De immaculato Deiparae semper Virginis conceptu Caroli Passaglia commentarius

발행: 1854년

분량: 600페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

501쪽

1002

X. s. Liberaνδε Dominus in nos ab

omnibus malis. et fecit signa maγα αι-que Portenta inter gente .rith. VIII. 15. Mard haeus aurem de palmis et de conspectu regis egrediens fulgebat pestibus regiis, coronam muream ρortans in capite. Omnisque cisitas exulta is argue laetata est. IX. 3. Pr inciarum iudices et duces et procuratores. Omnisque dignitas quae singulis locis ac veribus praeerat. extollebant Iudaeos timore Mardochaei. XI. li. Humiles exaltati sum. et δε-poraverunt inclytos. Esth. XIV. 6. Pereapimus in convectu tuo. et idcirco tradidivi nos in m nus inimicorum nostrorum. Esth. VII. M . Dona mihi animam meam. Pro qua rogo. et Populum meum. pro quo Obsecro. Traditi enim sumus ego

Theodorus mopsuestenus ') ait:. Haec dextera et Populum suum consortavit tempore Persequuti num , et eadem quum inimicos Domini hu1niliasset, ipsum POPulum exaltavit. o Ps. CXVII. I 6. Deaetera D mini Gallavit me. Iisdem verbis utuntur alexandrini, quae paullo inflexa secus in originali textu ') occurrunt: Dertera Domini eaealtata atque exserta et prae omnibus hostium viribus Potens. Scite q) anonymus corderianus: α Exsultantes autem haec clam bunt, nempe hoc opus eMe m nus Dei, et nos ab ipso fuisse glorificat S. .

Ps. CXVII. I 8. Castigans C stigavit me Dominus. Quae sine ulla varietate tam ' alexandrini quam hebraicus textus pariter

reserunt. Ps. CXVII. I7-I8. Non m riar sed vivam. Et morti non tra

didit me. A quibus ne hilum qui-

aὶ Apud Corderium pag. 354. Aἴm ἡ δεξια καὶ ἔαδ νά- της ἐαυτης λαον κατὰ τον των διωγμων κουρὰν , αἴτη δὲ τοὐς ἐχθρους τοῖ κυρίου ταπεινωσασα, αὐέον Θέωσε

502쪽

es m Ius meus, ut conteramur. iugul

mur eι pereamus.

vlli. G10. Obseero. ω Mois epist lis orieres Aman lis erae . insidia oris et hostis Iuda/orum . quibus eos in eurielis regis provinciis perire praeceperat, corria Mnιur. Epistolae quae regis nomine miselebantur. annulo ipsius Ohsignatae sunt. et missae per veredarios. qui per omnes prooineias discurrenus. ueteres litteras noris n liis pramenirent.

XIII. 18. Omnis quoque Israel parimenIe et obseeratione ela ψis ad Dominiam . eo quod ais terra mors impenderet. XV. 1 13. Noli mettiere. non m rieris. rith. IX. 9 28. ueperant Iudaei in solemnem risum cuncen qtiae eo tempore facere coeperant, et quae Mardochaetis litteris faetenda mandauerat. Isti sunt dies. quos ntilia umquam de his obliuior G per singulas generationes etinesne in roto orbe prooinciae ee Mahunt: nee est tilia eisitas in qua dies Phurim. idera. sortium non observentur a Iu eis et ab eorum progenie. quae Lia caeremoniis obligata est. XIII. 1 I. Exaudi deprecationem meam , et propitius esto rorat et itini loltior es conperae me iam nostrum in μυ-

dem dissentiunt ') graeca versi et ' hebraica veritas. Insignis vero est Theodoriti φὶ commentarius:

