장음표시 사용
381쪽
emam obsequenolo obtinet,ct hoc naturali iuramento obsequendo,scut oes c se naturales inuant suo oscio,'Aedium adposse svums stentant. Cur autem Deus aliquos pria stinet, s aliquos damnet, ingenerali potest as mari preIectio bonitatis diuinae, iactitia. Si ergo prςdestinat, hoc ex Dei mera bonitate, nec noni sericordia eius prouenit, iuxta illud, Neque volentis,neq; cumrentis,sed mferentis est Dei: ergo causa prςdestinationis Dei bo-mlgus, σ eius misericordia. Cur vero hunc tradait Deus,stnon illum, noli diudicare,s non ius errare.Si non traheris ora, Si tr baris inquit Aug.super Ioan. Et bςc de primo puncto.In altero secundo in ordine circa prςdestinationem n sumptio adiuuans, eleuansduciam confiderarida venit, quilibet enim plus tenetur proumere, Ο 'erare desuasaluatione, quam reprobatione, quod duplici potita comprobari. Nam ut quis tenetur fidem, cyntharitatem habere, ita tenetur θem habere dedJes est certa e pectatiosumraebeatitudinis: ergo quilibet tenetur Perare, se habiturum beatitudinem Prςterea, qui remedia vita ςternae habet
de vita debet ςterna confidere, sed quilibet salutis perna remedia ficacia, id est mandata, re sacramenta Babia ' msi θο dum est de salute futura, quam de reprobatione. Sed dicetis, quias quispro certo haberet si 'prςdestinatum ' num a uelaborare prosalute, ac operari debre es dico,quodsie. Nec mirum, quia promissum est a Deo, quod per huiusnodi media habeat saluari. Et hςe de materia prςdestinationis satis.
382쪽
Lectio CXXVIII. IN tractatu deprςdestinatione Aeetimus resciretiam repro
bandos re picere, propterea consiliὸ hic aiendi vi erit de re a probatione. Duo ergo vobis polliceor inpromit meo sermone. essentiamprimὸ reprooationis, insiper, quis modopriasinatio, reprobatio praescientiam disserenter includant. Pro intellectu imi tria praemittenda,'primum est hoc, quod reprobatio, anprobatissunt opposita,ut ipsa nomina nante approbare enim, vel reprobare, aut dicunt adium intelli Iussolum, τὰ voluntatis mel dicunt actum utriusq; simul. Primo videntur dic ere actum intellectus olum, dicimus enim approbare aliquod didium, quado iudicamus, illud esse verum, tis reprobare, 'l respuimus, quodaiudicamus, illud esse sum. At iudieare pertinet adintellectsime ergo. Secundo bςc videntur duo Acere a tum uoluntatis solum, sic approbatio idem est, quod acceptatio.'rep batio idem, quod refutatio, V. g. acceptantes dicimur approbare id, quod a ceptamus,'reprobare, Τπad restaramus. At ac piare, se repro-θcipe actus ipsius uoluntatis sunt, or electionispartes: ergo, Postremὸ hπ duo uidentur dicere actu utriusq; potentia ,sicilicet intelles tus, m uoluntatis, V.g. . probatis estpraeuisio aptitudinis alicuius ad vitam aeterna ,stacceptatio illius ad eam, reprobatio vero est praevisio, uel prςcognitio ineptitudinis adiculus ad uitam sternam. Hisprmissis, patet dymitio reprobationis esse conueniaens, qua attulit D. AN in libro de maeoperseuerantiae sic dicens.
