendo verbo praesentis temporis & vocabulo inhabitationis utitur subdendo, Spiritu, dei habitat in 'να-bu.D icendo spiritus dei aperit quod quum dicit lex spiritus, sermo fuit de spiritu dei habitante, non hospitante in animis hominum. Et propterea dicit habitat. Nisi enim per modum habitantis quiescat in animo, efficacem legem in homine non sor titur: ac per hoc non habet locum lex spiritus.Si quis autem stiritum Chridi non habet hie non est eius. Particula illa lex spiritus vitae in Christo Iesu declaranda erat non solum quo ad spiritum , sed etiam quo ad vitam in Christo Iesu. Et propterea ad eius declarationem subiungit quod vita in Christo Iesu est per habere spiritum Christi: ut intelligamus eundem esse spiritum dei. Je spiritum Christi, nee haberi spiritum dei nisi habeatur spiritus Christi: hoc est quod nunquam spiritus dei habitat in nobis, nisi iungat nos Christo. Vnde pronomen eius demonstrat spiritum dei. Est enim sensus quod si quis spiritum Christi non habet, hie non est spiritus dei. vi templum in quo babitat spiritus dei .Et iuxta hune sensum directe habetur quod spiritus sanctus habitans in hominibus est spiritus vite in Christo Iesu quoniam est spiritus Christi in nobis: ac per hoc iungit homines Christo.
proculdubio secundum animam . secundum credere, sperare, .
diligere, imitari,&c. Dieitur autem & est spiritus sanctus spiritus dei: quia a deo deus est, & ad deum nos inspirat, mouet ac impellit habitans in nobis: spiritus autem Christi, quia & a Christo ratione diuinae naturae est, & Christi merito ab ipso est nobis datus & ad Christum inspirat, mouet. ac impellit illos in quibus habitat. Si autem christin in vobis est. Declarat illud aliud propositum scilicet liberauit me a lege peccati continuando
sensus consequenter se habentes. Et pro ςodem utitur chi istus
154쪽
i in vobis est, & spiritus Christi in vobis est: quoniam de esse instat animo est sermo:in quo idem est esse cHRIs Tubi, & esse spim ritum ci RisTI. Nam Christus habitat in animo per eanis dem fidem spem,& charitatem:& similiter spiritus sanctus qui est dei de ciet R i s T r,habitat in nobis per eandem fidem,spem,
a & charitatem. Corpus quidem mortuum est propter peccatum. Breuit' tali studens Paulus, similes nos cHRIsro destribit ex Clitia , sto inhabitante in nobis: vi quemadmodum CHRIsTus ha-il huit corpus mortale de spiritum viuum,ita corpus nostrum estros mortuum,hoc est mortale,spiritus vero vivus. Sed dissimilituas do est penes causam: quod corpus nostrum est mortuum pro-
pter peccatum proprium . peccatum enim originale est comis mune peccatum omnium hominum,excepto Christo.Spiritus mem ro vivit.pro,vita, propteriumscationem. pro,iustitiam. Et hic quo-:di que est dissimilitudo penes causam: quia vita spiritus Christiis non pendet a iustitia,sed ab initio beatae fuit: vita vero spiritus et eorum in quibus habitat cHRIsTus, est propter iustitiam s. CHRIsTI, qua satisfecit deo soluendo pretium redemptio- r nis humanar.propter illam enim iustitiam extrinsece& per par- ti licvationem eius intrinsece est vita eorum in quibus habitatb. CHRisTus. Et hoc est liberatos hos esse λ lege peccati: visu- , perius declaratum est. C sed pro litera aduerte quod spiritus est nominativus, quum dicitur spiritus vero vita. & subintellius gitur est.Et verificatur de spiritu nostro in actu: hoc est actua- iii liter operante. spiritus quidem noster eredens, sperans, divisi, gens, prudens. est vita gratiae, propter iustitiam CHR 1sτrim participatam ex habitatione c H R i s T i in nobis. Quod sistia ritus eius. Declarat particulam ultimo propositam scilicet lis berauit me a lege mortis continuando nihilominus consequen, ter se habentes sensus. Ubi recole in principio capituli quin, ei proposita fuisse quatuor bona quae habent iustificati ex fideli Iesu. & aduerte quod illorum quatuor primum stilicet pacem ii. ad deum ab billo loco hucusque Paulus declarauit: manifestans do quod per donum cHRIsTr liberati sumus a peccato oriai ginali, ab abundantia peccati actualis, a seruitute legis Moysi, ill ct a lege peccati .modo autem tria reliqua scilicet quod glorias, mur in spe gloriae dei, quod gloriamur in tribulationibus, de ii quod gloriamur in deo ) intendit declarare: simul continuandos, di declarando quomodo lex spiritus vitae in CHRis To Iesu, ii liberauit nos a lege mortis.Intendit enim patefacere quod per
