De immaculato Deiparae semper Virginis conceptu Caroli Passaglia commentarius

발행: 1854년

분량: 600페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

41쪽

lutat inquiens: . Ave rosa immarcescibilis, infinite fragrans, cuius odore Dominus oblectatus in te requievit, et ex qua norcns ipse mundi odorem repressit. Ave pomum bene olens, seu tus e sterili Prognatus et divina venustate decorus, quae in Canticis dicis:

stipate me malis, quia vulnerata caritate ego sum: cuius Christus puritatem decerpens, intemeratam mundo Odoris Suavitatem in epu

lis habuit. Ave ὶ lilium, cuius proles Iesus haec agri lilia vestit . . Neque ista rursum ' dissident quibus de Deipara scribit: α Quemadmodum enim sol iste splendidissima perennique luce praeditus,

tametsi quum a Iunari tantisper corpore obtegitur, modo quodam deficere et caligine obrui et sulgorem cum lcnebris mutare Videatur, non tamen luce sua destituitur, verum sui luminis sontem Perpetuo scaturientem habet, quin immo ipse luminis sons est indeficiens, ut ab eius conditore Deo constitutum suit; sic tu quoque fons veri luminis et inexhaustus ipsiusmet vitae thesaurus, uberrimaque benedictionis scaturigo quae cuncta nobis bona conciliasti et attulisti, etsi ad tempus aliquod corporeo modo morte obtegeris, attamen immensi Iuminis immortalisque vitae ac verae felicitatis puros et inexhaustos laticos , gratiae flumina , sanationum sontes, perennemque henedictionem sutidis. Tu enim sicut malus in

lignis silvae, ct fructus tuus dulcis gutturi ) fidelium. a

μαλλον δὲ αὐτος πο- φωτος ὐπάρχει ἀνέκπιι τος, ως o κτίσας αὐτον θεὸς μαξατο ουτω καὶ - ἡ πιγὴ του αλ Θινου φωτος, o ἀδαπανος τῆς αυτο -ς --αυρος, ἡ ἄψιλ- τῆς ιυλογίας ἀνάβλυσις, ἡ πάντων των ἀγαθῶν ἡμῖν ἀλIα καὶ πρόξενος, εἰ κα πρὸς τι χρονικον διαφημα καλυπτης σωματικως τω θανδεω, αλλα βρυεις ἀφθόνως ἡμιν φωτὸς ἀπιιρεσίου, καὶ α ιζροσίας ζωῆς, καὶ τῆς οντως μακαρι μετος ἀνελλιμῆ, καὶ καθαρά, καὶ

. Sieut spina rosam . penuit Iudaea Mariam . . Ut vivum virtus operiret. gratia eulpam. Eadem vero ab A Iberto magno de Insulis in Eneyelo d. eap. IX. dieitur :. Nescia vineti forens rora, neseia eulpaeu Graua, sons expers limi, Iux nubila pellens. εὶ Cant. l. 5.2ὶ Cant. II. I. M Cant. Il. 7.4ὶ II re similia leguntur Orat. II. la Deiparae dormit. s. X. pag. 874. E.

42쪽

632. Germanus vero ) mentem sententiamque suam promit, quum his verbis oblatam sacerdoti a parentibus triennem Dei param scribit: α Accipe suscepturam immaterialem et incomprehensibilem ignem. Accipe suturum receptaculum Filii et Verbi Patris. Inducad altare eam, quae nos in antiquam paradisi habitationem introducet. Tene eam quae suo partu vim mortis nos Plane depascentem et inferni tyrannidem vincet. Consecra Deo dicaturam nos Deo, spei nostrae Persectam exspectationem. Vide, Domine, vide,

accipe quam dedisti. Quam tribuisti, suscipe. Per ipsam qui res nostras Optime dispones, sume quam elegisti et praeordinasti et sanctificasti. Attrahe ) tibi innixam et captam odore tuo. Quam ) uti lilium e spinis, e nobis indignis elegisti, grato animo tibi oblatam amplectere . . Alibi vero 'ὶ ipsam alloquens Dei param ait: . Tu, iuxta quod ) scriptum est, speciosa es, tuumque illud corpus virginale

