장음표시 사용
121쪽
ad beatitudin valeat necesse est prisertim quum beatitudo summam omnlii bonorum eomplecti debeat. Ex quo consequitur,vi ad bene beateque vivendum, ne virtus quidem satis possit esse. Quod si dicant id genus vitae alienuin, rei e ctaneum.& nullius momenti esse non video qui ridiculum non sit, eius efficientia inter praeposita & promota constituere. Quid enim ad id potius ea quae sunt producta siue praecipua quam ad eius contrarium 3c aduersiam eonducant si autem ipsa quoque vita,quam diximus .est producta iraeeipua, patiterqi eum illis aestimatione digna, sique propter eam eius inicientia sunt generis eiusdem , quam ad rem producatur,& aestimationem habeat,non aliter qui de illius eis cientibus,ab ipsis rogabimus praesertim quum omne productum Z promotum ad quippiam producatur
promoueaturque. Ac si quide ad vitam beatam dieant, sequetur ut ad vitam beatam vita naturς conuenies pertineat: itaq; eius etiam esset εtia pertinebunt,nec in virtute ad illam tuendam praelidi satis erit: si dieant aliud quid praeter beatitudinem, ea demin ad id accommodabitur ratio itaque nunquam si nemoratio reperiet. Longa haec sunt,sed non inutilia, tum ad verborum tum ad rerum cognitionem Paucis enim nota es atoicorum ratio.
Sedii duo bouesta proposita sint, alterum cum valetudine.
Itemq; ad alterum i morbus non adiungatur adiungatur vero ad alterum valetudo, Stoici,& Peripatetici etiam in hoc consentientes, sumpturum sapientem id honestum potius,quo valetudo, siue quid aliud e genere commodorum adiectu sit, dixerunt. Ac verba quidem, quibus id Aristoteles docuerit, libro tertio exposuimus: Alexandrum aua iam ut qui id stoicos sensisse tradit.λἰγουσε - l. inquit, o ναιτ' μυ ιν αυρι τῆς σαλτίτοι is χειρ,ο:M 4 ηrimm G τον - α κω κεχωρiσμῖν diei cri Ἀπτωδ-ατοντ ιι ιιιτα αλυν ζῶν Quiverba hae habent sententiam. Nam Stoicis phae et esse quae aliis sapiens praepo iat,quetque aliqua aestimatio ne digna iudicet: esse item apta quaedam Maccommoda naturae in que aliis pristct excellant: quin etiam si duo proponantur, quorum alterum virtus cum illis iuncta, alterum virtus sit sola. nequaquam sapientem partem eam sumpturum quae simplexstin separata: si modo alteram que eum alij iuncta est, sumere possit.
Sed tamen tantum is esse honestatis,tatumque eam rebus omnibus.
Sumus enim natura . ut alio loco ait studiosissimi appetentissimique honestatis: cuiua si quasi lumen aliquod aspexerimus, nihil est quod ut eo potiamur,n parati simus 3 serre 3 perpeti. Ex hoc cursu atque impetu animorum ad veram laudem atque honestatem illa perieula adeuntur in praeliis non sentiunt viri fortes in acie vulnera: vel si sentiunt, mori malunt,quam tantummodo de dignitatis gradu di- , moueri. Vt etiam ait pr clarὰ Aristoteles. Nihil tam esse firmum, nihil tam constas. quam virtus ipsa. Et Plato,si iacies honesti videatur,eam mirabiles sui excitaturam
Zeno autem quo iam, quod propriam periem habeat, cur appeted.
Sic enim lib. 3. secundum Zenonem Cato bonum definiuit quod visu ain dignitate expetendum est:& post Diogenem .id quod est natura absolutum. Id Aristoteli, t diximus ,παλ ιπυ me αρέχον dicitur. sed priter illud idem alia in bonis numerat . quae non bona Zenoni, sed te, μωα. Hot vel οικῆα dicuntur quς non re
rum est, sed verborum diserepantia. Nam qui ii secundo genere bonorum Aristoteles ponit,ea longe inferiora. quam qui in priino ducit: digna tamen quq appetatur,
Quibuscum re conuenis bat, verbis dis,pare.
122쪽
ali, Conemnare est ncere. Sed proprietas verbi haee est, quὁd apud veteres Innus potionis genus ex multis liquoribus confectum dici solet. Deinde subdit, Meiste auctem concinnare' consentire intelligi potest,in quasi concinere, ut multis diuerse canentibus, unus efficitur modus M Tullius de Finibus Bon. mal. lib. iis eum quibus reconcinnabatur, verbis discrepare. Vetus codex habet, et
Nobis enim ista quaesita nobis descripta, notata, aecepta sunt.
