장음표시 사용
291쪽
Resp. neg. mai. dca. arg.& dist. rationem eius, Non dicunt habitudinem formae, seu partis compo ei,& inhaerentis, dc romponentis , conc. formae communicantis,&qualificantis essentiam, neg. ant. Hanc enim habitudinem dicunt,cum enuntiantur concreti ve,& eam amittunt m abstracto ; tunc enim important solum suam quidditatem in se absoluth spin
tam, inquit Doctor. O . . . Inst. 1. Haec habitudo formae communicantis in
concreto consistit in simplicr identitate reali, &solum differt ab abstracto in modo loquendi , ergo a
Parte rei retinent eandem habitudinem in abstracto, di in concreto, ergo eodem modo piaedicantur utI hiquem
Rein. neg. ant. Nam in abstra lentia nullam habitudinem importat ad essentiam, vel bonitatem a sed in concreto, ciun dicis: Deus es sapiens, signia sicas lapsentiam communicare suum esse Wilati adi illam Qualificate. Nam, inquit Doctor, tria runt
munera formae significatae in concreto. est insor mare subiectum; a. constituere cum illo compositum, ut PMR;& s. facere illud tale per sui communicati nem. Duo prima repugnant divinae simpli citati, de actualitati a I. vero non, sed illud habent, & habere significantur, cum Praedicantur de essentia , vel de se
Inst. a Ista communicatio attributorum lignincata
in concreto venit ab identitate realis ergo nihil amplius denotat praeter illam identitatem, ergo eadem portatur in abstracto. Res neg. ant. Nam abstrae tam, ut tale,& redupt, eative potius excludit illam habitudinem communiacationis 3 & ideo inon potest unum attributum sic Pressum praedicari de alio, nisi identich . Abβra ctum enum ultima abstractLne concipitur, ut quidd υβ , abfiue habitudine ad quodcumque , quia me Wa ροορrram rationem quidditatis , inquit Doctor cit.
LM ideo in creatis , ubi abstracta non identificantur Per infinitatem, nulla talis praedicatio est vera,quia nulla est identitas. Obiic. a. con. t. p. In Deo haec praedicatio est is sermaliter: Intellectrus est violantas e sed ibi hae attriabula
292쪽
buta pistahantur in concreto, ergo attributa non praedicantur de se In concreto.. Resp. neg. min. Nam intellestiis ,& voluntas suntve abstracta a eo retis volens, , inreuirens; ideo non praedicantur de se, nec de essentia, nisi identice , Ex Scoto .s J . - objic. I. ex script. & Patribus . Attributa praediis eantur de Deo in abstracto, ergo dec. Prob. anti ex loco eit. Pauli de Christo, qui factus ese nobis sapie .
diei urjusta, quia habet justi iam, sed quia existit 1-Ditia . q. t S. Amiastinus: f3J quaei. sitia es t ab ,
nitas. . . . sua ipse est sapientias quia non es, aliud sapiemia eius, aliud essentia, εα. ergo ex Scriptura, di PP. attributa de se, & de essentia dicuntur in abstra . .eis. Resp. dist. ant. 8c cons prob. In abstram, ideratis, c. mrma liter , neg. cons. Locus Apostoli intellita aettur, quod Christus nobis tactus est sapientia eauin laliter, de justitia meritoriε. Anselmus, Auεustinus, di alii similiter loquentes intelliguntur in sensu identico, non Armati . . obiic. . Persona in Divinis includῖt se aliter De eatem: sed proprietas personalis est Persona,ergo Peris . sonalitas includit sermaliter Deitatem. Resp. I.retorquendo argum. Persona includit perissonalitatem sermaliter: sed per te Deitas est persona. .
ergo Deitas ineludit formaliter personalitatem, quod
Respa.dis .min. Personallias est persona identia, .
eo . si aliter, g. min. Nam persona, praeter peia se litatem importat essentiam dextra cuius conce- .ptiim sermalem est personalitas ; plus ergo dicit peiis , quam personalitas. Inst. Concretum in Deo non plus disit, quam abia tractum, ergo eodem modo attributa Dei praedica tur in abstia , 5c inconcreto. Prob. anti ex Patribus, qui dicunt, quod in Deo idem est esse aliquid, de habete illud , ergo idem significatur per abstractum , di per eoncretum ι nam abstractum est esse,& concro. etum est habere.
