장음표시 사용
261쪽
ligentes mundum earnem sed non multi: quia aliqui ex discipuis primitiuae ecclesiae suerunrdocti etiam secundum scientiam aequisitam: ut Ni eodemus laui erat magister in Israel Sc ipse Paulus & Lueas medieus & Apollos Ide. Et simile est de pote tibus secundu humana potentia. v nobilibus secundu generis nobilitatem .sed qua liasunt mundi. Non dicit stulta absolute, sed stulta mundi: hoe est homines absque scientia humana qui apud mundum stulti habetur ad docendum alios, quales erant
piscatores, Petrus & reliqui. Eleeit de-Non ex inopia hominu, non ex ignoratia aut impotentia .sed ex electione deus i stos umluit. Vt eonfundat. pro pudore sussundat. sapientes. proculdubio
mundi huius. Ecce stultil dei sapientius quam homines.Sunt autem ver undia multa assecti sapietes mundi ,ex hoe quod det cta philosophora vanitas est,& ad veram beatitudinis viam homines eouersi sunt per pi statores de similes indoctos doctos a tem a spiritu sancto.Coniunctio aute ut dicendo ut confundat sapientes causam sinatem,quanuis non vltimam notat. Ad hoc enim deus elegit ignorates ut erubescant sapietes prcsumentes debeatitudine hominu iudieare & docere: ae per hoc omnis visae ratio trahendi homines ad salutem tribuitur diuino beneplacito manifestato per hoe quod per indoctos non per sapientes studi homines edocet ae trahit. Et similis est sensus eorum quae subiunguntur in textu de infimis & ignobilibus electis. Et i mina mundi eligit laus ut taufundat fortia, oe ignobilia munda γ eo
temptibιba.pro,contenapta .elegit deus non solum obscuros gen
rcilia etiam despectos a mundo elegit. Fι ea auae non sunt. Nota intelliguntur nihil absolute,sed in eue religioso. Et significatur gentiles qui nihil erant secundum religionem utpote idolola-erri ad disserentiam Iud orii qui erant aliquid in esse religioso. Vera siquidem religio in solis Iudetis fuerat,& propterea subdita
V eaque sunt deflaueret.pro,obliteraret. hoc est,ut Iudaeorum re-
Iigione aboleret. Hoc inter alia testimonia quod infirmum dei est sortius hominibus,non est minimum: videlicet quod illi qui alieni a religione erant, praestent per Christum crucifixum Iudaeis:imo pessundent Iudaeos, qui soli religiosi erant. Vt non,
victor omnis raro in e stiliis eius. Ecee finis abiectionis fortium.
sapientium, nobilium de religiosorum, ut nullus locus sit gloriationis cuicunque homini coram deo: hoe est,in iis quae tune ad deum sed uniuein gloria sit dei. pro, enim .eιtis in cim notis. Proposuerat experientiam in vocatione
262쪽
laserum Corinthiorum dicendo videtis enim vocationem v stram fratres & nihil in specie de ipsis Corinthiis subiunxerat, sed tantum in genere quod non multi sapientes & reliqua: Sepropterea modo redeundo ad speciem dicit, ex ipso enim vos. Re si apertius dixisset: Merito dixi quod vos videtis vocationem vestram: quia ex ipso deo eligente stulta infirma,ignobilia δύαeltis: hoc est eonstatis : eonstituimini vos, non secundum esse hoe vel illud, sed in Christo Iesur hoc est secundum esse gratiae. fidei, spei ae charitatis in Christo Iesu. In vobis itaque ipsis diis uinum hoc opus habetis. Iui factus es nobis. non vobis Corinthiis tantum, sed omnibus nobis Christianista sentia. in intel- Iectu. Et deest, Adeo. Uere Christus a deo factus est nobis sapientia perficiens intellectum nostrum. Et iustitia. in voluntate. Et sanet catio. in opere. Et redemptio. in statu. Et uniuersus hie sermo est sermo eausalis. Christus si quidem famis est nobis adeo ratio sapiendi,& iuste volendi,& sancte operandi,& redeminptionis de statu seruitutis in statuin libertatis filiorum dei. Vequemadm- crimm s. gloriatur in domino 'tiri tur. Ibidem apud Hieremiam vulgata editio habet, in hoc glorietur qui gloriatur, scire. Ic nosse me. Ad hoc inquit Paulus. deus fecit Cliristum nobis sapientiam, iustitiam, sanctificationem,ac redemptionem,ut quicunque recte gloriatur,non in s pientia, potentia,nobilitate &e. glorietur, sed in domino, quo iapimus, iustificamur, sanctificamur,& redimimur.