Veteres elim Academici. tum Peripatetici,multa de Rep. seripserunt multa deIegibus. Omnium enim, ut lib. s. dicetur. non Graeciae solum, sed etiam Barbarit ab Aristotele mores, instituta, lisciplinas: a Theophrasto leges cognoscere licuit. Quu-que uterque eorum docuisset qualem in Rep. Principem esse conueniret, pluribus prperet quum scripsisset qui esset optimus Reipub. status: hoc amplius Theophra quae essent in Rep. inclinationes rerum S momenta temporum, quibus esset moderandum, utcunque res postularet. Qua libri utinam ad nostram cognitionem venissent,sed cum infinitis aliis iniuria temporum perierunt. Qua de Rep. de-gibus Plato scripsit,ferme omnia habemur. M A TIMAE ornamento est,uetus, M A- igito quantum Cato eloquentia valuerit. Quis illo inquit.grauior in laudando acerbior in vituperando Zin sententiis argutior in docendo edisserεdoque subtilior me sertae sunt orationes amplius centum quinquaginta, quas quidem adhue inuenerim legerim,& vobis,& rebus illustribus. licet ex his eligant ea, qui notatione claude digna sint.omnes oratoriae virtutes in eis reperientur. NisI ET TE audire nunc vellem Jvetus, M.
Quippe qui primum aletudinem bonam expectandam neotesse.
In vetusto est ita scriptum, qaippa qui primum valetudinem bonam expetendam negent esse eligendam dicant: nec quia bonum sit, c. JQuae expetenda, queque eligenda Stoicis dicatur .supra sipe diximus itemque de eo quod sequitur' adiunctis corporis siue fortunae commodis ad vitam beatam ,eam esse magis expetadam.quid utraque distiplina senserit. Q Asi in Rara Halij melius , ARRA-τt. Et apparet,inquit Erasmus apud Romanos prouerbiali ioco Barbatos diei c5suesse. homines priscis a simplicibus moribus rusticanaeque veritatis quod illi essero receptum sit barbam radere aut tondere. Huc spectat, quod ait Iuvenalis, Facile est barbato imponere Regi. '
. tque hoc loco similitudines eas, quibus isti 'tisolent imillimas
Reprehendit quoque plutarchus huius Stoicorum similitudinis dissimilitudi nem: idqtie eo in libro in quo et κοιν ων ei A contra Stoicos disputat ubi verbis
μου eri in F ἁφοσιωηὐκρὰ μοχθηρ ira είρων Quprum lice est sontentia , Atque illos quidem qui in virtute processerunt, similes non esse caecis sed iis potius,quorum hebes est acies oculorum: nec iis qui demersi sunt in acua, sed iis qui ex alto emerser ut,
ipsi idem factis suis confirmant. Non enim perinde uterctur iis qui consti valet,
123쪽
qui rei militaris ditaplina.quique legum perhia, atque excivia monstrantibus G tui meque etiam aliorum facta &4Giones dicta , genusque vivendi ad imitandum sibi proponerent,si aeque omnes in insipientia ae improbitate demersos esse senti
Quom in aqua nihil adiuuat, quoniam catuli qui iam deste lim.
Similes non sunt qui in virtute Se moribus processerunt, dic qui non processeriat, iis qui in alto demersi sunt, qui ad aquam summam adpropinquant. In aqua enim ad respirandum nullum est momentum siue alta sit,sive non sit . at in virtute magnu est, tomentum. gradibus enim quibusdam virtus acquiritur: quandoquidem habitus animi est,qui ex frequentibus generari solet actionibus. Itaque qui maiores in vita tute progressus habit, non aeque miser dici debet, atque qui nullos adhuc adeptus est. Q vis N nondum videbat aeque ea cum animo ae Phalarim fuisses,vetus exemplar habet rato Ni A nondum videbat sapientiam, aequEca anu noac Phal.&c.
Ista sunt milia: hebes acies est cuipiam oculorum, corpore.
