Summa theologiae Scotisticae, in qua ex fidei lumine, S. Scripturae oraculis, Ecclesiae traditionibus, & decretis, ss. pp. & theologorum sententia, & rectæ rationis ductu, religionis christianæ mysteria sacramenta, dogmata, & præcepta breviter, & sch

발행: 1706년

분량: 955페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

331쪽

α ue i De intributis negativis

dicens imperfectionem , repugnat Dei simplici sit alioquin non esset infinite perrectus, sed compositio metaphvsica ex genere, & ditarentia dicit impe fectionem ; ergo repugnat Dei simplicitati . Prob.

1Si in . Omnis ratio, vel conceptus importans limita

tionem , & potentialitatem dicit impersectionem ;led talis est ratio generis ; ergo, &c. Prob. min. ceptus generis , in coiippositione metaphysica , i Pondet materiae in pnysica ; sed materia in physicis dicit potentialitatem , & limitationem , di persectibi litatem per formam s ergo & genus I er dissere tiam . Major admittitur ab Omnibus, minor etiam Patet ex Physica: nam materia, quae de se est su stamia minima , & incompleta, est de se indifferens ad formas omnes , & per eam , quae illi advenit, determinatur ,& completur in ordine ad constituendum cum illa hoc, vel illud compositum, V. g. equum, aut leonem , lapidem , aut lignum 3 sic ratio generi. ca substantiae est de se indifferens ad corporeitatem, Vel incorporeitatem s & per has differentias contra

hitur, & determinatur , ac velut completur ad con ut tuendum cum illa corpus , aut spiritum . . Confirmatur. Nam Fenus, ut fenuS , concurrit

ad constituti. Q speciei cum dimentia specifica .ves ut pars eius metalesaysica, α essentialis; sed latio

partis repugnat Deo 3 ergo ratio *eneris. Probmin. ratio pastis dicit limitationem, & imperfectio nem , quae debet Pexfici per aliam com partem . L Anihil peisectibile sotest esse in Deo , alioqui in emos

vindique infinitus 9 ergo, dic. Prob. mai. quod habet majus se, non est summe peIfectum, nec infinitum . sed pars, ut pars habet maius se s ergo non est summe perfecta , sed habet maius se. Prob. min. omne totum est maius sua parte, & pars non includit perfectionem suae compartis , sed potius eam excludit persectioia nem, quam non Inc udit . Quae omnia repudinantis finito, quod ut tale includit, Sidentificat omnem perfectionem simpliciter simplicem. Alias pro-vtiones vide in Logica , & apud Scotum , siJ ω suos, loco citato , sicut&Praecipuas objcistiones; liquas tamen hic subiicio. Objic. i. dantur in Deo conceptus, qui sumi ui .

332쪽

communes cum creaturis, Salii, qui sunt illi piocprii, & per quos illi conceptus communes contra 'huntur ad solitia Deum, di per quos disteri a creaturis, Ied tales conceptus communes habent rati

. nem veri generis, &alii proprii sunt verae dissere tiae; ergo in Deo est 'ratio generis', & differentiae iergo & vera compositio ex utroque. Mai. patet ex Philosophia, ubi sustinemus conceptum entis, S sub stantiae communem Dep& creaturi sueidem est de comceptu siniritus, de viventis. Prob.min. quia per genus,

di differentiam nihil aliud intelligitur, quam tales

TOncePlus communes, di proprii ,&per compositionem metaphysicam ex genere, & differentia , nihil aliud voluinus , quam unionem talium conceptuum in re, quam constituunt ; sed utrumque est in Deo sergo& composit io ex genere, di disserentia . . Rest'. neg. min. & an L prob. eius 3 nam per Verum genus intelligimus non quemcumque concePtum communem , sed communitate entitatis , quae sit Potentialis, &contrahi bilis, &actuabilis peractum disterentialem , & constitutivum , veluti compartem ejus in ordine ad totum, & per consequens conce-Ptum generis concipimus, ut quid imperfectum , &finitum s ens vero, substantiam, S alios conceptu S, . di rationes divinas, quae videntur praedicari etiam de creaturis , & utrisque communes, non abstrahunt ab infinitate, ut sum in Deo, nec a finitate, ut sunt in creatis ; nec in Deo sunt contrahi biles Per Veras differentias , ut contrahentes, & constirilentes; sed sunt modi intrinseci, qui non diversificant, nec perficiunt essentialiter modificatum , nec Ve rari compositionem faciunt cum illo, ut patet ex 'dictis supra, & in Metaphysica . Rationes entis, &substantiae, quae descendunt ad creaturas, sunt m miae, quae Vero descendunt ad deum mi infinitae , di sic incapaces compositionis , & partialitatis a

