Illustratio sacri patrimonij seu De bonis et possessionibus Ecclesiarum. Vbi agitur de veteris & nouae legis sacerdotum censibus, ... Auctore Nicolao Le Maistre ..

발행: 1636년

분량: 696페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

611쪽

Liber primus. IS9Cuir itaque Carolus Magnus inconsulta hac pietate, qua, prole neglecta, parentes Ecclesiarum fundum locupletant vidcret Ecclesiam non tam opibus augeri quam communibus odiis ac publica inuidia fatiscere decreuit eas oblationes in posterum fore irritas, statuitque res Sacerdotibus traditas ad legitimos haeredes reuocari,ita Capitularium Casit. lib.1 lib. I. cap. 8. Staium est ut nullus quilibet Ecclesiasticia 'R 'ab his personis res deinceps accipere praesiumat, quarum liberi aut propinquι hac in confulta oblatione, psint rerum propriarum exhaeredari, quod si aliquis deinceps hoc facere tentaverit a synodah, vel Jmperiali sententia mirdis omnibas feriatur. Eodem respexere sanctissimi Imperatores Capitularium lib. 2. capitulo trigesit - αν mo primo, ubi decernunt succurrenuum orphamsex haeredatis, quos nempe parentes delusi suavibus quorumdam aucupiis & ingeniosis adulationibus ab aditione haereditatis summouerunt. Imo ne Ecclesia pauperum se calamitate ac miseria inquinaret capitulo trigessimo secundo eiusde libri,decernitur ne liceat is piscopis aut Abbatibus res pauperum emere aut quouis pacto eorum tibi patrimonium arrogare. Propter prouisioncs pauperum pq qμi bus curam habire Lbemus, placuit nobis, τι nic Episcopi, nec bbates, nec Comites, nee Uicarii, nec Iudices n diasque omnino sub mala occasione, et ei malo ingenio res pauperum , vel minus potentum , nec em re,

nec tollere audeat.

Apud Longobardos ei qui filiam domi habet in capillo, non licet pietatis titulo, aut specie Religio-

612쪽

iso De Decimis, oblationibus se Primitiis nis cuiuilibet donare plus quam duas partes suarum

facultatum . ita edictum a Rege Luit prando legum Longobardicarum libro securedo titulo vigesimo lege prima. De eo praecipimus qui filiam in casa ha bieri in capillo oe silium non reliquerit igitimum, tu de rebus si is amplius per nullum titulum curcumque per donationem aμt pro anima sua facere possit nisi partes duas , tertiam vero relinquat si hae suae

sicut gloriosi mus Rothiris Rex instituit. Quid sit autem habere filiam in capillo domi siue in casa

ex antiquis Longobardorum moribus exponendum apud quos nondum nuptae & elocatae filiae do. mi manebant,sparso & quente capillo, vel in signulibertatis, cuius partem aliquam amittunt, dum conubij foederibus subduntur, vel certe, ut hoc pacto cogerentur se domi continere &a progressu inpublicum, cui ea demum magis laudabilis est forma,

quae minus nota est,abstinere. Inter ea demum quibus manus suas temperat Ecclesia, possunt computari res fisci ac curiae, unde Curiales, olim sine Principis edicto nutuque nefas erat in sacrum ordinem prouehi. Quamobre Christianissimi Imperatores incommodam & grauem Rei p. consuetudinem e medio sustulerunt qua nonnulli, ut se militaribus obsequiis praestarent,liberos, & molliorem vitam longe a strepitu armorum & bellorum iactatione ducerent, ua solitudinem ac Monasterium commeabant, aut sese Ecclesiae inseruitium dabam ; quandoquidem serui Ecclesiae essent omni oncre fiscali immunes: De liberis

