Græca scholia scriptoris anonymi in Homeri Iliados lib. 1. Antonius Bongiovanni ex vet. codice bibliothecæ Venetæ d. Marci eruit, latine interpretatus est, notisque illustravit

51쪽

λάε ter ἐπὶ vult nostri In γαρ πάντων π κεχοι , Q φ δε- omnibus enim praedictis, quemadm ταυΘα ἐλειπει . dum & hoc loco deficit καλωι , recte se baberet.

venero.

Imponamvis, er ipsam CH eida paretiam genas Coricena re De amus, oe aliquis prage itis ex proceribus si,13 a. ostendens imperium omnibus invisum esse, maxime vero Achillis sociis. Ulyssis autem praemium fuit Laodice Cycni filia . Horum vero

meminit, quia alter genere propinquus, alter in ejus intimis maximeque necessariis fuit. Hi videlicet eo defuncto corpus custodierunt; &soli legatorum munus ad ipsum , dum vi-vcret , Obierunt. Ad vocem autem γεραο sistenda est oratio; reliqua iis quae subinde sequuntur adnectenda , ne verbum ελων bis in eodem Or

tionis membro possium, fastidium exhibere icctori videatur. I 3 3. Absurdum est hos quoque una cum Achille injuria assicere, qui nihil injusti malive secerunt. Solutio patet

52쪽

IN LIB. I.

ex persona , quippe quum uterque Achillis amicus statuatur. I 3 . Interrogatio. Quam ob caussam Agamemnon in altercationibus cum Achille semper Ajacis & Ulyssis m minit Nam cum ablaturum te praemium ei minatur ait: vel tuum, vel jacis, vel in sis praemium auferam. Et paullo post quum rumitteru Cht yseidem statuit, haec habet: unus vero quispiam praefectus sit vel .aiax , meI Idomeneus, vel divinus in stes , vel tu Pelide omnium terribilissime virorum. Si quidem quum dedecore assecturum seAchillem minatur,cum Achille Aiacem & Ulysium recenset; quum V cro Chryseidem ad Deum remittere de cernit , de tribus , Ajace nimirum , Ulysse,& Achille, unum se emi ilurum pollicetur . Ncmpe quum ignominiam se Achilli illaturum minatur, primum locum inter alios ei tribuit tali pacto:

vel tuum , vel Aiacis Franuum venisns, vel UI sis abducam : quum vero pro Graecis sacrificandum erat, postremo loco cum recenset hoc modo : veIAiax, vel Idomeneus, vel diminus Ulisses,mel tu Pelide Solutio patct ex eo,

quod hi vidcbantur in Achillis intimis maximeque necessariis esse. Quocirca ipse quoque Nestor quum lcgatos ad Achillem recenset, hos eligit;& Achilles quum accedentcs eos ad secernit , alacri animo cxcipit , atque amplectitur, de amici ci ae foedus, quo inter 1 e juncti erant , confitetur his

53쪽

μασι φυλασσει πνον.

rum amicissimi estis, &sAete ,sane amiaci viri venistis. Hos igitur una cum Achille dedecore afficit, di recenset, quia ei amicissimi erant. I 3 s. Pic & ut regem decet in aliud tempus orationem transfert; & novit id consilii, quod caeperat, recte se habere; alias enim id non egisset. 136. Verbis cum imperio ac potestate utitur, & unum quod est donum in divisione multiplex facit. Est a tem in oratione & similiter desinens quae dicitur figura. I 3 7. Vox ἐπι δῖς acuenda est; manat enim a plurali nominat. ἐπι-δῶς,

idonei. Adverbia vero, quae a nominibus originem trahunt, eundem reti nent tonum , quem ipsemet nomina praeserunt.

13 8. Ad quem communia consili reseruntur. Per illud autem huc navis pcieiectum ostendit.

54쪽

IN LIB. I. ILIADOS.

VA ut ad insidias eat, vel adversur uirassitito pugnes ρNon enim ego Trojanoram gratia venilestius.

I 3ς. Permulcet ac delinit eorum animos, quos per minas una cum Achille injuria affecisse sibi videtur , iccirco interponens Idomeneum, ne ad lari videretur. Illud vero observat, dum est quum dedecus se illaturum minatur, Achillem praeponere; quum vero pro Graecis abeundo sacrificandum erat,eum postremo loco cum ignominia recensere. I o. Ut abeundo placetur , vel abire nolens, ipse pestis caussa dicatur .

