장음표시 사용
381쪽
3 D' bonis Ecclesiarum in s ecie, illis indigebant fratres, commodare tenebantur, cuius rei cxemplum insigne eodem Chronico ConstInt. Constantiensi. Constituit, etiam, alios clientes qui equitando deseruirent , scilicet ut semper parati essent ad
equitandis quocumque necessitas exegisset, mad commodandum fratribus caballos Sos HMocumr se popossent. Tandem inter operas feruorum numeratur praestatio census ac tributi. Quidam enim seruos suos sub sola annui census pensione Ecclesiae deuouebant, adeoque praeter tributum i& vectigal condictum Ecclesia nil a seruis poterat repetere. Cuius rei vestimum extat in Centuria Cartarum
Cent. Citt. tomo L. Alemanicarum antiquitatum Caria 4.
hidriiu.' Vbi certi Serui dicuntur pertinere ad monasterili Sancti Galli iure proprietatis, in cuius recognitionem tenentur dare singulis annis unam libram
Quamdiu ergo Serui vivebant, tandiu eaonera subire tenebantur, quibus voluntate testatoru& dominorum fuerant deputati. Ipsis vero morientibus Ecclesia ius habebat spoliorum, seu ut Veteres Cartae loquuntur, Ius mortunrii, hoc est ius
occupandi haereditatem defuncti, pulsis ab eius aditione cognatis & parentibus. Ita in praefata Carta annotatur Abbatem Sancti Galli ius habere mortuarij in eos seruos, qui quotannis libratticerae pendebant. Post morum vero eorum Ab,M Abbas qui pro tempore fuerit . de livgula momtuarium accipiet. Ristoria Constantiensis apud Pistorium testatur Sanctum Gebhardum seruo
382쪽
Liber tertiaι. Isuos quos monasterio addixit ab onere mortuarij exemisse: itaut monachi e re seruorum morientium nil acciperent exuuiarum nomine, sed legitimis su
mutauit ipsis, stilicet di cum quis praebentissm , mel ipse- man earum rum successorum, qui de progenie illorum esset, m reretur III. z. exuui. e de eis non sumerentur, sed haerede3 relictam haere- PM0M. ditatem in diuisem posuerent. integram de lolidam haereditatem cessoribus relinquerent. Ut autem bono animo ministrarent dominis huiusmi
fuit cur honestius educarentur serui Ecclesiae. Ex seruis clerici ordinati. Seueritas Clericorum in seruosco ibita. Muldficia σμortilegiaseliusfori Ecclesiastici. Serui Ecclesiae eiusdem ordinis eum struis Regiis. Quid sit ΓιRιre cum Sacramentalibus. Serui Ecclesiastici ab oneribus si ci immunes, Sc. EX quo D. Paulus monuit Episcopos crearii domui suae bene praepositos, Ut e composita familia qui uis augurari posset, quem ordinem &spinedore Ecclesiae rebus essent allaturi ex eo ne mini dubium esse potest. Ecclesiam omni aetate in instituendis,ac formandis seruoru suorti ingeniis sollicitudine non mediocrem adhibuisse. Quippe Ecclesiae summum decus fuit, ut etiam ignobiles
383쪽
animi inter operarum aestus atque aerumnas, virtutem discerent, de in seruili corpore mentem. gestarent heroicis artibus ac studiis eruditam. Augebat vero curam Ecclesiae in forma dis ieruorum animis, expectatio fortunae nobilioris. Educabantur quippe serui Ecclesiae ad spem clericalis Ordinis, eui,si mores studiaque latis castigata fauerent, solebant Episcoporuin beneficetia inseri. Concilium Toletanum quartum Can. 74. De familiis Ecclesia constituere Presbteros, m Diaconos per parochias liceat, quos tamen vitae rectitudo i probitas
morum commendat, ea tamen ratione ut antea m. inum ilibertatem status flui recipiant ho denuo ad E clesisticos honoros succedant. Jrre tosium est enim olgo Ios existere si ruituti qui sacri orὸinis subcipiunt dignitatem. uidquid autem talibus, aut per libertat cm concessum, aut successione extite)it debitum, aut a quolibet quo iιο-
