Sanctissimi domini nostri Benedicti papae 14. De synodo dioecesana libri tredecim in duos tomos distributi. Tomus primus secundus

281쪽

- L I B. VI. C A P. VII. assinarum is huiusmodi casibus se gerere debeant: & quidem id, quod conis tingit in regionibus subjectis dominio Principum Infidelium, in aliis pariter evenit, quae Principum haereticorum imperio parent. II. Lessus in Auctaris eas. 24. tu verb. Haereticorum conυersatio, id , salva conscientia, neque fieri, neque tolerari posse , contendit : ejusque opinio verissima esset, s haereticus ministellus adhiberetur tamquam perissona sacra, quae sacram caeremoniam intenderet exercere , ac per eam ,

sanctitatem tribuere tontractui matrimoniali ς tunc siquidem viderentur Catholi et eum agnoscere tamquam legitimum Christi Ministrum, ritum. que haereticum approbare, & profiteri. Verum, cum plerumque res aliis ter se habeat, illeque Catholicorum matrimoniis solum assistat, tamquam minister mere politicus, neque virtute Verborum , quibus conjusibus heis ne apprecatur, ullam eredat sanctitatem accedere eorum conjugio, quod Sacramentum esse, nostri temporis haeretici communiter inficiantur ; rectius ideirco Catholi eos eidem se s stentes, ut patriae legibus morem georant, graviaque evitent incommoda, quae secus sibi imminerent, a culpa excusant Ioannes Verjuys in suo Pastorali tract. I 3. art. 7. Ars dehin The

la Crolx tis. 6. pari. g. de Matrim. n. 77s. Piet te seuaeston. Theologia car. pari. o. pag. 4 I. In hae quoque sententia suit sacra Congregatio Sanis

cti ossicii, quae hane quaestionem diligenter, uti solet , examinavit, &die 2st. Novembris I 672. in eum, qui sequitur, modum definivit: QMrbolici , qui matrimonio juncti sunt eoram Parocho m testibus Catholicis , in pluribus Deis c ita inυaluit consuetudo in solent raram ministro b retico , seu protestante, rursus conjungi, ad eυitanda gravia damna ς neque potes consuetudo haec a Cura coνrigi. Pereant ne Z m quo peccato , Carbolici sedentia coniuncti eream minisero haeretico Et quomodo se gerere debeat ergasius ordinarius loci Sacra Congregatio respondit: Quatenus miniser assisat

matrimoniis Catholieorum, uti mini Ier politicus, non peccare contrahentes . Si vero assessat ut minis, add;ctus saeris . non liceνe, o tunc contrahentes peccare mortaliter, m esse monendos. Hui e nos sententiae, tune a laudata

Congregatione prolatae , auctoritatem nostram adjecimus in uasera cinis sit. 89. Io. nostri Buliarii tom. I. ubi Fidelibus degentibus in Regno Serviae, finitim sque regionibus, interdiximus, ne, matrimonio inter se Catholi eis ritibus celebrato, illud renovare praesumant coram Caddir noostram tamen interdictionem hac temperavimus limitatione , nisi scilitet nuptiarum caeremonia , explenda coram Caddi , actus sit mere civilis , nullamque contineat Mahumetis invocationem , aliudve superstitionis genus includat.

III. Postquam conditum . promulgatumque suit Deeretum illud nostrum ιquod in praecedenti eapite sexto exposuimus super matrimoniis , quae in Belgii regionibus Foederatorum ordinum dominio subjectis eontrahuntur vel inter haereticos , vel inter partem alteram Catholi eam , & alteram

282쪽

haereticam; eaque, licet non eo ram Parocho Catholico contracta, valida esse declaratum est: cum palam factum fuerit , hujusmodi indulgentiam in illis matrimoniis minime locum habere, quae in illis eisdem regionibus inter Catholi eos contrahuntur . in quibus videlicet servanda est forisma a sacro Concilio Tridentino praescripta, expositum nobis suit , praeis dictos Catholicos, in eis locis degent f non solum teneri coram miniis sto haeretico se sistere, atque ibi quamdam contractus matrimonialis spe. ciem celehrare, idque re ipsa ab illis fieri ad gravissima evitanda insor.

