장음표시 사용
191쪽
Parim. Disp. II. De Gratia, c ctitudinis debitae iuxta varias sententias vel identisca xur realiter cum entitate positiva actus peccaminosi, ab ea solum ratione distinguitur vel ab ea realiter diastinguitur, sed necessario conseqvitur Sicut relatio si nubtudinis v.g. si est formimedia realiter superaddita, necessario consiequitur ad complexu duorum albortu Thomistae admittentes physicarn pr*determinatio, Dei ad peccatum, docent, peccatinnionsistere in hac privatione, idcirco posse Deum praedefinire pecς rum soliam, quoad entitatem materialem actos . noth quoad sermale peccat i quatenus enim Deus soncurinxit adentitatem positivam peccati , pr definit solum materiale peccat i quia veru ad privationem rectitudinis debitae Deus concurrere non potest , ideo non praedefinit formale peccati. Ubi adverte, quod pr*definire peccatum quoad ejus materiale non sit solum sol currere physic ad illud μὰςtermiuatione crinxit rae cum hoc in omnium sententia concedaturi sed sit concurrere ad illud pr*determinando essicaciter volendo talem entitatem; quod no*sontra Thomista dicimus repugnaret
III. Dico it que primatum Auctoribus Societatia contra Thom istas Deus non potest pr*definire, seuessicaςiter velle actus peccaminoso quoad materialem
eorum entitatem, seu quoad materi te peccati, Pro-
miam deliberatam quoad matςriale talis peccati, De m esset Auctor peccati, Deo tale cccatum imputaretur Sequela est absurda ergo δέ id, unde sequitur. Probatur seque Ille est auctor peccati, cilli peccarum imputatur , quo volente, sciente peccatum
fit atqui si Deus praedefiniret blasphemiam deliberatam , tali actus procedens huc , ivnssum malitia formali fieret Deo sciente, as volentes ergo Deus esset auctor malitiae formalis talis peccati Major
192쪽
habet : Illo at clore cum dicimus , illa volente dicimus,
Hinc pluribus in locis docet,idcirco nunquam in Scripturis legi, quod omnia fiant Deo auctore; quia petacata non fiunt Deo volente. Haec sunt ejus verba de pir desit cap. 3i Ni quam legimus,Mnes voluntas nisi M Deo; rict nonscriρtum est; alioqui enim peccatorum, qμod abst, auctor est De non est volunt nisi ab isto. Et I. s. decipit c. 8 dicit a Deo sunt nimum potesta- ra, quam risu illo,oon omnigm poluntates. Quibus verbis indicat , potestatem ad malum esse a Deo voli
Ihm,ac praede finitam, non vero voluntatem ad malum,
puta blasphemiam , eo quod debet aliter dici auctos plasphemiae quod divinae bonitati repugnat. Ieque dicas , Deum velle entitatem blasphemiae V. Fr non vero privarionem rectitudinis debit panne ain , in quo consistit malitia pectatici deum inodum quo volens martyrium, non vult peccasIum Tyrannici sicut etiam qui alium occidit dum se defendit um moderamine inculpat tuteistae , non dicitur velle , sed permittere illiu moi Nam ςontra est, Ilia qui vult A praevidens, quod illi annectatur , vel ad illud necessario,&tanquami priori consequatur B, censetur velle ipsum T atqui lentitatem blasphemiae necessario consequitur privatio rectitudinis debita: , seu malitia sermalis peccati; ergo Deus volens blasphemiam, praedefiniendo entitatem materialem illius , vellet etiam malitiam formalem peccati; Sic qui videt,comestionem carnis hic, nunc annecti transgressioni legis prohibentis,uolent omestionςm,vult etiam transgressionem legis, 4deo pecςat Sis ςtiam qui videt,ex projectione sagitt*secuturum homicidium,volens projicore sagittam pus
193쪽
it , Pars III. Dist. II De Gratia, M. u. . ari 2 dicens : agens, in quantum sua virtute producit aliquamformam ad quam sequitur corruptio, defectus, causarsua virtute illam corruptionem , desectum. Ad id, quod opponitur Idcirco qui vult martyrium non vult peccatum tyranni, quia non vult martyrium absolute , sed ex suppositione, quod Christianos velit tyrannus occidere; Deus tamen absolute vellet entitatem materialem blasphemiae ergo absolutὸ etiam vellet privationum rectitudinis , seu malitiam Dimalem peccati, cui connectitur. Praeterea qui permittit alterius mortem,dum se defendit,in tantum non dicitur velle illius mortem, quia per accidens illi sequitur ad sui defensionem , velle . illam non se- Oui contra vero non per accidens sequitur , sedessentialiter ad entitatem blasphemiae deliberatae priva- tu, rectitudinis debitae ergo non posset Deus blasphemiam velle, quin velit etiam privationem recti
