장음표시 사용
461쪽
l L I B. VIII. C A P. XIII. 43s
vellere studuerit Bellarminus ein lib. I. eap. 7. non ideo tamen a Cani opinione omnes retraxit: siquidem eamdem sunt postea sectati Sylυ iusia 3. pare. D. Thom. tom. q. is. 42. arr. I. quaes. I. Est ius in A. sent. disi. 25. g. Io. Iuen in de Sacram. dissert. II. quaest. 3. Serry cit. praefat. ad opera Melchioris Cani cap. 7. du Hamel Theolog. tom. 7. tra I. de
IV. Uerum, quamquam hucusque explicata Melchioris Cani semen. tia, tot Doctorum suffragiis communita, sit valde probabilis, ae cuique liberum, absque ulla erroris nota, eam amplecti, uti satentur Habertia Theotim dogmat. m morat. tras . de Matrim. cap. q. Natalis Alexander Theolog. dogmat. γ mor. l. de Sacram. matrim. an. s. a. & G Det t. Theolog. morat. tom. S. tra I. 9. cap. q. attamen nullus inficiabitur, communiorem esse contrariam aliorum opinionem, qui constanter defendunt , solos contrahentes esse ministros Sacramenti matrimonii ; quod proinde necessario ab illis eonfici docent, s mul ac validum inter se inis eunt conjugii eontractum. Hanc quippe sententiam propugnarunt fere omnes antiqui Theologi , Iurisque Canonici Interpretes, quos citant, &sequuntur VasqueE cit. disp. 3. de Sacram. matrim. dub. 3. Sanchez lib. 2. de Matrim. disp. s. oe o. Theophilus Raynaudus in Heteroclis. sprituri.
punct. 14. Oper. rom. Io. Frassen in suo solo Academico rom. Iz. tra L 3.
disp. a. art. I. quaest. 3. coneIus. 2. CardinaliS de Laurata in A. tom. 3. de Matrim. disp. I 3. art. 5. Clericatus decis 6. de Matrim. Cardinalis Goto tuS tom. q. in 3. pari. dub. s. q. I. quaest.2. Nec verum est, quod nonnulli iactitant, hanc opinionem, ultra montes, esse jam sere antiquatam et ex illis quippe, qui ultra montes non diu antea scripserunt, eamdem tuentur Van. Espen Iur. Eceles univers. tom. I. pari. Σ. xit. IZ. cap. s. num. q.
Simonet. Insit. Theologie. tam. 3. tras . I 8. disp. I. er 2. Boucat in Theologia Patrum tom. s. disp. 7. de insitutione matrimonii art. s. sest. I. sedi. a. Auctor Theologiae moralis ad usum Seminarii Petroeorensis tom. 4. p. 4. Merbesus in Summa Chrisianarem. 2. de Saeram. matrim. dig. 7. quaesi. s. Pontas in suo Dictionario veta. Matrimonium tertis cas. I. aliique
non pauci e quocirca Tournely, quamquam Melehiori Cano adhaeserit, nihilominus ingenue fassias est eis. Ioe. Si ex auctoritate, o numero obo iasicorum pugnandum his foret, vinceret haud dubie opposita sententia . V. Neque tam ingens Theologorum numerus tanta animi sortitudine pro hae sententia dimicaret, nisi & ipsi validissima haberent argumen- a, quae suis adversariis opponant; inter quae non contemnendum utique est, quod in hunc modum instaurant. Quidquid si, an matrimonia clan. ulum celebrata, suerint unquam ante Tridentinum irrita, apud omnestamen indubitatum est, ea, aliquot ante Tridentinum seculis, firmitate
462쪽
non caruisse: id quippe diserte declararunt ipsi met Tridentini Patres eis.