totum Sanctum est, totum purum, totum Dei domicilium, ut ideo quoque a resolutione in pulverem sit liberum. Quod quidem ceu humanum, ad summam incorruptionis vitam sit immutatum, sit nihilominus ipsum incolume et praegloriosum, consummatae Vita et a somno mortis solutum, quatenus ' impossibile erat ut mortuorum sepulcro clausum teneretur quod vas Dei susceptivum e set, ac sanctissimae Unigeniti deitatis animatum templum. . 633. Huc quoque ea pertinent quibus Petrus Argorum epis Pus hominum naturam propter conceptum Deiparae gestientem

43쪽

exhibet scribens: α Gratias ago tibi, qui me Postquam erudieris, iterum hodie suscipis. Quid retribuam tibi, qui me ob praevaricationem f) in doloribus parere damnasti, et denuo hoc partu gaudii

signa mihi annuntias p Nunc ex me in Annae utem germinans rosa Ilaria corruptelae saetorem de medio mei tollet, Suamque fragrantiam impertiens, divinae exultationis participem me efficiet. ob mulierem huc usque in selix ego, ob mulierem nunc beata sum essecta . . Huc ista ' pertinent quae Tarasius habet: α Quid enim agebat Virgo in sanctissimis templi adytis degens p Angelorum cibum per angelum accipiebat, et immaculatae columbae similis virginitatem se vans templi et caeli terraeque opifici cum gratiarum actione animique fiducia ita supplicabat: laudabo te omnipotens altissime, qui primae genitricis meae delevisti opprobrium, et propter inessabilem misericordiam tuam missurus es in terram Unigenitum tuum, ut homines ad meliora convertantur . . Atque huc pertinet adprecatio, qua editum miraculum Iohannes thessalonicensis testatur scribens: α In nomine Iesu Christi Domini nostri, filii Mariae intamitiatae )columbae, Deique benignissimi et misericordis iterum iungantur

sibi et cohaereant manus meae; et illico sanatae sunt sicut antea erant, nullo prorsus desectu superstite . .

634. Neque praeteriri silentio debent quae Psellus tradit. Is namque est qui scribit: a Tempus iam est ut quae deinceps Sponsa

ein comm . trium PD. in Cant. pag. 658. D. apud Gallandium T. VI. Καιρος λοιπον καὶ των ἐξ ακουσαι ταυ- λόγων

Diuitiaco by Corale

44쪽

51 dicit, audiamus. Sic enim dicit ad eum velut ) gloriabunda: ego autem sos campi, lilium conoallium. O praeclaram purae Virginis progressionem l Ecce enim te ipsam cum eximium totius campi, naturae humanae forem, tum divinum convallium lilium agnovisti . . Is est qui relatis ') Sponsi verbis, sicut lilium in medio vianarum, sic propinqua mea in medio stiarum, continuo ' subdit:. Recte, inquit, de te loquuta es, o Sponsa: sic enim inter animas quae curarum et solicitudinum spinis sussocantur, ut odorisera rosa floruisti. , Et is est in qui pergit: . Has laudes sponsa quum audivisset, quibusdam ipsa quoque Sponsum laudibus extollit. Dominum enim hisce verbis alloquitur : sicut ') pomum inter ligna silino, sic

synonymum Mo 3- , idest . fratrualla, quod toto sese Cantim adhibetur. Quinta editio ι-ἰμι metus.