IV. Confirm. Conclus ex doctrinam Ansel. Ioc. cit. Si Deus praedefiniret entitatem blasphemiae quando homo videt illam prohiberi, sequeretur, quod homo blasphemando, non peccaret ergo non potestillam praedesinire. Prob. sequelaci Nemo peccat,quando facit quod vult Deus,ut faciat, ut notat D. Thom. p. 2 qua l. 9. art. io quia Lilicet ponit actum conformem primae regulae honestatic atqui Deus vellet hic,& nunc,quod laomo blasphemet seu quod ponat entitatem positivam blasphemiae 4 definiendo, ac volendo illam: ergo homo blasphemando non peccaret. Verum quidem est, quod possit aliquando Deus velle objectum , quod nos velle non possumus V. g. nostram reprobationem, pestem,&e atquando vult nos aliquid velle, certe non peccamus volendo illud, sed laudabiliter operamur ut esset in casti. Neque di*s,Deum vella,quod homo ponaractum
194쪽
iano VI. Num peccata. e. 387 materialem blasphemandi , non vero ejus malitiam formalem. Nam contra est,quia Deus Ced finit, ac vult , ub&hbmo ponat hic, δc nunc positivam entitatem blasphemiae eo modo,quo potest illam ponere atqui in hypothes , quod homo videat illam sibi prohiberi, non potest hic, & nunc illam ponere,nisi cum malitia formali , seu cum privatione restitudinis debitae, ut patetra ergo Deus vult, quod homo hic nunc ponat blasphemiam cum malitia formali. Dum autem ponit quod Delis vult, ut hic dc
nunc ponat,jam non peccat: ergo ponendo entitatem blasphemia cum malitia formali, homo non peccaret; atque adeo si Deus praedefiniret materiale peccati, homo,dum peccat, non peccaret.
Neque replices , Deum praedefiniendo materiale peccati velle malitiam sermalem vo-tate tantum secundaria, non primaria cum illam prohibeat, non suadeat. Nam velle formale peccati voluntate tantum secundaria,vel est velle concurrere physicὸ ad peccatum, ex determinatione libera creaturae, non impediendo,ut posset; hoc non est praedefinire, sed permittere peccatum Vel est velle ad peccatum concur rere ex determinatione ipsius Dei sive praedeterminantis , sive condeterminantis jam Deus peccatum vellet voluntate primaria r unde esset auctor peccari, homo non peccaret, dum peccat. Praeterea Deus solum verborenus diceretur prohibere malum, S suadere bonum;ad eum modum,quo praeceptor em tenus prohiberet malos characteres, si duceret manum pueri ad illos male estormandos ut dicemus etiam disput. sequenti q. 1. agentes de physica praedete
Confirmatur ulterius , quia ille dicitur concurrere ad materiale peccati , qui concurrit ad illud ut
195쪽
II . Pars III. Di θ. II. De Gratia, cideterminatus , quia proprium materiae est dererminari cille vero dicitur concurrere ad formale peccati, qui conchurit ut determinans , quia proprium sormae est determinare , atqui Deus praede finiendo
peccatum , ac praedeterminando ad illud concutieret ut determinans,ac ut praedeterminans ἰ ergo concurreret ad formale peccati, atque adeo esset Aucturpeccati. V. Constat denique Conclusio auctoritate Conci- Iiorum,& Patrum, qui absolute docent Deum neminem praedestinare ad malum; ex Scripturis absoluto dicentibus,Deum nolle iniquitates. Nec Haeretici aD serentes, Deum praedestinare ad voluntatem peccandi,
id asserebant explicite de voluntate peccandi quoad formalem ejus malitiam, sed simpliciter ergo adversus Haereticos simpliciter , absolute dicendum Deum non posse praedefinire ad malum, Adde, Calvinum i I. c. 3. nu. . loquentem de desectione decem Tribuum a filio Salomonis, ita loquitur Videmus, ut Dein perfidiam olendo Vestionem tamenjuste νςlit: ergo Deus juxta Calvinum volebat solum m teriale peccati, non formale,nempe perfidian atqui sententia istaca vini damnatur a Tridem sus. 6.c4n 6. ergo, Trident, nequit Deus praedefinire etiam materiale peccati. Et san quomodo posset apto expliςari, quod Deus expectarir, ut homo faceret uvas, fecit labruscas,si Deus praedeterminavit ad labruscas ' Quomodo silet dici, quod Deus erga peccatores sit benevolus , offerendo auxilium inestica , si determinat ad pecissatuna ramo quomodo potest dici , auxilium istud esse sufficiens ad belle operandum . si non est in potestate operantis carere praedeterminatione ad peccarum.& habere praedeterminationem requisiit m ad b iae operandum VI. Dico a Deus potest solum pecc ta ex directione
196쪽
ccione scienciae me iue permutere, uti non impedire
quod importat meum conferre auxilium susticiens a- nun sincero,ut sequatur bona operati, qudmvis per scientiam mediam praevideat, quδd ex malitia volun ditis iecuturum sit peccatum. Ita commii niter, apud