Quemadmodum enim qui aut ex oculi laborat. aut ex alia corporis parie,si medicina adhibeatur, paulatim leuatur,& in dies morbus decrescit, valetudo au- et urtita qui aliquoties virtutis exercuit officia.tametsi nondum sapiens euasit, ha- et tamen virtutis intia. quae si longius progrediantur , vitia sensim extirpabunt mnino,& vitam adferent beatam. mi x x sunt omnibus Jvetus habet, H is sunt omnes. J De Graccliis patre Hliis item de Druso quem hic auum Catonis Cicero nisi menda sit, quod nonnulli volunt,facit, Plutarchus Appianus, Liuius Maiij scripserunt.
Vesri autem prors, renem ad virtutemseri aiunt eratione vitiora.
Plutarchus eius initio libelli, quem inscripsit, Quo pacto quis sentire possit an
ad virtutem progressum habeat hanc stoicorum attingit sententiam . Quam,inquit .ratione inuenire quis possit,unde se meliore euasi de sentiat, ει μηδεμ α Οα κοπαὶ πιουο τῆς ἀφοσιωνου αἰ εαν. λ ισω τοι μι, πασιν, κο α πλε ae. η, μολιβδὼ tam δυκτον,κατ ασασω, siquidem vitiorum leuatio nulla fit iis qui habent ad virtutem progressionis aliquantum sed pari omnes momento veluti plumbo rete vitio fialiquo teneantur, deprimuntur Idem alio loco, uod etiam, si bene memini,supra protuli,τοις ἐπ' ακυν ποκόHουανῶς ἔπι λουουσιν,οντι κηδεσμος,ουπιαoier. Gν, ovo ανα-e, a τηριο- - κακ3 λωμοτι M. Etiam qui summam progressionem ad virtutem fecerint, ut Stoici arbitranti ir,iis neque ulla miseria leuatio, neque en assio, neque maloruin summorum respiratio st.
Quarum inquiunt intii pumma crescere potest, earum etia contrariars.
Vetus codex, Q v M. inquit, artium summa crescere possunt. J probatio est stoicorum, quod vitia siue vitiorum extremum, quam*φoer Ita, id est insipientiam Miseriam appellant,crescere non possit,nec inani inuere quae sumitura con trariis ratio. Eam reprehendit Cicero quod ex iis quae minime cocessa sint& perspicua, progrediatur. Non enim min obscurum est, virtusne crescere possit,quam, vitium ne augeri . Intelligamus autem Stoicos virtutem dixisse, τέ ML s δαμον mi κis,ne miremi inquod virtutemis vitia subiiciat artibus.
Si enim proptereά,itia alia alit maiora nonsunt, quia ne.
Reprehensio rationis stoicorum a contrario consequentis Cocludebat enim vitia paria esse . quia extremia bonorum amplificari non posset:contra concludit Cicero si vitia paria non lint, sequi extremuni bonorum amplis cari posset quod si amplificari possit,iam stoicorum de eo quod ad diutis summi nihil accedere possit en-
124쪽
tensam dimotam esse: qua sublata tetana corruere ditaplinam sie enim aiunt, si una litera commota de tota disciplina sit, fore,ut omnis labet. Illud ergo tenedum est,quod supra ex Stoicorum,id est,acutissimorum dialecticorum,& Aristotelis senistentia recitauinius, si consequens aliquod falsum conuincatur, illud cuius id consequens fuit,non posse esse verum Debet enim ratiocinatio ex verisin concessis progredi: quod si fiat,non aliud, nisi quod verum sit consequetur.
hae diligentissime contra . nisionem dicuntur EChrysippo.
Huius disputationis Chrysippi contra Aristonem, plura Galenus lib. 7. de Decretis Hippocratis alatonis ubi ait eum re vera labefactasse Aristonis seni Etiam.
Verum,inquit, nescio, quo pacto eum reprehendere ausus sit,cui eiusdem propositi, nominibus duntaxat mutatis,est defensor. Quod autem meu ia illa virtuti sin vitii Aristo exaequauerit , id est omnia tollere officia vitae,quae in illis aut sumendis, aut reiiciendis versentur. Sicut enim nulla ars est . quae munus suum esscere possit, nisi habeat insitumentari materiam quam tractet: ita virtutis nulla existet actio,ni si quibus quasi instrumentis, quibus in rebus versetur ,habeat inod aute ait. PAE DE M ubi poneret non habebat prouerbium est Ciceroni familiare καθ' in co- λον dictum,pro eo quod est ne tantillum quidem supererat,in quo versaretur Versus quem ex Accio citat M. Tullius varie in eo dicibus legitur. iij habet, Ex Adifficultate illae fallacis loquelae,ut ait Accius malitiae natae sunt. Datij, in L LAE CIloquelae,quod habet noster vetus. Alij malui, ALLAC Loua Ara sed vera lectio ea esse videtur, quam reperimus apud Non Marcellum, in hunc modii, , a diligentissime contra Aristonem dicuntur a Chrysippo ex ea dissicultate illa fallaciloquentiae, t ait Accius,malitiae natae sunt. Jut sit in gignendi casu, -
ista autem simplicia, ves a versuta.