cap. I. hisce verbis: Tametsi dubitandum non est , eundesina matrimonia, Iibero contrahentium consensu facta, rata , oe vera esse matrimodis , quamdiu Ecclesia ea irrita non fecit, m proinde jure damnandi sint illi, ut eos sancta θnodus anathemate damnat, qui ea vera, ag rata esse negante &siquidem idem Tridentinum, suum decretum, quo irrita illa fecit, robur habere noluit, nisi post triginta dies a die primae ejusdem publieationis in unaquaque Parochia factae numerandos, certum pariter est, etiam nunc matrimonia clandestina vera, ac rata esse in Iocis, in quibus praedictum decretum nunquam fuit promulgatum. Iam autem nunquam Tridentini Patres illa vera, ae rata conjugia dixissent, & declarassent, nisi credidissent, ea esse vera Sacramenta: uti enim perpendit Bellarmi. nus eis. eap. 7. sapientissimis illis Patribus notum erat, a sacris Canoni. hus, quibus suum loquendi modum consormasse est praesumendum, .ea tantum matrimonia dici vera, ac νata, quae non solum sunt contractus civiles, sed etiam Sacramenta religionis: quod potissimum discimus ab Innocentio III. in Cap. Quanto, de divortiis, ubi ait.' Ets matrimonium merum inteν Infidelis existat, non ramen es ratum : inter Fideles autem υe-νam , oe ratum existit, quia Sacramentum Fidei , quod semel es admissum, nunquam amittitur, sed rarum scit conjugii Sacramentum . Porro si semel evincitur, matrimonium sine Sacerdotis praesentia clanculum tonistractum, aliquando fuisse, & alicubi nunc quoque esse Sacramentum; necessario inde conficitur, illius ministros esse contrahentes,& non Sa.
VI. Praeterea, si Sacerdos esset Μinister Sacramenti matrimonii, veris ha ab eodem prolata o Ego ses conjunga me. essent ejusdem Sacramenti forma I quod ultro concedunt Doctores Cano adstipulantes. At, inquiunt adversarii, nec ea verba, nec alia illis aequivalentia, semper, atque ubiisque adhibita suere, neque eadem, aut illis smilia inveniuntur in omni.hus Ritualibus il quemadmodum testatur Martene de antiq. Eccl. risib. som. Σ. lib. I. cap. 9. art. 3. num. o. inquiense Inaudita apud eos maj eis nostros in erant illa υerba Paroebi: Ego vos conjunga M. in quibus aintiqui ex νεeemioνibus Sebolasticis formam hujus Sacramenti conssisuunt, qua tamen desis tur in duobus antiquis Ritualibus MD. Beerenses monasterii , in Pontificali Senonens annomm goo. in antiquo Rituali Biturirens , e in aliis pene omnibus, qua a nobis pinea exhibebuntuνr additque Si. monet. eis. νυ P. 18. diis. 2. an. unis. q. 3. alicubi haec tantum verba a Saeerdote suisse pronunciatae suod Deus conjunxit, homo non separet quae certe nihil commune habent cum illis : Ego vos conjungo m. Et quamvis Tridentinum cit. De. hanc posteriorem formulam indicaveri u , quam eumque Lamen aliam, juxta cujuslibet regionis usum , adhiberi peruinisti vel aliis istatur verbis, juxta receptum uniuscujusque provιncia riis tum . Tantam P Irra varietatem Ecclesia non tolerasset, multoque minus
463쪽
cuiuslibet provinciae arbitrio permisisset, si existimasset, per verba a S,
cerdote prolata confici Sacramentum matrimonii. . VII. Sunt qui mis per hoc idem argumentum confirment exemplo seeuna darum nuptiarum , quae quamquam valide, licite contrahantur, quid. quid in contrarium 1 entiant aliquot orientales, quos . hae in re errantes. nos redarguimus in noctra Constit. Sp. 8. mim. 3. oe in alia nostra Coussit. I 29. Bullarii noseri tom. I. attamen pmhibentur benedici tam apud Latinos, ut habetur in Cap. I. de secundis nuptiis, quam apud Graecos, ut in cit. nostra Consit. 57. 8. num. 4. hinc quippe iterum inserri autumant, Sacerdotis benedictionem necessariam non esse ad perficiendum matrim nii Satramentum. Verum ejusmodi argumentum inane,& sallax est det.
