장음표시 사용
581쪽
Liber primus. Ityae labores molliverunt. Puduit terram aduersus tam religiosos cultores luctari , & inter tot innocentes vultus, quales olim ante primigenium scelus parentum fucrant, noluit tribulos ac vepres tristitia auiti criminis monimenta retinere. Itaque cum eas terras, Praesules & locorum Domini, Monachis cederent, nil inde sibi Decimarum retinebant. Aliunde sit cui eorum locorum Decimae debitae fuissent, maxime Presbytero, qui Monasterium regebat: At ille ut ostendimus vivebat arbitratu legenue Monachorum & leui stipcndio con-
ductus cstera hospitibus luis liberalislinae remit- possidisv. tebat.
Hic vero quaeret aliquis unde factum sit , ut Decimae prophanorum ac laicorum, qui circa Monasteria degunt etiam ad Monachos ex integro pertineant; cui dubio facile respondetur. Nam cum adhuc vigerent seruitutes, certum est Monachos habuisse familiam conflatam ex seruis, mancipiis, colonis & originartis His vero casas & tuguria in co-finio possessionum suaru Monachi extruebant. Itaque cum totus ille populus ex Monastico famulatu ac seruitio constaret, qui terras gros de possessiones Monasticas colebat. Hinc fiebat ut ab eodem Pre-soy tero regeretur qui Monasterio praeerat, aut ab alio quem Monachi stipendio condicio, suae famillae moderatorem ac Parochum cum institutione Episcopi praeficiebant. Itaque non mirum si in homines S Parochias fui territorii maiorem plerumque quapi in alias omne. auctoritatem Monachi
582쪽
r3 o De Decimis οἶlationibuι Prim , in obtineant, cum antiquitus omnes isti Parochiam essent eorum serui, quibus Presbyterum nominare de desii gnare, Monachis facile indulgebant Episco
pi. Fuisse autem omnes istos incolas maxima ex parte seruos δc colonos Monachosum,tum ratio, tam veterum monimenta suadent. Extat diploma
manumissionis publicae quo totum populum, qui in suburbio sancti Germani de pratis degebat
Monachi illius loci seru: tutis vinculo soluunt, circλannum Domini inue o. quod diploma e tabulario eius Monasterii eruit Renatus Cho pinus, & exscripsit libro secundo de moribus Parisiorum tit. Rem ui Frater I homas Beati Germani de pratu Parisiesiis i Em. mini ner humilis, mes totius et Vacm loci conuentus G c. c. limur, Hom InibM de Turgo no Iro sancti Vermam de Pratis producentis libris 'Parisen. de quibtis est nobis satisfactum, manu mortuam, foris mari ιum , cir omnimodam servitatem, piam habebamus, vel habere potera mus in Am, hominibus, vel coram haeridibus , quantum ad persenas stu corpora ipse tim , ubicunoue decenter se transferre et oluerint, totaliter oe in perpetuum remittimus-quittamus eosdem manumittimus, ac per petuae libertati plene desicribimuo donamus, oe . De caeteris vero Parochiis, quae extra ambietum Monastici territorii sitae sunt, Decimae ad Monachos duplici ratione peruenire potuerunt, aut tit lo paupertatis, aut nomine tutelae ac patrocinis Ec
Titulo paupertatis cas obtinent Decimas Mo- uachi, quas illis olim Epitcopi utendas fruendas
583쪽
w Liber primus. I Icesserunt in annonam fratrum Deo seruientium. Solebat enim Episcoporum pietas Monachorum rebus consulere,& prospIcere,ne qui hominum cer. uicibus calamitates iugi oratione dc austero victu depellunt,illi extrema inopia & calamitate premerentur. Idcirco cum ex antiquissimo Ecclesiae ritu tertia pars iecimarum in pauperum solatia cederet, illam partem boni Praesules commodis ac fortunis Monachorum adserapi runt. Atque hoc titulo non alio possideri Decimas a Monachis perpetuo creditum est. Ita refertur ex Hieronymo ad Damasum Papam l6. quaest. I. can. quiniam. doniam quidluid habent Olerici pauperum est, cir domus illorum, omnιbus debent esse communes, buceptioni peregrinorum ετ ho' Mis.. 'itum inuigilare debent: m Aime curandum est illis, ut
de Decimis Or oblationibus, oenol sm Xenodochιis. q. r can.
