장음표시 사용
301쪽
Resp. neg. mai. & a. arg. & dist. rationem eius. Non dicunt habitudinem sormae, leu partis compotisti,& inhaerentis, S componemis , conc. formae municantis,& qualificantis essentiam, neg. ant. Hanc enim habitudinem dicunt,cum enuntiantur concreti'. ve,& eam amittunt in abstracto 3 tunc enim im setant solum suam quidditatem in se absolute speci tam, inquit Doctor. IJ . . . Inst. 1. Haec habitudo formae communicantis in concreto consistit in simplici identitate reali, &lo- Ium differt ab abstracto in modo loquendi , ergo a Parte rei retinent eandem habitudinem in abstracto, di in concreto, ergo eodem modo piaedicantur uix
'Res neg. ani. Nam in abstracto sapientia nullam
habitudinem importat ad essentiam, vel bonit 'em tsed in concreto, clim dicis r Deus es sapiens , Iigm sicas lapsentiam communicare suum esse Witatisci illam qualificate. Nam nquit Doctor, tria runt
munera formae significatae in concreto . M eit inlOr- mare subiectum; a. constituere cum illo compositum, ut PM1;& 3. facere illud tale per sui communicati Tnem Duo prima repugnant di Vinae simplicitati, ocactualitati ; I. vero non, sed illud habent, & habere significantur,cum Praedicantur de essentia , vel de te
Inst. a Ista communicatio attributorum lignancata
in concreto venit ab identitate realis ergo nihil amplius denotat praeter illam identitatem, ergo eadem importatur in abstracto. Res neg.ant. Nam abstraetiim, ut tale,& redvpIcative potius excludit illam habitudinem communiscationis 3 & ideo non retest unum attributum sic expressum praedicari de alio, nisi identich .ctum enim ultima abstractione eoneipitur, ut quid μων , abfiue habitudine ad quodcumque quod εμ e Wa prvrram rationem quidditatis, inquit Doctor cit. LM ideo in creatis , ubi abstracta non identificantur Per infinitatem, nulla talis Praedicatio est vera,quia
objic. a. con. t.p. In Deo haec praedicatio est lauasermaliter : Intellectrus est voluntas: sed ibi hae attr-
302쪽
buta praedkaritur in concreto, ergo attribata non praedicantur de se in concreto.. Re . neg. min. Nam intellectiis ,& voluntas sunt vere abstracta a eo retis viams, ct in resistens; ideo non praedicantur de se, nec de essentia, nisi identice, Ex Scoto. si J - obiic. I. ex script. & Patribus . Attributa praedi-rantur de Deo in abstracto, ergo &e. Prob. anti ex loco cit. Pauli de Christo, qui fari usese . Et S. Anselm. ad Summa natura non 'ropria
discuriusta, quia babetjustistam , sed quia existis imstim . Et S. Augustinus: OIJ quaeiussistas is, bo
nuas . . . . Da i se est sipientia s qnia non est aliud fa-ertia eius, aliud essentia, &c. ergo ex Scrimara, di PP. attributa de se, & de essentia aicuntur in abstra- .
Resp. dist. ant. 8c cons prob. In abstracto identies, C c. fori liter , neg. cons. Locus Apostoli intestiulptur, quod Christus nobis factus est sapientia eauia aliter, di iustitia meritoriε. Anselmus, Augustinus, di alii similiter loquentes intelliguntur in sensuadentico, non formati . obi . . Persona in Divinis includit se aliter Deiaeatem: sed proprietas personalis est Persona,ergo perissonalitas i ludit formaliter Deitatem. 2 RE . I.redi uendo argum. Persona Includit personalitatem formaliter: sed per te Deitas est persona, ergo Deitas ineludit formaliter personalitatem, quod
mne. Iormat ster, g. min. Nam periona, praeter peialonalitatem importat essentiam dextra cuius come .ptum formalem est personalitas uerius ergo dicit
inna, quam personalitas. Inst. Concretum in Deo non eius dieit, quam abia tractum, ergo eodem modo attributa Dei praedica tur in abstiacto, & inaeoncreto . Prob. ant. ex Patribus, qui dicunt, quod in Deo idem est esse aliquid,&habere illud ; ergo idem significatur per abstractum, di per mncretum s nam abstractum est esse,& concro. etum est habere.
