장음표시 사용
351쪽
ι Pars III. Dist. IV De Gratia, M.
Probatur Ex Tridentino, Unica est causa formalis nostrae justificationis,videlicet justitia inhaerens, pra stans omnes enumeratos effectiis sermales atqui si ad has denominationes requireretur, praeter gratiam in trinsecam favor Dei extrinsecus, causa formalis horum effectuum non esset unica , nempe justitia inha rens, sed esset etiam voluntas Dei favens, ut diximus quaestione praecedenti ergo praecis favore Dei extrinseco habentuta gratia praetentis ordinis effectus
VII. Dico 1. Ut gratia inhaerens praesentis ordinis praestet hos effectus formales essentialiter. dicendum, non solum habere rationem gratiae, seu naturae super naturalis per hoc, quod exigat potentia supernaturales disponentes ad Dei visionem, sed etiam esse veluti externam Dei promissionem , qua Deus obligat se ad amandum justum, Mad dandam illi gloriam, nisi v lit amicitiam rescindere,vi gratiam amittere per pec
Prob. Ad hoc,ut habeatur amicitia, adoptio structe dicta,requiriturius ad amorem.& ad haereditatem, ortum ex promissioneseu donatione liberali atqui nisi constituatur gratia praesentis ordinis essentialiter comnem cum hac Dei promissione δε ab ea essentialitet dependens, tanquam externa promissio, non haber tur tale jussiergo ad habendos hujusmodi effectus formalesὸ gratia inhaerente, dicendum, eam esse veluti externam Dei promissionem. Ut hoc intelligatur, sciendum,aliquos putare,qubddecreta libera Dei mpleantur ab aliquo extrinseco complemento; &juxta hanc sententiam dicunt, gratuam praesentis ordinis esse complementum divinae proemissionis de dando suo amore is haereditate. Huic ego sententia non subscribo, tum quia puto, decreta libera non indigere aliquo extruuem complemento
352쪽
tum etiam quia si indigerent complemento , gratia quae est hujusmodi complementum non ratione sui, kquiddilative, sed ratione promissionis divinae.quam compleret,adeoque connexive praestaret suos effectus, nondecus ac praestantur a gratia extrinscca .Quare dico gratiam praesentis ordinis essentialiter pendere ab ea promissione,non secus ac actus fidei essentialiter pendeta divina revelatione;& idcirco gratia praesentis omdinis est veluti externa Dei promissio conferens jus ad amorem haereditatem ubi e contra Gratia secundum se is in alio ordine est solum exigitiva talis promissionis , Mideo divinitus compossibilis cum
VIII. Ad hoc altius explicandum sngamus, possibile esse duplex genus actuum vitalium , alterum exigentium pendere a potentia vitali per actionem distinctam alterum essentialiter dependentium a potentia vitali per actionem identificatam. In hoc primum, nus actuum vitalium posset divinitus esse nepotentia vitali,4 poni, gr. in lapide, quem denominarent habentem actum vitalemsed non vitaliter operantem: contra verbsecundum gemis actinam. Ita dicimus in casu nostro si fingamus possibile duplex genus gratiae, alterum exigentis tantum pendere ab ea divina promissione, alterum gratiae essentialiter dependentis ab illaci in tali casu gratia primigeneris non conferret
essentialiter, de formaliter , sed solum exigitive jus ad amorem Dei amicabilem:sectis veris gratia secundi generis;& hanc dicimus dari in praesenti ordine. Hoc etiam docent qui in de Incarnatione sustinent, quδε nio hypostatica secundum se sit compossibilis cum potentia ad peccandum peccato destructivo unionis se-eiis vero unio hypostatica praesentis ordinis, quia scilicet Unio secundam se exigit tantum dependere a decreto libero de dandis semper auxiliis esticacibus
353쪽