155쪽
spiritum deI & Christi habitantem in nobis consequimur histria. Quorum primum coincidit eum liberatione a lege mosetis. Et propterrea simul declarat quod lex spiritus habitantis in nobis liberauit nos a lege mortis, & quod tribuit nobis gloriari in spe gloriae dei. immortalis enim vita praeparata nobis
post resurrectionem est liberatio a lege mortis,& est gloria dei In euius spe gloriamur. Vnde a spiritu dei inchoat,dicedo quod
spiritus eius,proculdubio dei. Qui suscitauit Iesum a mortuis.Iesus quatenus homo suscitatus est a deo. quatenus vero deus suscitauit seipsum. Habitat in vobis. tum hoc est antecedens propositionis conditionalis,cuius consequens subiungitur. Quictuscitauit Christum Iesum a mistos. Relativum qui resert deum. Et est sensius,deus qui suscitauit Iesum Christum a mortuis. Hui cabit oe mortalia corpora menra pmpter inhabitantem spiritum eius in τοbis. Iuxta duo assiimpta in antecedente scilicet habitati nem spiritus dei in nobis, & suscitationem Iesu Christi a mortuis duo quoque refert in consequente, scilicet vivificationem nostrorum mortalium corporum ,& hanc ex suscitatione Iesa Christi:& causam iustificationis, de hanc ex inhabitante spi- itu dei in nobis. Reddit enim causam suturae immortalitatis nostrae ex concomitantia qualitatis corporis ad qualitatem spiritus, ex quasi naturali sequela donorum in eorpore ad dona spiritus vitae corporis ad vitam spiritus. ut quia spiritus dei qui suscitauit Iesum hoc est & datus a deo per suscitationem Iesu, & spirans & impellens ad deum non qualitercunque, sed quatenus suscitauit Christum Iesum a mortuis habitat in vobis.Ideo consequens esse oportet ut illemet deus qui suscitauit Iesum,propter dignitatem dicti spiritus habitantis in vobis
vivificet tempore congruo mortalia corpora vestra. sic enim donis spiritus correspondebunt dona corporis : sic enim resur-jectio Christi communicata prius in nobis fide, spe & charitate spiritus sancti habitantis in nobis, communicabitur postea in corpore: sic demum nos qui in carne positi tantum dignitati x obtinuimus quod spiritum sanctum habitatorem habuimus secundum animam,etiam secundum corpus propter dignitatem tanti habitatoris vivificabimur. Hanc enim rationem ad literam sonat textus, reddendo rationem immortalitatis futurae
propter inhabitantem spiritum eius in nobis. σQuum autem dieit vivificabit,intellige non de solius vitae dono quoniam viuere commune erit in futuro seculo tam bonis quam malis ind
156쪽
Intellige vivificationem perfectam,quae excludit omnem passibilitatem.Sola enim talis vivificatio liberat totaliter a lege mortis. Nam sub lege mortis erunt danati: qua nuis non quo ad hoc quod moriantur iterum, sed quo ad hoc quisd continue patiatur, quod est continue mori.Viuificatio aute corporum propter inhabitantem spiritum sanctum excludet non solum mori,sed quodcunque pati, non solum in actu,sed potentia : reddet enim corpora immortalia & impassibilia. Q Nec dicit corpora vestra mortua sed mortalia,ad comprehendend si omnes. Quod dico propter illos qui in secundo Christi aduentu invenientur vivi: nam
illorum corpora non mortua ,sed mortalia vivificabuntur. Ergo fatres debitores se mus no carni,ut secundum earnem vivamin. Ex tot