q*alem voluerint potuerint sust nrationem impλη- 'μ' μ' dant, Iberum enim est Monactus cir Deituatibus vivis Deum timentibus m colent ibo D rimas sis obla sones,c Ataq; remedia conc dere m dein re biso i D minia illorum musium tr infrre aretam in pau erib η ρ u emtatem quam Reh oh m attender Eandem rationem tradendarum Monathis Decimarum exprimit V uo
tiones princip diter Clericali debeantur mili Leti potest ta- Τmen Eccles i omne quod habet cum omnibυ ρα e brahabere commune. Quanto magis cum his pauocribus , quir lictis facultatibus propriis, non in angaria b ulantes Christi crucem, siquunt r pauperem Chri m. lTutella ac patrocinii nomine obtinuerunt De-
584쪽
I31 T' , T Oblationibus clo Primi siis. cimas Monachi , postquam eorum virtute ac doctrina factum, ut e cellarum latebris ipsos in publicam Ecclesiae lucem praesules educerent ;& pascendis regendisque populis moderatores idoneos crearent. Nam ab eo tempore Parochiis sibi commendatis Curionem ac Rectorem e suo contubernio nominabant,quem Presbyterorum insignibus conspicuum & auctoritate docendae ducendaeque plebis instructum in Parochiam mittebat Episcopus: Is vero parte tertia Decimarum, sibi ad victum &vestitum reseruata, quidquid superesset Monasterio tradebat ad alimoniam fratrum illic degentium. Unde liquet Parochias, inius & commodum Monachorum ante annum circiter millesimum, ex sola benignitate Episcoporum transiisse,qui altaria Monasteriis adscribebant. Multa in eam rem argu men ta conferrem, nisi in tabulariis Monasteriorum infinita extarent eius rei vestigia,& nisi libro sequet iterum occasio reditura esset huius antiquitatis illustrandae; taeterum obiter notandum ex iisde Monasteriorum tabulis studium curamq, perpetuo adhibuisse Monachos, ut Parochiarum ac Decima
tum factae sibi ab Episcopis donationes, summorum Pontificum nutu ac diplomate niterentur, inde suis iuribus firmitatem & stabilitatem aucupantes.ci. . bis. Poria dcsierunt Monachi populorum guberna-xana sub culis admoueri, quod factum est in Concilio Cla-
anno 131. romontano sub Vrbano x. Ea enim Synodo cum
isti ,' ,' cernerent Clerici luculentiorem sui fundi ac patri-
585쪽
monii partem in Monachorum manum ac possessionem commigrasse; & vix ullas esse Parochias, quarum Decimam Monachi non caperent, de suis bonis ac facultatibus recipiendis ac vindicandis ceperunt cogitare. Itaque graues aduersum Monachos querelas ediderunt, verum cum Vrbanus consultissimus Pontifex cerneret rem istam in apertam seditionem ac tumultum erumpere, nec posse nisi violata Ecclesitarum pace, res Ecclesiarum a possessoribus Monachis abstrahi, motus istos ac turbelas sic componendas censuit. Nempe ut quidquid tot retro saeculis Monachi sibi comparassent, id meorum dominio ac potestate remaneret: caeterum ne Parochiarum regendarum consilio ac praetextu, Monasteria earumdem rebus ac fortunis deinceps
augerentur, interdixit ne in posterum Monachi ad gubernandas plebes accederent, & si quid bonorum de nouo ipsis traderetur, id fieret volente de consentiente Episcopo,cuius nisi auctoritas ac se fragium accessisset, omnis donatio nulla foret de irrita. Constitutio Urbani de bonis ante Concilium Claro montanum partis quiete possidendis extat
apud Gratianum i 6. q. 7. can. Conper tiro, expressa Vrbanus cex collectione Decretalium Bernardi Papiensis, rit. IV., ean de Capellis Monachorum. Canon. vero eiusdem S nodi uuae Claromontana siue Arverna dicitur
extat in antiquo exemplari In Bibliotheca cla II1l. m. seeapel- Puteanorum, unde eruit & publicauit lurctuS, in eliorum.