303쪽
Resp. neg. ant. nam etiam in Deo concretum imporatat quasi formam cum habitudine ad quasi subjectum. v. g. sapiens importat sapientiam cum habitudine ad suppositum habens illam. Abstractum vero importat solam sapientiam absolute , & in se velut subsiste tem, salva identitate reali in Deo. Aliae obiectiones coincidunt cum his , quae attulimus in piaecedenti contra distinctionem formo
Adverte autem,'udd praetandentes tam formaliter, quam obiective sere omnes censent nobiscum , quod essentia , & attributa in abstracto non se includunt, sed excludunt saltem formaliter per intellectum, seuxatione ratiocinante, di ita non possunt de se invicem praedicari, nisi per identitatem realem , & eodem in eo probant hanc exclusionem, quo nos distinetionem
nouram Imalem. Concl. Σ. -tributa in con Geta, formaliter non praedicantur de essentia , nisi in secundo modo pose Prob. I. ex Scoto. 9J Quia attributa respestu essentiae habent quasi rationem passionum , O peridens ratem transeun3 in esentiam ue O quantum ad stabilie rem , sciuntur per esientiae rarionem , esi essent real ter incta ab Utenrias Sed quasi passiones , seu pro prietates non Praedicantur de natura nisi in a. modo Per se; ergo nec attri buta de Deitate. Prob. a. ex SS. Patribus citatis pro distinctione Lo mali a quia dicunt, ea non esse essentiam, sed de Usenisca 3 non naturam, sed circa naturam, dc Damasconus , di Theophil actus. Et quod nomen Spiritus signia Feare videtur substantiam Dei, seu esse praedicatum quidditativum , & dici in primo modo per se) caetera
vero, Maternus, immortalis, usus, bonus, Sc. hu
ius substantiae qualitates s ergo ex Patribus attributa non praedicantur de Deo in quid, & Velut praedicata essentialia; sed in quale, di velut proprietates, scilia
Prob. I. Ninil praedicatur in I. modo per se, nisi vel essentia, ut definitio de definito 3 vel pars essentiae , ut rationale de homine ; sed attributa abs
304쪽
lata , & relativa non sunt sol maliter , nec dicuntur de Deo, neque ut essentia, neque ut Partes essentiae eius 3 ergo non Praedicantur per se in I. modo , a. sci licet ut quasi proprietates realiter i denti ri
obiic. ex Patribus , attributa praedicantur conere te, 6c ut tela essentia ; ergo in I. modo, se. Prob. anti ex Ansel.DJ Ciam iustus Deus dicitur, non qualis, sed quid sit, ostenditur: & infra, Guemadmodum unum est quid essentialiter de summa substanti dicitur , ita ipsa uno modo, una consideratisne es qui quid essentiauter , Aug. G Deus ipse sua sapientia es ; quia non est aliud sapientia eius, aliud essentia , eui hoc est esse, quod sapientem esse; ergo attributa praedicantur in quid de Deo; de in i . modo Ierse. Resin. n. ant. & cons. prob. quia isti, dc alii Patres sic loquuntur praecise , ut salvent summam simplicita lateiri Dei , quae consistit in summa identitate omnium, quae de illo dicuntur . Anselmus negat iustitiam dici in quale accidentaliter, ut fit in nomine ;sed in quid, scilicet in comparatione creaturarum,qu bus illae virtutes sunt contingentes : nam in Deo Omnia sunt persecte unum , tam inter se, quam in e sentia. Eodem sensu Augustinus dicit, quod Deus est sua sapisuria, scilicet per identitatem quia in eo non est aliud abessentia. Nam vox aliud non a mittitur ne inter personas quidem divinas, licet re 'liter distinctas . Debenti igitur haec loca Patrum conciliari cum illis, quibus asserunt , attributa Praedica . ii in quale.
De ordine, O a qualitate Attributorum i An,
qua is sit ordo pris sis , O dignitatis in Divinis. Solet quaeri a Theologis, an attributa tam abs luta, quam relativa sint inter se aequalia , & an seque immediate sint in Deo ι & qualis prioritas
ibi admitti possit 3 quod valde necessarium est
305쪽
sciri ob plures difficultates , quae occurrunt in hoc tractatu,&de Trinitate . . ordo est plurium dispositisseeundum prius , et posterius; sive, ut ex Augultino definit Scotus ρ fi J R-rum parium , dispariumque uniemque sua loea tria huens dispositis contruae. Et dicitur secundum seriem, Vel secundum proportionem. I. est eorum , quae in alia qua serie tractum aliquem graduum habente posita sunt r nam Series importat aliquam prioritatem , dc posterrit katem in suis gradibus, ut series durat onis, originis, eonnexisnsio dignitatis tin hiis enim alia aliis sunt priora, & posteriora. a.est eorum, quae cum aliqua proportione partium suarum disposita sunt; nam ex his constat harmonia , pusibritudo , consonantia , .