differentiis dictis inter carnem & spiritum,& ex tot donis spiritus ad liberandii nos ab iis quae suist carnis, inseri cui ex duabus in nobis partibus simus debitores:vt hinc progrediamur ad manifestandu modii quo dicta vivificationem consequimur,quove gloriamur in spe gloriae dei. Causa enim dicta est spiritus salsectus habitans in nobis:modus aute est operari secundu spiritu.& propterea debitum talis operis infert. Si enim secundum earum
vixeritu moriemini.Ex fructu operis probat debitum nostru non carni,sed spiritui:fructus enim vitae carnalis describitur mors,&animae & corporis secundum aeterna passionem. autemstirimis
Intellige spiritu sancto habitante in spiritu vestro,seu quod ideest spiritu vestro fulto spiritu sancto. E .pro actus.carnu mortifcaueritu.Contra vivere secundum carne,opponit spiritu mo
tificare actus carnales.No dicit occideriti s,sed moltificaueritis: ut intelligamus conformem doctrinam superius dictis.Actus siquidem carnale, extinguere no possumus,sed mortificare:tum insurgentes compescendo,tum ne insurgant domando carnem,& non continue exercendo ea quae sunt spiritus,vel ad spiritum. Viuetu. Ecce fructus contrarius. Et est sermo de vita animae de corporis beata.Quicisque enimkiritu dei aguntur.Probat hoc vitumo dictum: quod si spiritu actus carnis mortificaueritis, vivetis. Probat autem ex parte spiritus, iungens huiusmodi vivere cum
gloria filiorum dei. tendit enim, ut dictum est, ad declarandum quod per donum Christi habemus hoc bonum, quod est glori ri in spe gloriae dei. Et propterea probat quod vivetis, probando quod estis fili, dei. vita enim beata est filiorum dei. es Quum audis spiritu dei aguntur: caue ne furorem inteIligas,ne vesut amentes agi homines ὶ spiritu dei intelligas: sed
157쪽
obedientia talem ac tanta spiritus nostri exhiberi sples tui cincto habitanti in viris perfectis, ut paredo aga ntur obsequentis simi a spiritu sancto habitante in eis. agitur autem non soluinuitus aut nescius, sed etiam promptissime obsequens. Et iuxta
hunc modii sancti viri diculur agi a spiritu Dei Hisunt Dei. De filiis adoptiuis est sermo. Et apte iungit haec duo, esse filios
Dei,& agi spiritu Dei. na filioru est tam obsequetissimos se eo hiberi patri,ut agantur spiritu patris, ut operetur ad nutum patris.Non enim accepi intuli iritu seruitutis iteru in timore. Probat eos
qui aguntur spiritu Dei esse filios Dei: ex hoc quod spiritus Dei habitans in illis est spiritus adoptionis, & non spiritus seruitutis & timoris, quemadmodum fuit status veteris legis. Ex hoc enim dicit iteiu monstrat se loqui respective ad acceptionem
legis veteris . tunc enim prima vice acceper ut a deo spiritu,sed seruitutis in timore.Seruitutis quidem legalis,& in timore tum extrinseco: quonia ad litera territi sunt tonitruis sonatibus adeo ut resilirent & dicerent Moysi, Non loquatur nobis dominus nemoriamur,&c. Et interno,quoniam non acceperunt per legemeratiam, sed in timore transgrediendi & poenas incurrendi tibi-
ipsis dimissi sunt. Nec huiusmodi spus seruitutis & timoris donii gratiae gratu facietis significat: sed motionem diuina ad ac ceptandam lege. Non sic nunc vobiscum agitur, inquit paulus: sed vos ideo dixi filios dei, quia non accepistis hac secunda vice spiritum seruitutis in timore, non eltis moti a deo ad acceptandam seruitute legis fine gratia .sed accepistis stiritum adoptionu fl-bori; dei.Superfluit filioru.Cotra spiritu seruitutis in timore,e r gione locat spiritu adoptionis: hoc est spiritum filiorum adoptiuorum: hoc est accepistis spiritu sanctum in vobis habitantem ad mouedum vos ad actiones consonas filiis dei adoptiuis. Nec opus fuit dicere spiritum amoris,seu adoptionis in amore, iacuedixerat seruitutis in timore: quonia adoptio filiatione ponit &amorem,tanto exactius quanto adoptio gratuitam seri filiationem excitantem amorem versus adoptantem. In quo clamaxum
Abba patre. Abba Syra dictio est,pater vero Latina ex Graecis tamen mutuata.& idem significant. Et quia pater casus est nominatiui, rationabile est ut Abba quoque sit casus nominatiui.
