장음표시 사용
531쪽
6 De Decimis, OMationibus cr Primitiis. instigni aliqua portione minuere Canones vetuerunt: adeo cum cresceret in dies praesulum erga Monachos beneficentia ac liberalitas Aam Hispanici Patres in Concilio Toletano nono collecti fraeno aliquo coercendam censuerunt, prohibentes ne Mon alterio a se constructo Episcopus dare posset, ultra quinquagessimam partem census suae Ecclesiae,&sii aedem vellet pro sepultura propria ornare, non posset eidem legare, atque attribuerc plusquam
contii.το. centesimam partem sui census annui. Zon .e rei datur
aternae renumerationis expectari cernitur praemium.
Qui quis itaque Oscoporum in Parochia se a Mona
sterium construere forte Toluerit, o hoc ex rebus Ecele pia, cui praesidet ditare decreuerit, non amplius ibidem, quam quadragesimam partem dare debelli: Ut hac temperamenti aequitate struata , oe cui tribuit competens subsidium conferat,-eui tollit, damna gratia a non infligat. Ecclesia mero, quae monasticis non insermalitur regulis , lut quam pro seis munificare voluerit sepulturis, non amplius quam centesimam partem censes Ecclesiae, cui praesidet , ibidcm conferre licebit: ea tamen cautela perliata, it tantummodo, qηae placuerit ex his duabus
Si ergo in fauorem Monachorum, quorum dii-ciplina S pietate Ecclesia insigniter floruit, non licuit Episcopo iura Ecclesiarum alienare, oc insigni aliqua portione detruncare, quis In fauorem laico rum id fieri posse audeat asserere λ Quis ius Decimarum in eos tranofundi licere existimet, di Sacer-
532쪽
dotum bonis ac censibus pinguescere, dum insano fastu eorum paupertati plerumque violenter insultant. Quinto tam sanctum olim habitum est ius De cimarum , & ad eas persoluendas tam inuiolabili Religione teneri populos autumarunt,Vt eam praestatioriem in pensionem nummariam commutare, aut populos data pecunia ad Decimas soluendas inultare, nefas esse ducerent. Ita Christianissimi Reges nostri constituerunt, ne liceret populis Dccimam pecunia permutare ac redimere. Ludo . uicus Pius capitulari 3 o. ad annum Christi I 18. De Decimis quas popatres dare non vult , nisi quolibet modo ab eo redimantur , ab Epistopis prohibendum 'μ
est ne fata. Et si quis contemptor fuerit inuenικε, σ nee
Episcopum , nec Comitem audire velit, si noster homo fuerit , ad pr lentiam nostram venire compellatur. Caeteri mero distringantur, ut inuiti Ecclesiae restitis ansiquς voluntarie dare neglexerunt.
Iidem principes cum intelligerent esse aliquos, qui Decimas dare negligerent, eoque onere te liberaret data Episcopis & Comitibus pecunia,quam illi inter se partiebantur, vetuerunt, ne Religioni in posterum fas esset fucum sic cre, & pecuniam pro Decimis stipulari. Ita habere capitularium Caroli ScLudovici imperatorum lib. 2. capitulas ta 8. Dici et est a uobis, quod in quibusdam locis vi civi sy Ccmitti ' .ς-P ab inrefluosis oe ab H quι Decimis non dant duradios accipiunt, a Presbyteris pro quibuIdam ne gentiis, cirinter se pecuniam dividant, quod penituι abolendum
533쪽
νg De Decimis, oblationibus m Primitiis.
decrevimus ne forte auaritia locus detur m constituimus it incestuosi iuxta eanonicam sententiam penitentia mul- Ex hac Decimarum Religione & immutabili Isge factum est, ut olim Gregorius nonus rescindi iuberet compromissum factum inter praepositum Albanensem & Monachos Sancti Martini in Pan νωmutat: praefari Monachi, de prςpositus Albanensis, de iure Decimationis cuiusdam: tandem cas simul inierunt conditiones , ut sit praepositus impetraret a Rege donari praedicto Monasterio centum millia solidorum, Decimas in posterum Monachi abdicarent.&ius earum ad praepositum transfereretur. istud, ergo pactum ac compromissum Monachi ad Papam retulerunt , quod ipse quasi simoniacam nunditationem exhorruit, dicens non licere spiritalia temporalibus pcrmutare. Ita enim rescribit Betoniensi de Funginensii Abbatibus, Mundamus quatenus si vobis tonsitim it de praemisis, cum permutario de guritualibus ad temporalia improbetur, praedictum arbitrium quidquid secutum est ex eo, velo, id, ire
tu in decernatis, capite exhibita de rerum permutatione.
