장음표시 사용
331쪽
vi Pars III. Dist. IV De Grat.
Caret operationes Petri quantii satis est,ut sint condigna latisfactio pro mortalit ergo Petrus posset comdigne satisfacere. Probatur antecedens : Ut satissa. mo aequiparetur mortali, non requiritur , quod satis.
factio sit infinita , sed quod tantum dignificetur a Deo , quantum gravificatur offensa sed operationes Petri possunt dignificati a Spiritu Sancto, quantum OL sensa gravificatura dignitate Dei offensi Pergo. Prob. minor ostensa Dei non gravificatur, ut supp6nimus, infinite, sed solum juxta mensuram cognitionis, ita ut eo gravior sit ostensa, quo clarius cognoscitur dignitas
Dei offensi sed operationes Petri possim dignificaria persona Seiritus Sancti , quantiim cognitio Dei
graviticat ostentam, cum enim gravitas orta a cognitione sit limitata,non est, cur non possit adaequari a diis gnitate refusa operationibus Petti a persona Spiritus Sancti approprinta. Confirm Meritum Christi Domini infinitum limitatur a Deo in ordine ad praestandum effectum finitum,pro ut maluerit, adeo ut possit in actu secundo
praestare estemis sincategorematice infinitos tum extensive, tum intensive ergo pariter dignitas orta a persona Spiritus Sancti donata Petro Probatur consequentia , quia sicut meritum Christi in actu secundo causat estectus juxta mensuram acceptationis ita SpiritusSanctus Petro appropriatus eausat flectus juxta mensuram donationis , ergo sicut meritrum Christi Domini potest mereri praenatum syncategorematice majus , cmajus infinitum, & de facto satisfactiones Christi D mini satisfaciunt eondignὸ pro mortali , ita poterunt operationes Petri condigne etiam satisfacere vi Spiritus Sancti appropriati. Restond. Nego antecedens Ad probationem ego mi-Horem; ad cujus probationem dico operationes Petri
quantumcunque dignisicemur a Spiritu Sancto mun- quam
332쪽
sua LIV. Utrum Creatura, ctc. asquam reponi in ordine divino, in quo debent reponi, ut satisfactio coaequetur offensae Dei;quia tamen satis. factio non potest esse in ordine divino, nisi sit infinita, idcirco nonnisi satisfactio infinita potest esse condigna
pro mortali quantumvis gravitatis finitae. Ad Confirmationem retorqueo paritatem:meritum Christi est infinitum in aetii primo, non tamen est infinitum in actu primo meritum Petri babentis gratiam juxta sententiam Lessii,& idcirco non potest mereri ab teri unionem hypostaticam,quae est in ordine divino tergo neque poteit satisfacere pro mortali, quod pariter est in ordine divino.Quare donatio Spiritus Sancti faeta Petro non appropria Spiritum Sanctum per hoc, quod possit Petrus ad arbitrium physice causare esse. chus quos potest causare Spiritus Sanctus, sed per hoc, quod possit sic dignificatus disponi ad habitus infusos, atque adeo ad Dei visionem promerendam : Quamvis autem possit sic dignificari,& disponi ad merendam Visionem Dei intensiorem in intensiorem,sicut non potest dignificari ad merendum taemium, quo sit in or-ἐine uipremo,& divino, pura Unionem hypostaticam,
cum sic merens non reponatur in ordine divino,ita n
que poterit dignificari ad ponendam satisfactionem quae sit in ordine divino,qualis requiritur ut condignὸ satisfiat pro mortali. Adde , quδd si posset submissio Petri dignificati ad condigne satisfaciendum pro mortali,quando Spiritus sanctus donatur in ordine ad justitiam supernatura len MVisionem Dei , deberet etiam ad id dignita cari, si Spiritus Sanctus donaretur in ordine ad justitiam naturalem is ad naturalem beatitudinem rsquela autem est absurda Ratio a priori est , quia per donationem Spiritus Sancti submissio Petri non dignuicatur a Spiritu Sancto intrinsece,&formaliter, sicut
dignificatur a Verbo submissio Humanitatis Christi
333쪽
nis Pars III. Dil'. IV De Gratia, M. Domini per Unionem hypostaticam,sed sollim dignificatur extrinsece & terminative;etenim submissio se tri neque formaliter , neque per communicationem