cibus Humanitati ast impiae Unio veris diesentis or. dinis essentialiter ab hoc decreto dependet. Hoc pariter docent,qui in de Fide sustinent, miraculum secum, dum se posse patrari in confirmationem erroris sectis vero in praesenti providentia quia scilicet miraculum in praesenti providentia est ellentialiter externa Dei
locutio pendens a Deo revelante doctrina quam comprobat miraculum veris secundum se exigit tantum a tali revelatione pendere. Quare sicut locutio externa facta v. g. ab Angelo est lignum externum L sentialiter pendens a locutione interna, ita gratia praesentis ordinis essentialiter pendet a divina promissione,&idcirco essentialiter confert jus ad amorem , est incompossibilis cum peccato. His explicatis IX. Prob. iterum conclusio Pollibilis est gratia quae independenter ab extrinseco Dei favore praestet formaliter silos effectus, per hoc scilicet, qucul sit velivi externa Dei promissio ; ergo de facto hujusmodi est gratia praesentis ordinis Antecedens patet solutio. De argumentorum consequentia probatur, quia aliter non esset unica causa formalis nostrae justificationis
Confirm. ex Scripturis; Nam ad Eph. t. Gratia diis eitur esse signum, quo signantur credentes; & secunda ad Corinth. r. dicitur: Unxit nos, sonarit, ct dedit pigniu Spiritus in cordibus nostris; ergo gratia praesentis ordinis , cum sit unctio, signaculum, & pignus essen tialiter dependet a Dei promissione, tanquam externa promissio,, signum promissionis internae, eo modo quo verbum externum est signum locutionis internae, aqua dependet ; nullum enim datur pignus certius promissione, propterea D. Petrus loquens de gratia dixit : agna pretiosa bis promissa donarit significans , gratiai praesentis ordinis ita esse partici. Pationem divinae naturae , ut simul sit pretiosum
354쪽
Qu. VI. Utrum requiratur favor Dei. c. 337
Dei promistum, non internum, ut patet, cum promissio
Dei interna sit ipse actus divinus, sed externum , seu signum insallibile illius. X OBII i. Si gratia praesentis ordinis esset formaliter
amicitia, seu ius ad amorem Dei amicabilem , per huc quod ellet ellentialiter pendens a divina promissione dedando homini suum amorem sequeretur,quod etiam calor v. gr. aut aliud ens naturale ellet si malis amicitia
cum Deo, si ellentialiter penderet ab hac divina promissi ne, sequela est absurda; ergovi id, unde sequitur. Resp. Negosequelam. Si enim calor v. gr. ponatur ecsentialiter pendere ab ea divina promissione . differreta gratia, quia calor illam promissionem non exigeret;seclis vero gratia in idcirco u calor eam promissionem supponat, ellentialiter habet incompossit,ilitatem cum peccatoselum connexive, quatenus connectitur cum e pronais sione, non quiddilativeri seclis vero gratia, quae ex natura
sua illam exigit: Sic actus fidei supernaturalis v. gr. quo quis credit, se nunquam peccaturum, ellentialiter opponit; cum peccato sellim connexive, non quiddilative, Midcirco non est forma justificans, sicut est gratia. XI. OBJIc. a. Si gratia praesentis ordinis ellentialiter dependeret a promissione dedanda homini gloria aeterna, impossibile ellet, hominem habentem hujusmodi gratiam annihilari; hoc autem est contra Dei dominium,quod potest omnia uno nutu delere, ergo non potest gratia ita
Confirm. Quia gratia ipsa esset essentialiter innanthi labilis Nam propter gratiam praesentis ordinis homo esset innanili labilis; ergo a sortiori ipsa gratia. Nam prompter quod unumquodque tale, Millud magis. RUE dist. majorem, homo esset innanihilabilis , ex suppolitione gratiae praeitipponentis essentialiter Dei promissionem, concedo simpliciter, Mabsolute, nego majorem is in eodem sensi minorem Ad dominium Dei kars III. X non
