Illustratio sacri patrimonij seu De bonis et possessionibus Ecclesiarum. Vbi agitur de veteris & nouae legis sacerdotum censibus, ... Auctore Nicolao Le Maistre ..

521쪽

6s Db Decimis, Oblationibus-Plimitiis. remoniis amandatis; Romanis moribus Ecclesias suas informarunt, & Decimas caeterasque consuetudines pie obseruandas ac religiose colendas decreuerunt; reluctantibus Craecis& maxime Procerum ac Nobilium indignante superbia. Illi enim non semel prohibuerunt hominibus suis,ne Deci

Innocent. mas penderent more Romano ; Eos vero angebat

in epistolis. maxime Latinorum Imperium,eo quod Latini cogerent Nobiles Graecos, Ecclesiis rellituere opes &facultates ablatas. Itaque cum tantopere se sic indociles praeberent, & Decimarum pensionem exhorrescerent, saepe excommunicationis metus est illis incussus. Imo cum ad Bellum aduersus Michalicium quendam , res Graeciae turbantem Omnia ferro ignique populantem, Proceres Acriniae se se accingerent, non ante Dominicum corpus & san.

uine,pacis bellique praesidium salutare de manius Sacerdotum ceperunt, quam pollicerentur se Decimam in posterum more Romano Saccrdotibus soluturos,nec prohibituros amplius, quominuSeorum serui, homines ac vasalli eam praestiationem Ecclesiae ministrarent. Ita elicitur ex epistola centeris E,h sitima sic agUsima prima, apud Innoccntium lib. 1. epistisii. lib. Regist. 13. ad Archiespiscopu Larissensem, &Epis η δ'' 'in' eopum Cithoniensem, ubi de Achaiae nobilibus sic loquitur. Canonicos, inquit, in nonna si Ecclesiis

intrudire non derentur : excommanicatos tam . laicos,

quam clericos in sua pertinacia eonfovendo. Camque duduni ad bellum contra Michalicium processuri recipientes corpus sanguinem Iesu Christi emnes pariter

522쪽

, Liber primuου. 67 promisi pent, quin imo per votum obligauerint se solemne, quod de ipso praelis redituri Decimas Ecclesiis suis se uerent, subditos Auos tam Graecos quam Latinos cogerent ad soluendum : iil post modum ficere non cura, runt. Quocirca fraternitati υestrae per Apostolica siripta mandamus, quatenus Latinos ei modi, it Ecclesiis suis soluant, cur ex communi iure ac θeciali quoque voto tenentur,mc. inducere procuretis, insos ad hoc si opus fuerit per censeram Ecclesiasticam, appul itione remora sicut tu tum fuerit compellentes. Et certe Innocenti j tertii temporibus Decima rum iugum Graecia magna ex parte receperat, Vt ex eiusdem Epistolis liquet, quibus contentioneS non paucae sedantu ortae inter Canonicos & Epit co-

.sima quarta, ortum dissidium pacat inter Clericos hk & Patriarcham Constantinopolitanum, quod ne-pe Patriarcha Const. iussus a legato sedis Apostolicae Cardinale sancti Marcelli,dare Canonicis quartam Decimarum, per triennium eam retinuisseto Epistola centesima quinta libri primi, hortatur nobilex Larissensis Dioecesis ut Decimas ablatas Epis rhnoeent. copis rellituant, eadem hortatione utitur epistola l. i. Qs Io 8. ad Imperat. Constantino p. cuius milites De- idem epist. cimas Citrensis Diceccus occupabant. Epistola 61. 'S' 'lib. 4. componitur iis orta inter Episcopum Nitri essem dc Abbatem de Egris in Dioecesi Cenadiesi super quodam ture Decimarum. Tandem euersis Latinorum rebus 5: Graecia in potestatem impiorum translata, non modo Deci-