613쪽

I ibor primus I si hominibus qui ad seri itiam Deile tradere Tolent , ut

prius hoc non faciant quam a nobis licentiam postρ- C,pit. lib.rlent. Hoc ideo quia audiuimus aliquos ex istis non P 'tam eat ista deuotionis hoc feci se , quam pro exercitu seu alia functione res h jugienda : quosdam etero cupiditatis caussa ab his qui res illorum concupi cunt circumsentos audiuimus , m boc ideo prohibemus. Ex quo loco illustratur antiquus quidam ritus , quem nos agendo de Ecclesiae seruis praeter missimus : Nempe solitos quosdam ex affectu Re ligionis libertatem exuere, 5 sese in seruitiues ac fiumiliam Ecclesiue transcribere. Quod autem aliquipio consilio fecerant, hoc alii fraude factitarunt:

nempe ut cognitionem iudicum ordinariorum &auctoritatem Principum deuitarent,seruos se facie-b.int Ecclesitarum. Animaduertendum autem ser

uos sua sponte factos iis tantum operis ac praestationibus fuisse obnoxios, quibus inter seruitutis auspicia sese dedicassent. Unde ad tenuem plerumque censum se& prolem deuouebant, ut hoc pacto defensione dc immunitatibus Ecclesiarum fruerentur. Insigne exemplum est apud Aubertum Miraeum donationum Belgicarum cap. is. Vbi Gisa quaedaGandauensis se ipsam tradit cum uniuersia sobole in seruitium Ecclesiae sanctae Gert rudis Nivellensis. Verba traditionis suiu eiusmodi. Tradidι autem me Iub hac lige in dissol , bili , τι tam ipsa quam tota proge-genies mea d7 po ieratas, 16. Κ il. Aprilu, singulis annis pro capitali cense, ad casitate Virginis altare et nam de-

614쪽

16α De Decimis, Ollationibus Primitiis.

η4Num perflueremus pro mortua manu tantumdem Nustum aduocatum, praeter Lovaniensem Comitem, nutilum censearium, praeter custodem altaris habentes , liberi deinceps a catera executions.

Haec de oblationibus licitis aut illicitis. Vnum Q. perest dicendum quinam oblationes recipere po L. sunt. Soli Sacerdotes hoc possunt tanquam publici

disponsatores ac oeconomi, quorum arbitrio quaecumque ad altare reseruntur debent pauperibus erogari. Propterea laici omnes, & qui lacris hono ribus non fulgent, a praerogatiua sumendaru oblationum tot canonibus arcentur. Qui quia a nobis supra libati sunt,non debent repeti. Universimvero Calistus secundus in Concilio Romano cap. I . Sanctorum Patrum Canonibus consona sentientes,oblationes de suerat imo m reuerendissimo altari Teati Petri, cr Saluators σ μη cta Maria rotundae, ausis aliis Ecclesiarum altaribus, sue crucibus alaicis auferri penitus interdicim s, oe sub HEructione Anathematis prohibem Is.

615쪽

DE IURIBUS ET CENSIBUS

EPISCOPO RV M. Actenus de communi Ecclesne fundo,& publicis Cacrae familiae opiabus est dii ceptatum. Nunc quas u biquitque, meo patrimonio sortes vindicare possit,&quae sint priuata cuiuslibet Clericorum iura breui expendamus. Atque. ut in apice Ecclesiarum sedent Praelati, vein eoru fronte maiestis Ecclesiae legitur, non secus ac in sole Dei praepotentis magnitudo :ita sordes & squaliorem ab ea dignitate longe amouen

dum veteres censuerunt. Quis Via quam ira orta lium ea coluit sydera, quae aut perpetua teguntur nube, aut tam hebetes ac exiles radios fundunt, Vt Vix aciem oculorum lubeant Humanos hoc est diuinarum rerum parum capaces animos, nisi quae illustria sunt ac magnifica non mouen L. Latebat in tenebris Deus , nisi lucem in ipse mundi exordio creasset. Ignibus ac tonitruis potestatis suae magnitudinem rudes Iudaeorum an ia

616쪽

offitius itivita D. Augustini.