Inst. conceptus entis, aut substantiae , qui est communis Deo, dc creaturis, quomodocumque contra hatur ad Deum , di creaturam semper habebit ra tionem potentiae indifferentis, & inceterminatae ad MiIumque; ergo S conceptus contrahens illum ad

Deum habebit rationem persectivi , & determ

333쪽

Irantis, seu actus, aeque ac ille, per quem contrahi tur ad creaturam , sive dicatur modus intrinsecus , sive differentia ; sed in creatura ex illis conceptibus est commγsitio metaphvsica; ergo & in Deo. Prob. I. ant. tam conceptus communis subflantiae abstrahit amodo illo intrinseco v. g. infinitatis, quam ullum genus a sua differentia ; ergo tam est indifferens, &potentialis respectu. modi, quam ullius differentiae: ergo tam habet rationem veri generis. Prob. ant. sin'naeque praescinderet, non diceretui vere comm nis 3 ergo&c. Resp. cum Doctore; si ineg.ant I.& Zargum nam conceptus substantiae in Deo non praescindit adaequat ea modis suis intrinsecis, non concipitur distincte, dc persse sine illis. conceptus ille non est ita simplicia, concipi illa realitas absque modo uo, sed tunc est conceptus imperfectus illius rei: unde dist. s. ant. conceptus ille non esset persecth communis, α a parte rei, seu obiective, conc. ant. sermalister, &imperfectes neg. mi. non sustinemus conceptum entis i nec substantiae, nec ullum aleum esse perfecth univocum Deo, & creaturis , quod tamen requirit ut ad rationem veri genersis sed cum aliqua. analobia, ut diximus in Philomphia.. Obiic. a. ex Patribus, saJ qui Deo tribuunt variailraed catagenericas ct manent,n divinis, ex Boetio Spiritus videt se

esenna corpore vacans s s seu substantia spirit -- Iis ) complemtur Deum , angelum , animam dise

& anima sunt species compositae ex substantia

quam differentiis specificis, ita & Deus. D praedicata generica quoad modum pa dirandi,& logich, conc. qiload rationem

disterentiae metaphysicet neo ant nec ic

tus i sa Boetius nusquam invenitur in illo libello , quod duo genera manent iis divinis, nec genera, nia

334쪽

d erretiae tenerum , nec etiam modi eorum, nec ra. xiones eorum, Oe. ad Damasc. IJ vero, licet multa dieat in diversis locis, quae videntur dicere , Deum esse in genere; unum tamen verbum, ciuis dies in Elementario , solvit omnis: scilicet substantiam , quaerentinet 'persubstantialiter ιncreatam Deitatem , &c. hoc enim fle lubstantia generica , & Praedicamentali dici nequit, deviari iis pro nobis loquitur locis ei tatis. Ex Augustino autem nihil potest inferri, imo aperth vetat substantiam praedicamentalem , quae su stat cum accidentibus , dici de Deo. Uno verbo , P tres loquuntur de conceptu generis; & speciei large, di impropriε, non in rigore logico P vel metaphysico , &quoad modum praedicandi, non quoad m dum essendi, ut nos loquimur, & SS. Parres , cum

nolunt in Deo admitti rationem generis , vel speciei. aut mimeri, ut S. Clemens Alex. dicens Deum neque e se genus , neque disserentiam , neque speciem, neque individuum , neq e numerum .. Non ergo quaecumque multitudo conceptuum o

lecti votum, & fbrmalitatum arguit in Deo compositionetii optat sitam simplicitati ut diximus stipra de pluralitate attributorum distinctorum a parte rei sed illa , in qua entitates habere ut inter se rati nem partium, aut actus, & Potentiae , seu per se etibilis, & perfectivi, aut realiter distinguerentur ab essentia. . l. s. simplicitas Dei nore eo= is in pura negatione compq itionis , aut componibilitatis , sed in aliqua perfectione positiva , in qua fundatur utraque illa negatio . Ideo sim icitas describi potestiea Dei perfectio , secundum quam exeludis omnem

realem , aut metaph Dam eompositionem ex pluriabus entitatibus realiter distinctis, aut partialibus ,

se habensibus inter se, ut perfectibile , . perfecti

vum.