355쪽
333 Pars III. Dis mi Gratia, tae.
non spectat, quod possit anni hilare hominein, posito quod promitetit illun non annihilare.ut Met,atqui promissio dedanes gloria in aeternum facta Petro, nisi peccet, est aequivalenter promissio illum non anni hi landi sub ea condatione, ergo polito, quod gratiam habeat, quae est hujusmodi externa Dei promissio , non derogat divino dominio, quod non possit Petrum anni hilare. Ad conhrm. Resp. i per instantiam. Si quis credar fide clivina,qubditiuuatiam si desti uendus, certe hic non pol 'rit destrui ratione hui' aetiis fidei ergo nec talis actus poterit destrui Consequentia non tenet. Resp. 2. directe nego majorem adprobatιouem concea antecedens, nego consequentiam Axioma illud Propter quod&c. non militat in ratione, qua, ed in ratione, quae, seu
quando utrumque extremum est capax ejus dem denominationiri Sic proptem vinum homo est ebrius , nec tamen vinum est ebrium; ergo propter gratiam, actum
fidei potest homo esse inaniathitabilis, quin illa sint inanes. hilabilia. XII. Byc. 3. Gratia praesentis ordinis exigit tantii mgloriam connaturaliter, quin conserat lus infrustrabile ad gloriatu ergo non nen detestentialiter a promissione de danda gloria Probatur antecedens, quia i gratia praeter exigentiam naturalem l litae, conferret jus ad gloriam ortum a Dei promissione, eo ipse decedenti cum gratia deberetur gloria; atque adeo gloria esset debiti hoc autem videtur elle conita Apostolum dicenten, Stipen dum peccati morι, gratia autem vita terna Ubi mortem dicit debitam peccato, tanquam stipenditim, vi tam vero atteruam dicit elle gratiam, atque adeb indebi
Confirm Deus ratione gratiae quae est jus ad amorem amicabilem, necella libamarit hominem, i repugnat
serma, luxnecessitet Deum ad amandam creaturam,eristo repugnat gratia vc constituta. Prob.min quia ipse a-a aus
356쪽
cu VLUtrum requiraturo vo Dei m. 3 3 sctusloiaritatis,qui est forma tum physice,tum moraliter perfectissitna,non necelsitat Deum adamandurn amande: aliter ellet forma justificans inuod comm in iter negatur contra Vasci ergo a sortiori non necessitabit Deum ad amorem amicabilem gratia, quae est sorma phytice tantum s essectissima.
Reo. Nego antecedens, ad probationem nego minerem. Vita enim aeterna est gratia, seu indebita tantum in radice, quia graiis datur gratia, chri debetur gloria: Quare decedenti in catia vita aeterna debetur ex promissione di-Vlnat,in ideo appellatur ab Apostolo Corona ju stilia e a Christo Domino dicitur elle Merceis; quia scilicet vita aeterna meritis debetur ex ultitia, ratione divinae pio millio. iis onerose, ut o tendemus in deJustrita,&Jure,in quiestione illa celebri Num possit Deus Iustitiam commut
ii vana exercere erga Creaturas'
Ad confirm Posita gratia praesentis ordinis, quae est
do Mario externa a iv orta amicabilis, necessitatur Deus adimandum justum necessitate orta a sitan et dona Votiet, non ab entitate creata gratiae Concedimiri itaque , nihil creatum secundilmselpectatum cogere pol se Deum ad amandam creaturam, ne ipsima quidem amorem Dei si per naturalem, ut infra dicemus; at poterit Deus ad id cogi, supposta doli tione amoris,atque adeo stippoliva gratia, quae est donatio externa sui amoris. XIII. OBJlc. ult. Gratia non debet esse amicitia strictEdicta,ergo nec debet ferre jus ad amorem amicabilem oristum ex Dei promissione, sed solum exigeiatiam connaturalem divinitus frustrabilem. Prob. antec. nam ad amicitiam stricte dicham requiritur ex Philos pho, quod amotamici ut manifestus, justus autem, Dei amicus ignorat, odione, an amore dignus sit infantes etiam Dei amici per gratiam ignorant Dei amorem, ergo 'Confirm. Quia adoptio Divina fere, hominem elle fi lium Dei. a Deo natum ergo non consistit proprie in Y a iure
357쪽
3 Pars III. Dέρ. IV De Gratia, G.
iure promitti iii ad gloriari sed ingraria, quatenus putiis
cipativa divinae naturae exigentis connaturali e gloriam; ergo frustra recuriimus ad dependentiam ellentialem grauae praesentis ordinis a div ira promissione.