enim secundae nuptiae non sunt quidem benedicendae ea solemni benedictione, quae continetur in speciali Missa pro sponso, 8c sponsa, de qua nos
egimus in nostra Insit. 8o. quamque nullus unquam dixit pertinere ad eia sentiam Sacramenti matrimonii; sed , ut validae sint, contrahi debent in ram Parocho, qui eodem plane ritu, eademque verborum sermula , in quam unice eadit prilens controversia, illis bene precatur. Non ignoramus, Glosissam Canonicam adnotasse, ideo secundas nuptias non esse benedicendas, ne Sacramenta iterentur sed nomine Saeramenti intellexisse arbitramur δε- eramentate, quod licet in se spectatum semper iterari queat, hic tamem obstat specialis ratio, ne iterari permittatur: squidem , uti scite, atque ad rem ponderat S. Thomas ris 4. dH. 42. ques. 3. art. I. quamvis secundum matrimonium verum Sacramentum sit, deficit tamen ab illa persecta signifieatione unionis Christi eum Ecclesia, quς eum fuerit, & sit unius
cum una, melius, & persectius repraesentatur per primum: propter hunc autem fignificationis defee um Ecclesia denegat secundis nuptiis eam solemniorem benedictionem, quam primis impertitur. VIII. Melius,&sesidius fulciri potest eadem opinio alia ratiocinatione, quam a suis Auctoribus praetermissam advertimus . In locis, in quibus Tridentinum jam est promulgatum , non raro contingit, virum ,&sceminam, matrimonium inter se contracturos, inopinantem Parochum adire.& coram eo, quamvis invito, & reluctante, ae duobus testibus, ibidem sertuito astantibus, mutuum in conjugium consensum exprimere, atque inde statim se subducere, quin Parochus ullum , nisi fortasse objurgationis , verbum protulerit. Eiusmodi matrimonium, in sententia Melchioris Cani, est validum in ratione contractus ; sed, ob defectum Sacerdotalis benedictionis, non est Sacramentum. Ne itaque sic copulati Fideles perpetuo ea-reant gratia, quae ex Sacramento matrimonii in contrahentes derivatur,
deberet Ecclesia illos eompellere, aut salterat hortari atque inducere ad suum contractum lagitime, consuetisque adhibitis sacris ritibus, iterum
Cenovandum coram eodem Parocho, cujus verbis fiat Saeramentum: atque, ob eandem rationem, coram Sacerdote aut praeciperet, aut saltem
.nstaurari euraret elandestina conjugia, in locis inita, ubi Tridentini de rim. I. E e 3 cr
464쪽
cretum non est receptum. Cum autem in neutro casu coniugii renova. tionem ab Ecclesia urgeri videamus, non temere inde coniicimus, utrum. que contractum , quamquam Sacerdotis benedictione non obsignatum .
iam ab Ecclesia haberi pro Sacramento. Ad hane excutiendam dissiculistatem, respondere possunt Cani assectae . ideo Ecclesiam nequaquam solieitam esse de praedictis conjugiis, debito ritu instaurandis, quia contractus eonjugii semel valide initus, nisi, eum miretur, Sacramenti natuismm induerit, nunquam deinceps poterit Sacramentum effet : quod docent Durandus in dis. 26. quaes. 3. num. I 4. VasqueZ tom. 2. in 3. paro. disp. I 38. cap. s. rom. 4. disp. R. de Matrim. cap. I . aliique, quos citat, & sequitur Basilius Pontius de Matrim. lib. I. cap. 9. num. 8. Uerum hae responsione dissicultatem non evadunt: siquidem alii longe pluis res Doctores, quos recenset, & sequitur Sanchre lib. 2. de Matrim. disp. s. existimant, matrimonium, quod suit validum solum in ratione eonistractus , posse deinde renovari,& assequi virtutem Sacramenti qua prius earuit. In hae porro dubietate non negligeret Ecclesia Fideles urgere, ut in praedictis rerum eventibus sua connubia debito modo renovarent, ne frustrarentur ad minimum spe consequendae gratiae, quae , saltem in multorum probabili, & communiori sententia , ex contractus iteratione ipsis obveniret.
