장음표시 사용
331쪽
M. D. objecta materrasi, Spati a PROB. Conclusio i. Quia pes universim nequit laeti bono alieno inqtiantuna alieno, nisi illud apprehendatur, ut aliquo modo proprium, per hoc scilicet quod
se bonum amici, qui est Alter Ego:ergo spes Theologica
nequit esse debeati,udine alien inquantum aliena At tecedens constat auctoritateAugustini dicentis in Enchir. 8.θι nonnisi bonarum rerum est,ta ad eum pertinenionis qui earunt ρ --Wcui conlisnat Augelicus3. . q. 7. art. .ubi dicitur proprie reseis alicu-i-,quod ex ectatur ab ipse sper te habendum , eo uamvis D Thom hic . 7.art.3. videatur docere,qubdspes stetiam de bono alieno;interpretandus est, quod sit Malieno,non ut alieno,sed ut conducente ad propriinu, In quo sensu Doctores apud Ovied,n. 69. interpretantiu
illud Apostina Corax Spei ostris firmasit pro visu M.
Mad Philip L. Considens hoc ipsum quia qu capitisus bis opus bonumterficiet Uque se Hem christi es curri enim eos lem Philipenses c. vocet Gaudium meum, raronamea, num illarum ruu proprium idcirco illud non sperat ut alienum. PROBa. De Spe Theologica in specie Spes Theolo casub Atinalitate desidetii est actus concupiscentiη habens pro Armati objecto bonitatemDei resi distivam; qui dum speintur beatitudo superiraturalis, v. g. Petro, non habetur actus concupiscentiaeexsilicatus, sedibit inia stus benevolemiae erga Petrum , ita ut ex a terga peti um desideretur illi beatitudo ergo hujus di vi non est spe Theologicae. Probat mmor lina μt notantovied.& Rip.11.NAumquisamoreconcupiscentia vuli sibi aliqhiod bonum,talis actus utpote liber, non movetura bonitate propria, cuin unus visq; necessari' necessitatu quoad specificationem amet seiptarissa bonitateretpsoava objectilropterea qui amat sibi beatitudinem super, naui
332쪽
sit; ' Parim Dio P. De Spe. naturalem, monui: ad hunc aetum,tanquam ab objestaserniali, a bonitate Dii respectiva, quem videt esse suum somnum bonum; de ideo talis actus est pes theolosim: contra vero, quando quis amat Petrum amore bineum
lentiae, cum non sit determinatus ad lyetrum amandum
sed possit illum odisse, moveri debet ultimate ad desul randuin aliquod bonum Petro, non a bonitate objecti quod desideratur, sed a bonitate ipsius Petri, cui tale
Dum desideratur; ergo dum desideratur beatitudo saper. iraturalis Peuo, talis actus non habet pro ultimo P mario mόrivo bonitatem Dei, sed bonitatem Petri de consequenter non est actus spei theologicus, sed benevo, lentia erga Petrum myralis Hinc est, quod intercisi nil, Cui elideras beatitudinem, seu Deum λαοὶ nou ssi sit respondere, Quia Deusin boni , nam recurrit interrogatio Cur delid ras tale bonum Petro, non potitis ejus carentiam reui interrogationi, uitii te respondis in Petrus est bonuKkide illum amora atque adeo motivum formalexistimatum actus benevole quo desideras Petro beatitudinem sivernaturalem,non est ri nixas Increata, sed bonitas Petri a Contra vero interm- ganti, Cur speras tibi beatitudinem ma Deum festimat . respondes, quia in Deo est umma bonitast nec debet recurrete inierrogario, Cur desideras tibi tale bonum , cnon potius ejus carentiam, quae est malum escam enim u- nusquisque, natura determinetur ad se amaudum, non odio habendum , inepta esset haec ulterior interrogatio. Dices i. Eodem habitu charitatis amamus Deum nosmetipsis, de proximum propter Deum i ergo eodem habitu spei theologicae sperare pollunius propu8M ς titudinem,&alienam Sicut etiam fide divina credimustum quae ad nos spectant, tum quae ad alioru
333쪽
sai. In mobiecto materiali pei. α'
non tameia relate ad actus spei, si alter propriam, sterhenam beatitudinem speret , Dices .vnon possemus pe Theologica alienam beatitudineat perare, nec pollemus illam desperare,quod est contra Augustinum dicentem, De nullius alui dessem duin elle.
