장음표시 사용
161쪽
Haec domus in excelso aedificata est in Filio, secundum eum qui 'ὶ dicit: qui in altis habitat et humilia respicit. Vin' tu omnem cognoscere altitudinem Z Aspice non solum in Dei genitrice Μaria a dificium filii hominis, sed illud etiam quod ultra caelos est; et throni in dextera positi cum stupore demirare altitudinem, quae dicitur Thalpioth. n 38. Itaque de Virgine, deque eius primordiis atque Originibus haec est maiorum indubitata sententia. I. Deus qui nonnisi sua Pictate Permotus consultum Ooluit hominum generi quod pra aria cando Perierat, modum simul rationemque Praestituit qua Suae misericordiae sacramentum in beata plenitudine te Oris eaesequeretur. Praestituit autem. II. non aliter illud e tere ac per Mariam Neluti Per materiam praeiacentem, et per Unigenitum qui eae Maria tamquam eae praeiacente materia humanam naturam susciperet. Quare III. sicuti Mariam una cum Filio ex ea carnem suscePtum Prac destinaoit, et sicuti in plenitudine temporum per Mariam mundum Misitavit, atque in ea humanae salutis exordium reponens cum term renis caelestia reconciliaυit; ita ea sapientia qua omnia attingit asine usque ad Mem fortiter et disponit Omnia suaviter, Virginem
aedisi Dis non more consueto, non ceterarum ritu feminarum, sed illam exstruxit puram ab Omni labe et Spiritus virtute praeparatam: adeo ut eius in materno sinu natiostas et concmtio fuerit praeclara,
fuerit sancta, et omnino fuerit exordium Oirginalis hospitii, beati thalami, domus dioinae, templi Deo digni et habitaculi incorrupti,
in quo incorruptum Vectum oersaretur. Hinc IV. Virgo primum exstitit ut mulier illa fortis quae serpentis caput contrisit, ut nulla in re conscia seculi, ut penitus illibata, ut sola seminarum in qua
Unigenitus non indigne conquiesceret, ut ea in quam Omnes thesauros Deus absque mensura transfuderit, ac tandem ut quae puriore et angelis, et praerogatioa innocentiae cum Filio inseparabiliter coniuncta ad Deum meruerit immediate amroximare. 739. Iamvero his in rem pracsentem dccrctoriis, et a Doliis ex maiorum doctrina summa fide collectis, nescio an non otiam alio
ex capite et uberior lux addi et maius etiam robur concili ari possit. Velim igitur animo reputetur, desumptum ' ex Proverbiis testimonium, Sapientia aedificaoit sibi domum, usu maiorum ad exo
162쪽
dia Virginis sic referri, ut non minus de originibus humanae Christinaturae intelligatur. Sane referri illud ad Virginis primordia com
suevisse, ea assatim demonstrant quae in medium adduximus; sed posteriori quoque significatione non infrequenter suisse usurpatum, tum nonnulla ex Superioribus ostendunt, tum alia eaque non pauca neque obscura quae Subdimus, confirmant. Et inprimis confirmat Hippolytus, cuius haec sunt verba: . Christus Dei et Patris sapientia et virtus aedificavit si hi domum: carnem ex Virgine ut fl) praedixerat: Verbum caro factum est, et habitavit in nobis. Hoc idem sapientissimus testatur propheta: quae ante secula fuit, inquit ), et praebet onauibus vitam, infinita Dei Sapientia aedisic it sibi domum, ex matre virum haud expcreta templum corporaliter induens. Et catulit columnas septem, sacrosancti Spiritus dona fragrantissima, sicut ait ' Isaias: et requiescent super eum septem spiritus Dei. Et ') miscuit in poculo suci vinum, in Virgine divinitatem suam
uniens cum carne tamquam vinum merum ac purissimum, Salu tor ex ea natus est sine consusione Deus et homo. . Confirmat deinde Gregorius nysscnus scribons: α Dicimus ergo, quod supra quum Sapientiam sibi domum aedificasse dixit, carnis Domini constructionem verbis illis ohscure significet. Non enim aliena in domo vera Sapientia habitavit , sed domicilium sibi ex virginali corpore exstruxit. . Cofirmat ') Eustathius antiochenus penes quem legi
