장음표시 사용
53쪽
ς tere plano, ut in praecedente.' Rarissime simul didie hanc speciem 1e invenisse. Fig. 9. Tab. III. ejusdem figuram a Spigelio delinea tam
exhibet. Fig. Io. Tab. ejusdem, Frustum latius et monstro sum a domino Linnaeo. Fig. II. Tab. ejusdem, Frustum sinis tenuioris cum adnexo capite a Mec. Febr. DE TAENIAT QUARTA SPECIE.
Taenia osculis marginalibus oppositis. Tab. III. fg. I a. Ru; ch. O . 3q. Sporing. I. Stoc holm. Ι747. Taenia Spigelii degener .
Hujus magnitudo vix crassitiem sili tenuioris superat, quantum nobis observare etiamnum licuit. Pelluciditate a reliquis distinguitur sine punctis inter substantiam ob- scuris, et quod articuli ejus lineares ferme pollicem lon- gitudine aequant, quod vigesties longitudo latitudinem.
superat, et quod pars antica nullo modo marginem ha- beat, uti antecedentes species. Oscula ad margines seu latera convexa articulorum in eorum medio, uti in spe- cie prima, sed ita ut oscula haec ab utroque latere arti- culi reperiuntur opposita; quorum tamen osculorum alf terum fere semper minus est, et fere obsoletum si .V
l) Fig. 13. ejus d. Tab. eandem speciem exhibet, a C. Gem.
DE VERMIBUs TERETIBUS. Ab externa Lumbricorum forma hos ad eandem ac te restres speciem referre facile adduceremur. Proximo adeo intervallo a se invicem distant, ut vel sagacem illum Linnaeum in errorem induxerint. Qii d si accuratius et hunc et illum intueamur, plurimis tam externis quam internis notis alium ab aliis distingui perquam manifestum erit. Lumbricus humanus est vermis teres, incertae longitudinis, rarius pollicibus duodecim majoris ; crassitie pennam anserinam fere exaequans; cute subrubescente, lubrica, pellucida, vasculis quibusdam albis et tenuissimis subtus apparentibus, et annulis tenuibus et vix conspicuis distincta,
54쪽
Attamen vermis terrestris est, sine anteriore crassior, ephippio subrubescente, glabro et pro minuto, ventre pleniusculo, et duplice binorum pedunculorum ordine ad utrumque finem mucro nato.
Cl. Redi hujus varias exhibuit species. I. Cum Ephippio et Cauda terete ; 2. Cum Ephippio et Cauda plana, instar olivae soliorum ; 3. Sine Ephippio et Cauda terete ;η. Sine Ephippio et Cauda plana. Praeter alias duas, mole potissimum a se invicem disjunctas. Inter has vero species proprium quiddam interesse discrimen, minime in
animum inducere possum; plus quam ducentis enim sedulo examinatis, ne unum quidem ephippio carentem inveni. Haec quidem nota nonnunquam minus evidenter apparet, et ejus loco lurida quadam glabraque superficietegitur corpus; mox Caudam versus planus teresque evadit. Aliae notae quae ad molem spectant, potius aetatis quam speciei este videntur. Sed his praetermissis, ad alias, quae ad rem nostram magis pertinent, differentias deveniendum est. Quo clarius hoc discrimen elucescat, utriuiaque anatomiam in figuris, hanc a Millisio, illam a Tysone subjungemus. Vid. Tab. IV. fig. I. 2. 3. Fig. I. exhibet lumbricum, teretem, terrestrem, supinum, cujus pars maxima aperitur, adeo ut Cerebrum, praecordia, viscera, aliaeque partes in lucem prodeant. A, Lumbrici os cum mento. B, Cerebrum, in cujus superfici earteria porrecta ad cor a Dcendit, et inde ad caudam.
b, b, b, Μusculi anulares aperti et explicati cum tendi ni .
D, Cor. E, Globuli albicantes supremi, tum majores, tum minore S.
F, F, Duo globi in simi ovis gravidi et impleti.
