장음표시 사용
351쪽
per quam haeretici ad Ecclesiam redeuntes, ritu valde assini ritui Constamationis, olim recipiebantur, & vero similius credant, ad hanc sola in illa reserri; ea siquidem tempestate, qua Confirmatio statim post Bapti l mum
conserebatur, vix evenire poterat, ut haeretici in Ecclesiae Catholicae gremium se recipi exoptantes, nondum essent confirmati , ac propterea in mortis articulo sacro Chrismate signandi serent . Ad haec Theodulsus Aurelianensis Episcopus, cui certe canones Conciliorum Galliae ignoti non erant , lib. de ordine Baptismi cap. I7. ιοm. 14. Bibliotb. Patri pag. I g. absolute ait : God ergo Presbyteris Eaριιratos Chrumate ungere Docet, Spιritum vero Sanctum per manus imposiιionem traAere non ιιcer, anistiquus isse mos ab . poseolis Eeclesiae es traditus . Nulla autem ratione
potuisset Theodulsus id ab Apostolis traditum asserere, si oppositum sci.
visset Galliae moribus olim usitatum . UI. Ita ratiocinantur Doctores, jus, de quo agimus, uni vindicantes Romano Pontifici, quorum longum catalogum eontexuit Verri cellus de . os . milian. quas. Igo. sect. I. er duabus sep eorumque agmen ducit D. Thomas 3. pari. ques. 72. au. II. Ad primum, ubi haec habete Dicen. dum , quod Papa ἰ. Ecclesta babet plenitudinem potesatis , ex qua potes quaedam , qua sun3 Dperiorum Orinum , committere quibusdam rnferioribus, sciat quibusdam Presbyterιs concessit confer e minore1 Ordιnes, quod pertinet ad portitatem Discopalem. Ex bae plenitudine pote satis concessι Beaιus Gregomus Papa , quod semplices Sacerdotes iboc Sacramentum conferrent , quamdiu scandalum tolleretur .
VII. Ceterum, quidquid sit de hae difficili, & valde implexa controisversa, omnibus in consesso est , irritam nunc fore Confirmationem a simis plici Presbytero Latino, ex sola Episcopi delegatione, collatam, quia Se des Apostolica id juris sibi unice relervavit quam quidem reservationem non tantum a consuetudine in tota Ecclesia Latia a jamdiu recepta tacite inductam arbitramur, scuti opinantur Iuenin cit. loe. Se Tournely de Tais ana. Confirmat. quaesi. R. art. Σ. sed jam ante Ix. seculi finem expresso K. ctam colligimus ex epin. 7o. Nicolai I. ad Hine marum. & ceteros Archiis episcopos, atque Epitcopos, in Regno Caroli constitutos , in qua legitur, Graecorum Imperatores, eosque , qui illis parebant . ealumniari lanctam Romanam Ecclesiam , immo omnem Ecesesiam, quae Latina utitur lino gua, quia Presbyteros sortiri coniuges probibemus, m quoniam eosdem Pres. bteros Chromate ιιnire baptizatorum frontes inbibemus: tom. s. Collecti nis Harduini col. gost. Posita autem reservatione facultatis, de qua est ser
nio, a summo Pontifice sbi facta, nee lieite, nee valide potest Epist pus Latinus illa uti: nam, quamvis confirmare sit actus Ordinis Episeo. palis, cujus firmitas & validitas a Pontificis nutu non pendet, delegare tamen smplici Presbytero potestatem exercendi ejusmodi actum, potius ad iurisdictionem, quam ad Ordinem, pertinet; Episcoporum vero jurisdictio, si ve si immediate a Christo Domino , sive a lummo Pontifice ,
352쪽
