Cursus theologicus ad usum Tyronum elucubratus, & in quotidianis prælectionibus a R.P. Dominico Viva S.J. sacrae theologiae professore suis auditoribus traditus ... in lucem publicam editus a D. Ignatio Viva auctoris nepote. Pars prima octava De fide

발행: 1716년

분량: 404페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

141쪽

Mo insine te clam revelata divinitato, reum bretur etiam Trinitas ei, qui evidenter cognosceret divis nit*tena identilitari cum Trinitate, concria esi qui id non cognosceret, seros queiam. Hinc non superstu additae revelatio Trinitatis post revelitionem divinitatui, quia non innotumluixime naturae, Deum edet Trutum, KMς notum, hominem este risibilem. Ad confir.nega μ' diis ria non potest haberi intuitio duplicis objecti . nisi utrumquet per lumen gloriae manisestetur avnedi te ita assum dA solum requiritur, ut vi revelationis induratur intelle ,

ovs in assensum firmissilitum erga obsistum revellium posito aurem,quM reveletur Christum eis hominen ,α quod mihi videnter innotescat, hominem eiis risibileti i a vi illorum verborum ut struantum huic mea notiti*de hominoisibili intellectus inpellitur ad assenium 4rmissimum, quod Christus sit risibilis, quin conoeacio in. ter hominςm, risibilem concurrat ut motivum sed solum ut conditiiners conclusio si Thecito caro;

ridi ris sequitur, quod esse essui de sit ipsa definitio v.gr. si reveletur, Christus st homo consteti quod hominis delitatio sit, ni toti alii de F de est, Christum esse animal aliouale locutio enitu divin , quaten est locvxio , set et cur repraeseri itquicquid est in objeci , quatenus vero respicit audies te ia, mala item illi quicquid urim cluccognoscit dotali objecto, ergo si hcimo percipiat, hominem de am- mal rathonali Di ius revelando, Christum HS i alii tali ovel x qua in quod sit aut narration le.. Sm m ina' reve .la ellistitia revelemin etiae priora es tum meta bylicatarum physicae. Vide cum Fide sit Christui: elle homin- ,δέ eviden sit,homitam

142쪽

Commianius Doctores cum Suar. Lu.Becano docent

tunc solum conclusionem theologic esse deride,' inqdolor maliter,licet consusE,continetur in proposition revelata sicut in hac propositione revelata Christus est hornosormaliter continetur laec:Christus est animalia tionale,vel Christus const it ex anima, corpore secus vero,si contineatur virtualiteritanquam in principio m taphysim,vel physico, ut continetur ista alia,Christus est titibilis;quam putantalon rite de fide, donec accedM dest. nitio Eccleuat. Immo Molina,& Coninck putant, neque esse de fide positi definitione Ecclesiae Huia cum Eccleta non accipiat novas levelationes unde non possit inicere de fide quod pristide fide non ex simen Ecclesia sentu'entis ilicsam propositionem non est desinire 'illam tan . qu mievelaxam de fide sica solum tanquam conne a am cum eo laxa; atque si mucccit in exutudines vim theologica Haec tamen sententi ςommim iturqjicitur, ut impro-b bilis ex celebri dicho Gregorii Magni, quod Quaι-

quatuor Evingebatinose adeo certua est certitudines..dei,qu, d ab Scclesiis definitur, Uilae in prosessione fidii

143쪽

sequitur Eo ipso quod revesatum est, unum contradictorium, vel coruratium esse verum, de Fide esse, alterum esse falsum krevelato uno correlativo,revesari vi tualiter alterum. Undectim de Fide sit, Zebedaeum v.gr. esse Patrem Ioannis, de Fide consequenteirerit Joannem

esse filium Zebedaei. Sequitur est quod posito quovis discursu theol mico

inserente concitilionem aut ex duplici revsata fit ut e,cu . . na revelata, Maltera metaphylice, vel etiam phylice cer ta, possit intellectiis alien liti Conclusioni immediate, cformaliter propter reuuationem, S sic credere objectunt Conclusionis fide divina, quamvisnon sit maliter, cimmedia e evsatum.

' ARTICULUS III.

