장음표시 사용
531쪽
i opinione confirmatos, quod daemonium habeat. Et haec ratio est, propter D quam nunc daemonium habere confirmant. Rursus Samaritanum appellant, on natione , sciebant: enim cae de Nazareth, sed moribus, & hoc, ut dicit orig. quia vidcbatur illis dogmata, & legem adulterare, dum docebat non esse contra Sabbati seruantiam illa facere quae saciebat,dum multas seniorum traditiones contemnebat, dum aliqua, quae illis contra legem illam videbam tur, loques atur, proptet ea Samaritan uin vocant. Et est i nteger sensus, Tu dicis Γ .is arguet me de peccato:J tu dicis nos diabolum habere patrem,no Deli, quod te quaerimus interficere: at nos in nostra opinione magis per haec confirmamur, Γ Quia Samaritanus es, J qui nos veri Dei cultum habentes, d cis filios diaboli de daemonium habes, qui tibi occulta aperit, quomodo ergo dicis, s inis arguet me de peccatoὸ I Hic est verus, ia legitii mis sensus. At
isti miseri iudaei, cum tam rauia opponant crimina, nullo argumento-pro
tant,sed eo solo, Γ Nos bene dicimus, J in quo mani sellissime confitentur so a
probare non posse, de vel nolentes verbum Chri iti veru esse fatentur, LQuis B arguet me de peccatoλJ id est, nemo vel trum conuincet me alicuius peccati.
Respondit Iesus, ego daemonium non hes eo sed ii
Cu M vane, se sine laudamento ullo,surore potius correpti,quam ratio ne ducti, Chritio Iudaei crimina haec duo opposuerint, simplicibus vet ea re sellit Dominus, s Ego, J inquit, L Daemonium non habeo, a falsum mihi , & mendacium imponitis . Rursus non tantum non habeo daemonium, sa etiam ΓHonorifico patrem incu, J nihil docendo,nih:l faciendo,quod non sit in eius honorem, gloriam, & secundum eius voluntatem: non ergo sum Samaritanus. Samaritanus enim non honorificat Deum, qui idola colit, Fqui salsa dogmata profitetur: at ego nihil tale facto , sed Deum verum, qui Pater meus eii, honoro: Samaritanus igitur non sum. Percontabitur aliquis, C cur non respondit, non sum Samaritanus, sicut dixit,non habeo daemonium
Respondeo id sapientissime factum esse, illi enim re ipsa daemonium habere opponebant; propterea respondit, s Daemonium non habeo: J at esse Sam ritanum, re ipsa non obi j ciebant, sed moribus, & studiis esse Samaritanum ,
propterea non respondit, Samaritanus non sum; sic enim non repellebat calumniam: nam illi interpretati fuissent, non esse Samaritanum natione: es tamen itud ijs, de moribus: propcet ea chrisius rem ipsam considerans respondit, s Honorifico Patrem meum,4 quod Samaritanus moribus non iacit. Nos Cur non re
autem dicit sDaemonium non habeo, J & honorisco patrem, sed dixit, Sed
honorifico Patrem, J . quia hoc eodem verbo etiam declarat, se daemonium non habere; qui enim daemonium hab t, Patrem non honorificat. Hoc igi- ti ianuam tur verbo, ta confirmat se damonium non habere, di simul se Samaritanum esse refellit. Rurius etiam non dixit, honorifico Deum, non solum, ut se esse Dei Filium ostendat, scd ut quantum a ritu, ta cultu Samaritanorum absit,sgnificet. Illi enim Deos alios colcbant, cum vero Deo: at Christus habens verum Deum patrem, quomodo alios, qui falsi erant, contra proprium p trem potuit colere ρ aut qua ratioae illorum cultum aduersutum patri tuo reciperet Hiccus suo, caetera ea notatione require.