Reyλ.Beatitudinem alienam sperari posse, si apprehen datur ut conserens ad propriam, molle etiam iuxta hunc sensum desperari ii tamen non sic apprehendatur scut non potest proprie sperari spe Theologica, sed solam desiderari, ita non potest proprie desperati, sed se vim judiciri, quia non sit futura; quod est impropris de
illa desperarer&id soluna prohibuit Augustinus et cum Deus sit senaper paratus auxiliis sitis peccatores vocare ad poenitelatiam,&semper sit infitiite major pietas divina
quam nostra impietas; dicitur enim J0eiis Pra ius super matitia. V. Tertia Conclutio iotest elle materiale objectum speieuam id, quod coexistit cum acta a spei, non est ri
sorose futurum. Ita Ovies contria. p. s.
in . Potest Petrus sperare augmentum gratiae con ferendum ibi intuitu actuum supernaturalium In quo si in eodem instanti quo speraret actu supernatural - le augmentum, daretur illud ; ergo potestini eodem timsunti dari bonum, quod speraturi Rue adeo objectum materialesyei potes este etiam bonum , quod coexistit eum actu spei Ratio a priori est, quia tune potest bonum aliquod sperati, quo te apparet tauum, vel quia pendet ab alieno arbitrio, vel xij non sine difficultate a proprio arbitrio ponitur medium illud consequendum atqui potest bonum aliquod apparere sic arduum, excitate . ad actum spei, etiamsi conserendum sit in eodem iustanti, an posteriori natura ad actum sipei ergo. Dices: ad sperandum requirix probabilitas tauriationis mi atqui. si bonum et isteret cumactu spei
334쪽
33 Pars IV. Disp. V m Apri non posset haberi ista probabilitas futuritionis, Minota enim potest prudenter judicari futurum,quo apparet praesens ergo non potest perari. t uespontio es facilis, cisi sit quaestis de voce: ad Orequiritur probabilito, quod res sit futura in posteriori vel temporς, vel natura adiciturn spes,quod haberi potest,
VI. Qiaeri denique selet, Utrum sperati possit --
num, quod apparet certo futurum g. An possit spe. rari beatitudo ab illo, cui revelata est sua praedestinatio iAllimandum probabilius cum Rip. dis et, siest.2 contra Arriag. dis 28 .sere a. Lor. probatur tum parit de tinio is, qui potest esse de malo cerctfuturo unde Christus Dominus timuit mortem, quam per scienti- am infusam sciebatcerte futuram, ita ut censuris in lo- . sicis carpantur a Vasq. , de Valen. qtii id negant i tum
a priori, quia conditiones in bono sperabili requisita sunt
arduitas, & futuritio, quae hἀbentur, etianasi objectum sit cerse, immo etiam evidenter futurum disic enim potest apparere arduum, vel propter dependentiam ab alieno arbitrio vel propter dependentiain a proprio, quod non iii disti ultate sedeterminat ad ponenda media necessaria; vel demum ob magi inlidinem boni, quod raro, atque a- deis cum apparentia dissicultatis concedi selet ne quod., vis bonum supernaturale, quod raro conceditur. Dixi
cum apparentia dissicultatis, quia revera in Deo nulla est difficultas, sed non est dispositus ad conserenda dona ingenti non promisti, Rideo relate haec bona apparet arduitas ob cauta indispositionem. Confirm. a contraries Nam potest desperatio esse de malo, quod cera non est futurum, dummodo appareat non impossibile, sed arduum, cum desperatio spectet ad Irascibilem, qua requirit arduitatem objecto ergo potetit etiam Spes esse de bono certe futuro, dummodoribun rear x arduum,prout elicavimus.