383쪽
Reprobatio Dei est prscientia et cognitio malitia in quibusdam
non ficnda, orprvaratio pgna non terminarida. Reprobatio ergo est scientia iniquistatis quorumdam, cys pr aratio dam
nationis eorumdem, in quibus uerris tria tanguntur, primum est
pomisio, siueprccognitio culpae, uel maestiae, laeta perno. SNcundum est obduratio, idest ubtructiopatia, σ hoc inprsenti, quae est reprobationis esse ius. Tertium estpr paratio pςnae ςternae, erit in futuro: quorumprimum est causesecundi, mecundς est causa tertij. Et bςc pro primo segmento. Nunc in secundo υidendum es, quo modopria Matio,inreprobatio prscientiamd gerenter includunt: nam utprouidentia diuinare pectu boni, est per consecutionemgratiae co gloria cuprscientia euentus, dicitur prςdestinatio, ita prouidentia diuinar lectu mali opposti cum procientia deseritus, dicitur reprobatio. Verum quia bonuni diuinapustientiae ubiacet, ut intentum causatum, σ omaenarum, ideo dicitur, prςdestinatio est causagratia,mgloriae; ad quam ordinatur. At quia malum non subiacet diuinaprouidentiae, os intentum, vel ut causatam sed ut procitum, uel ordinatum, ideo reprobatio est tantum procientia culpae,m non causculpae, sed pςηa, per quam culpa ad diuinam ordinatur iustitiam: inde reprobatio est, O procientia, sid non cars , etnae bonorum Deus habetprscientiam, P causam malorum aut culpae, Usant: Deus habet notitiam simplicis intelligentia,'non causam ,sed
malorum culpa, ut ordinentur adpςna Deus habetprscientiam approbationis, hoc nomen reprobationis importat. Unde reprobatio ex parte Dei reprobantissuper procientiam addit uolant'
384쪽
Alexi , Esau autem Odio halui. Sicut ergo dilectio Dei est causa prςdestinationis, ita odium Dei est causa reprobationis aliquoru. Insuper ad prouidentiam diuinam ut pertinet permittere aliquem defectum in rebus, quaproludentiae subduntur, ita aliquos ab isti sine vitae ςterna discere,sed hoc est reprobare: ergo, sec. Et hςe
desecundo. Accedit tertium vA uidendumquo modo Dei reprobatio sit causia trium, Gin quorum. V ergo primo reprobatio Dei e se obdurationis excςcationis secundo,N aggravationis tertio. Vbi notandum, quod obdurario excςcario duobus modiscuntur: nam primo siunt actus uoluntatis obstinata in malo, σMersae a lumine diuino, quo modo Deus non dicitur esse causa obdurationis, cy' excςcationis icut non est causa peccati, sed homo per liberum arbitrium. Secundo obduratio, vel excςcatio dicitur
fagratia priuatio, σ quaium ad hoc duplex causa assignaripoli prima est homo, qui per peccatum obstaculum ponit. Altera est Deus, qui obstaculum peccari inuenit, e sic vel gratiam non im fuit, vel gratiam rufusem -tralis, quo modo Deus dicitur esse
e se excςcationis mentis, m aurium aggravationis, re obdurationis mentis, qua quidem penes duos distingui habes essectust mtiae: namgraria perficit intellectiι Δηο sapientiae, o emollit os Elam charitatis igne. Verum quia ad cognit ionem intellectus maxime deferviunt duo siensius,scilicet visus, o auditus, quoru unus deseruit intentioni, dicet visius, Aius vero deserint instructioni, mel discipliniae sit pura auditus, ideo, quantum ad visium lectus
reprobationis, ponitur excςcatio. Isa.vi. Excςea cor populi huius. Φantum ad auditum aurium ponitur aggravatio, ibi, c ' aures
385쪽
eius Numa, re quantum ad lectum ponitur obdurasis , ibi, is corde no intelligat, neq; conuertaIur,c in sanem eum, hς αα. Insequenti loquemur de ficctibus diuinae reprobationis. h.
REPROBATIONIS... Lectio CXXX. . A
AD maiorem euidentiam authoritatisprςdicta Isa. U.
Excςca cor populi huius, c. Quatuor in pr m reprobationis esse ius tangentur. Obtusio, vel intellectus eric catis, Myauatio auditas, obduratio assectus, cr mersio cogit tus. Quae imprecationes istorumqκatuor modorum, vel aliorum; qua inscrascriptura inueniuntur,quo adproens,duobus intelli; passunt modis, o modo per modum prmunciationis, non per modum optationis, sicut illud P .Conuertantur i. con erimIurpe catores in infernum. lio modo per modamoptationis, itatamen'. quod desiderium optantis ad homini mas non referatur, sied ad punientis iustis iam, sicundum illud 'al.Lpabitin iustus,cum via derit vindicta. Ai dicetis, quo modo Deus excscationis est causa cum ad alijs dicatur diabolus,ς proprium peccatum es Reston citur, quod ἡπ tria sicut excςcationis causa, sed disseremer, primδDeus dicitur cause e Me nonis illorum, quos reprobat non quidpimittendo culpam, sid no 'pertiendo, influendo vese ferendo grulium Secundo siubtrahendo vatiam inf sam, hoc propter obstaculum, quoden habente inuenis. Tertiὸpermittendo ruere iuculpam.
