장음표시 사용
101쪽
specta est virIusque nostrum exercitatio paulo antὀquam perterritum armis hoe
Hudium, Brute nostrum conticuit&obmutui Q cum lege Pompeia ternis horis ad dicendum datis, ad causas simillimas inter se, vel potius acie noui veniebamus quotidie. quibusqihi demeausis, tu etiam Brute praesto fuisti,&α N HAC mea causa tempus dilaturum putas J in vetusto exemplari est, i, Ac me causa tempus dilaturum,&c. o, non me hercule soleo Laddit vetus, hercule inquam, soleo.
Qui cum vitrent nos ita esse natos, ut comuniter ad eas virtutes.
Explicationem aggreditur disciplina Peripateticorum.sumpto a diuisione philosophiae initio.& cur ita diuisio facta sit .ab initiis repetit, fontes partium in animis nostris ostendens. Partes sunt Mξιιονιυγιιον, φυσε io . . sie enim eas repetit Chrysippus. πρωτον o δοκcii si Π-ορθωe ων ἄρη κ αἰαγών Hσόφου θεωρημάτων πν,ταμάω Ἀγικα. τα ἔζῆθι κοῦ - δε φυσικα Quanquam Laeetius primum authorem huius diuisionis Zenonem Cittieum faciat. Sic enim ait, 'il 'ς φασιν Q Ἀσοφι- sa5ν. hoc αὐτο τομῆem φυσιόν, τοί ψ ι-
Materia tantum ad meliorem partem irae titione disserunt.
Materiam virtutum secerunt Peripatetici τοὶ παθη, animi commotiones: qu quin Variae sunt.varias genuerunt virtutum species. Ni virtus omnis ratio est,quae actionibus cillis an inii vehementibu motionibu modum adhibet; quam multi unam tantum fecerunt virtutem,quam prudentiam nominarunt,in pro varietate rerum in qua versaretur aliis atque aliis nominibu appellarunt si enim in eo Occupetur, Ut suum cuique dii tribuat appellari iustitiam si in moderandis animi appetitionib' cupiditatibus, temperantiam si in perserendis doloribus de periculis honestatis causa. rtitudinem. Itaque qui unam earum habeat reliquasi te habere Sc qui una amiserit,nullam eum habere censuerunt. Idem docuisse ZenonE Plutarchus scribit, e mς, inquit, o TUO. απιλcixei πλάονας ac δδιαφορῆς ως mea II αν, οιον spori AEM, oσ-lin. δικα oem lis e αλιορυκι δόσα eo - δι- διαφύσσο μηλων παλιν δε ορι lobusti ae ac ops iκαιIo,ἀωμαι. λίαν φησι φόνησιν Πλώ. --γηHoi . si δὲ δεκαοσαύω φον, in ιν audiri, in μοι , ὼόμ, σαμβρ,τω , M.A- ' ματα λεπισι Qq ταρωψ νὼMδια γέειν δοκε σψμ .
Quam multa non polum praecepta in artibus sed etiam exempla.
Non ieiune.&sine ullo ornamento dicendi exercitationem secuti sunt Peripatetici, sed elegantem in primis, Si copiosam. Unde iactant magnam sibi corna tionem esse cum Oratoribus. Fuerunt enim in dicendo clim uberrimi, tum eruditi simi& grauissimi: multaque dicendi praecepta reliquerunt: quoria nonnulla pr sertim Aristotelis extant stoici vero dice di arte neglexerunt,disputandi aculeos persecuti sunt. Quod sequitur, DE FORTi Tuni Μ hominum,de spinis vellentisi, ut Stoici, nec ova nudantium Jita Marsus legit, DE ORTi Tuni NE nec niore hominum vellentium spinas ut Stoici, nee ossa nudantium. J Quae lectio vera necne sit, nihil dico. In eo enim veteri quo usus sum eodice, scriptum non est aliter, quam in vulgatis Germani ad marginem scripserunt, spiNAs Tuscul. 4. Cicer. ait Peripateticos praetermisisse spinas partie di definiendi perturbationes .in quibus stoici magnam partem occupati sunt. Et alibi ait,subtile esse, et spinosum potius Stoi-- eorum disputandi genus.
Sic dicendi exercitatis duplex. Num quicquid quaeritur ad habet.
