Illustratio sacri patrimonij seu De bonis et possessionibus Ecclesiarum. Vbi agitur de veteris & nouae legis sacerdotum censibus, ... Auctore Nicolao Le Maistre ..

발행: 1636년

분량: 696페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

591쪽

l Liber primus. I39 oblata compensare immortalium donorum largitione qui diduae oblationem laetus si cepisti, quam fecundum potestatem sterebat suscipe quae tibi offert struus tuus N.

CV ea aeternis tuis thesauru inferre digneris dans illi omnibus ad eum pertinentibus abundantiam omnium mundanorum bonorum S c. Vt aulcm Primitias ante messem , sic exactam esse& collectis frugibus confusos seminum omnium fasciculos ad altare Sacerdotibus suis Graeci deferunt, quas seminum partes κόλυcta appellant, super quas etiam preces funduntur,quas habemus in Euchologio capite quadragesimo primo.

592쪽

imperasti, diuersosfructubad usium nutrimen pias,tario tum nostrum producere, qui nudis semιnibus tres pueros Pp or Danielem, iis qui in Babilone delicare educabantur, silendidiores ostendisti: Tu inquam Rex opt.me, maxime, semina su chm fruita,us diuersis benedic, cst ros: ut ea participant, sandi cή. Ouoniam ad gloriam euam , m in bonorem sensti huiis vel illius ) cr in

commemorationem eorum qui in pia sidefuerunt consummari haec a struis tuis oblata sunt. Iis vero qhi illa adornant se illorum memoriam celebrant, omnia ad fulcitem a/iumenta, O aternorum tuorum bonorum fruitionem concede, propter intercessiones santa mae Dominae nostrae Dei genitricis, m simper Virginis Maria μη Eli ha

ius Cel illius chiW etiam memoriam celibramus, 'di omnium tuorum sanctorum, c c. Esse autem κολυε particulas & specimina frugum ac leguminum testantur voces istae τα μυις θρ*ἰυἰς καρο ἰς , Nam alioquin credi posset υλι caec esse panes coctos. Ita enim interpres, Un, ee. tatur Suida S Vocem κόλυζα - ς ε . I; frumentum coctum. Cum ergo antiqui Ecclesiae canones veharent

praeter spicas & uuas, nil quidquam aliud sicci al-

593쪽

Libir primus. I l. Itaribus imponi: omnes alias Primitias in Episco porum, aut Presbiae rorum domum fideles iii portatabant. ita Canonum Apostolicorum can. a. De lacte & melle non offerendo ad sacrum alta- cinonh. re, Synodus sexta in Trullo. Cano neue . . ti Οὐ G μως Π 4

men inter Graecos certus anni dies, in quo sacra my- ΣΤ, ' ''isteria pro infantibus celebrabantur, coque die osse re licebat ad altare mel &lac, cui Sacerdotes benedictionem impendebant. Mellis autem & laetis oblatio fit infantium nomine ,.quia in sacris litteris de Christo infante legitur, Butyrum m. l comedet Ut sciat reprobare malum eligere bonum. Morem autem offerendi mel de lac pro infantibus stato de conlaeto die repeto 5e illustro,ex Concili, Carthaginensis sub Honorio & Theodosio Canone quadragesimo , άς 1 5 - ψλι , εm γαλ, ὼς ἐιω ν

Pnmitiae autem c ' messis, S iactis, ut mos est osterantur uno die consueto ad infantium mysteriam. Balsamone oblationes superstitiosae Patrum de Canonum ''' '. auctoritate acerrime vindicantur, tum quae aliquid antiqui ritus ac Iudaici moris retinent, tum quae magicum aliquid sapiunt. Iudaicam autem faecem olent animantium strages, quibus imbuuntur pauimenta templorum, animarum sordes non eluuntur. Hinc sexta Synodus quae in Trullo habita est, Armenorum consuetudinem grauiter perstringit. Solebat enim Armenidissectarum pecudum membra in te melum inferre, de curam sacris altaribus

594쪽

Iii De Decimis, Oblationibus m Primiti s.coeta unitum unicuique Saccrdotum distribuere, quem morem tollendum de medio iubct sacra Synodus quini sexta Canone 9'.

in Armeniorum regione fieri didicimus, quod quidam

intus in sacris altaribus carnium membra coquentes Im stra offerunt Sacerdotibis Iudaice distribuentes. Quocirca Ecclesiam immaculatam seruantes, statuim in nulla licere Sacerdoti siparata carnium membra ab oferentibus accipere, sied iis sint contenti quae Ufere ti visi fuerint , eiu moR oblatione facta extra Ecclesiam : si quis autem non hoc fecerit, siegrexetur. Magicarum autem oblationum extant vestigia quedam, siue apud Graecos, sule apud Latinos. A aie,uonem pud Balsamonem legimus quemdam Monasterii

λοῦ '' praefectum delusum sillaci & impia cuiusdam sua

sione solitum admouere sacris aliaribus caseum &carnes, existimans inde morbos pelli & affectis comporibus reddi sanitatem. I immo A. Γύ αυ O-ι-λλύν ίρωι μάτα ν λ9m υ γένεα, . Ad CaRonem tertium Canonum Apostolicorum. Hac impiarum oblationum credulitate laborasse veteres callos tum capitalaria Regum, tum CayoneS Com