IX. Utriusque opinionis solidiora sundamenta innuimus , non anim quemquam indueendi ad unam, aut alteram amplectendam sed ut Epiis scopis sit persuasum, utramque esse probabilem, suosque habere magnae auctoritatis patronose atque inde non decere distant, ut ipsi Iudicis partes assumant , quaestionemque definiant, de qua Ecclesia nihil hactenus pronuntiavit, sed Theologorum disputationi permisit. Quare acturi in Synodis de matrimonio, proponant quidem, explicentque doctrinam a Concilio Florentino, & Tridentino de ejusmodi Saeramento diserte traditam ; sed caveant ne aut Parochum, aut ipsos contrahentes . ejusdem ministros appellent i suorum vero Praedecessorum Synodos, in quibus ministri nomen vel istis, vel illi inditum reperient, intactas relinquant 'ne, eas corrigendo, aut approbando, in idem incidant vitium alterutra suffragandi ex controversis inter Theologos opinionibus: a quo Dioeceo
465쪽
Conigitin fasso doctrina, qua m quasdam S nodos inerat, quoad
IN Synodo Bononiensi , habita anno IO . dicitur, Aon posse viros,&foeminas a matrimoniis contrahendis hoc nomine prohiberi, quod doctrinam Christianam ignorene', quamvis Meeat, ut Parochus ejusmodi prohibitionem illis comminetur, quo facilius eosdem inducat ad Fidei rudiamenta addiscenda. Idem sentit Romaguerra in notis ad Constitutiones Syn dates Gerundenses Irb. q. tir. I. cap. a. ubi, cum in hanc offenderit Synoda. Iem sanctionem e Reuovantes Consιν-ranem in nItima θnado editam circa doctrinam Chrissianam , AtuMus, m ordinamus, quod de cetero ad Do salia, per Hisa de praesenli, non admittantur, qui doctrinam chrisiana nescierint , confirmati nam fuerint: loco eam illustrandi, uti ahas solet,llacite impugnas, docens , sis non esse Episeopis, quemquam a matrimonio arcere hane solam ob eausam, quod doctrinam Christianam ignoret ; sed dumtaxat posse blandix verbis, atque adhortationibus eum indueere ad matrimonium disserendum , donee Christianis imbuatar institutis. Nee dissimilia sunt, quae in hane rem adduxit Marcellus Severo litu suo V νο impresso, pari. I . Recentis decis. 333. num. sa. σ fg. II. Fule itur haec opinio quorumdam Theologorum auctor ira te, qui, cum ignorantiam doctrinae Christianae non invenerint in vulgatis verticulis, inruibus enumerantur impedimenta matrimonium impedientia, asserere prolae non dubitarunt, neminem posse, ob illam solam, a matrimonio celebrando cohiberi. Ita docuit Thomas Saneheet. I b. 3. δε Matiam. d. p. Isis arum. y. inquiens: Nescio tamen , qua ratione possν Episcopus) ob sane iagnoranuam amre al quos a matrimonio contrahendo, cum ipsius non D -- pedimenta matrimonii Ratuere, nec Me impedimentum ab Ecclesia statutum Hr di sequitur Diana in edit. coord. tract. 6. tom. Σ. resolui. 9s. III. Verum huic doctrinae & Rituale Romanum ,& S. Carolus Borro. maeus ,&quam plurimae Episcopales Synodi, ae summorum Pontificum Edicta adversentur. Etenim Rituale Romanum tit. de mirim. de iis loquens 'qui matrimonio sunt jungendi, ait o Uterque sciat rudimenra Fidei, cum e deinde filios suos Arare debeant. S. Carolus in Coneilio Provinciali Medi Ianens v. pari. 3. AN. Ees. Medis. pari. I. pag. 287. haec statuit: Paracbus , quos sponsos experiundo viderit doctrinae Chrissianae rudimenta plane ignorare , ne matrimonio illos ante iungat, quam ea item ratione cognoris didicisse , sua eo de genere illos Fanst scire oportes: quae verba advertens Franci scus Amatus Pouget Instit. Catholic. tom. 2.part. 3. ses. I. cap. 8. s. num. 6. in quit: Non aecedendum prius ad connubii legem, quam teneantur praecipu Missi onrs mysexta , Ch ianaque υita ratio ι . eonjugatorum o ia pris E e n