T quum venoem ad vos fatres. Dixerat se missum ad euangelizandum,no in capietia verbi,& rationem allatam ne evacuetur crux Christi tractauerat monstrando vim crucialixi etiam in conditionibus electorum in ipsis Corinthiis. Contexit modo eandem vim in conditionibus sui ipsius Pauli, ad monstrandum in seipso qualem debet exhibere seipsum eua gelicus doctor. Et probat se seruasse modum in quo missus est: vi spectato ipso a Corinthiis,& spectatis aliis dodoribus in quihus gloriabantur,perpendant & discernant inter doctores:& ut doctores illi erubestant exhibentes se cu conditionibus contrais Tris. Iuxta duo aure prius dicta scilicet stultum dei & infirmum dei commemorat seipsum, prius secundum stultitiam deinde secundum infirmitatem. rini non in sublimitate sermonis aut sapientia. Quia utranque sapientia dixerat reiectam a deo id icirca commemorat se cum neutra praedicaste illis,ita st nec cum arte dicen
263쪽
direndi, cum eminetia eloquentiae nec in excellentia sapientIae docuit. Annuntians vobis testimonium C sti. pro,dei. D umenta
fidei Christianae sunt testimonia dei: quonia testantur diu in una esse posse,nosse,velle prouidere.Significater autem dicit dei: veintelligamus quod docendo ea quae dei sunt, dignissima omni eloquentia & sapientia, abdicauit a suo sermone sapientiam de
sermonis & reru. Non enim iudicaui me stire aliquid inter vos. Non
dixit iridicaui, sed iudicaui: ut signifieet se dixisse ius, se iustitia
exigente abstinuisse,ut intelligamus praedicationi Euangelicae deberi abstinentiam a reliquis. si Iesum Christum, hunc eroe xum. Reliqua ergo, ab imitatione apostoli ea sunt aliena in praedicatione.Iesus enim salutis humanae actore significat Chrihus aute regem aeterno regnantem,crucifixio vero ad infirmi tatem naturq assumptae,ad modum quo redemit humanum genus spectat.Et haec constat sat esse nosse ad nostram salutem. ρε-ο in infirmitate.Ecce infirmum dei in Paulo.Tum exterioris stat' si erat enim non secundum statum potentium mundi huius, sed secundu statum impotentium. Tum interni assectus,& pr oterea subdit,Et in timore.imminentium malorum Tum corporalis aspectus .Et in tremore multo sui apud vos. Internus si quidem timor redundabat in exteriorem tremorem. Quemadmodum
Iesius timuit in testimoniu sui animi passibilis,lta Paulus apud Corinthios S timuit & tremuit, humanae infirmitatis passiones sustinens: citra rationis tamen praeiudicium. Quando autem hoc fuerit, non scribitur in Actis Apostolorum. Hare enim omnia eommemorantur hic ad monstrandum infirmum quo deus usus est in Paulo. Etsermo mem oenadieatio mea. More suo exequitur proposita inchoans a primo proposito,scilicet non in sublimitate sermonis. Non in persuasibilibu . pro suasoriis hismana sapientiaeve M. Humanae sapientiae verba vim magnam habentia ad suadendum excluduntur: quae sunt verba composita & ornata secundum artem dicendi. Srilius nonestiritu, O virtutis. hoc est, potentiae. Loco eloquentiae fuit demonstratios iritus sancti loquentis per me,& potentiae diuinae confirmantis sermonem miraculis. σSi quaeris modum quo ostendebat in praedicatione sua spiritum sanctum. In promptu est responsio quod impositione manuum super baptizatos dabatur si tria lux sanctus loquens linguis variis per illos magnalia dei. Hi es, sisa quae ex auditu praedicationis meae in vobIs est. Non sit iis sapientia tamilium sundata. Sed in virtute dei. hoc est, in poten-
