장음표시 사용
121쪽
dem contractum matrimonii esse crionalem, quin imo personaalissimum , utpote non nisi circa perlonas versantem, quem per consequens non nisi actum perlonalem posse produceres, ultro quoque .irgimur sed haec omnia nil infringunt nostram doctrinam, quippe qui bonorum communionem non ex illo personali contractu derivamus , sed e statuto descendere contendimus, uti adstruximus, Mad quod ulterius ex ipsorum adversariorum confessione adstruendum rogo illos, utrum illis in terris, in quibus Rom. successio praetoria unde vir C uxor abrogata est , uti inplerisque regionibus accidit, si mores nostri huic luccessioni conjugalem bonorum communionem non surrogassent, utrum, inquam, illa communio nihilominus locum haberet, eo in casu, ubi pactis dotalibus non disposuerunt contrahentes pCredo utique plerosque quaestionem, uti decet, animo nullis praejudiciis occupato, ponderantes, negative responsuros, tacito nobis victoria quod si vero quidam hoc affirmare non eruescerent, illos mihi communionis causam assignare oportet, quod si tunc convolint ad matriinorati contractum, utique nullum aliud refugium ipsis superest, equitur, in omnibus regionibus, ubi matrimo itum contrahitur, huic communioni locum esse, adeoque &' eam obtinuisse etiam ante illam surrogationem , quin imo, cum ipso matrimonio coepisse, consequenter institutionis tempore in ipso Paradiso ante rerum divisionem initium sumsisse, cum ibi veruminatrimonium a Deo institutum fuerit, cujusque eo uetudinis j stam imaginem per peccatum amisimus uti trauit alitu in ad inst. iii de patr potest. Qui auctor postquam loco dici de rerum societate, inter conjuges, ex lege Romuleja manante , disseruisset, tandem ita ratiocinatur et verum hac nou satis explicam praecipuos fio Ofugii. Institutum est ico con uium, generationis causa,
ut confervetur humanum genus, cum vero Dei cultu. Et in hanc
rem a principio utriaue sexu indita est mirabilis auaedam appetulo mutuae comunctionis. Nam cum hac appetitio post peccatum sit intemperatior, o ebulliat in auandam e renem 7 vagam libidiis nem tenere debemus aucrum conjetii nem esse, at si remeatum
122쪽
Auctor existimat ulteriorem Geidendi rinionem e viribus saluti petendam se. Quod iis deducit. Examinat quot uplicia sim satura, in unde eorum natura dignosci queat. Circa divisionem satinorum tres D. opinione adfert Dua priores opiniones narrantur tantum remissue Tertia opinio adscribitur Paulo Voelio , milia late explicatur m expenditur. Cui Auctor propriam considerationem addit, ac intrepide concludit, nulla statuta tam persenalia quam realia extra territorium vires ex rere posse. Obstantia diluit, explicando quomodo statutum personine extra territorium operari dicatur. An cives patria extorres tigibus patrii astringantur , remissive Auctor regulas quasdam a Paulo oetio, circa hanc statutorum materiam traditas , sua doctrinae , ut conformes , applicat. Quomodo judex quoia bona in alieno terrisori sit jus dicere possit, docetur. Auctor duplicia flatuta tantum agnoscit, seu vel realia velle sonalia, qua ex subjecta materia distinguenda putat. Statutum conis jugalem bonorum communionem inducens, reale statuit Statutum intrajectense allegatur, quod istius dioecessas ordines istis reale declararunt in Q iurum fli amilias condendi te tamentumjus iribuens. Error Molinae notatur. Statutum ditionis Bergensis ad Zomam in specie ponderatur, CV reale statuitur Explicantur verisba dicto statuto Uerta, seu ubicunque sita, Belgic Waer dat sygelegen tin, ac docetur ilia nullam personalitatem redolere, sed eum realitate conciliari pose. Et quidem quatuor modis. ω- rarum Bruxellense quoque cale statuitur. Illatio tam generalis quam pecialis ex potentia statutorum deducta, o nostro easui Haptata Ratio consignentia, cui illatio in bas innititur, ostenditur. Testameni non posse derogari juri publico traditur. Quando te- flamentum ex parte bonorum relictorum invalidum dicatur. Cossuetudini tacite non pose renuntiari statuitur Ratio assignatur Cujus doctrina seqMia traditur. uuid ais conveniat, o adfer Digitias by Ooste
123쪽
adfertur In intentionem contrahentium absque passis dotalibus inquiritur. Illamque ad statutum amicilii referri debera, δε-