modo collatum, non licebit eis quippiam inde in extraneas personas transmittere, fled omnia ad ius Ecclesiae a quamam mim sunt oportet host eorum obitum pertinere. I riConcilio Emerit ensi can. ig. iubetur ut presbyteri de Ecclesiae suae familia clericos sibi faciant in Concilio Toletano nono can. Vndecimo Vt Clerici fiant ex familia Ecclesiae qui si virtutum studio, atque exercitatione floream, ad maiores ordines provehantur. Qui ex famιλε E clesiae scruit stra deuocantur in Clerum, ab Episcopis tui, n cesse est si berratis percipiant donum: m si honesae et itκ cura cri irmeritis, tunc demum maioribM Jungantur ossi s , 'μπ
384쪽
Liber tertin. 3 7 vi ro 'igiti ordidauerit incorri tibilis noxa, te t elua seruitis conditionis, retexet in catenam. Cum ergo virtutum,& vitae bene compositae praemium Clericalem dignitatem una cum libertatesibi propositam cernerent , quis dubitat seruos Ecclesiae olim egregiis certasse facinoribus, presbyterosque, ac Episcopos quibus subdebantur, non tam formi - . dasse, ut heros truces quam Vt patres benevolos, ac institutores coluisse. Inuenio tamen rixas, &odia seruorum aduersus Ecclesiarum pastores, quas ut copescerent, saepe seruis contumacibu membra resecabat. Hanc iracundiae & indignationis speciem, ut indignam matella te Sacerdotij reprimit Synodus Emeri- 2'isi Atensis Canone is . Placuit huic μη cto Concilio, ιις 'Vnis potelias Epistopalis modum siuae pon.it ir ne pro τι .l ber exeossu cuilibet ex familia Ecclesiae, ab quod corporis
membrorum praesium it extirpare aut auferre Quo si talis eius serit culpa, aduocato iudice ciuitatis,ad examen
eius deducatur, quod factsm fuisse a Fritur, o c. -ii
literq ιia comperimus aliquos Presb Ieros aegritudine accedente Ecclesiae siuae familiae crimen impone) e, dι centes
ex ea homines aliquo' maleficium sibi fec i e re sique Aa ρο-
testate torquere,c permultam impietatem detrimentare,
si hoc emendaripi cuti ster rectitudinem huius sententiae Instituentes igitur Leernimus, ut si Pres ter talia pati se dixerit , ad aures boo μι perducat Epistoti. Ipse autem datis bonis boωinthis ex titere suo , iudicem hoc iubeat quaerere, oesi scelem huis causa fuerit inuenta, ad cognitionem Episcopi hoc reducat, processe ex ejus XX
385쪽
3 I De bon is Scclesiarum inflecte,
ore siententia ita malum extirpatum maneat, me. Vbi obiter annotandum aliter iniurias, & crimina ordinaria seruorum Ecclesiae vindicari ; aliter vero maleficia , seu sortilegia, ut vulgo dicunt. Quippe Canon Toletanus ordinarij criminis arbitrum facit Ac cognitorem, indicem ciuitatis. At maleficii caussam vult a solo Episcopo,di: missis a latere Sacerdotibus tractari. Quia maleficiorum cognitio fori semper fuit ε cclesiastici , quod male feriati quidam Ecclesiae hostes contumaciter incessunt,& coniuratis maledicentiae arietibus , funditus
Omnino vero in suis seruis modestiam, & aequitatem Ecclesia semper desiderauit. Neque permisit ut turbatis Rei p. temporibus & bello saeuiente ebriest . A. pra: das,&captiuos abducerent. Ita Canon. 23. Conti ei cu Aurel. 4. iub Childiberto Rege. Seruu Ecclesiae,
laberto, vel Sacerdotum pratis, cr captiuitates eχercere non licet , quia iniquum est, di qγorum Uomlnι redemptionupraest ire solent Aufragium, per seruorum excestim disci-ρbna Ecclesiastica maculetur. Quod vero ad eorum prerogatiuas, de priuile gia pertinet. Certum est seruos Ecclesiae eodem gradu , ac pretio quo seruos regios fuisse. Vnde qui seruum Ecclesiae interfecisset, in triplum reqimi, Au. stituere tenebatur,sicut qui Regium seruum occi--ως , VI derat. Lex Alemanica , titulo octavo. Sι quis sier uum Ecclesiae occiderit in triplum componat sicut solerstruus Regis , ita boluatur I. Lxii. Solid. Crsieum rapuerit cotura lege σ vendiderit extra Prouinciam triplici'