tunia , quae ipsis alioquin imminerent; verum etiam aliquando continge. re, ut, cum memoratus actus coram haeretico ministello praecedat, e et eishratio autem matrimonii coram Parocho Catholico , & duobus testibus disseratur, hoc intermedio tempore inter hujusmodi sponsos copula interis cedat, ex eaque proles oriatur. Unde controversia orta erat inter Missi

narios : quorum aliqui praedictos actus intermedios excusabant , ea nixi opinione , quod etiam inter Catholicos possit in matrimonio contractus a Sacramento sejunsi : alii vero Concilii Tridentini sanctionibus in hae rentes , quae in illis regionibus inter Catholicos vim suam obtinere deis hent, nulla ratione subsistere, aut validum censeri posse putabant matriis monium illud , quod eoram Catholico Parocho & duobus testibus eele.

bratum non sciret, adeoque omnes intermedios actus, quos supra innui.

mus , illicitos , & prolem inde susceptam illegitimam esse judicabant econtrariae autem opinioni connivere , perinde esse contendebant , ae obis servantiam formae a Tridentino Concilio praescriptae , ab iis regionibus,& ab ipsis Catholicorum matrimoniis penitus eliminare. IV. Re itaque per Missionarios dissentientes ad nos & Apostolicam Sedem delata , una cum eorum rationibus hine inde seripto exaratis , hisque per nos accurate perpensis , audiendum nobis esse judicavimus consilium nonnullorum S. R. E. Cardinalium, aliorumque virorum sacrae Theologiae, & Iuris Canonici peritorum, quibus antea singulis dissertaintionem quamdam , se per hoc a nobis conscriptam , distribui mandavimus . Qui sane , iisdem principiis inhaerentes , quae nos in dissertatione posueramus, concordibus suffragiis eorum Missionariorum sententiam a probarunt, qui steterant pro nullitate matrimonii , nisi contrahentes Catholici vel ante , vel postquam haereti eo ministello se praesentassent , c ram Parocho Catholico, & duobus testibus , matrimonium rite celebra L sent: quique proinde peccaminolos definierant praedictos actus, interm dio tempore a sponsis exercitos. V. De hae controversia certiores nos secerat vir religiosus, multiplici ex capite laudandus , P. Paulus Simon a S. Ioseph e Carmelitarum exin calceatorum familia , cui propterea directae sunt litterae responsa nostra serentes , quarum exemplum hic subjicimus , quaeque etiam reseruntur som. g. nostri Bullarii in Supplem. n. g. His deinde omnes in dictis regionibus facile acquievisse , ac normam in ipsis traditam in posterum si

283쪽

LIB. VI. CAP. VII. 257hi sequendam proposuisse, ex posterioribus litteris, inde aceeptis , eum

gaudio intelleximus. Nostrarum litterarum tenor talis est:

BENEDICTUS PΡ. XIV. Dilecte Fili, salutem , & Apostolicam benedictionem .

Reddis ae suna nobis per Dilectum Filium, eumdemque primarium Admianiserum nostrum , Silvium Cardinalem Valenti, vestrae litterae, quibus suborintam inter vis in re gravis sane momenti controversam exponitis , eamque

judicio nostro subjicitis . Non possumus equidem non magnopere commendare propositum vestrum , quo Sedem Aposeolicam consulendam censulis , ejusque definitionem exposcendam, ut eam unanimi eonsensu amplectamini quam si omnes, cum similes emergun3 quaesiones, pari docilitate exquirerent, oe s

querentur , non tanta succresceret in dies inter Euangelicos operarios opini num varietas , nec doleremus aliquando , ob eorumdem in tradenda morum

doctrina disersas sententias , in partes disrabi Chrsianum populum , eam que scindi mentium, animorumque eoncordiam , quam Chrsus Dom nus Ecclesia sua commendatam voluit usque adeo , ur ea praesertim , quasi tessera, discipulos suas cognoscendos pradixerit. Exposuissis itaque nobis, non raro isebis contingere , ut Carboliri matri. monium inter se contracturi , civilem adeant Magi ratum , aut haereticum minisellum , quibus se mere legibus patriae coguntur , coram illis ma-

