장음표시 사용
521쪽
est de fassti Raequalis pro imequalitate meritorum ἰEst de fide. Prob. I. ex scoto, siJ qui 'utat , uod voluntas
creata, caeteri, paribus, impersectior non possitat tam vim actisam habere is fruitionem eliciendam,
diqu5d fruitio Cliristi erit major, quam Angeli, de uoη inaequalitas potest stare cum beatieudine in e em specie, O probat , quia, licet appetitus natura lis inclinet naturaliter ad summam perfectionem, i stitia tamen distributiva in Deo, quae ordinat omnia Propter se ipsum , ordinat sic homines ad beatitudianem, ut haec persectio detur propter meritum, noci Propter appetitum naturalem, &quia inaequalia pos i teste merita in eadem specie hominum, perconsequens & persectio beatitudinis potest esse in
qualis. Prob. a. ex Script. aJ reddet unicuique iuxta opera sua. Et: fi J in domo statris mei mansiones multae sunt. Et i stella astella dimere in elari te, sic erit resurrectio mortureum, rin auisque propriam mercedem νecipiet secundum suum laborem s labor vero est inet qualis 3 ergo & merces, quae in visione, saltem partialiter, seu fundamentaliter. Idem docetur alibi, ut 4J referar unusquisque propria corporis inrauigessit. Et rqui parce seminat, parce'metex i &c. Prob.ex Concilii sinam Florentinum decernit, Rea tos intueri elare ipsum Deum, trinum , or unum, tuti est, pro meratorum tamen diversitate, alium alia
perfectius. Et Trid. G per bona opera crescere posse sanctita te, O meritis , nec solum vera mereri au mentum iratiae, O ipsius vitae aeuma , si bregraria discesseris i consecutionem 3 sed etiam gloria
Prob. 4. ex Sanct. PP. qui de hac inaequalitate ex plicant allatos textus Script. Ut Fulgenti sod una presidem veram renatis vita eoelestis. re ni promist cur , quamvis differens νegnaruris seria tribu tur , Paulo dicente, alia Haritas solis , dcc DJ Et Tertullianus ,. quomodo mansiones musia ad Patrem , Tom.I. T si non DJIA. II. q. 3 aut O. d. αἶσα .as JMarph. Ιαs I svi I. r. s. ' i
522쪽
434 De invisebilitate, visibit. Dei.
si non pro varietate meritorum , quomodo stellabis ἁ ,esia in ruria , nisi pro diversitate rad orum Et
S Grm . si J apud Patrem mansiones mutMIunt, quια, in ill Reaiixudinis vita non dispari unusquisque , . ra dispar meritum, Leum disparem percipις, Ieddem disparilitatis damna non sentit , qua tantum Isb3 , quantum perceperat, lassicit, &c. hProbatur denique ratione, quia Vmo, sicut octota - Eloria, datur ut merces, & ut corona ,& quidem Justitiae. ut loquitur D. Paulus; ergo datur ad men--suram meritorum, sed ista sunt inaequalia; ergo Mvisio. Prob. subsumptum , quis enim vellet aequare merita Latronis cum meritis Apostolorum, &Mai tyrumὶ quis merita infantium decidentium postptismum cum meritis eorumdem Martyrum, Consessorum , & Anacoietarum φ Sc. obiic. i. Parabolam Euangelii de Patre Iamilias ,
di operariis vineae, quibus ille dat aequalem mercD dem, quamvis alii ab hora I. alii ab hora s. alii a Dultima, seu una Iantum hora Iaγrant: acceperunt enim singuli denarium unum, de suo convenerat cum illis, & cum murmurarent primi, quod eoS n immis pares fecismet, respondit, num ex denario dium no eonvenistis necum e. ergo aequalis pro illis erat merces, visio,& beatitudo. Hoc est prycipuum fundamentum Ioviniani, di multi multa circa hunc
ed tendit sensus parabolae , intelligendus est de beate rudine essentiali formali, aut obiectiVa principali, α utraque est una , & eadem, dc per con uens aequalis. Singuli recipiunt singulos denarios , dicrtur , quIamerum est, O aecipiendum es de quilibet accipis. Alter expono , quia ille denar/us es : sentia dimina, qua est idem obsectum ommum Beatam , O datur omnibus sub aequali raιιοnea quι amplius aιis nemo vivit , quia vivendison est dive
523쪽
se in aetervisate mensura, sed mansiones multae diυe fas meritorum in vita aeterna significant dirnitares . Idem sentit Hieron. unus denarius non unum esspraemium , seiuna vita , O una de gehenna libera sis. Item Ambros. undecima conducis hora aequa tem dignaris mereedem solvere , aequalem mercedem