Aristo aperte fatebatur in iis quae inter virtutemin vitium media posita sunt, nullam esse causam cur hoe potius .quam illud expeti deberet, aut non expeti sed ita omnia ex qua bat ut nullum delectum relinqueret. Stoici vero hanc sententiam dum tueri non audent in vicinia constaterunt illa quidem in bonis aut malis, expetendis aut sugiendis non numerantes,sedati sumendis aut reiiciendis ita tamen ut nihil ad nos pertinere, nullumque in .stae beatae partibus locum habere voluerint.
Media illa, inquit,late suae nihil interest amen et modisiunt.
Ea mediorum diuisio lit,. 3. est exposita. Voluerunt enim Stoici, Ex αδιας ορων vae mcdia appellant. alia esse Memis α.alia αππηον φιγα alia μήτε προεγύα μη απτ re μωα ad reprehendit Cicero.Si sint αλας eis id est nihil in iis sit quod intersit,quid est quod ais alia sumenda ,alia reiicienda' profecto iste delictus sumendorunia reiiciendorum temere& sine causa fieri non potest fieret autem, si ea essent indifferentia. In considerate veroin temere quid non facit sapiens Aut igitur ea non eliget,aut interea quicquam interest talioqui ait Peripatetic ille. γελ,ῖee ' c ηεκλεγμῆνος uri αυτα, te cirδ' δε αια αἰα Φύωντι ἐκλογta,rice lautus futurus sit,qui ea lege I,quorum selectionem nusquam alio referat. ED PRAEPO
aut praecipua , malo sit tolerabilius xmollius Imelius alij codices, sis praeposita aut pr cipua malo: sic tolerabilius de mollius.
Itaque illa non dico me expeteresed legeresne Utare sed ere.
Ad hunc modum Plutarchus contra Stoicos etiam disputat, αα ἐκ re V
125쪽
m ω μου tui s. ρος- 'ν προς sibiae ἰ Mein εκαξηιο- ρνομάζονme. At vero illi quide Aristotele,Theophrastum, XenocratE,N Polemone intellige his in retriis, expetendis, bonis.& utilibus miserunttaatq, virtute assumpta,quae illas tractet, quaeque apte accommodate omnes in suum usum adhibeat, persectam iis absolutam compleri vitam existimant atque ita ratione colligunt,ut illie statuant collocatam natur congruam 3c consen neam μου γ αν id est , conuenientiam. Non enim ij erant,qui veluti e terra resilientes,& rursus eo recidentes omnia turisbarent,res easdem dicentes non expetendas sed sumendas . non bonas, sed naturae accommodatas: non utiles ed commodas nec ad nos quicquam pertinere initia tamen officiorum esse.
Reliqui ue Platonis alumnise omnia quae fecundum nazaram sint.
Facete M. Pisofumitaris nos , ut alia mulia, ' hoc loco Moseos.
Fuit enim cum Graecis doctrinis eruditus M. Piso , tum habuit natura genus quoddam acuminis quod etiam arte limauerat, quod erat in reprehendendis verbis versutum Tolers.sed saepe stoniachosum,nonnunquam frigidum, interdum etiam facetum,ut ait M. Tullius in Bruto.
Praepositum ex eo credo,quodpraeponam aliis.
Πυν Mo Osio ποζέα. Huius verbi iaciendi rationem secundum Zenonem, exposuit Cato. Vt enim inquit nenio dicit in regia regem ipsum quali productum esse ad dignitatem idem enim est ποι μιανὶ sed eos qui in aliquo honore sunt,quorum ordo proxime accedit, ut secundas sit ad regium principatum,sic in vita non ea quae primario loco suti .sed ea quae secundum locum obtinent. Ο λαῖνα, id est,producta nominentur. Et sutria citauimus Peripatetici Aphrodisiensis verba,
Nam ex isdem verborum praestimiis e reo tu nata vobis sunt e N.