532쪽
, ANNOTATIO 1 t. NEgare, non positim, multor, Zegraues Doctores in ea suisse sententia, ut Dominus, eum duo illi essent obiecta, & quod Samaritanus esset,&daemonium haberet,ad unum tantum re
odisse, alterum tacendo concessisse.
habent AU. tract. 43.3c Greg. hom. I 3. Euang. Hieronym.epist. ad Asellam in fine secundi tomi. & ante eos Origenes tom.2 qui tres rationes adfert,cur
Dominus id negare noluerit. Prima est, ut se illum verum Samaritanum ostenderet, qui in parabola Luc. io. significatus eli. qui alligauit vulnera iacentis in via. Secunda, ut etiam se esse ostenderet, qui omnibus omnia factus est,ut om nes lucrifaceret, ijs qui sine lege erant, tanquam sine lege esset. Tertia quia Samaritanus culi ciem in lingua nebraeamnat, & se esse verum eustodem fgnifi
care voluit. Hanc tertiam rationem ei
tati Doctores eum Origene assignant; omnia haee spiritualiter dicuntur; non autem sensum ipsum literalem e monui. Si enim Christus Iudaeis concessisset es
se Samaritanum, cum istae omnes rati
nes, Fc explicationes sint analo eae, vn psis esset eorum signiscationi consentire, quod nullatenus conueniens erat. Praeterea, quia haec non sunt Christo per solam iniuriam,& contumeliam diructa, ut Chrysost. homil. s . & Greg. α Hiero nym. sentire videntur; tunc enim non erat responsio ulla ad hi ianda alia.
nisi, f Vos inhonorastis me, J quod postea subiungitur, sed sunt Christo opposita tanquam crimina, de quibus eum Iudaei insimulabant. Idcirco conuenientissimum fuit utrunque a se repellere: nee in hoc Origen sibi est consonus,qui eum illud concelsistet, nem γε haec duo esse tanquam crimina obiecta, in explic tione responsionis locutus est secundum expositionem contrariam ; nisi sorth n6 sex propria, sed aliorum mente,ut vid tor,hoc pollerius dixerit. Hi autem doctores mihi in eam sententiam venisse visi sunt, quia non exprese negatum S maritanum esse sicut, negatum est dat monium habere: quod tamen qua ratione sit sactum, & quam conssina, & legistima sit expositio nostra, ex ipsis commentario superiori apparet.
Et vos inhonorastis me, ego autem non quaero gloriam meam COMMENTARIVS.
QVI A duo illa crimina tanquam vera opponebantur, cum quadam i men contumelia & iniuria: postquam Dominus ea repulit a se negan do de eritatem probando, adiunxit; vos me iniuria, & contumelia asscitis; ac si diceret; Immerito, &iniquo ne inhonoratis,&iniuriam, ac contume- liam mihi infertis, cum ego patrem honorificem; at ego rion curo quia non veni ut gloriam meam quaererem,& ab hominibus honorarer: veni enim ministrare: Sc animam meam ponere, contumelias, & iniurias pati, non autem repellere, & vindicare. Hoc dicit dominus,ne illi imbecillitati,& infirmit ii tribuerent, quod tantae iniuriae vindictam non saceret, idque adscribat mysterio sui aduentus, qui non venit ut iudicaret, sed ut siluaret.
rastis me, I quaedam enim erat accus tio contra illos, quod iniuriaeumaue eissent; idcircd ne aliquam vindictam, aut gloriae , dc honoris restaurationem, quati humanam gloriam , dc honores ambiret,affectasse videretur,aut ne eum talia pati, quia se vindicare non posset, existimarent: propterea dictum est tala verbum, Γ Non quaero gloriam meamdloquitur enim ut homo.
ANNOTATIO 11. ALiqui codices Graeci, & Latini in
praesenti legunt, s Inhonoratis, Isensus idem est. Chrysost. homs vem
ba,sNon quaero gloriam meam,J resertad id, quod dictum est illos non habere
Deum patrem stamen accommodatior
est sensus, si verba haec ad id,quod proxime dictum est, reserantur, i Inhono-
533쪽
Est, qui quaerat, & ha dicet. co MMENTARIVS.