45쪽

nepos meus inter filios. Quemadmodum, inquit, inter omnes hominum animas, quas o Verbum et sponse, filias appellasti, ego sola

sum tamquam lilium in germine; sic etiam tu arcana ratione Τ) caelos inclinans et descendens super terram in hanc vitam mortalem Et carnem noStram assumens, in hac silva te inter filios hominum conspicuum praebuisti, tamquam Pomum SuaVi Mimum et gustu iucundissimum . . Quibus haec ex Ilatthaeo cantacuZeno praeclare respondent: a Post maledictionem ipsa quoque terra amaritudinem

hominibus peperit spinasque produxit; scd deleta prima maledi

ctionis origine et prognata Vitae dulcedinc, opus erat et florem ante fructum nasci ex iis quast in tristitia erant mulieribus, venerandam nimirum Virginem, quod cx ipsa fructus nasciturus esset vitae. Quam Iilium nominavit dicens: sicut lilium in medio minarum, sic propinqua mea in medio filiarum mearum: hoc ost, sola Virgo in modio earum quae in tristitia sunt filiarum Adam, gaudium et laetitiam ex Dei nuncio consequuta est. . Atque haec ru sum : α Introducite me, inquit, in domum vini, in Iudaeorum videlicet lcmplum. Sermo namque est illibatae Virginis ad Iudaeos; ipsa enim sola in sanctis sanctorum 'in habuit domicilium, utpote purissimum Dei et Verbi tabernaculum . . Tum ) haec: a rasurge, inquit, Veni, Proxima mca, formosa mea, columba mea. Hoc est purissimum te mihi domicilium velim expedias et reddas; oportet enim sellam ante regium adornari adventum . . Atque haec 'θ tan-

Ps. XVll. 10. quae Vinee lius Rimardus dissarit in subiectis notia 2ὶ Qua de re operae pretium suerit novisse pam. 27. 1eqq.

46쪽

dem: α Iudaeorum quidem populus ut immundus a Deo est reprobatus, Virgo vero omni ex parte labis expers, tamquam purissimum templum in ipsius electa est domicilium, ad quam dicit: peni tu,

columba mea . .

635. Porro Anselmus non modo exclamat: α Ο alma virgo Maria, tanto omnibus angelorum spiritibus onmibusque electorum

animabus, in cuncta Filii tui Christi Domini nostri hereditate es gloriosior, quanto ab ipso fieri meruisti heatior . . Non modo Dei- param compellans ' ait: α Tu decus mundi. Tu nobilitas populi christiani. O rogina et domina mundi, scala caeli, thronus Dei, ianua paradisi. a Sed praeterea scribit: αο beata Dei genitrix virgo Maria, templum Dei vivi, aula Rogis acterni, sacrarium Spiritus sancti. Tu virga do radice Iesse, tu cedrus de Libano, tu rosa purpurea in Iericho, tu cupi cssus in monte Sion; quac singulari privilegio sicut nescis in omnibus comparationem, ita nihilominus et angelicam superas dignitalcm . . In Psalterio autem eidem tributo legimus: . Ave caeleste lilium, , Fidelibus est aeternum. Per florem cuius unicum . Testamentum dispositum.

636. Quibus omnibus ista plane sunt consona quae Adamus Personiae abbas ' de Virginc tradit: α Ipsa est porta cauli, Portus naufragii, hortus paradisi, baculus quo mundus debilis sustentatur, virga qua corripitur iniquitas orbis, columba in qua manet Spiritus sanctus ad enauudationem impietatis. Columba inquam est, cuius simplicitatis antidoto venenati serpentis detegitur astutia multiso

vocatur Christus, lilium dicitur et mater Christi, sicut in Cantico subinscrtur: sicut lilium inter spinas, sic amica mea inter stias. Sicut lilium inter spinas, sic beatissima virgo Maria enituit inter fi-

i Orat. Llv. pag. IM. eol. 1. c. N Ibid. pag. 2M. est. I. D. a) Ibid. pag. IM. l. i. D. 44 Psalter. Virg. pag. 305. eol. a. C. Quihus- eum eonferri d boni quae geminis expressa verbis habentur in Thesaur. liuemnolog. T. I. pag. 33. et T. I l. pag. 245. si Trael. in moniserit p. 148. edit. Naraeeii. εὶ serto. x l. de virginis natixit pag. 114. Gl l. B-C. si qui autem haee Damiani verba eum iis eontulerint quaa doeat Paulus diarenus in Sem. de Virginis assumpt. pag. 268-2ss. apud Marionium Seripit. vett. T. ix. Deile intelligent sua Damianum ex Pauli sontibus minuasse.