cetur Objectioni ex natura statuti Bruxellensis desumpta latere ondetur in objectioni ex natura consuetudinis euensis petitae, ubi ulterius in naturam consuetudinis investigatur, unda vim legis accipiat. In quo a statuto differat traditur. Item in quo conveniat. Quomodo Princeps consuetudinem approbare dι- catum est quando consuetudo in jus sancitum transeat. Consuetuis
dinem aeque ae statutam bligare defenditur. Quomodo jus realeat Pira forenses, Ostenditur. Solvitur instantia, qua urgent consuetudinem personalem se debere , utpote ex subjectorum eo ιractu sive expresso sive tacito provolentem. Negatur consuetudines ex contractibus ortum trahere , quod variis exemplis r
batur. Quomodo intelligendum quod vulgo dici solet, ex malis moribus nasci bonas leges. Illustratur dodtrina exemplo Assignatur disserentia inter causam Cr occasionem Auctor remittie octorem ad suum sorum conscientiae. Concludit mores populi non esse contractus personales, C ita statutorum objecta personalitate destructa , C readitaue asserta , ad doctrinam Molinaei profligandam se accingiι in tamen hisce adhuc afungat, ut adminiculum quoddam prosententia, argumentum a natura statutorum
in genore desumptum , sicil quod omnia statuta stricti juris sint, consequenter restringenda ad patriam ubi vigent, quod praecipue etiam acum habere in statuto, quod dioponi super jure ex re descendente docetur, is intermini fortioribus casu nostro applicatur. Ostquam igitur ex imis uris sontibus dissemimus de
statutariae bonorum inter conjuges communionis origine, ac probavimus illam communionem non ex matrimonii tractatu, tacitaque ei innixa conventi
ne nasci, sed ex statuto inuoco vigente descendere. res ipsa dictit, ulteriorem decidendi rationem quoad quaestionem principalem , e statuti illius potentia petendam esses utique eum communionem conjugalem e statuto oriri contendimus, infallibi liter sequi reor, statuta potentiam vel impotentiam unicam . prinis Corale
124쪽
principalem rationem ac normam decidendi esse , cum hic agatur de viribus statvi , non de legibus societatis a suis subditis coitae, implendis atque exequendis, uti perperam inelei existimat adeo- ut inprimis dicti tituti naturam discutere oporteat, ac examinare
utrum realium an persenalium statutorum numero annumerari debeat, ut ita constet, quam late vires exerere queat.
Quod ut expendam, primum de statutis in genere quaerendum est quotuplicia illa sint, Munde eorum natura dignosci queat. Quod statutorum divisionem spectat, D circa illam valde discrepant, dum quidam contendunt statuta esse vel realia vel perissonalia , vel mixta , alii contra nulla statuta mixta agnoscunt, alii denique statuta mixta concedunt non concedunt divetibrespectu.
Quod primam opinionem attinet, illa est opinio Argentrei.
ut iurgundi ut tamen inter sese quoad mixturae modum non conveniant, sed maxime dissentiant, in tantum, ut Argentreus sit a Burgundo reprehensus, licet Burgundus non felicius Argentre illud mixti genus asserucrit , adeout Rodenburg, qui statuta tantum duplicia statuit , utrosque recte refutaverit tras . de iur. quod oris e flatur dives. cap. a. tis. I. ad quem Lectorem, ne
Tertiam opinionem, quae singularis est, tuetur Paullas oetius, subtilissimus sui temporisci C. in tract. desinutis Iect. a. cap. 2. n. g. considerans statuta duplici respectu, scit vel quoad objectum vel quoad spectum. Statuta quoad objecta considerata, duplicia statuit, scit vel reatio vel personalia, prout objecta circa quae disponendo versantur , vel personalia vel realia sunt hoc respectu nulla mixti generis statuta agnoscit, sed prout vel magis
rem quam personam, vel magis personam quam rem assiciunt, illi generi connumeranda statuit, quod in iis praedominatur. Quod si vero statuta ratione quorundam effectorum consideren tu , eo respectu alia esse realia , alia personalia, alia mixta contendit, adeout illa nuxta dicenda esse existimet, quae, et sectu inspecto, partim intra , partim extra territorium vites cxerunt. Et
125쪽
trast. I. quast. I. n. 3 ubi inquit, at vero mixtum, quia ex utroque