In Oratore, Haec igitur quaestio, inquit a propriis personis aemporibus ad uniuersiae eris orationem traducta,appellatur Thes . In hac Aristoteles adolesccte
102쪽
non ad Phillosophorum morem tenuiter differendi, sed ad eopIani rhetorum ta
que partem, Ut ornarius' uberius dici possit. Yου Iuli. o. hidri. zζ22 28
stione,ita inquit in Topicis, Quaestionum duo sunt stener altori,
Tum definitum. Definitum est od PMisc ,es
illa appellant nos propositum possumus nominare Causae
temporibus actioniburi negociis' ernitur, ut iis oth bu Propositum autem in aliquo eorum,aut in oluribti, nee tamen iri malim 'quama conamur mundum hunc omnem,oppidue nodum
QE certe Stoici paradoxa minutis interrogatiunculis, ieiuna oratione i ac
ter concis 3 vel collecte . qui idem liune locum eitat, ubi testit cor.
Pe:habes enim a reuioribus Me ita eodex vetustu, quo lim AI 'Quid enim ab antiquis ex eo ne reqAod ad disserendum Pater
'ς-dςmiri , um Perip-tetici cognitam fuissedisserendi , i rinem,nec hac in parte eos cedere Stoicis, ocet. Ita vero te distribuit ' omnes II lecticae partes perstringat. Diuide di definiendi rationem conclude rem, captiuneu I sophistarum euitandi industriam. Definietizari f. t
ea quae sunt ei rei,quam definire velis, cum aliis communia. usque eo Der ora:
proprium,Sciatur, quod nullam in aliam rem uanis his sis glares
Π partes,certa non extant Aristotelis praecepta de ea tam-
ut,quam in Academicis dicit argumenti eonelusioti qui τ' E T , ' φ
&cumeaptiosis dissimilitudinem explicat ποῶρον αἰαλ-κῶ ν ά ubi
gnitionem labefactari. Fieri quidem certe cientiam per ἀώδαριν dii: E, F
uersis conficiatur: uniuersas me te, non nisi epiti ducti tib h , 'ptis efficiaturilognosci. Et alio loco disputat scientia sensibu, s. hortam tantum 1 res singulas percipiant quae sub scientiam adole non dio. I, 2i:
tis codicibus deprauate legebatur, v Ras in parte, diuida frui Thah i': aciunt,eaque perspicua dicunt Ipto eo quod in eterteis' i i n partesdiuidatur Apur esse faciunt ea ae perspicua dieuti ' '
Vna inueniensiastera disserendi Mnc ponti riorem e Stoici.
vero a te, quae Ποπι dicitur,quae ad usum potior erat,3 ordi: e natus, tota relictu erunt Alteram partem hic disserendi,in Topicis iudicadi appel Meuibidem ait λαλι κ Graecis 'Tellari. Superiores artifici r
103쪽
iunt: se enἰm ait Aristoteles imito Topicorum sibi propositum esse με διν
Neque vero ob duas modo causis, quod Epicuro videtur.
In alia philosophiae parte quae in naturi obscuritate inuectigada cernitur,etia excelluerut Stoicos Peripatetici. Ac natura quide cognitio priter duas illis causas. quili i sunt a Torquato,expositi Epicuro,etia propter alias expete da est tu ad Dei, tu ad animoru.tu ad morti intellige da ratione. Habet vero illa naturae explicatio comite quidam voluntatem insatiabile:quod ,ri eorum plurima qui iam exposita sunt. libro prin oris tuiων metia enunciauit Aristoteles, κρωγα - - in κεχαρι irs Veie
corem autem quaereretur res admodum dissicilis.
Quid deria quinta natura censuerit Aristoteles, lib. c. Tuscul pluribus explicat Cicero. Aristoteles,inquit, longe omnibus Platonem semper excipio' praestans Mingenio,& diligentia quum quatuor nota illa genera principiorum esset ed pleis
xus, e quibus omnia orirentur,quintam quandam naturam censet esse, e qua sit me s. Cogitare enim .prouidere,& discere, Sc docere. 5 inuenire aliquid. tam mulis meminisse,amare, odisse cupere, imere,angi, laetari,i cac similia eorum,in horum quatuor generum nullo inesse putat Quintum genus adhibet, vacans nomine, se ipsum animum, e. δελι hcira appellat nouo nomine, quasi ovandam continuatam motionem se tennem Zenonis vero sententiam in Academicis idem exposuit. sie enim de eo loquens,De naturis autem,inquit, sic sentiebat. Prim lim, ut quatuor initiis rerum illis.quintam hanc naturam,ex qua superiores sensus mentem effici rebantur, non adhiberet. Statuebat enim ignem esse ipsam naturam,quae quicque gigneret,& mentem atque sensus.