Prioritatis ,&posterioritatis species deseripsimus in Logica; hic autem praecipua difficultas est de pri ritate , & posterioritate naturae , originis , & perfectionis ; nam certum est I. quod in Divirus non dartur Prioritas, nec posterioritas durationis , mala ibi omnia sunt aeterna. Nee 2. generationis, quia non est ibi processus ab imperfecto ad perfectum , iuxta il- Iud e generatione sunt posteriora , illa specie , es subsimia funt Hora . Nec causalitatis, quia ibi non est umbra dependentiae,qualis est inter causam e satum; &describitur a Scoto saJ eoowemiatin .ms ad aliud in alteritare naturae . Nec ibi est alων fas naturae. 4. necessentialia eminenstiae. Quia ibi nee est quale est omne prius prioritate eminentiae, nec excefaum, quale est tale posterius a in Deci enim omnia sunt infinita, ut estentia, & attributa et vel saltem non finita, ut relationes . Restat ergo di
ficultas de lutoritate naturae, di originis, di perfecti nis, pro quo Suppono, quod priorisas naturae dicitur multiplicia aer. syJ I. quando unum pendet ab alio secundum menstram Iaersectionalem, qua posterius mensi lux fecundum persectionem ab eo, quod est prius , de istud est semper persectius , α quatido aliqua duo se habent ut producens, & Productum rex veram causalitatem inter duas naturas numero aistinctas,
306쪽
&Ideo per veram dependentiam produm apria
cente. I. ctuando posterius natura in nullo genere pendet a priori , scilicet, nee ut causatum a causato , nec ut mensuratum a mensurante , sed pure dicitur posterius matura , quia necessario supmnit prius e& ideo dicitur etiam prioritas praesuppositionis r sic voluntas supponit intellectum in anima, & est post xior illo; & prioritas intellectus nullam in eo dieit
praecellentiam: imo saepe posterius praecellit prius, ut voluntas intellectum . 4. quando unum est quasi 'roducens, 5c originans, 5c aliud ut quasi produ ctum, de origi Iratum , seu emanans: sed vel ambo sunt infinita, ut essentia,&attributa absoluta; vel saltem unum est infinitum de aliud est huic identifi- tum , ut relationes in essentia Dei, & hic ordo millam die e imperfecti:onem in posteriori , nec
inter sie ordinata. s. denique quando unum produciatur realiser ab alio, sic tamen, ut productum noni recipiat distinctam realiter naturam . sed solam per sonalitatem, id ue sit prorsiis idem in natura j dc caeteris persectionibus absoIutis cum producente , .l di haec etiam prioritas , de posterioritas nullam diai cit inaequalitatem inter prius, de posterius ; & dii citur Prioritas purae originis , quia nihil aliud imi Portat, quam processionem posterioris a priori, sine .i dependentia , vel distinctione naturae , vel peris: ctionum. Ea tatnen est disserentia inter ordinem naturae, & mi his, quM iste sit inter entitates realiter dii stinctas, ut sunt Personae divinae s ille vero potest esse inter realiter identificatas, ut sunt intellectus, voluntas in anima 3 di ordo oronis est tantiam, inter quorum prius est realiter producens , & post rius est realiter productum s ordo veris nisurae est inter ea , quae non sic se hisent, sed ita ut unum Praesupponatur alteri , aut ab eo fluat im simpliacem emanavonem , sicut Premietates emanant abessentia. Conveniunt autem in hoc. quod uterque
possit esse sine ulla distinctione durationis aut sucincessionis quoad existentiam ; sed partes utriusu ordinis potant in eodem indivisibili instanti exist se, in Pater, &Filius in Deo, de ut humanitas, disisibilitas in homine. Oido naturae aliquando im
307쪽
portat priorvatem in quo 3 quia aliquatulo datur aut concipitur aliquod instans temporis , aut naturae V in quo unum existit , vel concipitur existere sine alio ; ted ordo originis importat solam prioriatatem a quo, quatenus pure unum procedit ab alio. lQuod si in ordine naturae prius existit revera
sine posteriori, dicitur prioritas in quo essendi , seu existendi . Si vero non existit vere , sed tantum lconcipitur ante aliud , dicitur prioritas in quo in- , sellitentiae de ista prioritas non est realis, sed for- lmalis, &praecisionis per intellectum. His praenota
Concl. I. In Deo non datur ordo naturae in I. a. σ3.sensu ; seu noti datur prioritas perfectioias ,seu mensurae, nec praeeminentis , nec dependentiae, seu propriae causalitatis , nec essendi. Est de Fide quoad omnes padi
Prob. i. ex Scoto siJ dicente, quod in creatis ordo generationis , O ordo perfemonis sunt conisarii. Et ratio es , quia ereaturae procedunx de potentia adactum, ideo de imρerfecto ad perfectum . . . . in diυHis autem Imuι debent concurrere Ordo tyeneratisnis , pes Zmnis 3 ergo ex Scoto licet in i Deo sit ordo originis , non tamen ordo generati nis , neque ullus alius, qui arguat inaequalitatem , luel dependentiam , aut causalitatem 3 ut sunt tales tordines.