386쪽
Secundo diabolus est causa excςcal ionis suggerendo, seducendo ,scilicet inquantum suggerit educit,oinducit in culpam,o sic excςcat. Tertio propria malitia,sive peccat rest cassa
excςcationis obstaculum ratia illuminantis existendo,stea hocl pinam hanc cilicet cςcitatis merendoscut culpa est causa merit toria pςnae: patet ergo exprςmissis, qd excςcatio intellectus, q est primus reprobationis iste ius, est a Deo, a diabolo a peccato, sed disse, eier. Primo a Deo,ut a no in aete gratiam, ut altatra bete gratiam,vt a permittete culpa,vi a iusto iudicefaciente iustitiam,scilicet apuniente culpa Secudo est a diabolo, ut a suggere civit a seducete,c ab induc per inducit enim ad culpa sed no cogit. Tertio excςcatio est a peccato, ut a cras ponente obstacalum scin licet gratia , ut a prob:bente in uac mgratiae, ut a merente hoe supplicium, scilicet tacitatem anima, ut culpa est causa meritoriapenae. Secudus essectus reprobationis dicitur aggrauatio auditus. ID.Ti. Et aggrava eius aures,'oculos eius claude. Ubig fasic ait. Aures interioris cordis agyaua, idest in peccato permittes, oculos eius interiores claude, idest claudi permittes siopeccatorum. Hic notetis,qs excςcatio pol, uel adprςdestinatos referri,
vel ad reprobos ,si quantum ad prςdestinatos, dici pol, quod ad
eorum Uutem ex Dei misericordia ordinetur; quantum vero ad alios dicitur, quod ordinatur ad eorum condemnationem ex Dei iustitia,c ita ex bis patere pol, quo modo ex ςcatio siemper ordianetur ad bonum salutis, vel diuinae iustitiae. Tertius egestus repro. . bationis en induratio assectus. Exodi iiii. Ego enim indurabo cor Pharaonis. Si iam cor Pharaonisperse erat induratum,q o ergo modo
387쪽
modo dicitur, Ego indurabo cor Pharaonis' nu gd Deus est m lorii cati a e certum est, quod cor Pharaonis erat propria malitia, atq;peccato induratu,stin lexibile cor illius, nihilominus adhuele itur, Indurabo cor Pharaonis,fiticet Deo permittete iusti is dicio. Secundo Deo p aliam,quae cor emollit,subtrahente, tertio Deo gna, γ χρῶ ia ostendente, quarto Deo non mistrante: bis ergo quatuor modis a Deo cor indurarum est Pharaonis. Quisquis ergo obdurarus est,se debite obduratu arbitretur, quisquis adit tu est,si adiutu. atis cognoscat: nam miseretur magna bonitate, O obdurat nulla iniquitare. Quartus effectus reprobationis est auerso cogitationis a Deo, ita concluditur Ira. vi. Ex ςca corpopuli huius, ne forte oculis videat, oe auribus sivis audiat, o corde intelligati'conuertatur,υsanem eum. In quo verbo tangitur triplex lectus reprobationis, primus es non credere. Secundus es non obedire. Tertius est non p tere. Quantum adprimum, dicitur excςca eum, ut oculis suis interioribus no videat veritas L. Quantum adsecundum Abditur, eis, auribus suis interiori us non audiat, idect non obediat, sed contradicat. Quantum ad tertium
infertur, m conuertatur quasidicat extaca,'non conuertatur ad me, neq; conuersiumsanem eum a peccatis suis, sicilicet a morte culpae, a vulnere concupiscentia a cςcitate Morantia: rogitemus ergo nos Deum benedictu, ne excςcet, oe istaret cor nostru δε-
fio edo, is no adiuuando, eae quo sumus certi, qd nos no dereliquit Deus, nisi nos volumnius, fecundu illud ineae iiii. Oblitus es legis Dei,'ego obliuisicar tui. Causa ergo derelictionis, oeperditi nis nostra nos sumus, ut ex Adtissatis abundepatet.
