장음표시 사용
281쪽
EPIsTOLARUM PARS I. Epist. LXXVIII. 1 rsanguinis natura ita conspirant, ut nullam rem sensibus usurpemus, quae certior este mihi videatur. Nam quod ad calorem attinet; etiamsi in pilcibus non magnus sentiatur, est tamen in corum corde multo major quam in ullis aliis membris. At negas eam esse sanguinis naturam ut subito rare- fiat, quia scilicet non est similis oleo uci pici, sed magis aqucus humor &wrrcus. Tanquam ii solis pinguibus hoc competcret. Nunquid ipsa aqua, si tantum in ea vel pisces vel aliud quid coquatur,ita solet intumcscere'nectamcn languis ea magis aqueus dici potest. Nunquid farina subacta & sermentata ctiam absque magno calore sic surgit λ Nec tamen sanguis ea magis terreus videtur. Quid auicin illi magis assine quam lac, tum quoad aqueam tum quoad terrcstrem naturam; non credo quippiam similius inveniri posse; interim illud igni appositum, cum ad certum gradum caloris pervcnit,etiam ita inflatur. At quid opus est alienis exemplis,quorum insegnam multitudinem Chymia pollet suppeditare, cum ipse sanguis, si recciis c vcnis eductus in locum aliquanto calidiorem, quam ipse cst, incidat, ctiam momento dilatetur, ut aliquoties expertus sum. Verumtamen quia novi cam esse elus naturam ut statim atque est extra vasa corrumpatur, & calorcin ignis a calore cordis in quibusdam differte, non ideo affirmo sensuinis rarefactionem, quae sit in corde, similem escino-muibus illi quae sic arte procuratur. Sed ut nihil hic te celem, tam ita fieri existimo. Cum sanguis in corde intumescit maxima quidem Rus pars per aortam & venam arteriosam foras erumpit, sed alia etiam intus insen et, quae intimos cjus vcntriculorum recessus repicias novum ibi caloris gradum & quamdam veluti scrinenti naturam adipiscitur : statimque postea, dum cor detumuit, novo sanguini pervcnam cavam & arteriam venosam illabenti celerrime se admiscens efficit, utcclerrime turgescat, in arteriasque discedat; sed relicta rursus aliqua sui parte, quae fermenti vice fungatur. Ut panis fermcntum fieri solet cx parte farinae jam fermentatae, vini fermentum cx uvarum reliquiis, S ccrevitiae fcmentum ex quadam eius i. c. Neque hic valde intcnius caloris gradus rcquiritur, sed varius pro varia sanguinis singulorum animalium natura. Ut neque ccre-Visia, nec vinum, nec panis, ex quibus magna pars nostri sanguinis cxurgit, intenso egent calore ut sermententur ,' sed sua etiam sponte intepescunt. Ad quartam tuam objectionem puto me jam supra satis respondisse, quoniam ostendi,quo pacto arteriae omnes simul pulsent. Itaque superest ut ad ea quae contra sanguinis circulationem attulisti respondeam. Primum est disterentia inter sanguinem arteriosum & venosum, quam
quidem ipsemet, in p. , r. libelli de Methodo, Her aeo objici poste judi-
282쪽
Q, RENATI DE s CARTE fcavi, quia per ejus sententiam nulla sanguinis mutatio in corde fieri i telligitur: at mihi, qui subitam ejus inflationem & quasi ebullitionem
describo, ne eadem obiiceretur non verebar. Nam, quaeso, quae res m
joris & masis subitae mutationis causa in corpore aliquo esse potest, quam ebullitio iit 1 & simul fermentatio λ Sed dices sanguinem ex arteriis per
earum extremitates in venas insuentem nullam ibi pati mutationem,
