장음표시 사용
571쪽
DE SUCC. IN BON. DEF. CAP. Xv.
de sis Alberi eum Gentilem de Nuptiis lib. V. cap. IX.& quos ipse ei-tat alios & Theologos & Iuris-Ctos. Judaeis recentioribus mos inois Ievit, ut, eum filiam quis spoponderit viro, cui plures fratres, ab ipsis . cunctis plerunque exigatur obligatio, se juri huic, si Iponsus uxore superstite obierit, lolenni mure renunciaturos, sid quod ex lege saera fas est θ ne scilicet libere secundo nubendi facultas fratriae deesset. Et interdum maritus moribundus divortii libello matrimonium solvit, ne frater inhians fratriae Doti, ex hoe jure familiae damno siet. Di. scimus haee ex Leonis Mutinensis Judaei, qui Venetiis hodieque, ut audio, Archisynagogus est, Compendio Italice conscripto de Ritibus, Vita & Moribus Ebraeorum. Exemplar mecum, pro summa sua humanitate, communicavit, V. Cl. Eruditissimusque Guillelmus Bo v vellus, Eques Auratus, atque apud Ordines Belgiae Foederatos Ser nissimi Regis Magnae Britanniae Orator, qui a Leone autographum
De Nuptiis Boaeti dr Ruthae. Las ad Legem, de fratria ducenda. non spectare.
ΡRaetereunda heic non est historiola sacra deBoaro di Rutha,quae
a nonnullit accipitur, ae si ex jure fratriae ducendae penderet. Quod non sine magno errore dicitur. Neque enim Machioni, defuncto Ruthae marito, erat Boarus frater. Neq; de propinquo aut fratre, qui fratriam duceret, verba fiunt ibi, sed diserte de seu ampn id propinquo, exiisu aut o cium emi redimendi ρο- trimonium vendisum squale ferme Gallorum moribus vocatur Dromis reιmi Ilignagier ex lege lata Levitic. xxv, de qua conseias Mai monidem halaeh, Semitta Vejubal, seu de anno Remissionis, ea p. t X. &XII. Nec sane exutus heic Ruth. IV. r. calceus ritus qui ad fratriae nuptias attinere potes . Nam is, ubi ad eas spectabat, renuntiationis duntaxat signum erat, quod scimus ex Demeron. XXV. y. Atqui heie nihil aliud innuit praeter solennem, quae inoleverat traditionis seu acquirendi dominii formulam , de qua optime Λω-drasb Euth. I. a. coL2. Neque nuptiarum renuntiatio, sed contra ipsae nuptiae fiunt. Igitur expresso R. aloinon Iarchius, ad illud
572쪽
Ruth. Iri. q. quoniam tu propinquus es, seu, quod idem est, r'N 'I
a redimendam haνeditatem mariti mei secundum iriquod diei in Levitic.xxv, 23. dc veniat redemptor ejus,qui propinquior ei, & redimat, dic. Nam socrui mea mihique necesse est, ut haredinatem seu posse sionem nostram vendam M. Tua refert ut acquiras, σ eum ea mel mul aequire; ut ira in memoria habebatur nomen defuncti propter ha- rediratem suam ἰ uis ilicet, cum ego infundum illam veniam, dicant homines, haec est uxor Macblonis. Tantundem ad cap. iv, io; ubis.