genere conlatum est , naturam sequitur utriusaue , C proinde inquantum personale est , non cohibetur intra terminos, in quantum vero reale , territorii finibus circumscribitur. Ac effectorum tanta esset confusio vel commixtio, ut insti corporum liquidorum invicem misceri talemque inseparabilem mixturam producere possent. Efffectus utique ut species misceres, vel ut materias confundere velle, ad statuti mixturam eliciendam, ratio non patitur, cum et secta a se invicem distincta sint&maneant sua natura Convenit itaque mixtura specicbus&materiis, 3 27 Cr 28 in'. derer 'divis non statutis, quorum effecta a se invicem distincta manent. Uti itaque Paul. oet nulla statuta ratione objecti considcrata, mixta dari posse concedit, sic pari modo nulla solida ratio occurrit mihi, quae me ab hac sententia, etiam quoad hunc effectum statuta considerantem, deflecteret, cum hoc respectu aeque a potior denominationem locum habere posse , ac objecti resperiu, rationis identitate assirmare cogar Mixturae enim necesinatem in eo ponit doctissimus Vir, quod scit quaedam statuta partim imua, partim extra territorium vires exerant : at nullum statutum,
sive in rem, sive in personam, si de ratione juris civilis sermo instituatur, sese extra statuentis territorium extendere, idem Auctor Ioeo dicto fatetur , quam doarinam adeo veram puto , ut semper vera sit, nec unquam falli queat est enim regula certissima, nullam exceptionem admittens, quod extra territorium impune non
paretur, eum ibi omnis potestas Jurisdictio deficiat, qua cessante , cessat statuti ligamen. Optime ipse Voetius dict. loe n.
inquit, ut civitas qua imitati non pare , alterius civitatis coU-rudine non ligatur . aut expresse aut tacite , ita statutum civitatis unius , nee expresse , nec tacite in ordine ad alteram vires exsererapoierit. Absolute itaque cillimitate asserere nil vereor, nullum statutum extra territorium vires suas exerere posse , adcoque rectissime localia vocari, cum omnis localis potestas, tam ecclesi stica quam saecularis, territorii fanibus circumscripta sit. Huic conis
venit quod Gai tradit lib. r. Obs 24 nulla scit statuta extra territorium extendi posse , sive disponant circa personas, sive circa
126쪽
bona. Cui non obstant, quae de personis extra territorium existentibus is tamen alterius territorii statuto affectis , adserti
possunt, ipse enim Voetius Hierisnalia statuta quoad hunc etseetiim limitatin restringit ad subditos, quos haec personalia jura
comitari dicit, exteros seregrinos excludens , ob rationem , uti inquit, quod ab alieno territoris nullam qualuatem accipiant recta
utique ratiocinatio, quae pro nobis rem decidit, nostra enim sententia est, statutum personat aeque ac statutum reale limites imperii non posse excedere. Quod enim statutum personale operari dicatur extra territorii fines, quoad personam sortasse, alibi extra territorium existentem , illud non importat, illud statutum extra territorium jus diceres, cum illa operatio statuti oriatur potius ex a scientia personae, ipsi ratione bonorum ibi sitorum obveniente, vel ipsi in territorio existenti inusta , subjectus enim extra territorium degens, subjectionem quandam radicalem se habituale retinet, quam qualitatem , ut ossibus ipsius inhaerentem , ubique secum fert, adeout illius qualitatis intuitu , quoad illum statuti essectum, in illo territorio existere intelligatur. Statuunt insuper DD. obligationem statutorum personalium extra territorium quoad subjectos, magis oriri ex tacita jurisdictionis prorogatione, quam ex statuentium potestate, adeoque ex tacito consensu Mapprobatione subjectorum. Potest praeter haec asscientia oriri , ut dixi, mediantibus bonis in territorio sitis,4 sic statutum ligat serensem, quoad bona scit. in suo territorio sita, adeout proprie assciat bona non personam. Stat igitur inconcussa haec veritas, scit nullum statutum extra territorium vires exerere , ωjus dicenti consequenter impune non pareri. Quaestio ergo , qua quaerunt DD. an cives patria exto res legibus patriis astringantur ex hac nostra doctrina facillime resolvi potest, de qua vid Bernard Barii de potestate legis municipat. in advenas in indigenas disiquisiit. r. si unis. Et huic doctrinae conformes sunt illae regulae a P. Uoetio traditae allegat loco, quarum prima est, statutum personale tantum aspeere subditos territorii, ubi statutum conditum est , mn autem forenses, licet ibidem aliauid agentes. 3 SecunΡDipitiro b c Orale
