Illustratio sacri patrimonij seu De bonis et possessionibus Ecclesiarum. Vbi agitur de veteris & nouae legis sacerdotum censibus, ... Auctore Nicolao Le Maistre ..

발행: 1636년

분량: 696페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

261쪽

nutis bestiis υegmenta vero Scorpor ilia σ coopertoria Rex prouideat, res0tersi m libros gyikopus. Vbi animaduerte singularem Regis pietatem, qui ornandi altaris sibi curam retinuit, quasi alia quam regia manu dedeceret Christi thalamum insterni. Vecti- Rege, c,- galem ergo Coronam Sacrosanctis altaribus op- ωὐ- pignerauit,qui sciebat summum Imperium in Dei

L. seruitute Versari. Huius exemplum secutus La dista us Ecclesiis vastatis voluit ornamenta ex aerario Regio suppeditari lib. I. Decretorum cap. 7.tassislatis Ecclesias propter sedιιιonem dolatM aut eombustia iussu P se is parochiani restaurent, calices m vestimenta ex sumptu Regis dentur,libros Epistopi prouideat. Quod vero mansum alij passim canones appellant, id Concilium Valentinum Colonicam appellat. Nam vult propo te Ecclesiae, tradi a fundatoribus Colonicam vellitam, id est mansum vestitum de instructum mancipiis, bobus, armentis, totoque instrumento rustico, ut clarius patebit agendo de mansis. Itaque si e dotem Ecclesiasti-v2h oh.m cam paroeciarum singularum praefinit. Saculares C 'φος s. 9 fideles laici si condere Baliticas )oluerint in praediis suis

sicut edictum piissimorum Augustorum continet etn. Colonicam vestitam cum tribus mancipiis donationis graria eis conferant, moxque Episcoporum iuri 2 sanctaematris Ecclesia eandem Basilicam submittant. Sanctissime vero prospectum est, ne mansus aut reditus Ecclesiarum parochialium ullo onere premerentur, neve ex earum dote & facultatibus vllum censum laici praecerperent,quod tamen

sibi

Colonica .estita.

262쪽

sibi temere arrogabant Ecclesiarum fundatores Concilium Troileianum can. 6. Metensiacan. 2. Coloniente canone . Valentinum can. 2. Item TI Oileiana

quia parochiales prel teri indigne a secularibus pre- ME L muntur, nullaque reuerentia sacer Iotan gradui as ali- 'D: ' quibus siematur, tarquia possessiuncula vel dotes, Ea - CM 4. licis collatae irreuerenter augeruntur oec. placuit ut ipsi Presbyteri sub Episcopis quibu/ adiutores siunt, maneant: c uer μὴ matre Eccles .i libere quiete ossicium f. ccl: sia sit cum exenuantur .istes vero a fidelibin designatae Basili' i M. c i, rcis , d hoc quod statutum est ab eis mindicentur , nullaquer dbibitio conses inde a quolibet secularι exigatur. Vt vero partaciarum reditus, vel tenues cssent, vel opinainta oportebat parce cos, sibi plures aut pauciorcs Clericos in contorti hi adsciscere. Itaque nonnumquam Paroeci, Sacerdotes alios apud se habebant. qui vicariam operam praestarcnt, non-

mero Clericorum quo nomine etiam Sacerdotes C '' possunt intelligi ) loquitur Canon Emerit ensis Concili j decimus octauus quo statuitur, ut Par O- ichitani Presbyteri pio facultatum suarum modulo, certum apud se alant Clericoram numerum. Instruit lυec sancta Synoilis, τι omnes parochitani res-0trri, iuxta d/t in rebus sibi a D o creditis si nil, ni R. bmre virtutem, de Scclesine su amilia Coricos sibi faciant, quosper bonam voluntatem ita nutriant, ut Pium sane irim digne per ag/nt, cyr ad servitium tu'm aptos eos habeant. ι et iam victum 'vostitum ἀι θ n tione Presbyteri m robantur. PGu tero suo, at Me et itaIi

263쪽

Concit. v sensecundum

Can. a.