Ruiz dist. 16. de voluntate Dei sect 6 docentes Deum non soliam permittere , sed etiam velle positiva voluntate ipsam permissionem pelsati Probari r Deus peccata non potest prini finire, seu essicaciter velle ne que quoad sormale , neque quoad marerias , ut ostendimus r ergo solum potest ea permittere seu non impedire. Prieterea voluntate positiva velle permissi neri, peccati , non dedecet Deum ergo potest permissionem velle. Probat. hoc antec quia permissio pedis eati quatuor involvit Primis negationem voluntatis essicacis impediendi peccatum Secundd negatio nem mediorum ericacium ad illud impediendum:Teristio productionem auxiliorum purὰ suscientium, quae peridie illiam mediam praevisa sunt inessicacia: Quarto exhibitionem concursus Dei, ad quamcunque actio. nem liberam a bitrii creatin Atqui haec omnia positive velle non dedecet Deum I cum non ferant amorem peccati . ergo velle permissionem peccati non dede icet Detura, Mo aliquando permissio pereat quam- 1s secundum se non sit gratia per Christum , at prout subest divinae ordinationi , oessicaci conducentia ad salutem , potest esse gratia specialis , ac beneficium per Christum , ut communius docent contra Vasque ksecan apud Platelium p. p. c. . n. ys. Nam ex Au
ceant, deo salventur. VII. Ohic L. Contra primam Conclus Deus in scrupturis iape dicitur obdurare corda hominum, mentes vertigine percutere spiritu soporis inebriaret ergo pr
197쪽
rso Pars III. Dist. II De Gratia, c.
Confirm. i. Deus non potest concurrere ad ullum
effectum, nisi volens ergo vult concursum suum in actu secundo ad peccatum; sed talis concursus identificatur cum ipso peccato ergo vult,ac praedefinit pecca-
Confirm. a. Deus est causa per se , dc ex intentione omnis boni tum physici tum moralis , sed peccatum cum sit ens, est physice bonum ergo Deus est causa per se,& intentiva peccati atque adeo illud prae- definit. Confirm. Demum , quia Deus potest concurrere ad actum physicum peccati secundum entitatem, ac bonitatem suam Physicam, quin concurrat ad illud , in quantum est moraliter malum ergo O- terit velle, ac praede finire peccatum , in quantum est physice bonum , non inquantum est moraliter malum, quod est praedefinire materiale peccati, non
Respond. Deum obdurare corda, non adjupando, sed deserendo, ut loquitur August. epist ios non impertiendo malitiam, sed non impertiendo misericordiam seu conferendo auxilia pure sessicientia, non esticacia, quod fieri potest citra amorem , ac praedefinitionem peccati. Adde, aliquando Deum indurare non solum permissive conferendo auxilium pure sufficiens, non impediendo peccatum, quod praevidet consecuturum, eo quod ad id non teneatur ex munere cauis primae
sed erian aliquatenus positive , non quidem directe, di proprie , sed occasionaliter , improprie , hoe est absque ulla voluntate peccati intentiva , idque impoenam culparum praecedentium; in iis videlicet
occasionibus ponendo peccatorem, in quibus praevia de . illum pro sua malitia culpas multiplicaturum. In quo sensu August. l. s. contra Jul. c. 3. docuis,irupios suis desideriis tradi, non sollim per divinam
198쪽
suo. VI. Num peccata M. Isrtientiam , sed etiam per divinam potentiam del. degrat. 9 lib. arb. c. I. dixit , Deum in cordibus homi. num operari ad inclinanda eorum,oluntates, spe ad ,ο-na pro sua misericordia , spe ad malapro meritis eorum. Et in eodem sensu intelligendum est illud Angelici l. 3. in cap. 9. ad Roman dicentis Instinctu quodam interiori moventur homines a Deo. ad bonum , ct ad malum quod idem Angelicus explicavit in a dist. 7.q.2.
a. i. ad I dicens: De eodem n o inclinat volun ratem in bonum, is in malum inclinat quidem voluntatem in bona administrando virtutem agendi,oedirecte mo- pendo ad bonum; sed ad malum dicitur inclinare , in qua tum gratiam non praebe per quam quis a malo retrahatur,
O non quod disecte poluntatem ad malum ordinet. Ad i. Confirm dist antec nisi volens,sive positivὸ. sive permissiue,conc semper positive,ac praedefiniti vhnu antec. . . pariter Conseq,ac transimissa min. sub Jamm,quod scilicet actio identificetur cum actu libero, ego cons. Deus ad peccatum concurrit volens, luntate permissiua , hoc est conferendo concursum ad utramque partem paratum, prohibendo ac inessicaciter nolendo peccatum, ad quod voluntas ex propria malitia se determinat.