127쪽
Seeunda est . aιutum personati non a cere resonam extra teννisorium , sic in pro tali non repuletu extra territoriam , a dis
Tertia est, personalis qualitas non poto extra terrisoriam adda persona non subjecta. Quarta est, Divium sonati ubiau locorum personam comita tur in ordine ad bona intra terratorium stas missi. ubi persena assecta domicilium habet. Hel etiam in ordine ad aenam . a cive petendam fmena civibus si impoμή non tamen statutum persa nata sese regularite extendit adsona immobilia Hoisita. Eodem modo itaque quo statutum permale extra territorium personam forensem afficere dixi, mediantibus scit bonis ibi sitis, eodem inquam modo affirmare possum etiam statutum reale bona extra teri itorium sita suo modo afficere, mediante scit persona sibi subjecta, in alio territorio etiam bona possidente, in qua tum se ii personae sibi subjectae, ratione bonorum in alieno territorio sitorum fi ad se pemnentium, collectam imponit. Et ho modo judex quoad bona in alieno territorio sit , ius dicet potest, scit mediante persena sibi subjecta, ad omnia personae accidentia potestatem habet et sic interdictio bonis prodigo facti , aut steri, omnia bona comprehendit, etiam sibi sita
Harim anni lib. 2. ει V. G. Ut tamen executio realis a judice
loci fieri debeati licet enim judex subjectum suum possit privare bonis alibi sitis , cita quoad illa bona, praedicto modo ius diiscere, attamen executio realis per judicem loci in quo bona sent, expediri debet ostia ad dias. l. s. uti ad ι. ε s. f. a judie. Cum igitur nullum statutum extra territorium vires exerere proprie dici queat, uti me satis adstruxisse confido, evidenter sequitur , quoad hune essectum corruere fundamentum quo statuti mixtura niti videbatur. Ne majoris efficaciae erit essectus dispositivus, modum esu tenuitatem actus concernens, cujus essectus respectu etiam statuta
128쪽
PARS ECUNDA Irimixta admittenda esse Uoetius opinatur existimo enim haec solen-ma vel circa actum person item adeoque persionam, vel circa alitum realem adeoque rem versari. Quod ii sint prioris peneris solennia ut accessoria nat iram principalis sequuntur , persenalia dicenda iunt, vice versa, in tantum ut semper ad perfnam vel rem retem queant,' sic omnis necessitas , qua quaedam statuta mixta
dicere cogeremur, est sublata. Fustra Burgund ad cons Flandr tract. I. n. I. urget statutum eco'ux οτυι donet personale dicendum, quatenus respicit etiam mobilia extra territorium, de caetero autem reale esse Aluur enim vir doctus ut qui Nese ad NovelL art. I. n. a. perpens, non enim deo mobilia extra territorium existentia, secundum statutinormam reguntur, quod statutum extra territorium vires extend.ttaiaue ita persenale sit, si cluod haeres vaga ibi existere intelli antur, ubi paterfamilias larem , rerumsue ac fortunarum suarum 1μmmam constituit quodcunque ergo iudex domicilii de rebus sta-
Wrint, quoque de quibusvis patrisfamilia mobilibus jussit.
Statuta igitur sunt vel reatra vel personalia ut autem coanoscamus utrum statutum eati vel personale sit, non ex Pationis structura , seu initialibus verbis, ut olim artolo placuit, sed ex subsecta materia judicandum puto , adeoque non cui quid vetatur, aut permittitur , aut qua ratione, cujusve personae intuitur nat, verum illud ipsum untaxat, quid qualeriit quod in dispolitionem statuti venerit, considerandui est, ut erudite docet R denburg de jur quod rit e stat dixtis. I. cap. 2. Quando itaque statutum primario diripit alicujus bona, sive actum hominis intervenientem requirat, sive non modo objectum circa quod principaliter versatur, reale sit, reale esse existimo. Statutum igitur, ut prius in genere loquar, conjugalem bon rum communionem inducens, non est personale sed reales, cum oblectum totum reale sit, primariois principaliter res ipsas afficiendo, communio statutaria enim potissimum rerum alienationem spectat. Quamobrem rectissime a Patriae meae ordinibus lancitum, statutum aut Om conjugalis , extra mutui ususfrudius causam prohilutorium, reati esto. uti videre est art. I. Novesi constit.
