Illustratio sacri patrimonij seu De bonis et possessionibus Ecclesiarum. Vbi agitur de veteris & nouae legis sacerdotum censibus, ... Auctore Nicolao Le Maistre ..

601쪽

Tiber primus. I 6 'praeparatos stupra mensem Domini in sacrificio offraui: sed passim quomodo unumquem l e aut necessitas impulerit, aut voluntas coegerit, de panibuέ siuis usibin p paratis, crustulam in rotunditarem osscrant, eamque -- per altare cum vina cir aqua, pro sacro libamine

Vnde temeritatis huius, aut ne cientiae cupientes terminum ponere, id υnanimitatis nostrae delegit conuentus, Tt non aliter pans in altari Domini, Sacerdotati Ienedictione sandi candus proponatur, nisi integer nitidus, qui ex sudio fuerit praeρ iraius , neque grande alia quid, sed modica tantum oblata , secundum quod Ecclesiastica consuetudo retentat : cuius reliquiae aut ad con- fruandum modico loculo, absque aliqua iniuria facilius conseruentur; aut si ad consumendum fuerit necessarium non ventrem illius, qui sumpserit grauius farciminis onere prcmat : nee quod in digestitonem υadat, sed animam alimonia 'irituali reficiat : Ita nempe, ut ab his, qui ea sumpsimi , pristorum Canonum instituta struentώr. I

tur quicumque hoc Decretum nostrum temerandum cre

diderit, nima quersioni diuini iudici, Fubjacebit, oe anni et mus statio a communione alienus manebit. Quod ad ceremonias ciusmodi oblationum per- Nominaos

tinet animaduerto 1iue in ordinariis oblat Ionibus idestita se,

quae singulis Dominicis fiebant, sue in extraordi-i nariis, quas corta caussa & priuatae pietatis consilio instituebant conscripta atque edita ab osterentibus cor Nira nomina, quorum saluti acquieti per oblationem consultum vellent ac eadem nomina coram sacris altaribus a Sacerdote recitata. Quamobrem

602쪽

Iso De Lecimis, Oblationibus oe Primit sis. Innocentius roganti&percunctanti Decentio,quis ordo seruandus in commendatione oblationum denominum proclamatione , respondet prius esse commendandas oblationes; deinde ad nomina re. ferenda progrediendum. De nominibus, inquit, re-

fui i,' acita ud , antequam ρrecem Sacerdos faciat, atque eorum4-- - oblationes quorum nomina recitanda siunt sua oratione

commendct, quam si perfluum sit m ipse pro tua prudentia recognobces, at cuius hostiam nec dum Deo osserus eius ante nomen in inues, quamuis isti ancognitώm sit nihil, prius ergo oblationes siunt commendandae,ac deinde eorum nomin quorum sunt oblationes edicenda.

Ordo autem quidam seruabatur in recitandis eorum qui obtulerant nominibus, primum enim vivi ac superstites nominabantur qui Ecclesiae aliquid co ntulerant, deinde vero post preces fusas fiebat comemoratio defunctorum. Id elicitur ex Canone decimo nono Synodi Emeritensiis cuius verba sunt. Salubri deliberatione cessemus , ut pro singuliss hisau 'hibu 'Me Ecclesiis, in quibuι Presbyter iustus Derit pere, i. i. , Spscopi ordi'ηtionem praeesse, pro singulis diebus Do- ita. O . minicis sacrificium Deo procum offerre, m eorum no mina a quibus eas Ecclesias eonstat esse constructis, vel qui aliquid his fan iis Ξcclesiis videntur, aut visi siunt

contulisse, si υiuentes in corpore sunt, ante altare reciten

tur, timore Mi se, quod si ab hae deceserunt luce,nomina eorum cum defunctu frilibus recitentur suo in

ordine.