ideoque illum in venis non diversum esse debere, ab eo qui est in arieriis. Ad quam objectionem ut accurate respondeam, velim primo ut ad vertas nullam contineri guttam sanguinis tu arteriis, quae per cor paulo ante non transiverit, in venis autem semper esse aliquas quae ex arteriis non fluxerunt, quia nempe ab intestinis in illas semper aliquid humoris illabitur; itcmque venas omnes una cum hepate instar unius vasis esse
spectandas. Quibus politis facile intelligitur sanguinem debere easdem
qualitates, quas acquirit in corde, in omnibus arteriis retinere: adeo ut si fingeremus illum per cor transeundo album fieri, ut in hepate fit ruber, nullus plane in arteriis nili albus contineretur, nullusque in venis nisi ruber, albus enim, qui continuo in illas ex arteriis influeret, alteri jam rubenti permistus, non aliter quam aqua vino infusa, statim colorem ejus indueret. Praeterea est advertendum, multa esse quae, postquam incaluerunt, ex hoc solo quod vel lente vel celeriter refrigetentur, qualitates acquirunt valde diversas. Ita vitrum, nili lente refrigescat, sit tam fragile ut nequidem aeri resistat, & eadem materia nunc in ferrum potest abire, nunc in chalybem pro diverso modo fusionis. Sanguis enim qui ex artoria effluit cum vitro quod candens c Inace cductum est, ille autem qui ex vena cum vitro, quod lento igne recoctum est, potest conferri: & in tensissimus ignis sornacum non tantum posse videtur in chalybem vel vitrum, quam moderatus cordis calor in sanguincio, qui nempe est humor ad mutationem tam paratus, tu solus aer statim atque e venis eductus est illum corrumpat.
Ad id quod addis de materia febrium intermittentium nihil aliud dicendum habeo, quam me ne minimum quidem suspicari illam in venis relidere, atque mirari opinionem istam nulla probabili ratione fulcitam multos habuisse sectatores, in qhos tam fuse disputat Fcrnelius Path.
l. q. c. 9. ut auctoritatem etiam auctoritate refellam. Sed praeterea ille rationibus vincit, & inter caeteras unam habet quae sufficere mihi videtur. Nempe si materia febrium intermittentium procederet ex venis, vel nulla unquam cset duplex tertiana, vel omnis valde vehemens tertiana
esset duplex, & idem est de quartana. Nullas autem rationes quae meae
283쪽
EpisTOLARUM4 PARSI. Epist. LXXIX. et a sint hic addo, nec de subribus dico quod sentiam, nec me ex unis dissicultatibus in alias pertrabi linam. Supereli experimentum deligatis venis plerisque ad crus tendentibus liberis relictis arteriis. quo facto dicis crus illud non intumescere, sed potius paulatim exicnuari defectu nutrimenti. Ubi iane est distinguendum, nam simul ac venae ita erunt ligatae, proculdubio nonnihil intumescent, atque ii quam ex iis aperias intra ligatu Tam, totus aut teic totus corporis sanguis per illam poterit esiluere, ut quotidie chirurgi cxperiuntur. Hocque, ni fallor, sanguinis citculationem, no a dicam probabiliter per suadet; sed evidenter dei nonstrat. Si vero diu lic ligatae venae relinquantur, ea quae scribis vera fore mihi iacile persuadeo, licet nunquam timexpertus, quia sanguis in venis ligatis stagnans brevi tempore valde crasse sus & alendo corpori parum idoneus evadct. Non autem novus conisenenter per arterias ad eam partcm siuet,i quia raaiulis, meatibusque 3liis omnibus tum arteriarum tum venarum craso sang me obstructis, nullusci locus patebit. Quinimo etiam forte ipsae venae aliqui tum detuniescent, nempe sero fanguinis in iis contenti per insensibilem transpiratiopem abeunte. Sed nihil plane hoc facit in assertam circulauonem..
Instantiae ejusdem Medici Lovaniensis, ad quasdam
ex praecedentibus responsionibus.