De maxima autem re eodem modo duina mente asque natura an D.
Deorum prouidenria mundum administrari .commune decretum est Stoicis euperipateticis ac veteribus Academicis θερ απονρ- νίνων τ α,τωκ μ'. At dubitarunt,an res omnes Diis curae essent. De magnis consentiunt:sed de paruis magna inter eos dissensio est. Ea de re apud Platone in lib. de Lehib. disputatio est. Et notum est Euripidis dictum, - μῶ Eιτοὐρεοe. H μκελ δε τυλι αἰMei ἔ. Ex quo illud extremo secundo de Nat. Deorum. Magna Di curant, parua negligunt Quae verba impietatis plena sunt.& ingratitudinis . . Praeclarius multovi verius ait Arrianus. Α'. Dcαsου α γiνομώων ραδιον sh ιγ 'ασπιτ υ
κρα uti χάρισον. Nulla, inquit, res in mundo fit, e qua non sit facile Dei prouidentia celebrare, si modo quis haec duo, vim qua cernere quae singulis sunt tributa possit.&animigratu habeat. Et alio loco inquit. Nos gratias agere Diuini prouidetii pro rebus iis, quae utilissimae nobis procreat sunt, debemus sed id negligimus, Deu incusantes .ctim tamen ne minima quidem res sit ex qua prouidentiam Dei intellige
gnas ne producas hoc ipsum videamus, Qu9d ex herba lac generatur, quod ex lacte caseus, de ex pelle lanat quis earum est rerum author, qui procurato dc excogi
104쪽
tator Nemo Ait quispiam. O magnam impudentiam de stirpiditatem Age, naturae opera praetermittamus, quiobiter factivi quasi aliud agens,consideremus. Quicquamne minus utile videri possit pilis iis, quae genae ad nascuntur uidergo none iis natura quam decenti sit me fieri potuit,via est 3nonne iis marem a foemina discreuit n6nne statim e longinquo,nostra cuiusque natura proclamat, Vir ego sum, me- eum sic congredere,mecum sic loquere,aliud nihil require, quam quod virum deceat,en vides notas.
Qui multi ab his conquisiuis , collectu sunt de omnia animantiu me.
singulatim quaedam enumerat, quae in explicatione naturae Peripatetici tractauerunti Quae omnia in nostram eognitionem iniuria temporum non peruenerrant. De animalium genere, extat liber, gh: ίων laesi xςHe ortu, u γυε nωe. de mEbris, qίων μορLνtae aetatibus α μαλυβιοτητος νεο N, Una γηροῦς 3sqqαοῦς,κ Ἀ-άτου. de rebus quae gignuntur e terra, γα - , Theophrasti eiusdem argumenti liber. de causis cur quicque fiat extant Aristoteli)Iυβ μ ατ εγκυκλια & Theophrasti χιτ ατοῦν. Fuit enim Aristotele 'τοι. σrioli, ουγωταῖ παῖ'υν οῦ ἀκρω - et λαούσων τὶι ἀτιM. ιδον M. Causa fuit,ο et τοῖς elate pila πιτω mo εγο ετο ρ ῶρεπικωταne. In physicis, reddendis singularum rerum rationibusae causis omni una ingeniosis fimus fuit ivsque adeo ut rerum vel minimarum causas explicauerit:idque ob id, quia in uniuersis inuestigandis plurimum laboris aemporis libenter insumpsit, desinuente di subtilitate plurimum valuit. Haec Laertius.
E quibus plenissime Polimosecundum naturam tuere, summuso.