Resp. Gratiam debete di amicitiam,in adoptiooeriri in eo rigore, quem potest admittere; est autem possibila, ruod seratius ad amorem, ad gloriam, ortum ex Fideata mon meram exigentiam connaturalem ergo desacto gratia seri huiuimodi jus,4 est amicula, ac adoptio stliete dicta Ad rationem in contrarium 'amor amic bilis tunc debet innotescere quando provenit ex sponsione explicita utrimque data , non vero quando provenit ex spontione interpretativa quod accidit, quando ex natura sua unus tenetur alterum diligere, ut homo Deum frater fratrem Adde, etiam in adulto dari aliquam subobscuram notitiam de Dei amore erga se; Scimus enim qiiod Deus diligentes se diligat, & aliquatenus sicimus, an nos Deum diligamus; aliter non apte Christus Dominus intei rogasset suum Apostolum, Petre amas me quamvis certificari non posuimus abiqueDei evelationciquod
Deum amemus amore supe naturali.
Ad confirmationem Adoptivus Dei praeter jus ad haereditatem habet physice in se participationem divinae nam turae; Unde bene etiam dicitur a Deo natus,vi habere semen Dei in se, quod non competit adoptivo in humanis. Imo si quis sanctificaretur gi alia extrinseca, adhuc diceretur a Deis natus,e quod praeter jus ad haereditatem ortum expromissione liberali adoptantis, in quo consitanaatur adoptio humana, per quam nullatenus communicatur natura adoptantis) haberet in se moraliterdicet non physice participationem divinae naturae , seu naturam Iupernaturalem, ac semen Dei juxta locutionem D.Joan
IV. Utrlim autem in priori natura ad gratiae infusionem deseatur peacatum formaliter per applicationem
358쪽
cu HIPUtrum requiraturfavor Dei e 3 rsatisfactionum Christi D. .ctam nobis in Sacramenus mortuorum live in re, sive in voto susteptis miscuti inus Deo dante in de Poenitentia disp. a. qu ult ostende musque, quod licet gratia nobis physice inhaerens sit unis ea causa formalis nostrae iustificationis, qua homo ex ininjusto redditur sustus, & ex inimico Dei amicus, adhuc tamen in priori ad gratiam formaliter deleatur peccat umper applicationem satisfactionum Christi, ratione quarum homo ex injusto fit non injustus, seu negative tan-, tum, non positive justus, prout in Concilio ridentino acerrime propugnacunt nonnulli Patres, inter quo Eor , nelius Multu Episcopus Bituntinus teste Pallavicino lib. 3. cap. 4.ρο cap.9. esto Tridentinum expresse id non de
Gratia Sanctificans realiter distinguatura habitu charitatis.
L o Ubil gratia distinguatur ab habitu fidei ,
spei, cerium est quandoqudem gratia per quodvis mortale deperditur, habitus vero fidei, nonnisi per peccatum fidei oppositum, ex Trid. sus. 6. cap. I s. idemque commun4sime docent de hAbitu pei quo scilicet non amittatur, nisi per peccatum spei oppositum eam per spem homo, non secus ae per fidem, disponatur ad charitatem,quarnvis in Conciliis hoc non reperiatur expressum, ut notat Martinon dis 3 sectos Dissicultas itaque selum est, Num gratia distinguatur ab habitu chainritatis, a quo nunquam separatur λ Et eadem difficultis procedit de reliquis habitibiis virtutum moralium, a quibus pariter nunquam gratia separatur ζ eos tamen cum
gratia insundi in baptis no, hic sipponimus cum D. h. Suar Va', aliis communiter contra Scotum apud Maucum rvo. 2 .in Amic distat.19.sea. 7.