ita semper huie subest, ut, consentientibus omnibus Catholicis, ejusdem auctoritate, & imperio limitari, atque ex legitima causa, Omnino auferis si possit. Illud etiam ad rem facit , quod modo audivimus a D. Tho. Irin , nempe delegationem, de qua est sermo , esse actum potestatis , 8e iurisdictionis supremae, a Christo Domino soli suo in terris Vicario eom. missae. Quamobrem Clemens VI. priusquam ad Catholicam communiciis nem reciperet Consolatorem, Armenorum Patriarcham, certior fieri voluit, an cum Ecclesia Romana sentiret etiam in hisce articulis expres.sis in Apostolicis litteris ad eumdem Patriarcham datis , quae habentur apud Raynaldum ad ann. I 3s I. num. Ιχ. nimirum Primo de consecratione Chrismatis , si credis , quod per nullum Sacerdotem, qui non es Episcopus, CHisma potes rite , m debite consecrari . Secundo, si credis , quod Sacramentum Confirmationis per alium , quam per Episcopum , non potes ex o cio ordinaris minimari. Tertio, si credis , quod solum per Romanum Pontia scem, plenitudinem potestatis babentem , pini dispensatis Sacramenti ciuis firmationis Presbteris, qui non sunt Episcopi, committi . Quarto , se creo dis , quod ebrismati per quoscumque Sacerdotes, qui non fiunt Episcopi, noque As Romano Pontime super hoe eommissonem , seu concessonem aliquam receperunt, iterum per Ep*copum, Φι Episcopos fini ebrismandi. Quae veroba perpendant , oportet, qui potestatem , de qua disserimus , Episcopis
In quo finis imponitur propositae quaestioni de pueris , qui pose Baptisminu a Presbytero Baptigante
DIcendum nune restat de Graecorum consuetudine, quae nos ad hane materiam tractandam induxit. Longe ante Photianum schisma , sui Di e Graecorum moribus receptum, ut simplices Sacerdotes baptizatos insanistes statim sacro Chrismate inungerent , demonstrant Morinus cir. differt. I. de Geram. Confirmat. & Lueas Holstentus differt. I. de Ministro Confirmationis apud Graecos: eumdemque usum invaluisse apud alias Orientales Eeclesias testantur Ambrosiaster in eomment. in epist. Pauli, ad cap. 4. eps. ad bes vers. Iz. tom. 2. Oper. edit. Paris anno Iost . col. 24 I. in Avena. inaquiens: Apud AEgyptum Preis teri consignant, se praesens non si Episcopus& Auctor suasion. veter. ρο n . sam. quaes. IOI. in Append. ad I. ρarn rom. 3. Oper. s. Augustini eol. y3. In Alexandria , m per totam inguimo, s/est Episcopus , eons at Presister e quibus in locis verbum consi nat , non merum ritum, sed veram confirmationem denotare, tamquam induin hilatum ponit Christianus Lupus eii. tom. a. pag. I 24. Sunt qui hane Grae vorum consuetudinem semper ab Eeclesia Latina improbatam assirmant.. Ete.
353쪽
Etenim, inquiunt, Nicolaus I. vix exorto Photiano schismate . cum audierit, Graecos Presbyteros, auctoritate, & suasionibus Photii, sacramenium Confirmationis per Bulgariam administrasse, misit illuc Paulum populoniensem, & Formos una Portu ensem Episcopos, Legatos suos, qui omnes Bulgaros a praedictis Presbyteris inaniter confirmatos, iterum latro Chrilismate rite sgnarent; quod constat ium ex epistola Ρhotii ad omnes Episcopos Orientales, ubi de hoc facto acerbe conqueritur, tum ex epistola Metrophanis Metropolitae Smyrnensis ad Manuelem Patricium , tom. s. COLlectionis Harduini rel. III 4. testanturque Patres octavae Synodi in tua epistola Synodali ad Hadrianum II. ibidem, ac ipsemet Nicolaus I. l cribit ad
Hinc marum, apud Baronium ad annum 857. num. so. Adhuc etia in expressius praefatam consuetudinem damnatam ajunt ab Innocentio III. in Cap. Quarto, 4. de confluet. ubi Lucio Vicario suo, in Constantinopolitana urbe constituto, scriptit : Pervenit ad audientiam nostram, quod quidam simplices
Sacerdotes apud Conseantinopolim ea Sacramenta praesumunt UdeIrbus exbιbe-νe , qu .e ab M postolorum tempore fuerunt solis Pontiscibus reserυata, ut es
Sacramentum Conmmationis .... conferre ad excusandas excusatimes is peccatis solam consuetudinem praetendentes erc. Quam quidem Innocentii III. Decretalem corroboratam dicunt ab Innocentio IV. qui de pluribus interrogatus quaestionibus inter Archiepiscopum Nicostensem , ejusque Suffraganeos Latinos ex una parte, atque Episcopos Graecos regni Cypri ex