TI s verbis, 3c vanos eorum conatus,& non impunitos suturos Christus
ostendit: ac si dictum esset. Ego gloriam meam non quaero, ne autem putetis vestris contumeliis,&falsis accusitionibus vos gloriam meam imp dire posse, aut vos etiam impunitos fore existimetis, quia ego vindicare me non curo: scitote esse, qui quaerat gloriam, Sc simul,qui iudicet, Deus nempe pater me glorificabit . meum nomen is numeris gentibus, & populis , venerandum, &colendum ob in manifestains,& idem iudicabit damnando,& vindicando omnes eos , qui ine spreuerint, D contumelia affecerint. Alludit ad η locum Deut. 38. Ponam ve. ba mea in ore eius, Sc quicunque non audierit, quae loquetur in nomine naco, go vltor existam. Non est autem hoc verbum contrarium illi Ioan . s. Pater non iudicat quenquam: nam hoc verbum est de aiudicio inuisibili,quo semper iudicat Deus malos, & bonos: at illud Ioan . s. est de iudicio sensibili, quo Chri lius homo in die ultimo sedebit , veniens e coelo iudicaturus vivos de mortuos. Meritb autem patri dat hoc iudicium , s Est qui iudicet.J non enim expectauit Deus viti inum illum diem,ut improbos Iudaeos iudicaret: nam etiam hoc in seculo paulo post Christi. ascensi
nem seuerὰ eos per Romanos puniuit, & in altero aeterna morte damnauit. Gentes autem, de eos, qui ex Iudaeis crediderunt, & in hoc & in altero sec
lo quaplurimis cumulauit honoribus,& benefici js. Remisso igitur ad patrem hoc iudicio, ipse iniuriae immemor ad dominam se conuertit.
Amen, amen dico vobis, siquis sermonem meum seruauerit, mortem non videbit in aeternum. C IMORE, & spe eos & terret,& allicit ad fidem sibi habeda, sSi quis,J Fl inquit, L Meum seruauerit sermonem, mortem in aeternum non vid bit, I id est, aeternam mortem non experietur. Damnationem enim,mortem' aeternam appellat: quamuis enim omnes resurgent, qui ad poenam suscitantur mortem subire dicuntur. Haec verba spe abiciunt: At si a contrario sensa eumentum ex verbis semas, qui igitur non seruauerit , mortem. aeternam experietur: timore dc terrore percessit, ut credant. Haec sententia cum praecedentibus recte contrectitur: cum enim esse veram suam doctrinam dixerit, te ex veritate Iudaeos arguerit incredulitatis. s Si veritatem,J inquit, L dico vobis quare non creditis mihi λδ & interruptus fuerit sermo Domini Iudε rum oppositione, ea iam explosa, sermon em suum continuat, utilitatem suae dolirinae proponens, quae a morte liberat aeterna . Adde hanc u litentiam stiam illorum conatibus, qui interficere Christum quaercbant, obviare: quam enim vane interficere quaerebant eum, cuius sermo, & doctrina tantae est virtutis, ut a morte praeseruet aeterna λ momodo hoc intelligatur cap.-. exponsuimus, ubi de pane illo coeleri similis est enuntiata sententia.
