장음표시 사용
521쪽
universali damnationi obnoxia existimetur: deinde vero singularem ac privum esse Ordinem ad quem Dei para spectat, illumque ordinem OSSE SPonSae, reginae, mediatricis, quae Sponso, regi ac Deo Semper grata, Semperque peccato et satanae insensa utriusque regnum inia cum Filio et per Filium penitus subverterit. CAPUT IV.
Utrum in nono foedere testimonia reperiantur, quibus immaculatus Virginis concePtus rite Masriterque comprobetur: reponitur non Penitus deesse, atque hue ea omnino pertinere quae habentur Luc. f. 28-3o : quid Patres maioresque nostri de Archangeli salutatione ani duerterint: quam signiscandi Potestatem subiicien m eidem esse tradiderint: quoce Pacto cum eiusmodi signiscatione praerogatiua immaculiati conceptus deuinciatur: penitior ipsius testimonii consideratio atque eae ea ductum an mentum quo Praerogati amimmaculiati conceptus inter renitates divinitus ne liatas numerandiam esse cOLligitur.
io a. Engolbortus abbas ad montensis quum de gratiis et Mimtutibus Deiparae sermonem instituit, his omnino verbis exorditur : . Gloriosissimam Virginem Dei genitricem Mariam, quae meruit apud Deum habere cum Deo communem filium, et per consequens regni misericordiae indivisum cum Filio imperium, universalis ecclesia et unaquaeque devota et fidelis anima digno ct iuste ut reginam misericordiae precibus et laudibus invocat et implorat: credens firmiter et sperans fideliter, nihil divinae complacentiae gratius, nihil humanae indigentiae utilius , nihil nostrae insum- cientiae supplendae eis actus posse ad salutem provenire; praesertim quum filius sibi tamquam matri nihil deneget petenti, ot om-
enim fas est ut avertam faciem tuam. . Tum aliquot interiectis δὶ pergit : a Movere solet alios specialiter devotos gloriosae virginis Maria , cur de vita et virtutibus ipsius tam in diebus carnis Domitii nostri Iesu Christi, et conversationis ipsius in hoc mundo, quam etiam post ascensionem eius ad caelos sub tempore praedicationis apostolorum usque ad beatum transitum ipsius Virginis de hoc
Traei. de gratias et virtutibus Deiparae. 23 Il. Beg. II. pNoem. Pag. 5 5. apud Petium in thea. ane ot. at Ibid. in prolog. pag. Nos novisa. T. l. P. I
522쪽
mundo, tam pauca, ut ipsis pro suae devotionis assectu videtur, iuveniantur in evangeliis et actibus ac epistolis apostolorum, aut aliis scripturis authenticis iacientia mentionem de ipsius convcrsatione et vita ac virtutibus, et maxime de ipsius transitu et assumptione in corpore et in anima de hoc mundo, quam tamen ecclesia publice et communiter solemnigat. . Hinc subdit: . Ut igitur ad solutionem pracdictae dubitationis magis congrua via valeat sortassis pcrvcniri , est videndum primo , quae sint illa quae de conversatione et vita ac virtutibus beatae Virginis in evangeliis et epistolis
ac actibus apostolorum inveniuntur eXProssa: Secundo quac videantur omissa: tertio qua caussa vel ratione illa videri possint suisse expressa et ista omissa. Istis enim tribus diligentcr perspectis ci inventis, soluta videtur esse dubitatio praedictae qua stionis . . IO73. Quare ut de eo dicamus quod primum Engcibertus commemorat , nihil nobis prae Archangeli salutatione ') occurrit quod
accuratius expendi aut onarrari diligontius debeat, ut singulares Virginis dotes suo veluti in lumine collocentur. Hoc enim si rite fiat, eo certissime perveniemus quo contendimus, et perspicuitate qua dccci assequemur, ne in novo quidem testamento creata penitus desiderari, quibus cum alia ornamenta tum pracrogativa immaculati conceptus Virgini asserantur. Quum autem difficultatis nonnihil in eo sit ut recta ineatur via, ab hac nos facile expedi mus si de subiecta Archangeli verbis potestate non antea quidquam
Statuerimus, quam Patrum maiorumque sententia nobis innotuerit. Huc enim insigniter faciunt quae habet ' Vincentius lirinensis
scribens : . Hic forsitan requirat aliquis, quum sit perfectus Scripturarum canon, sibique ad omnia satis superque sufficiat, quid opus est ut ei re lesiasticae intelligentiae iungatur auctoritaes' Quia videlicet Scripturam sacram pro ipsa sua altitudine non uno eodemque sensu universi accipiunt; sed eiusdem eloquia aliter atque alia ter alius atque alius interpretatur, ut pene quot homi ncs Sunt, tot illinc sentcntiae erui posse videantur. Atque idcirco multum necesse est propter tantos tam varii erroris anfractus, ut propheticae et apostolicae interpretationis linea secundum ecclesiastici et catholici sensus normam dirigatur. π
523쪽
io 4. Principio itaque dabimus quae maiores nostri ob oc los habenda osse monuerunt, ne in explananda Archangeli salutatione ab co quod verum rectumque est deflectamus. Ea deinde dabimus , quibus tradita ab ipsis explanatio continetur. Tum qua remus quid conscrtum cum illis sit, nihilque deducendo affirmabimus quod ad ipsorum mentem non omnino expressum videntUr. Ipsum denique cxpendemus testimonium , Onanibusque probe collatis efficiemus, immaculatum Virginis conceptum nil eam verit tum classem pertinere, quas sin minus disertis verbis, potestate certe aequipollentibus divina Scriptura ) complectitur.