264쪽
CAPUT II. Iorsa dei:vt patet In textu GHco,tam hic qua paulo ante. In potentia,inqua,tum operante miracula,tu operate intus in spiritibus vestris. pientiam aute loqvimur inter perfectos. Exequendo quod secundo proposuerat scilicet no in sublimitate sapientia: non abdicati sua doctrina sapientia ut abdicauit eloquentiam: sed duplici utitur distinctione: altera auditorum in persectos de imperfectos: altera sapientiarum,in sapientia huius seculi ct sapietiam in mysterio recondita. Et intendit*neutra usus est sapi tia praedicando Corinthiis, sed tamen sapientiam in mysterio. reconditam reseruat sermoni non comuni, sed inter perfectos. Et hine clare Corinthios, quibus praedicauit insinuat distinguia persectis,inter quos loquitur sapientiam.a sitiatiam ver o, qua
loquimur eum perfectis. Non biu in serensi, neque principum hulis aestiruuntur. Inter sapientiam huius seculi & Lapientiami huius seculi.hoe interest cium t illa seculi qui principii huius secuit,hoc interest,quod illa est circa trasitori auactiones & dispositiones, qualis est uniuersa ars dicendi de re gendi cum partibus suis,haec autem circa aeterna,qualis est phialosophia speculativa. Illa multis comunis,haec paucorum hominum, qui principes seculi huius in materia de qua est sermo sei licet sapientio merito appellantur. Et adiligitur qui destruutur ad disserentiam principum huiusseculi qui sunt immortales,de quibus infra loquitur. Sed loquimur vel sapientiam, hoe est. Deo propriam,qua Deus utitur. In masterio quae abs dita est. hoc est,in mysterio abscondita,no in ordine rerum participata,no creaturis communicata, sed in secreto sacratissimo Diuini consilii in eonditam. Et in hoc significatur excellentia huius sapientiae suora sapientiam communicata quibuscunque naturalibus intei lectibus tam hominum quam angelori et impraedestinauit pro praedefiniui meus ante secula ingloriam nostra.Non est haec lanie' tia noua, sed ante secula praedesinita a deo,dux ad gloriam no stram ad gloria aeternae felicitatis nobis parata: participationes siquidem huiusmodi sapientiae ducimur ad gloria aeternam hee enim sapientia est de mysterio incarnationis verbi dei, ad ducendum in aeternam gloria filios adoptionis. V m nem pri ripum huius seculi cognouit.Si enim comovissent iuuqua domissi H riae erucifixissent. Ex hoc Quod Paulus probat hanc uniuersalem quam nullus principum suius seculi cognouit per hoe quod crucifixerunt Christum, cogor appellatione principu huius seculi intelligere daemones. nam de hominibus loquendo proba
tio inualida esset.Ex eo enim quod illi principes puta Herode, o Pila
265쪽