θρωπος. b In op. eon. Eunomium apud Theodoritum ad ealcem dialogi I. pagg. 64-s5. opp. T. IV. P. I. edit. Sellulae et intre opp. N Aeni T. II. pag. 505. Φαμεν τοίνυν , σι εν τοῖς π- τουτου λυρις εἰπων την σοφίαν εὐκοδορο κέναι εαυτηίκον, τὴν τῆς σαοκ ς του κυριου κατα et υην τω λογω αἰνισσεται ου γὰρ ἐν ἀλλοτρ ω οἰκοδομηματι ἡ α θινη σοφία κατωκησεν, αλλ' εαυτῆ το di τνριον ἐκ του παρθενικου σωματος ἐδομήσατο. Ex Sermone in illud Prov. VIII. 22. Κυ ιος εκτισέ με αμὴν οδων αυτου , upud
163쪽
mus: . Quando igitur hominem quem templi instar exstruxexat, Ve bum gestavit, Corpore quidem inter homines versatum est, varia autem miracula invisibiliter edidit, et apostolos aeterni regni pra cones misit. . Confirmat semel atque iterum pseudo-Ignatius, nunc quidem ' ubi ait: . Itaque Verbum in carne habitavit. Sapientia enim aedificavit sibi domum . . Nunc vero ubi V, scribit ): α Unus enim est homo factus, neque Pater, neque Paracletus, sed solus Filius, non opinione, non Phantasia, Sed revera. Pectum ) enim caro factum est. Sapientia ' enim aedificavit sibi domum. Et Datus est ut homo Deus Verbum cum corpore ex Virgine sine viri com
74o. Concludo apertissimis Ephraemi et Leonis Pontificis verbis, e quibus ille ait: α Lauda eum qui utero Virginis iacuit, et in eo aedificavit sibi regiam ac templum, vestemque indidem qua
splendide ornaretur, sibi concinnavit, et quibus hostes debellaret, Paravit arma. . Sequitur Leo qui adversus Eutychis perfidiam strenue decertatis ) scribit: u An sorte ideo putavit Dominum nostrum Iesum Christum non nostrae esse naturae, quia missus ad Mariam semper virginem Angelus ρὶ ait: Spiritus sanctus supereenset in te, et virtus 4ltissimi obumbrabit tibi; ideoque et quod nascetur eae te sanctum, Docabitur Filius Deip Ut quia conceptus Virginis divini suit operis, non de natura concipientis suerit caro concepti. Sed
Eumdem Proverbiorum textum ad Unige. 1ὶ P v. IX. l. ulli Inearnationem relatum legimus in eonsiliuii 4ὶ Epist. xxviIl. at xxiv. ad Fla latium apostolie. lih. v. eapita ut inin oonstantinopolitanum eop. ai. pag. 8ll. M Ioh. I. 14. 44 I ue. I. as
164쪽
66 non ita intelligenda est illa generatio singulariter mirabilis et mirabiliter singularis, ut per novitatem creationis proprietaS remota sit generis. Fecunditatem enim Virgini Spiritus sanctus dedit, veritas autem corporis sumpta de corpore est; et aedificante sibi Sapiemtia domum, Verbum ) caro factum est, et halitaυit in nobis: hoc
est in ea Carne quam a SSumpsit ex homine, et quam spiritus vitae rationalis animavit. . Et alibi: . Ideo sacramentum reconciliationi S nostrae ante tempora aeterna dispositum nullae implebant 1igurae, quia novilum supervenerat Spiritus sanctus in Virginem, nec virtus Altissimi obumbraverat ei: ut intra intemerata viscera aedis,
cante 'ὶ sibi Sapientia domum, Verbum caro fieret; et sorma Dci
ac forma servi in unam Conveni cnte personam, Creator temporum
naSCeretur in tempore; et per quem saeta sunt omnia, ipse inter omnia gigneretur. Nisi enim novus homo tactus in similitudinem Carnis peccati nostram susciPcrct uctustatem, et consubstantialis Patri consubstantialis esse dignaretur et matri, naturamque sibi nostram solus a peccato liber uniret; sub iugo diaboli generaliter teneretur humana captivitas, nec uti possemus triumphantis victoria,
si extra nostram esset Conserta naturam . .