Ea est e. r maiorum sententia Archangeli salutatio Line. I. 28. quae non vlendidissima tantum, Penum etiam n a, inusitata ne nuspiam alibi occurrens existimari debet: quid sit Promerea consequens, quive hermeneu- tkus canon eae hisce sua monte Uimcluet.
io 5. Disserit origones de Archangeli salutatione, deque illa
his verbis ) suam mentem aperit: α Quia vero ') Angelus novo sc mono Mariam salutavit, quom in omni Scriptura inVenire non P
tui , et de hoc pauca dicenda sunt. Id enim quod ) ait, aue gratia plena quod graece dicitur κεχαρiτωμοὶ, ubi in Scripturis alibi
t gerim , non recordor : sed neque ad virum istiusmodi sermo est, salvo gratia plena. Soli Mariae haec salutiatio servatur. Si enim scisset Maria et ad alium quempiam similem factum esse se in nem , habebat quippe legis scientiam, et erat sanctia, et Prophetarum vaticinia quotidiana meditatione cognoverat, numquam quasi Pcrcgrina cana salutatio terruisset. α His autem duo continctitur,
J Iloe ipsum pluribus ostendere atquo idoneis eonfrinare rationibus iampridem studuerunt Franeiaeus svorra do h. Virgine T. lib. ii. tenet. i. de Imris sacrae Seripturae, quae in sensu litterati immam aram rimin a Martiae eon optionem etaeidunt, Ioh. Baptista Lorana in apolos. pro imm. Marias eon lep . eap. xl l . lolian m g serranus de eoneept.. lib. I l. eap. Ill . Franeiseus Turrianus in opist. ad la hum Amtotum. Iohannos Vieuerius in institui. ad christi theolog. eap. XX. 3 lli . Carolus Iatius de imm. neept. eap. v. et qui omnium prirnus memorandus erat. Iohannes sepoliensis in ahisanientolli. pro imm .eones pilong. quo rem ae ratissimi vereat. IJ in Lucam hom. vi. ex Hieronymi versio. na. pag. sas. mi. i. Α-C. opp. T. Ial.
muratur ν imo, qui nutivi in omni aeriptura re peritur, reci hula soli serrature are gratia plena, Dominus tecum. 4ὶ Lue. l. 23
524쪽
quorum alterum res facti est, alterum ad rei maestantiam dignitatemque resertur. Et tacti quidem res est quod tostatur origenes, salutationem ciusmodi conceptam verbis nuspia in alibi in Scripturis reperiri. Ad rei vero dignitatem praestantiamque spectat quod subdit , tantam esse eiusdem salutationis maiestatem, quae uni Virgini merito tribuatur.
