장음표시 사용
331쪽
391. De bonis Eccisartin inθecie. esse crederent quod aut patresque Deo abstule orant, N: impietatis fructum peculium esse ducerent militare: seu quod fatetur rapinam qui reddit, & latrocinia maiorum accusat , qui eorum praedam quantumuis infamem reiicit: Aliunde vero res parochialium Ecclesiarum constat a nobilibus quibus aliquid inerat religionis, traditas fuisse Mon alteriis , Abbatiis; adeoque tam pingues &opulentae domus spoliis parochorum creuerunt, qui vix earum rerum exiguam nunc portionem recipiunt quas totas olim possidebant. Huius rei plurima habem is exempla in historia praesertim Normanorum. Si quidem in hac parte regni sub primis Ducibus reces Christianis Nobi .les &Magnates summam in Ecclesias potestatem exercebant , & eas quasi titulo dominis possidebant. Quippe istis temporibus, emi & vendi Ecclesias in Normania scelus non erat. sed Abbates ad augendas res suas a militibus, seu Nobilibus eas
De Abbate Uticensi sic habet o dericus Vitalis sub Guillelmo secundo. Ecclesiam sancta AIar ae de Bosco a stupradicto Canobio prisco tempore constructam, cum sua ibiprsente comparauit Theodoricis ιικs a Guillelmo, o Roberto filiis Rodulphi cognomento Frafuit, decem σ octo libris, sicut tenuerat eam quidam Monachis nomine Placiduι. Praeterea etendidit Hubertus
Deuncius praedicto Abbati, Ecclesiam eiusdem millae, σ
Vt ergo omnia illic erant venalia,sic quoque
332쪽
Lger tertiue. 3 3 terrae,seu mansi presbyterales nonnunquam vendebantur ab iniquis possietaribus. Italaem Odericus refert Ecclesiam sancti Martini. super qu-uium Uacoli, Monachis Uticensibus venditam una cum terra Presbyteri. Tcrra autem Presbyteriistis temporibus mansum Presbyteralem significat, de quo nunc agimus. Vnde nunquam exprimitur quot iugera habeat terra Presbyteri, quia certa erat eius mensura. Robertus, inquit, Helonis filius consentientibus ἡπ condonantibus eius Dominis ιlelmo, sicilicet atque Rodberto cum flijs m nepotibus eorum, Ecclesiam sancti Martini stuperfluuium Vacoli Monachis praefati coenobi, vendidit in eodem loco temram Fresbieri , cum alia terra octo carrucarum,quam
Vt autem vendi, sic dari Ecclesias' Monachis consuetudo erat, &uniuersiam decimam ijs ad&ci. Exempla plurima sunt apud eundem auctorem, Possessiones, inquit, quas Robertus m urio, σ oi ea, ,ibaxnaldus filii Roberti de sirent main illio, pro salute sua Uticen si Ecclesiise tradiderunt, basiunt. In Nucereto, Ecclesia cum omni decima,m terra Presbter, cumarabili terra trium Carrucarum. Et paulo post. Ecclesiam de Louignero, cum terra Presbyteri. Et pagina sequenti. Villam quoque qua vocatur Meldori, m Ecclesiam ἀe Limboth ,eum terra Presbyteri. Et paulo post enumeratis pluribus donationu generibus. Hre omnia, inquit, libenter dederut pro redemptione animarum sisarum, cum omnibus δecimis, m terris Presbterorum.