534쪽
Dixerunt ergo Iudaei, nunc cognouimus quia daemonium habeS. PROPTER tala verbum Christi, confirmari se in sita opinione responta
dent, nempe eum daemonium habere. Non his verbis negant se ante id cognouule: sape enim id assirmauerant: sed indicant illud idem esse se scies argumentum id aflirmandi, etiam si nullum aliud praecessisset. Solemus enim . dicere, nunc n oui te amicum, nunc intelligo te virum doctum, id est, vel ex hoc solo nosco te amicum, te virum doctum. sic s Nunc cognouimus, quia daemonium habes,J id est, vel hoc solo satis ottendis te daemonium haberetis , etiam si nihil aliud dixisses, vel secisses. Similis est locutio Gen. 11. Nunc eognoui, quia timeas Deum , id est, vel hoc solo ostendis te Deum timere , ut si ego alias non nouissem, hoc solo cognoscerem. hic est enim huius loci 3 sensus. Percontabitur aliquis, cur haec Christi verba isti daemonio tribuesbant λ Respondeo id tactum : ouia omnibus prophetis, ia Patribus antepo- gnere se videbatur, quos cum illi homines Dei suisse crederent, Christum auatem inferiorem multo reputarent, alienum a Deo talem putabant sermonem: simili ter alienum ab omni homine, cum homo non possit mortem immite, propterea daemonio tribuebant, qui in Dei iniuriam plura iactat, quam potest. quod enim dictum supra naturam audiebant,Deo nolentes tribuere,ua be re: singusare ergo alliquid hoe verbἔsignificat. Euthymius aliter responde ne nam id esse dictum, quia se maiorem Deo quodammodo iaciebat: nam sermo Dei non liberauit Prophetas a morte, at nee hoc probabiliter dicituri nam
tune intulissent contra eum, es tuanaior Deo λ at non dixerunt, nisi, es tu maior Abraham nec valet responsio Euthymi non id dictum, ne Deo comparare eum aliquo modo viderentur:nam Christus dicebat, verba sita esse Dei, ide, nullo modcise Deo praeserebat: neque enim ne re poterant Iudeti Dea, si vellet, posse morte praeseruare, at quod in commentario diximus,
DVo occurrunt annotandar alterum est Euthymium illud verbii, Nileeognouimus J interpretari, nune magis . cognouimus : sic enim solemus dicere, quando in concepta opinione magis colirmamur. simile videtur illud Ioan. 16. Nune cognouimus, quod sc is omnia. &est accommodata expositio. quae tamen in commentario poma est, magis mihi probatur, quia exprimit Iudaeorum i
suetae' immode illames vel enim ex hoe solo cognoscere se potuisse quod dim
nium haberet, iactarunt. Alterum est, .ua ratione lite verba Christi, si q-ν Iermon Emeum seria auerit Sc. J daem into isti tribuebant: ad quod respondetorigen. tom. 27. id dici,quia omne peccatum daemonio tribuebant: at hoc non satisfacit, quamuis enim, qui peccavdaemonis initietatione peccet, non ta
535쪽
Abraham mortuus est, . x prophetab A tu dicis . si quis sermonem meum seruauerit, non gustabit mortem
quia Abraham & prophetae omnes mortui sunt,qui tamen omnes erant x Deo. quomodo igitur eritis a Deo, qui dieit, sermonem suum a morte lidi raturum in aeternum: quandoquide omnes illi, qui 1 Deo erant,mortui suin H; diximus, non intellexerunt verbum Christi, quod de aeterm damnatione erati quam, sermonem Christi seruantes, nec viderunt, nec gustarunt.
Nunauid tu maior es patre nostro Abraham, qui mortuus ε
' est, A prophetae mortui sunt t
SE'C V N D o argumento idem dictum impugnant, si tuus sermo a morte
in aeternum liberat seruantes eum, esses mior Abraham & Prophetis, qui omnes mortui sunt: at tu non es maior illis: igitur non est verum iquod dicis sed ex daemonio loqueris, & eius verbum hoc est . Non lisc in rendo.sed iptorrogando pronutiant: est enim maior in interrogatione enemota, ut Christo ia&ntiam.& superbiam imponant: quasi non esset impro bile eum se prophetis, di Abraham praelaturum: ita enim*lemus t ui h minibus', qui omnia audent ι vis, te regem facere quali distum euet: non sitie cauude tua superbia praesumimus, te ipsum regem te lacere velle siri I liter in ea interrogatione ex parte sua indicant se certissimos esse,eum multo inseriorem esse, quam Abraham, & Prophetas: ac si dicerent ; es tu maior . quam Abraham λ quod longe a nostra opinione de te abest, & quod nobis certissimum est, te non esse. Hic est verborum sensus: Abraham patrem vo- νς cant, hae se cognatione iactantes.