io76. Quod Origeni visum est, suo iudicio probavit atquc
repetiit Ambrosius, qui adductis evangelistae verbis, crat tamen CNitans, qualis esset haec salutatio, continuo addit: . Et ideo Cum Verecundia quia pavebat, cum prudentia quia benedictionis
novam sormulam mirabatur , quae nusquam lecta est, nuSquam ante comperta. Soli Mariae haec salutatio servabatur. Bone cnim
sola gratia plena dicitur , quae sola gratiam quam nulla alia In
Tuerat, conSequuta cSt, ut gratiae replerctur auctorc. a Vides rimoam dici benedictionis formulam, dici inusitatam, nusquam alibi DCtam et nusquam antea compertam 9 Audis nonnisi Virginem fuisse dignam , quae tali salutationis formula honcstaretur pIo77. Ab his autem ne minimum quidem abludit Andreas cretensis, qui relatis ' iisdem evangelistac verbis, illa autem turbata est in sermone, et cogitatae quralis tandem rasci illa salutatio, c
vestigio ρὶ pergit: α Turbata est, inquit, non in rcdulitate aliqua
525쪽
animum pulsante, absit; scit cautione magis ob novitatem acclamationis , tamquam ) visio malum utique Omen videretur. Ac ne
que id ipsum ei accidit atque Lachariae , quum prius in templi
penetralibus incredulus suisset, ubi poena a genitalibus translata organis ad vocalia , elingui silentio sterilitatem pristinam commutavit. Quinimmo velut omni culpa vacans, atque ab omni viri congressione seu Consuetudine libera, et caelestium rerum immotae contemplationi solita desigere animum , incussam a Salutatione turbationem eiusmodi mento suscepit. Par enim erat, decebatque ut velut mcticulosior ac quasi responsionis inops consestim qui dein dubia haereret; tum quo accedente prius ratione , Sermonem dige nens atque iudicans non temere, ut sic dicam, leviusque ac inconsideratius aures loquenti accomodaret. Quamobrem Sapienter admodum annotavit evangelista dicens, illa autem cogitabat; pro mundae mentis velut tribunali cogitationem Probans Rc examinanS , ne inconsulta levitate quod dicebatur arriperet. Qualis, inquiens, esset ista salutatio. Nam verisimile est, quum esset ingenua et Davidis silia, haud suisse ignaram eorum quae Scripturis Sacris continentur : ut suas statim cogitationes ad primae parentis lapsum Converterit, Sccum animo volvetis deceptionis casum ac reliqua hi ius generis veterum historiarum monimentis prodita. Non immerito igitur evangelista cogitabundam scripsit; sed eo posuit ut et sagacitatom quantam haberet, et stabilem firmamque scientiam nihilqueeVagantem ostenderet. Quum enim necdum honesti iudicium ad rationis amussim probasset, haud decebat ut salutationi assensum praeberet. . Nova igitur suit salutatio qua Mariam angelus compellavit , et eo usque nova ut animum non immerito Commoveret.
io 8. Hinc venerabilis Beda ubi 'ὶ Angeli verba commentario exponit, non Ambrosii dumtaxat sententiam iterat; verum etiam 'inde inciso in agens, ne timeas Maria, inuenisti enim gratiam iapud
526쪽
Deum, scribit: a Quam salutatione insolita , utpote quae ei soli servabatur, viderat turbatam, quasi familiarius notam vocans ex nomine , ne timere debeat iubet. . Ubi autem annunciationis sostum summis quibus potest laudibus ) prosequitur, de verbis Amgeli ait: α Quae salutatio quantum humana consuetudine inaudita, tantum est beatae Mariae dignitati congrua . . Et paullo inserius :α Quae postquam more hunianae fragilitatis et visione angelica, et insolita est salutatione turbata, mox idem angelus eam repetito Sermone ne timeat hortatur: quodque maxime timorem pellere Consuevit , quasi bene cognitam ac domesticam proprio eam nomine vocat. s Propria igitur angelica salutationis apposita, quibus illa non minus commendatur quam distinguitur, huc redeunt, ut ipsa sit voceturque insolita, humana consuetudine inaudita et unius Vimonis dignitati inprimis congrua. Hinc vulgatus Hildephonsus cel
angelica illa salutatio conveniens fuit, avo Maria, gratia plena. Ceteris enim electis ex parte gratia datur, huic vero Virgini tota se insudit plenitudo gratiae . . Io79. Quare nil mirum si relatis Lucae ) verbis , Bruno astem sis ὶ mox pergat: α Consideremus personam mittentis, et personam legatione langentis, et personam illam ad quam haec togatio facta est. Si etiam consideremus ipsam legationem, qualis et quanta Sit, et quae consilia, quae secreta, quales et quantas utilitates in se contineat, prosecto intelligemus ex quo mundus iste tactus est, numquam aliam legationem iactam fuisse, quae huic legationi valeat comparari. Numquam talia verba, tam laeta consilia, tam prolanda mysteria huic mundo prius vel postea nuntiata sunt. a