. Permisit enim ut res tristes me adorirentur, paterne me castigans: molestam vero horum Du-

hem discussit, et a detrimento quod itide manare poterat, me penitus vindicavit. , Quibus itaeontinetur beneficii summa, ut in Mardoehaei lacinus prae alio quin vis persectissime quadret. Ps. CXVII. I7-i inama I. Non moriar sed ΣDiam, et narrato opera Domini. Aperite mihi' pomtas iustitiae, ingressus in eas con- Debor Domino. Haec porta Domini, iusti intrabunt in eam. Con- Debor tibi quoniam exaudisti me, et factus es mihi in salutem. Consentit alexandrina interpreta

ι) Resepiae hehraiei textus ieetinnes. versio nemne omnes logunt pluraliter 'UI: opera. sed triginta rediere hannieottiani. rentum et trederim rosis fiant, plures antiquae editiones et libri praeum habent singulariter ποῦ'In o si Tl Auctore Dathlo. verba Mhralea priΣ- 'PUvertenda non sunt portae iustitiae, sed sorsae sua. etae, hoe est . quae ad loeum Merum Mi mus emiit dueunt. Sie ci p ' Σ non sunt ἐπιιι sed puet reliciori, uls pnae de tota religione dieitur.

503쪽

sEemo ore Tadium. ut pio res laudemus nomen tuum. Domine.

Esth. VIII. 2-l5. Tulitque rex an-ntiliam. quem ab Iman recipi iusseras. N/ralidis Mardoctaeo. Maia saetis ausem de palatio et de conspectu reos egrediens si elat oratibus regiis, Daciarginis uia

delicet et aeriis. coronam viuream portans in capite. et amicitis seriis pallio atque purpureo: omnisque ciuitas e ultapit argu IMtala est.

tio, neque dissidet ' hebraicus

Ps. CXVII. 22. Lapidem )quem reProbaverunt aedificantes, hic factus est in caput anguli. Comcinunt totidem verbis ' alexandrini, sed Symmachus q) reddit, hie factus est summus angularis. Verba textusq) sunt diserta: lapis quem reprobauerunt aediscan

tes, fuit in ovut ') anguli. Quum

autem proprium sit lapidis angularis separata coniungere, hoc hiastorice in Mardochacum cadit, qui Hebraeos gentesque amice conciliavit.

Est h. X. 3. Dixitque Mardochaeus. Ps. CXVII. 23. A Domino a Deo facta sunt rata. factum est istud, et est miratile XI. 12. Quod cum Oidisset Mardo- in oculis nostris. Eodem pacto q)κυριρρο αυρο η πυλη τ υ κυριου , διμοι εἰ λευσοντω ἐν αυτη, ἐξομολογησοριαι σοι , οτι ἐπηκουσάς μου, και ἔγνου μοι εἰς

14 Est anasthrophe, et easus pro eam ut Ioh. hare verba de Iesu Messia explieantur. Hune vero lais XIV. 24. germonem quem audinistis, non est metiar pidem indieari In his verbis. quam populus pompa ut apud virgilium, tirbem quam staιtio, reatra este solemni eiteumierἱt. Quae vereor ut multis probabilia ut apud Plautum. Naucratem quem eonvenire volui, videantur. Κnappius quidem hare non probarit, sodin nans non erat: et ut apud Terentium. euntiestim haud seio an probabiliora sint quae ipsa dedit. Exi- quem dedissi nobis, quas tureas dedi . stimat enim verba po e proprie explicari de lapidi. 23 4 verba ipsa. ωοtiit Dathius, non videm hus prioris templi destrueli, qui ab arehitretis repro-tur disseilia. xl tropire explicantur de persona a prin- hati essent, sed iussu Dei ui lapides angulares adhi-eipibus reprobata. diande vero ad dignitatem eo ma- his i atque hane actitam mutationem populum in historem evecta. At Mictaelis qui Meundum literam hare vectis mirari. At enimvero plerique interpretes con-1nihlligit. miram fingit historiam de lapide in exstru- sentiunt in allegorica veriarum exsplleatione, et v etione templi salomones ab arehitutis reprobato et riant tantum in determinatione subluti. de quo agant.. tamquam inepto reteris, qui vero dein ps iussu Dei aὶ Tum lapis dieitur seri raptit Ostili, quum per prophetam ut lapia angularis sit adhibitus: mitis totius aediseli eommissuram suleit. Videsial. E Fabriret eausam ostendere lora novi testamenti, in quibus a leolog. liebr. pom. 4ii-la.