Quem teipsum facis λLo C VII Oleommunis est. qua ut dicit Chrysost. homil. 1 . superbis& iactantiae Christum insimulant,qui multo maiora de se loqueretuliaetaret quam ipse esset, si autem fidem eam isti assecuti essient,qualem habere & potuerunt, x debuerunt, magna admiratione Se veneratione,animique deuotione dicerent, i Quem teipsum facis3 J cuni esses& sis Peus immensus, nullius indigens, quomodo te ipsum hominem. Se quidem nolirae miseriae participem te fecisti at non sic increduli verbum hoc protulerunt,ised iactantiae, & superbiae eum accusent. Et hoc est tertium argumentum e rum, quo bim Christi impugiunt, quasi ex superbia, de iactantiadaem nuca dictum.
536쪽
AD obiecta Iudaeorum Christusses teli incipiens ab ultimo, quo eum
stoerbiae: & iaruntiae insimulabant, verbumque eius ex vana gloria . dictum esse aisrniabant. gi responsio esL nullam iacitatum, nec vanam gloriam dictis suis inesse : & est sensus. Si ego, ut homo glorificarem, profectis parum, aut nihil gloriae consequi possem c quae enim homo iacere potest fi virtute, pauca sint; At quae eVmio, tuin Lothomiqis exi, Deliquesta sent innumera sigi quae feci et non ergo me florifico , necim', Auxnbtivi homo, se t Deus facio, & operor . . In maturem de Marionemaa uerte. Illi apponebant iactantiam Christoi, tanquam me phqmini,'yth suis verbis solet iactare:at Christus iactantiam ab repellit dicens; si iegmvix homo, id est , ex operitii1x hcimmiet scillire, gloriam quaererem. profecto par- φ' ui esset momenti: at non ex humanis operibus mea gloria est, sid ex diu nis, Acim , Mn e. iasimiae pes estis libuere verta si e nec opem, aquae non hominis, sed DeiI cui lactantia non mest*unt. Perfectus huius sententiae sensus ex sequenti sententia pendet. Chrysoli. homil .s . exponere aliter videtur Isicut expositi illud '; Si testimoniunx perhibeo de meips t stimrinium meum non est vel .Sed degitima interpretatio est, quam proposuimus: Se eadem ratione supra exposuisus illud: Tettimonium meum non
Est pater meus, qui glorificat me.
elisit. MAEst, Nori; ut homo:& humanis operibus me glorifi FM . 'eo Sedi tui omeesse Dei filium i&Chivium verum sed pater inditioris fas, id est, dia finitatis orEribus, quaeneras faceret, nisi Deum non e Dahibitionis auriactantior iam,me insimulare potestis . G orificare apparet declarare, manifestare se esse Dei filium, &christum verum,.qualis reveridiatrimi oneribus humanis solisneeret, gloria eliis nihil eita, quia id consequi homo humana mtestate non posset: At non sic Christus gloria fictae, sed ut Deus,qui una etini se in tali quinuatis,seipsum quis ecsit,ita manifestabat. ut non nisi maxime increduli negare possent. Dicit e si ii e filio, &'aieci; ibis e u nitimanaeatribuloni tribuatis. cum intopera qu, Deus initie laesten / -
vos dicitic, quia Deus vester est, x non cogno'. ii .