idiomatum est submissio Spiritu Sancti, sed est se naissio habentis Spuitum Sanctum; sicuti autem submissio amantis Deum non est si ibmissio divina , quia Deus extrinsece Soterminativὸ, ac veniens in obliquo dignificat hanc submissionem ita in casu. V. hic secundis. Potest in aestimatione moraliquod est in genere superiori adaequari ab iis, quae sunt in inferiori v. g. unus aureus inaestimatione morali adaequari pluribus argenteis ergo potest ostensa Dei
adaequari pluribus sitbmissionibus Petri habentis sibi
Confirm. Potest offensa Regis compensari submissione totius populi qui vitam pro Rege profundat; ergo pariter in casu. Resp. Argumentum probare quδd etiam operationes justorum,quibus datur gratia r sentis ordinis,imbetiam operationes viribus naturalibus elicitae possint pro mortali satisfacere. Secundb directe,distinguo antecedens : potest aurum eoadaequari argento in line physica, ego in ratione pretii, in qua non sunt in ordine diverso, concedo antecedens 9 nego consequentiam: ostensa enim divina,& submissio persona creatae etiam in aestimatione morali sunt in ordine diversori aurum Vero,& argentum in ratione pretii non diversificantur; ratio enim pretii formaliter pendet a voluntate Principis ordinantis utrumque meralium ad eundem finem, quamvis id fiat inspiciendo valorem intrinsecum. Ad Confirmationem, negant multi antecedeDS,putantes , congruum solium esse,ut Rex offensus, posti totius populi submissione placetur, & liberaliterio donet ostensam , quin ad id teneatur; quia satisfactio cum sit in cisine diveris,non est condigna Equ,
334쪽
ς uastio IV. Utrum Creatura, ctc.
dem traeiasinisso antecedente , ego consiequentiam: Dis sparitas est, quia dignitas divina est infinita,&essen. tialis Mideo inadaequabilis a submissione omnium Creaturarum dignitas Hro regia est lin. itata,&accidentalis , ideo adaequabilis a submissione non regia. Ut hoc percipiatur sciendum,satisfactionem inge-ncre honoris fieri submissione person: fuisfacientis submisso autem creaturae erga Deum minimi fit in aestimatione morali , est enim submisso, itio in inseri rem locum eo,quo quis est creatura autem respectu
Dei est in infimo loco, adeoque submisso per actus liberos &obliquiose minimi aestimaturi sicut minimi aestimatur deosculatio pedum E. gr. facta Pontifici a rustico: Per hoc autem,quod Petrus in casu nostro habeat sibi donatum Spiritum Sanctum persona tamen, quae submittitur,non est Spiritus Sanctus, sed persona creata Petri,quae est in ordine infimo unde non potest in aestimatione morali coadaequari ostensae divinae,quae st in ordine supremo Hinc fit,quod offensa regia pos. sit aequiparari in aestimatione morali a pluribus satisfactionibus populi,vel plebeji; cum enim dignitas regia sit finita vi accidentalis, potest Rex indigere ipso plebcjo,ut ab eo dignitas regia vel obtineatur,vel conservetur Propterea apud prudentes tanti aestimatur offensa regia,quanti obsequium plebeii , a quo digniatas regia conservetur At dignitas divina est essenti lik; Unde non potest Deus indigere obsequiis Creatu- harum,a quibus in sua dignitate conservetur ergonist satisfactio sit infinita,& submissio sit theantrica,etiamsi sit ipsius Deiparae , nedum Petri habentis Spiritum Sancitum,nunquam aequiparatur in aestimatione morali ostensae divinae. Addes, quod in aestimatione morali utilitas magna coadaequatur honori Unde apte Matrimonium initur
335쪽
3 3 pars III. Dis'. IV De Gratia, Oc. inter maritum nobilem.& uxorem divitemhergo si Ple.. bejus inerat eam utilitatem Regi , qua coadaequetur dehonorationi per offensam praestitam, poterit condigne satisfacere. Contra verytreatura nihil utilitatis potest Deo conferret Unde non potest ostensa divina nisi per fati factionem paritc divinam compensari.