523쪽

68 De Decimis, Oblationibus re Primitii .mae, sed omnes Sacerdotum reditus evanuerunt; adeoque Graecis Sacerdotibus in extrema calamitate languescere necesse est, postquam sese Latinorum patrocinio subduxerunt. Restat tamen illis tributum quoddam per domos & fumaria legi solitum, in quo quia tempora- .les omnes Sacerdotum ac Clericorum reditus ver coesi, st.. sintur,idcirco Hyuκω, siue temporale appellant. n,ist ci- Audiendus hac de re Gerlachius epistola ad Can-Tub ten- cellarium Academiae Tubingensis i . Mah anno is 6. Salarium, inquit,si habent,exiguum est. Sacerdotes stipem ab audis oribus habent. SAnt enim certa domuae cuique Ecilesiae annumeratae, a quibus singulis deputa-rhm , quod ipsi χν-ον ocant, quo is anno accipiunt. Ex hepultura etiam, exequis q=isique officiis Sacerdoω-libus , m Misis, q s laici pro se m defunctis cognatis

emunt,pecuniam lucrantur. uidam interea domi siuae opificia exercent. uibusirim quoque Eccisis fundi cem ti a moribundis dedicati sunt. Ita se habet Decimarum historia apud Graecos quam,si monimenta librique manu scripti suppeterent fortasse dedissemus ampliorem.

524쪽

Liber primiu: M

.An Decimae possint laicis vendi oe alienari. Decimarum iis ab msu fructu distinguitur. Oblationum pars nulla laicis competere potest. Fodicae pro quaesita prohibentur a laicis extrui. Decimae sunt pars domani,

Sacerdotalis. Domanium regium non potes alienari. Quae pars rerum Ecclesiasticarum olim poterat Monachis dari. Decimae a laicis nonpraestribuntur,cro.

C A P U T VII. IVs legendarum Decimarum ab earundem usu

fructuque est secernendum. In usum enim fructumque Decimarum vocari possunt pauperes, mendici,exules & Dioecesis peregrinς Clerici,quos '. haereticorum furor ac inuidia, suis sedibus ejecit. Hi tamen omnes ius legendae & capiundae Deci- n.AHIsmae non habent, & si quid ex iis obtinent,illud non riusdemi iustitia sed misericordia in ipsos transfundit. -.R' - Dicamus itaque usum fructumque Decimarum ex parte aliqua, laicis posse concedi. Certis enim de caussis pollunt Episcopi de Praelati Ecclesiarum

partem aliquam Decimarum fruendam laicis cedere. At quantum ad ius Decimς legendae, praeter E- I.aici poppiscopos & Sacerdotes, qui in terris,Dei viceSobeunt & populis regendis praeficiuntur, nemo IuS . istud sibi potest arrogare. nurum.

Quae sententia ut clare possit intelligi animaduertendum Decimas ius esse aliquod sacrum & di-

I iij

525쪽

DeeImae nodantur intuitu lab iis. Decimae etiam in statu InnΟ-

centiae pen deremur. Hebraeoru

o De Decimis, oblationibus dr Primitiis

uinum, qSod Sacerdotibus penditur, non ratione operae alicuius , aut laboris in regendo , aut continendo populo exant lati, sed ratione loci gradu sue sui, quia nempe in terris vice Dei funguntur, eiusque quodammodo personam sustinent. Vnde licet

Sacerdotes, nec mylteriis occuparentur, nec popu

lum sacris doctrinis imbucrent, puta si prima illa

Maiorum no ii rorum innocentia resurgeret, quam Adam suo scelere perdidit, adhuc in eo ordine statuque rerum Sacerdotibus dari DecimaS Oporteret. Sunt enim obsequii nostri erga Deum monimenta, sunt reditus censusque cidem debiti, quatenus summo arbitratu mundum temperat, & suprema in res omnes auctoritate dominatur. At quicumque rerum status fingatur, quaecunque conuersito mutatioque orbiS uniuersi cogitetur; semper Deus suum in res omnes dominium retinet,

semper eidem servitii nostri ac famulatus pignora persolui, iustitia exposcit: At ea pignora, illas obsequentis animi significa tiones , quis receptabit in taris , nisi Pontifex pro hominibus constit u tus in huc a ad Deum sunt, ut of rat dona m sacrificia pro peccatu. In eo ergo solo co- sistit ius Decimae tollendae,in quo viget auctoritas Dei ipsiiusmet,qui pascendo regendoque populo designatus,eius Caput eii de Princeps,in his,quae ad Dei cultum & Religionem pertinent. Itaque cum paenes laicos auctoritas illa diuina non vi σeat, neque quit quam possit absque Sacerdotii in sigmbas, Ducem te ac rectorem populino.