Mirare nomen defuncti aliud est ab eo, quod in lege de fratria ducenda
oecurrit. Boarum autem Elimelechi fratrem fuisse, adeoque Mach- Ionis patruum , Magistrorum alii, alii ex fratre nepotem fuisse vo-Iunt, de qua re conlulas Iarchium & Abenezram ad Ruth. iii. Is. dc Midras Ruth. fol. 8. col. r. Admittendum interim est, dc Elimelechum patrem & Machionem filium quorum utrique propinquus dote demptor Boaetus in superstites, patrimonium hoc iam redemptum dono uxoribus dedisse, aut potius hunc sigillatim suas possessiones, illum item suas uxori suae, quod quomodo fieret. disices ex Maimonide Halach. de Donationibus, cap. vi.) neque donationes illam vim legis de redemptione minuisse. Undenam aliter agri dominium earum alterutri t Et monstrum sane est, quod ad Ruth. t v, habet de hac re Lyranus. Sciendum ol, inquit, hoc, quod licet mulieres non succederent in bareditem, tamen quia uxor posi maritum defusetium sine liberis remanebat, ipsa tenebat partem haereditaris ad vitam, re illam poterat vendere, in quantum emi sis uris, σμ dicitur heu, quod Noemi eodem modo vendere volebat yartem agri. Ab Ebraeorum moribus haec sunt alienissima, ut ex supradictis satis liquet, atque ex eis quae post habemus capite xviii. de successione Maritali, ubi uxores ab omni in mariti bona successione arcentur, ex. eepto, quod alimenta eis inde esῆent praestanda; de qua re capite iri monuimus. Quin mirum est, quod habet de illa redemptionis historiola Iosephus lib. v. cap. xt . ubi Boaetum inducit propinquo illi a
573쪽
teri de quo Ruth. Iv. I.) sic alloquentem, Elimelechissiliorum ones possides tu; ipsum etiam fatentem se possidere, GYχγουρέντων τ νομων κ άγχιςέαν seu ex indultu legum de ρropinquitate; unde Boaausibi. χ δεξ η ιθμας, inquit, τ νο- , άλλα ποιειν uat' αυ- αια μο3.ἰ δὴ μώευρ-γόνα ον,ὀπερ, εἰ Βλεις τα ῶν κροι- ἐῶν, γαμῶν σε δεῆ si τους νομους. tum ergo non ex parte tam om legum meminisse oportet sed omnia juxta praescriptum eorum facere. Ecce ades mulier, quam, si vispossessionem agrorum retιnere, lex te ducere jubet. DInde Ae sortem de staminam ille Boaro cessit, ritu, ut ipse Josephus per- 'sequitur, adhibito, ut mulier ei solveret calceum, & in faciem ejus ex- spueret. Sed confusio est planissime binarum legum, quarum altera de haereditate alienata seu emptores invitante redimenda, altera de fratria ducenda est. Utraque satis invicem diversa. Neque altera quid cum altera aut in sacris literis, aut apud Magistros habet commune. Sed mendum est in Josephi exemplaribus, quae loco citato νυπτω εἰς το
ροσα 'ον seu incutere in faciem, ut versio etiam recentior est, habent, pro πτυειν εἰς τὸ προσωπον in faciem exspuere, ut Russinus vetus ejus interpres recte legebat. Id satis liquet ex ejusce lib. iv. cap. v Ita, ubi de calceo Leviri fratriae nuptiis renuntiantis exuto agit. Atque de ea
re olim monuit item J. Drusius in Miscellaneis. Sed vero dc adverten indum est i Fl.Iosephum in eis, quae ad leges gentis suae civiles atque rex forenses attinent, a receptissimis Talmudicorum septentiis aliquot in locis aliis nimium discrepare, utcunque ipse se vendit et, sub fine libri
vigesimi, ut ἐπιχύργον παἈδώαν patrias disrsisAbas egregie ea entem; de in vita sua scribat, a Pontificibus dc urbis primoribus te consuli solituin, etiam dum quartum decimum aetatis annum a- seret, περ ἶ παο εαυτου 'τS τ νομίμων α κοί-ερον υ γν- , ut ab eo penitιorem legum sensum eZscerent. De nuptiis autem Boaeti dc Ruthae, vide nunc, praeter Patres veteres, Abulensem ad Deuterono m. 3xv. quaest. 3.& seqq. dc ad Divum Matthaeum cup.AxΠ., quaest.cavi. oc quae sequuntur.
De fratris incerti sis de quo ambigebatur inter certos, an patris esset sitim , singulari successionis atqj haereditatis inpicem transmissio is nis ratione. et de aliis haeredibus ascendentibus atque a utere in-cζItis. Sed
574쪽
DE SUCC. IN BON. DEF. C. xvs. 33SEi de successione fratrum aliorumque haeredum incertorum in
tendum. Oitensum eis lupra cap. lv. patris assertione,velut Adoptione, filium ita fieri, ut nee liberis ceteris reluctari fas esset. Si vero de emet omnino patro assertio, nec inter fratres de natalibus alicu-' jus eorum satis conveniret,pro asserentium,dubitantium & negantium differentia successum est. Veluti; fratres sint certi duo, Simeon &Ruben, incertus Levi; adeo ut, verbi gratia, eum ab exteris terris reducem agnoscat Reuben fratrem sibi esse, seu patris demortui filium, sed ignorare se a jat Simeon, neque aliae parti alterutri suppetant probationes.