Pilatus,pontifices,& primates Iudaeoru non cognouerunt P. sum gloriae.non potest concludi quod nullus principum huius seculi cognouerit,ut cla se patet.De daemonibus aute intelligendo,Validissima est ratio quod nullus eoru cognouit hac sapientia:quia si cognouissent,domi nu glorie no crucificissent. Costat autem daemones crucifixisse Christum, dicente domino, Venit princeps mundi huius,& in me non habet quicquam. Et rursus, Nuc princeps huius mundi eiicietur foras. Ioanes quoq; eua gelista testatur 9, diabolus misit in cor Iudae ut traderet Iesum. Vnde de prophetis loquens Paulus dixit, neque principum huius seculi qui destruuntur: modo autem dicit,nemo principum huius seculi, no addendo qui destruuntur, ut ex eius verbis differentia inter hos & illos principes discernamus. daemones enim sunt principes huius secuti,non qui pereunt sed immortales. Et aduerte erudite lector quod no dicit si cognouissent Christum aut deum,sed si cognouissent sapientiam quam praedefiniuit deus in gloria nostram: ut discernamus i no ex reuerentia
destitissent a crucifixione domini gloria ,si hanc sapientiam cognouissent, sed ex inuidia gloriae nostrae,& timore deiectionis propriae. Damones enim etiam si cognouissent dominum gloriar veru deum Iesum Christu, nihilominus conati fuissent crucifigere esi ex odio ad desi & diuina: sed si cognouissent ordine diuinae sapientiae de gloria nostra& de subiectione demonum, adimplendum per crucifixione Christi, nunqua dominum gloriae crucifixissent. Et ob hoc significanter nominat Iesum dominum gloriae. tagit enim quod retraxisset daemones a crucifixi naedominum scilicet gloriar,tum triumphando de daemonibus, tum comunicado aeterna gloriam humano generi. Sicut Seripia. LDeficit coniunctio sed. Legendum est, sicut lium est. Dixerat hane sapientiam abstondita & praedefinitam in gloriam nostram, ignotamque daemonibus: & probauit hoc vitimum. modo autem probat primum authoritate sacrae scripturae sumptae ex Esaiae sexagesimoquarto. Quod oculus non , idit, nee auris audiuit. Coniunctio aduersaliua praeposita dicendo sed sicut scriptum est,quod oculus non vidit,&c. cogit me ad intel-telligendum per oculum & aurem, oculos & aures communes angelis & hominibus, ad hoc ut contextus literae planus currat. Et confirmatur hic sensux ex eo quod apud Esaiam dicitur, ocu- Ius non vidit deus absque te: nam dicendo absque trimonstrat
quod de oculo euiustaque creaturae loquitur. Ita quod ubi prius Proba
266쪽
CAPUT II. Issprobauit ab effectu quod hanc sapientiam nemo p inspum huius seculi cognouit, modo authoritate scripturae contexit eam fuisse omnino occultam uniuersis oculis & auribus cuiustunq; naturς creat ,prout dixerat eam esse in mysterio absconditam.
Et intendit quod parata nobis gloria,quae est materia huius sapientiae, nullo naturali oculo est visa: & quod plus est nulla
naturali institutione est audita. Et tu eor hominis non ascen lit. Cor pro voluntate in sacra striptura ponitur. Et significatur Pexcedit omne desiderabile volutate nominis. Vtitur aute voca
bulo ascendendi,quia appetibile supereminet appetitui,utpote rimum moues ipsum .HEt dicit in cor hominis, ad significanum appetitu intellectualem,qui vocatur voluntas,comunis homini& reliquis substantiis intellectualibus.Aduerte secundum gramaticam legendii esse ascenderunt: subiungitur enim, Qua praeparauit deus bu qui diligunt illum. Aduerte rursus subaudienduesse pronomen puta illa) ut perfecta sit oratio.