504쪽

1005MGetis. er surrexisset de strato. cogita ι ΑqDila et ') textus, sed nonnihil quid Deus facere uelis . secus alexandrini.

Esili. VIII. lGs I. Egressique sunt

redarii celeres nuntia perferentes. M MActum regis pependit in Susan. Apud omnes putilos . urbes alque provincias. qum eumque regis iussa peniebant. mira exublatio. eptitie atque conuiuia et fes/tis dies: in tantum ut plures aherius gentis sectae eorum religioni et eaeremoniis tangeren-riar. Grandis enim etineros iudaici nomianis terror in serae.

XVI. 2l-22. mne enim diem. Detis

omnipotens. maeroris ea tactus eis pertis

in gaudium. Unde et Mos inter ceteros δε-

Ps. CXVII. a 4-25-26. Haec dies quam fecit Dominus, exsu temus et laetemur in ea. O Domine saluum me fac, O Domine bene Prosperare. Benedictus qui

venit in nomine Domini, ben diximus υobis ) de domo Domini.

Duo posteriora commata graece sic habent: o Domine salua in nunc, o Domine bene Pr Periare nunc. Vel, o Domine, ObSecro, Sal a , quaras: O Domine prosperare fac, quaeso. Benedictus qui penit in nomine Domini. Benediximus Oos de domo Domini. HaeC autem est

lectio ' textus: hunc diem fecit

Dominus, exsultemus et laetemur

in m. Quaeso ') Domine saloum

i Ex usu linguas verbum M I mns mel mut heie eum I. idem valet ae venire eum aliqua re eaque praeditum et instruetum. Sensus igitur erit. benemerus qui renit nomine, et ouetoritato Domini pollens . ut nos fies et.

IJ Cum domus Domini ait inprimis templum liue verba redeunt: benediximus eodis e templa atque e sedo divinae malos talis. Quod si plaeeat antai 2 haudire pronomen , lita sensua prodiis dii: nos Di de domo Domina . idest Meerdotes sumus. benedirimus totis. ad Nohisius ad partieulam n e aeribit: a Itast alibi, et Initio huius psalmi redditur partieula 34', euius loeo nihil apud Latinos ponitur. Habet autem saepe vim quamdam depreeandi. ut apud Latinos Aem. amabo. ohaereor quod at hoe loeo in dieitona ho-hraea agnoseit a. uteronymus in epistola ad Damasum

de μι mar ubi etiam Illud δη' videtur potius ex aliis interpretibus agnoseere quam ea LXX . quamvis itaeoniungat a ri . . M Doret Elias Levita in Tisti. voeahianmcontraelum ex duahus mei a Na I ui si iurare seseletilos salteum torrentis, quos Iudaei in sesto tabernaeulorum tollunt. ae subinde exelamant Naver n. Suam sententiam prohat ex Targum hia rosolymitano, in quo Esth. ili. 8. legitur, et faesunt

albi IIcta a via ae mox, ei e reum nι eum Η - - , at profreto hae vovi nonnisi salteum aliarumve athorum lasei di exprimuntur. Quare are amatio Matin. Qi. s. 'Ωθ-ν--ibris Λ ρίδ, hune fundet sensum hos salictim ramos praeferimus suo Daridia Puto tamen eontraetam hane vorem fiatius reddi talis

rum fae, vel salutem a re.