altera, subortis, haec ad Ottonem Cardinalem Tusculanum , Apostolicae Sedis Legatum, inier alia rescripsi: Soli autem Episcopi consignent Cbrif-mate tu frontibus butietatos: quia hujus tinctio non debet, nisi per Episcopos , exbiberi: Collectionis Harduini rom. 7. col. 364. II. At, si Doctoribus haec nobis obtrudentibus assentiremus, cogeremur quoque cum iisdem admittere, vacuam , inanem, atque irritam esse Confirinationem Graecorum; haec enim a simplici Presbytero adminii rata, non potest aliunde vires sortiri , quam a delegatione, sive expresse, sive tacite, eidem Sacerdoti facta a Romano Pontificer hujus autem delegationis nullum haberemus indicium , si Graecorum consuetudini , de qua est sermo, semper Romani Pontifices obstitissent. Asserere vero cum praelatis Doctoribus , quos citant , & sequuntur Sambovius eis. disput. 7. de Socram. Consi m. dc du. Ramel eit. rom. o. ira I. de Sacram. Conserm. cap. 4. in M. Sacramen intum Confirmationis ab Ecclesia Graeca nunc penitus exulare, multis nominibus absurdissimum , recte ostendit Goarius in suis notis ad Eucholo- .gium Graecorum pag. 357. Equidem ex Concilio Florentino certo conjicimus, Graecorum Confirmationem, etsi a simplici Sacerdote administratam , a Latinis Patribus ratam habitam : cum enim Graeci , inter undecim quaestiones sibi a Latinis post unionem propositas , ad hanc quoque jussi sint respondere: stuare Episcopi non ἰnungunt Dero Chri mare , sed Sacerdotes: cum hoe Pontificibus sis datum ' tom. p. ColleStionis Harduini col. 43 o. ple-Dς, quoad bane , per Mitylenensem Praesulem Latinis satisfecisse, ex eadem
354쪽
historia eolligimus, in qua, post undecim illas quaestiωnes, habetur: meis Latinis objecta MisFlenenses eanonice omnia legitimeque dissolvit , praetem quam duo , dequibus ripa significavit Imperatara et cur Icilicet matνimonia d
eimantων, Patriaνcba non eligatur. Magis autem diserte ejusdem rei testimonium nobis praebet Gregorius Prototyncellus , qui eidem Concilio interfuit tamquam Legatus Patriarchae Alexandrini, & postea ereatus est Patriarcha Constantinopolitanus e is quippe scribens adversum epistolam Narei Ephesint, apud Harduinum tom. p. col. 6 I. ait: Verism Lapini etiam .sros consignabant, σ cbrismatos appellabanν . Sed haec non stidisse in ais quo , oe bono facta , consat ex eo, quod in nosera tinione nibu habuerunt, quod nobis objicerent g sed , cum essemus orthodoxi , habiti sumus ab ortho.
III Neque Confirmationem Graecorum irritam evincunt sacta Roman rum Pontificum in contrarium adducta. Etenim Nicolaus I. iterum Bulgaros consignari voluit et cum quia Confirmationem receperant a Sacerdo.
tibus, qui Photii errore imbuti, eam contulerant iure ordinario, existi. mantes nimirum, potestatem eam eonserendi , & Episcopis, & Sacerdotubus, pari jure competere: tum quia iidem Saeerdotes delegati fuerant a. Pbotis moecho, m in sere, uti loquebantur Apostolici Legati , hoc est pseudo. Patriarcha, cui propterea legitimi Patriarchae jura non eonvenie-hante tum denique ,& praecipue quia Bulgaria pertinebat ad Patriarchatum occidentalem, quod pluribus ostendit Christianus Lupus cie tom. 2. v. I O4. in sep atque ideo delegatio , de qua est sermo , a Romano Pontifice Graecis Presbyteris sive expresse, sive tacite facta, ministrandi Confirmationem in Patriarchalibus orientis, nequaquam iisdem Presbyteris id ipsum in Bulgaria peragere permittebat. Decretalis autem Inno iacentii III. solos respicit Saeerdotes Latinos: etenim , cum tunc tempo sis urbs Constantinopolitana subjecta esset imperio Franeorum ,' ejusque
