장음표시 사용
461쪽
Liber primus. 23mis hominibus visum est diuinam Maiestatem muneribus ac Decimis conciliare: Haec prima Pietatis ac Religionis monimenta in sacris reperiuntur codicibus:cum duo fratres fortasse soli praeter A damu
ia Euam mundi incolar, de gregibus suis ac stin tibus munera obtulerunt Domino. Quid enim fuerunt oblationes Caim & Abelis, nisii initia quaedam& auspicia Decimarum Θ Ex quibus infero Decimas de Oblationes non deberi tantum eo nomme, ut ex iis ali possint Sacerdotes, & qui Sacris praesunt sita inde commoda captare. Nam antequam ulli essent rebus Sacris praefecti, quibus oporterct victum a populo ministrari iam tum vigebat consu tudo quaedam, certam portionem trugum atque animantium Deo conlecrandi. Neque ea tantum apud Plebeios pie ac religiose culta est. Sed apud Principes ipsos viguit Abrahamu nepe,qui,ut paucis dicam, armatus, victor & tri uphali exercitu circumfusus, Decimas persoluit Sacerdoti Mel. hisedech, in quo Sacerdotis Euangelici origo , umbraque delitescebat. Pudeat itaque nos ri temporis saltuos S quoidam&iniolentes homuncios, titulo Nobilita nolistitimiis ficto certe 55 inani i orianteS , aduersu S tam re meimis reis
ligiosam pendendarum Decimarum consuetudine 'ν ς' i minis atrocibus, truci supercilio & familia ad Domini libidinem tumultuante obluctari: Pudeat armis, ensibus & plumato vcrtice imbellibus vicariis,& timidulis curionibus metum ac pallorem incutere. Pudeat villicis ac colonis suis nefarias fraud cs, .
ac impia furta luadere: Non Sacerdotibus sed Deo
462쪽
i Γὶ . perimis, Oblatis ulus, Pramitiis. rapitur, quidquid c Decimis perit. Fruges Sacerdotum in nobilium horrea comportatae femina sunt 'egestatis ac penuriae, ad quam disii patis stemmati-- bus,& Nobilitatis luce multis sordissius obdus a,ple rumque non alio, quam suae auaritiae fato compelluntur.
Merito ergo in rapinas fraudesque laicoru Deci mas decurtantium,inuchitur Innocentius I Il Epist. ad Verceli Episcopum , demonstratque iniuriam his latrociniis, non hominibus, sed Deo irrogari, cuius nomine δί auctoritate Decimae colliguntur. Cum, Inquit, Di in ckἰA cni Gria γ' plenitauo itus or Innocent. tis terrai Am c τ/4ucr si qui habitant in eo. deieri nis
nobis de concri Iovis Cpe non debeat, qu. m Dymtuus temporalis, ct
quidem deductis siumptibus, aut sc me I arato necesse-1io cum integritate persoluitur , nimis pr serito etidetur iniquum, si Decima quas Deus in signam uniuersus D minii sibi reddi praecipit, tuas esse Decimas m P imitias asseverans , occasione praemissa, Tel excogitata muris fraude diminui valeant. Ea certe amplillima nobilium laus erit, si Deo se mancipatos, ac vectigales agnoscant , in quem aua- rum esse scelus est, dum insanis largitionibus munificentiae gloriam apud homines aucupatur. Ideo que Patres perpetuos laudant Christianos & Principes Viro S eo maxime capite quod Decimas & Primitias religiose persoluant. Non est itaque arbitrandum Decimarum leges temporarias tantummodo extitisse , & dissoluto
463쪽
Liber primus. 2 IMosaicae legis testamento euanuisse. Ante legem Decuriae fuerunt, eariamque iura non tam Christi Euangelio extincta quam confirmata. Ita lentit Clemens Romanus Confur. Apostolicarum lib. 2. ct uiis, cap. 39. Utiturque argumento Christi, tui iustitiam Christianorum vult Scribaram & Pnaris,orum pietati,inultis spatiis anteire. Nis abundaucrit iusti iam stra plus quam Scribarum m Phari sorhm,non intrabilis tu regnum ἴσlorum. Ambrosius Serm. 33. praestationem Decimarum inter illustriores Christiani hominis notas annume- Α' b sus
rat. Non nobis, inquit, susscit uod Chrsianum no-m n praeferamis,si vera Christiana non facimus : Deci mas nostras annis singulis de cun ita frugibus pecoribus
erogandas praecepit Dominus. Et Sermone 38. Ille vere bonus est Chrissa n9s, qui furtum non facit inisum te Ail, ocii, stimonium non dicit, aut non mentitur, oui adulterirem 'xm,s .