Vetus codex, LANissi Ma Polemon 3 Plutarchus in eo libro in quo contra stoicos disputat. verba cuiusdam Stoci refert. πολλο - φησἰν, se . τινα λαβο α καθηκ3νος- έ. , Muiλὶ in αρετ e. φὼς - φυσιν Ua το παρὰ φυσιν; cui respondens, xoeta ili, inquit, 'tiςοτιλης, 'κάριε, vsta Οερ φατος ἔρχον rota, TH ας δῖ' ωοκράme, Mia Πολεμων λαμβα-ουσι α νάς ωι sa TL,ων τήisie G λήθη - π n θεμειοι τριχ α ς άδοαμονιαε ἡ φυσιν, το b. VJφυσιν Ergo, inquit.vnde incipiam, quodque ossici initium in materiam quam tractet virtus,su-niam,si naturam.& quod e natura ducitur, praetermittam Mespondet. Vnde vero, vir beate tum Aristoteles,tum Theophrastus inchoarunt Mur initia enocrates. quae Polemo sumpsit N6nne auus Zeno eos secutus est,inii vitae beatae initia in Natura posuerunt, vita uenaturae congrua Illud ergo το πιι υσιν Io, siue alio verbo ομο ηυιυώ, μα IMυε- τοῦ φυσει- . illi varie, ut iam diximus exposuerunt Chrysippus, κατ ἰ ἄρια, es. ἰσο συμcα νον-ν II Archedemus, πώ - τοῦ καθηον me immis uom Iz: alii ,παι - εἰ ομιον ποι ἄν,ωεκα φ που αἰ ἐν φυσιν πω ων. Quas omnes sententias hoc Ioco Cicero attingit.
Hoc non est positum in nostra actione.
loquidem neque cura Ex diligentia adhibita,ad eius adeptionem valet, neque in vo
105쪽
lentium est potestate.& actione. At si in eo eonstituatur, ut eu luciamnodi simus nostrique actiones certo genere stant lati iis summum bonum pateat, diurni usq; sit Latius quidem .quia plures adipisci poterunt. Diuinius vero .quia beatitudo in eoruerit potestate sita,qui operam in eo collocarint,vi cuiusdam ni odi sint,vitamque certo genere quodam agant.
Omniinatura vult esse conservatrix sui, nit uasit, O in grae.
Initia e primam eommendationem natura .vnde lanimi boni nata est explicatio Peripateticis,in veteribus Aeademicis id est . iisdem philosophis ut aliis in libris secit, pro disciplinae quam tractaret rationein sententia,exponit. Quae disputatio sparsa est per Platonisin Aristotelis libros non uno loco explicata. Nam quod ait, te sui generis c5seruatione .id simile est Platonis verbis, ei ητὶφισι ' τά σ
Hales inquam, to ormam eorum, de ullus Iolvor hilosophori .
Conseri quae Peripateticis explicata sunt naturae hominis initia eum iis quae a Zenone de iisdem disputata sunt,& secundum eum a Catone huius operis libro tertio exposita. Quae certe si diligenter comparentur, eadem aut non ni ultum abho Tentia cernentur. Hi, is is esset quid natura maxime quireret. JAntiquus codex habet, ne EM N A TAE R A maxime quaereret S mox, tributa est a rimi virtutis tanta praestantia ille vi R Tvτixus paulo p5st, D OMN honestate dicuntur .fatebuntur stoici haec omnia dicta esse praeclare Neque enim eam. JAntiquus,ut etiam quidam impressi. aliter distinguit . in hunc modum D 2 OM N honestate dicuntur Fatebuntur Stoicitiae omnia dicta esse pricla rh,neq; eam in 'sam Zenoni,&c
QMd enim peruersius, quid intolerabilius, quid stultius, quam bonam.
Discrepantiam indicat Stoici,quae bona corporis alij dicebanta fortuna . ea in bonis numeranda esse negant,sumenda tantum dicunt. Peripatetici vero&bona nuncupant,& in bonis ea collocant. sed imitoris multo dignitiatis ea esse,quim quae sunt animi volunt quae verborum non etiam reruni dissensio est Plutarchus in hunc modum in stoicos inuehit, e τω dicis κρινώ, άνοιαν miκους νει τοῦ ινιμ,
106쪽
Glisco areieci eme Iam vero, inquit,hoc in Primi perspice, num ij omnii sententiain ratione, naturae conuenire ac congruere possint,qui quae secundum natura sunt, indifferentia existiment: nec valetudinem,nec firmam corporis constitutionε, nee pulchritudinem ne denique vires numerandas in rebus putent expete diς oi- Iibus,aut quae prodesse, aut quae naturae periectionem complere possint quique res contrarias fugienda negentete noxias, dolores, languores,deformitates de morbos ad quorum nonnulla natura nos applicari,a non ullis alienari volunt. Quicerte eo tra omnluna notionem intelligentiamque sententia est. Bonorum diuisio. giedorum4 expetendorum ratio,quaeque praepolata, doreiecta dicantur, repetendum Elibro tertio.