Quibus in donationibus iustitiam magis agnosco
333쪽
quam pietatem, nec enim sua donabant, sed aliena restituebanti
Addendum non solum Nobiles, sed Episcopo
rum complures, Ecclesias dc mansos Presbyterales Monalleriis dedisse. Nec solos Galliaru parochos morbus hic amauit, sed in Germania, te uni uersis prope imperij partibus, res Ecclesiarum ad Monachos, & Collegia Canonicorum transierunt, adeoque prope nudi & in uelles remansere Villarum Sacerdotes, & ad turpem mendicitatem
copulsi , post quam Collegia dc Abbatias suis opibus, ac bonis ditauerunt. Quamobrem saepius actum in Conciliis quomodo parochorum extremae paupertati contuleretur, iique Ecclesiarum comoda sentirent, in quos onera quaeque grauissima , & molestissima deuoluuntur. Concilium Co- Condit. pi loniente publicam in hoc malum querelam edinis Qtii. dit. Ecclesie, inquit, Culbedrales ae Collegiata itidem ..Es, iiii ' Monach3, seu Religiosi, qui Ecclesias parochiales, aut λ sin Z clesiis, vel Monasterjs unitas habent, aut regendas
aliis committunt, aut praestentando commιιti procurant, adeo interdum omnem trouentum emungunt, et tres in inditis , qui rectoribus Eccletarum permittuntur, nimis tenues sint, σ exiles. si 'amobrem nostra curae erit , ut tanta portio rectoribus illis agignetur, unde rura paba oluere, cr contruam sustentationem po here. Itaque cum fieri nullatenus posse animaduerterent Patres praefati Concilij, ut languentes parochi, tam ieiunis stipendiis non dicam dignitatis sute meritum tuerentur, sed ne vitam quidem
334쪽
sustentarent permisere parochis , ut denarium semel a fidelibus in Paschate conferri solitum Conei I. Cf. quater in anno exigerent. Ji sti m ac decens pώta- A τό:mis, t singu, paroc..iunt denarium illum constietum, ς ε sed duplicatum in anno quate1 , vi elicet mistis istis maioribus veluti in Natali Dominico 'aschate ,. Ten-
ιecoste, Mysumptione Virginis gloriosis, id est singulis
festis duos denarios parocho pendant. Q Ais enim tam Iordidus est, qui non riuum putet modicum quid caduci , m temporalis subministrare illi, a quo 'iritalia . ac aeterna vicissim repetit; Certe omnes scire .ebent , eos qui in sacrario sunt edere, oe qui altario deIeruiunt, cum altaris participare. Nam si T dominus ordinauit his qui Euangelio deseruiunt de fuaugelio vivere. M Qui se unica solutione que uno albo rotato fiet, tiberare volet id ipsi liberum esto. Ne vero Paroecin , aut in contentionem , aut susticionem trahatur : potius hae pecunia per Ecclesiae Oeconomς, aut alios probatae si cietiros collegitur.
En itaque mansorum Ecclesiasticorum, ac praesertim parochialum diuisio in apsos,vestitos,integros , & non integros, eorum ciem quantitas,Origo, progressus, desitio. Nunc alias eorumdem qualitates expendamus.
335쪽
3os De bonis Ecclesiarum in Jecie
De vcriis mansiorum teneribus. Zid mansi tributales imgemulis,23arficis 1, Indominicati , me. Quid Adrum paratura Mansimaruum. Guri Ecclesiae an tributis Olim obnoxij. Mansi ad luminaria dati, ree.
R π Αnsi quidam appellantur Tributales, qui-1V1dam Seruiles, quidam Indominicati, quidam Ingenuites, quidam Bars calci. Servilium In-
dominicatorum & Ingenuitum frequentior est metio,quam Tributalium&Bars calcorum. Hinc kἡὐ-' 'marus Remensis in Capitulis ad Archidiaconos uiς pix, in suae Dioecesis monet ut inter lustrandum paroe-
in sua paroecta, meen uiles seruises, aut accolas. Accolae
alue idem sunt quod Indominicati,nisi forte Accolas illic intelligamus non de mansi s. sed de villanis&parochianis: quot nimirum habeat paro - α 'u 3' chlanos. Almo inus monachus lib. s. cap 3 s. ubi de tributo quod Carolus Caluus Romam profecturus in uniuersa Gallia pendi constituit, terram uniuersam partitur in mansos. ingemules, seruiles. dc in dominicatos. Placitum generale Kalenris Juni, habuit ubi per capitula qualiter Regnum Franctitflius Ru Ludovicus cum fidelibus oe regni primoribus regeret, que dum ipse Roma rediret ordinauit quo-