Nil mirum si Innocentius III. de Virgine ρὶ scribat: . Eiusdem est ista Salutatio , are gratia plena, Dominus tecum, benedicta tu in mulieribus. Ave quia per te mutabitur nomen Evae: illa suit plena peccato , sed tu plena gratia : illa recessit a Deo, sed Dominus tecum : illa fuit maledicta in mulieribus, sed tu benedicta in mulieribus : per illam mors intravit in orbem, sed per te vita rediit ad orbem. . Et nil mirum si ') Laurentius Iustiniani maiorum d
527쪽
c trina imbutus sentcntiisque cruditus scripserit: . Merito igitur Angelus ad Virginem mittitur, ut novam gratiam novi Partus nova salutatione dissereret. Visitationis cnim aderat tempus in quo liboraretur reus, Sapientia corporaretur, deleretur culpa atque ea testis Ierusalem reaedificarentur macilia. Quamobrem laetus para-
nymphus cs ctus pro officio, cxhilaratus pro gratia, pro obsequio cxpeditus , insolito fulgorc vcstitus, in humana effigie d conditnd Virginem. Didicit sane cx praesagio quanta qualisque crat, ad quam dirigebatur salutandam. Aue, inquit, gratia plena, Dominus
tecum. Tecum in monte, tecum in ventre, tecum in thalamo, tecum in praesidio. Ccterum hoc non habes abs te sed ab illo qui fecit te , ut nasceretur Qx te, Pasccretur a te, permaneret in te, atquc gratia sua secundaret te. Replcvit enim te ut sicret in te, Possetque voraciter dico quod longo niate Sapientis oro ) vaticinatum suorat dc tu : et qui creaoit me, requieoit in tabernaculo meo. Magna prosccto Mariae gratia exuberans atque completa, quae
caclis dedit gloriam , terris luc genuit Deum , gaudium praestitit angelis, Seculoque pacem resudit. Fide docuit gentes, vitiis finomina posuit, humanae vitae instituit ordinem atque spiritalem edidit moribus disciplinam. Quomodo non est Maria iuxta Gabriciis oraculum plena gratia, quac cssecta ost mater Dei, paradisi scala, caeli
ianua , intcrvcntrix mundi, da monum fuga, Peccatorum Spos, Dei et hominum vorissima modiatrix p Ipsius gratiae plenitudinem cac-lestis nuntius perscnsit, cognovit, manifestavit et dixit: avo gratia plena. Salutat illam tamquam sibi dominam honoreque dignissimam ac a Deo singulariter cloctam. Nec aliunde quam a salutiatione do-buit inchoari, quando per hanc novae salutationis gratiam Salvatoris mundi praenunciabatur adventu S. v Io8o. Huc igitur summa illorum pertinet quae maiores uOStride angelica salutatione litteris consignarunt: quod ea suerit novus sermo, noua acclamatio, noua formula benedictionis, salutatio ins lita, salutatio peregrina, hianiana consuetudine inaudita, nusquam lecta, nusquam antea comporta, soli Virgini reservata atque eiusdem dignitati unice congrua. Iamvero novis sermonibus, noViS acclamationibus, novisque benedictionis formulis nota significantur: salutatione insolita, salutatione peregrina et humana consuetudine tua
528쪽
1029 lita non alia quam insolita, peregrina et supra humanam erecta consuetudinem referuntur: Salutatione nusquam lecta et nusquam antea comperta id ostenditur quod eximium sit ac prorsus singultire e denique salutatione soli Virgini reservata atque eiusdem dignitati unice congrua contineri nihil potest quod commune sit quodque unius Virginis privum existimari non debeat. Quum igitur ex maiorum doctrina tales sint notae quac angelicam salutationem ') distinguunt, ct tales sint characteres qui illam exornant; non perspicue minusquam necessario consequitur nova erac quae per ipsam signi cantur, esse insolita, Peregrina, supra humanam consuetudinem e-cta, eaeimia, Planc singulama, cum aliis non communia atque unius
Virginis Pris .io8i. E quibus is dimanat hermeneuticus canon, qui in ex
plananda angelica salutatione custodiri sanctissime debet, ne secus a germana eiusdem potestate quam longissime aberretur. Canon vero est huiusmodi: nullam angelicae salutationis recipi interpretationem posse, quiae non alios quam communes Mulgaresque Scusin eidem subiiciat; tum eam Micissim probari interρretationem oportere, cuius om nom, pere ina, insolita, supra humranam consuetudinem coecta, Gimia, singularia , cum aliis non communia atque unius Virginis priva scite collirantur. Huius autem canonis si ratio exquiratur, ea sufficere in praesentia dcbet quam maiores nostri luculentissimam praebent, quum repetitis plus semel epith tis angelicam salutationem insigniunt, deque ca testantur quod I
li annes Geometra brevissime complexus cst scribens: salsie prima, salve soles, eiusmodi ave tibi primus caelestis Mercitus tremor attulit.