Utrum Gratia sit essentialiter incomposubitis cum mortalia
LIZAriant in hac qua stirine, ac desudant Theologii. Aliqui cum Lorca p. a. ιώθ. o. putanr,gratiam de facto coexistere cum mortali pro primo tantum instanti. Hanc tamen singularem Lorcae sententiam iii absurdam , alii temerariam appellano est enim in contrarium communior Theologorum sententiara cens ex Tridentino, gratiam de facto esse peccati a stersivam, atque adeo cum peccato incompossibile Dubitatur itaque solum , Utrum incompossibilitas gratiae cum peccato in praesenti ordine sit essentialis,ut docent communius cum VasqueZ p. v. do o . An solum naturalis,& physici; unde de potentia absolui avossit peccatum cum gratia conjungi,non secus ac ca- Io cum stigore,ut docent suar. ιλ7. cap. 22. vied. trast. 8. contr. p. 3. Ripal.cum Thomistis: At verbsit incompossibilitas tantum moralis propter gratiae e cellentiam, ut docent Leg Sal apud Ovied quatenus dedecet gratiam cum peccato conjungi, sicut dedecet homicidam v. g. assiim ad sacerdotium An demum incompossibilitas ista proveniat non ex natura gratiae, sed ex lege extrinseca Dei, decernentis ad priesentiam gratiae remittere peccatum, ut docent Scotistae,&N minales II. Dico equidem primo Gratia praesentis ordinis assentialitur,& ex inirinsecis suis pretedicatis est inc*m-
336쪽
sunt. v. De incompmibilitate Gratia . . aspossibilis cum peccato gravi habituali. Dixi,cum peccato gravi, quia de fide est, non esse incompossibilem
cum peccato levi; Dixi etiam, cum peccato habituali, ut pciescinderem ab ea quaestione; an peccatum remi
ti possit pro instanti, quo fit: si enim remitti non potest,est pariter cum eo incompossibilis, si vero possit
remicti,adhuc communius docent, esse incompossibilem, quia gratia praesentis ordinis est externa Dei promissio de amando amicabiliter homine,quousque e cet,seu nisi peccet quarisi actu peccat, non purificatur conditio,& sic non confertur gracia Praeterquam quod in praesenti ordine non remittitur peccatum, nisi retractetur ergo non confertur gratia,nec promitti- vir amor amicabilis ei, qui actu peccat. Non desunt tamen,qui doceant adhuc perfratiam praesentis ordinis,incompossibilem cum peccato habituali , remitti
divinitus posse peccatum in instanti quo fit,ut proinde gratia praesentis ordinis componi possit cum peccato gravi actuali, ut dicemus in prima disputatione de Justitia,&Jure,&in 3. Disputatione de Poenitentis,in quirentes , Num possit remitti peccatum in instantiquo fit
Probatur Conclasti Gratia praesentis ordinis exintrinsecis suis est veluti externa Dei promissio de amando amicabiliter homine, de conserendo illi vitam aeternam atque adeo est essentialiter forma amuciti . adoptionis praebens homini jus ad amorem. Dei amieabilem,&ad vitam aeternam atqui tale jus est essentialiter incompossibile cum mortali habituali , seu cum reatu ad odium inimiciti ad poenam aeternam ergo gratia praesentis ordinis est
essentialiter incompossibilis cum mortali babi uali. Major,in qua est aliqua dissicultas, susE explicabitur quiestione sequenti, ubi ostendemus, qudd si gratia non esset hujusmodi externa Dei promissio , non esset
337쪽
3 1 Pars III. Dil'. IV De Gratia, ctc. uniea causa formalis nostrae justificationis, contra Tria dentinum Minor patet,quia reatus ad subeundum Dei odium, & vindielam, est jus, seu potestas in Deo odio habendi, puniendi hominem , sed repugnat, in Deo esse tale jus in sensu composito promtisonis eidem homini faetie de amando amicabiliter, de conferendo vitam aeternam; ergo reatus odii,& vindi Ee proprius peccati gravis habitualis est incompossibilis cum jure ad amorem amicabilcm,&ad vitam aeternam. III. Dico secundo: gratia habitualis, in quantum est pura, specialis participatio naturae divinaeseu natura supernaturalis pro ut explicavimus piast. a. potest divinitus in alio ordine componi cum mortali. Ita Ru
