장음표시 사용
491쪽
Libor primus. AFbusi priuato , singuis annis duas tremisses, sine ali qua delatione prestare non dcsinat. Sexcenta eius generis exempla reperi eo in epistolis eiusdem Pap . Nec fhipes tantum annuas, verum etiam agros re partem praediorum Ecclesiasticorum, potuisse a Sacerdotibus dari egenis ac miseris, in diem vitie
I x pro quacumque m ericorsita a lacerdote, cui pote- sub Clulde.
It ess, acceperit postidendum, quaecumque ibi Aro fe - ''U' rit alienandi nullam habeat potestatem, oec. Hic enim Canon non loquitur de agris, qui Clericis utendi, ει fruendi assignabantur , in stipendium : sed de quibusdam terrae Ecclesiasticae portionibus, titulo
misericordiae, in pauperes erogatis. Maxime vero curam pauperum perpetuo apud Ecesesiasticior dinis viros extitisse docet conluetudo vetus in Ecclesiis recepta, ut omnium redituum,atque obuen- tionum quarta pars in commodum, atque emolu - h, ' trimentum pauperum cederet,iisdemque sine fraude 2 ':: distribueretur. Ita Gelasius Papa ad Clerum,&or- bus. dinem,& plebem Brundusii,&ineptitola ad Epis' citi, ebri copos per Lucaniam , de Brutios. Simplicius Papa ad Florentinum, de Equitium Episcopos. Grego- V0 I1.q. r. rius Magnus lib. 3. epist. ii. Concilium Toletanum, p. πseu potius Canones Sylvestri Papae, apud Gratia.
per, ut miseriis ac calamitatibus inopum Ecclesia C i. moaprospiceret: Cum ea semper fuerit consuetudo, vi
492쪽
3 De Decimis, Oblationibus m Primissis.
Restondetur argumentis aduersus Decimarum quotam propositis. Libertas Ecclesiae remittendi Decimas tempore persecutionis. Decimarum confiuetudo etiam tem pore persecutionis recepta ex Clemente, lytiano,or,gene. Initia Decimarum in Apostolu ex Jrenaeo Orc.
SV periori capite praemissimuS eorum rationes, qui Decimas volunt esse recentioris Ecclesiae commetitum, cui initium dederit Sacerdotum auaritia,magis quam populorum pietas: & quod non tam lege aliqua diuina,quam consuetudine , & longi temporis praescriptione subnitatur. Nunc itaque eorum argumenta libranda sunt, quorum primum refricabat veteris Ecclesiae memoriam , cuius Sacerdotes nullum aliud vectigal a populo flagitabant praeter fidem, & constantiam,qua in Christi caussa sit minam adhibere hortabantur. Caetera libera erant inquiunt ac voluntaria. Fateamur ergo nil postulasse, a populo veteres Clericos, agnoscamus ipsos summum sibi, S. honestissimum in Christi paupertate patrimonium collocasse : An propterea cessabat lex de Decimis persoluendis, minime vero λ quo ergo pacto plebs sese eo debito exoluebat Θ qua ratione legem pendendarum Decimarum implebat, si modicam stipem si vile stipendium suis tantummodo erogabat Sa cerdotibus3
493쪽
Facile est autem istud intelligere. Nam quoties aliquis in odium, de inuidiam Christiani nominis
parte aliqua fortunarum i poliatur, quoties Christi tere Decisa ostes in eum seviunt, dc fit Anathema pro fratribus: toties Ecclesia, solet quantum potest, clades 'U'''U ei inflictas beneficentia sarcire, de sis is etiam sit opus est, visceribus instaurare: Quod si Ecclesiet hoc genus pietatis usu receptum est ; multo magis eidem licet sua iura, census & obuentiones populis remit tere, si quando pro Christi nomine, a Barbaris dc in festis verae Religioni nationibus, duri aliquid ac
incommodi patiuntur: At quot oneribus, tributis verum mitiora sunt ista dicamus, crucibus, equuleis, tormentis , exiliis, proscriptionibus veteres premebantur Christiani Z quot lucris, quot commodis fraudare seipsos cogebantur, ut Christum lucri facerent Θ Quis unquam ex Christiana gente, ante Constantinum honores, magistratus,ac dignitates adeptus est. Itaque cum in fauorem Eccle-IIartim, tot calamitatibus pressi ingemiscerent, dctam grauem ferrent rerum suarum iacturam, meri. rito Ecclesia, quas poterat flagitare Decimas, ipsis beneficentissime indulgebat: quarum immunitatem non superbia fastusque insolens: sed vulnera, infames notae frontibus iniustae, truncum corpus, squaliorque carcerum impetrabant. Alterum v cro quod huic argumento opponi