Q Uod ad responsiones tuas ad mea objecta attinet, potis tibi significari quo pacJocae mihi sati iaccrint, libere dicam me iis ita non posse se acquiescere, quin rcstent Mydam quae adhuc enucleatius a te dici postulam. . Ad primum ais, in cordibus et cmptis nonnullas sanguinis reliquias in partem inqua pullatio fit cx aliis superior bus delabi: sed observo etiam illas parte, uperiores, in quas ex aliis nihil delabi potest, pulsare. Subiqngis hanc reandem objectionem multo plus virium liabere in vulgarcinaliorum opinionem existimantium, motum cordis ab aliqua animae facultate procedere, quam in tuam. Sed hoc te non excusat; quia fortassis ne que liato, neque illa tua vera in motus illius causa. Nihilominus ego vulgatem opinionem salvam faccre mihi polle videor, nam etsi in corde humano exempto anima non sit, neς consequcnter cliam facultas, instru
284쪽
α RE NATI DE s CARTE fanimae agens. Sie existimo in cadavere hominis subito decollati fieri auras
ctiones & coctiones & assimilationes alimenti perinde uti in vivente, quandiu ealor & spiritus vivificus cadaveri inest. Ad secundum dieis: motum arteriarum fieri ex eo quod partem arteriae magnae cordi proximam sanguis occupans totum alium languinem impellat,&e. Non ita fieri docent casus chirurgici. Nam vulnerata arteria, maximum opus & labor chirurgis est , ut languincm sistant: intruedunt pulveres astringentes di lintea, & nescio quae in ipsum vulnus aris riae: adeo ut per ista aliena corpora arteriae impacta discontinuentia guinem, qui est in arteria infra vulnus, ab eo qui est supra: attamen m tus arteriae infra vulnus non sistitur, neque ii Ia corpora libere fluitant cum sanguine in arteriis, sed fixa & impacta sunt: alioquin enim non
steretur languis. Postea addis, si in arteriam intrudatur calamus tam erassus ut totam C pacitatem ejus repleat, intus autem invitatem habeat angustam, ita ut non praebeat liberum transitum sanguini, eo casu non ligatus etiam motum
sistet, atque ideo putas venas non pulsare, &e. sive intus a tubulo libet sanguinis transitus impediatur, sive serua circumiecto aliquo corpore arteriam comprehendente id ipsum fiat, perinde est, uti puto. Atqui
quantumcumque a corpore extrinseco angustentur arteriae & comprimamur , modo non penitus collidantur & constringantur tunicae, motus non aufertur. Est hoc certissimum, ergo, &c. Quae de viva cuniculi si
ctione adfers vera sunt, & Gal. quoque in lib. de administ.anat. idem prodidit , admirans quomodo basis cordis ultimo pulset. Ad tertium inquis, etsi in cordibus piscium non magnus calor senti tur, est tamen illic major quam in aliis eorum membris. Sit ita: non tamen est tantus, ut posset sanguinem piscium rarefacere, & quidem tam celeriter. Manus nostrae multo sunt cordibus piscium calidiores, at hae sanguinem piscium continentes id non faciunt. Confiigis deinde ad fermentum cordiale, quod rarefaciet sanguinem,
quod fermentum vereor ne figmentum sit. Et ut non sit: quomodo, i quam, tam ccleriter rarefaciet: hoc eni in vero eontra naturam geniumque fermenti est. Haec igitur explicari adhuc desidero si lubet: si op
rae pretium non videatur, & satis explicata putes, supersedo, & conabor per me concoquere. Caetera quae dicis pro circulatione sanguinis,saus bene se habent, neque ea sententia valde displicet.
285쪽
Responsio Cartesii ad praecedentes instaotias. maximam partem ad pulsationem arteriarum & cordis pertinentes.