386쪽
. Liber tertius . / 3 Iter eum comtonat. Fadem ferme habentur titulo vigesimo secundo, De Receptatione seruigitivi. Si quis mancipium Ecclesiue, aut struum, aut ancillam fugitia um si ceperit,aat ipse Presbyter roquirat, aut missus eius legitimus, e re illi neglexerit redd recontra legem ant sititerit, sicut solet aliis Alem unicis 'co myovere, ita Inpliciter componat, oe quidquid Sc- Helia contra legem ficerit , omnia tripli iter componat . sicut lex habet. Leges Ripuariorum eodem modo unum &idem pretium hominibus Regiis, atque Ecclesiiasticis constituunt. Nam cap. 9 Siquw Regium hominem interfecerit, ceruum seudis culpa piis . Ip. v kcatur. Et cap to. si quis hominem Ecclesiasticum in ' 'R '' refcerit , centum fol. culpa iudicatur, aut cum I 2.
Mitiores paulo sunt leges Ba iuuariorum quibus seruus Ecclesiae occisus iubetur solummodo in duplum coponi Siquisseruum Ecclesiae me mortalι UI
culpa occiderat it. I. . . I. per praebumptione duos similes restitualpro illo 3 e occidit, σβ negaret oluerit cum duodecim sacramentablvu iuret in altari in ista Ecclesia cuius seruum occidit. Iurare aut e cum Licra mentishom est ritus antiquus . quo se purgare solebant ab inflicta contumelia , interposito sacramento Ad sacra montum autem soci j adhibebantur , vel plures, Vel pauciores prout caussa maioris erat, vel minoris momenti. Isti vero socij qui una cum reo lurabant, dicebantur sacramentales: itaque ubi res Ecclesiae agebatur, plures opus erat admoueri sacramentales, quam in aliis caussis, sic ubi de incen-
387쪽
uo De bonis Ecclesiarum in s edis,dio Ecclesiae tractatur, si quis te se purgare volutLuiisi iniusti oportuit adhiberi 2 . Sacramentales,legis Baalu o. iuuariae titulo sexto,
Praeter hanc vero cum seruis Regiis similitudionem, alia quoque fuit seruorum Ecclesiae praero. gativa, ne fisci oneribus tenerentur; ne cogi pol lent ad angarias, & parangarias, sicut reliqui ex seruis, qui tumeta,vehicula, S: operas suas conferre tenebantur in commodum fisci, aut bello immi . nente , aut si quando opus esset vias publicas muniri, pontes refici , annonam & arma con- ης; . - uehi; A quorum munerum praestatione liberos farion..i, cit Ecclesiae seruos Canon tr. Concilii Tolet. 3.mus. Quoniam cognouim xs per multas ciuitates Eecksiarum seruos m Epistoporum, vel omnium Clericorum a Judicibus, vel aritoribus publicis diuersis angar β s fa tigari, omne Concilium a pietate Domini nostri poposcit, ut tales deinceps ausius inhibeat: sed serui supra scriptorum ossiciorum in eorum Vibiu. vel Ecclesitae L. borent. Si quis vero iudicum , aut actorum Clericum, aut struum Clerici, vel Ecclesiae in publics , ac privuatis negotιὰ occupare voluerit, a Communione Eccle
388쪽
De uertis Ecclesiiurum, ae primo de vario genere m- num lanum apud *eteres Francos , Longobardos, Alemannos. Qui sit 5 ertus Ani ind. Rιius aciendi c/ mundium. Quid Dp.: ins cr manumisus in , votum Regis. Quidnam sit homo denari illa ta dii quinam , ctrc. CVriona satis nec ingrata antiquarum manuis missionum speculatio non potest auspica tius inchoari, quam si dicamus eos omnes qui in Gallia veteri,siue Longobardia manumitteban 'vel patrocinium , ac clientelam serui manumisii retinuisse,adeoque libertatem non concessisse