Patriarcha esset Venetus, ex Francis , & Venetis incolis magna ex pa te eonflabatur.' eum autem audierit Innocentius , Sacerdotes Latinos , inibi degentes , Graecorum ritus adoptasse , Gramorumque more Confit mationem ausos conserre, hune Latinorum abusum compescuit, scriben; ad Lucium: Volentes igitur bae oe alia, qua oculos. Ditana majestatis offendunt, de agro Dominico extispari , discretion; tuis per apostolica sicripta praecipiendo mandamus, quatenus omnibus Latinis Presbteris, apud Conseam. ainopolim consistitis , disericte probibeas, ne talia de cetero sua tameritate prasumant. Ita quippe habet integra Decretalia apud Baludium rem. ria epise. Innoc. HL pag. 48o. & Gonzaim. Sed, quia in compilatione Decr talium, qua in scholis, & soro utimur, omissum est verbum illud Latiaxis, hine Auctores contrarii ausam acceperunt asserendi, Innocentium irinritam pronuntiasse Confirmationem a Graecis etiam Saeerdotibuς eoli ham; sicuti scite animadvertunt Morinus eis. disseν. eap. 22. de Van-Espem
355쪽
L I d. VII. C A P. IX. 32stre voluit Confirmationem administ ratam a simplici Sacerdote, sed unice quoad regnum Cypri, in quo praevalere inceperat ritus Latinus ob multitudinem Latinorum Antistitum ibidem degentiumr ut enim idem ritus per totum regnum propagaretur , & foret perpetuus , necessarium duxit Innocentius IV. te vocare delegationem a Romanis Pontificibus tacite saltem factam Sacerdotibus Graecis conserendi Sacramentum Chrismatis. Ceterum in aliis locis, in quibus Chrismatio data a Sacerdotibus Graecis, non est a Sede Apollolica expresse improbata , ea pro valida est habenda , ob tacitum saltem privilegium a Sede Apostolica illis concessum cujus quidem privilegii praesumptionem inducit ipsam et conniventia , &tolerantia Romanorum Pontificum , qui praedictum Graecorum morem scientes, non contra dixerunt, nec unquam illum damnarunt sicuti post Goarium , & alios, recte ratiocinatur Arcudius de Coatard. Eccles. Occident. oe Orient. lib. 2. de Confirm. cap. I s. pag. 95. inquiens: Tutissimum est dicere, Graecorum Presbteros, per suos Patriarchas, . Anιisites eii f-
modi facultatem a summo Ponti re obtinuisse , a quo omnis iurisdictio ,
quas a Capite , in alios , veluti membra, immediate , veι mediate δενι--tur, m dispunditur. εΙv. Sed, quoniam omnis praesumptio cedit veritati, eadem Confirmatio est irrita reputanda in locis , in quibus certo novimus talem si cultatem Graecis, alteriusve Orientalis ritus Sacerdotibus, esse ab Apostolica Sede expresse ademptam. Praeter autem Sacerdotes in Bulgaria , quibus eam ademptam audivimus a Nicolao I. & Sacerdotes in regno Cypri, quibus eamdem abstulit Innocentius IV. scimus, a Clemente VIII. severe interdictum Sacerdotibus Italo. Graeeis , ne baptizatos Chrismate consignare
Praesumant, cujus decretum nos confirmavimus in nostra Constitutione 57. Bullar. nostri tom. I . pag. I 57. in cujus 3. haec ad rem ediximus.' Episeopi Larini , infantes, seu alios in suis dioecesibus baptigatos a Presbteras Graecis avstate Chrismate in fronte consignatos confrment οῦ cum neque per Praedecessores noseros , neque per nos Graecis Presbyteris ia Italia , m Insulisa acentibus , ut infantibus baptietatis Sacramentum Confirmationis conferant, facultas concessa st, aut concedatur: quin immo usque ab anno IS93. a sti. record. Clement. VIII. Praedecessere nostro fuit Presbyteris Italo.Gracis expresse νnterdicium, ne baptinatos Chrismate consignent. Secus sub conditisue , crcum cautela eos confirmare debent , de quibus verasimiliter dubitari potest , utrum ab Episcopis Gracis, ordinem Baetismi iuxta eorum Euebologium fer--ntibus , fuerint baptinati. In alia pariter nostra Constitutione Iast. q. q. cit. rom. ejusdem Bullar. pars I 3. illata mentione ejusdem Graecorum consuetudinis, haec addidimus: suemadmodum enim Graecis incolis Italiae expresse vetita est administratio utriusque Sacramenti, ab eodem Minisero contem