47쪽

lias: quae de spinosa propagine Iudaeorum Data Candescebat munditia virgineae castitatis in corpore, flammescebat autem ardore geminae caritatis in mente, flagrabat passim odore boni operis, tendebat ad sublimia intentione continua cordis . . Consona quae 'in vulgatus Hildephonsus habet, quum ideo Virginem dictam lilium docet: . Quia Mariae nullum extrinsecus obrepsit peccati contagium, sed intus omni custodia legis et manna fuit. α AtqUe i Sta Pariter sunt consona quae 'in scribit Rupertus: α Hoc restabat, quoniam ille Sponsusὰ mihi dixerat, ecce tia Pulcra es, amica mea, ecce tu Pulcra: et ego illi, ecce tu ρulcher es, dilecte mi et decorus: hoc, inquam, restabat dicere, quod revera Pulcher ipse, et quod ego ad similitudinem eius pulcra sint . . Et rursum: α Igitur haec verba dilecti loquentis )mihi, surge, propera amica mea, columba mea, formosa mea et seni, sic accipite quasi verba desiderantis, tamquam festinantis et optantis iam adesse materiam tantae salutis, scilicet me, cuius caro illi materia soret assumendae carnis. Tamquam pracsenti loquebatur mihi, meque iubebat surgere et properare, idest nasci et hospitium ventris mei sibi cito praeparare. Et revera priusquam nascerer illi Prae-Sens aderam: antequam fierem, bene illi cognita fueram. Si enim dicitis et vere ρὶ dicitis, quia elegit nos in ipso ante mundi constia tutionem, ut essemus sancti et immaculati in conspectu eius in cariatate; nonne et de me recte sentitis et recte sentiendo dicitis, quia elegit me ante mundi constitutionem ut essem sancta et immacu Iata in conspectu eius in caritate λ Et si Sapientia, ut ipsa testatur ')iam antequam fieret, ludens erat coram eo in Orbe terrarum, et deliciae emta cum sitis hominum; quanto magis ludens erat et delicinhatur cum ista ancilla Domini, miraculo cunctorum filiorum vel filiarum hominum i Surge, inquit, propera amica mea, Columba mea, formosa mea, et in his omnibus Evae opposita. Eva uamque quasi inimica, Eva quasi vipera, Eva quasi deformis et ignominiosa. Inimica per superbiam quia intus tumuit; vipera per malitiam quam ex Serpente concipiens, laris tentata, facile cessit: ignominiosa per pruritum libidinis qua statim Scaturire cepit, unde et nuda se cognoscens, solio Pudenda contexit. Tu autem amica mea Per hu-

48쪽

militatem, columba mea per caritatem, sermosa mea per castitatem. Τu contra Deum non tumuisti, imo mente humili Altissimo

complacuisti, et ecce amica mea es. Tu Serpenti aurem non prae

buisti , imo inimicitias inter te et Serpentem ego poSui, et e Cecolumba es. Tu nuditatem libidinis non incurristi, imo Spiritus sanctus ) obumbrabit tibi, ct cccc sermosa es. Veni ergo, Maria, vcni, nam Eva ad latebras fugit. Veni et crede Angelo evangeliranti,

nam Eva credidit serpenti susurranti. Veni et Contero caput serpentis , nam Eva ct capite illecta, ct ventre oblectata, ct cauda est obligata serperitis. π637. Quare si de sententia maiorum disertis expressa testim ni is quaeratur, duplox dubet osse ros ponsio. Sicut enim respondendum est, Pleraque omnia ex altero Cantici capite ab iis suisse ad Dei param acCommodata, adeo ut nihil eo in capite occurrat nihilque ad innocentiam, puritatem atque praestantiam spectans habeatur quod non fuerit ad Virginem traductum; ita nullatenus las est inficiari, editos ab iis commentarios tales esse quibus insigniores neque ad tuendam Virginis summam innocentiam, neque ad assercndum immaculatum eiusdem conceptum expeti posse videantur. Sane I. non modo Dei param vocant ὶ columiam, sed cumulatis epithetis illam vocant columiam nise candidior , totam puram, totam San-Ctam, ponitusque venustam. Non modo ΙΙ. illam dicunt lilium, sed adiectis appositis illam dicunt lilium dioinum, caelosis, atque cae SPAnis et inter spinas obortum, quin uel tantillum eae spinis contrah