466쪽
u6eantur. In Archiepiscopali Bononienfi Cardinalis Gabrielis Palatoti pari 3. pag. Is 7. cavetur, ne Parochus ad tertiam deveniat matrimonii denuntiationem , nifi certo noverit, sponsos principalia Fidei nostrae mysteria di dicisse Se saltem inarionem Dominicam, Salutationem Angelicam , 0mbo. Ium .apostolicum, σ Praecepta Decalogi memoriae mandasse. Idem edixere innumerae Synodi , collectae a Genesto Theolog. moraι. νom. s. tract. 9. cap. z. quaes. I7. quibus addimus Synodum Farsensem, habitam anno Iq8s. a Carisdinali Balberino, Caesanatensem habitam anno I 693. a Cardinali Dea. hoT, Neapolitanam habitam anno 168 a Cardinali Cantelmo, Ariminenissem habitam anno i 224. a Cardinali de Via, Neapolitanam habitam a no I 726. a Cardinali Pignatello, Sabinensem habitam anno I 736 a Cardi. nati Albano, omnes ad titulum de Matrimonιο . Ac demum in Congregatione habita eoram san. mem. Innocentio XII. ann Iost . decretum eu . non esse a Parochis matrimonium in Ecclesia proclamandum, nisi antea sponsos repererint in Christianae religionis rudimentis lassicienter instructos ;quod quidem decretum eonfirmatum fuit a sel. ree. Clemente XI. i. suo Bullario pag. 326. Idem edixit Cardinalis de Rohan in suo Risuali Argent, .ens ad tit. de Matrimonio pag. 2sq. ubi Parochos diligenter investigare jussit, an mare monio isngendi teneant rudimenta Fidei. Ae denique nos ipsi in nostra encyestea Episscta ad universos Episcopos , quae est 2. in uos ννEullaria f. I r . tom. I. haec scripsimus.' Verum , cum matrimonio jungendi non Ant, I Paroebus, uν debet, prius interrogondo, deprehenderis, marem , seu feminam, quae ad salutem necessaria suns , ignorare P vix tanta, ae tam luctuosae Vnorantia locum relinquet Episcopus , qui Pastores animarum adis moneaν Qeii sui, er, huic si desn , negligemia repetat pareas. IV. Quamobrem , eum doctrina tradita in citata Synodo Bononiens anni 163 a communi Ecclesiae sensu, & praxi discordet, est omnino reformanda , & eorrigenda, sicuti reapse correcta suit in alia Synodo Diceeesana Bononiensi eelebrata a Cardinali Boaeompaguo anno Iω8. .. 2. cap. p. atque iterum a nobis Insit. p. er Iussit. ψο. ubi ad matri. monium contrahendum, neminem admitti, praecepimus, Christianis i stitutis nondum satis edoctum. V. Neque in eontrarium iacit, quod aiebat Sanchra , nimirum non posse Episcopum nova impedimenta, matrimonium impedientia, statuere. hute enim difficultati in primis reponimuS, ab Episcopo, re Ilente a m trimonio eontrahendo ignorantes Christianae religionis necessaria rudimenta ,
nullum de novo poni impedimentum, sed illud explicari, & incaleari ,
quo iidem jam detinentur.' enimvero, cum matrim tum inter Fideles, unum sit ex septem novae Legis Sacramentis, a Christo Domino institutis atque e numero e um, quae dicuntur viυorum, nemo, sine gravi sacri imgio, illuδ eelebrare potest in stat ci peccati mortalix, quod optime perpe dit Didaeus Couarruviassispe 4. Decre1. par . a. de Matrim. cap. 6. Aprinoia inquiens y Exissem no mortali crimine, non Psses , ab Me nova peccato,