non committit, quι ad Ecclesiam frequentius venit, qui de frugibus sivis non gusitat, donec aliquid ex ipsis Deo offerat, qui Decimas Deo annis singulu, erogandas pauperibus redit,qui Sacerdotibus Juis honorem impendit,
464쪽
1 6 De Decimis, Oblationibus o Primitiis.
Argumenta quibus ovota De iiDainipugna
De quota Decimarum . An sit iuru diuini an et ero
Ecclesiastici. C Α P. III. ET sinemo sit, modo vel mediocriter Religio
nem curet qui audeat inliciari obscquii nomine aliquid Deo conlccrandum, & tantorum aucto rem beneficiorum, grati animi significatione quadam excipiendum. Plures tamen sunt qui aduertus Decimas insurgunt, quod dicant eam portionem fructuum nimis amplam esse, atque Vberem , neque tam opimis reditibus Ecclesiae Sacerdotes egere t vitam ducant commode, cuius voluptates ac delicias ieiuniis, & austera corporis disciplina tenentur eluctari. Parvo constant & facile parantur, quaecunque natura ad vitae munimentum postulat. In deliciis & superfluis magni reditus percunt: ad luxuriam fastumque opulentia vocat: ut solent blan
di ac sereni sole , homines suis plerumque iubdu
cere laboribus, S: ad ruris amoenitatem totis sensit-bus libandam euocare. Huic suae opinioni quaedam argumenta velut Atlantes supponunt. Primum est D Ecclesiae nascetis exordio, unde Euangelii puritas maximc petenda est , illam Decimarum Sacerdotibus soluendarum consuetudinem fuisse inauditam. 1 icunt s litos fuisse veteres Christianos, pro serupre pietatis stipes liberas, de iniussabin commune aerarium con-
465쪽
Iiber strimu . 27 ferre non per modum vectigalis, sed misericordia di beni nitatis : ita enim loquitur Tertullianus a nobis citatus, lib. i. huius operis, c. Vltimo. itaque Oblationes Christianorum olim beneficia fuere non census, charitateS non debita, eleemosinae non tributa. Non illic Praetoris imperia non tribunalium metus , non lictorum turba stipes exigebat. Huic praestationi una pnesidebat pietas, quam ne violasse quidem credebatur, qui pecunias luas Sacerdotibus negabat, modo mentis bene compositae affectus, & studia Deo consecraret. Ergo inquiunt a maiorum disciplina defecere, qui per vadimonia, &lites, Decimas a miseris,& squallentibus rusticis quae, runt : eosque cogunt SacerdotibuS alimenta eroga- re, quorum frontibus fames, & penuria maciem &pallorem induxit. - Secundum argumentum petitur e numero Clericorum. Etsi enim liquid dandum esset Clericis alimenti nomine e etsi parendum Paulo quin emi nem cogit luis stipendiis militare. Attamen habenda ratio est multitudinis & numeri. Videndum quota pars generis humani sint Clerici: Quis vero eos Decimam hominum partem conficere audeat profitcri Z quis supra Curionem nouem tantum esse Parochianos asserat. Inutiles ergo sunt tali reditus: nisii Clericos velimus naturae ipsi oneri esse , & ea plus in uno ipsorum educando, quam in ingenti aliorum
hominum turba nutrienda laborare. Tertium argumentum petitur ex Annalἰbus ac Tei itim M-
historiis, quibus proditur Ecclesias complurcs , De- ἡ
466쪽