tuum exprimant in conjugium consensum, quem tamen pinea renovare eoram

Igilivio Minfra Catholico er duobus testibus , uti Tridentinum praeeipit, aut omnino negligunt, aut in Iongum tempus disserunte interim vero, perinde ae s legitimi conjuges jam forent, non isubitant omnem conjugalem consuetuis dinem inter se habere. Ωuaesivissis deinde, quid de illo consensu sentiendumst, coram civili Magistratu, aut haeretico minissetis, praesito : num scilicet satis fuerit ad persciendum matrimonium validum , saltem in ratione eontractus , quod alter ex vobis afrmat, auer inficiatur I etsi ad Sacramenti dignitarem non assurgat, quod nemo vestrum in quaesionem adducit d se enim res ita se haberet, uι 'imus exsimat, subsequens inter consentientes copuis D , etiam ante renovatum coram Paroebo Carbolico consensum, omni sagitio vacaret, oe suscepta exinde proles absque ulla dubitatione esset Iegitima reis

putanda .

Iam ista, tit postulatis vestris breviter fimui, o dilucide respondeamus, unaque controveinam omnem iudicio nostro praeidamus, se habete e ubicumque promulgatum m receptum si Concilii Tridentini decretum cap. I. sesset .de reformat. matrim. ibi nulla prorsus, atque in omni ratione irrita esse conjugia aliter , quam coram alterutrius contrahentium legitimo Paroebo alime Saeerdote Parochi vices agente, O duobus tesibus , celebrata . Seiamur profecto, esse Theologos, quι in ipse Fidelium matrimonio contractum a Tom. I. R Sa. Disitirco by Corale

284쪽

Geramento ita diυidunt, ut illum omnino perfectum quandoque eonuere eis. dant , quin ad Sacramenti excellent/am per ingat. Sed, quidquid sit de hue opinione, quam nos quidem nunc in medio relinquimus, ea certe, quod ali uel ad rem praesenιem , locum nullum sibi vindicare pote se apud eos, qui Trident nalege obstringuntur: etenim qui , strater Iormo m a se praescriptam matrimoniam eontrahere attentant, eorum Tridentina Syuouus non Sacramentum modo, sedeontractum ipsum irritum diserte pronunctor, otiue, ut ejus verbis utamur, eos ad sic contrahendum omnino iubaoites reddit ,σ hujusmodi contractus is ritos esse decernrt.

Dore, eum inter Cat bolicos ἰn is is provinciis degentes, o promulgatum , o ν raptum jam 1 uerit illud Trideutiui decretum , quod ambo fatemini I peris

spicuum est, matrimonium ab ipsis iuuicem ιnitum coram civilι Magi ratu, aut a cui bolico mimstelio , σ non itenr coram proprio alterutrius contrahenis ritim Parocho duobus resibus, neque in ratione Sacramenti, neque in ratio ne cou tractus supineri, aut ullo pacto vati m reputari posse . Neque vero rationes, propter quas valida pronuncia UimuF matrimonia , quae auι ab Heret eis inter Ie . aut a Catholicis cum haereticis, in istis Foederatis proυinciis con.

trahuntur . non serυua forma Tridentini, aptari queunt conjugiis inter se tutaria Catholicis, quorum quilibet Trι dent in decreto se obstra tum agnosciι, editisque se autitoritatem Iequι profitetur. Sciant itaque Carbolici ves rae curae conerediti, cum eiυlli Magistratu; , aut haeretico minasello, matrimonii celebrant causa, se uesunt, aestim se mere ei. vilem eaercere, quo sitim erga leges oe insituta Principum obsequium ostendunarceteνum tunc quιdem nullum a se contra bι matrimonium . Sciant, nis eoram

Ninistro Catholico GY dtiobus resibus nuptias celebraverin x , nunquam se, ne que coram Deo , neque coram Ecclesia, veros m leg/timos coniuges fore : nee , s luterim conjugalem tuter se consuetua inem habuerint, eam graυr culpa cais ituram. Sciant den/que, s qua ex hujusmodi conjunmone oriretur soboles , eam , utpote ex non legitima uxore natam , rn ocuIιs Dei fore illegitimam , mnis conjuges conse una ex Ecclesia praeserastro reno serιnt, illegitimam peris petuo futuram etiam in EccIesiae foro. Erii porro officii vectri, baec omnia , cum commoda se obtulerit occaso, araque ea , quam rerum circum tantia vobis adbιθ ndam suaserint , circum pelti ne oe ea uieta, sagulιs explicare prolixius ς simulque omnes commonere, tit, uidem regionis conquetv i, o terrenι Pνιncors sanctιonibus obtemperare cohuntur, faciant 1lli quidem, sed Religione salυa, potior sque ducant san-Etissimas Ecclesie leges, quibus F1delιum matrimonia constranguntuν . Illud praeterea vobis curandum υι , ne , etiams duo CarboIιci eiυ lem illam , aemere politicam coram haereticιs caeremoniam peregerint, nimium inter se fa-mιliariter agant, aut sub tecto in communi habιtent, vis se pνius veris σIegitimis nupti/s, ex norma Trrdenrmi, silviaverint ' quamquam enim ea farimιtiaritas esse post sine flagitis , sagitii certe periculo suspieione non

vacat e utrumque autem probιs bene moratis CHi fidelibus caυendum .