Ex quo Canone apparet alium locum de ordinem vivorum nominibus assignatum alium vero

603쪽

I iber primia . III vita functorum, ac extra Missarum solemnia memoriam defunctorum institutam, seu consecratio -

ne peracta. IEt tamen omnes fere patres censent nominandos esse defunctos, inter ipsa solemnia Missarum. Antust. ljb. Ita de matre sua loquitur Aug. lib. s. Confess. cap. Eij I. 13. Memoriam sui ad altare fieri desiderauit, cui nulliis diei praeter missione seruierat. Ita Cyprianus Epistola tr. sin nificat vita iunctos, litos nominari apud altare in Sacerdotum prece. Ita UIOnylius Eccle. Dasticae Hierarchiae cap. 3. ait, antequam Sacerdos ad manus abluendas progrediatur,mysticam Santilo- Ecclesin. rum fieri recitationem. Existimauerim itaque Conccilium Emeriten se,de peculiari quadam commen . , datione mortuorum loqui , qua Sacerdos, peracto sacro, & iam populo abituriente,recitabat nomina defunctorum & eorum memoriam populo commendabat: quae commendatio fiebat extra Missarum solemnia: alioquin solebant defuncti diurnae Clementia in ipso met sacrificii apparatu commendari.

Quas vero oblationes singulis Dominicis adoranabant Christiant; eas quoque aliis subinde diebus solebant usurpare, seu cum defunctorum memoriam recolerent: siue cum die natali, aut suo, aut amicorum, Deo lupplicarent. Vtriusque oblationis tam pro natalitiis, quam pro defunctis meminit Tertullianus, libro de Corona militis. Oblationes, inquit, pro de funes pro na- Tertuli. deta sitis annua die facimus. Nisi forte pur natalitia in- .iu, 'a T iij

604쪽

Ist ve Decimis, Oblationibus. Primitiis telligit memoriam martyrum, pro defunctis vero

maxime uxoribus offerebant. Harum nomina exscripta dabant Sacerdoti, aut pronunciabant, Sacerdos uxorum nomina inter faciendum referebat. I ias. Vnde Tertullianus idem, libro de exhortatione castitatis Bigamos non posse significat, sine rubore ac verecundia memoriam uxorum facere: cum enim plures uxores Sacerdoti commemorant, quid aliud praestant nisi incontinentiam & libidinem coram 1acris altaribus in praesentia Virginum profitentur.

oblationes annuas reἡdis. Stabis ergo ad Deum, tum tot Uxores, quot illia orationi commemoras. Et geres pro duabuι commemorabis illas duas. Et per sacerdotem

de Monuamia ob pristinum de dirginitate sancitum, circumdatum Virginis univiris ; O abcendit sacrificium tuum libera fronte, cor inter caetera voluntas bona

ε mentis.

Caeterum non omittendum praeter panis & vini oblationes, peracta communione, solitos quoque Christianos veteres stipes Sacerdotibus offerre, de in alimoniam Clericorum liberales sportulas impcrtiri , ita docuimus libro primo cap. vltimo ex Tertulliano, Iustino, Cypriano, Origene, & aliis, quem locum consulat benevolus Lector. Durauit Religiosa ista consuetudo pecuniariae, oblationis in stipendia Clericorum, etiam posterio-ςHἡti .h; ribuS taculis. Concilium Emeriten sc stipes & pecu nia Stempore sacrae communionis solitas a fidelibus

erogari significat. In sancta Deι Ecessa diebus festupro consuetaiane γ mercede.commanicationis tempore a

605쪽

Liber primis' iii

fidelibus pecuniam noret in poni et pro hoc placuit sancto Concilio hanc re ectitudinis ponere regulam, ut quia omni clero communis labor manet in offlcio sensio , omni,vs Iuxta meritum ex hoc rependatur vicissitudo. Statuimus in nostris Ecclesiis vel ciuitatibus hoe esse seruandum, ut quidquid pecuniae a fidelibus in Ecclesia fuerit oblatum, Odeliter collectum maneat m conseruatum . σfideliter Episcopo praesentetur; qualiter exinde tres par tes fiant aequales , unam Episcopu/ habeat, m alterum Preibyteri cir Diacones inibi seruientes consiquantur σinter se et i dignitas m ordo poposterit dividant ; tertia mero subdiaconibu/-Clericis tribuatur e vi a Trimi clero, iuxta quod in officio eos praescit esse intentos, ita

singulis instensitur. Similis forma m de Parochitanis

Presιγ eris in Ecclesiis illis a Deo creaitis erit seruanda. Caeterum animaduerte Primicteri ossicium, cuius, quia praeterquam hoc Canone nulla alibi mentio reperitur, idcirco loco Primi cleri quidam Primicerium reponendum putant: alii Primicterum Archidiaconum interpretatur. Neutra earum sentencia placet. Qui enim attentius rem inspexerit inueniet totu Clerum Emeritensem & alium quemlibet in Cathedralibus Hispaniarum Ecclesiis, intres ordines fuisse diuisum , quorum primus erat Presbyterorum. Secundus Diaconorum. Tertius Clericorum in quorum classe etiam Hippodia coni vertabantur. Ac Presbyteris quIdem unus praeerat quem Archipresbyterum nominabant, Uia conos is qui regebat, dicebatur Arctiidiaconus, tandem qui Clericorum familiae moderator emine-