tere decreuerat, dum miserrimae cruci figitur ipso noctis repent mae vin braculo prodidit se byderum arbitrum ac mundi consitorem. Ita inopia Christi nulla esset. careret adoratoribus simplicitas, nisi patuisset sponte pauperem factum. qui diui. tias ac imperia moderatur & eum cui honores ac Magistratus parent, in hanc infamiam non necessitate sed voluntate descendisse. Itaque Episcopos licet amantes paupertatis, hoc ellab inani rerum caducarum studio magni animi auctoritate secretos, decet tamen opibus saltem moderatis affuere : ut hac etiam specie mortalium oculos alliciant, qui Deum,quem in ligno rudique lapide exsculptum praetereunt, auro argentoque fulgentem votis ardentibus venerantur. Itaque Augustinum illum magnissimul

ordinis de Episcopi j rectorem post dictum valediuiti js atque ambitioni, legimus tam noblatas

Ecclesiae facultates aequo animo recepse, imo tepescentem erga Clericos ciuium curam ac pietatem nonnunquam sermonibu excitatIe. ipe de

secretario nde altari necessaria inferuntur ahquando in Ecelsa loquens admonebat , quod etiam Beati reum Ambrosiumse praetente in Ecclesia tractauise nobis

aliquando retulerat.

Et certe Episcoporum maiestatem, sordes squa torque dedecent, quorum suppellex&familia. quod de Augustino refert Pollidius, ut nitida nimiu cultaque esse non debet .ira nec plurimum I

617쪽

Liber secunduν 76 sabiecta. pa causa Υuo Carnotensis apud Pascalem summum pontificem obsistebat, quominus Tornacensis Ecclesia ab Episcopatu Nomo utensi avelleretur, ne in paupertatem dignitas Episcopalis incideret Praeter a inquit in chm dignitas D fcopalis paupertatem bis diebus honeste ferre non labar providendum estne issi diuisione uterque Epycopus fiat

pauper. Merito itaque certam ac constitutam anno

nam Episcopis, Diarcetes luilr.intibus a Parochis& M onasteriis praestandam Veteres censuerunt. aqua initium facimus singulares Episcoporum reditus censusque enumerandi. Nam ut diuisio. nem praemittamus Reditus Omnes censusque Episcoporum proprii ad eum pertinent vel latione dignitatis ac ordinis. quia nempe summo in omnes gradus ac Ecclesias suae Diocesis imperio dominatur, vel ratione ossicii ac functionis alicuius sacrae . qui exercet. Functio autem &ministerium: vel ad public ni totius Diocesens regimen spectat vel ad consecrationem siue Ae m- λε r , priuatae cuiusdam rei, hoc est seu loci, seu

personae. Qui reditus pertinent ad Epis opum ratione dignitatis sunt Cathedrati cum & tertia seu quarta oblationum . qui ad eundem spectant tione ossicii alicuius publici, sunt procurationes Circaticum, Synodaticum. Tandem obuentiones,quas Episcopus sibi vendicat intuitu priuati alicujus muneris ac offch,sunt ea,quae dantur pro

618쪽

is 6 Dε iurgisl Censi us Episcoporum. altarium eonsecrati me, pro sacerdotum inrugu ratione. De quibus si agulis bieuiter disseren um. De procurationibus o Circatis Quibusnam competit

lustrare de Prouinciam procurationes eAcipere Episcopi procurantur Adt tropolitae, EX, archi-Periodomae, rchidiaconi.

C AP UT PRIMUM. LVstrari&recenseri Diocesses ab Episcopis,

antiquissima consuetudo & pene Ecclesiae cocctanea. Quid enim aliud Pauli, P ciri & aliorum ex Apostolico coetu peregrinationes & fre. quentes in prouincias excursus ad conli, mandos fideles, ad resecanda hereseωn initia, nisi imago quaedam & efigies solemnis illius circuitionis, qua Episcopi suas Dioceses obeunt, L str.Disvnia

uersa in circuitu pergit , m in circulos tuos reuertitur. Soles itaque sunt Episcopi, quos non uni tantum ciuitati, sed toti Prouinciae Deus praefecit:liorum luce dea spe tu , ut ad solis redeuntis ami- eum teporem, stores pullulant, germinant plantae, &pulsa pectoribus vitia ac errq res virtuti locum faciunt x honestati. Adeoque tam fatale est Ecclesiae,ppiscopum uno tantum loco consistere quam lugendum acdeplorandum foret orbi v. niuerso, solem non moueri.Verum antequam ad honores de censius in lustratione Prouinciarum