DIligentiae tuae tum in respondendo, tum in aliorum ad me literis
mittendis multum debeo. Et ca quae rursus Ob; icis nequaquam contemnenda, sed si quid aliud, respontione accurata digna esse mihi videntur. Ad primum enim optime mones cordis exempti superiores partes praecipue pulsare, unde concludis hanc pulsationem a sangaenis illapsu non pendere. Sed duo hic sunt advertenda, quibus puto hanc dissicultatem radicitus extirpari. Unum est illas cordis paries, quae superiores vocantur, nempe quae ad basim, duplices esse, alias scilicet quibus
inseruntur incna cava&arteria venosa, quae quidem non moventur obraresa stionem novi sanguinis in eas delabentis, postquam auriculae &vasa omnia illis adhaerentia sunt abscissa, nisi forte quatenus aliquid cxcoronaria, vasisque aliis per cordis substantiam sparsis, quae tunc omnia circa basim aperta sunt, in ipsarum cavitates fluit; alias vero, quibus inseruntur vena arteriosa & arteria magna, quae omnium ultimae debent pulsare, etiam mucrone cordis abscisso, quia nempe cum sanguis pcr illas egredi sit assiletus, tam faciles ibi vias invenit, ut omnes ejus reliquiae quae in dissecti cordis partibus reperiuntur, eo tendant. Alterum hic notandum cst, auricolarum cordis partiumque illis adjacentium motum valde diversum esse a motu reliquae ejus molis; non enim in iis ideo percipitur quod sangu is rarcsiat, sed ideo tantum quod cx illis affatim delabatur, saltem corde iam lacero & languenti. Nam in vegeto adhuc &integro alius auricularum motus ctiam apparet, qui fit ex eo quod sanguine repleantur. Partes autem cordis superiores usque ad ea ventriculorum loca quibus existmitates valvularum tricuspidum inseruntur, interdum reliqui cordis, interdum auricularum motum imitantur. Quibus notatis, si non graveris ultimos cordis alicuius moribundi motus attente considerare, non dubito quin facillimc propriis oculis sis percepturus partes ejus supremas, hoc cst illas ex quibus sanguis in alias delabi debet, nunquam tunc moveri nis eo motu quo vacuantur, atque ventri culis secundum longitudinem scissis vidcbis interdum auriculas icr aut
quater agitari ; di singulis vicibus aliquid sanguinis in ipsos mittere, priusquam cor semel pulset, aliaque multa quae sententiam meam omnia
286쪽
1 j I A NATI DES CARTE fconfirmabunt. Petes autem sertasse quomodo per illum solum sanguini ex auriculis cordis delapsum tantus motus in iis fieri possit quantus tibi
tunc apparebit, cujus rei duas causas hic exponam. Prima est, quia vivo animali cum sanguis non continuo & aequali motu, sed per interrupta mo-mcata ex auriculis in cor astatim decidat , fibrae omnes partium per quas transit ita conssirmantur a natui a , ut fi vel minimum quid pereas det batur, tantundem fere & tam cito debeant aperiri, quam consueverunt cum mag:aae sanguinis copiae transitum praebent. Altera est, sanguinis rorem exiguum ex vulneratis partibus cordis exudantem cogi debere in guttulam satis insignis magnitudinis, priusquam in medios Mus ventriculos fuat, codem modo quo sudor c cute sensim emersens aliquamdiu ibi haeret, donec guttae ex eo formentur, quae subito postea in terram cadunt. Cum vero ad hoc quod subiunxi, nempe tuam objectionem plus vitium habere in vulgirem aliorum opinionem, quam in meam, ros pondes hoc me non excusare, vcrum dicis; & ideo etiam mei moris non est in aliis refutandis tempus terere. Sed ut te ad meas partes pertraherem , non inutile fore putabam, si nullas alias esse, quas potiori iure