Illustratio sacri patrimonij seu De bonis et possessionibus Ecclesiarum. Vbi agitur de veteris & nouae legis sacerdotum censibus, ... Auctore Nicolao Le Maistre ..

발행: 1636년

분량: 696페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

621쪽

Concia

Suessi sub

Pipino e .

nor im, en datur e vi a nullo contumeisiam puti di-deatur, m quandocu nq9e contigerri eum iuxta Canonicam sententiam visita fluam Parochiam, digne eum pusicipiant m prout habuerint, aut ratio permiserit, illiprsyarent qti fuerint necesseria. Ita Concilium Sues.sionense sub Pipino. Atque ut Presbyteris reuerentiam in visitatores Episcopos, ita Praesulibus modestiam ac continentiam prisci semper Canones suaserunti ne Presbyteri comitatu ingenti Episcoporum vexati, non tam diuinioris gratiae ac sanctioris doctrinae diribitorem aduenisse sibi exultarent, quam raptores ac praedones in peculium siunm inuolassequererentur. Hinc Pelagius circa annum quingentesimum septuagesimum,moderate vivenduEpiscopis Dioeceses visitantibus admonet. Vetat enim ρr nm enormia fieri, Iedsecundu mediocritatem νηι cuiusque loci Epistopo ad consignationem mententi praeparari conuiuium . Concilium Cabilonense sub Carolo Magno Canon. I . compzscendas nuri. decernit iniquas Praelatum exactiones, atque oportere Epitcopos in iacris animarum potius quam in inpradmotis otiandu hominibuι, θ Ieandabetandu fratribus operam dare. Merito itaque stupuerunt sub equentia saecula ib. &auaritiam & incontinentiam Ioannissa uennatensium Archiepiscopi, qui Dice celes sibi sub- xv inran. iectas pius lustrando. sordida tributorum eXam

etione , & Clericos ad inopiam cogebat, di suam

622쪽

turpiter foedabat dignitatem; ideo ab Episcopis

Aemiliae congregatis accusatus est in hunc modum. Dixerunt quippe Ioannem sicundo ' oque anno i optasua cum ferme quingentorum homInum, equin, rumque numero perlustrare , actήιmriu in singulis moram trahere, don c omnia, qua ad fructus Episcopi , ad at mentum Clericorum m pauperum. susceptionem peregrinorum, iique instauratione Fasi ilicarum pertinerint, cum magna illa multitudine conLmpsisset, neq; e ante recedere quam ab Episcopo ducentos manicobos sibi, fami liaribus dero suis dona non modica exegisset. Quamobrem cum multi Episcoporum sinerent Parochos in sumptus immensos effundi, decretum est speciatim quid nomine procurarionis penderent suis Praesulibus Dioecesses visivatibus. Capitulare Totalos anum expresse definit qui modus in ea re tenendus sit , hoc pacto : mis circuitιone Parochia Episcopi de caeterosi gulos Prest teros , per singulas ιacendo euntes Eschssiolas, sicut ha tenus non pra dentur,

cum scriptum sit eosdem Euangelaxare debere non turpis lucri gratia, ne dituperetur Ministerium sanctum. Sed considerent Gr denuntient loca Hi m populo conuenientia, b istuc Presbyteri, quotquot possibilitas moderatio prouiderit , plebessuas adά .cant,'ibidem Visiopi praedicent, confirment, oe populi errata inquιrant ac corrigant. Iterum autem, quia Dominica voce datur lirentia, qui Euangelium adnunciam, Ut de Euangelio vi

vant , licet Taulus 'οglus nihil horum fuerit usius, Presbyteri tale coniectumfaciant, ut Episcopi bolarium babeant, . ι non grauentur. uod ita nobis eri pi se