285쪽

L I B. VI. C a P. VII. asstest. Ad eiusmodi porro eυitanda pericula, cognoscimus consultius utique fore, tit Catholici , nonnisi matrimonio jam antea in faciem Ecclesie inter se legitiis me celebrato , ad illam explendam civilem caeremoniam, secularem Magiser tum , seu haereticiιm minisellum adirent: sed, quoniam ex vestris litteris deis prehendimus , id non sine periculo , oe perturbationibus posse adimpleri, id Dialem pro viribus satagite, ut, postquam reipublicae morem illi gesserunt, non diu dilerant Ecclesi.e legibus parere, m conjugale faedus, juxta praescriptam a Tridentina normam, rite m sancte inire, m s quid tum super bac re, tum seper aliis, quae Uiam Missionem respiciunx, nobis suggerendum esse putetis, communicato inter vos consilio, operam nostram implorate , quam semper praefutem in enietis. Epistola bae nostra tibi, ditidie fit, Paule Simon a san-EIO Iosepb, inseripta esse eam tamen volumus a te communicari etiam dilectostis Hadriano Augustino Von. Duc Pastori Leidens, cujus scriptum super

ea, de qua nunc agitur , controversa a supradicto Caνdinal; de Valentibus nobis oblatum libenter persegimus. Poseremo vos hortamur majorem in modum, ut issam Dominici gregis non contemnendam portionem sedulo, seuti laudabiliter hactenus see sis, excolere, atque ad omnem pietatem informare pergatis. Vobisque interian Apostolica Benedictionem peramanter impertimur. Datum Rom.e apud Sanctam Marians Majorem die II. Septembris I 746. Pontificatus nostri anno septimo.

VI. Quae hactenus dicta & narrata sunt, ad ea pertinent loca, quae infideIium , aut haereticorum Ρrincipum ditioni subsunt. Sed alia loca non desunt, in quibus etiamsi alia Religio, praeter Sanctam Catholicam Romanam , non toleretur, complures tamen occulte vivunt ab illius comis

munione extranei , qui Catholicorum speciem prae se ferentes, matrimonia cum Catholicis ineunt ; eaque occasione Catholicus Parochus accersitur, qui matrimonii celebrationi assistat, licet hie privata scientia satis superque compertum habeat, alterum ex contrahentibus haereticum esse. In arisduis hujuscemodi circumstantiis, sunt qui contendant, debere Parochum , nulla opposita dissicultate , vel mora , matrimonio assistere, nec in occultam contrahentium fidem subtilius inquirere , quamvis matrimonium inter Sacramenta vivorum connumeretur; cum etiam Eucharistia , quae vivorum Sacramentum est, peccatoribus occultis , eum ad eam recipiendam publice accedunt, non denegetur, juxta doctrina in Sancti Thomae 3 pari. quaesi. 8O. art. o. Contra autem alii reputantes, quod in Sacramento matrimonii tenetur Parochus suam assistentiam denegare, si noverit privata etiam scientia, impedimentum aliquod adesse , nedum dirimens, sed vel dumtaxat impediens, ut puta sponsalia cum aliis praecedenter contracta , vel votum simplex castitatis ab alterutro contrahentium emi Tim ; in eoque rerum statu , illius ossicii partes esse , ut Ecclesiasticum Superio. rem , sive Episcopum, de ea re certiorem faciat, qui opportune contulere, & providere valeat: eadem ratione, docent , atque contendunt , legerere debere Parochum , qui advocatur ad assistendum matrimonio, in R 1 quo Dissiligod by Corale