619쪽

Iiber secundi/ I67. Episcopis exolutos progrediamur. Animaduert dum primo du dicem lustrationem ab Episcopi 'institutam et unam quidem in prouincia propri' statam & ordinariam: aliam in prouincia alien' di vicina Nam si forte liquis c vicinia Episcopus pecessisset, tum ad eius Diocesim regendam ω componendam, ad iusta & funebre obsequium vita funisto Episcopo persoluendum , aliquis e

propinquo aduentabat, cui Visitatoris nomen veteres imposuerunt Secundo , animaduertendum non solum proprios Episcopos, sed etiam Metropolitanos loli ros fuisse lustrare Dioecesses sibi obnoxias. Nam

Cano ne si . Codicis Canonum Ecclesiae A fricanae, Honoratus Sc Urbanus hortantur Aureliu Carthaginensem, ut velit prouinciam Mauritaniam visitare pro consueto in ore: At Aurelius annuit se id facturum , nisi Barbarorum insidiae prolii beant. Et certer administrationem Dioeceseian sibi subiectarum habent Metropolitani , administrationis autem pars est visitatio. Unde cum Yuo is, . Carnotensis nonnullis de rebus D. Aimberti m. non ensis Metropolitae sui iudicium subiturus eΩset eundem hortatur ut Dioecesim Carnotensemius rei, & inter lustrandum iudicium de negotio ambiguo dc litigioso instituat, Epistola i82. Procurationes autem &censius Metropolitis exhibitos testantur variae Pontificum decisiones. Lucius tertius Monasteria omnia Bononiae ius. sit procuratio es exolucre, Rauennati Metropo-

epist.

620쪽

168 De Iuribus oe Censibus Di opisum litae renitente aduersus eam pensionem Abbate Suncti Proculi res Monachorum omnium geren- νὰ ἡ ' te , Capite Sopit e. De Censibu . Innocentius teria 44,..h . tius codemnat Abhatem Sancti Magiorij,in sub - θ ό...' urbio Parisiensi, ad praestandas procurationes Se pr seri pr. non ensi Metropolitae, quando Dioecesses lustrat. y ' 'Τ' Capite cum ex ossi c. De praescriytionibus. &epist. 83. lib. s. plebanos quosdam iure Metropolitico, Bituricensii Episcopo subiectos, iisdem teneri pensionibus decernit cu Archiepiscopus eas parochias ex ossicio Visitat. Eandem Metropolitani procu randi necessitatem expressit Greg. nonus, cap. Cum nuper. De Ce Iiba, . ubi Beneuentanum Archiepiscopum, dum prouinciam siue suo siue Pontificis nomine lustrat, iubet ab Ecclesiis excipi & curari. Hanc vero procurationum exhibendarum legem etiam usque ad summum Pontificem quan- dc prouincias oc imperia tu strat, extendi animaduerto. Anno quippe 878. culo annes Papa Fran

ciam appulisset, iussit ab Episcopis. Regni sibi sti

pendia praeliari ,& annonam erogari, ita apud ἡ: Aimoinum: Ludovicus autem mittens ei quosdam υρcopos, 'ettit, Ut usque Trecas υeniret, ibique ab Spistopis istius re ni stipendiasibi d iri scit. Legatis quoque & Nuntiis Apostolicae Sed is

Innocent. procurationes deberi rescripsit Innocentius ter-όista'. ra. tius ad Primicerium, &Clerum Mediolanensem, Ceni b cap. cum instantia De Censibuν.

e- Concilium Emerit ense Cano ne undecimo. PL-cuit huic sancto Concilio, ut tam a se se terit , quam

SEARCH

MENU NAVIGATION