Rg s'p G fiet ad 'alia duo, unienta, quae eae eo sumpta erant, quis
' inio eiu se ne in q,iam Nutharii,& pthphetas, de distebant; emte ipsum facis3 Respondet autem primo, quis sit, explicando quem appellarit Patrem suum: &esi sensus: Dixi patrem meum glorificare me; scitote autem hunc meum Palam esse eum, quem vos dicitis esse Deum vestrum,de re vera
537쪽
et iis, edet sinis eunti His verbis, se esse Dei filiivm vn alem Fg ξ α que 't
enim patrem suum appellat, illorum esse Reum dieit, distinguens inter se Zedios, quia ipse erat filius, illi autemserui zωquisse iactabant patrem Deum eos zeprimit. s vos, a inquit,s dicitis, J Deum esse Murum,& re vis rania ς striotaris eum, id est, revera vester non esti Cognitionem hoc I eo appella'non eam, quae lalum actum dicit intellectus,sed duae simul acturi habet voluntatis, qua homo affectu;& iminitione in Deum fertur,quam Ii, Miniqui homines non habent , Mi i. Ithguni'a' 'dicitiae : filia Heli, filii Beabal nescientes Deum. Et, qui didit si hosse Deum' ct tandata eius non serii ac
mendax est. Estenim hoc verbums s NM' ogo stis a Dis in libet
illius: dicitis Deum vestrum esse: it vos non cognouisti , id ςst non est vester Deus. Ipsi autem Deum suum dicebant,non propi solam cognitionem,sed pro .cis maeuli iam, Ac imitationem quia in eum credebant,eius mandata seruabant:sic enim nostrum de vestrum scriptura Deum appellat, uti paulo superita: fimus vellar esset, diligeretis me. demit,.s. Vesusuid patris p vestri. Ose. i. Ego non ero vestς , ω x pon populus meus. trio autem noui eum, A si dixero quia non scio eum, ero similis vobis inendax, sed scio eum, & se nemeius seruo. ξ γ SE ab illis diiunguit. Vos, inquit, non nouistis eun t gq ui,
xero J mendis nosse, Ero mendax,a sicut vos estis mendaces, dum dici iis vos eum nosse , statim expotiit, qiure se nosse dicat: quia s*io eum d r 8e veram habens ipsius cognitionem, .lc mandata ei semo Niseo' - α' ita mihi locutus est. Hinc sequitur eos non nosse,quia mandata 'o' inelebist. Nam duo haee simul necessaria sunt, ut aliquis noue Devi' lic tVis tui; duo te. Eosistitur mendaces vocat, quia se Deum nosse, habe e DeumpropM H quitum vi frenabant: cum tamen nunciata eius non seriarent. 'en cio qui 's Ista ' νῆ noethun i. Cano.1. meminit: Qui, inquit, dicissen, se D m.&man Husti m seruat, hic mendax est. Christus , t homo , lamo Rem ' is lar bis: ObvEm γ' non selum se ut Deum ed etiam, ut hominem, patri co' '
simul Deus fit de homo, ostendat: ne unam naturam alteram MN, ritatem eius tollere demonstret. Mendaces eos appellat, non motu vindictae, stas la diuina glor- , bdivulitatem eius MDei qm iactantiani Sambitionem, conuertebant,ec superbe Deum patru
538쪽
HIs verbis butebatur. Eunomius, ut resert Cyrill. lib. I.I e 4.pr hans filium Dei non esse verbum: quia si filius seruat verba, & sermonem, igitvi isse non est verbii: nee hereticus adueris in stam sallaciam Nam Mus Joquitur,r i homo, & hic sermo, quem serua est datum Pati is. ipse autem est sermo , x verbum aeternum mentis patere . hae tamen re superius e. I. diffius earumus . Mendacium aureui hoc in loco in
Mnifieat sessum, ado aliter vicimuHiam res se habetat ac bliter . quam ita corde sentimus. qua ratione sit me taces erant: 'quia non Deum non emnosceban , nec Patrem eum in , sed simul etiam idipsum sciebantinam se mandata eius non seruare um 'ignorabant Mentiebantur ergo dice tes, se patrem habere Deum, & eum nosse, aliter loquentes,quam res leberet, & aliter etiam , quam in cor sentirent.
Abraham pater vester exultauit , ut videret diem meum , vidit, Agauisus est . .