505쪽

stos Hes hanc habetote Hem. et celebrate fac quaeso, quaeSO Domine ρω- eam cum omni laetitia. vera, quaeso benedictus qui um

nis in nomine Domini, benedixiamus vos e domo Domini.

Esth. VIll. l6. Iudaeis autem n Glux oriri Mira est, mradium. honor et tria pudium. XI. 11. Luae et res ortus est. et humiles exaltati sunt. et devoraverunt in es Os.

Ps. CXVII. 27. Deus Dona nus, et illinit nobis. Similiter tam ' graece quam hebraice, ita ut

Sensus sit: Deus solus est Dominus, illuxit nobis, atquc nos benigne respiciens depulit tenebras, malisque solutos bonis cumulavit.

Esth. IX. l l 9-2l-23 7-29-31 .X. 31. XVI. 22. Idcirco eumdem diem constituerunt solemnem eptiliarum atque D litiae. Seripsis Daque Mardoesaeus. ut quar amdecimam et quintamdecimam diem mensis Adar pro festis susciperent. et reis periente semper tinno solemni cel rarent honore: quin in ipsis diebus se titii sunt udari de inimisis suis. et Iuritis atque ιristitia in hilaritatem gaudiumque con

versa sunt.

Ps. CXVII. 28. Constituite diem solemnem. Disserunt Graeci, si alexandrinos excipias. Aquila

enim 'ὶ habet, ligate festum inpinguibus: Symmachus q) vertit,

colligate in celebritate condensa usque ad cornua altaris: Anonymus 'ὶ, sacrificate sacrificium :et ) alter Anonymus, coronas et ramos alligate temPD. Hieronymus, frequentate solcmnitatem in frondosis, usque ad cornua altaris. Textus autem videtur ' apte

reddi, ligate ') festum sacriscium

funibus usque ad cornua altaris.

μουσι, , Obumbrantibus, legens tia, orniantibus. . Iὶ coniunetio vecti eum nomin

, quod funes similleat, persuadet illud rito

506쪽

Esth. xl l . t T. Exaudi deprecati

nem meam. ut Misentes Laudemus nomen tuum. Domine. G ne elaudas ora te eanentium.

xlv. 18. Ει numquam laetata risancilla tua . ex quo huc translata sumusque in praesentem diem . nisi in ιe. D mine Deus Abraham. Esth. X. 9-l2. Gens autem mea Israel era. quae clamaois ad Dominum. elsaruum fecit Dominus populum suum: liberavitque nos ab omnibus malis. et feeit signia magna atque portenta inter gentes. Et recordatus est Dominus populi sui. ac misertus est hereditatis suae.

Ps. CXVII. 28. Deus meus ratu, et conflebor tibi, Deus metis es tu, et eaealtato te. Consentiunt

tetigit' Ilesychius scribetis: a Cui porro haec dicit nisi Domino superius declarato p Qui de tribulatione ipsum liberaverat, et inimicos eius humiliaverat: qui lapidem quoque ab aedificantibus reprobatum exaltavit, qui et bene prinsperavit et servavit credentes in ipsum . .

Ps. CXVII. 29-3o. Constebor tibi quoniam Gaudisti me, et factus es mihi in salutem. Confitemini Domino quoniam bonus, qu niam in seculum misericordia eius. E quibus versibus, quos pariter Graeci habent, prior in textu d est, alter iisdcin plane verbis ensertur.

io 55. Quid iam vero ex hac non unius alteriusve, sed partium prorsus omnium comparatione dependet 7 Nimirum dependet Ι. nihil psalmo contineri quod ab historia Mardochaei et Estheris atque a lacinore servati Israelis abludat. Immo II. quaecumque omnia psalmus complectitur, talia essc quae ad historiam Mardochaei et Estheris, liberatique Israelis omnino exacta videantur. Et quidem III. eo studio exacta, ut eaedem res iisdem vel simillimis certe ve bis , phrasibusque significentur. Quae sane sufficere plane debent, sive ut auctor psalmi ad Mardochaei atque Estheris historiam in

σαντι τούς εἰς αυτον πιστ υοντα .aeeipi notioni 10andio nomen autem ari propria I altim ,-ratri Uer fletum sarem. Praeclare

: Hr 2IT LUME apnum in Merifritim festi eatenis, domine lacrisse eritia eum, et insperseritu a D nem eius in eornua altaria.