vitae , non Noriae . Igitur aequalitas significata perlinitatem denarii attenditur penes substantiam visionis, quae est aeterna, & Deum clarε videt in se, haec. est vita aeterna, ut cognoscant te, Oc. sed gloria , scilicet beatitudo , & visio quoad accidentalia, de accessoria erit inaequalis; caetera videbimus de beatitudine. Concl. a. Inaequalitas usonis Dei venire mes Ph=sice ab intellecta, ita ut ex duobus IntelleeZibus, aequa li lumine acutis , perfectior perfectiarem eliciar visionem, caeteris . paribus est Scotistarum , dc aliorum contra Homistas. Hob. I. ex Scoto, siJ quia in Uectu potest esse alia qua perfectio non solum a prima causa, sed etiam a feeunda , ut est intellectus, &de Chiisti fruitione, aebeatitudine dicit, quod eiam voluntas ejus non posta
tantam vitam activam habere , quantam volum
sas . . . Angelica , non inest ita perfectam . elicere fruitionem , sicut aua voluntas potest caeteris paribus in licet enim voluntas s Christi ) potest fummam
ratiam habere , quae est causa partiatis respectis fruitionis. aeque ea aret fruitionem in lasa, &c. erga ex Scoto aJ voluntas Angeli, cum summa gratia, causaret persectiorem actum amoris Dei in coelo . quam voluntas humana Christi cum gratia pari.
Propter suam maiorem persectionem naturalem; emgo idem est de intellectu, respectu visionis, cum aequali lumine . . . Prob. a. quoties plures causae agunt in eumdem e sectum, iste est eo persectior, quo major est virtus singularum , yel alterius earum 3 ergo quando jntel flectus cum lumine gloriae concurrit ad visionem Dei; haec erit eo perfectior, quo maior erit virtus naturalis intellectus ; Probatur, nam causa totalis visioni
erit peris ot propter intellectum; ergo diastus ad T a idem
524쪽
- is De invisibilitate. visebit. Dei.
idem erit perfectior; ergo duo videntes cum aequa It Ium sne, ω inaequali interlectu inaequaliter videbunt, & inaequalitas veniet ab intellectu, quia i tellectus tam Physice concurrit ad visioneu, quam' 'Constm. potentia naturalis cum habitu naturali elicit perfectiorem actum, si sit perfectior ueta cum habitu supernaturali. Probatur conl. nam ha-hitus supernaturalis non magis impedit activitatem virtutis naturalis Potentiae, nec minus eam. iuvat, quam supernaturalis; ergo tam crescit perfectio actus supernaturalis ex Virtute Potentiae ,naturalis, quam
Prob. 3. quo perspicacia persectior est, revis Intellectus, & applicatio , eo perfectior est actus hclei supernaturalis 3 idem est de voluntate pro actu voriuntatis; ergo idem est de visione non potest: quia patet experientia. Pr', coni. nam
Eut se habent in coelo intellectus , & lumen ad visionem, ita in ria se habent intesiectus, &hxhitus fidei, vel gratia actualis ad actuni fidei, recharitas cum Voluntate ad actum charitatis; ergo si ex maiori persectione, & conatu intest edis , & vo-1untatis cum aequali habitu, Vel auxilio Dei eliciu
lui di te, actus fidei, &charitatis, ita erit de
Prodi'4. 'quia sundamentum adfersariorum est, Vescuhd lumen est tota ratio Videndi , Vel quod gradus maioris intensionis venientes a virtute Potentiae eian naturales , sed utrumque est fessumi ergo con clusio est vera. Probat. min. ex dictis tum de concursu luminis, & intellectus, quod scilicet concrsant ambo effectiVE, ut causae partiales 3 tum de nucessitate luminis, vel auxilii supernaturalis, sine quishus' non potest umquam intellectus exercere suam .irtutem 'intellectivam naturalem circa. Dei ad eam intuendam: hinc emm sequitur totam visionem esse supernaturalem. Hine esutas havspaeipuas obiectiones, quae ex his duobus capitibus praeterea: illa visio esset panim naturalis, & Dartim supernaturalis i sed hoc implicat s ergo da quod maiorem Persectionem habeat a virtute
525쪽
nasurali intellectus. Probatur mai. Illi gradus, in quibus visio persectioris intellectus excederet visionem impersectioris, essent a causa pure natur ili, & excederent Virtutem luminis, & causae supe . naturalis s ergo essent naturales , alii vero super
- Reis. neg. mai. & rationem eius ; alioqui hoc diceretur etiam de Quacumque visione ; nam in omnibus concurrit intellectus cum lumine per vim suain naturalem, ut probatum est 3 igitur tota visio indivisibiliter esset a duabus conclauiis, seu a causa totali ex duabus partialibus constante, nec esset pars in viasione, correspondens uni, & alia alteri ; sicut de pra