586쪽
13 4 De Decimis, Oblationibus , m Primiti's.
copo constituatur , itaui ex solius Di copi arbitrio tum eius ordinatio quam e T distositio, IV totιM Tttae suae con-u Uatio h nde M. Caeterum in Galliis cepit primum haec vigere constitutio de Monachis a Parochia
rum moderatione remouendis Liquet ex Epistola sexage imia nona Υuonis Carnotensis Episcopi, in qua refert Episcopum Lemovicensem vetuisse , ne Monachi ui polierum aut Parochias regercnt, aut populorum confessionem exciperent. Qua consti tione Galterius Mon alterii praefectus cum vehe-mcnter indignaretur sic ad eum Yuo rescripsit. uantum, inquit, intellexi ex luteris ex parte vestra mihi nuper oblatis, grauiter jene vestra fraternitas, quodvuo eamo- Lemovicenisis epi copus in Synodo agen ,interdixit om-z a cin nibus regularibus clericis σ regimen Parochiarum σptacigd conjepioncm p mitentium, qui rectiμs quidim fecissi, sicci οφ omnes S acerdotes ad regularem vitam multisset O c. Hae tamen prohibitio ucet aliquo forsan liuore Canonici ordinis facta esse videatur, quanto salubrio tanto fraternitati mestrae debri esse acccptior. Vos enim eo per etiam Dei e ditius inceditis, si alienorum criminum deprimenter fasciculos, cum quotidianis vestrorum ea cestium I p sibus non Portet F. Notandu insuper quod ante tepora Vrbani Papae circiter annis so. hoc est anno prope millesimo, regnante Roberto Rege,consilium inlcrant i piscopide Decimis e Monachorum manu receptandis, eaque caussa Synodum habuerant, apud sancti Dyonisii Monasterium Verum subita Monachorum tu. multuatio fecit, ut populares eius loci Monachis
587쪽
Tiber primus. I Itanquam Dominis suis ac senioribus addicti,in sacrum Episcopossum coetum ruerent ιχ cogerent de fuga arripienda potius quam de recipiendis Decimis cogitare. Rem Ita exprimit Aymouius Floriacensis. De stylo de animo scriptoris iudicium sit penes lectorem. In illos, inquit, di bus m Monasteris SDionis; h iud procul a CParisiis, Cocilium aggregatμm est 1,. . his, quam plurimoru Episcoporum. Obi cum de fidei purita-
te, de corrigendu tam lus quam subitorum prauu mora- sancti Ab-bus, sermocinari debuissent, ii xta vulgare Proverbium, eEnsi Mai cunctum suum bermonem, ad Decimas verterunt Ecclesiarum. Q 3, laicis, ac Deo set utentibus Monachis auferre moliti. res lente eis in hac re, hoc V. cultore . bbo- p gne, promisicuam in sedulgi concιtauere manum. Orta
que siubito seditione, tantus in Episcopos timor irruit, ut publica sitatione relicta, passim quisque diffugeret, inter quos Seguinus Senonum Archiepiscopus Primatum Galliae in ea Synodo siibi Murpans, Primatum quoque fuΠ arripuit. Et inter fugiendum ,securi inter scapulas ictus , lutoque a popularibus oblitus, agre euasit. Vni quoque Uscoporum timor fugienti tam veloces addidit alas , ut a uent imo prandi, apparatu, quem sibi extruxerat, rehcio, vicinae dis Parisiorum moenia, fugi
Haec histori-c progressus Decimarum Monasticarum ante i ipora Concilii Lateranensis. Subinde vero hoc est paulo ante Lateranense Concilium & consequentibus saeculis, cum laici maxima ex parte in Sacerdotum Decimas inuolassent ac m- solenti dominatu Ecclesiam & Clericos vexarent
588쪽
De Decimis. Oblationibus Ο Primissis consilium iniere Episcopi ac Pontifices, qua ratio ne fieri posset, ut suaderent laicis Decimas temere& praeter ius usurpatas relinquere. Nullum autem remedium commodius visum quam si potestatem facerent iisdem, Decimas cui vellent Ecclesiae conia tradere , seu Monasteriis, seu Parochiis. Itaque cum fundatorum nomen ambitent plurimi & inseri amarent tabulis cartisque Monasteriorum, ereptas Parochialibus Ecclesiis Decimas Monachorum commodis dedicabant. Ex hoc tempore maxima parte Decimationum aucti sunt Monachorum reis ditus , & facultates mirum in modum amplificatae. Vnde patet Decimas Monachis nunc temporis no competere nisii,vel paupertatis,uel tolerantiς titulo.