pro suis, quas habebant probationibus o qua agnoscebantur. ita succedit in haereditatis distributione Levi, ut Simeonis, qui cum non agno scat,pars sit a iss dimidia,id est, eadem quae fuisset si praeter ipsum &Rubenum alius haeres non fuisset; ita vero fiunt partiarii haeredes Levi αRe uberi, ut eadem ratione partem Levi superet pars Reu beni,qua Rubeni partem pars Simeonis. Nempe pars altera dimidia in partem totius tertiam & sextam tribuitur.Hane Levi, illam Ruben capit. Quod si Levi & parte hae & bonis aliis ditatus sine liberis moriatur, pars illa sexta redit ad Rubenum tota, Simeone exesuso; sed bona cetera ad umit unque. Quia fatetur Ruben,utrique fratrem eum effe, neque negat Simeon. At,si plane negat Simeon,iam sextam partem illam quam bona cetera qualiacunque Levi demortui solus adit Ruben. Atqui ad hunc modum jus obtinuit in aliis haeredibus ejusmodi incertis,atque a cohaeredum aliis agnitis, ab aliis ignoratis, negatis ab aliis. De hisce vide Mil nam tit. Eaba Rathna cap. viii. & Gemaram Bab. ibi d. sol i34, Seris praeter Maimonidem Halach. Nechaloth cap. iv. Quin tametsi filius dubius ut in specie, ubi nescitur septimestris an novi mestris,adeO-que primi an secundi mariti fuerit,quam habes supra cap. I. V. patrum dubiorum neutri succedit; & nihilominus mortuo sine liberis pariter saccedit pater uterque. Quoniam ubi pzd zmalia uterque dubius est Earesaiaccedit pariter uterqi Ita eapite v.dicti tituli idem Maimonideν.
De Successione Maritalisve unde Vir. Quςmadmodum matri,quae suae potestatis erat,sive viduae,suce debaiulib ri, ita uxori defunctae Maritus erat haeres primu ,
575쪽
qui tam sua quam ill his bona in unum patrimonii eorpus confusa is adhaeredes quidem postmodum transmittebat. Ita tamen ut uxoris sive unius sive plurium filii in Materna bona, secundum ea, quae supra capite secundo ostensa sunt, succederent. Iarchius ad Gem ram Babylon fol. H5, b . titui. Raba Bathla I IN Nan:
cessit ut haeres uxori. Et si Maritus superses non fuerιt, adit his editatem filius uxoris. De hae successionis specie, Misna tit. Baba Bathra,
Vir matri suae, maritus etiam uxorisuccedunt ut haredes, seed ab eis heis reditas invicem non defertur. Et ibidem, ἰ rad
ad maratum suum haereditatem transmittit, si dearum neuter vicissimeapit. De matre, ratio manifesta est ex eis, quae de successione paterna aperuimus. Et inter conjuges successio minime uti apud Romanos,reciproca,aut tantum ubi nulli relinquerentur liberi, parentes, aut cognati, excluso fisco. Sed ut non Liberis Mater, ita nec Marito succedebat omnino uxor. Et in haereditate uxoria praeferebatur etiam ipsis liberis maritus. De hac. re etiam Missia tit. Maecotti seu de plagis, cap. I,&Talmudici passim. Magistri autem, quibus Io lenne est, lite rarum meta thesi , & verbis seorsim, ac aliter ac tota syntaxis pati videatur, intellectis, ea elicere, quae receptos mores seu Majorum Traditioncs firment, dupliciter hane successionein Mariis talem etiam ex legis sacrae syllabis adstruunt. Primo, ex illis verbis, Numer. xxvIii II, n, a, quod haereditatem ejus eo anguineosuo in verborum contextu supra capite Ix, allato rei te vertitur. Eleuim cum το 'NU non modo consanguineum sed Sc propinquum utriusque sexus, adeoque uxorem, denotare possit, literarum posituris paulo immutatis, dum de maritali successione disputant, fingunt hele, ac si seorsim scriptum fui stet haereditas ejur, qua ei propinqua es, sive uxoris ad eum pertinet, quod plane sacrorum verborum anagramma est. Secundo, ultima legis ejusdem verba , T IVN Nisiesurrerit in eam, id est, haereditatem, sive ut Hellenistiae, κληρον uncreis τα α ου ut haereditario juresubstantiam ejus possideat, ita sigillatim capere volunt subice hac successio.
ius specie loquuntur in acu ibi significarent, σ 18se vir excipiat eam uxorem
576쪽
DE SuCCESS. IN BON. DEF. C. XVII.