507쪽

ldos tendisse digitum censeatur, sive ut una eademque tam psalmi quam historiae materies iudicetur. Praescrtim quum ex universa Israelitarum historia tactum omnino nullum depromi queat, cum quo tum singulae Seorsum, tum omnes Coniunctim psalmi partes aptius co spirent. Atque hoc plane essicit institutus modo parallelismus, itemque efficit ducta ab exclusione probatio. io 56. Quotquot enim de psalmi argumento dissertantes, aliud praeter Mardochaei lactum ob oculos habuerunt, in quatinor poti Simum concessisse vis senes novimus: aut enim illud ') ad gesta D, vidis reserunt: aut de EZechia a lethali morbo servato interpretantur: aut ) de aedificato altero templo enarrant: aut j de Simonema cabaeo ethnarca et pontifice renuntiato intelligendum esse tuentur. Atqui harum opini Ouum nulla plane est, de qua non iure merito affirmes, illam sic esse comparatam ut Ι. non tam Cum Summa, quam Cum uno dumtaxat alterove Psalmi commate conveniat : et ut II. ab iis non paucis quae in psalmo excellunt, suaque circumscriptione Commeudantur, Plus mitiusve dissentiat. Profecto non

pauca psalmo insunt quae impediunt, quominus ad Davidem reserantur. α Praeterquam enim quod, scribit enema, munmii lem ') adprobante, nomen Davidis tamquam auctoris in fronte hymnus 9 non gerat, nec ullum praeserat distinguens Davidis κρι- illud quod populus hebraeus in Israelem, domum Aaronis et timentes Io m distinctus v v. 2-3-4. apparet, a temporibus Davidis et aliorum qui ipsum sequuti sunt regum , plane alienum est. Neque Davidi congruit, quod v. Io. Omnes gentes populum et ducem eius invasisse et cinxisse dicuntur. David initio a solis Philistaeis suit petitus, ipse postea vicinas gentes bellis adortus est. N que per ca bella Davides ad tantas angustias suit redactus, quales hic psalmus describit. Denique haud sacile intelligitur quo sensu V. 22. Davides lapis ab aedificatoribus spretus, ct contra Omnium expectationem caput anguli factus recte dici possit; quum in oculis et animis populi semper suerit, et a Saulo et aulicis magis ex metu quam contemtu infestatus, lapis haberetur ad eum usum de-Stinatus et aptus. Rursum non pauca praesert psalmus, quae nequeunt de Ezechia nisi absurde usurpari. Eiusmodi autem, mo-

508쪽

1009nente 'ὶ Dathio, prae ceteris est quod v. 22. edicitur. Ad haee iis Constat Psalmus, quae ad extructum alterum templum nullatenus SPeCtant. α Iu ea namque tempora, scribit Rosenmulierus non quadrat, quod in hoc Carmine princeps celebratur , qui quum Prius a sui populi proceribus contemtui habitus fuisset, nunc ad sum