senti non adest illa partialitas in visionibus aequali
- Inst. maturale non producit stipernaturale ; sed gradus augmenti essent a causa naturali, scilicet a maiori perfectione naturali intellectus ue ergo non essent i
Resp. dist. min. essent causa naturali elevata, &concurrente cum supernaturali δε conc. min. cauta naturali, sola. de per se agentes neg. min. & conia mper enim intellectus aseret, ut elevatus, etiam persectior, sicut imperfectior, de tota visio esset ab .utraoue concausa indivisim . Inst. in intellectu persectiori lumen illud aequale non esset, & proportionatum, sicut est in imperfectioris ergo non eodem modo ageret cum illo, sicut agit cum isto. Prob. anti quia persectior ageret minori auxilio , & imperfectior maiori, quia plus deberet elevari , & quod sumeret uni, non sufficeret alteris ergo vel impoisibilis est suppositio, vel co elusio. - . Resp. dist. ant. non esset proportionatum, id est commensuratum activitati naturali potentiae 3 concialon esset Proportionatum ratione effectus r neg. ant. & cons prob. In tantum lumen esset propo tionatum intellectui persectiori , in quantum sufficienter elevaret illum ad attingendam essentiam Dei , ut exerceret activitatem. suam circa illam , & ita esset, de impersectiori s non esset a tem proportionatum quoad entitatem eius Pla' sicam , quae sorte esset capax maioris , aut min T s. Iis
526쪽
3 8 De in visibilitate, O visib. Dei
tis elevationis, de luminis , sed hoc nihil ad rem . . Obiici a. visio, & lumen Proportionantur mera iato 3 ergo non crescit ex persectione natui ali potentiae. Prob. cons. nam si sic cresceret, pollet accidere,
ut habens miniis meriti haberet persectiorem visi Resp. dist. ant. 8c conseq. viso proportionatui Grito in ratione praemii, cone. in ratione actus Phy-sci: neg. ant. & cons. & idem dico ad probationem; nam semper visio in ratione praemii corresponderet merito, licet aliunde . & in ratione effectus Phum ci corresponderet activitati , ae persectioni causae, quid inde, nulli fieret injurias nec enim debet ma-mere otiosa virtus illa naturalis. Inst. i. ex Script. ex Concit. & PΡ. yisio datur ut merces correspondens meritis; ΓιJ unicuique secundum proprium laborem , inquit Paulus; & Ecclesia damnat Pelagianos, &Beguardos , tribuentes be titudinem operibus ex natura, sed ille excessus visi nis esset pure ex natura intellectus, sita est de volu tate quoad fruitionem; ergo Visio non potest crescere ex persectione naturali potentiae . . Resp. neg. min. nam lis et dicamus, visionis pers μῖ -- is am P me Cres re ex naturali virtute sequitur, illam esse naturalem e
Gri, dii iud augmentum, quia procedit indivisibiliter,iε,divisibilitate effectus tam alumine, quam ah m-ret Iehu; & illa perspicacia, & persectio major in tellectus est donum Dei, ad cuius mensuram ex meis xitis Christi datur gratia, & fundamentum meriti, di praedestinatio ad tantam, vel tantam risionem , disc non tantum ipsa 'iso quoad substantiam, sed e iam quoad excessum illum , & maioritatem sundat ingratia, & meritis Christi, devenit a' lumine se Pernaturali, & ab eo habet supernaturalitatem; in quo longe distamus ab errore Pelagii, de Begua
Inst. in via actus unus nullum accipit augmentum ex naturali perfectione voluntatis; ergo nec visio in Patria ex rersectione intellectus. Prob. anti nam ex Script. &PP. tota dignitas meriti mensuratur ex gratias
527쪽
Resp. neg. ant. imo contrarium ma8li tonsorme est Scripturae, PP. quod stilicet, qui cum mino ri, vel aequali gratia operatur cum maiori applicam tione , 5c servore, plus mereatur, quamvis tota subvstantia meriti sundatur in gratia, ut dicemus suo I
Inst. s. in via possumus quidem ol erati remissilis,
quam gratia ex gat, non vero intensius: ergo nullaxesponsio. Prob. ant. quia licet Proyter libertatem arbitrii possimus aut non cooperari gratiae, aut co perari remisse, ac negligenter, non tamen eam superare, quia non possumus agere ultra vires a Deo da .