pora nee facienda οῦ ita patientia quadam , m Deilitate sedis Apostolicae factum es, ut unum, oe alterum Sacramentum ab eodem Sacerdote in Orienis
ιν Gracis conferretuν : R S. permittendum duximu4 Cophiis persevera
356쪽
re in eodem ritu, jamdiu ab ipsis recepto, atque ab Apostolica Sede t
V. Haec non incassum sunt praenotatae ex omnibus quippe smul consideratis optima . 8c secura conflatur regula, ad quam dirigi debeat judicium Episcopi, in cujus Synodo aceidit disputari de robore Confirmationis , a Simpli et Sacerdote Graeci ritus administratae. Antequam is quidquam deo finiat, diligenter inquirat, oportet, num in tali loco, ejusmodi Graecorum mos fuerit unquam ab Apostolica Sede expresse improbatus et an potius ex ejusdem Sedis conniventia, M lenitate toleratus. Si primum, Con firmationem irritam pronuntiabit, atque a Sacerdote Graeco inaniter eonis
firmatos, absque scrupulo iterandi Sacramentum, iterum sacro Chrismate inunget: si alterum, Confirmationem ratam habebit. Quod si res dubia sit, nec possit certo dijudicari, num ejus regionis Sacerdotibus aut ex preti se, aut saltem tacite data sit ab Apostolica Sede saeuitas conferendi Sacramentum Confirmationis, se abstinebit a proferenda sententia, eamque expectabit a Romano Pontifice, cui decet adeo grave negotium significa ri. omnes ejusmodi eircumstantias prudenter examinatas invenimus a plu- ibus Synodis, & pro earumdem diversitate diversam ab illis prolatam deprehendimus de Confirmatione, Graeco ritu administrata , sententiam . In Synodo Maronitarum, habita rempore Gregorii XIII. eodem Pontifice jubente , Synodi Praeses , liberum esse, declaravit, confirmatis a simplici Sacerdote , denuo idem Sacramentum recipere ab Episcopo ς quia non satis constabat , an Presbyteris Ecclesiae Hierosolymitanae, cui tu duntur Maronitae, concessum fuerit unquam ab Apostolica Sede tacitum saltem privilegium, Sacramentum illud administrandi, quemadmodum referunt Verri cellus de Din. Missisn. rit. 7. do Confirmat. quaest. I 3I. num. I di Thomas a Iesu do conversione omnium Gentium ιιb. 3. cap. s. p S. 68 - pag. so8. In Synodo Provinciali, seu Nationali Albana, hcibita annoe 17 3. atque a summo Pontifice confirmata, decisum videtur, solius Epi scopi esse, baptizatorum frontes Chrismate linire: cap. enim 3. ubi de Confirmatione est sermo, haec habentur : Tanti porro Sacramrati , quod sola Episeopalis persona suae vindieat dignitati m. Contra in Synodo Provinciali Ruthenorum , celebrata Zamosciae anno I72o. cujus Acta a nobis qui Congregationis Concilii Secretarii munere tune fungebamur, diligen. er antea recognita , fuere pariter ab Apostolica Sede approbata , sancitum est , validam habendam scire , neque idcirco sine sacrilegio , posse iterari Confirmationem receptam a simplici Sacerdote, quia scilicet eompertum est, ad ea quoque loca extendi tacitam delegationem, Graecis sacerdotibus factam a Romano Pontifice e Sacramenitim Confirmationis s verisba sunt praefatae Synodi j a Chrso Domino ἐnsiturum , quod Parochi imorientali Fecissa extraordinaνio sene, o delegata ab Episcopo facultate, ex