74r. Itaque Matri Filioque commune est, ut tam de hoc quam de illa sumatur Scripturae effatum, Sapientia aediscamit sibi domum rei utriusque primordia atque origines eodem Eslato significentur. Quum autom hoc essatum ad Filium resertur, illius Origines intactas ostendit, illumque demonstrat novum hominem novo miroque modo in lucem editum atque inter hominis filios in similitudine carnis peccati sed sine peccato procreatum. Quid igitur est reliquum, nisi ut id ipsum ea qua decet proportione, ubi de matre eiusque primordiis sermo cst, affirmctur Z Praesertim quum et verba Scripturae hanc ex sese vim praeserant, et nihil in ecclesiasticis morai mentis frequentius ingeminetur, quam ex intacta incorruptaque radice intactum incorruptumque germen subolevisse p
165쪽
Reliqua proferuntur eae libro Prouerbiorum desun ta testimonia quae in ecclesiasticis monimentis αd De aram accommodata nemriuntur: quo haee pertineant, qui e ex his ad asserendiam immraculati conceptus pnaem tisam non immerito colliintur.
14,. Quae in libro proverbiorum potiora sunt, et insigni
maiorum suffragatione ad Virginem accommodantur, ea pro facultate expendimus: id unum in praesentia superest ut quae adhuc sunt reliqua, quo ficri brevissime potest explanemus. Nulla autem se primum nobis osserunt quam ) haec: uiae eius Miae pulcrae, et Omnes semitae illius pacificae; ct yὶ iustorum autem semita, quasi tuae splendens, procedit et crescit usque ad perfectam diem. De quibus Amcdeus lausannensis praesul sic habet: . Quia semel annuente Deo beatissimae Virginis laudes exorsi sumus , restat ut eiusdom praeconia medullis cordis et vocis officio persolvamus. latendamus gloriac eius, et ingressi abyssum tanti luminis splendorem rutilum semitarum illius dilatato corde et inenarrabili percurramus laetitia, dicentes cum Salomone, Wiae eius Oiae Pulcrae, et Omnes semitae eius pacificae. Quod si dicente eodem propheta, iustorum semita quasiluae splendens procedit et crescit usque ad Perfectum diem; quis lucem et splendorem semitarum eius eloqui sufficiet 8 Harum tamen processus et incrementa viarum partim explicare Conabimur, ut in gradibus suis gloriosa dignoscatur, et per Singulos gradus suos Pr nuncietur. Habuit enim distinctos gradus et incrementa divisa, ut pulcherrimo claritatis ordine incederet, et ) de virtute in virtutem proficiens videret Deum deorum in Sion, translata ') a gloria in gloriam tamquam a Domini Spiritu. Primo itaque omnium virtutum
166쪽
pulata est. Tertio mater inventa est Salvatoris. Quarto antinam eius pertransiit gladius, et carne sumpta de carne eius mundi perditi ruina reparatur. Quinto exsultat in Filio resurgente et ascendente super caelos caelorum ad Patris dexteram. Sexto de hoc seculo rapitur, et occurrente sibi Domino supra caeli genas omnes collocatur. Septimo demum perficietur, quum plenitudo gentium introierit, et omnis Israci salvus erit. a 43. Altero loco commemoranda veniunt quae his concepta
verbis fl) leguntur: mulierem fortem quis in oeniet ρ Procul et de ultimis Anibus pretium eius. Ad baec enim oculos intendoris ) Petrus
Damiani scribit: a Tuus est dies, Domine, in quo Adam est Conditus: tua est nox, in qua Adam a die est eiectus: tu tabricatus csauroram, idest virginem Mariam: et solem, solem videlicet iustitiae, qui de virginali thalamo consurrexit. Nam sicut aurora terminum noctis, diei principium adesse testatur; sic et Virgo noctem expulit sempiternam, et de die diem, de terra suae virginitatis exo
tum, terris in dit. Progreditur, inquit ὶ, quasi procul egreditur, quia procul et de ultimis finibus pretium eius. . Eodem spectans Bernardus , ut Virginem in Scripturis praenunciatam ') Ostendat, ait: . Scrutare Scripturas, et proba quae dico. isne ut et ego aliqua ex his testimonia hic inseram 8 Ut pauca loquar de pluribus, quam tibi aliam praedixisse Deus videtur, quando ad serpentem ait: inimicitias ponam inter te et mulieremst Et si adhuc dubitas quod de Maria non dixerit, audi quod sequitur: ipsa conteret caput tuum. Cui haec servata victoria est nisi Mariae 8 Ipsa procul dubio caput