467쪽
trimonium eontrahere; tractat enim indecenteν Sacramentum hoc maximum:
nee Parochus licite eidem matrimonio assistit ; quamvis enim , juxta eom. muniorem magisque receptam sententiam , non sit Saeramenti matrimonii Minister, ut in praecidenti eapite diximus, nihilominus in multis compa. ratur Ministro, nee licite sua praesentia , & auctoritate firmare potest tonistractum , quem scit a contrahentibus saeri lege iniri; quemadmodum proseis qu: tur Cardinalis de Lauraea in A. sent. tom. 3.dἰ p. 22. at L 22. num. 569. &pluribus Franciscus Maria Muscetiola , Archiepiscopus Rossa nensis, in Daisissert. de Sponsalibus, m Matrimoniis, quae extat post secundam impreLsionem Observat. bon. mem. Zauli ad Sta ura Faventina, iterumque edita est Neapoli anno I 742. Qui autem Fidei rudimenta ignorat, quae ex gravi praecepto scire tenetur, quamdiu illa non addiscit, eum potest, vers tur in statu peccati mortalis, ae propterea jure ae merito a matrimonio contrahendo arcetur. Deinde idem Sanehez citi di ρ. Is . num. 3. lib. 7. di P. o. num. 6. Basilius Pontius de Matrim. lib. s. eap. 7. Gaspar Hurtado di .ets. dissetiit. I. num. I.& Pered de Matνim. disp. 23. yct. I. num. I. non sinium in Episeopo, sed etiam in Parocho facultatem agnoscunt impediendi ad tempus matrimonium ex aliqua rationabili causa, pura ad sedandum seandalum, vel ad detegendam alicujus objecti impedimenti veritatem et nee tamen inde eonfici autumant, verum , & proprium impedimentum, earum auctoritate, matrimonio apponi r squidem illa prohibitio temporaria est, atque, ablato scandalo, & detecta salsitate objecti obstaeuli, sine ulla dijpensatione, eessat ,& extinguituri. Idem autem contingit in re nostra: Episcopus enim ignorantibus Christianς religionis instituta,& praecepta, matrimonium interdicit, solum ad tempus, donee stilicet illa addiscante quod si haee prohibitio diuturna sit, & perseveret, id per accidens est , atque unice oritur ex eulpa eorum, qui illis erudiri aut recusant, aut negligantis tVI. Unum tamen advertendum addimus, quod recte eo fideravit Guribaldus de Geνam. matrim. tras. I . cap. 3. dub. I 3. num. III. nimirum
quandoque evenire, ut quis praeeipua Fidei nostrae mysteria dc sciat , Secredat, cetera papher, quae necessitate praecepti sunt addiseenda , aliquo saltem rudi modo pereeperit; sed, quia hebetis est ingenii,&exilis memoriae . post omnem adhibitam diligentiam , illa memoria retinere, &reeitare non valeat: in Me autem rerum statu, non debet perpetuo ar. ceri a matrimonio, quod est institutum in officium naturae,& propter. ea nemini , sine propria culpa, est denegandum; sed curabit Parochus, ut, qui eo memoriae desectu laborat, frequenter audiat quae semel erasse didicit, ne ab ejus mente penitus elabantur. Inter celeberrimas Constututiones Gibertinas, editas a Ioanne Matthaeo Giberto, Episcopo Vero. nensi, quas alibi eommendavimus, pit. s. cap. 23. legitur : Cum autem qui Iibeε Cbνistianus orationem Dominicam, S mbalum fpostolorum, re Prae. πω Dei, atque EceIesae scire debeat, retinendo saltem sensum , . Socer.