335쪽
Opponitur primo experientia, quia non dicimur sperare, sed expectare, is certo sunt eventura,puta ortum crastinum SoliKSecundo D Thomas, qui q. 67.- . . habet Binum, euhu inevitas um,ausam habemusi non comparatur ad m=s in ratiminio dui: unde - μυ- prie dicitur aliquis, qui habet argentum perare se habiturum vestem, e quὸdstatim in Motaurit in emat Tertio Philosophus, quis Rhet. s. dicit : θαλπι comparatur aqualiter cum in ramao, timor a tem non est de malo certo suturo, sed de malo imminenti. Iresp. ad primum, nos non sperare,sed solum expectare, quae sinit certo evemura citra arduitatem, at si appareat arduum, quod est certo futurum, poteriisperari. Ad secundum Angelicus dixit, non esse arduum, quod ha bet causam inevitabilem, at non negat polite apparere ardinam, Milae sperari polle, quod est certo iuturum ad tertium Philosophus negat, polle timeri efiicaciter, honuero inessicaciter malum certo suturum, ut interpretatur Suarius; vel, ut interpretatur aliquet, negat posse timeri malum certo suturum eo timore, quod componi possit
cum spe illum effugiendissim spes non possit eis de bono
certe non futuro, ut ostendimus.
I. DXApostoli, ad Hebr. 6. Spem sicut anchoram n habὸmis anima tuom,acfirmam.&adst oui. s. ωι-ουι--ndit Axii scilicet innixa Deo,'ni niln- quan sperantem fallit: Et ridentinumstg6. Θ is discit: δε δομο auxili firmissimam spem concare, aer ponere omne debent. Ni itur enim pes bai firmissimae, nempe fidelitati, & pierati divinae Ceriitudo tamen spes est certitudo specialis,distincta a certitu in comim istis vir tutibus, in quantum nunquam aberrant .
336쪽
munis .iambus visuitibus est potius moralis, ut loquitur Rip. n. s o conti averis certitudo pei Theolagicae est physica, Objectiva simul MSubjectiva, proporrionaliter adcertit limo Fidei: Obmo quidem, quatenusini aulibiliter connectitur cum bono sperato in Subiectiva quatenus firma voluntatis adhaesione motivo spei adhae-'
Hinc patet, quomodo spes dicatur certa participati Veii fide, quod a Doctori sanxiEQq uritur; non omi est i solam rensus, quod spes non sit certa certitudine proprie dicta, quae convenitatis tantum intellectas, non 'oluntatis, sed sit certa per denominationem extrinsecam a Fide, nam hujus nodi certitudo convenit omnibus Virtutibus insulis, quae Fidem praesuppomini Sed dicitur a D. Thom ., Bon. de aliis communiter spes esse certa paru-cipati vh a Fide certitudine speciali quae est certitudo com-ua unis Fi ei,&Dei, quod varie explicaut Haru , ΟΠ.M
II. Dico equidem cum communiori, Spem habere certitudinem participative a Fide , quatenus habet certi- triduae consimilem ei titudini fidei, einee Subjeci, vam simul, Objectivam. Conclusio patet explicatione. Habet primo fides serit linem subsectivam, quatenu per jmperium volunt iis firmissimὸ credit mysterium revelitum sine ulla sor iniduae intelle,stuali praeserendo motivum divinae auctoritatisomnibus numvis in contrarium; eodem modo spes Theologica firmissime, & sitae ulla formidine volun ratis sperat consecutionem beatitudinis supernaturalis, si pernos non steterit, praeserendo motivum divinae fidelia iis, aut misericordiae omnibus motivis in contrarium. liet sane, quod spes debeat excludere omnem formidinem volturi us, truitur ex illo Geneseos is Nob timere A,
337쪽
nimis quod vero debeat auerte motivum fidelitatis divina omnibus in contrarium, eruitur ex illo Apostoli ad Rona 8 orim sum, quia neque ora, neque vita.