εὶ Gen. Ill. 15.2ὶ Iaae. I. M. M Nara ius in notis ad Mariale Adami Ah-hatis Perseniae page. 2 5. seqq . Columbae, in quit . appellationem et proprietares Deiparal adaptant tam multi sanetorum patrum ae saerarum doetorum, ut ni hrevitas prohiberet, Iretori avido ae Deiparae euliut ex animo indulgenti longissimum ex iis posset eonsei inventarium. I pendi sunt a. Epiphanius in sermone de laudibus Viminis . ubi Dei param vocat tum m puramr s. sabbas in Menaeis Graec rum die xxiv. Martii, ulti vorat eo umham tin eam p. eritudinis Morruptae: s. Proetus eonstanistinopolitanus Orat. vl. ubi vorat eo umbam simpliarem e s. Augustinus T. X. Serm. XXXV. de sanctis ubi vorat eo umbam Fuia stiir a Ildelphonsus Serm. VI. de Assumptione. ubi meat eo/umbam spiristia saneti EMelitus hierosolymitanus form. l. do laudi hus Virginis. ubi vocat rerem m impolutam: Iohannes eu eus in orationa de eoneept. Deiparae ubi meat eolumbam purissimam r a. Iohannes damase nux in orat. Il. de assumptione ubi vorat eoum Maaera laximam, et in Menaeis Graeeorum die xxii Ianuarii. ubi vorat eo umbam elec am, quae memtem Aahtiit m is inauratis spectuhilem: a. Germa. nus e fiantinopolitanus in Mariati a nobis odito pagg. 102- os . ubi vovit columbam rationalem σι puris-ε - . ob virinum animae eandorem nive ea in diorem, eae rati monso unice dilectam. Drom omnino ad Spiritus ratio a inmatam eι quati di Spirita ransmorma am . quae hominibus erroria Aiemem tam resamae ostendIte s. Althelmus in libro de laude virginit. eap. x xl I. uhi vorat eoiam ni ιatera nyinta restinas et his quadrastenas pelilaea, quae propter pore e purita is priellegItim Monareham mundi, arehangem praenuntiniae, parae ora obum Manis, praeeordiis tripudiantibus felieiter atiscis re meruit: Georgius nImmediensis orati l. de pra sent. Virginis, Mi oeat eoum m irreprehensibilem. quae malitiae auctipem aevi anil, Mua macti me ιιι facia sublimior. .

49쪽

ret. Non modo ΙΙΙ. illam nuncupant rosam, Sed praeterea subdunt rosam esse immarcescibilem, non horrentem minis, sed infinite fragrantem , priscum Detorem evellentem, illumque evellentem eae ipso Annae utero, in quo ceu rosa germinaMit. Ad haec IV. quae sunt Sponsi propria, intactumque illius nitorem praeseserunt, ad Virginem securi transferunt, illamque Celebrant Meluti pomum inter ligna siloarum bene Olens, τcluti Iructum divina renustate dec rum, veluti sorem campi liliumque convallium, et oeluti thesaurum Nitae qui neque soloi deberet in Pul rem, neque posset mortis Minculis contineri. Tandem V. omnia adhibent quae hisce illustrandis conducunt, quaeque Virginem ad Supremum Creatae innocentiae sa-stigium evectam, et ab ipso concePtu iuuoxiam puramque demou- strant. Ipsis enim auctoribus Maria eSt prae sanctis omnibus a m cato liberior: inter iustos haud aliter emicat ac clarum lumen inter siderum igniculos: quemadmodum celsior est angelis, ita illis quoque est purior atque innocentior: Pulcra est uti redipus illius qui ima est pulcritudo: est decus mundi, miraculum inter sinos homianum et nescia in omnibus comparationis e totum in ipsa veritas est, totum puritas, totum simplicitas: non minus ipsa a peccato alienarat, quam luae a tenebris distet: est immaculata, et idcirco immaculata quia in nullo corruptae muliebri comprehenditur sexu, sed muliebris est exsors nequitiae: non est docta Esec mala, nequU mrvia serpenti cuius cuiat contrivit: ima tandem est, qua primum adreniente, hominum natura respiraseis et initia salutis apparuerunt. 638. Merito igitur atque ex fide sententiaque maiorum Auctor tractatus de conceptionc Virginis scripsit: α Si Deus castaneae confert ut inter spinas remota punctione Concipiatur, alatur, formetur,