293쪽
Resp. neg. ant. nam etiam in Deo concretum impor.
tat quasi formam cum habitudine ad quasi subjectum. v. g. sapiens importat sapientiam cum habitudine agsuppositum habens illam. Abstractum vero importat solam sapientiam absoluth, di in se velut subsiste tem, salva identitate reali in Deo. Aliae obiectiones coincidunt cum his , quae attulimus in praecedenti contra distinctionem forma-Αdverte autem,'ubd praescindentes tam formaliter, quam obiective sere omnes censent nobiscum , quoὸ eiantia, & attributa in abstracto non se includunt, sed excludunt saltem formaliter per intellectum , seu a atione ratiocinante, di ita non possunt de se invicem praedicari, nisi per identitatem realem , & eodem mmdo probant hanc exclusionem, quo nos distinctionem nostram formalem. Concl. 2. Attributa in congera, O formaliter non praedicantur de essentia , nisi in secundo modo per
D. Prob. I. ex Molo. sIJ-attributa respestu essentiae habent quasi rationem passionum , edi per idem ιMem transeunx in essentiam s O quantum ad stabilitarem , sciuntur per essentis raιionem ae si essent reali ιὸν inrita ab essen rias Sed quasi passiones , seu Dio. prietates non Praedicantur de natura nisi in a. modo Per se; ergo nec attributa de Deitate.
Prob. ab eXSS. Patribus citatis pro distinctione foris mali a quia dicunt, ea non esse essentiam, sed de Uienis ria; non naturam, sed circa naturam dc Damasc nus, & Tlieophilactus. Et quod nomen Spiritus signia Iscare 'idetur substantiam Dei, seu esse praedicatum quid ditativum , & dici in primo modo per se) caetera mero, ut aeternus, immortalis, iustus, bonus, Jcc. h. ins substantiae qualitatess ergo ex Patribus attributa non praedicantur de Deo in quid , & Velut praedicata essentialia; sed in quale di velut proprietates, scit, i cet in z. modo per se. Prob. 3. Nihil praedicitur in i . modo per se , nisi vel essentia, ut definitio de definitos vel pars ementiae , ut rationale de homine s sed attributa abs
294쪽
tuta, & relativa non sunt sol maliter , nec dicuntur. de Deo, neque ut es latia, neque ut partes essenti: e t ius; ergo non Praedicantur per se in i . modo, sed in , a. scilicet ut quasi proprietates realiter ident in
Obiic. ex Patribus , attributa praedicantur concin
s te in quid , S ut ipsa essentia ; ergo in I. modo per se. Prob. ant. ex Ansel id cum justus Deus dicitur, non qualis, sed quid sit, ostenditur: in sta, emadmos dum unum es quid e lentialiter de summa substantiai dicitur , ita ipsa uno modo, una consideratione es qui quid essenςiaiater , di Aug. G Deus ipse sua sapientia est ; quia non est aliud sapientia eius, aliud effetitia , cui hoc est esse, quod Iapientem esse; ergo attributa praedicantur in quid de Deo; & in i . modo 'er se.
Rela. n. ant. & cons. prob. quia isti, & alii Patre ssic loquuntur praecise , ut salvent summam simplicitateiri Dei , quae consistit in summa identitaterninium, quae de illo dicuntur . Anselmus negat iuuiis tiam dici in quale accidentaliter, ut fit in nomine ;sed in quid, scilicet in comparatione creatur' rum,qu:-bus illae virtutes sunt contingentes : nam in Deo o-l mnia sunt persecte unum , tam inter se, quam in eia sentia. Eodem sensu Augustinus dicit, quod Deus: in sua sapienxia, scilicet per identitatem , quia in eo: non est aliud abessentia. Nam vox aliud non ad-l mittitur ne inter personas quidem divinas, lichi re 'liter distinctas. Debenti igitur haec loca Patrum conciliari cum illis, quibus asserunt , attributa Prtadica .ri in quale.