336쪽
tem Lot bard habuit, sed σ de Burgunaia exigeretur disposivit. Ωιlicet ut de mansis Indominicatis sit. dris de unoquoque manso ingenuo quatuor den .i, ij decensu dominico, fise quatuor de facultate Mansiuar : de Manso vero 'vu ι duo de ru de cesu Dominico, duo de facultate Mansioris
Mansorum vero Tributalium & Bars calcorum Amo ppi mentio fit in donationibus Ecclesiae Salisburge si S, dide doni- quaru in indicem texuit Arno Episcopus apud Ca- .ia ἡρο nisium. Cis ferendo itaque mansos tributales cum ii burgensis agris tributariis, non erit dissicile eorum naturam assequi,&coniectare.Nepe irsan si tributales sunt quibus a principe tributum erat impositum ad onera bellica di sumptus rei publicae procarandae: Tributorii autem originem referunt ad Carolum magnum, qui ira sita Longobardorum ferita te vietis Ciuitatibus tributum imposuit, quod maxime pendere cogerentur,cum iter per Prouincias imperator faceret. Ita Sigonius de regno italiae lib. 4. Homus Zς
te d. tart. , inquid, ciuitatibus Eccosis ac monasterio I , PQ 'o 1
certa tributorum genera imposuit filerum paraturam mansion ilicum appellata, qttae aduenienti potissimum instaham Legi persoluerent. Quae deinde pro ipsius 2 succcssarrem eius benigetitate, aut ex patre levata aut in to tum remissa sunt. Quid autem fuerint antiquitus foderum para' Sigoni de tura S nransionaticu breui exponit ident Sigonius lib. . de regno italiae sub Othone magno, ubi de O Ni ς'
Longobardis loquitur, qui in tributis imponendis
337쪽
io 8 D ὸ bonis Scelesaram in 'ee te veteres Gallos simi imitati. Triota, inquit, qua illis Fredericus; a Francis instituta retinuit fuere fode
rum Paratura, cr Mansionaricum. Foderum pumma quaedam frumenti fuit, quam aduenienti in Italia Regi populi soluere tenebantur, pro quo saepe etiam Uimara pecunia pendebatur. Paratura sumptin quem isdem in vias ponisque fluminum, qua transiturus aut quo aditurus Rex erat, reficiendos impendere. Mansionaticum vero siumptus in tect ι σ catera quae regio exercitui in agro . hosibitanti, necessaria traberet ibantur. Defodro vi
gobard. lib. de legem quartam tit. l. lib. 3. Longobardicae legisi in ''- Frederi cum cle pace Conltantiensi, perrum de Vi neis lib. 2. epist. 29. De mansio natico lib. 2 capit. tit. i .Hincmarus
epistola aa Clerum Tornacentem, Almo inus lib. s. Tomaeen- cap. IO. de parata aut paratura in Marculphi fortitiis', mulis, formula 6. ω Aimoinus lib. . cap .
Aimb.i. '' Certum est vero sub Caroli magni temporibu, HV c. . eius Vo progenie, maximam publici tributi partem, in exhibendo Regi commeatu necessario fuisse positam. Nam ubicumque Rex degeret, certam annonam ciues ei & militibus praestabant. Quamobrem ne eadem prouincia, Regij hospitii onus frequentius ferendo', pauperasceret & crebris sumptibus tandem exhauriretur, Ludovicus Pius Caroli magni filius, quatuor prouincias Renni sui ad hyemandum elegit, in quarum singulis ordine suo, hyberni teporis molestias una cum militibus transigebat, ut unaquaeque carum successuis temporibus, cum Impera or ab elat, vires
338쪽
Liber tertius. O'&opuletiam resumeret, ea vero loca suere Theo-
tuadum Palatium Cataogilum Audiacum de Euro stilum, ut testatur Aimoinus lib s. cap. 3. 'An autem Mansi Ecclesiae fuerint tributales, &an praediis Ecclesiae aliqua tributa fuerint impoli ta breui dicendum. Certum est Ecclesias duo genera terrarum habuisse. Qucedam enim in dotem Ecclesiae erant condictae & contraditae, quaedam vero ad dotem Ecclesiae non pertinebant, sederant veluti aliquod eius incrementum , nec tam
necessitatis Ecclesiasticae subsidium, quam splendoris adminiculum. Atque eas terras, quae Eeciz-siae, dotis nomine obuenerant. omnino liberas esse oportuit, oca tributo quovis immune,. Nam