, De bonis est possessionibus Ecclesiarum. Ecclesi e Od lis esse debent, '

Diaconos vero aliquando secum habebant Presbyteri parochitani. Etsi quando morbo sontico laborantes Dominico die sacra facere non possent, ac sermonem habere ad populum, Diaco

ni in eorum vicem suffecti, non quidem concionabantur, sed sanctorum satrum Homilias recitabant. Liquet ex Canone secundo Concili j Ua sensis secudi , ex quo etiam coniicere est parochi ta nos Presbyteros non semper habuisse potestate in concionandi. Hoc etiam pro ad catione omnium Ecclesiarum, σ prc utilitate totius populi nobis placuit, minon solum in ciuitatibus, sed etiam in omnιbus parochiis verbum faciendi daremus Pre bieris potestatem'. '

it aut si Presbν ter ahqua infirmitate prohibente per stipsum

non potuerit pradicare , sanctorum Patrum Hemiliae a

Diaconibus recitentur.

De onere vero alendorum in familia lectorum,& aliorum inferioris subselli j Clericorum idem Concilium Vas ense, Canone primo. Omnes PreFbyteri, qui sunt in Parochis constitati, secundum con ustudinem quam per toram 'alium satis salubriter teneti cognouimuι, Iuniores Letitores quantocumque sine dxori habuerint,secum in domo, ibi ipsi habitare videntur recipiant: er eos, quomodo boni patres, spiritu uter num trientes Psalmos parare,diuinis Lectionibus insistere, σin lege Domini erudire contendant, oec'

Hoc autem animaduertendum, quod licet parochitanis Presbyteris,aut parochiam relinquere, atque ad aliam migrare nefas esset, ut Canones

264쪽

Liber fecundus. 43 Apostolorum prohibent , adeoque non prius alicui titulo possent inseri quam stabilitatem promisissent, ut habetur lib. o cap. IOS. Attamen ali- . quando legimus eos e parochiis suis excitos , & eap. 8.euocatos fuisse iussu Epicopi, in urbem matricem, ut illorum studio, de industria in sacris obeundis, ac componenda Dioecesi commodius Vterentur. Tum non amplius Parochiani, sed Cathedrales . dicebantur. Neque vero propterea iure, M ptaero gatiua percipiendorum in parochiis fructuum carebant , sed constituto illic Presbytero 'annum dabant stipendium reliquis interim obuentionibus D ''ς όt

sibi releruatis. Quae consuetudo maxime locum si habuit in Hispaniae regionibus, nam in Concilio Emerit ensi. Eligit mnammitas nostra , ut omnea Efficopos Prouincia nostrae, si voluerint de parochranis Presbyteris, atque Diaconibus cathedralem sibi in prιncipali Ecclesi acere, maneat per omnia licentia. Hi tamen qui

fuerint traducti, humititatem digne Epscoposuo teneant, Condit. cr eo bonore ac reuerentia habeantur, σ venerentur in ἡ ' ρς

Cathedrah Ecclesia, sicut hi quos constarfuisse ordinatos in ea. Et quamuis ab Epistvo suo stipedi, caussa aliquid

per bonum obedientiam accipiant : ab Ecclesiis tamen in quibus consecrati sunt, vela rebus earum extranei non

maneant, sed Pontificati electione, Presbyteri ipsius ordinatione Presbyter alius instituatur, qui sanctum ossicium peragat, σ dscretione prioris Presbteri victum σvestitum rationabiliter isti ministretur. Vtrum vero uni, &eidem Presbytero liceret plures parochias obtinere, aut eandem parochiam.

265쪽

α 6 Te bo i, ct posse ionibus Ec uarum. a pluribus Presbyteris regi, non est huius lecidis

ceptare. illud obiter dicam cum tenues essen. Ecclesiarum reditus, perna um Olim Vm Pre bytero, plures Ecclesilas habere, & diebus Dominicis, in ricilium singulis illiarum sacrificium offerre , ut patet exean.1,. ' Emerit ensi Canone 19. Postea vero Concilium ebis. i. r. Toletanum decimum sextum sanxiet, ne plures ieraue .c- s. Ecclesiae uni presbytero subderentur , sed quarcth; .ub i. susscienti dote instructae essent, Sacerdotem pro P prium haberent, sin minus aliis coniungerentur. Ecclesiis. Eodem modo decreuerunt Reges nostri primo Capitularium, cap. 32. dc In tertia addi tione Ludovici. capit 96. s