Itaque Decimam olim non licebat pecunia redimere , nec poterant Episcopi nummarium censum, eius vice paci ci ci,nisi forte in Declina nutriaminum. Nam Nutriminum, id est, Porcellorum
A morum x aliorum animalium Decimas mutarectentur. Hui vero Decimas post crebras admonitiones praedicationes Sacerdotum , dare neglexerint excom
534쪽
Liber primuς γ' pecunia liberum fuit. Ita enim habetur capitula
rium libro secundo cap. 2I. de Nutrimine. Pro DG C,pli. Iaa. cima sicut haci nus consuetudo fuit, ab omnibus obstrue P φ'
tur. Si quis tamen Episcoporum fuerit, qμι argentum pro hoc accipere velit, Da maneat potestate iuxta quod, sei, re illi qui hoc persoluere debet conuenerit. Ex quibus sic infero : Decimas olim Episcopis non licebat pretio distrahere , & in censium num
marium com mutare. Ergo multo minus licuit eas, in totum vendere,alienare, M laicorum potestati permittere, proindeque ius Declinarum laicis nullo modo competere potest,quia neque ius istud illis proprium est, neque potest ab Ecclesia illis in solidum tradi ac resignari. Quamobrem in iure Decimarum legendarum Nisis p . non possunt uti praucriptione aduersus Ecclesiam. Nam quod vitio cepis temporis progressu legitimum fieri non potest. Et certe praescriptioni aduer- Melesiam. sus Ecclesiam locum aliquem tribuere quid est aliud, quam hominum auaritiam, atque ambitionem ad quotidiana scelera arcessere,& rapinis ac fraudibus praemium ac stipendium polliceri. Denique quando persona ex se incapax est iuris alicuius obtinendi consuetudine, aut praescriptione temporis ad iustam possessionem fulciendam uti non potest.
Ita in Decimarum controuersita rescripsit Alexander tertius ad Episcopum Parmentem cap. praeseripvcaussam de praestri 'tionibM. Erat c nimiis mota inter
Arehidiaconum Rheginensem & nobilem quem-
535쪽
8o De Decimis, Oblationibus oe Primiti'. dain, de perceptione Decimarum tuebatur se notabili praescriptione longi temporis, respondet Papa inutilem esse pra scriptionem , quia laicis nequidem ex concessione Ecclesiasticς alicuius personae Decimas litet possidere. Mandamus, inquit, quatenus callam ipsam debito sine decidas non obstante praesicriptione temporis, vel concessione Ecessasticae Hular ue persime, si idem eam opponere doluerit, quia
eam laici Decimκι detinere non pol mi, eas nulla valent ratione praescribere.
Qua in re ut obiter dicam longe alia ratio est clerici, alia laici, nam clericus aduertus Episcopum potest quartam Decimarum & funerum praescribere si . i per annos quadraginta sitne contentione possede-ueitu, io rit sede non vacante, cap. de quarta ea tr. de praescript.
DEcimi, Ratio est quia Clericus per se non est persona Deci P Ris . marum incapax :at contra laicus est persona incapax, ideoque nulla consuetudo capacem facit cap. quinto ext. de consuetudine. Tandem ultimo loco addimus ius Decimarumta spiritM esse e numero rerum quae spiritales appellantur. At res spiritales nequidem ex concessione summi Pontificis vendi,alienari, & in laicas personas transferri possunt, ergo nulla auctoritate possunt laici ac si ζς φ R prophani, ius Decimarum sibi comparare. Esse au-
tem Decimas e genere rerum spiritalium docentium morum Pontificum sanctiones, Gregorius no-
cap. de rerum permut. Honor a- Lap. litteras Et tuta metonus capite exhibita. de rerum permutatione, Hono- ώ- ui rius secundus capite lutcras de iuramento catremnia. De Decim Is
536쪽
Libes primuS. SI Te Decimis in fossatis oe an Decimae dari possint,
iη seudum. Quid sudum m huius nominis signi-
Datio . Anglica. Origosudorum. Beneficium σfu- dum idem. in andoniam res Ecclesia ceperunt infeodari. Coditiones inpotitionis. De Nonis quidsunt casti tia. Sarta tecta Ecclesiarum studataru curabant, c.