Prob. I. ex Scoto, saJ dicente, quod simplicitas in Deo est terfectis simpli ter, seeundum quoὰ exeludis

componibilitatem , vel compositionem ex actu , ρο- tentia . Sed nulla pura negatis est perfectis simplic ter , sed tantiam negatis imperfectionis; ergo ex &to , & ratione. simplicitas Dei non est pura nega

335쪽

xue Re intributis negatisis,

so. Pro, minia nRatio impersdictionis non est pers cito, nisi negative. Item probatur eos inodemesista Pius citato, Id quod omnis negatio inseparabilis , ct dicens repugnantiam ad aliquid, fundaltu in .s, qua 'γ1itiva ratione, cujus forma, set . qualitat, quam negatro imi ortat, est repugnans subjectos ergo Iimplicitas Dei , . quae eXcludit ab eo corri siti

Mem, ut repugnantem, suΡponit in illo. aliquid po, sitirum, cui repugnat, Ocin quo sundatur inlisingatio, α de facto docet, simplicitatem sequi ex in nitate, seu ex perfect One positiva illimilaeta , cmupugnat compositio,. Vel, cQmponi bilitas si quia, ip-quit , an iram . Ut incomparabile a teri deniqiis docet, quod negationi per se praecise non cm venet communicabilitas, nec. incommunicabilitas i idem est de componi bilitate, Fel incomponi bilitate lauia. inquat, NI nulla negatio es des incommunicabilis , quia sicut non est de se una , neque indit ibilis at αmdιυisione, sic non est de seMe, O communiea ias, sed tantum per a mationem so ratione posit in I cu; primo repugnat dividi , . aut communicar aut

Pmbo s. qui a Jdem est de simpli itate . ac de ΔΙ eattributis negati Vis; verbi gratia dein ita . . Ilmensitate, dic. sed haec non dicunt Putam negati , sed fundantur in entitate Positi v

336쪽

Resp. nego maiorem utramque ἰ nam, ut dixtimus saepe, mmu Sinti insecus non facit compositi nem cum modificatos quia non distinguitur adaequa- te ἐν tum quia non quaelibet multitudo entitatum, et iam distinctarum formalitera parte rei, facit compositionem , ut diximus de attributis.

Igitur, quod diximus hic de simplicitate, inser-

'iet pro aliis omnibus attributis negati vis, qvae pariter fundantur, & important perfectionem aliquam Persectivam , ad quam sequitur negatio imperstinctionum; licet explicemur, aut enuntientur per voces negantes, qua scilicet per illas magis innotes cunt, scilicet ratione impersectionum , quas excludunt a Deo, &quae nobis notiores sunt ex creat

Concl. 4. Dei simplicitas talis ut illi repugnet componibilitas cum tillo alio ente . Est communisaeontra Philosophos illos, qui dixerunt, Deum emean mam Mundi, ut Thales Milesius , & Democritus. Idem tribuitur Platoni, imo & Petro Abail lardo, qui hoc dicebat de Spiritu Sancto. Prob. i. ex Scoto IJ citato, ubi simplicitatem Dei consistere docet , secundum quod excludit componibilitatem , vel compositionem. . Prob. 2. ex eodem, quia Deo repugnat habere rationem partis, sed si esset componi biris, haberet rationem partis; ergo repugnat ei compotatbilitas. Mai'.

Iatet, quia est summum ens: est ens infinitum ; h et plenitudinem entis, & persectionis omnis possibialis; pars vero dicit necessario limitationem quoad

aliam compartem , quam excludit, & perquam e secluditur . Prob. min. quia omnis com IK,sitio consistit essentialiter in unione plurium distinctorum, seu partium in ordine ad totum , quod est maius qualibet partium componentium : a. quia e sient plures Dii, plura infinita, plura necesse esse; nam totum illud com positum esset distinctum a sui componentibus , de sic esset infinitum ; quia componeret urex Deo, qui est ens summum, infinitum , & necesseeste; ergo &ipsum esset aliud ens infinitum di necesse est e. 3. alia compars , cum qua iniret