PRaeter eas,quae in urbe essent paroecias,tria eΣ - tra urbem carumdem genera reperio. Quam diuisionem sic censeo instituendam. Parce clas, vel unius domus ac villae angustiis conclusas, vel pluriu villaru finibus ac terminis circus criptas OriC-

talis Ecclesia habuit. Quae unica tantum domo fi-

266쪽

Liber sic ndus. 247 niebatur par oeciae illae Monoeciae dicuntur, siue V t ob; se,. Photius m μνοικία. Vbi enim parochiarum men tione facit, earumque posscsIionem ait tricennali praescriptione acquiri, ius istud ad par Cecias non tantum cia,e via. dictas sed etiam ad par Cecias, quas .is. Γους appellat,ait extendi ωυ ν άμά

Hουσα , Decretum est ut Episcopi citra controuersiam obtineant regiones a se triginta anms pqs Fas , se sint rurales seu paruae , quae etiam , ω ο , hoc estetnam tantum domum habentes dicuntur siue ετόειοι, id est multos habitatores habentes, drc. Vbi apparet eas parincias , quae raros haberent aceolas dictas Monoecia. Uel certe quemadmodum in Gallia ita&in Oriente domus etapi quae parochiarum iuredi prerogatiua utebantur. Quae vero parceciae plures familias completebantur, vel in luburbiis, vel in pagis extra urbem plures haerat costitutae paroecis vero omni b Q υ. fieri di ita ilias' nefa S erat,vbbaduerte quod qui praeerat domibus magnatum illi steυο Ἀρει dicebatur, qui autem rusticis suburbiis praeerant,erantque velut capita in- Synodus colarum ad res eorum tractadas, illimis est, hoc '' ''eit maiores dicebantur. Eam vero curam vetat 'ς toti

Clericos obire Synodus Septima. Nam cum OdeSviri animaduerterent Patres, Clericorum complureS tionem de

splendore , & pompa ciuitatis illectos migrare suis paroeciis, & eas desertas relinquere, ac Con 'g'

267쪽

Σ 8 De bonis re possesionibus Ecclesiarum, stantinopoli Oratoriis sese addicere Magnatum, aduersus eiuscemodi transfugas edidit hunc Ca-nonem , Quoniam nonnulli Clerici Canonicas con*tiitiones circumscribentes, flua reis Za parochia in alias excurrunt , it plurimum autem in hac a Deo etis oditam imperiali υrbe,etiam sest apud Principes locant, , in eorum oratoriis misisfaciunt eos ne proprio Fpi copo σConstantinopolitano non licet in quavis aede vi Ecclesia r

cipi. Si quis autem hoc fecerit si perseueret deponatur, σα si quis autem eorum qui arcuntur maiores πιν curationi id est domestica curam familiet magnatum obtinere deprehensus fuerit ves cesset , mel deponatur, potius autem ad docendos pueros S seruos aecedat legens eisdiuinas scripturas. Ad hoc enim etiam sacerdotum sortivi est. εEt quo Canone patet eos, qui μ' συυς siue maiores se facerent e sacerdotum Catalogo fuisse, 2,όλά . lablatos na illa Verba cesset aut deponatur -υ-υ λη' κ α θ ρεἱ, , censiura in Ecclesiasticos homines fere I'' ri solita significant. Omnino vero nominis istius 4r 'φ4 significatione prodit Balsamon , mi λε

dicuntur curatores agrestium , quae in suburbiis siunt. Quae in villis aut in pagis erant Ecclesiae simplici vocabulo dicuntur ετρορ ιοι siue ετ μειοι. Ita Concilium Ancyranum A. , άὰπ Rpppr/x- morum autem inter presbyteros po-Can. i,. stremum locum fuisse, docet sacri Canones. Nam

neque praesente Episcopo, neq; praesentibus pres

268쪽

Liter fecun m. 249byteris ciuitatis poterant sacrum facere, &m v lferia celebrare in ciuitate, siue ut ait Concilium An

citatur a Zacharia epistola nona ad Pi pinum Mλ- et iesin i,. iorem domus. Erant Vero inter presbyteros Vica- apisi a

nos, qui singulari dignitate polleret, & propterea

quod primum locum in eorum numero occupabant, dicti sunt Proto papa des. Ad exemplum forte urbis Constantinopolitanae, in qua erat Proto papas , qui praeerat toti comnium sacerdotum ordini. de quo Codmus in sexta Pentade officiorum Ecclesialficorum, S eruditus eius Interpres Gret- off. e a. serus, ad idem caput Hunc vero Proto papa dem ciest v, usurpasse licentiam dandi epistolas pacificas siue ς' Ἀμφcommunicatorias patet ex scholiis Balsamonis ad tali mori Canonem octauum Antiochenae synodi. AM .s De parochiis vero intra urbem Constantinopolim sitis non multa, nec rara ad dicendum oc