is D e Decimis, Oblationibus oe Primitiis. cimarum iura ac proprietatem , a prophanis ac laiciis accepisse. Qui monimenta Monasteriorum consulet , nil inueniet frequentius, quam hunc aut illum militem, Baronem, Comilcm, Dccimas certorum praediorum Ecclesii is Monachorum dcuo uisse; Si ergo debet munificentiae, ac beneficio laicorum Ecclesia quod Decimis potiatur ; Concludendum Decimas non ex praecepto quodam diuino, sed ex religioso conscia tu gentium, atque Prouinciamin dimanasse. Iam vero multae lunt Regiones, in quibus non Decima, sed portio quaedam multo minor leuiorque penditur Vt deinceps patebit) non ergo iuris diuini est decima : quia iuri diuino addere aliquid , aut detrahere nefas cst: vetat- cque Religio illud pro arbitrio hominum flecti ae
Ea sunt argumenta, quibus Decimarum legem, . ut plumnum aggrediuntur. Quibus quid sit respondendum tandcio inspiciamus. Certo iure diuino na-- turali deberi, dcfinitam istam portionem, nempe Decimam, nemo audeat asserere. Si ergo diuini iu- ris est Decima, etiam quantum ad quotam,praecep tum aliquod positum sit a Deo necesse est, quo pars ista nominatim Sacerdotibus solucnda decernatur. Io es ' Duo autem eiusmodi praecepta reperiuntur' primustita . . in antiqua lcge, posterius in noua. Praeceptuira anti lcge Fucit . quaelcgis de soluenda Decima forsan credetur abrogatum, sed falso. Nam cum tria praeceptorum genera lex vetus habeat, Ceremonialia, Iudicialia.& Moralia: Priora duo extincta sunt: CeremonIa
467쪽
quia erant umbra futuri Euangelij , ideo orto sole, oportuit eas solui, ac di Puerc. Iudicia quoque codem fato cessarunt. Quippe iudiciorum ratio spectat ad regimen Gentis alicuius ac Reip. Idcirco Vnaquarque gens S natio, suo utitur iudiciorum more. Cum ergo gens ista, & populus dissolutus sit non mirum, iiiudicia quoque sublata sunt. At Moralia praecepta quae ad formandos homi taum ino
res, & virtute ac pietate imbuendos pertinent, illa nullo unquam sine cessabunt, donec hominum gcnus postremo incendio cum orbe desinat: Eius autem generis est praeceptum de Decimis persoluendis. Nam ad pictatem de officia Religionis spectat, pixe pium neque alium habet finem, quam Deum rerum om- piniuin auctorem agnoscere, eundemque hominum ' iis . de rerum simul omnium, quibus homines utuntur, Dominum profiteri. Quamobrem vota illa tam
sancta ac religiosa , cui magis legis quam Euange
licae competunt, quae ut Dei in nos a lectum monimentis augulfioribus prodit, ita ampliorem a nobis grati animi significationem exposlulat, nisi vclimus crescentc Dei beneficentia, hominum pietatem minui , & incalescente eius assectu nostros vicissima mores frigescere. Ea caussa Patres superiore capitulo citati Clemens, Hieronimus, Ambrosius, censent Christianos, ad persoluendas Decimas arctiori vinculo teneri, quam Israelitas, quorum pie talem nobis non imitari tantum inodo, sed super)re Recesse est. Alterum draeceptum de Decimis persoluendis, u
468쪽
3o D n cimis, Oblationibu m P, imitiis. ri eeεptum Verbo Clari: si petitur. Cum enim Christus in aua a 'or auia sitiam, fucum,.& hypocrisim Pharisaeorum esset in M lib. 3. uectus, qui ea legis capita accuratissime servabant, quibus poterant capere aliquid honoris & gloriar, reliqua vero fati i lic bant quae ad veram pietatis disciplinam i pectabant: Concludit his verbis; vobis Λcribae in Pharisei qui decimatis mem ham oe Anethώm m ominum, reliqWisi , quae grauiora hunt, te gis iudicium in misericordiam: ' .cc oportuit fac re, ουν illa non omittere. Quibus verbis, patet Christum laudare Scribas & Pharisaeos, quod Sacerdotibus etiam Menthae & Anethi Decimam persoluerent: ac non modo, non improbare piam hanc consuetudinem, verum ipsam potius firmare dicendo. H