saepissime Cieero hee Stoicorum paradoxa ob oculo ponit,quod non probentur in vulgus.& odium disciplinae creent ac inuidiam. Illa aliquando Cicero quum pro Muraena,quem accusauerat Cato diceret, Catoni iucundit sime obiecit ut eius authoritatem qua praegrauabatur L. Muraena extenuaret. Cuius loci quia hie meminit indidem verba descripta audiamus. Fuit enim, inauit, quida summo ingenio vir Zeno,cuius inuentorum aemuli Stoici nominantur cliuius sententiae sunt etiam praecepta Eiusmodi Gratia sapientem nunquam moueri, nunquam cuiusquam delicto ignoscere. Neminem misericordem esse. nisi stultum cleuem. Viri non esse ne-Jue exorari neque placari. Solos sapientes esse. si distortissimi sint formosos: si menteistimi diuites: si seruitutem serviant reges. Nos autem qui sapientes non sumus, fugitivos.exules hostes .insanos denique eis dicunt. Omnia peccata esse paria:omne delictum scelus esse nefarium nec minus delinquere eum qui allum gallinaceu, clam opus non fiserit,quam qui patrem suffocaueriti Sapiente ninil opinam ullius res poenitere,nulla in re salti .sententiam mutare nunquam. Hoc homo ingeniosi simus M. Cato aut boribus eruditissimis iter edoctus,arripuit .neque disputandi causa ut magna par sed ira vivendi,&c. soLvM Rura, solum ciuem omnia citraria stultis Jalia malunt so xv eluem stultorum omnia turam. J Uerum videtur,4 va ea viri, omnia contraria stultos, quos etia, &c. o
126쪽
ricum Iam ita loquat vetus codex, NON ERGO tecum iam iocabor.
Quia ne honesto quicquam honestius,nec turpi turpi
Hoc argumentum latissime fusum est explicatum tertio Paradoxo Cuodsi virtutes,inquit,pares sunt,inter se paria esse etiam vitia necesse est. Atqui arzes virtutes, quum nec bono viro meliorem, nec temperante temperatiorem nee fores fortiore,nec lapiente sapientiore posse fieri: facilή potest pereipi. An virum bonum diceri qui depositum nullo teste, quum lucrari impune posset,aiui pondo decem reddiderit. li in decem milibus pondo auri non idem fecerit Aut temperantem e dui se in aliqua libidine continuerit,in aliqua effuderit Una virtus est consentiente m. ratione B perpetua constantia. Nihil huic addi potest quo magis virtus sit nihil demi .ut virtutis nomen relinquatur. Etenim si benefacta recte cerasen d nihil recto rectius, certe nec bono quidem melius quicquam inueniri potest. Seduituri ritur, ut etiam vitia sint parra siquidem prauitates animi rect vitia ditanti, Altis quoniam pares virtutes sunt, recte etiam facta quando a virtutibus proficis unitar paria esse debent. Itemque peccata, quoniam ex vitiis manant, sivit aequalia neces
Vt,inquiti fidibus pluribus,si nulla earum ita contenta numeris sit
Est hic Licus aliser paulo scriptiis in vetusto eodice, quam in impressis in hune quident modum, T. Noai T in fidibus pluribus, si nulla earum ita e n tenta neruis sit,ut concentum seruare possit.omnes aeque incontet sint: sic pece nradii crepant, pati sunt: Igitur hie ambiguo ludimur. Aequὸ enim.&α Est aut aie
enim dicitur, Si nulla fides ita contenta est ut concentum seruet,omnes eque inmasensus Aeque contingit inne .ut incontentae sint: mita non emcitur, quod volunt,peccara paria esse sed latum inde colligere possis pariter esse nestasti
similiter peccati nomine omnia appestati. si 'elo zd E scr
ol f pertineat iam quod assumitur falsum est &ita consequens ne-
ctura sit,ex veris' eoneelsis proficisci. Praeclare M. Tullius han: ab ἰ di soluit: qua in re quantum arte disserendi valuerit,satis ostendie VI enm,mquu, 'ubemator aequepeccat palearum navem. Aliud simile: quod in Paradoxis concise admodum perseeutus quoque est Cie
To,Auri nauem eueriat gubernator,an paleae,in re aliquantum in pubernatoris in
scitia nihil interest. Disiimile ostendit, Ad gubernandum nihil in est quid Luit,
portet:at plurimum ad recthfaciendum interest,cui,cuius gratia,quando quicquam nati Haec enim omnia non parua momenta habent,spectarique e debent ut in ita
Quoniam, quiunt, omne peccatum imbecillitatis, inconstanti est.