A centes, es tu maior parte nostro Abraham & priusuram diuinitatem suam verbis expressis doceat,se non aduersarium Abrahae, ted valde dem ostendit: & adeo ab Abrahamo ipse magnita rumi 'fia de fiderio Abrahaen concupierit klare,dinori e eius. Irater, qur veste, Abraham,J quem mihi obijditis,si mo asse desideravit & ge uit videre tinem meum, vidit 3rgauisu est.J Eos alienos ab Abraham patre suo conuincit qur non eo sunt die gavisi , sed ei vimὰ Diei hic incartiationis est, quando verbum Dei filius, homo iactus est. . uernex diuina reuelatione Abraham, Dei seium carnem sumpturuinos ''promnie, at summopere desiderabat stire tempus & die'qrando hoc mi Himerat id Deui ei aperuit, di tune gauisus vitur. Exultacio autem bscere Uς summum gaudiium &desiderium,quod praem audine intra animum cQ stineri non rest; sed quibusdam corporis motaus, & gesticulatiun usorimitur. Merito autem Abraham gestiuit, Sc animo ac corpore desideri concepit, quia de corpore , O carne eius filius Dra sumpturus erat carnuquem l le tunc fide constantissimae complectebatur, & vehementissima dile mone prosequebatur- l
ulam passionis, Christi vaterpri tatur . phetas, qui reuelationem aduentus enis Veron. Daniel. a. di inegat ii l. Iti habuerunt, ab ipsomet verbo veninro Tuanges. intelligunt ii diem, quam an earnem accepisse. Hanc an commeet do minerium, Trinitatis reuelatum ei ratio secuti stimus interpretationem, α est Gen. 1.2. ubi tres viai hic mum adis accommodatior videturiaduentus enim Misiti Auz. autem trin. m. diem inc ar- ehu se emem, princimum est opan nationis exponit, qui ei est per reuela- gratiae diuinae hominibus colla , α
539쪽
ta, annos:&.vidisti Abraham, I ui tot retrb seculis suit. Huius annorum mineri m inerunt, non quod Christus quinquaginta esset annorum, qui trigesimum tertium non excedebat, sed ut lignificarent,quantum interced get temporis inter eum: & Abraham, quando,etiam si haberet aetatem multo maiorem ea, quam agebat, Abrahamum vidisse non poterat.Numerum ergo hunc exponunt: ut aetati Christi adiungentes annos, adhuc eius verbum fauo sim fuisse conuincant. Nec fideliter verbum Christi reserunt: non enim dia- est, se Abraham vidisse: sed Abrahamum vidisse diem eius: at ipsi hoc fieri no posse existimantes, nisi &ipse Abrahamum vidisset: quia hoc ad calumniam tiv dum accommodatius erat: id assumunt: sed decepti fuerunti: nam multa vi- alari possunt, antequam sant, & sinit. Abraham enim vidit reuelatione Dei. filium in carne assumenda,at nondum tunc erat Dei filius homo.Christus v xo admittens eorum obiectionem respondet, praecipuo eorum errori med ri volens, quo merum hominem illum existimabant. h
as. bat: tamen communis & vera lectioii . iii ... si ζquinquaginta.J QMntum te ad Christi aetatem attinet, aliqui in extro mo quodam stint,assirarantes in s an
no: qui fuit is. imperii Tiberij ede pri
PL 's 1 collisit Christo post quinquagesimund 2 aetati, suae annum praeduare eoepisse,& I