286쪽

quo ipsi constat, quantumvis privata scientia , alterum ex contrahentibus , pro orthodoxo publice habitum , haereticae sectae occulte adhaerere . In Aquensi Concilio , quod anno II 8 s. celebratum est, ad tit. de Pa. νoebis, extat decretum hujusmodi: Nullus Parochus, paena illis excommuis nisationis proposita, Sacramentum ullum admini Irare audeat haereticis qui. bufias, vel quocumque modo a Fide Catbotica aversis , nis prius consit rit, illos respuisse, m Ecclesiae rite reconciliatos fuisse e tom. Io. Collecti nis Harduini col. Is 62. VII. Altera haec sententia , non solum priore tutior, sed etiam eo mismunior est . Cum autem illius defensoribus onus incumbat diluendi ar gumentum illud , quod contra eam objiciebatur , de peccatore occulto publice Eucharistiam petente, quam illi administrandam esse paulo ante significavimus ; id sane aggreditur Sanchet in lib. 3. de Matrimonio disput. Is . num. I 3. Verum felicius rem consecisse videtur Cardinalis de Lugo de Sacramentis disput. 8. se L I3. num. 2O8. γ seq. quem super hac re consuli volumus; cum minime consilium nostrum fuerit, ut hic ex pro . sesso, ut ajunt , Tractatum de Matrimonio conscriberemus . Illud ad suis 1 cepti instituti rationem pertinet , ut Episcopis , in quorum dioecesibus haeretici, cum publice vertari non permittantur, occulte vivunt, magnoin pere suademus , ut sive in Synodis , sive alia quacumque opportuna ratione , certas praescribant regulas de his , quae praestari debeant ab illis omnibus, qui occultae haeresis suspicione laborant, antequam Parochi ad Sacramenta illos admittant, atque adeo antequam eorum matrimoniis a Dsistant; severiores autem poenas constituant adversus eos , qui, expletis semel illis actibus , qui pro solemni probatione eorum orthodoxae Fidei praeferieti sunt, atque ita ad Sacramenta Ecclesiae Catholi eae, & ad matrimonii celebrationem admissi, in haeresim postmodum relapsi deprehendantur. Hac enim tuta agendi methodo Parochis suppeditata, si ipsi eam sequantur, ab illis eximentur angustiis, in quibus haerere merito solent, eum ad assistendum matrimoniis accersuntur, privata scientia compertum habentes, contrahentium alterum , tametsi pro Catholico habeatur, haereticum esse , poterunt siquidem , atque debebunt, in hujusmodi ei reum. stantiis, eas probationes ab illo exigere, quibus se Catholi eum esse, certa & irretractabili pro sessione demonstret, secundum ea, quae ab Epist po in Synodo, vel in aliis ordinationibus, praescripta suerint.

CAPUT OCTAVUM.

De constitutionibus Synodalibus ad Missae Sacrificium spectantibus, qua peculiaribus quibusdam Diaece us, non vero aliis , congruere possunt. ΡRaesens Ecclesiae disciplina circa numerum Missarum , quae singulis diebus a Sacerdote celebrari possunt , unum dumtaxat Saerificium

quoin

287쪽

L I B. VI. C a P. VIII. 26I quovis die offerri permittit; excepto Natalis Iesu Christi solemni die, quo

recurrente, cuique Sacerdoti fas est ter Missam celebrare, modo a purificatione abstineat, ne alioqui, ea sumpta, frangat jejunium naturale, quod alteram. ac tertiam Missam necessario praeire debet, ut expresse statuitur u Can. Sincia, de Consecrat. d Rinct. I. in Cap. Te referente, o in Cap. Conissulusi , de celebratione Misarum . II. Nonnullae tamen a Theologis excitantur quaestiones circa alios ea. sus, in quibus licere ajunt duas eadem die, etiam extra praedictum Naistivitatis Domini festum, Missas celebrare; veluti si priore Missa expleta , infirmo jam jam morituro ministranda sit Eucharistia per modum Viatici; s nuptiarum benedictio urgeat ς aut sesto die, celsioris nobilitatis, aut dignitatis quispiam superveniat, qui Sacrum non audierit, &Misissam iterari postulet , ut Ecclesae praecepto saciat satis , nec interim in hisce rerum circumstantiis alius Sacerdos praesto sit, praeter eum, qui Sacrum pridem obtulit. Regino Abbas, qui floruit decimo Ecelesiae seeu.lo, in libello de Eeelesassicis disciplinis num. 33. monet Episcopum , ut visitationem instituens, Parochum interroget , s tempore Ratuto , id esscirca horam tertiam diei, Missam eelebret, oe post haec, usque ad mediam diem jejunet, ut hospitibus, atque peragre venientibus, si necesse fuerit, possit Missam eantare. Quidquid vero sit de hujusmodi Theologorum quaestionibus, hodie unus dumtaxat superest casus , quo Sacerdoti fas est uno eodemque die geminum offerre Sacrificium, si nempe idem Parochus dua.