129쪽
rii Dci S SERVATIONI sPari modo memorati ordines UltrajectenIes , statutum filiosa-
milias testamentum condendi jus tribuens reale declararunt, uti ex art. I 6 dict. novest consili constat.
Errat igitur Molinaeus noster , existimans statutum nostrum ideo personale dicendum , quod primario Virecto super actu dispositione personarum contrahemium matrimonium disponate Onsii l. 3. n. 8 habilitas enim vel inhabilitas contrarius commune ad actum particularem a statuto indita personae, non efficit ut statutum evadat personale, praesertim si actus ille particularis circa res dominium transferendum versetur Illa statuta personalia sunt, tuae pure de personarum statu agunt. Non sufficit, ad statuti per-onalitatem assercndam , ut sorte dispositio ejus quodammodo quoque personas concernat, modo objectum primarium circa bona sit. Sic statutum Bruxellenses, quo nec patri nec matri licet praelegatum, aut ullam praerogativam liberorum alicui testamento adscriberes, ut ita intc liberos servetur aequalitas, realium numero recte annumeratur, ad eout ad bona extra territorium Bruxellens sta non pertinere , rectissime Brabantiae Senatus unanimiter intellexerit, teste Stolim an decis 28. personae enim per consequentiam tantum in dispositione sunt, cum testamentorum materia ad jura personarum non spectet, adeout potius perisnae hoc casu in enunciatione quam in dispositione dici queant. Et ut de statuto Bcrg cnsi in pecie dicam, scit ara. I. it vanuerste ensem,successienerc. quod ita sonat alle onroerendegoederen, Ρο, I iuebrach ais ver torven alis Hu'sen, Moven, Landi, Beempti en Gronden an eruen, gelege binnen de Stad emue hodi an Bergen e oochalle ver ege goedere, aer dasse ele
goedeniare, en et re da inde muwelyx Moor aerden, tu seu Mamen mis, anders ware onderupro en. Si unquam statutum reale dici queat, hoc utique reale dicendum est tam ex Barioli quam ex Rodenburgi sententia nil enim
de personis loquitur, dirigit Massicit bona, circa quae sola vetu-tur , sine personarum consideratione , bonis jus imprimit, super subjecto reali vim omnem absumit personae quarum fit mentio.
130쪽
Inraispositione miliae , sed in enunciatione tantum a bonis incipit, ut Bariolus volirit, Scit verbo dicam, ipsius dispositio tota
Nora obstat rim , si quis hunc articulnm non de successsione,
sed de divisione ex praevia communione conjugali sultante agere contendat nos enim illum articulum non realem dicimus, quod forte de successione agat, sed quod circa bona dividenda disponat, adeout nobis perinde sit, utrum de successione, an de divisione, ex tali communione orta , disponat, cum dispositio idcirco non minus realis sit, quippe qui statuimus, communionem non e persenali contra ictu sed e statuto descendere. Quinimo licet eommunio ex personali contractu descenderet. quod tamen nullo modo concedimus, divisio bonorum ex ea pro-Buens, nihilominus realis is quidem, ut i a dicam , realissima est, adeout nobis ad realitatem hujus articuli adstruendam, sulficiat, bonorum divisionem ipsius objectum esse, nil interest ex quo titulo illa divisio profluat. .
. Non obstat se nais in chala personalitatem redolere dicat verba statuto inlaria, en foestiati merererengoessirem,' aer dat se elege
GD. id est, etiam omnia bona aequisita ubicunque sita acsi horum verborum ea esset vis N efficacia, ut de bonis alterius territorii, &ie extra sui territorii limites, disponeret, statuti versonalis instar , cum statutum reale res alienas legibus suis alligare non possit plures enim rationes, hunc nodum solventes , dati possunt, quas cuncta Lectori sirppeditare decrevi, cum saepius contingat, ni multis sagittis in vanum excussis , ultima seopum feriat. Respondeo tauue primo illa verba ubicunqu sita referri posse ad verba antecedentia, scit binnen de Stad en Vober van Eoum, de sic inferunt generalitatem quoad illam dioecesin, de ut de bonis ubicunque in illa dioecesi rem Provincia sitis loquatur,
cera hoc leni vero acceptantur,matutum extra territorium olim
nere diei nequit, sed ut Provincialis jurisdictio vim suamefitendit per totam illam Provinciam , quatenus statutum Civitatis dominantis reputatur ius commune Civitatibus subditis comprehendit
itaque cuncta bona, Bergensi jure comprehensa, licet illius Dic