Prob. a. ex Vmbolo Athan. quo iubemur credere quod in Deo es aequatis gloria, Er coaeterna m eseas ; di quod ibi non est nec prius, nec posterius; sed totae tres Fersonae eoaetereae sibi sunt, coaequales. Omnia scilicet ibi mensurantur sola infinitate, di aeternitate,quae sunt sine mensura. Prob. 3. quia infinitum non est mensurabile, nec 'dependens, nee excessum, nec causatum. Sed omnia Dei attributa ,sicut& natura, sunt infinita; ergo in eis . non est ullus talis ordo naturae , qui inducat priorita- : tem persectionis , Vel mensurae, vel prae eminentiae, vel causalitatis, aut dependentiae; quales iunt illae pri
Prob. 4. specialiter quoad prioritatem essendi r1lle ordo est inter illa , quorum unum Potest esse i
308쪽
sine alio; non e contra, istud fine illo. Sed nece Gsentia potest esse sine attributis, nec attributa sine essentia, aut sine se invicem; dc ita est de personis ;emgo in Deo non est ulla prioritas essendi naturae, mai. patet ex Phil. si J qui sic ordinata describit quorum prius potest esse sine poseriori, non vero posterius sene priori; & talis ordo arguit distinctionem realem modalem, & se'arabilitatem , quae repugnat Deo, Prob. min. ex dictis , quia attributa non distinguuntur nec inter se, nec abessentia realiter; ergo non possunt esse sine se invicem; nec etiam peisonae, licet inter se distinguantur realiter. Omnia quippe in Deo sunt simpliciter necessaria. Objic. i. inter essentiam Dei , & attributa datur o do i nconvertibilitatis,& quoad subsistendi consequentiam . Sed hic ordo est naturae, & in quo essendis ergo
talis ordo est in Deo Prob.maj. in Deo valet haec co sequentia . Haec persona est pater I ergo est Deus. Non Vero ; haec persona est Deus serra est parer 3 ergo in divinis admittitur prioritas naturae, in quo essendi ,
seu ordo inconvertibilitatis, ocseeundum subsistendi
Resp.dist. mai. inconvertibilitatis logicae, & in praedicando , seu per intellectum ;con. mai. &neg. min. rea lis, & in esiendo, qualis est inter genera, & differentias ; aut inter gradus superiores , & inseriores in creatis 3 neε. maj. Igitur cum Deitas non sit indisse Iens ad esse in tribus personis cum sui multiplicati ne , sed per summam identitatem numericam ; sicut humanitas est indisserens ad esse in Pelio , & Paulo cum sui multiplicatione numerica; tota illa inconvertibilitas in Deo est pure logica, di per intellectum, licet cum aliquo fundamento in re. Objic. a. ubi sunt duo, quorum uni ex ratione sommali , & intrinseca minus repugnat esse sine alio, quim isti sine illo, ibi est prioritas naturae an quo,
di quoad me; sed ubi est producens , & Proo
ctum, ut in Deo, minus repugnat producenti esse sene producto, quam e contra s V. g. minus IePugnat
patri esse sine filio , quam filio esse sine patre; dc quidem ex sua ratione sotmali intrinseca; ergo in Deo, v.g. inter Patre, di Filium est vera prioritas na-
309쪽
mrae in quo es di , prob. min. quod pater non Dia: esse sine Filio, non venit ex ratione sormali hu-3, sperionae, sed ex aequali necessitate Mindi, quarte tenet ex natura , non verti ex ratione serm
uitrinses illius suppositi . Unde in creatis periona Patris potest esse sine filio ; non iste sine pa