595쪽

riber primus I 4 ciliorum abunde suadent. Canon Concilii Antistio-dorensiis diserte prohibet omne superstitiosarum obhesi uri oblationum genus. N in tu et compeii os in domibus propriy s nec peruigilia3 infestiuitatibM Sanctorum f-cere, nec inter sientes, aut ad arbores scrinos, ud θη-tes vota exoluere,sed quicunque τοtum habet in Ecclesia vigilet, oe matriculae ipsem votum, aut pauperibis reddat, nec siculptilia aut pedes, aut homines lineos fieri penitus prasumat. Plura in hoc Canone obscura. Primum quid , sit compensum in domibus facere. 2. ΩΠId exoluere vota ad arbores sacriuos. 3. Quid sculptilia aut pedes lineos facere quae omnia pro captus tenuitate, sic explico. Compensos facere nil est aliud quam se rotinos cretus habere,quibus mulieres certum lanae aut staminis pensum , in votum sancti alicuius nen do texendoue conficiunt,quod pensium subinde se. cris altaribus offertur, & trunc morem in nonnullis Galliae partibus adhuc durare norunt complures:

Hoc autem fit in peruigiliis Sanctorum, & in per-uic illo natalis Christi. Vnde Concilium post competitas statim prohibet perutilias Sanctorum facere. Nisi fortasse Celit aliquis compensos in domibus facere nil aliud esse quam stare domi in otio

certis diebus, praesertim Maio mense quo superstitiose feriari solebant veteres Galli, ut ex eo sermone liquet, qui falso refertur inter tractatus Augustini tractatu vigesimo, crediturque esse Eligit Noui

Ad arbores sacriuos, aut fontes vota exolucre

S iij

596쪽

Eligius No

it44 De Decimis, oblationibuι γ Primitiis Propago est , de surculus antiquae Gallorum Reli

gionis. Solebant enim proceras quercus & sublimi fastigio in coelum evectas, quasi venerandas diuinς Maiestatis imagines colere & sacris honoribus prosequi. Itaque recepta Christi fide, nondum tamen impiorum rituum prorsus immemores Galli, veram Religionem superstitiosis hisce ceremoniis inquinabant. Solebant enim tres candelas ad fontes , aut ad arbores succendere , & hoc pacto se Numinis gratiam ac fauorem emereri arbitrahantur, ut ex eadem homilia Eligit Novio mensis eruimus. Nullus ad fana, mel ad perras , vel ad arbores , aut ad ocellos, mel per trina luminaria votum fa- ciat, etet dotum reἀdere praesumat. Tandem sculptilia,pedes, aut homines lineos facere signifieant magicos ac vanos ritus veterum

Gallorum, qui in biviis ac compitis, hominum me-bra, pedesve ex lino plicatili conflatos collocabant,& putabant hoc pacto morbos & aegritudines quibus angebantur relicisti me persanari. Id vero liquet

ex eodem Novio mensi. Nulli, inquit, creatura prater Deum m Ianctos rivi venerationem exhibeatis,fon res , et et arbores quos sacriuos et ocant succutite , plantas siue Vhlas peὸum, quas per bivia ponunt, fera vetate, m ubi inueneritis igni cremate, per nusiam aliam artem vos saluari credatis , nisi per inuocationem crucem

597쪽

Liber p

De jacru oblationibus. Vetus con*etudo offerendi per singulas Dominicas. Perfecto Christianae communionis in oblatione. Ritus osserendi ,apud Graecos: ara duplex καρήλιαμ, σ αγέα, σαπι L. Sacrificitim RI

ο μασχενων. Mos Graecis decerpendi particulam ἰpane. Latini Graecis oppositi. Nomina serentium recitata. Oblationes extraordinariae σc. CA P vT XIV.

HIEc de prophanis & interdictis ab Ecclesia

oblationibus: sacras & licitas adoriamur. Illas vero iure dicimus in ordinarias & extraordina-rias diuidi. Quippe primis temporibus suppude- o-ibui. bat Christianos vacuis manibus in templum ingredi, Sc crim magna ac aeterna a Deo postularent, nil eorum adferre quae caduca sunt & fortunae ac tem. poris arbitrio permutantur. Ideo sacram synaxim& corpus Dominicum, salutare pabulum mentis, adep:lcentibus, necesse fuit ante oblatione panis &vini Sacerdotibus facere & vilibus, ut ita loquar, elementis Christi carnem foenerari. Hinc Cyprianus auaritiam diuitum quorumdam perstringir, qui illiberali parsimonia nil panis & vini iacris altaribus in ferentes,de oblatione pauperum commu nicabane. L oculis , inquit, cir diues Domini Am ce- Cyprianus librare te credis, qui Corbonam omnino non rellicis, 'iu a ope ἴχin Dominicum sine sacrificio etenis , qui patiem de sa- ' 'U'I' crificio quod pauper obtulit flumis oeta

598쪽

Angua.ser mone 2II. Concilium Ancyranu

can. s.