XI. Ico 3 Conclusio Theologicadestendenso una de fide, de inera nota evidenter evidentia morali simpliciter dicta recludente scilicet onanem prudentem formidinem, qualis v. gr. habetur de existentia Mediolatii est pariter objoquii imateriale fidei lii Lugo, O vied. alii communitis cum Amico contra Ar Molin. , Coninck. Prob. Conclusio Theologica deducta ex duabus revelatis, vel ex una re elata, Maltera physice certa, est oriseium materiale fidei, quia qui hanc conclusionem negafiret, cogeretur negare praemisiam obscuram de fide, chinumnili saluus negare possit alteram praemittam physice evidentem, ut diximus articulo superiore, sed hoc etiam accidit in casu nostro, nam nonnisi Diuus negare potest diraemissam moraliter videntem evidentia simplicitet dis v. gr. quod detur Mediolanum ergo pariter est ob lactum materiale fidei conclusio haec Theologica Hinc ouisVRNI, Tridentinum v. gr. habuille assistentiam

144쪽

sb. II. h. II. Num cinctus illata, m. 39Spv itu Sancti, lethateucus; dc tamen quod rident num habuerit hanc assistentiam , est sold conclusio Theologica deducta ex hac praenusia revelata : Onane Concilium Ecumenicum rite convocatum habet assiastentiam Spiritus Sancti, S ex hac moraliter certa: TV- dentinum fuit Concilium Ecumenicum rite convocatum Ideo autem ellet haereticus, qui hanc conclusionem Theologicam negaret, quia cogeretur negare praemisi millam universalem revelatam,cum Don possit aegare alieram praeimissam moraliter evidentem evidentia implici. ter die a excjudente omnem prudentem formidinem. Confirm. Ex hac praemula de ude , Quodculaque in vero Codice Sacrae Scripturae continetur, est de fide, u ex hac alia imoraliter celeta Hic Codex, quem prae manibus habemus, est verus Codex sacrae Sculpturae, insertur haec concluso The ,logica: Quodcunque u hoc Codice continetur, est de fide; quae conclusio procul dubio est objectum materiale fidei: abner non possemus credere ruo. lute mysteria fidei, sed selum conditionale, si scilicet hic libet sit verus Codex sacra scriptulat ergo ut conchisio

Theologica sit obiectum materiale fide satis est , educatur ex una revelata, δc altera morali e certa.

XII. Huic fit,d: fide esie,eos, qui caponizati sunt , in Sanctos, & frui gloria Ratio est, non solam quia de

fide est, Pontificem non polle erraru in canoniZatione Sanctorum, ut communissime docent apud Platel.n. ycontra Cajet. Antoni. Canum, repugnat enimi iactit

xi Ecclesis habentis assistentiam spiritus Sancti,quod ob- liget nos as dorandos ut Dei amicos, qui sun in iniec-no; sed etiam quia de fide est conclusio Theologica

ducta ex una revelata,vi altera moralita cetriam atqxu

quod Divus Ignatius v. gr. fruatur gloria, est Muictui Theologica descendens ex hac praemiolide fide somnis, qui perseveraverit in observantia mandaturumlest salvus

145쪽

Vλntia, indatorinn,quae est moraliter evidens, posito . processu canonietationis, posito, quod exercuerit senis per virtutes morales in gradu heroico vi quod miraculis claruerit invita,&post num te tergo de fide est, Divum ignatium esse salvum.Quod tamen non mittat de Beatis, ut docent Doctores communiter,quia Pontiis selum in canoniratione pronunciat sententiain definitoriam post praemillas omnes morales diligentias, dicendo, Dactriati naus, ac definimus, iuncelli Sanctum in beatificatione vero Pontifex silum concedit titulum Beati, o cultimi particularem quia sanctitas non videtur omnino explorata,& ideo antequam ad canonurationem procedat, novas adhibet diligentias,quat, ut notat Arriaga essent fidei

injuriois, si de fide esset, Beatos esse in gloriari Nihilo.

namus, quia Beatificatio est proxima dispoiuio ad Cano niatationem . quaed in inchoata Ofinitio, ideo citra te. meritatem negari nequit , Beatos si ui gloriari nec M

XII OMic. r. Si esset objectum matri taleFidei con elusio deducta ex praemilla moraliter certa,sequeretur de Me esse , Aristotelem, gr fuisse in Niundo , quod nemo dixerit;ergo Probatur Hrum; de fide est haec universalis: mi homo conceptus est in misinali, excepto Chri sto Dorni,1δε R. Virgiliet,Cmum moraliter est, Aristo.

Aristoteles fini conceptu in originali. Rursus subsit potest minor haec evidentissima: Qui concepvis est in inriginali,extitit;ex qua insertur conclusio, quod Aristote lesextiterit;qua tanquam conclusio theologilca,esset eti-ιm deiide Latque adeoscut esset haereticiis qui negaret, Tridet Rinum habuisse existentiam spiri sis sancti, ita qui iugaret, Aristotelem extitis Reo. rit instantiam: De fide est, ut communissima admi uxinii Seo carem XI esse verum Pontificem, quia

reve.