Prob. Gratia secundum quod est participatio Divinae naturae specialissima solum habet esse natura supernaturalis, radix potentiarum,& actuum supernaturalium , quibus possimus assequi Visionem Dei indebitam necnon dispon/t ad omnia opera honesta, prout diximus quast.2. atqui Gratia secundum haec praedicata non opponitur cum mortalici ergo gratia lecundum quod est specialis participatio Divinae naturae,potest in alio ordine componi cum mortali, seu cum reatu odii
Divini, ac poenae aeternae. Probatur minor Gratia se
cundum quod est natura supernaturalis,& radix omnis supernaturalitatis disponens ad opera honesta,non est formaliter amicitia, Madoptio Dei,seu lus ad amorem amicabilem,& ad vitam aeternam ergo non opponutur cum mortali,quod fert reatum odii Divini, 'cenae aeternae Gratia enim secundum se,ut dicemus qua stione sequent , non est jus ad amorem amicabilem praecisa Dei promissione, a qua essentialiter pendeat;
Unde gratia solum praesentis ordinis est essentialiter Dei amicitia, Madoptio, atque adeo incompossibilis
338쪽
Quast. V. De incompossibilitate Gram,oc. 32IConhrm. i. Quia in pura natura homo dispositus
ad beatitudinem naturalem,& ad opera Omnia naturalia honesta,stante eadem intrinseca dispositione,&manente in Deo eadem voluntate conferendi auxilia naturalia ad bene operandum, potest in sensu composito peccate,& contrahere, reatum odii Divini, ac poei ae aeternae pergo etiam homo elevatus, dispostus ad aritudinem supernaturalem, ad opera omnia e
iam supernaturalia honesta, stante eadem dispositione
intrinseca,&manente in Deo eadem voluntate conferendi auxilia supernaturalia, potest similiter peccare; ergo gratia in quantum est natura supernaturalis,&iadix omnis supernaturalitatis , non est essentialiter i compossibilis cum peccato. Conhrm. a. De facto peccatorvi respicit finem
pernaturalem . per habitus infusos fidei, ac spei supernaturalis,quos saepe retinet, tanquam per potentias supernaturales potest se disponere ad finem supern turalem, ergo gratia quamvis sit natura supernatur iis,& prima radix supernaturalitatis, poterit divinitus cum peccato conjungi. IV. Neque dicas hominem per participationem Diavinae naturae constitui formaliter Dei adoptivum;atque adeo amicum,& haeredem; sed praxise per gratiam inquantum gratia est radix supernaturalitatis, participa 'homoDivinam naturam,ut diximus Fast.2. ergo prae cise per gratiam,in quantum gratia,est sormalit ruci adoptivus,& amicus atque adeo gratia, inquantum gratia,est formaliter Dei amicitia,incompossibilis cum peccato Nam contra est,quia quamvis homo per gratiam auquantum gratiam, participet naturam Divinam per hoc, qudd fiat dispotiitus ad operationes supernatur les,quibus mereatur inivisionem,nihilominus vi r
tue,in quantum gratiae , exigit solam promutibnem
339쪽
3 1 a pars III. Dil'. IV D Gratia, c. amoris amicabilis,& vitae aeternae,adeo ut independenister ab hac promissione non habeat forma lithi, sed solum exigitivὰ ius ad amorem Dei, ad haereditatem, ut explicabimus quaestione sequenti ergo independenter ab hac promissione, aqua essentialiter pendet gratia praesentis ordinis,gratia,in quantum gratia,non est incompossibilis cum peccato.