606쪽

1 De necimis, Oblationibus. Primitiis bat primiseri nomen sortiebatur. Ita doceo eae

cohe lium eiusdem Concilii Emeritensis Canone Decimo, cuia πις πως ius verba sunt. Communi deliberatione sancimus , ut omnes nos 'scopι intra nostram Trouinciam constituti,

in Cathedralibus nostris Ecclesiis singuli nostrum i mchipresbyterum, Archidiaconum m Primicterum habere

debeams .

Ergo Primicterus fuit summus & maximus Clericorum,cuius arbitrio, oblationes Clericis pro ratione virtutis & ossicii distribuebantur. Hic locus esset varias oblationes ad texendi,qua vium largissimi fuere in Sacerdotes ic Clericos maiores nostri, quoties ab iis sacrum aliquod ossicium exposcerent. Verum hanc tractationem reij ciendam putauimus in librum sequentem, quo expendetur a nobis, quid olim Sacramentorum nomine seu Clerici, seu Sacerdotes a laicis consequerentur. Quinam oblationes facere possint.

C A P V T XV. NUnc breui dicamus quinam ad oblationes

faciendas solerent admitti, quiue a sacris altaribus remoueri. Imprimis certum est Patres, impuras ac prophanas perpetuo censuisse eorum oblationes, qui Ecclesiae iura violassent,eiusque liberta et tri Ru tes ausu temerario infregissent: Ita Cyprianus Epi- η '' stola tr. vetat, ne pro dormitione victoris oblatio recipiatur,

607쪽

Libir primus. III ncipiatur , qui Faustinum Presbyterum tutorem testamento scripserat: cum nefas esset Clericos, qua .cunque negotiorum specie, sacris altaribus abduci.

Pari fere consilio. D. Augustinus Epistolai 8 . aitic prohibuisse quo minus Bonifacii insignis ac spe- istabilis viri oblatio a Clericis suscipiatur, quod is Bonifacius hominem quemdam qui ad Ecclesiae res tanquam in asylum confugerat vi abstulisset. Oblatio, inquit, ugustinus domus tuae a Clericis ne sibi II

suscipiatur indixi communionemque tibi interdiso, donec 300 0ς- u. peradi a pro ausas vel errore a me definita tibi met pus nitentia m tempore condonato pro hoc facio , corde con

trito nes humiliato dignam offcras Deo sacrificium. Non est ergo nonum Ecclesia tua iura dc libertates Anathematis denunciatione tueri. & iustis censuris fastum ac superbiam prophanorum vindicare. Piet tis hoc genus est non iracundiae, neque tam stibi hac in parte consulit, quam hominum saluti qui in Ecclesia violata Deum lacessunt omni Regum super .cilio maiorem.

Secundo Ecclesia semper reiecit oblationes eorum, qui usuris ac semoribus ditescunt δc exhausto pauperum & milerorum sanguine implentur. Ita in Concilio Carthaginensi quarto cap. 93. repudianda decernunt patres eorum dona qui pauperes opprimunt. Sic pie simulac eleganter ilidorus Pelusiota Ecclesiam e calamitatibus & spolii β p Vpς i . . ii

rum non esse compingendam monet ne coram tu lata ia

Deo sit potius conuictio sceleris, quam monimem episti: ζ. tum Religionis.

608쪽

I16 De Decimis, Oblationibuι Ο Primitiis.

Condis quidem, ut aiunt, Ecclesiam in Pelusio , machinis quidcm ac molitionibus luculentam ,sta improbu Iudis sicrarum elictionum pretjs . iniuri1 , at que contumeliis m tenuiorum oppreo vibus, paL-

perum siumptibus. D quod nihil aliud es quis m ad icare

Sion insanguinibus oe Hierusalem in intu'tiis. Deus porro sociis ocre alienis bonis censato, nihil opus habet. Verum illud, perinde atque eum, qui cansm maciat, exe cratur. ευμ cum ita sint, oe aedificare iniuriam aliis inferre de ne : ne alioqui domus illa te apud eum prodat c conuincat: vi qme sublimis quidem S exce a stet, verum ob ea mala ex qViuem extructa est. Al ,.ha.i Sic foeneratorum impios questus Ecclesia re ij citi R. ἡ damnatque Alexander tertius in Concilio Latera