Omnem insipientiam Miniustitiam, alia tria similia esse.
Laertius de Stoicis loquens, ρεσκει δε inquit, αυνοῖς μηδω μεσον Οἴρερ - κακιας, ru distimonκων μεταἱ χρετ si κακιο. λεγον ν ἡ πυ 3πlia . α γαδειν φασιν, ορθον f. Ἀν,οῦ κ.cλόν, ουτως η δικαιον, ἄδιιον ουτ δοῦ δικαones ν, ovo αδικωτέ, ον,κmi et: ἄλυν os οἰως Placet. inquit,Stoicis,inter virtutem vitium medium nihil interiectum esse: elim tamen Peripatetici mediam virtutis Se viiij esse dicant progressione Esse enim necesse inquiunt, ut lignia est aut rectum, aue inflexumis incuruatum, sic iustum aut iniustum non iustiorem, aut iniustiorem quenque esse. quae ratio in caeteris ea lem valet. Cuius quidem disputationis meminit Aphrodisiensis Alexander ἀπιριοῦν κρα v πω lib. . cap. 3. Ex eo stoicoru dogmate sequitur, qui vel plurimum proces it ad virtutem: nondum tamen plene assecutus est,eu nihilominus esse in miseria quam qui nihil processit quod consequens ipsi etiam Stoici tenent. Sic enim indicat Plutarchus e rete λυσο. ν πα-fλομένοις, ουτ πινα πυιοπIJ,ovo τυ Mθησιν ἀπτλη π'ίον - μηδω η ψυχή, ε i. --,μή; απικαθαιρετα τε ἀργιλιορ αυς,ἀIU ἡ λαcci re κυν αγαρον si τί
Non est .inquit. vlla relinque da iis qui philosophari se profitentur progressio, neq;
progressio is ullus sensus .si animus peruersitatis nihil praetergreditur,nulloq; malo purgatur: sed donee summum plene cosequatur bonum de perfectum, meso malo tenetur . Item, Iis qui ad summum processer sit, Stoicorum sententia, nulla sit leuatio vitiorum S peruerlitatis ac miseriae nulla remi isto, nulla respiratio. Haec disputat Plutarchus eo libro, quo docet, quemadmodum quis an in virtute progressionem habeat, sentire possit.
Nec misericordem iudicem esse oportere.
Perturbationes omnes, quae παρη appellant, in sapientem cadere negant Stoici, subd ea omnia iudicia sint leuitatis, quod rationis expertes ac a natura alienae tiones. Vnde suos sapi Etes docent,ia ἀναι λημναα, θωψω τε ιχειν μηδοι. αλιθπαριωναι τας ε γνομ.ου πιθαλου οὐκθλασεις μηδοῦ ιεδε σκληρ onera tamei. Milericordes non esse, neque quenqua cui venia dent dignit iudicare. Neq. enim poenas lege costitutas eos praetermittere neque item illas arbitrati duriores esse. Id vero sic etiam probatur Tusculan. 2. Quemadmodum enim, inquiunt,misericordia aegritudo est ex alterius rebus aduersis. lic inuidentia aegiitudo est ex alterius rebus
secundis. In quem igitur cadit misereri,in eundem etiam inuidere. Non cadit aut ε
107쪽
inuidere in apientem: ergo ne misereri quidem. Hic stoici Peripatetici verba natura bas permotiones utiliter datas dicebant animis nostris: metum,cauendi eaula misericordiam aegritudinemque. clementiae, b c Academic 2. A igitur vera philosophia, quae communi more in foro loquitur , in libello suo J Vetui. Aa a s et igitur ista bilosopbia,quae communi more,in foro loquitur in lita bellis, suo
Quid enim interes diatura,ves, aletudine, bona dicas me praeposita.