potest. est ipsam et Christianorum eiu sic temporis Q ditur Pietas dc religiola bonorum prorulio. QUIS en Im potissius De-
Decimam ab eo expostulet, qui totum tradit ; qui illi . ''' '
494쪽
36 De Decimis, Oblationibus Primitii, nil iuris sibi in rebus propriis retinendum putat
qui omnia arbitrio Sacerdotum permittit, nec vult sese ulla opu in ac fortunarum possessione ab iis seiungi, quibus sacra mentium ac pectorum societate coniungiturὶ At ea fuerunt primi Christianorum populi studia , hi in Sacerdotes affectus: ipsis sua omnia credebant,nec fortunas suas putabant posse prudentius regi, quam si earum curam Sacerdorum prouidentia gereret, quorum consillus orbem gregeque charissimum , emptum suo sanguine Christus commendauit. Itaque eo tempore qui tu quid opus habebant Ecclesiae, pauperes, Clerici, ea facillime Sacerdotes a populo impetrabant: quorum largitionibus, qui mensuram aliquam pro hxisset,& Decimam imperasset, is non tam legem
stabilire visus esset, quam euertere charitatem. Praeterea dicamus non tam insuetam fuisse Deiacimarum pensitationem , hisce tempozibus, quin aliquae eius notae, etiam ante pacem a Constantino factam conspiciantur.
Clemens Romanus,si non ille Petri successor, saltem antiquissimi s culi scriptor,Decimarum non
semel meminit:tum lib. 2. Constitutionum Apostolicarum cap. 19. quem textum antea citauimuS,
tum eiusdem libri cap. 31. & 38. Ubi Decimas instar tributi alicuius deberi Episcopis& Sacerdotibus refert,quia Regia in terris pollet Maiestate, Discopos oe Sacerdotes rincipes Reges ) iros putatote, cir tributa tanquam Regibus pendire, de fro enim illos , cr domesticos illorum ab oportet, quemadmodum
495쪽
Liber primus xi Samuel praecepit populo de Reg in primo Regum, es
Moles de Sacerdotibus in Leuitico, eodem modo nos de
Episcopis mobis praecipimus. Nam si tunc populus proportione , Mnto Regi munera praebebat, quanto magis nunc Epi vis decreta sibi a Deo capere stipendia δε- set ad se alendum, , Clericos, qui apud eum sumΘ Ouod si aliquid orationi addendum est . plura hic capiat, quam
ille olim. Iste enim rem mustarem tantum administrabat, belli paci que moderator ad tuenda corpora, hic vero Dei Sacerdotium administrans, corpus est animam periculis liberat. Quanto igιtur anima corpore est excellentior anto Sacerdotium Regno prastat. Ligat enim id edi soluit supplicio, vel indulcntia dignos. ideo episeopum diligere
debetis ut Patrem, timere ut Regem, honorare it Ueminum. Fructus vestros sty opera manuum vestraiam. in υ Aram benedictionem illi offerentes, primitiM v stras, decimas, partes, dona vestra dantes ei,ut Sacer tiDei: primitias inquam frumenti, vini, olei, pomorum, atque omnium, qua Deus praebet vobis. Libro octauo cap. 33. ex Matthaei Apostoli decreto Decimas esse Sacerdotibus soluendas probat . cretum de Cuius decreti haec est summa. Ego Aratthaeus praeci- cita M'pio omnes Primitias aferri Epistopo Gr Presisteris , or hh P Diaconis, ad victum ipsorum. Decimas offerre, ad mictum reliquorum clericorum, Virginum oer Visiarum,
Gr his qui siunt paupertate oppressi. Cyprianus, qui ipse inrer persecutionum aestus Ciprianus diu fluctua uit , non semel Decimarum meminit U' x 7 tanquam vectigalis alicuius Deo perio luendi. Epistola . quae est de unitate Ecclesii ς, sic refrigescen-
496쪽
38 Do Decimis, Oblitionibus ET PHmstiis. tem sui sςculi claaritatem carpit opposito feruore primorum Christianorum, in nobis, inquit, si cetna-
mmitas diminata est, ut m largitas operationis infra-cZi e h mos tunc σ fundos venundabant, oe thesauros inceso reponentes distribuenda in usus indigentium, pretia Apostolis offerebant. Nunc de patrimonio nee 'Decimas damus , clo cum Uendere iubeat Dominus,emimus potius m aregemus.