& ut uniformis sit lectio,relativum quod vertedum esset in numerii plurale, dicendo oculus non vidit,&c. bu autem reuelauit deus.Dixerat sapientiam dei absconditam in mysterio r& probauerat hoc duplici ter. Et propterea ne forte obiiceres quid aut quomodo sesstu hanc sapientiaroccurrit explicando modii quo scit dicens r uelauit deus.& pronomen nobis,demonstrat perfectos.Per spiritum seu. Quia multis modis potest fieri reuelatio diuina,explicat in species, per spiritu sanctu datu persectis reuelauit Deughanc sapientia.Cosormis est Paulus promissioni Christi. paractetus spus sanctus que mittet pater in nomine meo, ille ducet vos in omnem veritate. Vnde Paulus non ex doctrina legis sub Gamaliele,sed per spiritu sanctu sibi infusum fatetur se cognouisse hanc sapientia. spiritu. enim Omnia scrutatur. lanifestat spis ritu dei sufficiente esse ad haec reuelandu, quia omnia strutatur. scrutatur autem non inquirendo, sed nihil improspectum d seredo.Etiam profunda.pro,profunditates, ita Sicut metaphorita dixit,strutatur, ita metaphorice dicit profunditates dei:ri nihil dei incognitum spiritui significetur. Spectantes siquidem rationes ad naturale ordinε uniuersi , sunt velut manifeste apparentia in deo: rationes autem spectates ad mysterium verbi incarnati, sunt velut intimae profunditates dei,velut latetes in intimo consilio del.stuis enim stat bomina. quae sunt bominis, ninurit hominis Probat per similitudi de plus qua proposuit nunc:qu
niam probat s spiritur dei de quod solus spiritus dei nouit has
267쪽
profunditates. Et hinc habetur ratio tertia ad manifestandam sapientia hanc abstoditam in mysterio. Similitudo est clara de spiritu hominis. Qui in ipsos. Non solum determinatur spiritus proprius cuiusq; hominis per haec verba ,sed tagitur ratio quare proprius spi ritus cui usque hominis nouit quae sunt ipsius hominis: quia scilicet in ipso est. vi per hoc intelligamus reliquos spiritus, ta hominu quam angeloris,quia in ipso no sunt nesciare quae ipsius su nr, hoc est, quae in ipsius sunt corde. Itasecua sunt dei.velut intima cordis. Nemo cognouit nisissiritus dei. Recolerisi excludi filium: quonia dictio tam exclusiva quam exceptiua adiuncta termino personali respectu essentialisi,no excludit sieueaecipit ab alia persona diuina: sicut nec quum dicitur in euangelio,nemo nouit filium nisi pater,excludutur filius & spiritu,
lanctus, Nos aute non spiritum huim msidiis Superfluit hi ius. Manifestata sufficientia spiritus dei ad reuelandum, mani festat s de facto reuelauit eis,ex hoc t acceperunt spiritu non mundi, sed det,ita s ex acceptione manifestat reuelatione a optionem autem manifestat ex disseretia inter spiritum naum
di & spiritu ex deo. Ex eo quod no dicit mundi huius ted mum di in materia de qua est sermo est sapientia dei de iis quae excedunt totum uniuersum, insinuaturi spiritum mundi appellat spiritu infra uniuersi latitudinem coprehensum. Intendit enim , non accepimus spiritum ex amatu syderu, aut ex coplexione humana, aut ex vi animi,aut ex daemonibus, seu quibuscunque spiritualibus creaturis. Et intendit ad litera explicare quod spiritus infusus apostolis non fuit spiritus prodies ex quacunque mudi Oarte. Vnde S subiungit ex opposito ad uniuersum mullum.