526쪽

Lib r primus Iminare, in his quae salutis sunt & religionis; inde facile concluditur in neminem laicorum posse iugDecimarum legendarum transferri . Ius Deci

Adde quod Ecclesia iis libere uri non potest, quae sua non sunt,sc. sibi ad utendum & dispenafandum tantummodo, diuina manu tradita: At ius Decimarum non est Ecclesiae proprium sed Dei.No 'enim dantur ad recognitionem Ecclesiae , sed Dei ipsiusmet: quatenus ipse summus cst Dominus de arbiter uniuersi. Ecclesia vero recipit Decimas,Dei nomine, de quatenus eius Episcopi, Dei interris imaginem sustinent. Non potest crgo Eccclesita ius illud vendere, alienare,permutare: quemadmodum Quaestores Principum qui colligendis tributis praeficiunbar, non possunt populos vectigalium solutione liberare.

Secundo,argumentum ducimuS a natura & Re- s distin, ligione oblationum sacrarum. Nam oblationes

magis pendent ex voluntate populorum, quam Deia turius I -

cimae. I mo vero, EccleIIa iplam et maiorem videtur non posse

habere potestatem in oblationes , quam in Deci- his t.' mas; Quippe oblationes dantur Sacerdotibus velut in stipendium operae alicuius sacrae de religiola, ideoque habent rationem peculii Sacerdotalis. Et tamen oblationes olim,si quis praeter Episcopum susciperet infamis haereticus, & sacris indignus habebatur. Concilium Gangrense can. T. cytus Quis fructus Ecclesiae oblatos, ici dare extra Ecclesiam praeter Episcopi sententiam, vel eiκs cui cura eorum tradita iest, O non cum eius sientelia ea Ueuc agere, it anathema.

527쪽

i De Decimis, Oblationibus Ο Primitiis. Et Clarius canone 3. Si quis dat vel accipit fructus oblatos praeter Episcopum, vel eum qui est constitatus addi 'ensationem beneficentiae,.qui dat qui accipit

anathema sit. Symmaeh. Eandem sententiam re firmit Symmachus Papas,hba,'' in Synodo sexta Romana in qua concludit. Valde R - influum ingens sacrilegium isse, ut quςωmque vel pro remedio peccatorum, vel salute , vel requie animarum suarum nusquisque venerabili Ecclesiae contulerit, aut certe reliquerit,ab his a quibus haec maxime seruari conuenit, id est Christianis . Deum timentibus homini

bus, m se per omnia a principibus oe primis Regionum

in aliud transferri vel conuerti. Et certe ita abhorrebant veteres ab oblationibus arbitrio laicorum permittendis, ut nequidem vel- 4. n. si lent laicos , bi. conditionibus sumptus facere in ex alatiis con- truenda Basilica, ut nempe dimidiam partem ex iis caperen quς postea ad altare Basilicae offerrentur. Hainc enim pietatem quaestuosam,& sordidam exeati sunt , neque tam Religionem appellari de- crbere censuerunt, quam mercimonium. Ita Concit. Braccarense secundum canone sexto. Placuit ut consi A , .si qui, βψlicam 'on pro deuotione fidei ,sed pro quaesis . a. b. . cupiἀitate αdificat, ut quidquid ibidem de oblatione po-secrat.disi.r. puli colligitur, me tum cu clericis diuidat,eo quod Basili-' eam in terra siua ipse condiderit, quod in aliquibus locis usque moreo dicitur fieri. Hoc ergo de caetero obseruari debet, ut nullus Episcoporum tam abominabili toto consentiat, mi Basilicam quae non pro sanctorum patrocinio, sedmagis tributaria condi ione est condi a,auddat conse

528쪽

Tiber primus. 7 Si ergo oblati aes nefas est tradi laicis, quidquid

sumptuum in Ecclesia ornanda fecerint; multo minus Decimas ipsis non licet adscribere, quas in patrimonium Sacerdotum Deus ipse tradidit, ut sua in terris vice fungerentur. Et certe duplicem in terris personam sustinet Episcopus ex ignatio, epistola ad Smyrnenses. Im- SMIm cperat enim vi cc Dei: sacrificat vice Christi. Qua in parte Dei imperium refert, Decimas sumit: qua vero Christi, sacrificium instaurat, ac repetit,oblationibus fruitur. Quamobrem cum laicus tam Imperii, κ . quam sacrificii sit incapax, hinc fit ut ius illi tradi non pollit, nec in Decimas nec in oblationes. Tertio utimur hac in re argumento ducto a conditione bonorum, quae domanium Principis com

ponunt.