De ordine, O aequalitate Attributorum i Θ, qualis sit ordo pris sis , O dignitatis in Divinis. Solet quaeri a Theologis, an attributa tam abs luta, quam relativa sint inter se aequalia , & an seque immediate sint in Deo i & qualis prioritas
ibi admitti possit 3 quod valde necestarium est
295쪽
sciri ob plures difficultates , quae occurrunt In hoc tractatu , & de Trinitare. . ordo est plurium dispoGA seeundum prius , et post eius ἰ sive, ut ex Augustino definit Scotus γ si J ὶ -
rum parium , dispariumque unisuique sua loea tria buens dispositis eongruae. Et dicitur fecundum seriem, Vel secundum proportionem. I. est eorum , quae in aliqua serie tractum aliquem graduum habente posita sunt: nam Series importat aliquam prioritatem , sic Posterisclitatem in sitis gradibus, ut feries durationis, originis, connexAmsinc dignitatis; in in enim alia aliis sunt priora, & posteriora. Σ.est eorum, quae cum alia qua proponione parti um suarum disimsita sunt; nam ex his constat harmonia, puleisitudo , eo onantia ,
Prioritatis, & posterioritatis species descripsimus in Logica; hiae autem praecipua difficultas est de pri
ritate , & posterioritate naturae , oririnis , & perfectionis ; nam certum est I. quod in virus non da tur Prioritas, nec posterioritas duratwnis, quia ibi
omnia sunt aeterna. Nee a. generationsi, quia non est
ibi processus ab persecto ad persectum , iuxta i Iud di V e generatione sum posteriora , illa Deeie est
substantia sunt lora . Nec s. caWalitaris , quia ibition est umbra dependentiae,qualis est inter causam lectu tum 1 de describitur a Scoto saJeoexiremia tinimi ad aliud in alteritare naturae . Nec ibi est alter fas naturae. essentialia omnentiae. Quia ibi nee
est exceden uale est omne prius prioritate eminentiae, nec excesum, quale est tale posterius a in Deo enim omnia sunt infinita, ut estentia, & attributa svel saltem non simia, ut relationes.. Restat ergo di ficultas de prioritate naturae, di originis, di perfecti nis, pro quo Suppono, quod Arisas naturae dicitur multiplicia ter . syJ L. quando unum pendet ab alio secundum mensuram persectionalem, qua Posterius mensuratur
secundum perseetionem abeo , quod est prius , de istud est semper perfectius , α quarido aliqua duo se habent ut producens, di productum per verameausalitatem inter duas naturas numero distinctas,
296쪽
&Ideo per veram dependentiam Produm apria .
cente . quando posterius natura in nullo genere' pendet a priori, scilicet, nec ut causatum a causatis , nec ut mensuratum a mensurante , sed pure dicitur posterius matura , quia necessariis supp*nit prius e& ideo dieitur etiam prioritas mesumsitionis r sic voluntas supponit intellectum in anima, & est postpriori Ilo; de prioritas intellemis nullam in eo dieit
praecellentiam: imis saepe posterius praecellit prius, ut voluntas intellectum . 4. quando unum est quasi producens, & originans, &. aliud ut quasi pro m,& originatum , seu emanans: sed vel ampo sunt infinita, ut essentia,& attributa absoluta; vel saltem unum est infinitum ,& aliud est huic identifi-
tum , ut relationes in essentia Dei, &. hic ordo
nullam dicit imperfectionem in posteriori , n
inter Gordinata. s. denique quando unum producitur realiser ab alio, sic tamen, ut productum nota
recipiat distinctam realiter naturam . sed solam per sonalitatem, idemue sit prorsus idem in naturasci caeteris per distionibus absoIutis cum producente , . di haec etiam prioritas , 5e posterioritas nullam diacit inaequalitatem inter prius, de posterius ; & dicitur prioritas purae originis , quia nihil aliud im- Portat, quam processionem posterioris a priori, sine dependentia , vel distinctione naturae , vel pers
tamen est disserentia Inter ordinem naturae, de originis , quod iste sit inter entitates realiter distinctas, ut lunt Personae divinae ; ille veto potest esse inter realiter identificatas, ut sunt intellectus, ocvoluntas in anima 3 & ordo ortynis est tantum, inter quorum prius est realiter producens , & post rius est realiter productum s ordo veris nisurae est inter ea , quae non sic se habent, sed ira ut unum Praesupponatur alteri , aut ab oo fluat per simpliacem emanavonem , sicut profrietates emanant abessentia. Convenium autem in hoc, quod uinque
possit esse sine ulla distinctione durationis aut successionis quoad existentiam ; sed partes. utriusque ordinis possunt in eodem indivisibili instanti exist se, Pater, &Filius in Deo, dc ut humanitas, de risibilitas in homine. Oido naturae aliquando in M
297쪽
' ConcI. Attributa, O egentia dium nee sese laeti . dum formaliter; me de se praedicantur in abstracio, ninsidentire; bene vero in concreto i scilicet tune praedmean stir formaliter. incommunis quoad I par. etiam
apud eos, qui non admittunt ibi distinctiunem no
Prob. I. ex Scoto, Id qui respondens ad auctorita
rem Augustini dicentis, quod Iustitia est bonitas:
Doeet, quod in creatis nulla praedicatio est 'era in atystram per identitatem, quae non sit formaliter. In m- minis autem es vera praedicatis per identitatem ma structo, O tamen non est formalis. Ratio hu1us disti . rentiae est ista, κν puto s quia concipiendo absraquiuisima abstractione , concipitur qui iras absque habμtudine ad quodcumque, tuodes eatra propriam rati nem quidditatis eius. Sic rgitur concipiendo extremas propositioni siqua unum absti actum praedicat ur de lio, ut si dicas, iustitia est bonitas 3 nuua erit veνι- ras uniendo ea, nisiρmcise quidduas unius extremι νι eadem quidditati atremisi extremi. sad me autem non contimui in erearis ... oppositum est in Deo, qma a ahendo sapientiam a quocumque , quod G extra r sisnom sapiensiae , O boni xam fmrtiter . . .