FEudi vocabulum apud recentiores tantum auctores reperitur,& ante nonum laculum mentio nudi nulla extat: huius nominis originem plurimi a fide repetunt, qua erga Dominum, siue se rEuisnoniorem rcnciatur, quicumque prςdium agrumue V 'ρῖnudi nomine acceperunt: in antiquis Anglice legibus Dudum , siue nodum, idem est ac stipendium: Vnde tituli plurimi extant in legibus Malcomani, de feodis seu stipendiis Magistratuum atque ossiciariorum, ut titulus de feodo Cancellar , cui pro feodo cartς centum libratarum terrae, a stignantur decem librae & pro scriptore duae Marcae, legum Malcomani capite secundo. Ibidem cap. 3. titui. et
Quod recentiores reudum,antiqui beneficIum
appellarunt. Taceo Quae de beneficiis Romanorum militum omnes scribunt, & qui fuerint milites beneficiarii tanquam satis dictum & recantatum prae-
537쪽
ga. De Dotimis, Oblationibus uest Primitim:
Vox benefi- teImitto, vocem autem beneficii pro nudo, ante-
'P 'RμL rioribus seculis usurpata,nemo ignorare potest,qui antiquitatem vel ab ipso a limine salutarit. Historia Almonii, ubi loquitur de Lotharingia, quae antiquum fuit Regum Franciae, ex Carlo manica stirpe patrimonium, ait illam a Lothario in beneficium traditam Othoni Imperatori, hoc est innu- ux Π.. dum cum onere nempe praestandae fidei ac ex hubendio bisequii. Dedit ui. tom Lotharius Rex Othoni Regi in beneficio Lothariam Regnum. quae caussi magis
Sigebertus Gemblacensis ad armum Io O . ait Imperatorem Henricum Balduino Castrum Ualentianas, quod in finibus Mosellanae Regionis, &Lotharingiae situm erat, ac propterea controuersum, Balduino beneficiasse. Feudum autem, seu beneficium definiunt Iurisc.
rum s P ad seudorum cap. primo hoc modo. Bene-
.ii'' ' scium seu pudum est illud, quod ex beneuotintia alicui
it a datur, ut proprietate quidem rei immobilis beneficiatde penes dantem remanente, Uus - fructus illius rei ita ad accipientcm transeat, ut ad eum haeredesque suos masculos cir famineos, si de his nomivatim dictum fuit is perpetu sim maneat, ob hoc di ille G sui haeredes Meliter Domino serviant,siue id seruitium quale esse debeat nominatim expressum sit, siue praetermiseum.
Vnde autem nudoru origo nata sit non conue-oi; is sita nil interiuria interpretes. Hac in re peritiores, quibus ego meum adiungo sustragium, originem reu-
538쪽
dorum a Longobardis deducunt, quorum Duces ac I: - '
Principes capta, atque expugnata ea parte Italiae, Υ' -
quae inter Alpes & Appeninum sita est agrum militibus suis ac tribunis diuiserunt,cum iis conditioni 'bus quae habentur conscriptae in libris nudorum. Nec tamen inficiandum, speciem quandam seudi longe ante in Gallia viguisse. Refert enim tutius '''''
Caesar lib. 3. de Bello Gallico, Gallorum Proceres ac praecipuos, circumducere secum in bello Soldu G i. o. rios quosdam atque Ambactos, quorum fidem obstrictam stibi ac deuinctam tenet,& quo pluSauctoritate diuitiis & genere pollent, eo maiore Ambactorum numero stipari ac circumfundi. Verum ne a scopo videamur aberrare de seu dis Ecclesiae dicamus. Beneficiorum ergo, seu seu dorum genera duo reperiuntur in antiquis leguac historiarum monimentis. Aliud enim dicitur bene
ficium Regium, aliud beneficium Ecclesiasticum. Beneficium Regium fuit praedium agcrue regit dominii, qui militibus ac nobilibus, fruendus utendus
dabatur a Rege, ad emerendam ac obstringendam eorum fidem. Beneficium istud in mansis,seruis, colonis & seruientibus erat constitutum. Unde quibeneficium Regium habebat, illud colere tenebaturne incuria, ac negligentia beneficiarii sterilescerer, atque inutile redderetur. Ita cauetur legis Lon o bardicae lib. 3. tit. 8. l. i. Quicumque fluum beneμι - αἰ s. Occasione proprii desertum haluerit ιnfra annum post V quam Comes. et Miss.s noster notum faciam habuerit, is sim beneficium amittat.