compositionem, esset vel forma , vel materia , Vci

337쪽

De Attributis negativis

finita, velHnfinita, vel si ibstantia, .vel accidens: sed nullum horum dici potest, ergo nec illud . Min. patet disturrenti per singula. Si est materia, non habet plenitudinem formae , vel accidentis; si est forma, non habet esse materiae, & dependet ab agente, qui eam inducit, vel educit. De accidente, di de subiecto id clarius Patet . obiic. I. dare esse per modum formae non dicit Im- persemonem , sed perfectionem 3 ergo id non repugnat Deo. Prob. ant. nam dicitur principium m tus, & Vitae omnium. In sese vivimus, movemur sumus: non longe est ab unoquoque nostrum s sed in omnibus est per unionem; ergo di per compositi

Resp. dist. ant. per modum formae totalis, seu eL sentiae, con. ant. sic Deitas est Vel ut serma Dei s per modum formae partialis , & informantis, neg.ant.Adprobationem patet Apostolum non loqui de Deo , ut forma insermante, sed dante esse , i& motum, & vitam essicienter , & omnia continente per immensi

talem. i l

obiic.a. Deus Verbum in Christo saeli compositum

eum humanitates ergo non repugnat Deo componiabilitas . Prob. anta ex Concis. . Constantiensi dicente, quod in chriso maneν n mer 3 naturarum , ex quibus est eompositus; ergo di ex symbolo Athanasiis sicut mmima rationalis, O caro μΠΜ est homo, ita Deus ,

homo unus est christ s 3 2go ibi est composit io. Resp. neg. ant. S ad Concilium dico illud uti vore

compositi improprie, nec enim Verbum divinum est in Christo, ut forma insormans , sed ut supposithim terminans relationem dependentiae humanitatis e ius in existendo , & operando . Eodem sensu lo quilii r S. Athanasius, scilicet de compositione im-Propria , ut dicemus , ubi de mysterio Incarnatim

Concl. s. simplieitas soli Deo eo etere potest .

'etiam communis.

Prob. i. ex Molo. IJ Concedo, inquit , quod aliqua eatura est simoto, hoc est, non est composita ex re busi tamen nulla creatura est perfecte simpiax, quia gliquo modo sit composita , aut compossibilis i. quia sc Ibiiugat. AEn.a

338쪽

habet emitatem, eum priυatione alicuIustradus ent satis, &c. a. est composita ex actu , . potentia objectiva . quia potest esse, in non esse s seu non est necesse esse est commuibilis ex subieno , aceide

re, quia si est substantia, est componibilis eum ace dente , cui substat, O si es accuens, est componibμιi, cum substantia , cui inhaeret. Uno Verbo, nu D creatura est vere simplex , composita modo praedicto , ex positivo , O privatime , actis, potentia objectiva , est' est compotabilis alii ereaturae. Hinc . 'Prob. 2. Omnis creatura est vel substantia , vel

accidens , de limitata, & contingens: sed quidquid

dicatur esse ex his , erit necessario compositas vel commini bilis ex actu aliquo, &m tentia, ergo nullavere est simplex. Prob. min. I. si sit substantia , ve . est completa essenti4liter, dc sic constat materia, MLorma, ut homos vel saltem recipere potest accia dentia, ut Angelus, si incompteta, est componis bilis cum alia comparin, cum quμ constituet unam Completam, ut materia cum forma, vel sorma cui materias vel deniciue conmest genere, & differentia; s sit specifica, vel contrahibilis, ut genus, aut co tractiva, ut differentia, & ex utraque componitur natura sis ecifica: Si sit accidens, comDonitur cum substantia, cui necessario inhaereat saltem aptitu

Praeterea nulla creatura habere potest plenitudinem entis . nulla potest esse infinita in suo esse; e go nulla est , quae non constet gradu positivo entitatis suae , dc mi Vatione, seu negatione graduum aliorumenti uini specie, vel numero distinctorum. Item nulla est creatura , quae non sit contingens ue nulli estens necessarium , & quae non habeat esse mast non e se, aut quae habere non 'γssit non esse, post esse; ergo

nulla est, quae non com Donatur exactu , & potentia objectiva. Denique nulla est , quam Deus unire non possit cum altera, saltem eum accidente; ergo nulla

ita simplex, ut non sit com poni bilis alteri. Igitur licet fini multae creaturae simPlices, & incompositae physice, ut materia, quae est potentia physica , & forma ,

quae est purus actus physicus a re Angeli, & animan

339쪽

1εo De Attributis neLativis.