si imi prope adrnim quinquagesimum esse pas sem. Ita habent Tertuli. lib. conti I sum inon enim dicitur, nondum habe s&Asris lib.f. temp. quorum ni unit quinquaginta annos, nissim qui qui Hieronym. Datus. Idem etiam lecutus alquagesmo anno prὀxi us est.seniores est Lact. Firm.rib de vera sap. e. Io. At Assae hane Ioanne ipso audiuisie -- nec ista sententia accommodatur his cirifiam refert, intellinens Palila ipsius riae Euangelistarum: eo enim anno Ioan Ioannis discipulum,sed argumentsi tre- nes praedicare incepit. Communis sen-κxi non est emcax: potius enim locus tentia& vera est, Christum passim an- C hie contraris probat: nam numerus hie no 33. suae aeratis, nempe completo 32. positus est tanquam excedens,&superis &iam 33. inchoato, principio decimi inarem Christi, ac fi dicerent quantum- octaui imperii Tiberis:nam inter secun cunq; tibi annos accumules, Abrahamion vidisti. ita enim selem' loqui. eius autem sententia ab 'mnibus i ij citur,
taquam quae Euangelistatu historii nulla ratione acc6modari valeat: nec inutia et est curandu de auctoritate Papiae, e quo refert Eusebaib.3. his .c.39. Pa viam ex verbis Ioannis non sitis intelia
Iectis, aliqua tradidisse, quq alijs erra isierunt occasio intere a numerat Ire ea. Chrys. hemi Is . legirinones Mais squad inta annos, ct Euthyin. r. dum &quadrages im annum imperii Augusti, quando natus est, & decimum octauum Tiberij nondum expleta, quando mortuus est, triginta tres non imple
ti numerantur, secundum veriorem, α
probabiliorem supputationem. Ita Lincuit ignati epist. ad Trallianos,& Epiphan haere. s. dc alii,quos ipse Iren La.e 39 refert, quos quampluri ni etiam nostro seculo sequuntur: suauis non sit improbabile, anno trigeumo tertio im Fleto, ε incomto quarto, passum eges
540쪽
Iuus amen amen dico vobis, tequam. . . a Abraham fieret,nosiamCOMMENTARI VI SVA M diuinitatem palam docet, sAntequam,inquit, Abraham seret muim J Verbum boe, ut notat Chrysost; homilci . Mi utilitat exprimosEgo sinu.J. August. tract. 43. notat de Abraham dictum esse,ineret,J quis ratiam si factus,sed in verbo Graeco hocnon habet locum, nam ambiguuest, potuitque verti, sAntequam Abraham esset, ego sum,1 homuis vertim sit, si Abraham aliquando non suit,inserat,ergo lactus est. Exsodem verbo, quia Exodu . Deus dixis ego sum,quissim, uerunt Iudaeiillumnon tantum se Abrahamo ameponere tempore ed Deum se esse proferre . . verbum, im so ssum, J naaxime Deo proprium est, tum propter amplitudinem Mnificatio . nis, Deus enim omnem emissationem,& persectionem in Ahabet,creari ri autem determinatam quandam,ideo sunt homo, leo corpus vivem, v xi ' aliud, atabsolute, uniqeti diter non dicuntur ΓSuo I quia maxi' par dipsius esse non est in eis. Dcus est, qui absilute est, eum propter simpliora homnis enim creatura compositionem habet, at Deus smplicissima e nati verbum autemhoc est simplex, tera verba composita,& resolubilias indicas ille amat, si resoluas, compositionem inuenies nempe, ille est am μὴ tum demum propter aeternitatem : quae invariabilis est: quod fuit enim: nouestr: quoderit ratondum est: at quod est: non diaboli mutationemred dum prasissest: variabile est: sic Deus non mutatur, semperque est. His de
sis Deo proprium est diseret Ego sum I do hac reis Itieeso:
ulerunt ergo lapides, i iacerent in min, Iesus autem -- λ. nditis,ix exiuit de templo:
'. mum Dipidare eum tentabant: at
tute ; Nisiqn e templo: situm expcelaus i recte August y et 43 - - orat . sim AMi - , .se: ad lapides te contra rimata quorum rd . Visuri'rit, ra lapillibus. te poem in bla aemum habes Misit i . quam putii ira ipsi daei potius incurrerant. quihi christum Deum blasphemuerant.. Allei ς nocentes poenam qua digni erant, parant, eo tentantisserre innocenti, ii mo ipsi Deo; Abstondere se dicitas eit: quisse i illis reddidit imitabileni di