inpostolicae Sedis dispensatione , statim post Baptismum admmsmre solent . in aenere vi ilium signaculorum , sacrosanctum est, ut ipse Baptismus , M
357쪽
L I B. VII. C a P. IX. Ilud ue nefas es iterare , propterea quod indelebilem ebaracterem imprimis. . Denique in nupera Synodo Nationali Maronitarum , coacta in Monte Liis
hano anno I 735. atque a nobis confirmata anno I74 I. ut in nostra Coastitutione 3I. Bullar. rom. I . pag. 74. haec ad rem edita sunt decreta : vide. licet cap. 2. de Sacramento Baptistri cata. Is . Maiores nostri, scia m ceteri
Orientalium Ecclesiarum filii , satim pose Baptismum tam insantes, quam
adultos consueverunt sacro CHismate perungere, otρκe adeo Sacramentum Confirmationis illi eonferre I idque per simplices etiam Sacerdotes , quιbus Patriare ba , m Episcopi hane facultatem concesserant, quemadmodum a Ritua ιibus apparet. Quia vero Patriarcbae nostri , ut eo , quo par es , obsequis Romanis Pontiscibus , qui frequentes ad illos hac de re litteras dederant, morem gererent, Latino ritui consentitates, decreυere, ut deinceps nemo, nis iscopali dignitate praeditus , Sacramenιum Co firmationis adminiseraret ideo mandamus, M praecipimus omnibus Paracbis, ArcbFresbteris, Chorepia scopis , ceterisque dignitate Episcopali carentibus, ne audeant in posterum Oa. praetati frontem sacro Cbrismate pertingere, o verba illa, qua ad Confirma- ionis Sacramentum , adeoque ad Episcopum tamquam oronaνiam illius M
Miserum spectant, recitare sed illis omissis, intingant pollicem in sacra Chrisimate, o ungant bapti tum in stinamitate evitis ἰn modum Crucis, dicem τυ orationem ex Rituali Romana desumptam, sequitur: Deus omnipo-
.ens , Pater Domini noseri Iesu Chrisi die. s vero a uarit Episcopus , σε e , vel smplex Presbter adultum quempiam baptizaυeris , poterit idem Episcopus mse Baptismum, s velis s ae praecipue cum contigeris ab illo baptizari adultum, seu infantem in mortis μνiculo consitutam, ) prosequi ce
rara , qua ad collationem Sacramenti Conmmationis in Rituali pertinent . ita tamen , ut patrinus, veι matrina adbibeatur, oe uomen confirmatι in liis ora ad id desinato a Paroebo, veι Episcopa adηoretur . Hinc in Rituali , quod auctoratate Smerendusimi Domini Patriarchae propediem es edendum , ante ilia verba , quibus, iuxta ritum noserum , Confirmationis Sacramentum Uertur, apponenda es admonitio ad simplices Sacerdotes , eum supradicta oratιone P Deus smnipotens oee. oe altera admonitio ad Episcopos cum ritis conferendi Sacramentum Confirmationis , qaem omnino a ritu Baptismi di-
VI. Et eap. g. de Geram. Confrm. 2. Ωuia vero tam in nosera, quam in reliquis Orientalibus Ecelasis , antiquus mos obtinuerat ut satim possBvi mam erram Sacramentum Confirmationis conferretur, quemadmodum oe.n Ritvialibus continetuν, ω a Concilio Laodiceno bis verbis praescribitur . quod oportet eos , qui illuminantur, pose Baptismum inungi super caelestCbrismate, m esse regni Cbrisei participes il hac tamen ια re ser udum praecipimus, ac mandamus, quod Δdum a Riserendissimis Dominis Patνiarinchis iniunctum es , nosque supra de Baptismo monuιmus , ne simplices δε- rdotes de cetera pse sumant Me Sacramentum admavi rare I sed illud DLovi dumta ι conserant, Quis sacrosemcta Tridentisa Srnodi canonem ρη oculis
358쪽
oeulis babentes: Si quis dixerit , sandia Confrmationis orrinarium Minio strum non esse solum Episcopum , sed quemυιι smplicem Sacerdoιem , anarbe.ma sit.
Rursus de Sacramento Confirmaνionis, de quo in quadam consiturione senodali cautum es , ur pueras mox decessuris adminiseretur.