Resp. neg. ant. Ouoad 2.p.&dist. ultimum prob tum, ultra vires datas absolutes conc. ultra Fires, ct intensionem habitus, vel auxilii supernaturalis squod proprie dicitur gratia; neg. ant. non enim iuvDemur diligere, verbi gratia, iuxta mensuram gratiar, & auxilii divini, 1ed iuxta vires totas potentiae,
ex toto crede suo. ex tota an ma tua, edi totis vir
bus, quae Vires etiam datae sunt, non 'lum in cre tione, sed etiam hic, &nune, dum agim , quate nus non agimus pereas, nisi cum gratia excitante, re erante, & elevante.
Obiic. 4. intellectus non potest absoluth viderea eum sine lumine; ergo neque videre intensius sene intensiori lumine. Probatur cons. Si a se habersimplieirer ad se puetur, ita se habet magis ad ma xia, sed per nos intellectus non potest simpliciter vi dere Deum sine lumine; ergo nec magis videre sine
maiori lumine. Rei neg. cons. &dis .mai. probat is in causis Praecisis, di totalibus; conet in causis particularib oneg.mait lumen autem non est causa totalis visionis . sed partialis. Unde valet istud aliud axioma Scotistiacum : una causa partiali existente aequali, si reth est major , potest sequi perfectior effectus . , Objic. s. ponamus duos intellectus, unum Per. Dcturn ut sex , alterum ut quatuor , & detur singulis lumen, ut quatuor, vel iste secundus non eliciet visionem ut quatuor , vel iste primus elim ciet visionem ut s. vel 5. sed neutrum dici potest sergo tota intensio visionis pendet a mei ia lumi
528쪽
44o De lavsibilitate O visib. Dei
ni In vero ab activitate intellectus. Probatur minitimo non potest dici,quod secundus eliciat minorem visionem, quia derogaretur actinitati Iumin S, imodi intellectus: secundo non in test dici, primiis eliciat persectiorem ut s. vel sex nam sic Iumen concurreret ad actum intensiorem se ipso ei sed hoc re pugnati quia effectus non superat causam suam; ese Eo dce Resp.neg. min. utramque; nam secundus Vere haheret perfectiorem visionem cum proportione ad suam Virtutem maiorem , &dist. Prob. non superat causam suam totalem, esto; causam partialem; nemtit iam dictum est. Visio enim v. g. sensitiva superat persectionem speciei impressae, quae ad eam concusexit partialiter cum ocul O, dc eadem Viu cum eadem specie potest esse clarior in uno oculo, quam In alio, si ille ut acutior . . . Inst. i. ergo oculus non elevaretur per lumen glo-Riae, sed lumen per intellectum, quia cum eo elae
xet visionem intensiorem se; sed cons. est absurdum, ec contra sensum Ecclesiae, & omnium Theologorum,
qui docent intellectum elevari per lumen s ergos
Rem elevaretur, id est, sic iuvaretur, ut posses e currere ad intensiorem actum , quam ses M. quam iit ipsum; con.seq. di neg. subsumptum sid est transferret lumen de uno inferiori ad superi Vem 3 sicut lumen facit in potentia , quam elevat astatu naturali ad supernaturalem 3 neg. seq. & c s. prob. quae enim in hoc absurditas, VA repugnantia Concilia, &PP. & Theologi loquuntur de elevatione hac secunda , quae est propria elevatio 3 certε qu ties duae causae sese mutuo iuvant ad unum effectum , ad quem nulla seorsim sussicit, sese mutuo elevant.
Inst. a. non potest una qualitas per concursum alterius producere aliam se ipsa intensifern 3 ergo lumen ut quatuor, cum intellectu persectiori, visi nem ut quinque, Vel sex non poterit Producere. Resp.neg. ant. Nam duae candelae , lucentes ut quatuor , si luceant in eodem loco, majorem lucem emgient, quam singulae seorsim. Pondus unius libiae additum alteri aiset graVitatem .