Vnum hoc sese offert, nempe in urbe duo fuisse genera Par clarum ; Quaedam enim regimini us hvde administrationi maioris Ecclesiae suberant, ae 'taedis

per eius Canonicos, seu Clericos regebantur. h.νω''S' Quaedam vero sui erant iuris, nec alio nomine Ecclesiain maiorem colebant, quam eo, quo Dice cesse .s matricem ac fontem venerari caeterae tenentur parochiae.

Quas parochias administrabant clerici maioris Ecclesiae, illae proprios facerdotes ac parochos non habuerunt. Sed in eas Ecclesias suo ordine

269쪽

11 o. De bonis σ passioni us Ecclesiarum. suisque vicibus commigrabant singuli Canovi.

corum, iisque defungebantur ossiciis, quae ad cu- . ram,& salutem animarum pertinet Itaque neque dotem propriam habebant istae parce ciat, sed earu facultates ac reditus , erant cum reditibus maioris Ecclesiae confusi. Eius generis , & condi. tionis erat Constantinopoli Ecclesia sancta Maiariae, quam Verrina extruxerat, & Ecclesia sancti martyris Theodori, de quibus sermo est Nouel

la 3. μὶ d. terminatus sit numerus, s c. Iustiniana. Et fine Reuerendisi Cleficorum sacro- sancia maio- . . m. toris Ecclesia regiaevois nostrae m insura certis sinibus defcripta, In arcium admodum contracta erat, quo tepore

sola aάhuc erat Sacrosancta maior Ecclesia. GPostquam ero, oe veneranda domus sinctae gloriost virginis D cique genitricis Mariae, in vicinia S crosan diae maioris Eccbs positit, ab ipsa piae memoriae V erint capit eAstrui, item religiosa dom sancti martyris Theodori a Db cio gloriosae memor iae consecrata , m venera L Lm κε sanctae frenes , Sacro AEnctae maiori Ecclesie copulataf:ιrt, redigere pia ne numerum ad Teterem formam imposi sibile θῖ. Neque enim tot simul Fccisiis pauci ra filiamsi ficere plint, quandoquidem nuca harum trium adium peculiares Chricos babeat, sed pro communt us. Utatur. Vs, qui ad Sa rosanctam maiorem Ecclosiam orninent qui omnes eas ordine , m veru:i in orbem o e.,n: est Crain eiso Fria concelebrant.

Aliae erant parochiae in urbe Constantinopolitana, quae proprios Sacerdotes, ac priuatos redi-es.. i'''' tuo habuerunt: de quibus eadem Nouella s. Sic loquitur

270쪽

Liber sicundus. ' . 2II quitur Iustinianus. Sed neque in aliis Ecclesiis quae alimenta, oe sumptus ex Sacrosanm Maiore Ecclesia

non habent, conueniens est )t ordinandorum in ipsis multitudo intromittatur, aut mensura iniιio in illa statuta transiendatur.

De Episcopatuum origine, dote aefundatione. Locus E copalibis infula idoneus quis sit. Tuambae Regis Histaniae irritus conatus in nouis Epistopatibus fin

suetudo ,σSotharum circa Episcopatus. In ina ciuitate non sunt plures Episcopi. Explicantarsubscriptiones conciliorum Hillaniae. Et de pluribusti ea

d mside scopis. AEDdi, Remensis in Epistopatu Dunensi fundando audacia. Laudunum CLuatum quomodo Episcopatus. INtegro volumine opus esset ad Episcopatuum origines sigillatim recludendas : tam ill ut re negotium hic non aggredimur, quod operae longioris, & prolixioris stii dij est quam trimestris. Si quando vota Illustrissimorum Galliae Praesulum fauerint & reclusis tabulariis licuerit antiquitatis lustrare monimenta, stylum tam heroico argu mento secrabinrus, in quo,etiam conatus gloriam sperat, in quo habet ubi se exerceat pietas,eorum. H

SEARCH

MENU NAVIGATION