Hsse locisi repetit,sed aliis verbis, August. de Ciuitate Dei, li. 9. Hos aut, inquit id est,stoicos,Cicero in libris de Finib. bonorum malorum,uerbis magis quam rebus aduersus Platonicos seu Peripateticos certare conuincit: quandoquidem Stoies nolunt bona appellare, sed commoda corporis 3 externa eo quod nullum bcinum volunt esse hominis praeter virtutem tanquam artem bene vivendi quae non nisi in animo est. Hare autem isti simpliciter,& ex communi consuetudine loquendi appellant bona sed inco paratione virtutis,qua recit vivitur, paruain exigua. Ex quo fit ut ab utrisque quomodolibet vocentur,seu bona. seu commoda pari tamen matione pensentur: nec in hac quaestione Stoici dejectentur, nisi nouitate verbo
Sed primum positum sit, nosmetipsos commendatos esse nobis,prima .
Id ipsum lib. 3. verbis expositum est ferme totidem, placet, his .inquit.quoria ratio mihi probatur, si mutato uenatum sit animali hinc enim est exordiendum ipsum sibi conciliari.& commendari ad se conseruandum .de ad tuum statum. Mad ea quae conseruantia sunt eius status diligenda. Id Chrysippus dicebat τω πρGL ορέω τὸ ido ιλειν - τηρ νίαντο, ὀικ ἔσης αὐτί, me φ imae απ' Retinuerunt iraque istam stoici a veteribus explicatam primam naturae commendationem .sed conuenienter huic primae commendationi,vt fecerunt veteres, nequaquam bonorii malorum fines exposuerunt. Aasieni in corporis essemus expertes, animum solusent complexi; ut contra Aristippus, quasi animum nullum haberemus, corpus solii tuetur. Nam stoici dum honeste vivere summum bonum statuerunt, nec quicquam eorum quae ad corpus pertineant,in bonis posuerunt,quae tamen secundum natura esse dicerent nihil ad corpus, id est,ad alteram nostri partem, retulerunt. Sic enim verba Chrysippi eos sensi is indicant.quae sunt apud luntarchum: e τί, κατ' hi Lysbiecta. inquit.μονον est τρὰ δαμονως εαμωνὰ υ4ν ων μου εις. . o 3-των. vita inquit,beata .in eo tantu posita est, ut quis ex virtute vivat . nec extera quicquam ipsa ad nos pertinEt . nec ad id consequendum nos adiuuant. I casunt eiusdemmodi. J Vetus habet, cuiusdam modi,quod probat Camerarius. Hoc tu bonorum videatur extremum Jalii, His BONOR v M vi. detur extremum. Jvetus. Hoc His bonum videatur extremum Jsequitur A, Enune isti doceantJcuin aliis sit, T doceat. paulo post, PT is voti A modo2 vetus, C M ONA modo.
Quodsi non hominissummum bonum quaereremus,sed cur da anima.
108쪽
Misa αθον, Ἀρκαιον,κωβικειον, κω ἀλιγκιον -πλαρολει κρα πιθήσεων κάση διόν τ πεφυκω He ιιτον, κω πανυ συμπαθεσιν ἰληλαις id est, Quaquam quid absurdius diei possit qui si duae res sint ex quibus homo constet, corpus lanimus: sique excellentia, principatus ae dignitas animo tribuatur,corporis qui de proprium naturae consentaneum aliquod bonum constitui, animi vero nullum costituit sed eum corpori assidentem praesto esse, illius permotionibus veluti arridere,congratu Iari,eolistari: eum denique ita relinquere, quasi ab initio n otionis omnis sit expers
impatibilis,& talis,ut in eo nihil expetendum,nihil appetitione dignula . nihil.
Vt uno verbo dicam, placens reperiatur. Aut enim,veluti repente diuinitus admoniati, nihil esse praeter corpus hominem totum pronunciare debebant, ut quidam faciunt , qui ullum omnino esse animum neganti aut relictis in nobis duabus naturis inter se diuersis suum utriusque bonum .suum malum,item natura accommoda tum, calienum quicquam statuere ut etiam singuli nos ri sensus suas res habent peculiares quas lentiant, mirabilique natura conten sua conuenientia sese complectuntur.