G, Stomachus cujus tres ventres sunt. ΙΙ, In testinum a ventriculo descenden S, musculorum annularium teudinibus in quaque sectione constrictum, instar coli in persectis animalibus. I, Ejusdem intestini portio aperta, quo corpus in eo inclusum, seu intestinum in intestino conspici possit. Κ. Corpus illud interius, quod hepatis et mesenterii loco esse videtur. Viae millis, De Anima Brutorum, p. 66. Fig. I. et 3. ejusdem Tab. a Tysone desumptae sunt, et cmgiem Lumbrici humani reserunt. Fig. 2. Vermis maris corpus apertum dat. a, Os et oris
57쪽
labia ; b, oesophagus ; c, c, intestinum crassum ; d, penis;
i, vesiculae seminales; g, testes. Fig. 3. Vermis feminea corpus apertum. a, OS; b, gula ; c, e, c, intestinum ; 4 rid, uteri cornua duo ; e, vagina ; f, vasa spermatica 3 g, anus. Satis manifeste ex autopsia apparet, haec animalia inter se discrepare; nec unquam vel hoc in corpore humano, vel illud in terra inventum fuisse compertum est. Cl. autem Redi, in his rebus versatissimus, in errorem incidit dum discrimen inter vituli hominisque Lumbricos inter esse docet ; at in hoc tantummodo Lumbricum marem, in illo femineum se cultro subjecisse constat. Neque color speciei discrimen notat. Lumbrici enim terrestres, qui pro sua natura rubelliores sunt, in saecum molem putentem conjecti, mox albescunt, neque quavis alia causa pendet coloris in corpore humano immutatio, cujus probandi occasio nonnunquam mihi oblata fuit. De altera quadam specie apud Le Clerc legimus, et a seipso et a Shassio visa. Vid. pag. 2I6. Haec autem cornu membranaceo ex altero fine prodeunte, seu potius criniculo, ut ait Le Clerc, distinguitur. Pace tamen tanti viri dixerim, hoc nihil omnino praeter maris penem esse: luminibus enim ad maris figuram versis, penem exi rusum cornu formam indicare posse, nemini non apparebit. Vermis teres in corpore humano impari et magnitudine et numero inventus est. Cl. V an Doeveren alios quinque pollices, alios ulnae dimidium longitudine exaequantes invenit. Baglivi autem de lumbrico terete ad triginta pedes porrecto mentionem fasiit. Aeque discrepat vermium copia, prout pluribus exemplis ostendit Schen hius. In mendici cujusdam cadavere viginti reperti sunt. Ex puero septimum annum
agente, centum et quadraginta octo excreti fuerunt. Mulier quaedam, sumpta hiera picra, quadraginta vermes excrevit. Senex, octoginta duos annos natus, plure S quingentis vermes per anum expulit. E puella obmutescente, quadraginta duo una cum faecibus exierunt, in nodum compositi, quae statim convaluit. Centum et septuaginta septem, rejectos fuisse nas morat Gabucinus. Plura proferre exempla perquam facile est, haec tamen abunde sufficiunt. Non tantum in homine, at saepius in canibus, in tigride, in vitulis, in viperarum etiam intestinis, reperitur hic vermis. Scilicet Redi in una eademque vipera feminina Plus quam triginta vermes stomacho et intestinis, imo et asperae arteriae insidentes reperit. Neque semper eadem gaudent lumbrici sede ; crassistimaum enim lumbricum in martis rene, e tiam luet
58쪽
tiamque sub pelle leonis, simul et martium mustelarumque
majorum inventos est e Redi ostendit. Idem vero in corpore humano nonnunquam contigit; haec vero omnia ad vermium effectus referenda sunt, quoniam alienas has sedes non nisi septis erosis plerumque petunt. DL AsCARIDIBUS.
Variae apud autores Ascaridum exhibentur figurae, quae adeo sibi dissident, ut omnino diversa animὰlia repraesentare videantur. Coulet, qui maxime omnium in errorem incidit, has dat Ascaridum figuras. Vid. Tab. IV. fg. q. quae certe nil praeter taeniae disjunctas catenas referunt, C una que cucurbitinis hoc nomen immerito posuisse satis constat. Proxima figura, nempe s , a Cl. Redi desumpta est, qui ea est in his rebus peritia et diligentia, ut ejus ver- his summa merito adhibeatur fides. Fig. max. exhibet formam, micro scopii ope auctam, minimorum illorum vermium candidorum, qui una cum faecibus ex intestinis infantum exeunt, quosque Ascarides vocant. Figuris minoribus nullam imposuit notam, eaedem autem ac priores es videntur: at magnitustine naturali siti . Nihil insuper de iis memorat, neque eos in examen se denuo vocaste unquam profitetur felix ille hujusmodi animalium naturae indagator, cujus accurata diligentia aliorum labores irritos et pene supervacuos aliter effeci siet.
At Van Phelsus, qui plurima de his in lucem edidit, quique saepius hosce vermes oculo adspexerit armato, longe diversas exhibuit figuras. Ascaris igitur cujus nomen est 6 ασκαρι' ειν rem uare, est vermis parvus et rotundus, circiter fili tenuioris crassitiem, pollicis quartam longitudine assequens, ad utrumque finem attenuatus, anterius autem paululum obtusior. Undique rugis quam minimis, scatet corpus, et colore albido est. Fig. II. majorem at naturalis magnitudinis Ascaridem, cum duobus aliis magnitudinis usitatioris exprimit.
Fig. 7. Ascaridem micros copio auctum ex latere exhibet, ubi cutis pelluciditas viscera interiora patefacit. A, Oris vestigium. C, Ruga annularis capiti terminos saciens. D, Oetophagus ex Α, ad G, tendens, nonnunquam in mea dio ampliat US. I, Ventriculus forsitan oesophago pro inae adhaerens. L, Materies albicans secundum V. Phelsum generationi in
59쪽
serviens, formae ovalis, Ventriculo incumbens, et plurimis globulis minoribus circumfusa. Μ, Ο, Vas spermaticum canalem intestinatem circumam biens sicut in figura exprimitur. O, Vasis spermatici finis quam plurimis corpusculis globo sis flavescentibus, ovulorum formam exhibentibus, refer-
Fig. 8. E, E, Corpuscula bina flavescentia, globosa, lateraliter posticae parti corporis incumbentia, quae glandula
rum conglobatarum speciem referunt.