dem doeet S. Thomas IJ dicens quod Paterisitar habeaaliquid, is quo non unitur cum H entia, scilices ratisis paternitatis, ruα est Hia arasione essentia . Periationes illas intelligit desinitiones . . Prob. a. ex Scripti in qua videmus haec praedicari ae Deo tum in concreto, tum in abracto . Ut clari
Christus d cit; uJ Evom via,veritas vita. Et D. Paulus de Christo ; quod factus est nobis sapientia a Deo, Iustitia, dile. Et alibi similia leguntur in utroque Testamento, sed in diverso sensu iuxta com
298쪽
Inquit Bernard. si J novis, ut veritas; sedet ut a quitas, dominatur ut majestas; &c. Et Samstus Augustinus cit. attributa vocat qualitates, quas disti guit a substantia; & illa praedicat de Deo in concreto quidem, sed declarat illa esse quasi extra MIentiam; nomen vero Spiritus esse praedicatum illi essentiale. Si dieam aeternus , immo talis , justus , bonus, beatus , Spiritus , horum omnium novissimum , quod ρ sui, videtursio care substantiam; caetera vero hujus substantiae qualitura. Et S. Dionys. Γ2J Deum, d cit, non tam bonum, pulchrum ,sapientem , quam b innitatem, pulchritudinem, O Dpientiam a Miliceti, dentice , non se aliter . . . Prob. . quoad i. par. sapientia , bonitas, iustitia, dcc. sunt persectiones simpliciter simplices; ergo in Deo sunt formaliter secundum proprias suas rati nes formales actuales: sed secundum propriam cuiuiaque rationem non sese includunt; erso nec in abstracto de se invicem praedicantur formaliter, prob. subcsapientia non includitur sormaliter in conceptu boniatatis , neq ue ut definitio , neque ut para eius; sed sunt seorsim desinibiles,ut patebit ex dennitionibus sing lorum s ergo dcc. Prob. s. De relationibus,& essentia; nam praed cata omnia ennii alia sunt communia tribus pers nis; rersonalia vero, seu relativa unius Personae non sunt deessentia aliarum, nec de illis praedicantur, ut
docent SS. PP. & Theologi. Sed hoc esset Hlsum, si sese mutuo includerent ; ergo essentia, & relationes divinae non sese includunt formaliter, prob. min. si se ineluderent, tam verὸ dioerem , essenxia est ρα- semitas, & paternitas est siliatis, de vicissim ; quam veth dico, pater est Deus, aut Deus est pater, quia, tam vere filiatio inesset paternetati, quam isse Deus oc habens paternitatem, aut Paternitas est in Deo . Sed cons. est salsum; ergo tam vere dicerem pa termistas est filiatio, dic. Confit. ex Concit. Lateran. Γs i docente Auod pater communicat filio totam suam euentiam, di substa Κ a tiam, siJ s.co d. e. s. adde Div. nom. e er c. Damnamm de SS. Trin.