s. istiritum qui ex deo est. hoc est,qui ex solo deo est,qui proprius
est deo,est extra & supra totum uniuersum. Vt sciamus qu a deo donata sunt nobis. Ecce effectus spiritus quem accepimus, no in peius , non furor, non ecstasis nescientium quid patiantur aut agant,sed ut sciamus. Non dicit ut credamus: quia spiritus sanactus infusus apostolis causauit in illis notitiam certam don rum dei in eisdem. Sicut enim Hieremias certam habebat notitiam quod deus misisset eum, affirmans in veritate mi sit me dominus,ita apostoli certam habebant notitia,quod fides, spes, charitas,& alia dona gratis data eis erant a deo. γη C qui-Hrur. Exequitur aliud propositum scilicet loquimur declarata sapientia. Et intellige quod loquutur donata sibi quo ad mate tiam, seu obiecta donorum, Loquuntur enim materiam fidei,
268쪽
materIam spei,obiectum charitati:s,& reliqua huiusmodi. Noa in doctu limanae sapietiae verbis, sed tu docti l .pro,doctis, piritus. Deest sancti. Explicat modum quo loquitur sapientiam dei in mysterio absconditam,dicendo quod nec eam loquitur sermonibus doctis humanae sapientiae. Appellantur autem sermones docti,sermones significando vehentes doctrinam,& consequenter sermones docti humanae sapientiae fiunt,qui significando humanam vehunt sapietiam. Docti vero sermones spiritus sancti sunt,qui significando vehunt sapientia spiritus sancti. Et in his dicit Paulus se loqui, & non in doctis humanae sapientiae. Spiritualibus1 iritualia comparantes. Explicat modu simul & materia doctorum sermonum spiritus sancti.Materiam quide icendo spiritualia: modum verὁ dicendo spiritualibus comparates: hoc est,conserentes.' Et intendit quod docti spiritus sancti se mones sunt de spiritualibus, & sunt collativi spiritualium rorum cu rebus spiritualibus: ita quὁd uniuersa doctrina infra spiritualia versatur,ex spiritualibus discurrit ad spiritualia. Animatu homo. Declarat illam particulam inter perfectos,qua ultimo proposuerat. Declarat autem di sicernendo inter capaces di non capaces huius spiritualis sapientiae: Sc distinguit inter hominem animalem & hominem spiritualem. Intendes quod animalis homo no est capax,sed spiritualis: ut quos superius nominauerat perfectos,intelligamus modo spirituales. Appellatur aute in proposito homo animalis ab anima, qui scilicet sectatur
ea tantum ad quae se extendunt vires animae: hoc est,qui tantua modo naturale lumen rationis sequitur.Non percipit. pro, accipit, ea quasi usiritus dei. Iam enim dictum est quod ea quae sunt
spiritus dei sunt ea quae, excedunt uniuersum ordinem creaturarum , quae sunt supra lumen cuiuscunque creati oculi intellectualis. Stultitia enim est illi. Homo sola naturali ratione utens stultum reputat totum quod dicitur de huiusmodi reuelatis per spiritum sanctum:& propterea non est capax eorum. Et nonpo testintelligere, quia.pro,quod piritualiter examinatur. pro,diiudicatur. Altera est haec conditio animalis hominis: de est circa intelligentiam sui ipsius,quod non potest intelligere seipsum diiudicari spiritualiter. putat enim seipsum discuti tantum rationibus luminis naturalis,no rationibus spiritus sancti: putat na-que se no esse reum ob repulsionem spiritualium reuelatorum per spiritum sanctum apostolis: quum tame in rei veritate continue accumulentur ei iudicia spiritualiter, hoc est, secundum
269쪽
tationes spiritus sancti.Spiritualis auum. Denominatur in pro posito homo spiritualis a spiritu sancto: qui scilicet lumine α Lapientia spiritus sancti donatus est. Iussicat omnia. Ex opposito ad primam conditionem animalis dicit,iudicat omnia, Ille si quidem non est capax alicuius spiritualium:iste autem iudicae omnia,& spiritualia & non spiritualia. Rectum enim est iudex sui & obliqui.Tanta siquidem certitudine nouit omnia,ut discernere possit omnia. intellige quatenus referuntur ad salutem αternam. Et i ea nemine diiudicatur. Ex opposito ad alteram animalis conditionem dicit quod spiritualis a nemine diiudieatur.intellige a nemine, I nullo homi ne.non enim diuinum e eluditur iudicium. Dcut scriptum est. Omnes hae tres dictiones