contrivit Venenatum, quae omnimodam maligni suggestionem tam
de carnis illecebra, quam de naentis superbia deduxit ad nihilum. Quam vero aliam Salomon requirebat quum q) dicebat: mulierem fortem quis inveniet 8 Noverat quippe vir sapiens huius sexus infirmitatem, fragile corpus, lubricam mentem. Quia tamen et Deum legerat promisisse, et ita videbat congruere, ut qui vicerat per seminam, Vinceretur Per ipsam; Vehementer admirans aiebat: mulie-
167쪽
rem fortem quis in oeniet 8 Quod est dicere: si ita de manu seminae
pendet et nostra omnium salus, et innocentiae restitutio, et de hoste victoria; sortis omnino necesse est ut provideatur quae ad tantum opus possit esse idonea. Sed mulierem sortem quis inveniet At ne hoc quaesiisse putetur desperando, subdit prophetando: ρ cui et de ultimis finibus pretium eius, hoc est non vile, nou Pa vum , non mediocre, non denique de terra, sed de caelo, nec de caelo proximo terris pretium sortis huius mulieris, sed a summo caeloogressio eius. Quibus tum gemina uadit, quum enarrata vi ginum saluarum parabola, subdit: α Non sic mulier illa sortis, quae serpentis caput contrivit. Habes enim post multa ' in laudibus eius,
quia non eatinguetur in nocte lucerna eius. In sigillationem hoc dicitur saluarum, quae veniente media nocte sponso, Conqueruntur sero et ) dicunt, quia lampades nostrae eaetinguuntur. Processit
igitur gloriosa Virgo, cuius lampas ardentissima ipsis quoque angelis lucis miraculo suit ut ) dicerent: quae est ista quae Progreditur sicut aurora Consumena, pulcra ut luna, electa ut sol8 Clarius enim ceteris rutilabat, quam repleverat ' oleo gratiae praeparticipibus suis Christus Iesus, Filius eius, Dominus noster. η744. Lumdem proverbiorum locum versatis Adamus Perseniae abbas ') inquit: . Mulierem itaque ') sortem sane possumus intelligere Dei Sapientiam, aut matrem ipsius Sapientiae Mariam . . De qua, pluribus interiectis ' pergit: α Ipsa est Portus noster, ipsa
est anchora spei nostrae, ipsa est mulier sortis, secunda et potens, ad quam nobis confugiendum est, qui sumus inopes et infirmi. Su ficiens est eius secunditas mendicitatem filiorum expellere, sortitudo eius sufficiens nihil de suis praesumens viribus liberare. Stella m ris Maria est, necessaria in huius incertitudinis pelago naviganti. Portus est totius misericordiae inundo naufragium patienti. Ne dinfidat reus, ipsa mater nostra quae nobis genuit iudicem nostrum, secit etiam nobis de iudice advocatum. Si propter culpam desideras veniam, respice in Mariam confidenter, et misericordiam obtinebis. In omni impugnatione daemonum ad augelorum reginam
168쪽
Mariam confugies, et ad imperatricis nutum cessabit calliditas tentatoris. Ipsa est quippe aurora consurgens, quae tenebras arguit, quae malis terminum, quae sinem ponit erroribus et veri luminis radios administrat. Est enim Maria mater gratiae, mater misericordiae, vitae via, sorma iustitiae , Ecclesiae gaudium, miseriae terminus, porta paradisi et portus ad quom nos perducat Iesus Christus . , Hinc ) Albertus cognomento magnus: α Quidquid, inquit, est sortius sortiore, sortius est infirmiore. Beatis sima Virgo fuit sortior tribus sortioribus omni viatore. Ergo ipsa fuit sortior omni viatore. Tres sortiores omni viatore sunt Deus, mors, diabolus. Humilitas beatae Virginis Deum superavit quodammodo, quando eum de caelis ad terras humilitate deducens, caritate vinculatum Pariterct humiliatum et vulneratum in sua virginitate incarceravit. Unde ',
dum esset reae in accutitu suo, nardus mea dedit odor stiaoitatis.