299쪽
tiam , praeter esse Patrem ι ergo Vel paternitas , quae non communicatur filio, est extra conceptum rmalem essentiae 3 vel Pater non communicat totam essentiam filio, ut docet Conci lium illud. a. quia sic quaelibet persona esset tota Trinitas, quia includeret alias duas . 3. quia generatio activa tam esset in - Filio,&Spiritu S. quam in Patres &. 4. tam Patemnitas esset de quidditate a. & 3. personae, qliam primae . Et ita est de filiatione , &c. s. tam essentia diceretur relative. quaen ad se, seu absolute: qui'
tam λrmaliter relationeS, V. g. Paternitatem , Iiationem contineret, quam ullam qualitatem absolutam 3 quod est contra definitionem Conc lii Toletani XI. & denique cum tota Deitas sit in Patre , ita & filiatio, &spiratio passiva inesset eidem propter ellentiam , in qua includerentur λrmaliter. Sed liaec omnia falsa sunt in Fide, & confundunt omnia in Trinitate 3 ergo essentia Divina, dc relationes non sese includunt mim aliter, nec de se praedicantur in a Prob. 6. de attributis abis utas; I. quia si sese in-Vicem includerent, tam nomen sapientiae significaret
essentiam, quam nomen Deitatis. a. unum attrib
tum non Ἀγsset cognosci sine alio magis, quam ra-.tionale sine homine, dc Vicissim. 3. Tam vere dic rem Deus vult per intellectum , quam dico, vult pe. moltintatem & ε contra, inrelligit per voluntatem tquia intellectus esset formaliter Voluntas, & voluntas intellectus . 4. Bonitas V. g. est concepti bilis , de
definibilis secundum totam suam quid ditatem sine immensitate , & ista sine illa ; ergo non se includunt fbrmal ter. s. quia sapientia in genere , M prout abstrahit a divina , di humana,non includit bonitatem , aut iustitiam; ergo neque in specie, & ut existens i n Deo, quia hic non amittit suam quidditatem ; licet ibi sit cum nobiliori disserentia, di cum i
finitate. Ita est de aliis . a Prob. a. p. de praedicatione in abstracto. i. praedicatio nequit esse Vera nisi vel propter identitatem realem extremorum a Vel Propter inclusionem unius in alio a vel propter adhaesionem , seu existent amunius in allo; Sed essentia , & attributa in abstracto non se se includunt, ut probatum est: nec conside
300쪽
rantur, ut adhaerentia, Vel inexistentia ; sed imitus ut abstracta , &quasi separata, & per se quasi seorsim
existentia ; ergo non possunt praedicari de se invicem nisi identice, mai. pater ex Logica . Prob. min. quia abstractum ut tale consideratur in se absolute,& ut in sesubsistens extra quodcumque subjectum , vel sus Positum e concretum Vero consideratur , ut adiacens, aut in existens alteri: ergo Sc. Prob. 3. D. de praedicatione in concreto . Quia istae propositiones sunt verae, & sermales : Deus est sapiens , iustus , bonus , dic. Pater est Deus , est sapiens , immensus , Oc. Sicut ista , rationale est homo , vel homo est risibilis, &c. ergo attributa , &essentia in concreto praedicantur formaliter de se invicem. Prob. ant. Ut praedicatio sit vera formaliter, non requiritur aliua, nisi quod praedicatum mgnificetur contineri in subjecto, aut illud respicere; sed attributa enuntiata concretive deessentia, aut de se invicem, important talem relationem, aut inexiastentiam; ergo&c.. Imo aliqua praedicantur adtestiue , di in concreto, de aliis in abstracto; nam recte dicis, omniρotens est aeternus; quia sic omnipotens supponit pro lupposito divino, cui omnipotentia inest, & in quo coniungitur eum aeternitate; sed etiam recte dicis, Omnipotentia
est aetereat Sesapientia est bona ; Sejustitia est infinita. 5cc. Quia tales qualitates, S modi uniuntur, &afficiunt alia attributa , de quibus praedicantur quasi adjective; suntque velut transcendentia res re ali rum , ut aetemitas, infinitas , unitas, bonitas, ideo quasi per alia divagantur. Objic. I. Attributa omnia retinent eamdem habiti dinem ad essentiam, & inter se, in abstracto, &in concreto; sed in concreto sic se includunt, ut possint de se invicem praedicari Q aliter ; ergo etiam in abstracto se includunt, &de se praedicantur serm liter . Prob. maj. In concreto non aliam dicunt habitudinem ad essentiam , vel inter se, nisi identitatis; non enim dicunt habitudinem formae ad subiectum inserinationis, vel inhaesionis ; quia id repugnaret infinitati, di simplicitati s sed in abstracto retinent habitudinem identitatis s ergo &eandem, quam