Liceat enim fugere aliquid eiusmodi, qu verπι facilius reperiamus. I
I ingere ac in re ait insintilian .esse proponere aliquid.nuod si verum sit,aut soluat quaestionem .aut adiuueti deinde id quod quaeritur,id Lacere simile Vorat autetale argumentum, Argumentum fictione: Gr arci appellant, καθ' re εσιν sue ἐν in εσεωρ. Si enim Aristoteles docet, Omnem rationem euidentem omnemque ratiocinatione ad probandum aut δεικmκωs,aut εἱ- tiaraiae assumi. Illud vero,ἰ eiσεως argum Etum,/ι coe cta, in ciuit, διὰ N4δι-ατου proponit ergo Cicero animatem,qui nisi animus nihil sit: δ docet,nondum apte huie quadraturum Zenonis finem. Non enim sola virtute contentus erit ad viuendum, sed aliud requiret,sui eonseruationem,&c. Porro eandem istam reprehensionem Graecis verbis exposita inuenimus in quodam Alexandri Aphrodisiensis libello: quam, quia non parum lucishuie quaestioni allatura videbatur adscribere voluimus. Sic autem contra Stoicos il
rum utriusque propria sunt accommodata tum bolia,tum mala, eaque plurimum inter se distantia, ut certe illa inter se dissident, qui fera potest . t non necesse sit finen in extremum ex quodam trique communi iunctum esse debere summumq; bonum accessionem boni utrius aue partis requirere d si est ita. non satis erit ad summu 3 extremum hominis uotium. animi quod bonum siti sed adsint quoque oportebit corporis bona. Sunt vero corporis bona, integra valetudo,quitia primo-xum consistit corporum, quibus quicque constat, apta d couenienti temperatione
109쪽
Vires quae in eo posiva sunt, si ieeundi ordinis corpora, quaeque erillis eo QTime bra, secum concordent ac conueniant Pulchritudo,quae in moderato, aequabilique
habitu ac apta tertiorum dissimilis naturae corporum constitutione versaturi quae corporis membra continuata appellantur. Quemadmodum enim animi ita etiam
corporis virtutes, pro sua quaeque dignitate ad vitam beatam constituendam omnes
.. Summum bonis id conflauis,non excellere animo editi nim
In veteri scriptum est, o vis excelleret animus,sed &e. In qu rendo summo bono. Peripatetici.tametsi in animi pristatia, in quo est vivita ta xvira beata, ipsum potissimum statuerunt: tamen requiri di corporis & fortunae bona dixerunt,sine quibus res gerere praeclaras nemo possit Stoici vero solam animum spectauerunt: nee in eius excellentia qua corpori praestat, summum bonum constituerunt: sed in eius bono duntaxat quod ad corpus non pertinet. Nam qui praestatissima dicit animi bona ad vitam tuendam beatam .alia admittit praestantia esse, quaquam illis inferiora. At qui sola ea quae sunt animi valere dicit ad summuni consti tuendum bonum si ullum aliis locum relinquit. Cum ergo totius hominis summu bonum quaeritur in non alicuius eius partis, totius naturae humanae sunt virtutes spectandae Icad unum eommunem finem fabricandum pro sua quaeque dignitate adaptandae; quod non faciunt Stoici, qui solis iis quae προπι soria appellant, vitam beatam compleri putant. sic enim in ciuiunt, το λαθον τα- ρω που ia Mootas ct τὰ κακω. τὰ δ' α λα παν---δε, ηος , μῶς. itaque praecipiunt τα -- ώρειε ποινος πότου, - λοπιων 3 in gin o.
Sin dicit obscurari quae dum,nec apparere,quia valde paruasint.