Nee dicit in quo dicimus quod comune est Christianis omnibus)sed in quo clamamus,magnitudine assectus, quod est propria vere filioru: ut ex hoc l clamamus hoc est affectu magno
i)rofitemur in spiritu sancto, pater pater, signu habere cogno-
158쪽
stamus internum quod accepimus spiritum adoptionis. Nam si
non esset adoptionis spiritus, non inspiraret nobis tam cofidenter appellare Deum patre. Et geminatur patris nomen ad significandum firmitatem ac certitudinem fiduciar. Ipse enim spiratus. supple sanctus habitans in nobis. Testimonium reddu. pro, contestat urstiritiu norira q-κlsum in sui ira. Ecce ratio clamoris, hoc est magnae confidentiae recognoscendi Deum ut patrem .es Ubi aduerte quod in textu Graeco non est directe illemet sensus que Latinus interpres sonat,quoniam Graecus sonat duos contestes scilicet spiritum sanctu & spiritum nostr si de eadem re:scilicet quod sumus fili j dei. Latinus autem unum teste scilicet spiritum sanctum testificantem no nobis, sed spiritui nostro quod sumus silij dei. Et quanuis utrunque sit verum & in ide redeat: quia ta men Paulus Graece scripsit, ille est literatis sensus quem Graecus textus sonat: scilicet i spiritus sanctus contestis est spiritui no-sro, ambobus testificantibus nobis φ sumus filii dei. Testimonium hoc quod spiritus sanctus redim simul cu spiritu nostro de hoc quod sumus filij det,internu esse significatur ex eo quod ab utroq; interno spiritu perhibetur no altis sed nobisipsis. Et quonia testimoniu hoc non est de possibili, sed de facto hoc est non
est de hoc.sq, possumus esse filij dei sed est de hoe s fili j dei sumus ideo donu speciale est. Na testimoniti m possimus esse filij det,inter testimonia comunia fili j coprchenditur. testimoniu aute o ego sum filius dei,speciale donu est. Et quonia nullius testimoni, effectus est videre seu scire re testificata sed credere non
enim inducitur testimoniu,sed tu me aut ratio euidelia faciens, ad hoc ut videatur aut sciatur res: sed testimoniu inducitur, ad hoc ut credatur res testificata, ad hoc ut videatur esse creden-
dei sic esse quod testificatur ideo ex hoc testimonio spiritus sancti & nostri4sumus filii Dei, no intelligas me videre aut scire, sed credere or sum filius Dei, sed videre esse mihi credendum sum filius Dei. Media aute quibus utitur spiritus sanctus,quae assumit spus sanctus simul cu nostro in testimoniu op sumus fili, Dei,sunt regulariter duo. Alteru est amor Dei propius ad obsequendu spiritui sancto, que efficit spiritus sanctus in iis qui se ritu Dei aguntur: alioquin no ageretur spiritu Dei, nili forte ad
momentu. Alter u est experta cotiuuatio diuinae gubernationis:
eustodiendo a danabilibus, illustrando, inspirando, excitando, mouedo, uendo & huiusmodi. Na quil experimur ta promptenos diligere Deu,& tali tautas cura gubernari a Deo, testim
159쪽
hium 1 spiritusancto & nostro habemus sufficientis,imsi ad hoe
ut eredamus quod sumus fili j dei. nam ex hoc testimonio Hare videmus credendum nobis esse quod sumus filii dei.At si non tatum profecimus,ut testimonium hoc habeamus a spiritu sanctore nostro studeamus ad efficiendum in nobis promptitudinem exequendi quae spiritus sunt, & mortificandi quae carnis ac mundi sunt, ne desimus gratiae tanti testimonii. Ssai ie I heredes. ad hoc enim adoptatur quis in filium visit Metes. Haeredes quidem Dei. Quum haeres non sit nisi mortui, quo pacto Paulus dicit Dei haeredes: quum Deus immortalis sit Solutio est: Haereditare inter homines duas habet conditi nes: alteram perfectionis, alteram imperfectionis: nam perfectionis est,quod haeres uniuersa bona patris acquirat ac possideat ut dominus: lmperfectionis vero est, quod ad hunc est cium mors interueniat patris. Quam Oportet interuenire:quia uniuersitatis bonorum non possitnt esse ambo simul domini sine damno alterius: puta patris, expoliantis se libertate domini , ex hoc