R. . neg. mῖα & ant. prob. Nam in ereass ratis producentis, & produm pomini separari, & distinis guuntur a suppositis; non autem in Deo, ubi totarat o constitutiva suppositi Patris est ipsa generatio am Sa, & paternitas 3 ergo ex sua ratione formali intrinseca repugnat illi esse sine filio, imo 6c interuligis ConcI. a. Datur A Deo ordo realis ori insi, em n νβεμ, a quo ins personas , O aliqua modo inter es sentiam, ambula, saltem in quartosensusqna-εμμ, 3m quo, 'teligendi, seu naturalis praesin positio- '
Prob. i. ex Scino cit. sc qui ssignat plura instantsanaturae in Deo, secundum vitae occurrunt Varia eius Praedicata coordinata. I Am ines endo a I. signo n xurAE n mo seminis egentia d-ina , ut est esse per se, o de sie: quod non competis alicuI naturae eatae smia nulla natura creMa babes esse prius nam liter , quam in supposito . Ista autem natura , secundum iacu-rumnum, es, qY ter est, O qua filius est, liset non fit, ' a Mers ter . . . . uti ergo essentiae abstracti eo derατα , ut priora omnibus personalibus f Di dicam in convenit esse perse, in inso priora oecumis, sisnus α quia receptivum alieniuo perfectionis, sed ut an is ρ ρο oporens in a.signo natura communis
4 J L prioritatis, di posterioritatis inter essentiam ,& personastates , quς ex ea pullulant f S sic est prioritas naturae a quo fled sine rinperinione utrobique ; quia nec essentia per ει citur illis s nec uis ab ea Gependent is quatenus suu ναμ προω,quibus das esse, ut quasermaliseri/ιasum μαν, O quo sunt Deus ι γ ita relatisi pu utans , eum H ραμ μι stens, i a muniat non mi forma essentiae, sed ut nata esse Derus insa Deitate Drma ter, non us informante ipsam, sed us exi e
310쪽
te eadem sibI, persem a Mentitate. Claris Ee iam distinFult plura signa hii iusmodi inter Patrem, di Fisum in ipso actu Spirationis , quae videre nota pigebit. Prob.2. quoad I. Par. nam vere Pater est princiarium Filii, di uterque est principium Spiritus S. sed inter principium, & principatum realiter est ordo realis originis, & naturae, saltem a quo , in sensa praedi s ergo inter permnas divinas est vetus ordo originis, & naturae a qu&'. Confit. ille ordo. significat unum producere ali trarealiter, & istud vere esse ab illo productum sed 'invere pro ducit Filium , &iste vere est a Patre, o Spiritu S. respectu utriusque ὶ ergo vere datur ille ordo originis, seu priori ratis , dc posteriori
Prob.2. ex SS. Patribus , L ex August. ΠΣJ Pater non praeeedit Filiam rem resed origine ; Γ3J dc Origen- praecedit Pater Verbum non nat. sed eausa , ides q' tenus est ejus principium. Eodem se 1u Richar. Victor diciti s vi quia non potest esu rinx 'μιiter , dites esse prius ea asiter, & Hugo Victor et isd 'ius, Oresterius Me loco intelli, --l ιumus, non remporis successone, sed ordine naturae, M. Hic habes totam veritatem. no a. di h r. s. illa prioritas nihil aliud dieiti, Niciuimam emanationem attributorum , de i perio itatum ab essentia sine ulla causalitate, vel imperfectione 3 seu puram praelappositionem essentiς a attributis 3 sed hine mi oritas reperitur inter essen- , & attributa, & Relationes Divinas; ergo dc ordo talis priori tatis, prob. min. mundum ordinem naturalem essentia priu& mpyonitur suis modis intrinsecis, de hi modi suis proprietatibu&, & quinquatitativis 3 & inter haec attributa , seu proprietates, es feri talia praesupponuntur notionalibus,3c intellectus voluntati & intellectus notitiae tam essentiali, quam genitae s de voluntas amori, die.