539쪽
84 'De Decimis, Oblationibus Primitiis. Beneficii vero Ecclesiastici mentio extat in prae-- sitis Longobardorum legibus & saepius in capitulatibus Caroli Magni, Ludovici Pij, Caroli Calui de
aliorum. Ubi interim annotandum Commendationem rei Ecclesiasticae a beneficio distingui. Comedatur enim res Ecclesiastica; ut auctaritate Prin talis & be. cipum ac Magnatum inuiolata consistat: Datur avia qui si . tem in beneficium, nomine stipendii & honorariae cuiusdam mercedis. Id elicio ex lege α. tit. 44. Lo-kTa 'ρε gobardicae legis, in qua diserte commendatio a beta tu neficio secernitur. Celeri vero homines liberi qui mel commendationem, vel beneficiam Sc lesiasticum babent, sicut reliqui homines iustitiam fuciant.
Exposito benefici j & nudi nomine, atque distinctione, videndum quae res Ecclesiae in nudum dari possint, & quando ceperint in feodari,siue im-
beneficiari. Nonnulli beneficiorum &seudorum Ecclesiasticorum originem trahunt a Carolo Martello, in cuius famam, ut diximus initio libri secundi, omnes paene Religionis Zelo irruerunt: is enim cum multa& grauissima bella confecisset, partim contra Rad-bodum Frisonum Regem Catholicis ritibus infen-
Annalestia cerit autho. xis apud Pι- thoc an .
urbes Gothicae Regionis Nemausum Agathcn Malias,abstulit,cum in qua multa & Religionis 5: fidei caussa priglia ac coqictus strenue peregisset, militem suum Ecclesiae bonis ac reditibus ornauit,adsum, partim contra Ragin Iruidum dc Hilpricum,
partim contra Saracenos, & eorum Regem Abdi ramam, partim contra Gothos quibus amplissimas
540쪽
Liber primus. 8S tempus, quandoquidem regiae facultates inter tot
turbas ac motus rerum, ad stipendia non suffcie bant. Eius nomen vindicauit Baronius a stylo atroci & pungente scriptorum, quos ante citauimus. At ante Caroli Maricili tempora, res Ecclesiae a laicis 36ms,hέου, occupatas, questus Bonifacius Moguntinus apud Zachariam sum nium Pontificem.
Quidquid sit, plurima Ecclesiae praedia militibus
in Beneficium tradidit ipse religio n. ac pietatis vindex Carolus Magnus, ut eiusdem capitularia restantur, in quibus frequens beneficii Ecclesiastici mentio, quam pollea inseremus. ACarolo Magno, rebus ad Ludovicum Pium deductis, spes crat studium & pietatem tanti Imperatoris profuturam Ecclesiς,ad res suas recipiendas. sed cum a filiis ipse multa diraque incommoda pateretur, & indignum tam sincero Imperatore saeculum, propriae felicitatis impatientia laboraret, coactus est ipsemet Ludovicus e rebus Ecclesiae sibi amicos captare,& Monalleriorum prς dia relinque re in beneficium iis qui habebant: dum eius filia noua in dici e peculio Sacerdotum ac Monachorum beneficia suis militibus impendebant. Via dc auctor vitae sancti Gotberti queritur Abbatias eo tempore Goiberti. dissipatas & Αlt aliense Monalterium maxima sui patrimoni j parte spoliatum,cOIum Videlicet bene- Mohist. ἱ-ficiorum praetextu. Quae ipse indignabundus male siexny nia ficia nominat, Institutum, inquit, Monasticum pra- clare illic projecit, usq; ad δ sensionem qiue extἰtit inter Ludovicum Caroli Mavn filium/liberos eius, ea enim