623쪽

Liber secunnu . sormidetur. Videlicet ut quatuor Presbyteri ad locum ibi quintus demi, scopus residet, plebessias de quatuor partibus adducere studeant ; uoui se eorum decem panes, dimidium modium vini, Grifchingam

de quatuor denariis, . pullos duos , m orsa decem, stymodium unum de annona ad caballos, in subsidium benedictioniuratιaprie sentet E i copo. Et similiter quintus, in cuivi domo Episcopuι residet, faciat. Nec amplius ab eo exigatur, nis ,rte ligna m utensilia in opus ministerj commod t. Quapropter Est copus prouidiat, ne domueaut si es istius a Ministros Aentur. Apertius Se distinctius Conc. Ticinense sub Ludovico II. capite i 3. h p copthcii nodi uecn a ronte iii I nt. Panes centum, frisibingas quatuor, uim sextaria quinquam iuta , pullos eptem, oua quinquaginta , agnum et num

annonam ad caballos modios sex .fant corbes tres, mel,

ob um, cer mi, quod pullist. Deinceps itaque plu rimae leges circa visitationem Parochiarum institutae, quas ordine recentemus.' Constitutum eis Toletano Concilio primo, vel ut alii volun r quarto, aut certe si Burchardo i cVuoni creditur Concilio Triburiensi ne Episcopi mansiones sibi debitas cogant plebanos redimere: hoc est, ne cum abstinenta visitanda Dice-cesi , cessantque ab annua & solita lustratione, iubeant tamen Parochos impensis & sumptus, quos facerent in receptando Epli copo, in eius- conellium 4, dein aerarium inferre. handem constitutionem uin nouauit Concit. Valentinum sub Carolo Cal-csuo Cia duo, cap. 22. Verat enim ne Episcopi, si prouinciam

624쪽

De Decimis, Oblationibus Primitiis.

πη Num perflueremus, pro mortua manu tantumdem Nullam aduocatum, praeter Lovaniensim Comitem, nullum censearium, praeter custodem altaris habentes, liberi

deinceps a catera executione.

Haec de oblationibus licitis aut illicitis. Vnum su. perest dicendum quinam oblationes recipere poΩ sunt. Soli Sacerdotes hoc possunt tanquam publici disponsatores ac oeconomi, quorum arbitrio quaecumque ad altare referuntur debent pauperibus erogari. Propterea laici omnes, & qui sacris hono ribus non fulgent, a praerogatiua sumendaru obia tionum tot canonibus arcentur. Qui quia a nobis supra libati sunt,non debent repeti. Universimvero Calistus secundus in Concilio Romano cap. I . Sanctorum Patrum Canonibus consona sentient es blationes de sacratissimo m reuerendi mo altari Seati Petri, cr Saluatoris G sanctae Maria rotundae, aus de aliis Ecclesiarum altaribus, siue crucibus alaicis auferri penitus interdicim*s, m bub inructione Anathematis prohibemus.

625쪽

DE IURIBUS ET CENSIBUS

EPISCOPORU M. Actenus de communi Ecclesiae fundo,& publicis sacrae familiae opi bus es lilceptatum. Nunc quas sibi quil queon eo patrimonio sortes vindicare possit, & quae sint priuata cuiuslibet Clericorum iura breui expendamus. Atque, ut in apice Ecclesiarum sedent Praelati, vein eoru fronte maiestas Ecclesiae legitur, non se cus ac in sole Dei praepotentis magnitudo:ita sordes & squaliorem ab ea dignitate longe amouen

dum veteres censuerunt. QuIs Vnquam morralium ea coluit sydera, quae aut perpetua teguntur nube, aut tam hebetes ac exiles radios fundunt, Vt Vix aciem oculorum subeantsHumanos hoc cist diuinarum rerum parum capaces animos, nisi quae illuifria sunt ac magnisca non mou nζ. Latebat in tenebris Deus , nisi lucem in ipso mundi exordio creasset. Ignibus ac tonitruis potestatis suae magnitudinem rudes Iudaeorum ani

mos docuit, α qui sub paupertatis inuolucro la-XX

626쪽

ossi lius invita D. Au austini.