Inst. a. Intellecius est de se indifferens ad tantam,
529쪽
vel tantam visionem; ergo tota determInatio intendi notis , Vel remissioris vitionis venit a lumine , debet commensurari, non vero intellectui. Resp. dist. ant. est indifferens passive, & quoad f Pernaturalitatem ; conc active, & quoad perfectionem entitativam naturalem; neg. ant.&cons. Nam
per lumen determinatur potentia ad visionem supernaturalem , & quidem intensiorem , vel remitu rem, quantum est ex parte sua secundum propriam intensionem, sed iuvatur, & augetur illa virtus per Potentiam, cum qua concurrit in unitatem causae t talis. Inst. 4. non potest intendi intellectio secundum rationem genericam intellectionis , nisi au3eatur socundum rationem specificam supernaturalitatis 3 sed non potest augeri quoad supernaturalitatem, nisi DexIumentergo nec quoad rationem geneticam intelle ctionis . . Resp.neg. absolute maiorem ; nam intellectus persectior cum aequali specie persectiorem elicit intellectionem , quam imbecillior, & tamen ambae conveniunt in ratione generica intellectionis. Argumentum supponitdqo falsa, i. quod intelle- .ctus,& lumen idem est de specie et habitu inconcurrat ad visionem , ut duae causae partiales, partialitate eme- .ctus, ita ut una pars, vel gradus visionis sit praecise ab intellectu,& alia a lumine,quod falsum est.2.quod per Lectio gradualis mutet speciem, hic vero intellectus de lumen concurrunt ad visionem,ut partiales partialit te causae,non autem effectus,&tota differentia visionis intensioris a remissiori non est penes naturalitatem s. aut supernaturalitatem , sed penes intensionem gra- dualem. Utraqueest aeqvh supernaturalis,sed no est aeque intensa, & tota est indivisibiliter ab utroque simul. . Concl. 3. Probabilius est, quod de facto in beatis perfectior inteluctus eliciat perfectiorem visionem cuis. aequali lumine, O eaeteris paribus .
1 Prob. I. ex Scoto dicente, DG quod 'ut inteli Erus est his, O ibi eadem natura, ita posse vive- . ine es hic, ibi eadem potentia a sed modo es re-- mota , tunc erio propinqua ; sed hic perfectioe intellectus cum aequali liabitu , vel auxilio elicit
530쪽
4 1 De invisibilitate, visibit. Dei.
perfectiorem acturi, scientiae , aut fidei, quam im
lumen gloriae non aufert ab intellectu virtutem naturalem agendi, sed potius elevat, & auget ; ergo non Impedit, quin agat circa objectum beatificum ex totis viribus su's naturali-hus: ergo de facto qui majores habet Vires, essicacius agit, & perfectius videla Pieris Passibus.
Prob. 3. nam licet possit fieri, quod Deus non con currat cum intellectu creato ad sui vision 'm, nisi Pro mensura luminis, & meriti, tamen de facto probabilius est, subd ita concurrit, ut omneS agant co naturaliter, &sine impedimento , & violentiar sed nisi permitteret, ut Persectior intellectus, cum ae quali lumine, perfectiorem eliceret Irisionem , m-tellectus non ageret connaturaliter, sed heret aliqua violentia, & impedimentum 3 ergo probabilius est, Quod persectiorem habeat Visionem. PIO b. mai. siquid impediret, ne sic Deus, & lumen concurrerent, id esset, ur servetur invisione proportio meriti, sed haec ratio non impediis ergo&c. nam totus rigor iustitiae in praemiando conlinit, ut
singulis tantum detur praemii, ac mercedis, qua tum congruit singulis, ex pacto, iuxta operum ais
orem.sed haec iustitia servaretur, dando aequaliter dignis aequale lumen; ergo &c.. Mai. patet ex Euar Eetio,in quo paterfamilias denarium promitam ded tram iis, qui novissima hora venerunt, quam qui I'rima, dicens, IJ nonne ex denario diurno eo nurist s
rum cum talentis, datur talentum seivi otiosi et, qui iam decem habebat, habenti dabitur; ergo Deus non aufert a servis suis talenta naturae, nec illa impedit, ne agant, sed potius auget per Dixi autem , probabalius ; nam nulli bi est a tum, vel definitum , an ita sit, necne, an permittatur animabus, ut secundum totam suam VI
tutem innatam agant , an vero tantum siccundum
mensuram luminis, & meriti. . Obiic. ex Scoto, ad qui docet, quod amma Christi persectius fruitur Deo, quam Angeli: licet volun fas eius non sit ira perfecte activa, sicut voluntas A