Ad a dist. maj. Deus est causa per se boni physici ,
qubd non sit moraliter malum , conc.'ubdit mal ummoraliter, nego maj ct dist. min. nego cons Booum physicum,quod est moraliter malum fit tantum, Deo pe mittente, seu voluntate permissiva, nonantentiva ac
praedefinitiva. Unde Deus non dicitur per se,in ex intentione causa illius. Ad 3. Concesso antec. ego conseq. disparitas est, quia omnipotentia potest concurrere ad peccatum Ier accidens ut determinata a creaturam a si vo-untas Dei esset praedefinitiva peccati, donon pure permissiua , ipsa determinaretiad entitatem positivam
199쪽
isi Purs III. Dip.ri. De Gratia , e. peccati, atque adeo ad privationem recti tu inis debitae, quae illi annectitur; unde voluntas Dei determinarsi ad formale peccati, si illud praedefiniret. Si
veris tantum permittat, sicuti omnipotentia per acci dens concurrit ad peccatum , quia a creatura deter minatur ad concurrendum ad illud ita volunta Dei terminatur ad entitatem peccati per accidens , seu ex determinatione creaturae quod est De tim nolle impedire peccatum, des .id permittere, non praed finire. VII1. Ohic a Deus cognoscit, peccatum a creaturavitari non posse absque speciali gratia, e de ficto non
vitari,si non conferat auxilium eruax ergo dum neruga specialem gratiam 4 auxilium emtax, vult ipsum peccatum; Sicut Nauclerus censetur velle naufragium, dum causat illud per sui absentiam,ut notat Phylos 1.
olafirm. Deus potest ficilὸ vitare peccatum conserendo auxilia efficacia in non vita ergo signum est,qubd peccata velit;Sicut medicus censetur velle Agritudinem , si potens facile adhibere pharmacum cit, rativum , non adhibeat. Confirm. 2. Deus vult permissionem peccati, ut diruximus in 1. Conclusergo cum ad hanc consequatur peccatum,vult etiam ipsum peccatum. Confeci prob.ldeo enim dicimus , qudd Deus praedefiniens materiale peccati, definiret etiam formale, quia formale e cati consequitur ad materiale sed ad permissionein peecati consequitur peccatum: quia praedefiniens per. missionem peccati, vult ipsum peccatum. Confirm. . Deus ex malis bona colligit i ergo potest velle malum sub ratione boni, seu quatenus ex eo potest bonum oriri imo de facto Deus vult uni versiim optimum atqui ad perfectionem universi speruistit peccatum iam , ut notat Ruiκ de Providentia,
200쪽
cua'. VI. Num ccata . c. 19 3persectior est mundus,qui nunc est, quam si non fuissent permissa peccata ergo de facto vult Deus pecca-
Respond. Argumentum istud non nisi a Lutheranis aliasque Haereticis promoveri. Et primo quidem falsum est, quod posita gratia sussicienti peccatum vitari non possit solum verum est, quod fine gratia efficaci non vitetur non vero quod vitari non possit. Sed omisso in hoc sensu antecedente , ego conseqnentiam non enim censetur velle peccatum, qui dat auxilia sufficientia ad illud vitandum, illudque prohibet esto
praevideat, quod ex vitio, ac socordia crearurae auxilium sit futurum inessicax. Naucleri absentia ideo ducitur esse causa naustagii,quia nauclerus tenetur illud vitare quod ex eo patet Nam nauseagium non imputatur Angelo, qui potest illud impedire,& non impedit,quia Angelus impedire non tenetur; atqui Deus non tenetur impedire peccatum , quia u teneretur impedire, ex ipso peecatum esset impossibile,unde non posset creaturam condere liberam ad peccandum ergo peccatum non imputatur Deo neganti auxiliumessicax. Ad primam confirmationem recurrit eadem reis sponsio Medico imputatur aegritudo,quando tenetur illam curare is non curat trangeri enim R
pheli ideo aegritudo non imputatur, quia licet pota
illam curare , non tenetur ergo cum Deus non te
neatur impedire peccatum,non imputabitur Deo Sic quando quis cum moderamine debito sedesendendo alium occidit, non dicitur homicida, quia non tenetur homicidium vitare meque enim in illud inquit physicὸ, clim per accidens sequatur; neque moraliter, eam non detur obligatio illud vitandi ergo non est simpliciter voluntarium. Neque dicas , quod posset etiam Deus velle male pars III. N tiale