ipso quod asciscit filium in condominum omnium. Quocirca filij Dei sunt haeredes Dei, secundum quod haereditas perfectionem,seclusa imperfectione significat:nam filii Dei super omnia bona Dei constituuntur domini absque ullo detrimento Dei patris, &,quod plus est, absque ulla diminutione in quolibet haerede. Cohaeredes autem christi. De Christo homine est sermo, sub cuius pedibus omnia subiecta sunt. Cohaeredes autem non partitione, sed communione haereditatis decreti sumus. Si tamen compatimur. Inserit quod gloriamur in affectionibus, ei quod est gloriamur in spe gloriae Dei. utrunque bonum simul tractando: quoniam per amictiones assequimur gloriam filiorum Dei. Nec sumitur compati pro commiserari, Id pro simul pati, pro simul sustinere amictiones & pressuras. Simul autem relative ad Christum. Est enim sensus. Si tamen simul compatimur: hoc est, si imitando Christum patimur afflictiones mundi. Vt conglorificemur. Hanc enim conditi nem apposuit cohaeredibus Christi: vi scilicet sint similes Christo in vita ista qui instituti sunt cohaeredes Christi in vita futura. Existimo enim. Obulat querelis de hac appositione tanquam dura: quod scilicet oporteat pati in hac vita propter consequendam haereditatem in futura:obuiat autem patefaciendo quod praesentes amictiones non sunt condignae ad gloriam futuram. Nec dicit existimo opuratiue, sed cognitionem quam
160쪽
habet manifestando. dictio fiquidem Graeca rectius Interpretata fuisset reputo seu arbitror,ut certa cognitio explicata tuiΩset. simia non sunt condi napa mes hui- temporis. hoc est, non hae vel illae,sed uniuersaliter quaecunque passiones, hoc est assii-ctiones,cruciatus,tormenta,&c. non unius horae aut diei,sed i
lius huius temporis. I turam gloriam. Non dicit ad poenam peccatorum,sed ad futuram gloriam,ne contradicat Iob dicenti, utinam appenderentur peccata mea a quibus iram merui, &calamitas qua patior, in statera,quasi arena maris haec graui6r
appareret,Iob .Rursus non dicit,non sunt condigni actus meis ritorij, non est condigna patientia meritoria ad Iuturam gloriam: sed dicit non sunt condignae passiones: ne contradicat Ghlipsi scribenti ad Timo. Bonum certamen certaui,cursum in
summaui,fidem seruaui, in reliquo reposita est mihi corona iustitit,quam reddet mihi dominus in illa die iustus iudex.significatur itaque quod passiones ipsae quatenus tales sunt,non m rentur de condigno futuram gloriam, quod est dicere malum passionum huius temporis non esse par bono suturae gloriet,sed multo minus esse malum quod patimur in hoc tempore, bono
futurae gloriae.Hinc est sensus literatis. Quae reuelabitur in nobis. Quanuis textus Graecus anceps sit ad id in nobis vel in nos,contextui tamen magis quadrat in nobis, ad significandum gloria quae in futuro manebit in nobis. Erit enim intus in animis &in corporibus nostris inexistens,ad disserentiam gloriae praesen iis,quae cum clara sit fama cu laude, non in nobis, sed in aliora actibus consistit. Et dicit reuelabitur: quoniam tunc manifesta fiet gloria sanctorum, quae nuc occulta est velut in radice in eorum meritis. Nam expectatis. Deest una dictio. Legendum est, Nam anxia expectatio creatura. Duplici ratione intendens probare hoc ultimo dictum scilicet quod passiones huius teporis non sunt condignae ad suturam gloriam primo probat ex vehemetia appetitus seu expectationis ipsorum apostolorum. Et consistit utraque ratio in hoc,quod expectatio anxia communis tam
omni nationi quam apostolis quae scilicet simpliciter & absolute viget in illis est expectatio gloriae adoptionis, & non boni quod pollitur per passiones huius teporis.quas patieter sustinet
expectando illam adoptionis gloriam. Ex nac enim vehemetia expectationis communi tum omni nationi tum Apostolis,signuin hae vita habemus,contestans quod passiones praesentis teporis non sunt condignae ad futuram in nobis gloria. Et artifici