Non multis antea annis dubitatum & disceptatum fuit, an sustinere
tur quaedam Synodalis Constitutio , in qua Episcopus declarave rat paratum se esse ad Sacramentum Confirmationis administrandum pueris mox decessuris ne privarentur incremento gratiae , & gloriae , quod certo serent ab eodem conlecuturi : quapropter operae precium eis rit , hanc controversiam , utpote quae ad Synodum pertinet , hic eluciis
II. Caleehismus Concilii Tridentini, jussu S. Pii V. editus , paνt. a. de
Confirm. num. IS. Observanclum statuit, ut omnibus, post Bapi i smum , Co firmationis Sacramentum administretur ; sed minus expedire, addit, hoc fieri, priusquam pueri ultim rationis adepti fuerint : atque ideo decere, uis ero Chrismate non inungantur, nisi eum ad septimum suae aetatis annum pervenerint. Contra Pontificale Romanum . Clementis VIII. primum , deo inde Urbani VIII. auctoritate recognitum, σιν. de Confirmanaιs, tamquam certum ponit , Sacramentum Confimationis etiam infantibus ab Episc po administrari ' ait enim .' Infantes peν ροι rinos ante Pontificem confir mare volentem teneantur in braebias dextris. Pugnare proinde inter se viis dentur Catechismus, & Pontificale e sed omnis cessabit antinomia, si res accuratius, uti decet, expendatur. III. Extra omnem controversiam est , Saeramentum Confirmationis valide conferri omnibus baptizatri , absque ulla aetatis differentia, quod colligitur ex Can. De bis, de Consecrat. des. s. notatque Solus ιn Φ.dis. quaesi. unis. art. 8. Certum insuper est, olim tam adultos , quam pueros, statim post Baptismum fui sie confirmatos. Diserte id testiatur Teris tullianus lib. de Baptismo cap. 7. m 8. ubi ait: Egresse de laυacro perun
gimur benedιcta Mns ione dehinc manus imponitur ρον benemctionem , a oeans , γ rnυitans Spiritum Sanctum e Cyprianus epis. 73. - Iubaianum : Quod nunc quoque apud nos gerituν , ut qui in Ecclesia baptitanistar , Praepositis Ecclesa osserantur , . per nostram oratιonem , ac manus impostionem Spirisum Sanctum consequantur , m signaculo Dominico con summentur e Cyrillus Hierosolymitanus catecbes a I. siet. 3. num. I. Vobis
quoque smiliter , po iquam ex Ρεrorum laticum piscina adscenainis , dais
359쪽
v I hebetes , respondeant pro illis, qui eos clerunt, juxta morem baptietan di: m se manus impositone, o Chrismate communiti , Euebarisie se. νiis admittantur. Balutius in suis notis ad Reginonem lib. I. cap. op. duos exhibet antiquos codiees manu scriptos Pontificales ex seculo I x. 3c x. in quibus ordo confirmandi insantes statim post Baptismum continetur: in
eorum enim altero sic legitur : Statim autem confirmetur infans.' in altero vero e Si Episcopus ades , satim confirmari eum oportet Chrismate. Haec eadem disciplina secuto x m. licet in Ecclesia Latina nonnihil reis mitti coepisset , nondum tamen penitus obsoleverat , quod pluribus mois
numentis demonstrat Martene de antiq. Eccles risib. tom. I. lib. I. cap. 2. t. I. num. 3. sed subsequenti aetate congruentius visum est , expectare, ut confirmandus rationis usum adeptus fuerit. Concilium Provinciale Mediolanense I. a S. Carolo Borromato anno Isos. celebratum , pari. a. Hor. MedioL Eccl. pari. I. pag. 7. deerevit : Minori septennio Con*mmpionis Sacramentum nemini praebeatuν . Concilium Turonense anni Is 83. cap. 7. rem. Io. Collectionis Harduini col. r o3. loquens de eodem Sacramento : Quod ut decentius conferatuν , fatuit , ne ad illud facile min res septennio ..... admittantur. Concilium Camera cense anni r 386. tit. 7- ωρ. 2. tom. p. ejusdem Collectionis col. 2I62. Non infra septimum , auroctavuns anclum p&eνi confirmentuν . Concilium Tolosanum anni is sto. pari. 2. cap. 3. num. q. tom. Io. Collectionis ejusdem col. 17ρ9. Ni sum,ma quaedam impellat necessitas , septennio minores mexi nequaquam venian ad Confirmationem admistend; . Tandem Catechismus Romanus loc. cit. haec habete Iliud obserυandum est , omnιbus quidem , po se Baptismum, Confirmationis Sacramentum pose adminiserari , sed minus tamen expedire hoc feri, antequam pueri rationis usum habuerivi. Quare, si duodecimus annus non expectandus υideatur, usque ad septimum certe hoc Sacramentum dissem
IV. Hane tamen disciplinae mutationem, justis de causis in Ecelesiam Latinam invectam, non est amplexa Ecclesia Orientalis I ea quippe re-
Iinet etiam nunc veterem morem Sacramentum Confirmationis. llatim
post Baptismum ministrandi , scuti ex iis colligitur, quae in praecedenti
eapite diximus, testanturque Allatius de prepet. consens Eccles. Occid. morient. lib. 3. cap. l8. Thomas a Iesu de conversion. Gent. lib. 7. cap. 7. ac Ioseph Vicecomes in obser t. EeHesiast. de antiquis Baptismi ritibus lib. s. cap. 32. atque de Maronitis, & Syris asserit Natronus in Eυvlia
Fideι Catholic e pare. 2. eo. g. Diversam utriusque Ecclesiae hac in re consuetudinem considerans Pater Drovet tom. 2. de re Sacramentaria quaest.