388쪽
LECTIONES LIB. PRIMI. 31 Ii AN PRAEDESTINATIO HABEAT
TE quia ad nostra pectans utilitatem silenti mittamus, inprsentia clusea duo rimaturi fumus suorum primum ad prςdestinationem aztinet, alteru vero ad res arionem. Solet ergo primo quπi. Vtrum prςdesb-ηatio certitudinem habeat. Pro parte negativa aduersarii flentis hunc modum ratiooinari dicentes. Vel Deus, quod is perno potuit, nunc potest,uel non. Sisic, tunc dicendum, quod icuti ab ς terno potuit non prςdestinare, ita σ nunc, quare non Oino certam itur es prςdestinatio. Deinde aliqui de libro vitae deleri yicuntur, at in tali libro vitae non cribuntur nisi illi, qui ad gloriam fiunt prςdestinari, prςdestinatio ergo Oino non est certa. Ino ostium se habet Anselmus de concordantia prςdestinationis,m meis, quapropter pro discultatis terminatione sciendum est primo, cua influos dirigifines per diuinam prouidentiam , per qua cuilibet rei illud confertur, t expedit ad sui finis consecutionem,
qui duplex est,ad quem res creata diriguntuin, us est natura χρ portionatus, ad quem per virtutem ηaturae propriae res creatapotpertingere, alius is est, qui natura procreata facultate eviedit, hic finis ea vita perna beata, ad quam oportet, quod natur creata transmittatur ab alio sibi dante, unde post thiems .in deuenire, talis aut transim byocatum prςdestinatis,nones rerum prςexistunt in Deo, aritequam fiant . ideo ratio talis destinationis
389쪽
distinationis creatura in finem flernaturalem dicitur pr desinatio scat ratio ordinis rerum absolute loquendo dicitur proiadentia. Solius ergo Dei est presestinare,.solas creaturae intel-kctualisprςdestinari, nec id miru,quia talis creatura huius caparissilis est Insiles notandum estprouidentiam, eis prςdestinatine dupliciter disserre, uno modo fecundis magis, in minus commu ne: nam prous demta ψὶ omnium rerum rei'ectu cuius uno i sinis. prςd 'natio verὸ solum ea creaturae rationalis , atque re dia missupernaturalis. P ςterea prouidentia non includit consecutio .
ne nis, at prςdestinatio requirit consecutione nis, Verant ergo sicundo. Tertio notandum , quod prςdesinatio in allibilem habet certitudinem,m in generali in speciali ; in generali prςdestinatus infallibiliter saluabitur , in peciali vero qui, o quot salvabuntur. Nunc ad argumenta diluenda accedamus, o primo ad primum dicentes, quod Deus nunquam potuit non pra- destinare, quemprςdestinauit , aut prςd sinare quem non pr δε- stinauit insessu composito, ins Uu autem diuisio, cin loquendo depotcntia absoluta, Deus nunc potest utre prsdestinare, quem non prςdisinauit, non predimare, quem prςdsinauit, hoc enim
pose nai solum Dei libertatem rassu seu talis obiecti: nee ex hoethllithryx Asininionis certitudo,quae ponitur in cns compi sito. Ad mx. ων argam x tDm dic: Iot, qd liber vitae dupliciter sumi Iot, adi casens, et no modo, ut Dei vocatur cognitio de illis, 'pi ad litem Derr habendam inpliciter, c absolute eliguntur,
Fum i. a. , C si soli prςdestinati in libro vita scribi, tur rusum ita pii, nunquam ex eo delentur ,sed
390쪽
i allibiliter salvabuntur. Alio modo solet dici liber vitae corastis
a uina de illis, quae ordinantur ad balendam vitam ςterniam, non
inpliciter, si fecundum iustitiam praesint , m sic scripti siunt
pes in libro vita, qui quandocli unt ingratis,in trusi si habent, delentur quandoque. thoritates vero deprςdestinationis necessitate debent intelligi de necessitatesuppositionis, tua coringentiam minime tollit. Et hςc deprimo quesito. Post cuius declarationem' ritur , deinde, utrum ad Deumpertineat reprobare aliquem. Pro parte negatis oleisie primo inflatia adduci; nulli debet ει- putari , quod utare minime pol, at si quis a Deo fit reprobatus, qain perea vitare non pot,at inconueniens hoc dicitur: ergo Deoi non conuenit aliquem reprobare. Insiper quemadmodumse habet prςdestinans adprςdestinatos ,sic reprobans ad reprobatos, veru Deuspr estinans est caussalutis prςdestinatorue ergosi Deus sit aliquos reprobaris, erit causa damnationis eorum: at hoc salsum est dicente domino Oseae xiii. Perditio tua ex te Israel est, tam tummodo ex me auesilium tuum ; Deus ergo minime reprobat alia quem. In oppositum se habet illud Madachia i Iacob dilexi, Esuiautem odio habui. Pro determinatione igitur huius qu6tionis U-ponedum erit, quid sit reprobatior es enim refutatio alicuius a co secutione ultim nis, ides vita ςternae; quoslante de facili ruent rationes, maxime prima, sidixerimus,quod reprobus absolute, e simpliciter valeat culpas euitare,quia ab eo non aufertar liberi arbitri,potestas. Ad secundum dicitur,quod Deus causa est dum nationis malorum non tamen merito meritum enim damnationis es culpa,qua a nobis est,non a Deo ab quo sensi OD auth