neque creatura atia poterit nos separare acharitate L Duplex tanaen datur discrimen inter certit id nena
subiectivam fidei. M ,ei: Primum est , quod certitudo spei est intrinseca ipsi actui spei, cum non obtineat hanceificaciam, & firmam adhaesionem ab ullo alio affectu impetante: colura vero certitudo fidei est actui fidei extrinieci. habetur a pia affectione ad Fidem Jmperante talem adhaesionem, ut proinde damnata sit ab Innoc XL propolitio is mans, posse voluntatem inisere , ut aia sensus Fidei sit magis firmus, quam mereatur pondus rationum ad assensinia impellentium. Secundum est , quod certitudo fidei excludat usquequaque formidinem actu ' incertitudo vero spei, licet excludat sermidinem ex parte Dei promittentis cincludit tamen formidinem ex parte liberi arbitrii , quia Deus beatitudinem promisit conditionale, si per nos non steterit, unde debemus Dei timorem annectere, juxta illud ad Philipp. I. Cum met/ν Umemare vestramsalutem operamini. Secundo, Fides habet certitud&em Objectivam, quatenu edentialiter connectitur eum mysterio revelato, de
eodein modo actus spei connectitur essentialiter eum objecto sperato quam vis solum ex parte ejus, a quo rac in quo speratur, qui nunquam deficii propterea dixit Apostolus: Scio, cui credidi, caecertussum de Tridentinum dicit, spem esse firmam. tutam , quia promptum est seinper, simum auxilium Dei: de hoc satis est, ut spes nostra dicatur nunquam fallerς, nec confundere , juxta illud ad Rom. s. Spu autem non confundit quina ectus' objecti sperati nunquam refundi potest in Deum, sed in selum sperantem. Ex quo apparet, quomodo differat certitudo es,jectiva Eideia certitudine spei, actus enim videi
338쪽
tito: actus vero spei connectitur cum objecto sperato quannim est ex parte purificata conditione, non vero quantum est ex parte nostri arbitrii: Mideo fide; ochidit onmem forinidinem intellectualem spes vero con . iungitur cuna metu, Simore voluntatis. Quod ii Deu ivgens aliquod bonumpromittat absolute, certitudo ob jectiva spei erit instar certitudinis fidei absoluta,&essentialis Λ sine ull8 formidine. . u. OByc. etiam spes naturalis connectitur est italuter cum objecto sperato, quantuna est ex parte Dei ergo radem esset certitudo objectiva spei iraturalis , super naturalis; qtioinem dixerit. Confirm. a istae Deus denegat bona aliqua liber. dispentabilia es quidem citra uolirius desectum, V.A. a. - xilia essicacia, uberiora, c. lim enim, praesertim relate' ad primum ilham liberum, non denegantur ex nostro demerito ergo non bene Vlicatur certitudo objectiva Rest. Tam spem naturalem, quam lupernaturalem essetirmissiletiam, quantum est ex parte Dei, de illective etiam irmissimanu cum hoc ramen discrimine, quod
si es naturalis non possit intrinsece,&ex natui a sua connecti cum ullo dono supernaturali, cana sint in orditie ditversu: contra ver spes supernaturalis exigit utrinsecei num speratum, ii non stet persperantem. Sic pariter fides tam naturalis, quam supernaturalis potestelle finii sima, tum ex parte Dei revelanus, tuui etiam assective eum hoc tamen discrimine quod fides naturata non comminaturintrinsece cum revelatione , atque adeo nec cum
mysterio revelato; secus vero fidς supernaturalis Sicut ergo fides naturalis, qua qui, credit mysterium propter auctori temDei revelantis, potest elle filsa qui potest errare in hoc, quod Deus re velavetit, ita pes naturalisω
beatitudine potest esse falsa , quia otest etiam fundari inertare aliquo invincibili , ves reuisad constitutio beau.