uxorem Whares. Nec sane verba seorsim lecta refragantur. Sed hi potius Ius sunt, qualibus uti amant, cum ea firmare ex sacro textu se torquentes laborant, quae e majorum Traditionibus atque superinductis, pro re nata, ubi nihil certi a Numane praescriptum est, Iegibus ad posteritatem sunt transmissa. De haere considas Baalm- rarim, Bethai. alios ad Numeri XXVII. Gemaram Babylon. ad tit.M
ha Bathnt, fol. m. praeter adiectos commentarios. Et apud veteres,
ωνπω. ita R. Jehuda apud autorem Ps thantrecta l. .eol. 2. ad illud EI Prata' inens eratu,&c. Num. xxvia. 8. ita alii. Nemope, sive ad filium devenerit haereditas ab ea transmissa, si ve ad m/rio tum, a cognatione sua plane transfertur,nec in illam redire jure saninguinis potest. Quod ex supra dictis liquet. Vide sis Maimonidem Halacha Irhoibaeu de re uxoria, cap. XXII. & Halach. μι Baloth.
IN UN PN Uxor Maratosuo omninosuccedit. At Maruin succedit in omnia uxoris Bona ex Gribarum sancito. de sancitis ejusmodi, vi de supra cap. II. AEquo is omniam abis praeferaών in x ονίου haerediιο- te, ameshaut legitima fuerit uxor, veluti vidus ducatur a Pontife
Maximo, aut repudia , aut ea cui, exuto ealceo, renunιiatum est ara
eeνdore pulari ; aut tametsi minor fueνit uxor. apuis licet maritus Νώνdus; uxoνis hares est. Adde sis Gemaram Babylon .ad tit. Gutis, seu de libellis repudii, fol. u. in utroque vero Maimonidis to eo jam citato, duo observantur inprimis monita; Alterum, hanc successio nis formulam non obtinuisse, nisi ubi ipsi uxor in potestate viri, ita scilicet ut plane uxor esset. Et plurima accedunt, quae hoc explicant. Sed ad sponsaliorum & Nuptiarum Tractatum, cui heie locus non est, attinςnt. Alterum est, non in alia uxoris bona succedere maritum praeter ea, rip Vin nrit ρ NIV qua in uxoris potestatem πρεssessionem deveneri t. Ut excludantur, quae post ejusce mortem,sive profectitia sive adventitia tantum expectabantur. II Nonne
577쪽
π DE SUCC. IN BON. DEF. CAP. XVII.
Nonne ad hujusmdodi seleessionem attinet illud Syraeidis e. XXII. 3
τασαν isto, π qua dedecomi eum) dolori est Genitori. Scilicet mer tui filia prudens, ut haereditatem leu bona, in quae Recedat maritus,aeeipiat a genitore, cui dolori est & exhaeres, si maritum dedecorae Certe ita κληρονομη usurpatur de successione Liberorum, Provem. Et vulgata in loco Syraeidis, Filia rudens hareditaε viro fluo. Vide si, item Maimonidem Halach. Semitta Veisbat, eap. XI. sube tremu ubi de Recessione maritali verba faciens, PQ na Durri
tast, inquit, ut hares ab ea accipiat Monumentumsepulchrale locum sepulturae sepositum) restituit iliud Cognatis familia e Ius, ne dedecus familia eνeniami πρ etiam ejuste ei numerant, deductostpalchri uxoώ'russa nam ejus sepeliendae sumptus ad eum attinent pretio, quod ad restitutionem in Iubilaeo attinet.
Sueeessionis Maritalis exempla. ει de divertarum tribuum haereditatis, per mutv s earum nuptias, confusionie, ae filiabis ἐπικλήροις, quibus hareditates obtigissent. Uin successionis Maritalis in sacris literis exempla notanti bina. Alterum in Iosuae XXIV. 33. alterum I. Paralip.II. 2I. Priamo in loco legitur; EIeazar of μά- Aaron mortuus est, epelierunt eum in colla Phinees filiι ejus, qui datus est ei in monte Dorusem. Neque Eleararo, utpote Pontifici, neque Levitis agrorum seu collium possessio erat. Unde igitur Phinees filio ejus in assignata tribui Ephraim portione hic collis Receptior est sentenis ita, V IN quod jure haeredi/ario acceperit sive EIeazar sive Phinees ab uxore cui superstes erat. Praeter Gemaram Babyl. adiit. Biba Rathra, fol. Iri. & Rabbenu Ascher ibi. f. χo6. e. s. consulas Iarchium, Gersomidem. & D. Κimchium ad ext3emum Iosuae. In secundo loco habetur, venit maron adfliam Machιν patris Gileari ac
cvitheam cum esset Abin sexuim in annorum, σ ιlia peperis ei Segub.