si seruos olim Herculis templum ingredi, eidem que sacra facere Religio fuit. Mannulum sui ramis impiarum Religionum Sacerdotibus, i isti frael uoc quassatum gestare nefas, ne ieruitutis insignia
etiam inter ornamenta digitorum baberent. Quanto magis decet omni onere seruili libera esle quae Deo voventur, 3c sacris altaribus, ubi lacra fiunt quae homines liberant,dc atrocissima d. nonum seruitute ereptos, pristinae restituunt nataliud ignitati Proinde Canone sexagesimo tertio, Concili j Meldensis Canone is . Concilii Vuorma cienss, in Capitulis Herardi Turonensis capitulo quadragesimo in Canonibus lacii Lingonensis in praefatione,cautum lanctissime ne cuiquam seruitio obnoxius sit mansus Ecesesiae Quod diserte expresserimi Carolus&Ludovicus Capitularium
339쪽
31 o De bonis Ecclesiarum in θανόlibro quinto Capitulo 1 'νη omaso ad Ecclesiudato de quo ab us homines, contra statuta sibi serciuium exigunt, quicunJue ρ o hoc caussa accusitus Derat Comes mel missus, hoc od inde b .i Z, vi est presbicris cum lete sua restituere factarit. Demansis vero qui e dote Ecclesiae non erant, alij quidem dati erant Ecclesiae tributorum expertes, alij vero tributis onerati. Qm tributorum expertes ab initio fuerant' illi non facile tributo iubis debantur, nec unquam fere, nisi in Regionibus de nouo subactis a Rege Francorum, ut nouis domi nis parere discerent, & tributi praeitatione obsequium Dic rentur. Sic Longobardicis Ecclesiis tri butum impositum refert Sigonius loco citato. Alioquin vero Reges sanct illi mi ab Ecclesiae praediisse in per tributa remouerunt. Vnde Gregorius magnus inter caetera paternae pietatis consilia Theodoricum& Theodebertum Francorum Reges saluberrime hortatur, ne Ecclesiae praedia violatis maiorum institutis , tributo supponant. Audiuimus , inquit, quia Ecclesiarum praeuiamturanMnc prae;eant oti magna seuper hoc admiratione sus= .ndimur, si ab eis issicita quaerantur accipi quibus etiam sici
Qua autem ratione afflictae & laboranti Reip. Ecclesia subuenerit. & quoties in splendore regni
di pacem ciuium suas opes, erogarit, erit alius dicendi locus. Nunc ad terras tributarias redeundo, dicendum quod si terrae aliquo tributo oneratae Ecclesiae darenturi, tum certe oportebat Eccle
340쪽
T iber tertius. Irasiam in aerarium Principis, aut militum annonam condictu invecti sal conferre & quotannis stipen, dia praefixa perio luere , nisi Princeps singulari munificentia ius suum Ecclesiae remitteret. Licet enim Religionis ratio maxima habenda sitsumamumque Imperii pignus,ac praesidium in pietate
collocandum, non eli tamen minuenda Principis 'matellas neque succidendi Rei p. nerui, qui in vectigalibus di opimo pecuniarum censu Versantur. Nam ut Principis eli religionem tueri , N pacem lacris altaribus quaerere . ita religionis est auctoritatem Principis fulcire, de erogatis e suo fundo subsidiis, spontaneae subuentionis exemplo, populum ad communes suppetias animare. Ita vero piissimi imperatores Carolus, dc Ludovicus sanxerui, ne terrae Ecclesiae datae,a tribolo exi- PG, i, meretur capitularium, lib. quarto,cap 37. Quicumque terram tributariam unde tributum ad partem nostram exire solebat, vel ad Sccisara , vel cuilibet aberi tradiderit, is qui eam subceperit,inbutum, quod inde soluebatur onmi modo ad partem nostram persoluat , nisi sorte talem firmitatem de parte Dominica habeat ,perquam psum tributum sibi donatum pobsit ostendere. Atqui saepissime Principum munificentia tributa, ab Ecclesiasticis praediis sibi debita remisit. Ita Concilium Troseianum sentit praedia omnia Condit. Ecclesiastica ex largitione praecedentium Regum I ': μμ immunitatem habere ambulis fiscalibus & omni Dominorum exactione In pr milegio Ecclesiae Mindensis , immunitatem legimus eidem con-