Certum est enim Principes duo saltem habere nubgenera bonorum. Quaedam enim possident nomine P τ' patrimonii, quomodo priuatus quilibet tuum quo- ob inςnt. que possidet patrimonium , de quo genere bonorum quae patrimonia sunt Principum glossi veteres.

sunt, quae possidet Princeps titulo imperii, dc quae in Voee ino tam in Principis quam in Principatus patrimo- nio sunt: cuiusmodi sunt tributa,vectigalia,& quq cumque domanium Principis conficiunt, praedia, vilici iura regia S c. Ita apud Romanos aliae sunt res Caesaris, aliae res fisci, de res fisci aliae publicae , aliae priuatae. Res Caesaris dicuntur quae in Principis cuius T .

529쪽

- De Decimis, Oblationibus Primitus. que priuato patrimonio sunt, non quatenus est qui Ehhii Princeps, sed quatenus Arcadius, Honorius, Anto Pixi cupii ninus,l. 3. Cod. de quadrienni3 pr. sicriptione , in qua

Iullinianus aperte distinguit inter substantiam pro priam Principis, & substantiam fisci. Res autem fistcales dicuntur quae princi patui insitς sunt, &ador- .nandam ac tuendam Principis dignitatem institu ν, ,es e rae, g. hoc inter ictum ne quid in loco II Ph. qitia 'co, itaque sic concludo: Res fisci & dominii , mi opu- Principe alienari non possunt, neque potest Princeps partem sui Imperii qua uis conditione distra

here. Et si enim in contrarium proferantur exempla Regum aliquorum, qui se iuribus regni, Sceptro ac Imperio abdicarint in fauorem peregrinae gentis, aut extranei alicuius Principis,ut exemptu Attali Regis Pergamenorum,qui regni sui hae te dem populus omanum instituit, Nicomedis Bythiniae, qui eidem populo sceptrum ac diadema transmisit,Alexandri, qui .Egyptum & Alexandriam iisdem Romanis adscripsit, Caroli sexti Francorum Regis, qui1uccessorem Imperii Henricum Angliae regem designauit. Attamen inuitis ac reluctantibus regni Proceribus, atq; Ordinibus id tentari posse omnes

Mannes M. paene iurisconsulti rescripserunt. Horum ego MnOm Ina, mententias non refero. Scripsit hac de re δε- sVit' tractatum elegantem Ioannes Savaro , in quo Om- ά . R, . nium peritorum iuris hac de re opiniones ad certas classes distribuit. Et certe cum imperator Carolus 4.

vellet Eiccessori, sibi facere Veii cessaum filium, dc ei propterea conciliare Electorum lustragia nitere-

530쪽

Liber primus. 73tur, unicuique eorum centum aureorum millia congiarii nomine promisit, oppigneratis 3c datis in hypothecam I mperii vectigalibus. Qua de caussa tumultuari ceperunt I mperii Proceres afferentes tributa dc vectigalia,in quibus imperii nerui viresque consistunt,non posse ab imperatore alienari.

Ita refert Nauclerus generatione 46. ad annum Nauclerusi i o. Ex quibus sic licet concludere. Ius Decima- ino Generum est ex eorum numero,quae SacerdotibuS com

petunt ratione Imperii, & sacrae auctoritatis, quam in homines exercent, & sit prophanis vocibus in re sacra uti licet. Decimae sunt veluti patrimonium fis cale, atque Imperiale, unde Episcopis persoluuntur eadem Religione,qua tributa penduntur Regibus, ut esst apud Clementem Romanum lib. 8. cap. I. Rom. b. a Ergo quemadmodum alienationi, distractioni aeς-P , venditioni non subiacet coronae patrimonium, quemadmodum fide sua promissione,ac sacramento soluuntur Principes, si quid stipulantur aduersus si scalem utilitatem & bonum regii dominii: ut de Apud ora

Prancilco primo, qui Burgundiae Ducatu in. Hispano promiserat, rc sponderunt eius temporis Theologi& Iurisconsulti. Sic quoque existimandum sacra ista Sacerdotum. Quarto si qua caussa res Ecclesiae alienari pos- '' a sunt & a Sacerdotibus in alienam manum transferri; id maxime fieret in Monachorum gratiam,quOrum pietati ac solitudini beneficentia Episcoporum competere. perpetuo prospexit. At in fauorem Monachorum non Decimas modo, sed prophanas possessiones