578쪽
S gub autem genuit Iair, qui habuit XXIII civitates in terra Sigeia. Nil sane XXHI. has civitates dotem fuisse filiae Machiri; ut Iarch. iα Commentario. Alii de haereditate a matre, quae ex tribu Manassia erat cujus in portione Gilead transmissa intelligunt; ut D. Κim tu, ibidem. Vide sis Numeror. XXXII. O. Deuteron. lII. I 4. Ju- dic. x. Sed sententia est, etiam receptior, haereditatem hasce eiu tares fuisse Iairo uxoriam. Limchius ibi, et an N Ui
rim,'m Rabbini nostri,pia memoria, dicunt, quod hic non es Dirin, qui memoratur in Lege Num. XXXlI. 4 i. Sed hic ILiras Se- stibissitu accepit uxorem in term Gilead, cui mortua succesu hares. Et ex bareditate uxoria fuere ei ha xxsII. civitates. Et utrumque exemplum obtervatum habes in Sepher Siphyi, ad Numeros fo I. as..col.ya. & incitata jam Gemara Bahylonia. At igitur Nuptiae helea diversarum tribuum conjugibus contractae fuere, dc a tribu altera ad alteram haereditates translatae, quod vetitum est Numeror. XXXVI. . Non migrabit possesso filiorum I elde tribu in tribum, quoniam quis arue de filiis Israelharebit in haredimie tribuι patrum suorum. Et quaeians Asia haereditatem aliquam possederit in quacunque tribu filiorum Uraei,debeseri uxor alicujuW, qui est de cognatione tribuι patris sui quoi iliινι quus de filiis suelpossideat bareia tem patrum suorum. Nec transferri debet hereditas de tribu una in tribum aliam, sed quos Airutibus sitiorum I mel adhaereat haredimi ua. Pro eo, quod est helchaνEbit & adhaereat, Ebraica veritas habet haerebunt, aut con jungemur, quod vertunt Hellenistae σποσκολληΘκονται adglutina-huntur, afungentur. . Et Vulgata versio ibi, bareims permaneat in familiar, necsibi misceantur tribus, sed ita maneant, ut a Dominos pa-
ista sunt. De qua vide sis Paulum Burgensem ad Numer. XXX VI. Iohan. Drusium ad Num. cap. XXXIX, & Petrum Lanselium in Calumniarum tui ille vocat Casau ni Disipunctionibus cap. IX. Atinoui a Magistris ita praeceptum hoc explicari solet, ut ad ipsum tempus duntaxat, quo promissa tellus divisa est, non ad sequentia secula extendatur. Unde Deciuens ex illis scitum, quod lex de haereditatibus atribu ad tribum transferendis, ' diri ' ram Nn N, non attinebat ad alia eculum prater ipsum in quo iam est. Ita R.Bechai Ha ad
579쪽
ad Numeros sol. col.3. & fol. 2oo. eol. r. 1 Tachar Ben NephtaIL Midiaν Rabba. fol. 28ti b. alii. Et hanc rem alia in Gemara utra inque, Hierosolymit. ad Baba Batseu fol. I6. col. t. & Babylon. adeund. tit. fol. rii. a. Atque animadvertenda sunt ad hane rem commata 7. 37. dei8. eapitis, xxta ibri Iudicum. Vide etiam Georgrum C dienum in Annalibus pag. 189. Ita adhaesio illa seu tempus adhaesi dis haereditatum singulis assignatatum, uti δc interdictum de mutui tribuam nuptiis, ad illud duntaxat seculum, imo ad ipsum distributionis momentum & 2cturn, ne scilicet, ante stabilitas ilibuum singularum possessiones, familiarum adeoque patrimoniorum eo n fusio alia
qua sub initio fieret, referendum est si hisce fides,3 nee ulterius Isegem illam vim sortitam esse putandum. Et de mutuis invicem tribu Dm Nuptiis in Commentariis Ebraeorum testimonia occurrunt alia lueuientissima. Consulas inprimis ea de re Misnam& utranque G maram tit. Κidoschin cap. Iv. Sed videsis Eusebium Hist. Eeelectib. I. cap. IV. Ab extremum, D. Aieronymum ad Hieremiam lib. 6. cap. 3L Andronicum Constantinopolitanum, Dialogo contra I daeos cap. XXXVIII. Lyranum ad Numeris XXXVI. D. Thom. I. r. quaest. ros. art. a. Ad secundum argumentum, Baronium AnnaI. Ecclesiast. apparat. F. 36. Casaubon. Exercitat..I. l, Ludovie. Molinam de Iustitiali Iure Trin. Iro dispo 28. concluLyo& scriptores de Genealogia Christi. Atqui & observandimest, Hellenissas Numero XXVII. ii. verba illa, dubitis hareditatem e in consanguineo ejus pro pinquiori qui fueris ' IV UIDI de eognatione et M , vertere δωσετε του κληρον εἰαν τῶ ἐγωω α- ἔκ ἡ φυλῆς viris κληρονομῆσα Fin , dabitis haressitatem propinquiori eisu consanguineo ex tribu ejud, ut iure hareditario in bona Uinsuceeaeae. Re si mens Iegis fui fit illius, Consanguineos ex tribu legitimos duntaxat fieri posse haea redes. unde Licinius Ruffinus in ColIatione Legum Romanarum &Iudaiearum si is autor sit; de qua re consulas v. CL Marquardum Freherum in Parergon lib. t. cap. IX. tit. de Leotima Ivice μου I gem de Haereditatibus saeram ad hune modum eitat; Homo si decesseris U' filios non habuerit, dabitis his editae em proximo eorum de tria u e δε repossidebis omnia ejuri Et vide infra ad extrernum cap.