non potuit haec dare humano quod ipse sibi Parabat templo, in quo

corporaliter habitaret et de quo in unitate suae Porsonae persectus homo fieret; ut licet inter spinas peccatorum conciperetur, ab ipsis tamen spinarum aculeis omnimode exsors redderetur Z Potuit plane

et voluit: si igitur voluit, secit. Et quidem quidquid dignum um-

i4 Inter opp. Ansalmi pag. Mo. eol. I. AME. Noque haec praetoriri silentio debent quibus vetustus avetor libri da eorona heatae virginis Marias, ipsameompellat inquiens eap. xXlll. pag. 4ao. in eoileet PP. oletan. T Tu siquidem es pulera fide. g ei a laese. de ra menta. sorm a sane itare; iam pira ut eolumia et eandida in anima, omni munditia et innoeentia dealbata. quam ei reumstant agira lueritia angelorum et apostolorum. rosae fragrantes

martyrum. violat redolente. ronsessorum, lilia eandida uirginum. Est autem rationalis e deeentia, nam in eo ita et puritas tua oxeedit innoeentiam angelorum. N

50쪽

550 quam de aliquo extra suam personam Voluit, perperam est eum de te, o beatissima seminarum, noluisse: voluit cnim te fieri matrem suam; et quia voluit, secit esse: quasi diceretur, matrem suam te eit ille rerum Dominus, creator et gubernator, rerum inquam omnium non solum intelligibilium sed omnem intellectum transcem dentium Dominus et sactor te Domitiam et imperatricem constituit

caelorum atque terrarum: et sic marium et omnium elementorum,

Cum omnibus quae ita ipsis sunt, Domina et imperatrix exstitisti et exsistis: et ut ita esses, in utero matris tuac a primordiis conceptionis, operante Spiritu Sancto, creabaris. Ita est, bona Domina, et gaudemus ita esse. Numquid ergo, dulcissima Domina, numquid tu tanta sutura, Summi videlicet mater unica, et omnium quae suerunt, sunt vel erunt prudens ac nobilis post Filium tuum imperatrix: numquid in exordio tuo talis esse debuisti, ut omnium quorum te Dominum gerore nut impuritati aut subiectioni potuisset addici Ille assertor purae veritatis, et a Filio tuo iam in caelo praesidente vas electionis Cognominatus, Onanos homines peccasse in Adamo satetur; vera utique scutentia, et cui contradici nefas esse Pronuutio. Sed cum eminentiam grati ac Dci in te considero, sicut te non intra omnia scit super Omnia quae facta sunt, inaestimabili modo contueor: ita te non lege naturae ut alios iu tua conceptione devinctam fuisse opinor; sed singulari et humatio intellectui impenetrabili divinitatis virtute et operatione ab omni peccati adiunctione liberrimam. Solum etenim peccatum fuerat quod homines a parte

Dei dirimebat: et ut illud Filius Dei evacuaret, sicque ad placere

Dei humanum genus revocaret, homo fieri voluit; et talis ut nec in eo aliquatenus concordaret ei unde homo a Deo discordabat: quia ergo ita fieri oportebat, matrem, de qua talis crearetur, mundam esse ab omni peccato decebat. Aliter enim quo pacto illi summae

puritatis caro tanta coniunctione uniretur ut homo assumptus ita

esset in unum, ut quae Dei sunt, indisserentcr hominis essent, et

quae hominis, Deip ,

SEARCH

MENU NAVIGATION