inam evectus dignitatem sistitur. . Tandem ne subiectum Psalmo argumentum Simon ma Cabaeus putetur, omissa recentiori eiusdem aetate, Prorsus exigunt cum ex iis nonnulla quorum meminimus, tum ipsa ratio iacinoris, quod celebratur. Inclaruit quidem Simon , sed inclaruit armis , profligatis exercitibus , devictis hostibus , relatisque triumphis. Nihil autem horum ad iactum pertinet quod psalmo extollitur, quodque inchoatum precibus , nonnisi Singulari Dei tutela contra principum et aulicorum fraudes expletum fuit ac persectum. Quapropter haec mihi animo succurrit illatio ad fidem iaciendam, ut quidem arbitror, validissima. Non alia psa mi CXVII. censeri materies debet, nisi quam indicia tum negantiatum a irmantia unice demonstrant. Sed utrumque indiciorum W-ntas ita se habet, ut nonnisi in factum liberati Israelis per Esth rem et Mardochaeum apte conueniat. Materies igitur psalmi CXVII. ad factum liberati Israelis per Estherem et Mardochaeum res

renda rat.

ARTICULUS II.

Psalmus CXVII. t laus est: praesignata eo fuit liberatio humani

peneris Per incarnatum Patris Unipnitum: delectus rem Mard haeus quotamquam trao Christus redemptor adumbraretur.

io5 . IJnius Dei est res, eventus ac Personas ita regerentque moderari, ut illis non modo significatio insit immediata et historica, verum etiam Viritalis et mediata, qua sutura innuantur , et ad nobiliorem spectantia oeconomiam in antecessum adum-hrciatur. Quaeri igitur potest, an consilium Dei fuerit statumque decretum, ut materies, eventus, Personae psalini CXVII. praeter significationem immediatam atque historicam, aliam quoque spiritalem mediatamque exhiberent. Huic autem quaestioni occurrendum

509쪽

sic est, ut I. unioersim si metur, psalmum CXVII. eae Dei oidentia atque consilio haberi inpicum oportere: tum vero II. Speciatim a metur, tam Mardochaei personam, quam Israelis tib rationem ab Amani odio statutaque internecione umbras fuisse ac inpos, quibus Christus sal tor et Parta per eum a Satana et a

morte nostri generis redemptis Praemonstrarentur.

io 58. Et de primo quidem capite perspicua sunt Iudaeorum, Christianorum, ipsarumque Scripturarum suffragia. Ut enim ab Iudaeis ordiar, illorum mentem sententiamque aperit Hieronymus, quum aliis quae de voce Osanna dixerat in , subiicit: . Sed quoniam hae minutiae et istiusmodi disputationis arcanum , propter ba bariem linguae pariter ac literarum legenti molestiam tribuunt, ad explanandi compendium venio ut dicam de centesimo decimo se

ptimo psalmo, qui manifeste de Christo prophetat, et in Vnagogis

Iudaeorum creberrime legebatur, unde et populis notior erat, hos

versus ' esse assumtos: quod ille qui repromittcbatur de gcnere David, venerit salvaturus Israel, dicentc David, lapidem quem

reproba Merunt aediscantes, hic factus est in caput anguli. A Domino ' factum est. Hic est mirabilis in oculis nostris. Haec est dies quam fecit Dominus, exultem vi et laetemur in ea. O Domine saloum me fac, O DOmine bene prosperare; benedictus qui Nenit in nomine Domini. Benediaeimus vobis δε domo Domini, Deus Dominus, et illuxit nobis. Unde et evangelistarum ' scriptura Commemorat , phariseos et scribas hac indignatione commotos, quod vi

ta Epist. XX. ad Damasum n. 4. Fgg. 65-66. opp. T. I.

I) Quas Seli minutias, proponit Hieronrmus

n. a. payg. 54-65. aeribens: a in rentesimo desimo septimo psalmo, ubi nos legimus. o Domine aes mme De. o Domine hono prosperarer henetite tia qui vir in nomine Domini, in hebraeo legitur na AdonMi. orion , anna Adonai as Ianna; hamita Ma bas m Adonat. Quod Aquila . Symmaehus . Theodotio et quinta editio, ne quid in Latino muis