sequi posses, ostenderem. Verum imitari vis egregios illos belli duces, qui cum arcem aliquam, quae male munita est, servandam susceperunt, licet obsidentibus relistere se non posse agnoscant, non tamen ideo protinus iis se dedunt, sed malunt omnia prius tela consumere & cxtrema quaeque cxperiri: unde fit ut saepe dum vincuntur plus gloriae quam ipsi victores reportent. Nam cum, mi explices quo pacto cor in hominis cadavero ab anima absente moveri possit , coniugis ad calorem & spiritum viviscum, tanquam animae instrumenta quae in virtute ejus hoc agant, qiud quaeso aliud est quam extrema velle cxperiri: etenim si haec instrumenta interdum ad hoc sela sussciant, cur non semper λ Et cur potius imaginaris illa in virtute animae agerc, cum ipsa abest, quam ista animae virtute non indigere, ne quidem cum adest. Ad secundum quod ais, do modo quo chirurgi laesae arteriae sanguium sistu ut, respondeo, quoties pulsatio ultra vulnus non cessat, alveum ipsum arteriae per quem sanguis fluere consi epit non obturari, sed Mntummodo seramen incute A carnibus per quod e corpore egredi posJct. Ad id autem quod subiungis, respondeo in gnum esse discrimen inter arteriam in qua sanguinis transitus a tubulo immisib impeditur, & illam quae vinculo taris
eircumiectio redditur angustior: nam licet sententia Galeni dicentis motum arteriarum pendere a vi quadam per earum tunicas fluente, nullo modo probabilis mini videatur, valde ramen retuloni consentaneum csse
287쪽
puto partibus arteriae ante vinculum concussis ulteriores otiam cI consequenti moveri, saltem quando vinculum non cst tale ut motum tunicarum arteriae plane listat, quale vix in casu propolito cssc potest. . Atqui si quae pars arceriae multo angustior aliis reddatur, & simul ejus tuni,cae eo in loco motu omni priventur, a quacumque demum causa id sat, partium sequentium pullationem cellaturam etiam cste firmiter
Ad tcrtium causaris frigus piscium, ut neges sanguinem in corum cor de ratas ri; sed si mihi nunc hic adestes, non polles non fateri ctiam in frigidissimis animalibus motum istum a calore procedere; Videres enim anguillae corculum perexiguum. quod hodie mane ante horas I. vel 3. - excidi, dudum plane mortuum atque in superscic jam siccum, mediocri calore seris ei admoto reviviscore, & rursus satis celeriter pulsare Ut autem scias non solum calorem, sed etiam sanguinis allapsum ad hoc requiri, ecce illud immitto Quiacm ansuillae sanguini, quem in hunc usum scrvaveram, & deinde calefaciendo efficio ut non minus celeriter & insgniter pulset quam in vivo animali. In hoc autem corde pc γspicuo etiam vidi hodie mane, quod de motu partium cordis superiorum, dum sanguis ex iis ci fuit, supra scripsi: ctenim tota ejus parte amputata .cui vena cava inserebatur, & quae proprie suprema omnium diciccbet, observavi sequentem partem, quae tunc suprema erat non amplius cum reliquo corde pulsare, sed tantum sanguinem ex vulnere rorantem in se interdum recipere cum quodam motu ab illo pulsationis
prorsus diverso. Verum quia si quando sorte incidas in simile cxpersementum, videre poteris cor ejusmodi frigidorum animalium saepe pulsare, licet nulla sanguinis aliunde in illud illabentis suspicio esse possit. Ibo hic obviam obiectioni quam inde merito desumeres, & dicam quo pacto pulsationem istam fieri intelligam. Primum observo hunc sangui