rationales, quae sunt pure indivisibiles ut substantIre spiritales; aliae integraliter , ut punctum se quod sic censetur indivisibile; & sic de caeteris; sed loquimur de simplicitate persectissima & simpliciter

quae excludit omnem prorsus compositionem eX re& reue vel ex genere, dc dimerentia ; vel ex actu, &potentia; vel expositivo, & privativo, seu negati in vo , vel ex subjecto, & accidente s vel ex natura , &lupposito, dcc. Objicies ex Scoto , siJ simplicitias communicatur creaturas , . 3ns nitas autem non fecundum modu- quo conet mi Deo s ergo simplicitas non est proprie- Deo conveniens , sed creaturae conVenire po-Resp. nego consequent. nam simplicitas dicit duplicem neglitonem scilicet compositionis, & componi biis litatis; Communicari potest creaturis sub illo I. con ceptus non Vero quoad a. dc maxime quia Hec a. Venit ab infinitate, cui repugnat ratio parris , di per consequens cqmponi bilitas cum alio. tanquam in Parte s ut diximus i

. De I mutabilitate Dei.

IMmutabilitas alia est substantialis, qua restatuta non esse ad esse per creationem , aut neration Is Vel ab esse ad non esse, per desitionem seu annihilationem , aut corruptionem 3 ali 'dentalis, qua res in uno instanti, vel tempor. Id in alio, ut cum dealba fit nim a d frigida fit calida ; de non vidente sit videns , et de bi., ων,λ' iligensa aut de non volentestantialia immutabilitas sub

uanes alis 3 secundat accidentalis . De immurrabilitate substatu tali Dei non agimus hic; nam Der tinet ad necessitatem essendi, quae denotat exi entiam i ii defecti bilem, vel ad aeternitatem, quae initium , ct finem excludit; sed agimus de accidentaliqua aes Permanens in suo esse substantiali aliter . &aliter se habet per adventum , vel deperditionem

340쪽

Micuius formae. Non loquimur et Iam de mutabiliatate, quoad locum, Subi, quia illam excludit immensitas; nee quoad tempus, &durationem; hanc excludit aeternitas , ut dicebam : nec quoad formam, aut materiam , istam excludit sinplicitas, de qua mox disserui . De sola mutatione quoad formas aliquas accidentales intrinsectis, Vel extrinse

cus agimus . . . ' .

Mutatio accidentalis alia est intrinseca , Sc pr Wra, per quam res aliquid intrinsecum acquirit, aut deperdit; alia extrinseca, & improstria, perquam res nihil quidem intra se acquirit , aut deperdit , sed aliquid, quod ipsam respicit, aut circumstat, aut terminat. Dicitur autem impropria, sulares ipsa non tam mutatur, quami quae eam res iciunt, aut quae circa illam sunt. De utraque inquirimus, an sit in

- C cI. r. Deus est im tabilis non solum substantialiser, sed etiam accidentaliser, intrinsece. Est de fide, contra Uvorstium Calvini sta in , qui Deum dicebat principium mutationum intrinsecarum ,& in ivoluntate mutabilem . Et contra antiqui Oies quorul dam Haereticos, qui, ut refert. - S. Cyrili. Di J dicebant Verbi divini naturam con Versam fuisIe in te renum Corpus Christi; di alios , quos S. Tlio. ad di- xit, voluisse eamdem naturam ei uidem Verbi , di hus manam conversas fuisIe in tertiam ex utraque com-l positam. Prob. I. ex Scolo, IJ qui probat immutabilitatem

utramque ex simplicitate, di neces litate essendi ; quia si Deus est ρνrfecte simplex , ui probarum est ex in xxare, ideo non pors mutari ad aliquam formam , quae in ipso recipiatur, in quia est nec in esse ut probatumes exprimitate es ienti ae non potes mutari ab esse in non ele, vel a non esse ad e ste, quae mutatio dicitur mersio a Damase. O J omni igitΜr mutatione , sive subsantiali ,sive accidensati Deus dicitur immutabilis in lplicirer . . :Prob. a. ex Scriptura, qua docemur , Deum esse iaeternum, di immortalem , di directe , atque expre: se i

SEARCH

MENU NAVIGATION