Fig. io. Ascaridis caput valde auctum, et oris rimae: Ea igitur sunt figura: plerumque in crassis intestinis, et praecipue in recto latentes, ex quo una cum faecibus facito excernuntur. Excreti cito ab externo frigore pereunt; sin in aquam tepidam injiciuntur, paululum temporis superstites circum natant. Hos animalculis in caseo de gentibus similes fuisse creditum est. Hoc autem aegri cujusdam historia a Cl. V. Swieten memorata probare Videtur, qui nunquam non, postquam caseum degusta siet, hos una cum faecibus secundum circiter diem excernere solebat n). Inter haec animalia autem et Ascarides quam certissimum datur discrimen, quoniam illi formam immutant, hi nunquam οὶ . Quin et Ascarides in paludibus et locis lutosis habitant; idem autem eo verisimilius esse videtur, quia facile adeo in aqua innatant, ut supra dictum est. Extra corpus variis gaudent motibus, quibus et in intestinis symptomata sua produnt. Infantes praecipue, et otiose
degente S, et nonnunquam seniores vexant.
Nulla alia, ut opinor, causa varios adeo edit effectus ac vermium in intestinis hospitium. Huic parti astectae ea est sensibilitas exquisita, iste cum omnibus fere corporis partibus consensus, ea in corpore humano munerum suorum dignitas, ut, ea dolente, vel partes aliae quaedam, vel totum corpus una simul non possit non dolere. Varia haec symptomata a capite ad calcem progredienti
Abest faciei pulchritudo, plumbeo colore obteguntur oculi et collabuntur, inferior tumescit palpebra, caeruleo quasi annulo circumjecto, et dilatatur pupilla sp . Nonnunquam autem clari et flavescentes adparent oculi, et inferior simul flavescit palpebra. Naribus adest pruritus et frequens vellicatio, et sanguinis aliquando stillicidium, Vo L. III. G teste
60쪽
teste Baglivio si ). Os foetidum acido- dulcem spiritum emittit, strident dentes, sitis modo nulla, modo immanis est. Largior salivae fluxus ; nonnunquam et aurium tinnitus adest. Facies.sere semper pallet, ita vero ut ex intervallis mire rubescat; nonnunquam livido colore est. Inter somnum pavitant, et excitati valde trepidant; modo delirio, modo phreniti de laborant. Epide mice apud Gallos grasiabatur Cephalitis verminosa, ann. Isq; r). Febris erat amphemerina vespere quovis exacerbata, aut continuae erant
vigiliae aegrum ad phrenitidem deducentes, aut perpetuu Ssopor qui in lethargum abiit. Dolor plerumque capitis a
derat in principio, et renum calor, maxima Copia Vermium vivorum per os ejiciebantur: plerisque e Xanthemata erumpebant, quae in declinatione apparentia, salutaria erant. Morbus quarto die ut plurimum, rarius undecimo, ad finem ibat. Historiam pueri habemus sex annos nati, qui circa lunae decrescentiam dissicultate loquendi per duos aut tres dies durante correptus est, ex quo morbo plurimis lumbricis excretis convalescebat s . Periodicae anxietatis cordis et inquietudinis quotidianae, cum melancholia per
horam unam durante, in puero annum I 8mum agente, a
lumbricis ortae, in loco citato exemplum habemus. Saepe etiam pueros, ab eadem causa, dolor lateris pungens vexat ad inferiores costas. Tussis simul adest sicca, et nonnunquam fere su si cans. Pulsus autem durus, et respiratio di sicilis, comitante singultu. Inter frequentissima vermium symptomata, tussis a Cl. Fretiad enumeratur st). In ventre, borboryginis, ructu, nausea, vomitu, laboratur. Appetitus modo jacet, modo immanem in modum crescit, urgente simul aliquorumlibet ciborum fastidio. In Ephem. Germ. exemplum habemus famis penitus insatiabilis a lumbricis ortae, adeo ut, nisi semper ederet, deficeret animus uJ. Ab iisdem vomitum cruentum ortum esse constat c). Ventrem quoque discruciant varii dolores, qui eum modo
tendunt, modo lacerant, nunc rodore, nunc pungere videntur, ex loco in locum evagantes, jejuno stomacho praecipue aucti, post cibum captum aut mitiores fiunt, aut evanescunt. Alvus nunc stricta admodum, nunc laxior. Urina tenuis aut cruda. Sau vages de cardialgia mentionem
facit, quae in oppido quodam plures e medio sustulerit, equibus, iecto cadavere, invenit vermes ventriculi tunicis
adeo q) Praxis Medic. lib. I. r) SauVages, clas. iii. gen. aa. spec. 7.