rum Parochiarum cura in gerat, quae ad invicem longo satis intervallo dissocientur; ex quo fiat, ut vix, aut ne vix quidem , utriusque Parochiae populus in unam se conferre possit Ecclesiam ad Sacrum audien.

dum. In quo rerum statu concors omnium opinio est, Parochum nedum

posse, sed plane teneri bis eodem die Missam celebrare, ae , postquam

In una Parochia Missam expleverit, ad aliam accedere , ne alterutrius

Ecclesiae populus, die festo, a Sacro audiendo excludatur. Rem hanc suissore stylo expendimus in Tractatu nostro de Sacri eis Missesect. 2. 34 seq. ubi in unum colligere studuimus , quidquid circa eam cum ex veteri , tum ex recenti Ecclesiae disciplina, nobis haurire licuit. Itaque

ad eamdem lucubrationem lectores amandamus , ne actum agere videa

rochiae, longo intervallo dissitae, sub uno animarum Rectore foetentur, Parochis illis consilium incidit, ut, post Sacrum in una Ecclesia peractum , aliud eodem die in alterius Parochiae Ecclesia celebrarent . Uerum solera Episcopus , edita Synodali Constitutione , id vetuit. non enim deerant Sacerdotes , qui , post Missam a Parocho in una Eeeles a Pa. rochiali celebratam , possent illius vice in alia Parochia Sacrum obire . Exeitatam hac de re controversiam nos definivimus favore Episcopi, e

jus Synodalis Constitutio firmo satis innitebatur fundamento. Tunc enim Tom. I. R 3 solum. Diuitigod by Corale

288쪽

Iolummodo permitti potest , die festo Missarum ce ebrationem iterari ,

ne alterutrius Parochiae populus solemni Sactificio careat , cum nemo . prῖeter Parochum , adest, qui in altera ex Parochiis Missam celebrare valeat . Ast , ubi alii suppetunt Sacerd tes, qui in secunda Parochia rem Divinam sacere possunt, praedictae disciplinae indulgentia locum non habet,

it accurate expendimus , tandemque decrevimus in Constitutione nostra , ordine tertia Bullarii nostri tona. 2. quam lectores consulere poterunt

nolumus enim, quae pridem scripsimias , hic rursum inutili labore r e

rere

IU. In quarumdam Civitatum Ecclesiis mos obtinet, speciali quopiam privilegio firmatus , celebrandi Missas in pervigilio Nativitatis Domini ante noctis dimidium. Cumque Synodali lanctione Episcopi decreverint, nulli fas esse Sacrum obire, qui a praecedentis noctis dimidio jejunus non sit, nonnulla hinc prodiere controve istarum capita. Onus quippe mini-ine serendum imponi visum est Sacerdoti , si a media nocte quae praeceia sit, ad illud temporis spatium . quo sequenti nocte Sacrificium offerre debet setiamsi hujusce nocts dimidium, ex Qi privit gii, nondum expectet, )jejunio obstringatur. Nec desuete , qui arbitrarentur , ex privilegio semel obtento, necessario te qui exemptionem a lege jejunii, quod alias a praecedentis noctis dimidio servandum praecipitur. Itaque existimarunt, Sacerdoti , qui ante nodiis dimid:um jus habet Missam celebrandi , licere praecedenti die Sacrificium offerre, & ablutionem sumere, immo& prandio se se reficere; tum maxime, quod in sacra antiquitate nonnulla suppetunt monumenta, ex quibus colligitur, Sacram Eucharistiam etiam non jejunis ministratam fuisse. Enimvero , ut alibi xidebimus , infantibus, quos matrum ubera paulo ante lactaverant, olim Eucharistiae Sacramentum post Baptismum porrigebatur, ut patet e Sacramentario Gregoriano apud Hugonem Menardum , to n. 3. Oper. S. Gregorii pag. 73. ubi legimus : Pontifex vero redit in Setcraraum, ev ctaus, ut, eu u ve. ιiιι fuerint infantes , conis firmet eos, qui etiam probioentur lactari ante fac am Communionem , s neis cede fuerit . Concordat etiam Ordo XV. Ecesesiae Apamiensis penes Marte ne

de antiquis Ecclesitae r tibus lib. I . cap. I. art. 18. ιol. 2C5. litter. C. edit. D. νverp. Neque primus ordo Romanus, relatus a Mabillonio tom. 2. Musei