XXIII. ubi de nuptiis filiatum Zelophe hadi, ex Iosepho. Sed φυλ ac tribus f si modo ita φυλἰώ in Hellenistis ibi riada' non pro tri
580쪽
bulibus, qua in duodeeim partes distinguebantur, sumendum, sed
arctiori sensu, pro cognatis. Nam tribue, quae duodecim erant, porquae etiam peripti λην Hellenistis, denotari solet. Ubi vero pro Pinno , ut heic, φυλὴ substituitur , non ' hum ea notione, sed -τεγὼν συγ-υμαν, familiam Cognationem seu genuae sanguine proximum, ut alibi non raro, significat. Aliter sane mepos ex filia in aliam tribum collocata, avo, sine liberis defuncto, sec.
cedere nequibat. Quod vero de filiabus ἔπικληενιο hese habent Viri Magni,id est eis quae haereditate beatae erant quales Zelophelhadi; ac fiad ejusmodi duntaxat filias lex illa Nuptiarum attinuisset,uti similis texolim, apud Athenienses; id a Magiitris agnosci nondum comperio. Quin nee locus ille Epiphanii in haeresi Antidieomarianitarum lib. ii , haeres78δ ad hanc rem mihi omnino videtur lpectare. Verba ibi fiunt de Nuptiis Iosephi dc B. Virginis. Et adjicitur κληρωνεις τουθ άναγκα σαντων ἀυτlis ἔκειν, quod vertendum vultVir quidam summus, quum juna hare ditatis quam possidebat, eo stram adegissent, ae fi filiam eam fuisse ἐπίκληρον seu, cui haereditas obtigisset,ibi innuerat Epiphanius. Certe in illis verbis nihil videre queo, praeter praestitutam a providen tia divina,quae falli nequit, sortem, qua Iosepho conjuncta est. Nec de haereditatibus aut earum jure locus ullatenus est capiendus. Unde αrecte sane Dionysius Petavius vertit, quo istamsortis necessitas adduxerat. Id quod firmatur verbis ejusdem patris paulo post in eadem haeresi sequentibus, άμ. 2 sικοψολία τῆD Bληφι τ κλῆρον ταπτάγμα , quod recte etiam Petavius; sed, quod Proviaeentia mispostulabat, ea rebus est ora atque eonditio tribucr. Non magis illic κλῆροι quam κληei. heste hareditatem significat, unde etiam, primo in loco, sortibvi cogentibus usam adhoe venire, substituit Ianus Cornarius. Ipse etiam in Ancorato Epiphanius, οἰοισἐφ, inquit, γρυν ων, ἀνάγκίω τ κληρω βααο νωι ἐπὶ Σηρους ἡ ἀγάω9ι κας ὲκ ta Φυλια, ιιt τάς - ναου αανοένους, dcc. ἔλας κληροντἰ- άγιαν Παρθενον Μαε ἄν. Ioseph et exiliens ac py-- juxta neces stem sortium conjectarum Wo piduis re caelibibus, in tribu unaquas n virgines in temp. o, Fc.aee te, unasortem,Sanctam Virginem Mariam. Ubi trianifestum est κλων ad haereditatis remuturiquam omnino attinire. Sed quid interea est illud Raphaesis