nem multum differre ab co calidiorum animalium, cujus scilicet, cum c corpore eductus est, partes subtilissimae momento temporis in auras evolant, & .quod superin partim in aquam, partim in grumos facessit: hic cnim anguillae sanguis tota dic, non dicam incorruptus, scd saltem, quantum visu possum percipere, non mutatus mansit, semperque multi vapores ex eo egrediuntur, adeo ut ii, si vel minimum calcfiat, instar sumi dentissimi assii rgant. Praeterea memini me alias vidisse cum ligna
viridia urerentur, vel poma coquerentur, vapores vi caloris ex eorum partibus interioribus emcrgentes non modo per angustas corticis rimas
exeundo ventum imitari, quod nemo non advertit, sed etiam interdum
288쪽
RE NATI DES CARTES ita dispositam esse partem corticis in qua talcs rimae fiunt, ut siquantum intumescat priusquam rima apcriatur, quae deinde rima aper ta confestim detumescit, quia nempe omnis vapor illo tumore inclusus affatim tunc egreditur, nec novus tam cito succedit. Sed paulo post, vapore alio succcdcnte, pars eadem corticis rurium intumescit,& rima aperitur, & vapor exit ut prius. Atque hic motus saepius repetitus pulsationem cordis, non quidem vivi, sed ejus quod hic habeo exangu illa excisum perbelle imitatur. His auicin animadversis nihil magis obvium est, quam ut iudicemus fibras, ex quibus cordis caro componitur, ita esse dispositas, ut vapor inclusi sanguinis iis attollendis suffciat, atque ut ex eo quod ita attollantur magn-eatus aperiantur in corde, per quos omnis ule vapor statim evolat, & cor detumescit,&c. Quod confirmare libet alio casu hodie ctiam a me observato, nempe abscidi corcu- .li anguillae partem supremam hoc est illam cui vena cava inserebatur,& quae eodem ibi ossicio fungebatur quo dextra auricula in terrestrium animalium cordibus, ipsamque, cuius confusa lineamenta nihil aliud quam guttulam crassi sanguinis referebant, in ligneo vase separatim servavi, ut experirer an aliqua in ea pulsatio appareret, sed nullam plane initio deprchendi, quia nempe, ut paulo post agnovi, cum multi meatus ibi essent aperti & parentes, vapor omnis e sanguine emergens continuo& non impedito motu evolabat. Sed post horae quadrantem vel amplius, . cum ista sanguinis guttula, cui nempe cordis particula innatabat, insuperficie siccari, & quadam veluti cute obduci coepisset, manifestam in ea pulsationem aspexi, quae calore admoto incresccbat, & non destitit donec omnis humor sanguinis fuerit exhaustus. Caetcrum valde miror id quod attuli de sermento tibi videri figme tum, & me ad illud confugisse, tanquam si valde urgerer, &aliter metueri minime possem; nam certe absque camea sententia facillime di explicatur & demonstratur r sed ea admissa necessarium est etiam lateri ai quid sanguinis in corde rarefacti cx una ejus diastole in aliam remanere, atque ibi se permiscendo sanguini de novo advenienti rarchictionem cius adiuvare, qtia in re sermenti naturam di genium plane refert.
289쪽
Te formatione id ea aera, ta de veritate axiomatum. Deprecipitantia Iudam. Emendaιιo variorum locorum in thesibus H. Regii
ad Tuscam pertinentibus. Vir Clarissime, M Ultum me vobis devinxistis tu, EO Clar. D. AEmilius scriptum
quod ad vos miseram examinando, & emendando ; video enim vos etiam interpunctiones & oriographiae vitia corrigere non fuisse dedignatos ; sed magis me adhuc devinxissetis , si quid etiam in verbis sententiisque ipsis mutare voluissetis: nam quantulumcunque illud fuisset, spem ex eo concepissem ea quae reliquissetis minus esse vitiosa; nunc vereor ne istud non sitis aggressi, quia nimis multa, vel sorte omnia suissent delenda.