IψI. Pro ήμιν, nobis pronom. juxta Doricam dialectum . Pronomina porro quando definitam habent significationem, eundem tonum retinent, ut e nobis hoc apparuit . mobis animo suciscenseo ; quando vero absolutae sunt significationis , accentum in praecedentem syllabam transserunt, ut ibi: si vobis videtur hoc melius . Nobis contiamtum creturbet .

I a. Est adverbium. Qustret aliquis unde manet Apollodorus duplicem in eo admittit paragogens Her dianus vero unam tanquam a verbo circumflexo manantem tali pacto . Quemadmodum enim ab κρεμαι, quiesco fit κρεμα, quiete, & a mγῶ, is eo σίγα, tacite , ut apud Sophoclem : non tacebis , neque demes timorem Θ sic ab δρῶ,

55쪽

Dideo, & praeposit Ione ibo fit ζωουρὰ r& per pleonasmum literi delia ὐποδρα, quod significat torvis oculis aspicere. Alio quoque modo etymologia illius vocis reddi potest. Nimirum est verisbum δρω , quod fgnificat ελεπω ,hpicio , ex quo δρώις , & σράμα . A verbo itaq. δρω fit δρε , & cum praepositione baro fit ὐποδρα , quod

fgnificat torve aspicere. Illinc manat etiam δραπέος,fugitivus . Herodianus vero adserit eam vocem ex ὐποδρα, torius descendere, & accentu, inquit, acuto notatur, quia Omnia adverbia

in C. desinentia, nisi a praepositione

fiant , acuuntur. Ut exemplo sunt rfletu autem a latere basia latens, άωνῖξ, ἐναλαξ, κουρὶξ . Dixit autem nis a praepositane fiant, idq. ut exciperetur πέειε, circum. At παρες latius patet;

quando enim acuitur, non est ad verisbium , sed duas praepositiones in se complectitur. Excipitur a praedicta Herodiani regula re απας,senis,idque quod in simplici ejus significatione habere deberet, incompositione praese- fert accentum videlicet in ultima quippe, quum dicatur μαξ α λῶς

άπαξαπλως. VOX porro υποδραξ abjecta litera conson. accentum in praec dentem syllabam transtulit; quod enim accidit in ανυς η e ανιπς, δισπος ς δεσποτης, idem quoq. evenit in voce υπο- δρας , ablata videlicet litera conson. accentus in praecedentem rejicitur. I 3.

56쪽

IN LIB. I. ILIADOS .

ui II 3. Novum contentionis genus justa ira deterius delineavit per ea verba : oculi vero ei igni micanti s miles erant. Vox autem ἰmωμένε idem sonat ac perspicuam impudentiam praeses rens, sumpta metaphora a veste, quae extrinseca est, & ab omnibus conspiacitur. Istiusmodi sane naturae cst avarus , quippe qui suam impudentiam in propatulo gerat. omissa porro disputatione praemii, quod superius & infra jactitat, communes injurias persequititur , artificiose injuriam sibi illatam

omnibus communem faciens,populumque adversusAgamemnonemconcitans.

I q. Hujusmodi voces si extra compositionem sumantur , mediae sunt significationis ; compositae vero prinbrum significant . Ut ο ια ἰθίειν , opsonia comedere, & οψeφαγῶν, resonia devorare. Ait igitur ejusmodi quaestibus addictum fuisse Agamemnonem,

quales nunquam audivimus. Retinet autem accentum a φρην translatum ;caetera Vero in praecedentem syllabam transferunt, ut K πιμνον , Agamemnon , praeter Λακεδίμον , Lacedaemon. Aliud . Componitur a κερδαλεον , lucrinum, dc φρενα , mentem κερδαλερν autem manat a κερδανω, quod significat lucrifacio, & hoc fit a κέαρ, cor, &ί,οe, laus, hoc est qui cor exhilarat. I s. Hoc dicit vel per indignationem, vel obiurgationem. F I 6.

57쪽

ρμς. H' ιδον ἐλΘψγου γ t Φασὶ I 6. Quidam hoc loco Poetam de μήν τινες me, is πλου λέγειν, εγὼ δε navigatione loqui ajunt; ego vero de αν φημὶ , ηινα δύο κινδυνωο eυ- insidiis intelligendum esse sentio, ut o misi , ον μεν miν αυτέ- ως duo simul pericula definiat. Optim

ιδιον, o ν άε mν οχλων ως κεινών , tum unum tanquam proprium, multi. κεκεῖ. ύδεπον ἐς πολιμ ν ααα λαω , tudinis alterum tanquam commune , ουτ -λοχον Araia . ut & ibi: nunquam ad bellum una cum populo , neque ad insidias ire una cum optimatibus ausus es.