146쪽

cu. II in m. Num conclusio, era. t te revelata est haec propositio universalis; nam legitime electus in Pontificem est verus Pontifex de quia constarde hujus electione;ergo pariter deberet elle de Fide, quod Cleinens M.fueritaegitime electus, quae est pariter con- cltitio theologica deicendens ex hac praemilla de Fide Clemens XI. est verus Pontifix ex hac alia prinitia ce tisiiniaci Non potest elle verus Pontifex in praesenti providentia, qui non est legitime electus Sequelatim: non admittitur,quia committitur circulusmam ex legitima electione naturaliter cognita infertur de Fide ei se quod fit verus Papa; de deinde circulando, ex eo quod sit verus Papa,insertur,de Fide esse,quod sibi tume electus. Idem dicas in easii,si ex eo quod moraliter certum sit Aristolem fuisse nisutur deFide esse, quod Aristoteles fuerit conceptus in originali.& rursus ex eo, quod suerit conceptus in origin ili , inferatur de Fide esse, quod extiterit. In forma negosequelam; ad probationem negoummam Consequentia etxquamvis enim Mefit,Aristotelem fuisse conceptum in originali,ex eo,quod moraliter constet, Aristotelem extitille non per hoc sequitur,

de fide esse, quod Aristoteles extiterit; nam ideo de pide est , Aristotelem fuisse conceptum in originali , quia constat, Aristotelem fuisses ergo non potest drinde inferri , quod Aristoteles fuerit , quia conceptus est in

originali,committeretur enim circulus vitiosus,& dar tur inter praemissis, dc conclusiotaem mutua primias in eo/em genere causa'.

Instabis Quia deside est,ciementem XI esse Pontifi-

cem bene infertur de Fide etiam esse,quod sit baptizatus, ut dicemus qu. sequenti,ergo ex eo,quod de Fide sit, Ariastotelem fuisse conceptum in originali , bene insertur de Fide esse,quod extiterit. I ris. se patent a:ldeoptimum

quia impossibileest , elle verum Pontificem, quin est baptizatus; ergo ideo secun m,quia impollibile est esseeonceptum in originali qui non extitit. Consem.

147쪽

Confirm. Quia potest in scientiis dari regressus deis monstrativus sine circulo vitioso ut constat ex Philisipho primo postetiorum;ubi ex eo quod planetae sunt prope, insere a priori.'ubd non scintillent 'in eo, quod non scintillent, inferta post olori quod sint prope ergo poterit etiam in casu nostro dari similis regrevius, ex eo quod Aristoteles extiterit, inferri de fide, quod fuerit conceptus in originalici rursus ex eo, quod fuerit sic conceptus,inferri de fide,quod extiterit Resp. r. per instantiam ergo parite poterit fieri hic alius regressus ,, ex eo,qubd leniens XI . sit legitime eleritus,inferri de fide, quod iit verus Pontifex. ces sus ex eo; quod sit verus Pontifex inferri de fide quod sit legitime elestiis. In forma conc. antec. si Consese disparitas est, quia in primo casu hon committitur circulus, secus in secundo. Ad confirm dist antec potest dari regressis demotis strativus sine circulo vitioso, quoties conclusio assumpta in praemissam aliunde melius notificatur, quilis a prioribus praemissis, ut in casu de scintillatione plane' tariam, concedo; quoties non aliunde melius norifica- tur, ut in casu nostro, nego antec Monsiq. Circulus in casu nostro est vitiosus, quia ex notitia existentiae An. Motelis habetur certitudo de fide, quod fuerit conceptus in originali, & rursus ex hac certitudine inferturia notitia.

XIV. Objiciet. Si de fide est concl*sio theola o

sandara in praemissa moraliter certa, de fide esset in fantem modo baptizatum habere aliam,quia certum imoraliter est, Sacerdotem habuisse intentionem requi sitam. Pariterquicum debito dolore suscipit Sacra, mentum poenitentiae, posset fide divina credere se esse iustificatum; clam tamen Ecclesinites . dicatur: μνωρit, utrum amore, an odio dignus suci ex Tridentinose . . cap ' nemo possit exiit trie Mei scire, se gratiam Dei esse consecutum, ergo Gn-

148쪽

cu. II. . III. Num Conclusio, i 3 Confirm. Quia potest aliquid moraliter certiam res ta elle fallum. Sic olina naor aliter certum erat , non dari Antiiri des, Zonam torridam que inhabitabilem &c quae tamen deprehensa sunt falsa; ergo si fides praestit Conclusioni Theologicae niteretur revelationi moraliteri n-tuna certar, posset fides nixa huic revelationi credere falsum.