Italici pag. 28. num. 46. statuit, ut infantes a laete, aliove cibo abstineanta praecedenti nocte, sed jejunium dumtaxat indicit unius horae spatio seris vandum, hoe est ab eo tempore, quod a Baptismo ad Eucharistiae suin. ptionem intercurrit. Nec flentio pra tereundus mos ille, qui apud Fide. les olim invaluerat seria quinta in Cena Domini , quo die ad sacram Synaxim ac ccdebant post comestionem : Sacramenta Altaras non uis a ieiu

nis hominibus eelebrentur, excepto me annit ersarao, quo Coena Domini eele

bratur: uti legitur in Can. Sacramenta Altaris , de Cons erat. Es. I. ina de re interrogatus S. Augustinus, in epistola sq. ad Januarium respondit , servandam esse locorum consuetudinem.

289쪽

L I B. VI. C a P. VIII. 253. V. Ut redie dissolvarii r haec controversa , quae non nisi ad peculiaris alicujus dioecesis gubernium pertiner, haec, quae sequuntur, praenotasse juvabit. Et primo, iuxta Missalis Rubricas, tempus ad privatam celebraistionem M: flatu in stitutum , ab aurorae initio incipere, & ad meridiem usque insuli ve protendi. Et quamvis ex ejusdem Rubricae praescripto, pro

conventualibus, ac solemni oribus Missis certa quaedam hora definiatur, ea tamen eisdem limitibus includitur, nimirum ab aurora ad meridiem. Cujus rei caulam explicat Sanctus Thomas 3. pari. quaes. 88. art. 2. ad 4. nos inque nonnulla item adnotavimus in Pastoralibus nostris Institutionibus Bo.noniae editis, ac praecipue in ea, quae tertiadecima occurrit in Latina edi.

tione .

VI. Secundo , etiam post constitutam, & usu firmatam ejusmodi disciplinam, adhuc tamen veterem consuetudinem celebrandi MisLis vespertinas

quibusd .im per annum nostibus in more permaniisse. De Mistis hisce vespertinis consulendus Vicecomes de Ritibus Mi se lib. 3. cap. 29. ubi fusiori stylo rem tractat. Noctibus, quibus Sacrificium offerebatur. S. Thomas loricis. accenset noctem Sabbathi sancti. quae Dominicam Resurrectionis immediate praecedit, aitque, tunc temporis Milsam celes, rari consuevisse circa nodctis principiti m. Sed alii aliud tempus de lignat, hoc est pol hnoctis dimidium. Ita lenta uni Suaret tom. 2. in q. pari. HIput. . se l. 2. tona. 3. dispiit. SO. sedi. 3. Secunda exceptio , Vosquet tom. 3. diistit. 232.

cap. 2. a num. 23. Bmius rom. I. Concilior. p. g. num. 65. Saul say pari. a.

Panopli.e Sacerdotalis lib. I. cap. 9. art. 2. f. 3. Rurium alii, non jam post mediam noctem, ted est temporis spatio , quod ad dimidium noctis accedit, Sacrificii tempus statuunt, ut refert Cardinalis Bona Ner. Lituraicari lib. I. cap. 2I. num. 4. quae quidem sententia ceteris probabilior vocetur, cum a S. Hieronymo cap. 2 s. tu Matibarum doceamur, in Paschae per vigilio populum ante noctis dimidium non dimitti r quod satis ostendit, Mi Lsam vespertinam paulo ante mediam noctem suisse absolutam , ut scite ratiocinatur Henaus pari. 2. de Sacrificio disput. 2I. feci. R. num. ψ8. Verona ,

cum prisca illa conluetudo Milsam celebrandi nocte Sabbathi Sarcti. justis de causis sublata jam fuerit, nihil est, quod in hanc rem plura co

geramus.