Quid est ad Persectum dit. Concilium

3 6 De Decimis, Oblationibus m Primitiis Ex qua obirogatione & animaduersione Cypriani desumpta videtur adhortatio quς extat apud Au

gustinum sermone LI s. Oante omnia, inquit, sicutiam sipra dictum est, sicundum vires vestras Elem I nam pauperibus exhibete, oblationes quae in altario consecrantur osserte, erubescere debet homo idonein si de ali na oblatione communicauerit. Qui possunt aut cereolos, aut oleum quod in Cincidebbis mittatur exhibeant. Quamobrem cum summa esset oblationis cum

participatione corporis Christi connexio,in signum exolutae poenitentiae & detersi , atque oblitterati longo stetu sceleris, solebant poenitentes ad oblationem admitti, & ista erat summa ac perfectissima restitutio ad gradum & ordinem Christianitatis. Ita Canon Ancyranus quintus decernit ut qui ad idola sacrificauerunt,& tamen ge sacrificio non sunt pransi, in substratione , siue ia maneant

duobus annis,tertio comunicent, sed sine oblatione, dc quarto anno ad perfectum veniant,ssiue -- cωσιν, hoc est perfidium accipiant. Vbi perfectum accipere nil est aliud, qua ad oblationem admitti. Ita etiam Canone Σ . decernitur , ut vates dc qui ope Magiae morbos curant, per tres annos substernantur, duos soli orationi sine oblatione communicent. Stata ergo fuit Sc ordinaria oblatio panis & vini ante sacram synaxim quam a populo receptam sacris altaribus inferebat ac imponebat Sacerdos apud Graecos, iis ritibus ac caeremoniis, quas dest

eribit Nicolaus Cabasilas in expossitione Liturgiae

599쪽

glorificauit, υinit ad dona m cum ea in caput malis honeste m reuerenter si tubi egreditur : oe sic ea ferens, ducit ad altare, de industria circumducens in templo propter populum , quiete G' pedetentim. Ipsi autem canunt genua cum omni reuerentia oe Religione infe- ciunt, rogantes ut eorum sit memor in dono1 um oblatione. Ipse autem procedit comitatus lampadibus σμ ffribus,m ita se habens, altare ingreditur. E quo textu liquet panem sacrae Communioni dedicatum, non statim adduci a populo ad maius altare, siue ad sanctam mensam ei; αι Ιαπιζαν , Ut Ritus ossea vocant sed antea deponi in minori quadam ara cis ., 'Mquam et caro mae Propositionem appellan e qua Sacerdotum manibus cum pompa & reuerentia deportatur ad sacrum altare. Quod vero populus cum sacra dona reseruntur, pronus & incuruus supplicat, id ortum natumque existimat Cabasillas ex more deportandorum ad altare corum quae prae-

sanctificata siue is, , ασμενα dicuntur. Sunt autem a Gsαομενα, Vt norunt docti omnes, hostiae prae- vitie

consecratae, quae ad altare deseruntur in misis quadragesimalibas. Nam toto eo tempore prς terquam

600쪽

ῆ 8 De Decimis, Oblationibus oe Primitiis. D omincis Sabbatho,dc die Annunciationis, Graeci faciunt quod Latini die Pallionis, id est non conse

crant, sed ex ante consecrariS celebrant: quia ergo ante praeconsecrata populus incuruatur: ideo similitudine deceptus eandem reuerentiam exhibet sacris panibus, vel certe eum cultum impendit, sacris muneribus, quia eo tempore precantur Graeci, ut oblatio de sibi siit utilis,& Deo accepta. Licet vero ex liri constet communi pane Graecos uti in sacris obeundis attamen loge alium semper fuisse usum Ecclesiae Latinae norunt Omnes. H icobiter animaduerto Graecos a Latinis in duobus disterre, primo quia imparato pane utuntur: at apud Latinos paratur & singulari studio concinna tur in eum usum. Apud Graecos particulam e toto pane praescindunt Sacerdotes, & hanc in rem lanceam habent accommodatam, de qua vide sanctuchim.nu, Germanum Patriarcham in Historia & mystica. a. i. contemplatione rerum Ecclesiiasticarum. At Latini

rerum Sc partem e pane non tollunt sed integrum & infra-

clesiasticam L . . t V i . P

Bibliotheeae ctum libant, qua de re praeciarus extat Canon in .ὲ Toletana Io. Licet multae sanctorum GPas,hiau, ιrum, in fide sancta nobis praecedentium, de rebus necessariis sentcntιe promanauerint : Tamen quia oe nune inque numerose , dis quam oportet, fieri praenosiuntur, ideo necessarium duximus isticitis ausibus ponere hominum. ε Ad conuentia etenim nostri agnitionem delathm est, eo quod in quibusdam uJanomm partibus

qui am Sacerdotum ό partim nescientia impliciti; partimi merario ausu prouocati, non panes mundos fi T Audio

SEARCH

MENU NAVIGATION