nisi sub conditione operarum , quas liberti certis temporibus exoluere tenebantur : vel certe seris uos suos omnino potestate herili exautorasse,plenamque illis sui auctoritatem tradidisse. Qui seruisne retentione operarum , & residuo clientelae nexu manumittebantur. Hi maiore quadam &meliori libertate gaudebant. dicunturque in an liquis legibus AEnunilissiue serui Amud. Quod no. men a voce mudium derivatum puto: Est autem mudium ius dominium,di auctoritas, ita a mundi qui omnino potestate , & ditione patronorum sunt exempti. Nisi malimus amundios lituos eo
389쪽
Db b in Y Dolesiarum in syecie,cta esset manumissio: nonnumquam in votum Regis minu mittebant , & qui ita manumissus esset, dicebatur impans, ac integram libertatem a T quebatur: propterea quod in votum regis. neris esset imperfectam tantum & diminutam libertatem imoertiri. Ita legis Longobardicae Legis Loti titulo l. I. Rotharius Rex Longobardorum edixit. Puι per i up ins id est , in υotum regis dimittιtur ' ipsa Iege vivat , Pur tui Ἱmund scius est, c*m eo
Patronus vivat tanquam cum fratre, aut cum aliis parentibus liheris. Aliud fuit libertorum genus, quorum patrocinium retinebant sibi manumissores, & certum
Operarum pensum quotannis exoluendum imperabant. H Fc autem varias sortitur appellationes, pro variis cieremoniis, quibus inter manu mittendum utebantur. Alij enim dicuntur denaria&s,alis tabularis,alii Aul. Denariales dicuntur liberti qui per iactum demitii manumissi sunt, hoc pacto. In manu serui
manumittendi ponebatur denarius, quem Rex aut Imperator manum serui impellendo, &succutiendo effictabat Huius formulam integra. Ex
Em,au ;ri refert Ernestus Cacellarius centuria cartaru carta estati. 7 6. yn nomne faciae, indiuid ι e Trmitatis. His isuuicus diuin auete gratia Rex. Nouerant oes Ditis nostri prae
sientesscilicet faturi,quia not rogara Puruesani dile mComitis nostra, ruendάyroprium μηπι- nobissi Iob in nominatum, in praesentia fidelium nostrarum per excussionem deπari, de nanu illius iuxta Legem Saucam in eleemosi'
390쪽
Liber tertiin. IS navis ostrum liberum dimisimus,m ab omni iugo sieriti tu ris absoluιmus eius quoque ab Olutionem hoc sicripto firmavimus , quam an omni tempore firmam, inuiolabile que mansuram esse 'νolumus. Praeripientes ergo iubemusi ursia cuti reliqui manumisi, qui per huiusmodι titulum absolutionis a Regibus, vel Imperatoribuι noscuntur esse relaxati ingenui, ita deinceps memoratu. Iobare, bene in me nuus, atque becura exi stat, cr Qt ista i genuitatis pagi- n. rmastabili que consistat, annulo nostro eam consignari iussimuι, Ernullus, Cancessarius,ad vicem Theotimari Archicapellani recognoui. Datum ii. Kal. Mn. Anno
Regm Domini Hludounici. v II. LAAium in Rottuailla soliciter. Amen. De quo seruorum genere loquuntur leges antiquae locis compluribus. Legis Salicae titulo vigesimo octauo iubetur , ut qui seruum alienum sine consilio Domini ante Regem, per denarium, ingenuum dimiserit C. solidis nauictetur. Horum ergo seruorum, qui denariales dicti sunt, conditio fuit, ut filios quidem ac cognatos heredes habere possent: ipsi vero nec eorum liberi ante tertiam generationem , nullius cuius quam haereditatem adire valerent. Purgari enim
seruitutis sordes, nisi post tertiam generationem posse non credebant, nec ingenuitatis iura , nisi nepotibus, quibus log inquitas temporis labes, ac capi ut,
maculas auorum detersisset, compete De. ita in Ca pituiis Caroli & Ludovici, lib. sexto capit. Σο8. C Pix, lib. 'Hom denariatu non Antea hereditare in sua a Pa-