V. Ohic. r. Ex Suar contra primam Conclusionem. In tantum gratia piissentis ordinis fert incomnossibilitatem cum mortali,quia est forma amicitiae, seu jus ad
amorem Dei amicabilem atqui gratia praesentis ordinis est solum exigitive jus ad amorem Dei amicabilei, non veris formali ces ergo non est incompossibilis cum peccato. Consequentia sequitur quia sicuti calor,qui non est formaliter, sed exigiti v expullio hi-goris, potest divinitus cum frigore coexistere per hoc, quδd Deus non secundet exigentiam caloris ita graiia,si esset solum exigiti vijus ad amorem, expulso peccati, quod fert reatum odii posset divinitus coexistere cum peccato probatur itaque minor et In tantum gratia praesentis ordinis dicitur esse formaliter non exigitive jus ad amorem, quia ex Trid est causa sermalis nostrae justificationis,&amicitiae cum Deo atqui stat bene, quod sit causa formalis talis amicitiae, etiamsi scdum exigat,&non si formaliter lus ad amorem Dei amicabilem pergo Probatur hac minor: Nam universim effectus secundarius exigitus ab aliqua se
in dicitur formaliter praestari a serma illum exigenter e g. expulsio frigoris dicitur formaliter causari a calore,qui solum exigit expulsionem frigorii ergo et
iam gratia benedicitur causa formalis amicitiae cum Deo per hoc , quod sit natura supernaturalis exigensius ad talem amorem,
Neque dicas , quod si gratia praesentis ordinis esset sebim exigitive amicitia cum Deo , requirereturfavor
340쪽
suast. V. De incompossibilitate Gratia, c. I
favor Dei extrinsecus,atque adeis nova serma,quae i-bueret homini denominationem amici unde non esset unica causa formalis nostrae justificationis, contra Tridentinum. Nam contra est primo, quia Tridentinum damnat ibium Haereticos dicentes cum Bucero,
&Pighio apud Beli. lib. a. de justificatione cap. i. e. missionem peccati haberi per solum favorem Dei extrinsecum , per justitiam Christi ex Dei favore nobis
imputatam Inon damnat autem eos qui gratiae intrinsecae aliquem favoremini extrinsecum admiscent.Contra secundis,quia quoties aliqua forma exigitaliquem
terminu,non requiritur novus favor,ut talis terminus
inducatur; v. g. quia calor exigit expellere stigus, gratia exigit vitam aeternam haec habentur sine novo favore,cum sint exigita,ac debita; quando enim ponitur quod debetur,non ponitur favor,quippe qui senatliberalitatem; ergo si gratia exigat ius ad amoremadhuedicitur justiticare formaliter absque novo favore, etiamsi non sit formaliter jus ad talem amorem , sed solam exigitive,viradicalirer. Rest nego min. Ad probatisarem nego pariter inn. Ad cujus probationem dico,manifestum esse quδdeL sectus formalis secundarius exigitus ab aliqua forma, non praestetur ab eadem forma se aliter,sed exigiti- , ves v g expulsio fiigoris a calore non causatur in
exigitivd quod sonat, calorem exigere connaturaliter aliam formam, a qua denominetur formaliter fi usexpulsum quae forma est suspensio Divini concursus ad frigus conservandum. In casu nostro ex Tridenti no , in praesenti ordine unica est causa formalis iustiis ficationis , quae simul dat jus ad amorem Dei , i haereditatem vi simul est expulsiva peccati s ergo ex
Tridentino uterque rictus habetur formaliter a gratia praesentis ordinis quae proinde non est exigi- tive , sed formaliter jus ad amorem et hoc autem a