164 De ruri vis Cen ibus Spi coporim. tere decreuerat, dum miserrimae cruci figitur ipso noctis repentinae umbraculo prodidit se syderum arbitrum ac mundi consitorem. Ita inopia Christi nulla esset. careret adoratoribus simplicitas, nisi patuisset sponte pauperem factum. qui diui. tias ac Imperia moderatur & eum cul honores ac Magistratus parent, in hanc infamiam non neces state sed voluntate descendisse. Itaque Episcopos licet amantes paupertatis, hoc est ab inani rerum caducarum studio magni animi auctoritate secretos. decet tamen opibus saltem moderatis assivere : ut hac etiam lpecie mortalium oculos alliciant, qui Deum,quem in ligno rudique lapide exsculptum praetereunt, auro argentoque fulgentem votis ardentibus venerantur. Itaque Augustinum illum magni simul

ordinis & Episcopi j rectorem post dictum valediuitijs atque ambitioni, legimus tam n oblatas

Ecclesiae facultates aequo animo recep sse, imo tepescentem erga Clericos ciuium curam ac pietatem nonnunquam sermonibu excitasse. Isti de

neglecto inquit Possidius a fidelibus Gaetvb laeto σ

secretario,inde altari necessaria inferuntur aliquando in Ecclesa loquens admoηebat , quod etiam Beati

reum Ambrosiumse praesente in Ecclesia tractauisse nobis

aliquando retulerat.

Et certe Episcoporum maiestatem,sordes squalorque dedecent, quorum suppellex& familia, έ quod de Augustino refert Possit dius,) ut nitida nimiu cultaque esse non debet ita nec plurimum

627쪽

Liber secundis I 6sabiecta. pa causa Υuo Carnotensis apud Pasca lem summum pontificem obsistebat, quominus Tornacensis Ecclesia ab Episcopatu Nomo utensi avelleretur, ne in paupertatem dignitas Episcopalis incideret l/rarer a linquit in Gim dignitas spf V.briis. copalis paupertatem his diebAs honeste ferre non valeat tensu εμ- prouidendum estne ista diuisione υterque Episcopus fiat

pare fr. Merito itaque certam ac constitutam annonam Episcopis, Dioeces est uitrantibus a Parochis& M onasteriis praestandam Veteres censuerunt. aqua initium facimus singulares Episcoporum reditus censusque enumerandi. Nam vi diuisio nem praemittamus Reditus omnes censusque Episcoporum proprij ad eum pertinent vel latione dignitatis ac ordinis. quia nempe summo in omnes gradus ac Ecclesias suae Diocesis imperio dominatur, vel ratione ossicii ac functionis alicuius sacrae . qua exercet. Functio autem dc ministerium. vel ad public na totius Diocesens regimen spectat vel ad consecrationem siue Ae α- λε ri, priuatae cuiusdam rei, hoc est seu loci, seu personae. Qui reditus pertinent ad Episcopum ratione dignitatis sunt Cathedrati cum & tertia seu quarta oblationum qui ad eundem spectant tione ossicii alicuius publici, sunt procurationes Circaticum, Synodaticum. Tandem obuentiones, quas Episcopus sibi vendicat intuitu priuati alicu)us muneris ac ossich,sunt ea, quae dantur pro

628쪽

altarium consecrati ane, pro sarerdotum in e ugu ratione. Dequibus si agulis bi euiter differen iam. De procurationibus Circatis quibusnam comitetit

lustrare de Prouinciam procurationes ea ipere Episcopiprocurantur M tropotitae, EX, archi-Peristaeuae, Archidiaconi.