Titulo paupertatis, quatenus iis olim ab Episeopis concessae sunt cum extrema inopia fratres premeret insolitudine de una aeternitate sollicitos.Toleranti titulo possident quidquid laicorum manibus recepere, a tempore Concilii Lateranensiis. Certum est enim titulum istius possessionis sola patientia ac to. lerantia praesulum legitimum euasisse. Si enim laici possidere Decimas iure non potuerunt qui fieri potest , ut iustam earum possessionem in Monachos transmiserint 3 De titulo patrocinii de administrationis nil superest quo Decimas sibi vendicare.
possint Monachic non enim ampns Ecclesias ad- in inistrant, neque per confratres regunt, sed solum ius prς sentandi retinent. Atius simplicis praesentationis nemini potest susscere ad vindicandas Decimas , nam 6c laici eo iure potiuntur, neque
589쪽
tamen pars ulla Decimarum ad eos spectat. Ex solo
vero titulo Monachatus nemini Decimas congrue re posse,docet Innocetius Papa I 6.q. I. can .st Mona-ebus ubi Monacho Decimarum legendarum facultatem concedi posse decernit si modo fuerit ad Clerum promotus. Caetera de Decimis nc pe quibus ex rebus solui oporteat ex foeno,dpibus,hortis,metallis piscibus facilia sunt & obuia dcirco ab his discutiendis abstineo pleni sunt earum rerum forenses libri, nos antiquiora & reconditiora tantum sectamur. De oblationibus. Diuisio oblationum. Oblatio Trimitiarum ex Graecorum praxi. Ubi nam uua benedicitur. Orationes super fructus nouos. Mλύαν benedictio: Lac re mel quo festo offerri licet. Oblationes Armsenorum ex carnibus coctis. Concilii Anti Odor. canon de compensis oe hominibus lineis exponitur σe.
OB lationum ritus & conditio commode e ponetur, si dicamus quarum rerum fierent oblationes, a quibus receptarentur, & quinam ad oblationes faciendas idonei essent, quosite censura Ecclesiastica ab eodem honore reij ceret. Oblationes non ex quibusvis rebus fieri sinebat olim Ecclesia: quaedam enim Maiestatem altaris de Ecclesiae sanctitatem dedecent , quaedam etiam
polluunt. Vnde duo genera oblationum damnari
590쪽
t38 De Decimis. oblationibus er Primitiis animaduerto, prophanas nempe & superstitiosas. L e prophanis Canon est inter Apostolicos adscriptus, quo cauetur ne quid osteratur ad aliare praerer incensum& oleum ad luminaria. M, 'ἄξὼ θ
Ne cui liceat adferre, ad altare quid 'am aliud praeter incensim v loliun ud lumma tempore sacrae oblationis. Excipiuntur tamen hoc Canone oblationes, et V ΩΔ χθύ, dc i. nouarum frugum di uuae recentis. Vnde manavit apud Graecos ritus benedicendi fruges nouaS dc uuam reccntem. Benedictio uuae fit a lanctissimo Patriari ham festo Dor mitionis Mariae ; in altari lacrae aedis Blachernaru, ut testatur Balsamon ad c anonem tertium Cano Balamon num Apostolicorum Ritus vero benedictionis tanEm i. Α- fructuum quam uuae recentis, ha bocur in Eucholo-PRR' gio Graecorum cap. trigesimo nono, cui triuius
tem quae super fructus nouos fundutur a Sacerdo