Atam M/ssumat, nec experspicuis prorere
127쪽
τ5κατορ ο- Ii quoque,inquit, placuit esse paria peccata,ut ait lib. . Quaestionii de Morib. Chrysippus,Perisus item ueno. Ni si nihil vero verius est.& nillil falso salsius,statim sequitur, ut etiam pares sint prauitates, pariaque peccata Etenim ut qui centum stadiis abest Canobo . nihilo magis est Canobi,qui qui uno stadio ab titilla qui plus δἰ qui minus peccauit aeque ab honesto& recte facto desciuerunt.
L. Tubulum osse,qua ι um,cum is est condemnatus ruatione.
Asconius ex oratione Ciceronis pro M. Scauro verba ista citat , Si mehercule, iudices pro L. Tubulo dicerem, quem unum ex omni memoria sceleratissimila audacissimum fuisse accepimus, tamen non timerem venenum hospiti aut conuiuae diceretur. Quae illet, I plicans, Lucius, inquit,hic Tubulus Praetorius suit aetate patrum Ciceronis: is propter multa flagitia clim de exilio accersitus esset ne in carcere necaretur, venenum bibit. De eo etiam huius operis lib. . dictum est rohat maiores minor Ssue sint,eo quoq; peccata in his rebus aut maiora sint aut minora. JUerus habet, AE NT ' in his rebus, c.
Quid enim est tam repura ins, quam eandem dicere, tuod honestu sit.
Disputans contra Stoicos Peripateticus ille Alexander,quod virtus non sit satis ad bene beateque vivendum,ex eodem progreditur argumento. quod Stoici faterE-tur rerum ad vitam accommodatarum appetitione, ,eliui ad eas conciliationem, homini esse idcirco solam virtute .id est quod honestum sit bonorum finem esse nono e Sie autem ait, cuηλὼ μασω usu ne mire . δε γαρ ἄλη me τι in φοῦ '
Eorum sententia est,si nihil natura sine causa facit. ut non facit quandoquidem ne ulla quidem ars alia est,quae temere rei alicuius efficiens dicatur sed singulae quod efficiunt id omne ad artis proprium finem conducit Ars vero quaedam diuina natura est profecto quae data sunt a natura. ea ad eius finem cui tributa sunt, valeant ne-eesse est. Atqui natura sumus accommodatia applicati ad bona tum eorporis, tum fortunae: sequitur ergo ut ea ad nostrum finem tuendum pertineant, nec sine causa ad illa apti simus.& cociliati. Ex quo fit, ut sit necesse in virtute satis non esse. ut hominis naturae eonsentaneus finis compleatur: siquidem neque ad adeptioneni, neque ad custodiam rerum illarum, ad quas natura sumus applicati, virtus sufficiatior sis euelli ex ordine nolunt da iij habent, x K s.
Scrupulum,inquoem,abeunti, ed videbimus.
Docet simillimum esse prouerbium hule Erasmus quo dicimu infixo laeulo sugere aliquem. in odin eos quadrat,nui dicto conuitio seu maleficio quopiam peracto,aut etiam velut oraculo quodam pronuntiato, ut aliis coniectandi niate. riam praestent,discediit. Sicloe loco Cicero sibi disputandi finem facienti scrupulum dicit immissum, quia Cato nihil Peripateticorum probare se dixit quod tamen hac tota oratione emicere contendebat unde iterum illi refellendi
molestia suscipienda sit, sua probandi labor Solet enim scrupillus molestus esse ambulantibus.
128쪽
CICERONIS J LIB. QUINTUM DE Finibus bonorem malorum,Commentarim. I BR hoc postremo veterum Academico-trum. Peripateticorum, qui quondam iidem ierant qui Academiis,sententia de bonorum imulorum*ibus, prima naturae Etutione ex-iplicatur Tribuitur autem isti explanatio, i soni, qui plurimam Staseae Neapolitano Peripa-i tetico nobili operam in literis collocauerat: men sesque aliquot cum Antiocho steteris Academiae prudent imo Philosopho perfarus fuerat: id ue AEtherus, ubi haec
habita aut est,autfingitur disputatio. Prooemium autem variaram rerum quae deambulantibus occurrebant,fermonem continet Et tandem in L. Ciceronu adolescenturatiam inchoatur Periperetici fonis oratis: quae quidem Ῥt certe non multum aberrat ab iis quae scripta in X.L-reliis commentariis: Platonicis videmus,ita posteriorum, quantum
conieci&ra assequipossum, ratione potissimumsequitur:quirit obsisterent Stoicis, quosndues hostes senserunt, ummi boni paruulorum prima comendatione explicationem inchoare opus habuerunt. Oam viamo rationem per totum hunc bbrum de Finibus,tenuit M. Tullius.