C AP UT PRIMUM. LVstrari&recenseri Diocesses ab Episcopis,

antiquissima consuetudo & pene Ecclessiae coortanea. Quid enim aliud Pauli, Petri & aliorum cx Apostolico coetu peregrinationes & fre. quentes in prouincias excursus ad conli m an dostideles, ad resecanda herese,n initia, nisi imago quaedam & effigies solemnis illius circuitionis, qua Episcopi suas Dioceses obeunt, L stransvnia uersi in circuitu pergit , m in circulos suos reuertitur. Soles itaque sunt Episcopi, quos non uni tantum ciuitati, sed toti Prouinciae Deus praefecit illorum luce &aspei tu , ut ad solis redeuntis amicum teporem, flores pullulant, germinant plantae, depulsa pectoribus vitia ac errq res virtuti locum faciunt &honestati. Adeoque tam fatale est Ecclesiae, F piscopum uno tantum loco consistere quam lugendum acdeplorandum foret orbi v. niuerso,solem non moueri. Verum antequam ad honores & censius in lustratione Prouinciarum

629쪽

Episcopis exolutos progrediamur. Animaduerte' dum primo du ilicem lustrationem ab Episcopi 'institutam et unam quidem in prouincia propri' statam & ordinariam: aliam in prouincia alieά & vicina Nam si forte liquis e vicinia Episcopus petesiisset, tum ad eius Diocesim regendam &componendam, ad iusta Sc funebre obsequium vita funisto Episcopo persoluendum , aliquis e

propinquo aduentabat, cui Visitatoris nomen veteres imposuerunt Secundo , animaduertendum non solum proprios Episcopos, sed etiam Metropolitanos loliatos fuiste lustrare Dice cesses sibi Obnoxias. Nam

Canone 11. Codicis Canonum Ecclesiae Africanae, Honoratus Sc Urbanus hortantur Aureliu Carthaginensem, ut velit prouinciam Mauritaniam visitare pro consueto more: At Aurelius annuit se id facturum , nisi Barbarorum insidiae prohibeant. Et certe administrationem Dioeceia,n sibi subiectarum habent Metropolitani, administrationis autem pars et visitatio. Unde cum YuOh, Carnotensis nonnullis de rebus D. Aimberti be- non ensis Metropolitae sui iudicium subiturus e Gset eundem hortatur ut Dioecesim Carnotensem lumet, &interlustrandum iudicii m de negotio ambiguo dc litigioso instituat, Epistola i82. Procurationes autem&census Metropolitis exhibitos testantur variae Pontificum decisiones. Lucius tertius Monasteria omnia Bononiae ius.

si procuratioris exoluere, Rauennati Mc .rOPO- . ,

630쪽

118 De Iuribri oe Censibus D coporum. litae renitente aduersus eam pensionem Abbate Sinisti Proculi res Monachorum omnium geren-bitet ' te , Capite Sopit e. De CensibY . Innocentius teria mi,..hi. tius codemnat Abhatem Sancti Magiorii in sub L ό ό. V urbio Parisiensi, ad praestandas procurationes Seiapi script non ensi Metropolita quando Dioecesses lustrat. y 'Capite cum exossis. De prae cristionibM. & epist. 83. lib. 3. plebanos quosdam iure Metropolitico, Bituricensi Episicopo subiectos,iisdem teneri pensionibus decernit cu Archiepit copus eas Parochias ex ossicio Visitat. Eandem Metropolitani procu randi necessitatem expressit Greg. nonus,cap. una nuper. De Ce siba, . Vbi Beneuentanum Archiepiscopum , dum prouinciam siue suo siue Pontificis nomine lustrat, iubet ab Ecclesiis excipi & curari. Hanc vero procurationum exhibendarum le- em etiam usque ad summum Pontificem quan-ci prouincias & Imperia tu strat, extendi animaduerto. Anno quippe 8 8. culoannes Papa Franciam appulisset, iussit ab Episcopis. Regni sibi stipendia praeliari ,& annonam erogari, ita apudi Aimoinum: Ludovicus autem mittens ei quosdam υ ρcopos, pectit, Ut ustipue Trecas υeniret, ibique ab Dipompis istius reini stipendiasibi diri scit. Legatis quoque & Nuntiis Apostolicae Sedis

Innocent. procurationes deberi rescripsit Innocentius ter-ἱάἶ4ita 2 tius ad Primicerium,&Clerum Mediolanensem, Censibψ - cap. cum instantia De Censibu Cone. Eme- Concilium Emerit ense Cano ne undecimo. π&

SEARCH

MENU NAVIGATION