359쪽
3 α Par/III. Dissp V De Gratia, esc. II. Unica Conclutio Habitus Charitatis non blum
ratione ratiocinata sed etiam realiter distinguitur a gratia. Ita D. Th. Suari, Valen. Gran. Mahi communius contra Scotum, Mastrium ei p. qu. 6. Duran. , Alensem, apud Suar de gratia lib. 6. cap. 2. Qeod ratione ratiocinata distinguatur , patet contra Durandum; nam habitus Charicitis dat solum polle elicere actus charitatis, non secus ac habitus fidei dat polle elicere actus fidei gratia vero dicit ulte ius Jus ad amorem amicabilem, &haei edi atem. Quod velo distingua turrealiter rob. i. ex Trid. sus. 6. cap. 7. ubi docec, iustificationem haberi per voluntariam susceptionemGra iria,'donorum, scinis explicat, haec dona esse fifidem, Spem Charitatem; ergo sicut arguitur ex hoc textu rustinctio Fidei Accipei a gratia, ita etiam Charitat Neque dicas, distingui fidem, dc spem a gratia, quia ab illa eparantur. N im licet leparabilitas sit signum distinctionis,m-sepa ab hias tamen non est lignum silentitatis 1ic igniva, calore distinguitur, quamvis ab illo non leparetur.Quare qubd de facto habitus chaluatis a gratia distinguatur,sufficienter colligitur ex Textu laudatori Aliter protervire quis pollet dicendo, fidem, oc spem, praetente gratia, non distingui ab illa, conferri velo peccatori ex divina miseriscordia aliam Fidem,ac Spem distinctam a gratia, quando per peccatum deperditur gratia identificata cum ona iis pus virtutibus. III. PRoa secundo ratione Gratia est natura super natiualis ut quo, exigens potentias supernaturales, non secus ac natura exigi potentias naturales, atqui quamvis non omnes potentiae naturiales distinguantur a materia; χ. g. licet intellectus,, voluntas non distingtiantur ab anima, sicut caloildistinguitur ab igne omnes tamen potentiae supernatura es distinguunt ut a natura supernaturali; ergo habitus charitatis distinguitur a gratia, proba tur minax, distinguuntur . natura supernatur-li habitu;
360쪽
ca PIL Grism Gratia a Charitate. . 3 3
fidei, o ipei ergo etiam charitatis, Maliarum virtutum. Probatur hae GHe uantia: Conceptus formalis fidei spei minus disteti a conceptu Qrmali charitatis, quaaa conceptu gratiae, ergo si fides, spes distinguuntur acharitate, a fortiori charitas, & gratia distinguuntur inter se Antecedens patet: effectus rimalis spei v. g. est red 'dere hominem potentem amare Deum, ut est bonum amanti; charitatis vero conceptus est reddere hominem potentem anaare Deum, ut est bonum in se conceptus gratiae est, reddere hominem amabilem a Deo,& cum j re, ut ametur, quis igi ut non videat, minus differre spem a charitate, quam differat charitas a gratia ' Confirm. Primo, quia in naturalibus siusticiens ratio ad allerendam distinctionem ignis calore est,quia eodem modo est proprietas ignis calor, licui est proprietas a lxxx frigus; unde cum frigus distinguatur ab aqua, ut constat ex eorum separabilitate, sequitur,qiod etiam ignis distinguatur a calore, quamvis nunquam a calore separetur ergo insupernaturalibus sessiciens ratio consiliath adas issetendam distinctionem habitus charitatis a Gratia, est,
quia eodem modo est proprietas gratiae habitus charitatis, ac habitus fidei, & spei; cum omnes habitus dentur , uti homo reddatur potens ponere actus supernaturales proprio cujuscumque habitus, unde cum constet ex separa bilitate, habitum fidei, & spei distingui a pratia, sequitur, quod etiam habitus charitatis a gratia distinguatur quamvis ab eo nunquam separetur Confirm secundo ex Amico tradeo in nobis praetet
gratiam habitualem dantur habitus infusi fidei, kspei
ut actus supernaturales producantur connaturalitis ex xigentia intrinseca talium habituum; ergo ideo praeterha bitus omnes infuscis dari debet gratia distincta, ut habitinconnaturalius existant ex exigentia naturae supernaturalis:
ecgo gratia ab omnibus virtutibus infusis distinguitur. Iv. OBJI ptimo. In Scripturis praedicata oumia