ptuaginta ita eongruit . ut ubi e tori posuerunt a M , illi seripserint a. Et quia os anno, quod nos eorru.pla propter ignorantiam dicimus manna, MIesseativa aaIrtim fae . exprimatur, omnium intorpestationaaignatum est. MIendum a quod in Me lore ter diis eatur amna: et primum quidem ae aeeundum iliam Iiteris aeribitur. at A. min, he, raritum vero he,m . he. Symmaehus igitur qui in tentesimo deelmo septimo psalmo eum omnium interpretatione eonsen aerat, ut nohis manifestiorem tribueret intellee um. in rentesimo deeimo quarto psalmo. vht dieitur: o Domine libera animam meam, ita interpretatus est: nhaeres, Domine, lihora animam meam. Dhi autem Septuaginta. ώ. et ille, obseero, transtulerunt. Aquila et erieris editionibus d δή interpretantibus in Ilehra o serihitur annar verum ita ut in prinet. pio habeat atera non o. ra quo animadvertimus. si ex alma feribatur anna, signisseari sospero, sin autem ex he, essa eoniunetionem alte interiretionem quae apud Graema ponitur δή, et est in mori. δή. euius interpretationem latinus aermo non exprimiti s

510쪽

derent populum psalmi prophetiam super Christo intelligere completam , et clamantes parvulos ossenna sim mota, dixisse ei: audis quid isti loquuntur P Et Iesum respondisse eis, numquam legistis,

quia ex ore infantium et lactentium perfecisti laudem p Centesimum decimum septimum psalmum octavi psalmi assertione firmantem. γAccedit 'ὶ Κimchius, qui non modo hanc ipsam sententiam rabbinis omnino plurimis sive priscis sive recentioribus tribuit; sed illam insuper omnino praeserandam tuetur.

io50. Quod vero ad christianos spectat, difficile quidem non est ex iis aliquot ' reperire, qui psalmum nonnisi ad Christum re

tulerint; sed neminem prorsus adsignare licet, qui spiritalem media tamque significationem non eidem subiiciendam esse existimarit. Hanc enim illi subiiciendam existimarunt quotquot ex veteribus enarrandos Psalmos suscepere, Origenes, Eusebius, Chrysostomus, Theodorus m opsumtenus, Hesychius, I heodori tus, Didymus, Heracleota , Augustinus, Cassi Odorius, Beda , aliique sexcenti. Hanc illi subiiciendam existimavit Athanasius in epistola ad Marcellinum, ubi psalmos in classes tribuens ait: . De adventu Salvatoris, et quod Deus quum sit, venturus sit: ita in Psalmo quidem quadragesimo nono dicit, Deus manifeste oeniet, Deus noster, et non silebit: in centcsimo decimo septimo, henedictus qui renit in nomine D

mini. Benediaeimus uobis de domo Domini, Deus Dominus, et i l it nobis . . Hanc illi subiiciendam existimavit Euschius, qui ) in psalmorum hypothesibus de psalmo CXVII. scribit: . Victoria e rum qui in Christo decertant, et prophetia de Christo. . Et ne sim nimius, hanc illi subiiciendam existimavit Hieronymus tum

commentariis h) in Isaiam, in Amos ' , in Zachariam 'ὶ, et 'i in ep,

3ὶ Cuiusmodi sunt Valent Ia et Caietasus quos Lorinus memorat, et quibus addendus est Beel hierius 4 Ex hisee multos habes apud Corderium in exposit. p . Maee. in Ps. CXV l. papa. 142. xeqq. at comm. in s. lib. lx. mp. xxviii. p. 38 . και προφητεIα Xβισro . et lib. XV. My LIV. pag. 636. opp. T. IV. N Comm. in Amos lib. lil. eap. V l. pag. 313. opp. T. VI. Comm inraeh. lib. l. mp. Ill. pag. 801. et lib. lII. eap. XIV. pag. 924. opp. T. Vi. S, Comm. in epist. ad Ephea. lib. I. Eap. II. Pag. 685. opp. T. vli.

SEARCH

MENU NAVIGATION