Quum audissem Antiocbsi Brute, ut soleba cura Pilo.
ΗVius rei meminit in Bruto,his verbis Quum venissem Athenas sex menses cum Antiocho veteris Academiae nobilissimo tradentissimo philosopho fui studiumque philosophiae nunquam intermissum a primaque adolescentia cultum,&semper auctum, hoe rursus summo authoreae doctore renoua ui Ptolemaeum autem gymnasium est Athenis a conditoris nomine nuncupatum: in quo spectatu digni lapides tum visebantur, Mercurij. Maeneum Ptolem i simula chrum,dc Libyeus Iobas,&Chrysippus Solensis pos TMastini AMAM J alij,νO NER ID ANA M. quod usitatius ait in Oratore Cicero Impetratum est a consuetudine,ut peccare suauitatis causa liceret,&pomeridianas quadrigas' postmeridianas libentius dixerim,& mehercule,quim mehercules.
129쪽
ix in V. LIB. DE FINIB. Inde mari sermone siex itia mpili studia οὐ scisus.
Liuius lib. . Decadis quartae, Dypilon esse dieit Athenis portam , quae velut ii ore urbis posita maior aliouanto patentiorque cuim caeteret .est,& intra qua extraq; latae sunt viae, ut Moppidani dirigere acient a toro adportam possent &extra limes mille ferine passas in Academiae gymnasium serens pediti equitibue hostium Iiberum spacium praeberet.
Quum aYte venissemus in Academiae. non sim causa nol,litata patia.
Academia enim antea locus erat νονίδη : pestilens de desertus. sed Platonis Secet terorum Academicorum freque tiaeelebris euasit. Antei dictum fuisse E ., ceci tradunt. Nomen sumpsit locus ab Aeadem quodam heroe: unde Eupolis. . ,κibe καδη-ου .s appellat id est umbrosa Academi herois spatia:&Horatius ait, Atque inter sylvas Academi quaerere verum. Non procul autem ab Academia. quae extra urbem erat,tumulus fuit Platonis,quem fortasse hortulorum nomine Cicero intelligit. Liuius ait Tullum Hostilium templum ordini ab se aucto curiam fecisse,quae Hostilia appellata est.
Tanta vis admonitionis inest in locis, ut non sim causa ex humemor.
Artisciosam memoriam ex locorum ordine fertur Simonides reperisse de qua tradunt Rhetores praecepta eamque eonstare volunt locis Limaginibu P et a comparetur cum scriptura, loco chartae imagines,literarum rationem habere.
Coloneutiqeticus,citius inco Sophocles ob oculos Persebatur.
ni duo Athenis fuerunt .alter Hippios dictus, ad quem primum venit se Oedipodem aiunt: in eoque habitasse Sophoclem. Alter erat in foro iuxta Eurysa Ceum, quo mercenari conueniebant sophocles in iudicium vocatus. ut illii quasi desipientem ire familiari remouerent iudices,tum senex fertur eam fabulam, qua1n manibus habebat, proxime scripserat, Oedipum Coloneum recitasse iudici-bu , quae isseque, num illud carinen desipientis videretur quo recitato, sententiis ia-ditum est liberatus. H ne tragoedia extati in cuius initio mollissimum est carmen, quod ait,ae νον τυφλου υνγο άνπιγονι ,Πας χωρου. φὶ μάθ',uIνων ανθοῦν πόλιν; Τι τον πλαωύκωχιδι ouus καθ' Mμσαο, Σ. κυν ἰἱ uouo rete,na μακρου δ' .m Mo ον Φοντα; - Ιαρκεν sis i.
In Epicuri bonis quo modo praeteribamus.
Meminit hortorum Epicuri Laertius: aitque undique ad pleurum eonssuxisi se discipulos .viciam me. τα; κήπ degerent: quem, inquit, sibi comparauerat,vi scribit Apollodorus.ργδοη θνm μνῶν precio. Et Iuvenalis Et qui nec Cynico . nec Stoica dogmata legit ' Cynicis tunica distantia .non Epicurum Susipicit exigui laetum plantaribus horti. socias quaedam commouit inanis scilicet. J Vetus habet, MANITER.