VII. Tertio praenotandum, etiamnum vigere consuetudinem celebrandi Missam ipsa nocte . quae diem sellium Nativitatis Donam: antecedit: Mosse Dufia Nistit iratis Domitii Disatoris Missas celebrent Presbνteri, . Omni m. nylicum in ιIlis solemniter decantent, quoniam O eadem nocte ab gelo j foribus nuuciatus es : sic habet textus in Can. Nocte Iancta . de Consecrat. Molint l. i. Qux verba cum nullo modo definiant tempus noctis, quo Sacrum offerre liceat, prolecto ritum Milsas celebrati di post noctis dimidium, a communi, & universali consuetudine , quam Ecclesia probavit,

repetamus oportet, ut animadvertit Pas quali g. de Sacriscis norae Legis num. I. quaess. 4O5. per tot

290쪽

VIII. Quarto praemittendum, nonnunquam summos Ponti fiees Eceleis sis aliquibus tribuisse privilegium celebrandi Missas in pervigilio Nati. vitatis Domini ante noctis dimidium. Quo pertinet Indultum Alexandri VI. editum 6. Augusti ascia. favore monasterii Canonicorum Regularium Venetiis erecti sub titulo S. Mariae Charitatis, quod quidem privilegium refert Flaminius Cornelius in decade septima Ecclesiarum Venetarum , quarum ipse monumenta erudite illustravit. Pius IV. Praedecessoris Alexandri exemplum sequutus, die 27. Februarii Is 62. pari beneficio donavit Moniales S. Mariae Miraculorum ejusdem urbis; & sequenti anno is 63. instante Equite Iacobo Superantio , Venetae Reipublicae apud S. Sedem oratore, benigne annuit, ut in Collegiata & Parochiali Ecclesia S. Pauli , Missae Sacrificium peragi posset prima hora noctis , quae Natalem Christi diem antecedit. Praeterea ante ejusdem noctis dimidium solemnis Missa in augusto S. Marci Templo eelebratur; idemque ritus in aliis Ecclesiis bene multis Venetiis obtinet , ut nos ipsi, quo tempore munus a Secretis Congregationis Concilii gerebamus, multis prolatis monumentis olim ostendimus in solio quodam , quod typis evulgatum in causa rineta I 2. Iulii I72 o. prostat tom. I. Thesauri Resolui. Sata Congregat. ConciI.

IX. Quinto et S. Pontifex Pius U. privilegia omnia de Missae Sacrificio ante dimidium noctis Nativitatis Domini celebrando abrogavit per Constitutionem , quae incipit Sanctissmus in Cbriuo , di inter ejusdem

Pontificis Constitutiones recensetur ordine quarta tom. 2. Eιιllarii Roman .

Hi ne communi suffragio Scriptores assirmant, non licere post Planam sanis Rionem ulli bi celebrare Missas in pervigilio Nativitatis ante mediam noctem , esto, ex vi praecedentium privilegiorum , id olim in Eeelesiis aliquot obtinuisset . Ita censet AZor. Insis. morat. pari. I. lib. Io. cap. 23. quaess. g. Francolin. de tempore Horar. . Canonici cap. 29. num. I I. er I 4. Cardinalis Braneatius de Privit. Caneli. Cardinal. pag. Is . Clericatus de Sacria M. Missa decis. 39. num. II. m Is uod si etiam nostra aetate adhuc Veneiatiis in Ecese sis nonnullis mos perseverat Saerum offerendi ante dimidium noctis, quae Festum Nativitatis praecedit, id aut ab aliis privilegiis posteriori aevo indultis repetendum est , aut veterum privilegiorum cou firmatione , justis ae rationabilibus causis ita suadentibus , concessa , ut contigisse meminimus in Pii IU. Diplomate favore Collegiatae & Ρar chialis Ecclesiae S. Pauli, quam supra memoravimus. Et si enim Congregatio Concilii die I s. Julii I72 o. rescripserit, hocce privilegium per Pii

V. Bullam suisse revocatum, addidit tamen, consulendum summo Ρonii iaci, ut Pii IU. Indultum confirmaret; nec Pontifex confirmationem deneis

gavit.

X. Postremo , aliquid etiam de jejunio ab iis servando, qui aut Missa in

celebrant, a ut sacram Eucharistiam percipiunt, praemittere opportunum duincimus. Vetustissima sane est Ecclesiae disciplina, quae praecipit, neminem ad Diqiliaco by Coosl