Reo cum Amico disp., . de gratia,haec non esse cerata certitudine morali magna, simpliciter dicta,quae sci licet excludat potentiam ad prudenter dubitandum leti ad formidandum,qualis est certitudo v. gr. de existentia M 'diciunt;sed esse moralim certa certitudine secundum quid. Evidentia enim,vi certitudo oratis patitur latitudinent; magis enim evidena est,. gr. quod non mentiantur mille homines, quam decem idem asserentes. Quare ideo non est d fide, hunc infantem a Sacerdote baptizatum habere gratiam, quia certitudo de Baptisno licet excludat sorinmidinem actualem, non excludit tamen aliquam prudentem dubitationem, seu potentiam ad formidandum , cum subinde, licti per .i,contingat conserentem Sacramenta carere intentione debita. Quod si moraliter certum sit

certitudine simpliciter dicta,hunc infantem habuisse baptismum, e quod ego certus sim habuisse debitam intentionem, concedendum, ut notat Platelius num I94.posse

fide divina a m credi, ubsillest in gratia, sicut fide di

vina credere potest, secarere gratia, qui mortaliter cat.Nego tamen,posse fide divina credi ab eliciente actum contritionis,etiam post susceptum sacramentum poenitentiae, qubd sit justificatus , cum de actu contritionis ex principio stupernaturali elicito constare nobis non possieea certitudine, quas cludat omnem prorsus prudentem

dubitationem.

Catharinus apud Amic sic cit admittit, posse hominem post adium connitioniscredere fide divina , ubdiit justificatus, quia Tridentinum docetis, non posse id credi,

149쪽

credi, videtur posse explicari de Fide uiti versali relate ad totam Eccletiam,vel de Fide quoad obligationem creden. di. Haec tamen Gathacini sententia a multis censetur erώxonea; sic enim loquityr Trid. sess a. c. , Sicut nem idemi-ferticordia, de risti merito, deque Sacra l. mentorum ιrime, se icacia u itare debet si quiviser dum seipsum, sua ue propriam inse-tatem respicit, desua gratia form Mare, c timer potesZ cum se his valeat certiturine Fidei, cui non potest μι - .s falsum segratiam Dei esse consecutum. Ratio autena, quare de existentia revelationis requiratur evidemitia moralis stricte dicta, est, quia, ut nota Lugo, non est rationabile,nos obligari ad supremum culium intellectu, lem,qui per fidem Deo exhibetur,& ad elicienduin aliensium praecas propter ejus testimonium super omnia ceristum,nisi praesupposita certitudine morali excludente omnem prudentem dubitatione de existentia talis testimonii. Ad conficinaeonc. antec. istinguoso sequens; Posset Fides naturalis nixa tali revelanti apparenti credere falsum, concedo, Fiues supernaturali ocedens ab habitu Fidei infusae, nego conle semiani sicut enim quando rusticus credit revelatiori putatae propoli ae Parqcho

quM, g Spiritus Sanctus se incarnatus, Fides fal.

naturalis, ita in casu nostro, ut diximus articulo praece,

denti iub notavimus . quisd hujusinodi epito possit

quidem accidere relate ad persenam privatam , non in 'nim relate ad totam Eccletiam, cum hoc spei in ad divnam providentiam, Si ad promissionem Ecclesiae factam, quod portae inseri non pr*valebunt. . .

liter vera m. a , ac, . Conclusio Theologica scindata in au te praunitis revelata , taliua probabili

150쪽

neque ea de fidequoad obligationem credendi,ne quest .est credi fide supernatiuali unde non est objectum naait Hale fidei.la communiter contra nonnullos apud Rip. Prima parri quod non teneamur conelusio ni hane Theologicam credere,constat ex nuper dictis cum Lugo. Etenim ui teneamur aliquid credere assensu firmissimo super omnia, necesse est, ut revelatio tanta certitudine proponauir, ut de ea non possimus prudenter dubitare irrationabiliter enim cogeremur ad supretarum culium intellecistialem Deo exhibendum, si sotinuare possemus de existentia revelationis. Quomodo enim pollet voluntas prudente inclinare intellectum ad credendum supellomnia existentiam revelationis, si ea probabiliter tant.m apparet existere, fortasse non existit atqui revelatio,de qua solum habetur probabilitas . non proponitur tantacectitudine, uinon possimus dem prudenter dubitare an exisbit;ergo non tenemur illam crederetae divina &cohis sequenter nee conclusionem Theologicam obiectivam

fundatam in praemissa probabili. secund pars conclusionis, quisa scilicet non possimus illam credere fide divina, probatur ex propositione a P. damnata ab Innoc XI. quae dicita sessus μή 'ver- iuratu es alitu adfatuum sat cum miniam

probabili requiationu, imo umformidim,qua quis fommidat, ne nonsit uotin Dem; atqui si conclusio Theologica descendens ex praemiis probabili fide divina erede 'retur, assensit Fidei supernaturalis staret cum notitia λ- sim probabili de tali revelatione,ut pater ergo non potest hujusinodi Theologiea conclusio credi assensi fideici pernaturali, atque adeo non est objectum materiale fidei. Uare si qui velit eredere qua probabiliter tantam sunt de fide, poterit quidem elicere avensum nixum testimomo Des probabiliter sibi relucenti sed hic assensis non erit sepernaturalis, sicut non est supernaturalis allensius

. . .

SEARCH

MENU NAVIGATION