Sed, eteris prouerbij admonitu morum memini.
Vivortim oportet meminisse, vetus prouerbium est. in eos dici solitum, ut mortuos semper habent in ore. quod vulgo putatur ominosum Plinius lib. s. cap. 2. ait Epicuri vultus per cubicula gestari solitos ac circunferri Epicureis. Nonius Mar
130쪽
eellus pro Nu Lis,hoc loco ANsLLis legit. Ex hoe enim loco doeet verbum s, doctis usurpatum esse . quam certe lectionem in veteri codice etiam reperio.
Ita enim se Athenis concauit, visit pene unus ex atticis.
Cum sint ridicula δ salsa multa Graecorum praeter caeteros tamen in eo genere Attici excelluerunt,usqueadeo ut in prouerbium eorum festiuitas abierit, Atticus lepos. Attica eloquentia, Attica musa. Itaque Titus Pomponius ob longam consuetudinem,quam eum Atticis habuit, Attici eum cognomen habiturum esse auguratur quod postea factitatum est: tanto enim dicendi lepore, tanta gratia dc festiuitate valuit. Atque hoc est quod ad eundem scribens Cicero ait, Te autem ανμ2ιεςα- intexui,faciamque id crebrius proximis enim tuis literis, primum id te non nolle cognoui. Ex quo illud.Pomponius noster iocari videtur. Et hoc extremo libro, In quit Pomponius, iocans.
Scis enim me ciuodam tempore Metapontum venisse reci .
Pythagoras ex earu insularii. quas eiecti Tyrr lieniis Athenie se occuparat una origine duxit: sive,ut ali volui e Samo unde Samius dictus sit. Moritur vero Metaponti .inedia quia diutius vivere nolebat confectus. Ali aliter tradiderunt. Videria querect Ene legatur hoc loco. vitam ediderat legedum nepotius, v B vir A reddiderat. Jaut quid simile. ANTA ingeni magnitudine Jvetus, TANTI ingenij. Item alij, Loes libenter inuisi id pro eo quod vetus, Lo v diligenter inuisit.
Quo in loco adfluctum aiunt declamaresolitum Demosthenem.
scribit enim Plutarchus de Demollhene eum ab initio verba ad populum taciεtem, turbas strepitum hue ferre non potuisse atque ab auditoribus spretum fuisse. peius oratio confusa emti,d superuacaneis argumentis abundaret: quani re climitii stra mutare tentasset, a Satyro quodam histrione emendatum suisse: usqueadeo ut voce de actione alius 'mantea videretur. Qua ex re cum intelligeret plurimu ornam Elide gratiae orationi ex voce tactione accedere, locum quendam subterraneum que ait Plutarchus ad sua usque tempora extitisse fabricasse, in quem quotidie descendens. gestumae motum corporis consormabat,vocemque emendabat. Quod autehie ait Cie. id Plutarchus sie extulit. λέγουσι δ αυτὰ καnοντα - τυ Φαληριιόν nrog
Quacunque enim ingredimur,in aliquum historiam vesimi ponimus.
vestigium ponimus in aliquam historiam, vel ut in veteri scribitur,in aliqua historia,dixit. pro attingimus quod simile est ei de quo lib. . sapientia peden Vbi poneret,non habebat sublatis ossiciis omnibus Totum autem hoc dictum est καθ' - βολL .fuit tamen totius orbis celeberrima,tum studiorum, tum studiosoria nomine, Atheniensium eluitas.
Te autem hortamur omnes, currentem quidem ut 'ero.
Proverbium est, Currentem incitare,o αἰλοντα πωρον , cum ad id hortamur aliquem quis sua sponte sertur Cici de Oratore,Facilius enim est, inquit, currentem,quod aiunt, incitare,quam commouere Ianguentem. Et in quadam ad Q. fratrem epistola, Atque haec non dicuntur, ut te oratio mea dormientem excitasse, sed potius ut currentem incitasse videatur.
Tamen audebo te ab hac cademia noua ad veterem illam 'vo.
Academias tres facit Laertius, Veterem, Mediam, LNouam Veteri autem prς- suisse dicit Platonem: Media Arcesilam Nouae Lacydem Platoni veris successisse Speusippum d Xenocratem, cui Polemonem Polemoni, Crantoreui Cratem: