장음표시 사용
131쪽
s IDv A THEOLOGIAE dum Z Quid ergo de religione ipsa nem
p quod Epicureis seu Atheis convenit, quod apud Ciceronem Lib. D. Div. Retinetur autem se ad opinionem vulgi, Nad magnas utilitates reip. mos, religio, disciplina c. Non poterant majora hominum monstra gentilibus videri , coelum qui crediti sunt oppugnasse telluris juvenes, atque hi ingrati, rebelles, blasephemi An vero haec talia dicentes Stoici satis sibi constent, cap. I. indicabi
A P in V. DE OFFICIO HOMINIS ERGA
PROXIMUM.f. Q mutua quadam consociationeo conjunctos, ex opinione Stoicorum, cum hominibus esse Deos hominesque tanquam magnae civitatis aut reip. cives, quibusdam divinitus constitutis legibus teneri, modo fuit visum Mutua societate 'os inter se devinctos esse debere cives, sponte videtur sequi, tanquam in mutuum commodum ad mutuam vitae, virium, bonorumque conservationem conditos ejusdem cum sint non tantum sanguinis, sed animae superne delapsae
132쪽
lapis participes. Sic Stoici M. Ant. Lib. II. g. I. M o λατο ἡ σειρμοιτο τῶ ωτά. άλλά νου s Θειας -μοιως μετοχ' Non sanguinis aut seminis tantum ejusdem .sed mentis indivim portionis particeps. Ecquid aequum est magis, quam ut hi sibi mutuo veniant subsidio, qui ad eundem finem, universi puta rei p. emolumentum, divinitus sunt deinstinati principem obtinere locum homnorem in Deos, de quo jam diximus, nostri volunt, alterum ab illo curam proximi M. Ant. Lib. I. . o. πιδου - ,σω - -- βροχυλο βι Ver Deos, serva homines, brevis vita est. Quippe οἰώνΘρω- γεγόνασ ἀλληλ- ενε κεν Propter se invicem facti sunt homines M. Ant. Lib. III. g. s9. Quemad- colligata sunt arctissime, suorummet Et quemadmodum pietate delectantur Dii sincera, cultumque exigunt minime
fucatum, itari amorem civium mutuum, sincerum mandarunt: οἶς συνεέληφα ἀν-
m hominibus vivere sortitus es, 1 G us
133쪽
F. II. Latissime patent ossicia, mille casibus variant millies. Res nos.& ver ba conferemus ad compendium 3 verbopstensuri quid decere hominem in vita civili, quantum ad colloquia, gestusque doceant Stoici tum cujusmodi debeat esse quod alteri ferat alter auxilium tandem quas deceat, vel quo animo ferre illatas injurias. s. III. Colloquia exigunt Stoici vel sermones suaves, decentes, civiles, e nusque decoros Vultus amabilem ser nitatem, boni Maequi animi signum benigni pacis amantis vultus torvitatem valde praeternaturam esse arbitram tur Ant. Libo II. β 24. ora κοπνύ προσαπου - φυστν. Atque huic Convenienter membra singula disposita esse 'labelle οἰον γ' m T F προσωπου πανεπτα - - νοια , πνετο -τ-ευ-α- ροντηρου- , τοατο f δώ-λου si σωματω πω τεο. ualem enim in vultu speciem sui exhibet mens, dum seueeum V decenter componit, tale quiddam V in toto corpora exigitur. g. 6o remo Venda ergo procul intolentia omnis dotain
tus, incivis, vel eruus Pessimus M
134쪽
pretiosiora Calcans πατω. ebat, τῶ Πλα- των τυφον ille vero respondebat: E κω τυῖα Laert Lib. v I De eo An- Ioni nUS: ο γαρ ita λά-pta potius Riχαλήπω ατ . Fasus enim de fastus co remptu insatus, omnium intolerabilis
maxime. Lib. XII. g. 27. Fastum remo
ventes Stoici , cuti quam approbant Cynicorum impudentiam, minime verecundiam , de quibus Cic. Lib. I. de OT Onicorum vero ratio tota es dicie da. M enim inimica verecundiae , sine
qua nihil reolum esse potes , nihil honesum. Etiamsi rudiores forte Stoici quidam illorum sint exempla sequuti, de
quibus eodem libro Cic. Nec vero audiendi sunt Cynici, aut squi fuerunt Stoici pene Onici, qui reprehendunt bi irrident , quod ea quae turpia re non snt, verbis sagitiosa dicamus. g. IV. Periclitanti dein proximo, vel auxilio saltem indigenti alterius, sup petias serre de hominis esse officio docent imo vero etiam non vocatum ad
135쪽
rto IDA A MEOLOGIAE esse deberes, ut de animi in auxilium proclivis promptitudine, Ἀνυ κυσει constet, quae heic requiritur. Non licet tamen hoc praetextu in aliena quaevis involare, quae alterius sunt penitius rimari, ipsius incommodo. Ideoque docebat Chrysippus, debere sapientem esse απυγμονα in λοπώγμοναμ curantem, sed alienis abstinentem. Duplex hic cavendum est vitium. Eorum alterum, qui vana rerum alienarum licitudine, nec sibi nec alteri profutura semper occupantur, sua insuper negligentes, alterius commoda non promoventes 3 ardelionum quaedam natio trepide concursans occupata in otio, multa
agendo nihil agensinc Ru , qui alienis negotiis se frunt, semper aliquid agentibus smiles horum s aliquem exeuntem δε- mo interrogaveris quo is quid cogitas prespondebit tibi non mehercule scio; sed aliquos videbo, aliquid agam inconfu tus illis an que cursus es, qualis formicis per arbusta repentibus Sen de tranq. an C. XII. Quo sensu M. Ant. inutiles quasdam occupationes hominum, vel saltem parum profuturas , Conser τους ριυρε ιηκων λαπωργους Lib. v II. g.
quae similituo an huic loco apprime
136쪽
congruat,in an formicae per aroussa reptantes panem sibi quaerentes, diligentiae exemplum homini non praebcunt, quae ri potest'. Abstinendum ergo docent alienis negotiis, quando nec tibi potes nec alteri quicquam inde adferre Commodi ειε κα-τρι ιυ τομενον ἡ βιου μ. - τως - ἐτέθνψω -σίως, ἐπόταν με τι- άνιαῖο, δμτο κοινωφελις am, uod superes vitae reliquum ne conteras in cogitationibus de rebus alienis, nisis quid ad communem utilitatem spectaverit. Ant. Lib. III. g. q. Alterum vero illorum fugiendum est crimen, qui proximi auxilium respuunt squasi vero sibi soli ad omnia sussicerent. Fastu indecoro di tumido se agitari ostendunt isti homines, neminem sibi parem seve superiorem agnoscentes, quasi se solis non alio mundus indigerct, sed
tales natura vel Deus non efformavit.
Ideoque, ἁκυν βοηθουμενο- auxilii ne pudeat te. Ant. Lib. v II. g. 7. Quid enim Z sic pergit, oratione Latine facta: Hoc tibi propostum es, ut quod es muneris tui facias, quomodo militi in muri oppugnatione mχ--α, . Suid ergo Aa scendere ad propugnaculum fotus non possis, quia claudus es , possis vero ab aliis alu
137쪽
1o ID EA AEOLOGIAE g. . Oboritur hinc quaestio de republica an viri boni rupientis sit administrare rempublicam,' quo modo Parcius nos de illa. quia & ipsi stolai,
quorum etiam in Concors omni ex
parte hac de re opinio videtur fuisse. Sed quia scriptis illorum deitituimur
Tem omnem certo determinare dissicilius est. Apud Cicer ita quaeritur Lib. III. de Leg. Athe tandem etiam a Stoicis tractata sunt Z Non san', nis ab eo Dione quem modo nominam in posea a magno homine, se imprimis erudito Panaetio. Athenodorum monet Seneca voluisse actione rerum & rei p. tractatione se detinerein officiis civilibus, optimum esse medium, taedium ex incommodis vitae, depellendi de tranq. n. C. III. Sic certe multis, tranquillitati animae acquirendae vita privata, procul omni rerum publicarum cura & solicitudine, accommodatior visa est, qui sapientem ideo tractatione rei p. se detinere debere judicarunt, ob ingentem curarumin negotiorum amplitudinem, quae in ipso solent adhaerere, quibulque ab animae tranquillitate, beata quiete arceri solet. At Seneca noster Stoicus aliter judicavit, vitia tollenda docet non ipsam
138쪽
reip. administrationem, quae vitiosa per se dici non meretur. Quadrat huc Certe quod Cic. de vitiis senectuti assictis: Omnium sarum querelarum in moribus es culpa, non in senectute Multi enim qui arcentur ab administratione reip. animum ideo tranquillum .priesentibus aequum non gerunt Pariter Antoninus ipse Imperator, imperium non condemnat, sed pravos imperantium mores ne imitetur, illum hortatur maxime, qui sit imperaturus, cum vitia non sint imperii sed imperantis quod ille vocabulo insolenti dicit, Σωκουσαρὰκ ob μὴ Σαακeram 8 9. Cave ne in mores Caesareos transeas Lib. I. g. 3O. Attamen publici sortem non ideo beatiorem esse privati, nec vehementer affectare aliquod regimen debere privatum, Cum sua se virtute involvens privatus possit privatis prodesse, boni magnae civitatis civis ossicio fungi, addit Seneca: Ide , inquit, magno animo nos non unius urbis maenibus inclusemus, sed in totius orbis commercium emi mus patriamque nobis mundum professisumus, ut liceret latiorem virtuti campum dare. Caeterum non contrariatur Stoicorum aliis placitis administratio reip. Contra sequitur po-
139쪽
xo Ion THEOLOGI Vtius, cui illa divina dispensatione obtigerit, illumintlodammodo Diis fieri proximum, qui magnam mundi remp. re gentes, hisce in terris, tanquam vicarium homini isti concedant regimen. Atque dc divinae benignitati acceptum esse reserendum, si viri pii, sapientes, mprobi hoc ossicio fungantur. Cum enim necessaria sit reip. administratio. ne omnia concidant, intereant, potior haud dubie illius conditio est, si a sapientibus, iiis, quam stultis rega- tui Mimprobis. Justitiae exercitium, amor proximi exigunt praeterea, non tantum, manus ut ab illo abstineamus, sed Millum ab impiorum Muriis vindicemus quod, quo praevaleat justitia, ne pereat mundus, rei postulat administrationem publicae, ut qui impios non puniat, iis & justis faciat injuriam. Unde Anton. Lib. IX. f. s. αἰ ει Μακις
ste agit saepe qui aliquid non facit, non tantum qui aliquid facit. Non debet ergo obtendi Sapientis studium, ipsum a
rep. arcens, cum rebus corporeisin externis illud debeat haberi praestantius, neque enim justi aut sapientes dicendi ideo, ait Cicero, qui sudiis impediti quos tue-
140쪽
g. VI. Bonorum autem civium ossicio qui non rite funguntur in societate civili, reperiuntur permulti, convitiis lacerant, destringunt contumelia viros bonos sapientes, mille modis alios laedunt, nocent, insectantur quid illi intereat Sic docent Stoici Ferendae sunt istae injuriae, tanquam si essent tantummodo patientiae, di virtutis a viro bono exercendae, stimuli quidam
ipsique illi qui injuria assiciunt, si fieri
possit, meliora docendi; sin minus Coingitet vir bonus, fieri aliter non posse quin impii sint in mundo Anton. Lib. IX. g. II o ἀμὲ δυνασα μεταδίδασκε εἰ νη, -- ινηον, τι προς τουτ η υμάνειά σοι δελται Si potes, meliora doce sinminus memineris O sne tibi datam clementiam. Quid enim continuo magnum praebent, quos imitari decet sapientem, exemplum Dii immortales ibid. ei λοὶ θ ευμενεις - τοιουτον εἰσίν. Dii enim ipsi adversus tales clementes sunt. Pluribus Lib. vi I. g. o. οἱ δά-