superstuae sunt.stuuenim cognouit sensum. pro, mentem. domini, aut qimini ιxit eum.pro,quis instruet eum Coniunctio disiunctiva intextu Graeco non inuenitur.Dictio autem interpretata
quis,anceps est ad quae vel qui . potest enim reserre tam metem domini,quam ipsum dominum, eo quod eiusdem generis su ne apud Graxos mens & dominus. Unde sequitur quod pronome eum demonstrat hominem spiritualem. Probat itaque Paulus spiritualem hominem a nullo iudicari: quia mens domini imstruens spiritualem, seu mens domini instruentis spiritualem 1 nullo cognoscitur. quod enim non cognoscitur, non potest dia iudicari. Et dicit instruet futuri temporis,ad significandum perseuerantiam instructionis diuinae . Nos autem sensum . prO,memtem, Christi habemiti. Ad inserendum intentam conclusionem
scilicet quod spiritualis a nullo diiudicatur non sussicit quod
mens domini inducatur instruens spiritualem: sed oportet addere quod ita instruat ut mens domini communicetur spirituali, sic quod habeatur ab eodem. tunc enim optime infertur
quod sicut mens domini non potest diiudicari ab aliquo,ita nee spiritualis praeditus mente domini. Et propterea Paulus subsumit quod nos spirituales habemus mentem Christi. Et in his tangit medium quo nos habemus mentem dei,scilicet mediante Christo. Et intellige haec de homine spirituali formaliter. hoc est quatenus spiritualis est, quatenus spiritu sancto sibi infuso utitur: alioquin spiritualis iudicatur ab altero spirituali Gcut Petrus diiudicatus est a Paulo: quia non quatenus spiritualis in ficto illo operabatur. i autem quatenus spiritualis oe ratus est Petrus circa domum Cornes j Centurionis, a nitito
270쪽
rara fratres. Diserat,veni ad vos non in sublimitate sapie tiae,sed φ sapientiam loquitur inter persectos:explicat m do qualiter ad eos venit,scilicet alens eos lacte non cibo solido. Nou potui. no ex mea potentia, sed ex vestra ineptitudine. Vilis loqui quasill iritualibu sed quas camalibus. Spiritualis homo prius
distinctus est cotra homine animalem:& modo distinguitur cotra homine carnalem:vterque siquidem opponitur spirituali iule ex parte animae,iste ex parte carnis. Ille solum naturale lumesequitur, iste operibus carnis adhaeret,qualia sunt irae,rixae, dinsensiones se Le,& reliqua quae Apost. ad Galat. commemorat. Corinthios utpote fidem Christi habentes no cognominat anum ales,sed carnales: quia operibus carnis adhaerebat. Tanqua pamsuiu in cimilo.Temperat cognomen ne aegreserrent se carnales nominatos,dicens eos carnales,non laquam alienos a Christo,
sed tanquam infantes in Christo,tanquam incipientes di imperfectos in Christo. Lae vobis tot si dedι. doctrina humiliore,cui us capaces eratis,vos alvi,quemadmodu infantes lacte potatur. Pomescam.Non refertur ad potare, sed ad subintellectum verbum puta dedi. Etenim sensus quod no dedit cibum solidu in perfect rum enim solidus est cibus non dedit doctrinam sublime, qua
loquitur inter perfectos. Nondum enim poterat , .Ecce ratio ex parte ipsorum. nec nune quidem potes lis. Deest adhuc. Legendum est, Sed nee adhue nune potes is scilicet pasci solido cibo.Et hoc statim probat, subiungendo, Adue enim carnalis ιΠi . Solidus cibus est spiritualium: vos aute adhuc estis carnales. Et hoc probat,subiungendo, si usi eni ni inter vos dius G contentio.Deestge dissensiones. Tria mala opera in eis commemorat:in animo zelum, aemulationem ,inuidiam:in sermone c5tentionem, in sactis factiones. Nonne carnales euelis. Haec enim omnia ex affectu
earnali sunt.affectus enim spiritualis caret inuidia: quia gaudet quod bonum aliquod sit commune multis:& similiter excludit
contentiones & factiones.Carnalis autem assectus ,quia tendit ad bonum quod communicatione minuitur,parit liuorem,contentionem,& distensione. Erant enim inter Corinthios haec mala sequendo glorias diuersorum praeceptorum: sicuti utinam n5videremus inter religiosos diuersarum religionu.Etseeundo h mine ambulatis ut homo distinguitur a deo,ut ambulare secundu desidistinguitur cotra ambulare secundum homine,secudu affectiones buanas no secuda regulas diuinas. Et addidit hoc ad te