468쪽
Axibus, ae P duatoribus munera Abi imposito, prout tenentuν , fungenti. us, nulius β ira veritate excusare poteris, quod, a quo necessaria ad sata. aem addi νa possiι, non habeor. Ideo praemissa nescientos, ut magis consum dantuν ore. in faciem Ecclesiae ad matrimonium conarabendum non admittaantin t ubi Cardinalis Augustinus Valerius in uotis ad rem subdit: Ad. verte, non esse arcendos cri. qui, ux necessaria ad salutem peri Dant, D.
quia, non eb incuriam , aut negligentiam, θd ob ingemi, memoriaeve imis heciuitatem , ea non addi Fun3. In Concilio quodam Liman can. q. act. χἀ relato per Mendoram in notis ad ean. 42. Concilii Iudexiani agitur dehisee hominibus , qui , eum adeo erassa, ut vocan , minerva praediti sint, ut Christianam doctrinam, iuva methodum, qua ab aliis memo-xiae mandatur, nullo modo addiscere valeapi, ad Sacramenta tamen accedere , & fgnanter matrimonium contrahere cupiunt et atque ita cum his agendum statuitur.' Qui vem iis rantia impedimentis gravati fuerin ,- eopissiorem Catechesim non admittant, doceantuν demum pro suo modo praecipua Fidia capita, scdicu unum esse Deum omnium rerum auctorem , qui accedentes ad se vitia aterna remuneret , Mnobos er rebelles aeternis supplicita in alio seculo punias t deinda hune ipsum Deum, esse Patrem , ω' Xysum . . uisitum Sanctum, fres quidem Personas,. sed unum Deum missum: praeterea Fitium Dei, propter repaxandam salutem hominum , factum hominem ex Virgine Maria, pro nobis passum , , mortuum , ac tandem resurrenis, oe regnare in atrenum y hunc esse Iesum Chrisum Dominum , σαλπιονem nostium: postieum neminem passa esse Divum , ni credat in I sum. Chinum , o paenitens de peccatis commissis, Fac menta ipsius suscia
piat; Baptismatis quidem , s infidelis est a Confessionis autem , s lapsus pin Baptismum et ac denique satuat ea semare . qua Deus, . oe Ecclesian sancta praecipiunt, quorum. summa es, ut Deum Δώgat μον omnia . oepraximum scua θ ipsum ἀDiuitigod by Cooste
469쪽
De ea vendis in Synodo . quae auctoritati , & iuribus Apostolicae Sedis refragari possunt: item de non assumenda definitione controversiarum jurisdictionalium inter potestatem Ecclesiasticam ,&Secularem :de sobrio in Mnodo usu Legum Civilium : & de non laedendis Privilegiis Regularium.
Nibli in Smodo decernendum , quod majudicium inferar auctoritati ροδεν hus Amsolieae Seris e tibi de fassitate assertionis tribuentis Episcopo p resatem satuendi ἰn sua Di mees , iis dumtaxaν exceptis. quae eius Ecclesiae starum respiciunt, quidquid Papa Mi Derim
ιλτεν non reseνυ it ' σ incidentis de erectιonibus Monasteriorum , σ domuum Regulariam.
NI,il, quod iuribus Apostolicae sedis praejudicium afferat, aut eiusdem auctoritati sit injuriosum, inveniri debet in Constitutionibus sive Provincialium , sive Episeopalium Synodorum : &, si quid eiusmodi in
eas sorte irreplerit, statim erit a Romano Pontifice rescindendum. II. Urbanus VI. sub quo schisma omnium teterrimum, & diuturnissi. mum exortum est, ut suae obedientiae Praelatos novis sibi devinei rei beneficiis,&magis magisque a partibus retraheret Roberti Gebennensis, qui a nonnullis Cardinalibus, adversum eumdem Urbanum, in Pontificem electus, Clementis VII. nomen assumpserat, &in Galliam successerat, i te e cetera privilegia , hoc etiam est illis elargitus , ut i eorum civitatibus ,&dioecesibus Apostolicae litterae exequutione earerent, nisi ab ipsismet Praelatis, vel eorum ossicialibus essent antea examinatae . atque approbatae: idque statim in consuetudinem , & veluti in legem deduetum est, pluribus. que Synodalibus statutis firmatum . ae roboratum. E vivis erepto Urbano VI. ejusdem Suecessor Bonifactus Ix. praedictam concessionem , ab Urbanoe factam, revocavit, & peculiaria locorum statuta, quae ad illam sulciendam , & stabiliendam emanaverant, nullius esse roboris, decrevit. Cum
ver anno I 4r7. in Concilio Constantiensi ad Petri Cathedram evectus suerit Martinus U. eius electione sublatum est schisma quod quadraginta fere annos Christi Eeelesiam dire laceraverat: mam, et si Petrus de Luna , dictus Benedictus XIII. a Coneilio exauctoratus. Pontificiae dignitatis itis. gnia, invicta pervieaeia, retinuerit' attamen pene ab omnibus, qui ei obedientiam praestiterant, post Conei lii sententiam ,& Martini electionem .dosertiuest. Iam vero probe animadvertem indubitatus Pontifex Martinus v.