339쪽
tudinis, vel reuth ad promissionem Dei , aut dispositi
nena divinar liberalitatis relate ad tale boliui conleiendum; &idcirco non connectitur intritasech, bellentialiter clina obiecto sperato, sicut conne t tu spes sui eci ruralis, cluae fallere non potest. Ad confirm. Qtiando Deus denegat auxilia efficacia vel .bei tota, timc ea denegat ex desectu alicujus praevia: culpae salteiri venialis, qua indisponimur ad recipienda haeklbona sperata,vi conditionate promissa Hinc quod auxilium sit pure seruiens atqtie adeo conjungatur cum propcra culpa, etiamsi antecedenter suuIet speratum spe
supernaturali provenit ex desecta arbitrii,tum quia propria culpa reddit illud inefficax, tum etiana quia ex praevia . culpa, saltem veniali, redditus est homo indignus auxilio enicao.Qum autem primum auxilium ad eliciendos pri-naos actus fidei, ω ei supernaturalis non fuerit efficax de uberius, non provenit ex nostra culpa , sed ex libertate divini dotninii dividentis bona, prout vult, quomodo e
nitri tibin potest in desectum spes, cammmodenter ad hoc primum auxilium non praefuerit dispositio ad spe
Iv. Hinc patet, in quo sensi verum sit, quod dicitur in pabo. 33. Non delinquνη omno,qu rant in est,qui stilicet quamuli sperantes, se nunquam peccaturos,adnue possint deficere ex desectu arbitris; hic tamen ipse dese eius certe impedietur, possea spe vivida supernaturali, nixa in divina pietate, domisericordia infinita,cui sumus injurii, si motivum hoc spei nostrae postponatui moti timoris, cum enim infinite major siu divina miseritardia cui spes inlutivir, quam nostra stasilitas, miseria, cui nititur metus, imo lebitus, cum quo salutem ην- strant tenemur operari longe major, vividiora et esse spes obtinendi bona supernaturalia. auxilia ipsa Dficacia,quam timor gehennae, ac timor decliuandi ex propria fragilitate a mandatis divinis.
340쪽
- V. Duo tameia sunt vitia spe oppoli , rationetquo rivisses e non istanetur, quod speramus; inerum oppω
nitur per desectum, nempe Desperatio, alterum per ex-GiIium ne ope Praestiniptio. D speratio importat animi dejeistionein cuna injuria cause, quae repraesentatur dis positaad bonumconferendum. Praesumptio importat immoderatam animi erectionem nixam causae indit s. tae ad conserendum bonum, ut si quis praesuniat cum Limuieranis gloriam dandam sinὸ meritisi vel cum Pelagia..iusgratiam, re gloriam dandam elle ob merita naturali , aut ii quis proponat vitam in Ardibus peccatorum duce 're, praesumendo, quod venia sit in morte sibi concedenturi Divina bonitam vel demum si quis velit sperare Gnionem Hypostaticam , aut immunitatem ab omnibus
venialibus collective, cum Deus ad haec concedenda non si dispositus. Uterque itaque scopulus praesumptionis cidesperationis declinandus, ut sperare, ac obtinere possimus promissam nobis beatitudinem, necnon quae ad iuum alIequendasa conducunt, annectendo Spei nixae in
Divina Mis icordia, ac Munificentiatim tem nixum in motivo nostrae fragilitatis quod proelii dubio est long inseritis motivo nostrae spei, ut proinde possimus exeimplo Abrahae contra Spem in spem credere, ut dicitur ad Rom. Hac enim spe fragilitas nostra si muniatur, nunquam succumbet, dicitur ei immaim. 33.N-- με- νι
L TNquirendum dumtaxat ii quonam subjector deat, reliqua enim ad hunc habitum spectantia Olligi pollunt ex dictis de habitu Fidei, dc ex dicendis do virtutibus insulis anno insequenti Difficultas est, An ha. latus spei sit in Beatura in Christo Domino, in anim bus purg nubus, in damnatis Quod enim DEO non