F. inquit.' Habent sua et n*etudinis idoneas causas Graeei babent er μα Latini. Illi subjecti ma' is, quam Sacram nlr , rejectum habentes , voluerunt , Confirmationem statim post Baptismum conferri ' ut nimirum , qui quid gratia poterant , promptius neορυι s procura reuir Ui decoνi magis . ac dignitati Sacramenti , quam Glemiae Fidelium , Mnsuentes. , σο ρον
360쪽
Hyer ndum saluerunt, donec inseructionis capaces essent , oe possent D inphenescii pretium pro meritis infimare. Hanc eamdem rationem respexerunt Patres Concilii Coloniensis anni IS 36. pari. T. cap. 9. ajentes: Cum enim hoe Sacramenium Confirmationis non sit necessiatis absolutae , conυenientius .er utilius dabitu ν , si addatur admonitiuncula. inti antequam infans supra septimum aetatis annum progressus fuerit, parum, aut nihil horum , quae munis tur , intelliget, ne dicamus meminerit: tom. 9. Collectionis Harduini es.
2oo . Praedictas diversas utriusque Ecclesiae diversi ritus causas nos praeoculis habuimus , eum in eis. nosra Consit. I 29. relinquendos diximus Cophtos in sua antiqua consuetudine recipiendi Confirmationem statim post Baptis. mum, sed simul summopere reprehendendos, quod a Baptismo, ritu Latino collato, hoc potissimμm nomine abhorreant , quod scilicet seorsum a Confirmatione administretur, quod in ejusdem Consit. s. CV 6. legitur.
V. Verum , ut ad propositum redeamus, quamvis Catechismus Roma.nus non expedire dicat, ut Sacramentum Confirmationis pueris ante septennium conseratur, non tamen prohibet , ne ullo unquam in eventu iisdem conferri queat: quod scite perpendentes SuareL m 3. pari. tom. 3.
man Tbeolog. 3nora l. lib. s. tract. 3. cap. s. num. 2. Dian. pari. 3. trare. q. restat. Ist. Coronius lib. 2 de Sacram controυ. 3. cap. 3. Iuen in deSacram. differt. 3. quaest. 8. eap. I. Sylvester Maurus tom. 3. Tbesog. lιb. II. quaest. II p. num. 4. Roncaglia δε Sacram. tradi. 3. cap. 3. num. Sia hon. mem. Cardinalis Gollux tom I3. Tbeolog. pag. 336. num. 5. aliique plurimi, affirmant , sancte, ae licite , etiam juxta praesentem di se iis plinam , sacro Chrismate inungi pueros ante septennium, Cum aut praeis videtur futura diutina absentia Episcopi, aut iidem versantur in discrimine vitae, aut alia urget necessitas , seu iusta ea uia. VI. Et profecto, quod Confirmatici non si deneganda pueris ante se. ptennium, si tali morbo laborent, ut decessuri praevideantur, aperte deducitur ex D. Thoma 3. pari. quaesi. 73- art. 8. ad 6. ubi docet, etiam. pueris morituris hoc Sacramentum dandum esse: in confirmati decedentes , majorem gloriam consequantur, scut m hic maiorem obtinent gratiam e quod nos ipsi advertimus, & eum eodem Angelico Praeceptore tradidimus iam ira Instit. 5. ac pluribus prosequitur recens Auchor Catalanus tom. 3 m Pontificati Romanum pag. 227. num. 22. Licet enim Conismatio no αst pueris ante usum rationis necessaria ad pugnam tune subeundam pro
Fide Christi, non eli tamen inutilis I tum quia auget illis gratiam illum quia eis jus tribuit ad accipienda gratiae auxilia, quibus suo tempore r
borentur a1 sustinendam pugnam pro casu, quo ex morbo convalescant: quamobrem du. Hamel tona sia Theolog. Tract. de Sacram. dissen. 3. ea I. postquam docuit, expedire, ut Sacramentum Confirmationis. confera
tur habentibus usum rationis, id limitat in infantibus constitutis in moris iis articulo, quibus laudabiliter eonferri affirmat ia