c oportuit facere, . ilia non omittere. Ergo cum Decimarum Religio fuerit Christi ipsitus auctoritate V praeconio in noua lege commendata, signum est eam Deo, non modo gratam esse. led etiam ab eo dcm nouo veluti imperio confirmatam. Quamobri in Patres pene omnes ac Concilia Decimam volunt esse iuris diuini S praecepta, non vero Ecclesiasticae alicuius disciplinae. Clemens Romanus aperte distinguit inter voluntarias populi oblationes, & necessariam recimarum praestationem : & Decimas quidem quouxta Cel mandatum c - h. V luuntur, Vult ab Episcopo consulmi, Deilomodό- hst , I d ea quia Dei perso uam in terris sustiner. At stol. p.i, Oblationes vicitantarias suadet orphanis, pupillis, ac pauperibus distribui. Quae ex T rc ni V, .muijs
469쪽
Libor primus. - IVoluntaria vero, qua occasione pauperum offeruntur, recte dis en et Orpbanis, viduis, afflictis peregrinu exentibus. Origenes homilan Numeros, praeceptum antiquum persoluendae Decimae, iuxta litteram obser uandum esse, in noua lege existimat, nec esse Christi mentem ad allegorias,& occultos sensus detorquendam. uomodo, inquit, abundat iustitis no strapbι siquam Scribarum Gr Phariseorum si Illi de ι in-
OM terrae fluae gustare non audent, priusquam PrimiHas
Sacerdotibus o Ierant, oe Levitae Desimis separentui: e rego nil horum faciens, furitibus terre abutar, ut G. dos nesciat, Leuites ivnoret usinum altare non sentiat. Et paulo post ita concludit. Haec, inquit, diximus aperentes mandatum de Primitiis frugum, vel pecorum debere e ima sicundum litteram istare. Concilium MaiiDconense 2. sub Guntranno Rege, cap. 1. 1 exes diui- ' o
f uctuam μοrum locis sacri; praestare. Concit. Moguntinum primum sub Carolo Magno c. 38. Admone-mκέ atque praecipimus , , Decimas Deo dari omnino non negligatur, quas Deus ipsi sibi dari constituit. Quia timendum est, ut qui quis Deo debitum siuum abstrahit, ne forte Deus per precatum suum auferat ei necesseria eb, ii 'sua. Vide etiam Concilii Triburiensis can. 13. Gela- V. licsum epist. i. cap 1 . Alexandrum 3. ad Cenomanen- 3. Tiu enti-sem Episcopum, Tridentinum Concit. Sess hue. in . t cap. L. Decreti de Reformatione. Quo autem consilio decimam potius , quam alia partom Deus exegerit, non satis clarum . Philo
470쪽
iἱ De Decimis, blationibus Primitii . Iudams ideo Decimam gratam esse Deo suspicatur, quod ad Deum peruenire homo non possit, nisi
transacto novenario. Rerum enim omnium uouem veluti orbes, ac sphaeras fingit,quarum prima Elementorum cst, septem succedentes Planetarum,nona Firmamenti,post quam ad intelligentias Deumque transcenditur. γ o G
uem enim partes mundus distribuitur. Oecto in caelo ,Α- premum orbem so septem reliquos erraticorum Isiderum similes UM habentium: nonam autem terram cum aqua aere. Vorum enim una est cognatio, vinas mutati nes recipientium. Vulgus autem haέ nouem partes compactum ex his mundum, vir autem perfectiu eum colit, ' rerum omnium artificem, qui βρer hos nouem orbes indecima delut ρhara est constitutus. Eandem rationem. Decimarum soluendarum adfert, Clemens Alexan.
δ' 'U' ' Epiphanius haeresi octava Decimarum omen ali quod & praesagium vult inesse Sacrosancto nomini Seruatoris nostri. Si quidem nomen Iesu, sub quo ima summaque curuantur, initialem habet litterami ota, quae apud Grς eos numeri denarij nota est: Propterea vult decimas ab antiquis Iudaris tam reli