) m qua salutatione e re tuerit memoria r putasse quae Bruna astensia l. e. geribit: a Audiamus modo quid Gabesol arehanaolus dixerit. quas verba quam legationem. et ut ita dixerim, quaa novellas virgini nostras do ea/lis altulerit Fidiata I gasus iste, uerax lve a quo mittitur. Qui hane legationem veram esM non erediderit. sit anathema. .
529쪽
De habitu oppositionis ea inter quae de Ga tertio Geneseos capite, qtia que de Maris priore Lucae capite referuntur: luculenta maiorum testimonia quae t et ipsum oppositionis habitum uniuersim, vel nominatim multiplices etasdem respectus Oculis subiiciunt et quo haec Omnia vectent, quo e nexu eum immaculato Vironis conceρtia depinciantur.
io 82. Satis superque novimus maioribus nostris solemne inprimis suisse duplici eaque diversa prorsus ratione primam virginem Cum secunda, atque Evam cum Maria comparare. Sicut enim
cum Eva adhuc innoxia eo habitu Mariam contulerunt, qui similia ludinis halitus nuncupari solet; ita cuIn Eva peccato iam insecta et propemodum denorata numquam alium admiserunt habitum, nisi qui plenissima dissimilitudine contineretur. Cuius cogitandi Semtiendique rationis apud maiores nostros vulgatissimae praeclarum cx iis argumentum habetur, quibus ipsi vel angelicum cum Maria colloquium iustis commentariis interpretantur, vel ad illud utcumque dissercndo loquendoque respi Ciunt. io 83. Atque ) Euthymius sane gigabenus descripta Gabrielis salutatione, a re gratia plena, Dominus tecum, subdit: α Gaudium hoc Evae solvit maledictionem. Illa siquidem iussa est habere mo rorem , nam id proprie significat λἰ i vocabulum, quod Genescos tertio capite in aerumnas ct dolorem vertitur) haec autem gaudium quod moerori contrarium est. Gaude, inquit, utpote inter Omnes virgines in Dei matrem clecta. Gratiosam vero nominavit illam, tamquam vidclicet gratia supernaturali dignum. Domistis tectim, hoc est, Deus in te est . . Eiusdsem mentis est ) Theophylactus inquiens: . Quia autem Evae dictum erat a Domino, ut in tristitiis pariat filios, solvit tristitiam illam in gaudium, quod angelus Vir-
1 Pre m. in evang. Lurae pag. 227. edit. Paris. MDLX.
530쪽
gini asserens dicit: gaude gratia plena. Et quia maledicta fuit Eva, haec dicitur benedicta . . Praeiverat auctor Commentariorum in Lucam qui Tito Bostrorum opiscopo inscribi solent, et in quibus legimus : . Quandoquidem Dcus ad Evam dixerat, in dolore paries Alios; propterea angelus gaudium per quod dolor olim decretus
solvatur, Virgini denuntiat : ave, inquiQns, gratia Plena . . Neque aliter ) in catena cord criana graecoruin patrum in Lucam , ubi haec totidem verbis occurrunt: α Contrarius primae ad mulierem voci nunc ad Virginem sermo profertur. Illa Propter Peccatum ad dolores partus Condemnata est, ex hac vero gaudio dolor abigitur. In illa dolores partum praecesserunt, huic vero lactitia partui obstetricatur: et angelus Virgini gaudium annuntiat, o diverso ut illi dolorem, quoniam sexus semineus in doloribus versabatur, et hanc primam acceperat exsecrationem. In doloribus ') enim , inquit, paries sitos. Peregrina salutatio Virgini desertur quae nulli bi in Scriptura reperitur, huic autem Soli asservatur: ave gratis plena, Dominias tecum. ACccdunt Procopius gagaeus et Photius constantinopolitanus, e quibus ille 'in memorata Evae culpa subdit: . Propter quatit mulier addicta cst tristiti ac, et dolori et servituti, donee Christus insita benignitate ex muliere natus maledictum sustulit. Et quoniam )peccatis impedita nota poterat in culpatum parere, angelus Praecurrens tristitiam gaudio abolevit ita sermonem auspicatus, are; et caussam gaudii illico subiecit, Dominus Iecum. Maria namque imago Evae suit: utraque siquidem virgo; at Eva in virginitate existens peccavit, proindeque tristitiam et dolores a serpcuic traxit,
eulpae Oxsors demonstraturi virgo enim et potuit et dobuit .., inritialiam parere. Id autem minimε potuisset ἡπαν ἀ εύσω. si quando fuisset ori-giualis uan gressionis rea.