nensi c. s. iarnsi cap. 23. V urariorum, inquit, manipsorum oblationem ne quisquam accipiat quι autem acceptrit redJere

conici, compellatur, σ donec ad arbitrium m Episcopi siatis-es,. ''' ficiat ab officii sivi maneat executione susten 2s. Conta, ibάli a cilium Troileianum cap. τ . hanc Ecclesiae fuisse an

ancipit Feli- tiuuam consuetudinem notat, ut qui quovis mo-

rionis, Pon- do paupereS vexant, ab Oblatione arceantur. Ale-

- rader quartus in Bulla quae Incipit Felicis recordatioθ

609쪽

Libcr primus. I7nis, permittit religiosiis viris, Fratribus Carmelitis de Minoritis recipere restitutiones eorum quae latrocinio Oe fraude quesita sunt ; modo tamen legitimi domini, &ij quibus ex iure fieri debet restitutio, in. ueniri non pollant. Quid enim iuuat Sacerdotibus ac Religiosis pauperum malis ingemiscere, si ipsi pauperes faciunt, si spolia viduarum receptant, si orphanorum sanguinem sugunt si miserorum exuuias caotantes censu

redituque scelerum vivunt & facilitate indulgendi, latrones publiccs : aut priuatos faciunt ad

praedandum audaciore S.

Olim milites credebant purgari se contractis iii bello sceleribus, S: tot praedationum ac latrociniorum sordes elui cum praedae partem Vulcano adolebant. Jc in sortem spoliorum rapacissimum voca. bant elementum. Nunc homines Deum obliuisci furtorum de lachrymis pauperum gaudere arbitrantur, si languentium & fame pereuntium viscera aris admoueant, si in societatem foed illimi lucri Ecclesiae ministros adsciscant, si Christi fundum rapinis augeant,qui ut diuites essemus extremae sese deuouit inopiae. Non amat seruator his artibus splendescere, exhorrescit altaria, quae auro infami ac furtivo nitent. Templa ista quae pauperum sanguis de viscera extruxerunt, longe ipsi tua cruce atrociora sunt: famem suam non vult daemonis auxilio sedari

qui postquam lapides ab ipso oblatos in deserto re Cpuit, docuit nullum esse posse rerum sacrarum tantum squaliorem ac miseriam, quam fas esset iniquis rationibus eluctari. V ij

610쪽

I18 De Decimis. Oblistioni;us oe Primitiis. Tandem Ecclesia non suscipit eas oblationes, quae in detrimentum de calamitatem pupillorum cedunt: quorum enim saluti,vigilias curamque Episcoporum destinauit, horum spoliis sibi ditelcere nefas duxit. Noluit itaque parentes dum fac rorum ornatui, atque Sacerdotum quieti consulunt memoriam filiorum exuere, & cum Religioni famulantur,eam quam natura pectoribu Sin leuit vlo lare pietatem : Ea mente Augustinus se sic eorum oblationes respuere dicebat, qui filio ex haeredatores suas Ecclesiae ac Sacerdotibus deuouissent. l 'νο- 'eor, inquit, me suscipere oblationes bona, , oblationes sinctas. Si quis autem irascitur filio suo, tar mordens ex haeredat eum, se uiueret non eum placa1 em Z Non eum re- iugulae sci- conciliare d berim Z quomodo ergo c m filio buo, et olo i, ζ m, ut habeat p cem, cuius appeto hare ditat m. Sed plane

is chria sic stant qaod serpe hortatus sum , unum filium habet,

his; hi te glterum pu et Christ m, Os habet. Christum putei rem c m. sub tium, decem habetondecimum faciat, suscipio. gyc. Quicumque vult exhaeredato filio haeredem facere , Ecclesiam quaerat alterum qui μ=cipiat non

ntur. Hinc Imperatorum leges edixerunt, ut seu vir, seu mulier Monasterium ingressa ita res suas inter liberos partiatur,ut nulli eorum legitimam detrahat, sed sit omnem substantiam inter filios diuidere voluerit sua persona filiis connumerata, partem sibi retineat, qui Monasterio competere de

bet , i. generali 3. si qua mulier. c. de jacrosancitis

Ecclesiis.