Zeno probat ideo com ni oda corporis ad beatam vitam degendam non pertinere,qui aut interit magnitudine maris Aegaei stilla muriae de vi in diuitiis Croesi terunci saccessio: sic quum sit in honesto bonorum finis,omnis ista rerum quae sunt in corpore aestimatio splendore virtutis is agnitudine obscuretur obruatur at- ue intereat necesse est. Sic enim secundum Zenonem Cato lib. I. disputauit. sed in-rma est ea probatio. Nam clim duo genera rerum lint quae splendore aliarunt obscurentur: partim,quae momentum ita paruum retineant ut nihil intersit sint illae. necne sint partim satis momentum habeant nec talia obscurentur,ut non aliquanta eluceant neutrum sequitur ut intereat. Vt enim non propterea quia lucerna in sole adhibetur, ipsa interit, quaquam obscuratum nec quia teruncini pecuniae hominis ditissimi addere nihil interest .ideo nihil esse inicium sequitur: sicco .porisco moda,tametsi virtutis splendore obruantur. nihilo tamen minus non intereunt, sed totius beatitudinis pars quaedam sunt. vesteria cins diuitiarum Croeli.& lucerna toti luminis particula,licet exigua. Quod si ea quae exigui sunt momenti. ad vitam beatam ita pertinere intelligantur: non dubium erit quin reliqua in quibus quod interest. est maiusculu.eo pertineanti qualis est valetudo, e indolentia. Volumus etiam hoc loco quid ab impressis codex noster differat,exponere oesCvRATlo sequi tur J ille habet, cous Euri v R. Alij v i soL quod a te dicebatur. lucernam adhibere aut teruncium addereJ ille scriptum habet v i solem, quod a te dicebatur, lucernam adhibere nihil interest aut teruncium adiicere. Di ocus qui paulo post sequitur, de de cuius lectione controuersia est,in eo sic legitur, si AE civvita iocunda menstrua addatur,quia momentum aliquod habeat ad iocundum accessionem, bonum autem s. Si autem id &c. Quod minus liquidum est,quam quod in aliis scribitur. sed fortasse alicui ad coniecturam proderit.
Nec beatiorem tamen ob eam cauamfore.
Vitam beatam augeri,aut amplificati frequentia commodorum aut incommori
110쪽
dorum negariint stolesuantum magis sumendam fieri Idque etiam,si minimumaci beatam vitam commodum duciatur non enim commoda corporis audent bonα nominare. At ea sumptio plus momenti apud ipsos habet, quam qua bona corporis Perapatetici appellant, apud Peripateticos. Omnia enim sapientem facturum esse dicunt, ut commoda quaedam vel fortunae, vel corporis assequatur ut ne nauigare cui
de recuset usque Bosphorvino Scythas adire si se aliquid lucri facturum speret Sidem mait Chrysippus Μουμάτων Ag κανκ- Λάκωνα Gia G, ,ea rum
via ,M πρου δεδαξυρσο απτόηue τὸν σκυρω. Ergo cum in sume da ita beata & reiicienda Stoici accessiones commodorum respiciant, decessioties, ea momentu aliquod habeant necesse est ad vitam beatam: ex xis efficitur,ut ad eam pertineant.
dum sibi cum capitali aduersam dolore depugnandum ideret
R ecte capitalem aduersarium dolorent dicit.Nam ut ait Plutarchu, die a dν,-
est.doloris facibus incitatos ad insaniam,& morbos in curabiles redactos fuissk fu runt quoque nonnulli,qui propter dolorem quem patiebantur,sibi mortem onsci ueruntIgitur recte Aristoteles,χαλεπάρουν,inquit,τὰ - si α'M . quo significabat difficilius certamen eum rebus dolorem adserentibu iniri quain cum iis quae voliiptatem efficiant. Tusculan. 2. Longa est disputatio de dolare,ansit malorum omnium maximunt illic lardicitur, Tristis res aspera amara, nimica naturae,ad patiendum tolerandumque dissicilia. '
Deinde non quaerimus quid obscuretur; timereat, quia sita οὐ
Reiicit in Stoicos rationem de non numerandis naturae bonis .inter beatae vitae patet sumptam ab eorum similitudine,quae cum parua sint, maiorum multo splenis dore obscurentur. Quanquam enim quae sunt secundum naturam .si eum virtute, hones O comparentur, parum momenti habere videntiti sunt tamen vitae bLὰ partes non minus ducendet,quam terancius Croeli diuitiatum particula est minim voluptas,uitae Epicureae. Itaque recte Plato, post eum tota Peripateticorii fi
Mησιμων:praeterea qua Mammum peItinent. sic enim.de eo scribit Laertius
tquepi, in conuenire debet internos,est quadam appetitio nata nil
tur ε οπα-τα ου α β ετ οὐ ut defina Potam Alexandreus qurid censuit e . quo reseriamur ad id pertineant ipsum,nim erit dubium, quin bona corpo u lo . δῆμφς terna ad vitam pertineant beatam YUk νψ λ-
s homo sui ligendi rationem a natura habet tum suas partes omnes tum ea mari Uectiones diliget. Fieri enim non potest, ut d quae natura nos applica esno' desideremus. Itaq. peripateticu ille nobilis Alexander Aphrodisse disputabat contra Stoicoru rationes Hi dicaa, φύσεω λώhiat: α ικ τα ταύj mi