E quo loco clarum est Cyprianum invehi in Christianos sui temporis, qui de patrimonio Decimas
non soluebant: Ergo etiam saeuientibus Tyrannis,& inter Ecclesiae pericula vigebat lex, & conluetudo Decimarum. Epistola L . ait Clericos Decimas ex fructibus accipere, ut ab altari de sacrificiis non recedant. Origenes qui& ipse calamitosiis Ecclesitae Numπos. temporibus vixit, Decimarum legem agnoscit ho milia undecima in Numeros, eademque paene argumenta profert,quibus usi.sumus ad necessi talem Decimarum suadenda. Tandem Irenaeus Lugdunensiis auguria pendenda sum Decimarum , earum
que initia, ab ipsis Christi remporibus deducit. Cuenim Apostoli per diem Sabathi spicas vellerent, S in agris alienis ad depellendam famem necessa
ria caperent alimenta, censet eos tunc temporis usos auctoritate Sacerdotii, quod a Levitis in Apostolos transsierat. Itaque ut Levitae ius olim habebant letagendarum Decima rum,c quibus viverent. ita suc
cessores Apostoli,in eorum locum gradumque suffecti, poterant ex agris Iudaicia speciem quandam Decimarum praecerpere,& ncccssaria sibi alimenta vindicaret. His
ep. 27. Otigenes hom. II. in renaeus . aduersus errores V
497쪽
His facile intelligi potest Decimarum consue
ludinem non esse commentum recentioris alicuius
seculi, fictum ambitionc & auaritia Sacerdotum, sed sacram & inuiolabilem quandam legem, quaeuertere ac labefactare nemo potest, nisi qui mundi dominatum , auctori Deo inuideat, velitque eius tribunal ambitione prodigiosa destruere.
Alterum argumentum, quo Decimarum consuetudinem, aduersarii Ecclesiae insectantur, duci solet e paucitate Clericorum. Eos enim Decimam humani generis partem facere pernegant , adeoque hunc prouentum Decimarum,nimis pinguem esse ac luculentum , neque Clericis alio nomine utilem, quam ut ad luxum & delicias invitet, ad quas opes de diuitiae maximum habent incitamentum. Cui argumento non est difficile respondere. Si enim iusta omnium bonorum partitio inter homines instituenda; quot querelis, quot rixis & litibus locus erit 3 In hac aequitate ac Isomeria constituenda periret aequitas, iustitia violaretur,& humani generis societas concussa, aeterno ac immortalidissidio fluctuaret. Itaque Iudicibus auferri purpuram. Regibus tribunalia ac diademata eripi, Magi stratibus lucem, ac splendorem dignitatis suae sub
trahi,om nem que ordinum ac graduum Varietatem, qua Respublicae ornantur, confundi necesse erit. Si ergo luculentiorem fortunam ceteris non inuidemus; quid lacellimus Clericos eorumque facultates nisi eos longe reliquis deteriores putamus,
quia Deo seruiunt, Onsignia Christi,ac imaginen
498쪽
o D e Decimis, Oblationiἷus , m Praemittis. ferunt cum quo, occulto adhuc dc latente bello, mundus dc inuidia daemonum, per Christianos etiam ac fideles colluctatur. Sint ergo Clerici sex de lacuna orbis ; sint detri ri, sint miseri ; sed qua parte se tuebuntur 3 Nam si diuitiis inuidiam prouolant, paupertate risum mouent:in opibus simplicitate perdunt,in sordibus auctoritatem: in opibus fiigiutur ut superbi,in squallore ut medici.Non ergo diuitiis peccant Clerici, atq; Ecclesiastici,sed in Religionem laici male animantur, cuius Mystas de Sacerdotes, in tanta aliorum hominum opulentia, ferre non potant supra infimae sortis paupertatem eminere.