Et ') mulierem fortem quis inueniet ρ Procul et de ultimis snibus
pretium eius. Ultimi fines sunt dcitas et humanitas maxime a se distantes. Unde sortissima mulier fuit, quae haec coniunxit. Si C ergo sortitudo beatissimae Virginis rigorem sortitudinis et divinae severitatis superavit, de quo ρὶ dicitur, cuius fortitudo similis est ris cerotis, cuius sortitudo in gremio Virginis mansuescit; et sic patet per quem moduin beatissima Virgo Dei sortitudinem superavit.
Item secundus sortis est mors, cui nemo mortalium resistere potest: omnes ') enim morimur, et quasi aquae dilatimur super terram , quae non reseertuntur. HaC sortior erat beatissima Virgo, quae mortem destruxit: sicut enim mors intravit per seminam, et vitam
destruxit; ita et beatissima Virgo suit destructio mortis, et ita sortior fuit morte. Tertius sortis est diabolus, de quo τὶ dicitur: non
est Potestata SVer terram, quiae ei Possit comparari. Beatissima
Virgo suit sortior illo, iuxta ) illud, ipsa conteret caput tuum. Item
actus sortitudinis essentialiter est firmiter adhaerere. Beatissima Virgo adhaerebat Deo inseparabiliter. Ergo fuit aliis sortior improporti nabiliter. Item actus sortitudinis est terrenas cupiditates non tantum reprimere, sed penitus oblivisci. Hoc autem non contigit in
169쪽
aliquo viatore in via, interim quod somes aliquo modo viguit; sed solum in Virgine potuit, in qua sona es extinctus suit. Ergo habuit
actum sortitudinis per modum patriae, et super omnem Viatorem sine Proportione. π
45. Est et tertium illudque postremum quod nobis Succurrat ex proverbiis e statum , quod scriptorcs ecclesiastici ad Virginem transferunt, deque Virgine in rem Praesentem DPPortune interpretantur. Quod enim legimus his cxpressum verbis, multae sitae congregarerunt divitias, tu sum*ressa es universas; Germanus ' ad Virgincm accommodatis inquit: e Vocatur filia, multae filiae acquiasierunt diuitias, multae fecerunt Dirtutem; tu autem emines et su-Pergressa es universas. . Pleniora sunt quae halici Leo Augustus ubi Davidem inducit his verbis Dei param celebrantem: . Abi in sacrum templum, ipsa templum Dei sutura. Audi j silia, et obliviscere populum tuum ; ipsa enim innumerabilis multitudinis caelestium
et terrestrium sortieris dominatum. Multae filiae secerunt virtutem, multae gloriam adeptae sunt, multae comparaverunt honestatem sed tu supergressa es universas, sed gloria et magnitudine superaS. Ita, o David, filiam tuam laudans, mecum conficias hymnum , et Una nobiscuin solemnitate fruere; immo vero tu multis partibus superior G. Quum enim optasses olim Deo templum ' erigere, nil sinem
170쪽
Perducere quod optabas non potuisti. Nunc vero caelis potius tibi erectum est templum, quod Deque victimis neque nidore indiget. Iam enim eorum imminet sinis, sanctificante templum ex te progenitum, caelesti pontifice. η Et ') rursum: . Multae filiae secerunt virtutem addatur liaec etiam ad laudationem pars , quandoquidem nusquam alibi eius veritas constat , multae acquisierunt divitias, sed universas supergrcditur quae gloria omnibus antecellit. Nulla ergo in eius pulcritudine gratia sallax: propterea eius specie captus Deus matrem sibi illam ex omnibus generationibus delegit, et e sanguinibus eius sormatus dilapsam creaturae formam pristinae dignitati restituit. Vere sola benedicta in mulieribus, quae una Primae nostrae parenti eiusque posteris suppetias tulit: illi quidem, quatenus duplicem calamitatem, cuius illa sibi ac filiis auctrix suerat, exsolvit:
his vero, quatenus a malis quibus Obnoxii tenebantur, eos redemit nec passa est ut posteri in cadem mala denuo incurrerent; ut Di mirum maledictio quae ante naturam depascebatur, ultra non Procederet, sed retro converterentur mali undarum fluctus, ut benedicta adsuit; neque amplius homines inevitabilibus mortis retibus tenerentur, sed ea veluti transitu ad Vitam uterentur. η
746. Concinit Basilius seleuciensis qui de Virginis praestantia et singulari prorsus dignitate scribit: . Quae digna satis in eam