τρατευσαντι. exercitum duxerit.

ρμή. Ουτί μοι Γαιά εἰσι A me I 8. Duo simul ostendit ; unum μἐν δουλοῖ ora οῦκ οἰκειαν πόσαισιν mς quod justam ac rationabilem caussam

-, quod idem sonat, inquit laudatus Suidas, ae si MI', in insidiis. a. οἰ Δ-ῶς δε αν. Ioannes Grammaticus, & Corinthus de dialectis tradunt eam re-

58쪽

expeditionis contra Trojanos non habet ; alterum quod alias si haberet, exercitum in Trojam duceret, vel propter boves abactas, vel terram devastatam.

I st. Extollens gratiam laudat

patriam. I Fo. Generaliter particula confirmativa circumsectitur. I I. Qualis & quanta enunciatio ex intervallis montium, terrae, & m ris i Per epitheta vero montium altis tudinem, & maris asperitatem den

I s a. Interea dum caussam suam defendit &juste conqueritur probrosa in Agamemnonem verba jactat, ira convicia suppeditante.

III tiri N.n Di tuique gratia, o caninum os, Trojanos, quos neque remereris, neque curas: Te vero misι praemιum altituram mιnaris,

At majorem panem impetuos selli Nanus mea gubernanι sed si qtiango diuisio renisi geris ,

Is 3. Poenas a Troianis repetentes Menelao . Tacite autem ita loquitur, haec tui caussa nos patimur, Men lae , qui propter te in Trojam exercitum duximus. I sq. Ab άρνος, & υμοῦν quod idem sonat ac pellis; Veteres enim per agni pel-

59쪽

αἰpelles commutationes faciebant. Abusive itaque hoc loco sumitur. Is s. Nos videlicet qui comitat, sumus te, vel qui laboribus susceptis defatigati sumus; vel Troianos, quibus ipse neglectis de puella diis

I16. Quod alii justis de caussi si quidem laboravi mihi dederunt,

illud tu mihi ablaturum minaris . 3 y7. Pro ἔχομεν; perspicuae autem narrationis est ea quae facta sunt perinde ac si modo fierent referre. I 1 8. Sua praeclara facinora in meis dium affert, ex quo auditoribus blanis ditur eorumque benevolentiam sibi conciliat quandoquidem coram cis adstantibus caussam suam defendebat.

Cum legatis autem differens acrius imvehitur, & ait: duodecim cum naἘibus urbes . Ex eo autem quod obiter sua praeclare gesta meminerit, ab auditoribus benevolentiam non odium reportavit . Summa vero est Agamemnonis

aviditas quippe qui,quum in divisione plus quam jus patitur sibi assumat, ne

hoc quidem contentus sit. Is 9. Acquirens, vel ferens. I 6 o. A πολυ, multum, & άfer σω , in-

furgo, cujus lato AD , ex quo Tli,

I 6 I. Redarguitur perinde ac si non aequaliter praedam semper divideret , sed omnia saepe sibi assumeret o

Tibi

I. Tων αα ου--- , ἄπιοῦν mem--μεν- Congruit cum his interpretatio apud Barne

60쪽

IN LIB. I.

T hι praemitim erit multo maius; ego par utim. I sitim queBahens leniam ad naves, posρtiam defessas ero pugnando. sitiare abito in Phihiam ςtioniam mulso satius es Domtim aractim naυibtis nigris: neque re puto, Me inhonormias ρtium A, divitias o opes exhausurum .m e atirem respondis pinea rex virorum Aga.

memnon,

Fugias Iane , s liba animus est: neque te ego Rogo graιιa mei manere : me adis eram ,

I 6 a. Quia ex suis praeclare gestis partum erat; hujusmodi enim bonorum acquisitio oblectat animum , contraria torquet. Liberale porro est non propter opes , scd propter virtutem labores perferre. I 63. Herodianus & Aristarchus scribunt ε- κε : qui vero ἐπήν legunt , illud κεκαμω conjunctim esse. runt; cujusmodi sunt illa H λαχωπι,& πεmύΘωντα , quod & melius cst. Saepe ctiam utraeque conjunctiones simul unitae reperiuntur, ut ibi, ας ουιτ

I 6 . Acriter cum perstringit dum dicit bellum ad cum finem adim

venisse, ut OpcS compararct.

161. Discessum fugam dcnominat, eum pudore suffundens. 166. Apud Poetam plura significat,

nempe iram , ut ibi, ira vero me. . . a Iove nutritorum Regum I animam, ut

illud , dulci anima privavit; cupidita

tem ,