Aliunde vero licet Clerici Decimam non faciunt humani generis partem : attamen socios habent pauperes, errones, mendicos, Religiosos, Monachos, quibus Decimarum pars maxima his temporibus soluitur. Habent Rempublicam de Principes sui patrimonii participes , quibus sine strepitu
thesituros de aerarium Ecclesiasticum aperiunt, quoties publica calamitate imminente , seu pax, seu dignitas imperii periclitantur. Quantum ad alia duo argumenta , nempe de
varia ratione pendendarum Decimarum circa quotam, oc de Decimis per laicos Ecclesiae datis, sequentibus capitulis patebit quid respondendum
499쪽
Liber prim- De v.Dijs riti,M circa quotam Decimarum , oe an liceat Ecclesiise aliquid circa eam immutare oe quibus de causis, res Ecclesiae pauperibus communi arae. Etiam praeάia illis ad ettendum concessa. Tres causseminuendae Decimae proferuntur. Sclauorum Cr -- girorum Decimae olim quales. ranuli Regis Dania in propugnandis Decimis feruor.
C A P. v. SVperiori capite inter argumenta, quibus ad
uersarii Decimarum consuetudinem impetebant I unum erat ex varia ratione rituque soluendae Decimae petitum. Nempe aiunt in variis regionibus, varias quoque leges ac instituta vi Sere, circa quotam Decimarum. Alibi enim e falciculis decem, alibi e duodecim, hic e quindecim, illic e viginti, unus Decimarum nomine soluitur : Vnde concludebant Decimam non esse iuris diuini. Nam ius diuinum arbitrio hominum tolli non potest,aut ullatenus immutari.
Quamobrem videndum quid possit Ecclesia
circa Decimarum quotam, an aliquid ex ea populis remittere liceat, & quamobrem soleat istius oneris ac pensiliationis partem aliquam subiectis sibi plebibus indulgere. Ac primo supponendum, non eam esse Decimarum naturam ac conditionem, quae fuit olim in veteri Testamento: Holliarum, Primitiarum &fru-
500쪽
26 Ior primus. ηJbus' priuato , singulis annis duas tremisses, sine aliqua delatione prestare non desinat. Sexcenta eius generis exempla reperies in epistolis eiusdem Papt. Nec stipes tantum annuas, verum etiam agros& partem praediorum Ecclesiasticorum, potui1se a Sacerdotibus dari egenis ac miseris, in diem vitae siue fruendos & viedos,colligo eZ Canon, COR c.,4 1 1. cilia Aurel. . si insevis agellum Ecclesiae in diem mitae suae pro quacumque misericordia a facerdote, cui pote- ωb childbstiuen, acceperit podendum, quacumque ibi ρro sedi h 'R SV rit alienandi nullam habeat pol larem, oec. Hic enim
Canon non loquitur de agris, qui Clericis utendi, dc fruendi assignabantur, in stipendium : sed de quibusdam terrae Ecclesiasticae portionibus, titulo
misericordiae , in pauperes erogatis. Maxime vero curam pauperum perpetuo apud Ecclesiastici ordinis viros extitisse docet conluetudo vetus in Ecclesii is recepta, ut omnium redituum,atque obuenitionum quarta pars in commodum, atque emolu- hiunum mentum pauperum cederet,iisdemque i me fraude iudistribueretur. Ita Gelasius Papa ad Clerum, deor- bus.
dinem,& plebem Brundusiij,&in epistola ad Epi L cii, copos per Lucaniam ,& Brutios. Simplicius Papa lad Florentinum, de Equitium Episcopos. Gregorius Magnus lib. 3. epist. H. Concilium Toletanum, Papx Can. seu potius Canones Sylvestri Papae , apud Gratia. 'se' num caussa I 2. q. r. Can. με cim 3. I ii his Cum ergo licitam, imo necessarium fuerit lemper, ut miseriis ac calamitatibus inopum Ecclesia Cci .m pro piceret: Cum ea semper fuerit consuetudo, ut ὶ M