470쪽
rationi congruum esse, ut, quae schismatis calamitas in detrimentum A. postolicae Sed is concedenda suaserat, restituta Ecclesiae pace, & tranquit. litate, rescinderentur; sacro approbante Concilio, eamdem Urbani VI. Constitutionem denuo abolevit. III. Et nihilominus in Toletana, & Carthaginiensi Ecclesiis, obtentu obviandi falsitatibus . conditae postea fuerunt Synodales Constitutiones , quibus edicebatur, ne Tabelliones ,& Notarii, etiam ab iis, quorum intereis rat , requisiti, Apostoli eas litreras reciperent, a loci ordinario, ejusve OL fiet alibus prius non examinatas. Petita est hujusmodi Constitutionum eonis firmatio a Leone X. supremum Ecclesiae clavum tunc temporis tenente: sed hic, indecens, insonum , quin immo Sc temerarium reputans , quod , quae erant a summo Pontifice gesta, ea inferiorum examini, dc judieio lubessent, nedum porrectam sibi supplieationem rejecit ' sed , nova in suis per edita Apostolica Constitutione, memoratas Bonifacii I x. & Martini V. sanctiones approbavit , & restauravit. 3c quaecumque illis contraria statuta tam in praelitis Toletana, & Carthaginiensi, quam in aliis quihuslibet Synodis facta Sc attentata, irrita esse voluit :.&, ne ulla eois rumdem memoria ullo unquam tempore extaret, eadem e libris, seu codicibus, in quibus scripta, atque adnotata reperiebantur , ita Oblitera.
ri, dc radi praecepit, ut amplius legi non possent. IU. Bonifaeii IX. Martini V. 3c Leonis X. vestigia sectatus Clemens VII. in sua Conseitutione Q. BuIIaν. rom. 4. pari. I. pag. Ios. id ipsum sancivit, quod illi hae de re edixerant: addiditque, se in suis litteris, in die Coenae Domini lectis, 3c promulgatis, anathemate pereulisse, Sciterum percellere, qui eumque litterarum Apostoli earum exequutionem quois vis praetextu impedirent, aut impedientibus consilium , auxilium, & favorem praeberent. Hoc uni eum exemplum satis esse existimamus ad eavistos reddendos Episcopos, ne in suas Constitutiones aliquid obrepere stinant, quod, ulla ratione, Apostodicae Sedis aut auctoritati injuriam iris roget, aut jura imminuate ob eam quippe coniunctionem ,& necessitu. dinem , quam membra cum suo capite habere oportet, maxime decet , ut ipsi primae Sed is praerogativas , quae hae praesertim tempestate, multo. rum invidia, in diserimen vocantur, sedulo defendant, & pro viribus promoveante suam enim causam agunt, eum supremi Pastoris auctoritatem propugnant, & sustinent; quoniam, si hujus jura evertantur, paulatim pariter inseriorum Praesulum iurisdictio nutabit, δc corruet. Haee optime considerarunt Patres Concilii Ditiaeensis I. habiti anno Di ..cui Episcopi unus Sc viginti per se, octo per suos Proeuratores subscripsere, eum ad Hadrianum II. Papam in Synodali epistola, quae extat in Collectionis Harduini tom. s. eσι. r32 I. ad rem apposite, atque ad postero inrum exemplum maxime opportune ita scripsere: quia ergo uos, quantum scimus, m possumus, priυilegium sanctae ac primae Sedis Romanae conserin re, G' obaudire, oe extollere cupimus , atque satagimus , t pro suo micet pria Diqitigod by Cooste