Quantum ad objectiones; in prima dicitis, ex eo quod in nobis sit
aliquid sapientiae, potentiae, bonitatis, quanistatis, &c. nos formare ideam infinitae, vel saltem indefinitae sapientiae, potentiae, bonitatis, &aliarum persectionum quae Deo tribuuntur, ut etiam ideam infinitae quantitatis, quod totum libens concedo; & plane mihi persuadeo non esset aliam in nobis ideam Dei, quam quae hoc pacto formatur. Sed tota vis mei argumenti est, . quod contendam me non posse esse talis naturae, ut illas perfectiones, quae minutae in me sunt, possim cogitando in infinirum extendere, nisi originem nostram haberemus abente, in quo actu reperiantur infinitae; ut neque ex inspectione exiguae quantitatis, sive corporis finiti, possem concipere quantitatem inde finitam, nisi mundi etiam magnitudo esset, vel saltem esse posset i definita. In seeunda dicitis, axiomatum Mare & distincte intellectorum verit tem per se esse manifestam; quod etiam concedo, quandiu clare & diastinete intelliguntur; quia mens nostra est talis naturae, ut non possit clare intellectis non assentiri; sed quia saepe recordamur conclusionum ex talibus praemissis deditictarum, etiamsi ad ipsas praemissas non auendamus, dico tunc, si Deum ignoremus, fingere nos posse illas esse incertas, quantumvis recordemur ex claris principiis esse deductas; quia nempe talis sorte sumus natura, ut fallamur etiam in evidentissimis; ac proinde, ne tunc quidem, cum illas ex istis principiis deduximus, scientiam, sed tantum persitasionem de illis nos habuisse; quae duo ita distin
290쪽
18b REN AT I DE sCA, TRAguo, ut persuasio sit, cum superest aliqua ratio quae nos possit ad dubi
tandum impellere; scientia vero, sit persuasio a ratione tam forti, ut nulla unquam fortiorc concuti possit; qualem nullam habent qui Deum ignorant. Qui autem semel clare intellexit rationes quae persuadent Deum existere, illumque non esse fallacem, etiamsi non amplius ad illas attendat, modo tantum recordetur hujus conclusionis, Deus non est fallax, remanebit in eo non tantum persuasio, sed vera scientia tum hujus, tum etiam aliarum omnium conclusionum, quarum se rationesciare aliquando percepisse recordabitur. Dicis etiam in tuis ultimis quae heri receptae, me, ut simul ad praecedentes responderem, monuerunt) omnem praecipitantiam intempestivi judicii pendere ab ipso corporis temperamento, tum acquis to, tum innato, quod nullo modo postum admittere; quia sic tolleretur libemtas, & amplitudo nostrae voluntatis, quae potest istam praecipitantiam emendare; vel si non faciat, error inde ortus, privatio quidem est respectu nostri, sed respectu Dei mera negatio. Venio nunc ad theses quas misisti; de quia scio te velle, ut libere seri bam meam mentem, tibi hic obtemperabo. Ubi habes, vicinus iuer cuius parricula, de c. mallem;uscinus aer qui, dcc. potest; neque enim tingulae par t1culae condensantur, sed tot aer , ad invicem accedant. Neque video cur velis perceptionem universa lium , magis ad imaginationem quam ad intellectum pertinere. 'Ego enim illam solo intellectui tribuo, qui, ideam ex se ipsa singularem, ad multa refert. Mallem ctiam non dixisses arietum este tantum duplicem, latitiam ta tristitia , quia plane aliter afficimur ab ira, quam a metae, quamvis in utroque sit rei tia, de sc de caeteris. Quantum ad auric
las cordis, addidissem, id quod res est, nos de ipsis curiosius non egisse,
quia tantum illas ut extremitates venae cavae, &arteriae venosae, reliquo
ipsarum corpore, &c. Omiscrain dubium tuum de cordis ebullitione,
quod mihi videris jam ipse fatis stiluisse; cum enim partes cordis sponte si1bsidant, vasis per quae sanguis egreditur adhuc patentibus, non demstit egredi nec clauduntur vata ista, donec cor subsederit. Q. Ny
In titulo non ponerem, de triplici comone, sed tantum de costione; item etiam lineam nouam pro N. & C. rogo ut totam deleas; neque enim hievalet Harvaei cxemplum, qui longiushinc abest quam ego, nec ,ut puto, Valaeo tam conjunctus est quam ego tibi; de cruamvis esset res similis, non tam exemplo moveor, quam causa. In thetium Iinea prima ,. tollerem haec verba, caloris vivifici, dcc. In fine pro his verbis in recta consonm