Summa theologiae Scotisticae, in qua ex fidei lumine, S. Scripturae oraculis, Ecclesiae traditionibus, & decretis, ss. pp. & theologorum sententia, & rectæ rationis ductu, religionis christianæ mysteria sacramenta, dogmata, & præcepta breviter, & sch

발행: 1706년

분량: 955페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

791쪽

tur, ipsi enim .ab omni rore gratiae secantur; ergo exuri filius induratio est a Deo. . . 'Resp. neet. I .ant. & d.Σ. Ab Omm rore gratiae extra meditiatiae , On. ordinariae , & susscietatis , neg.ant. Deus numquam sic indurat per omnimodam stet e subtractionem , sed negat peccatoribus illis excellentes, & extraordinarias, quia ordinarias de sufficientes nefilexerunt, & ita sibi Imputa- ωρ debent suam derelictionem, & Indurationem . Obiic. . ex Scoto. Non resistitur Dei voluntati Dositivae,& ultimo determinatae; sed voluntas beneplaciti talis est; ergo per eam non vult omneS salvarI,

i & con uenti, di absolutae , con. antecedenti, re olaonatae., neg. maj. dc min. Nam ista non est ul-

'' iust ti a voluntas est determinata pro salute o ri: um, & quidem ex se absoluth , &se sola ; ergo&c. Probant. Non potest rec Mere nec isnditionem a creatura, neque ab extra, quia diceret passibilitatem, &imperfectionem in Deo iergo de se est absoluta, & determinata . Resp.dist. I.ant. Determ Inata ant edenter, & conditionate, con. consequenter, dia cons. Nam Iicet conditiones, sub quibus Deus

vult salutem omnium, debeant poni a re

re nos, nisii velimus coopta i gratiae mus, &ti nostrae s nec ideo accipit a nobis determinatIOnem,

talυare, sed si accedant ad eum. Aec enim Obvs. cum Brancato variaSgustini, quibus probat, L. quod ν - c are omnes, .ipssi salvarentur,ficacissima est ejus voluntas, iis , dc non velit, nihil tamen vult, quod non Pinnis1J . mrG. 3. 3, 4. I. 'La. b - -

792쪽

2. quae t causam , cur velit omnes falυare , si non

falsenti rὶ Responderi solet, quia hoc ipsi nolunt, quod quidem de parvulis dici non potest, quorum nondum est velle , aut nolle : & quoad alios non putat id dici posse , tanquam Dei voluntas superata sit hominum voluntate, &c. Quod repetit ad lulianum. 13 Si Deus vult omnes salvari, cur tot millia ρ arvorum , qui non accepto baptismate moriuntur , non veniunt ad Rernum Dei e rium quid aut homines non sunt ... aut aliquis dicere potest, Deus quidem vult, sed ipsi nolunt, qui nondum velle, aut nolle norunt ΘΙ. Docet, per omnes homines intelligi , non de singulis generum , sed de generibus singulorum , ad Me omne tenus humanum intelligamus per quascum- qua disterentias distributum , Retes , privatos , nobiles,

Ignobiles, sublimes, humiles, Ere. scit . ex singulis illis generibus , & differentiis vult aliquos salvari, sed

non omnes prorsus.

. Intelligit hoc de omnibus electis, qui salvantur. 33 Ita dictum est , vult omnes homines salmos fieri, ut intelligantur omnes praedesinati. Haec, & alia loca . citat P. Macedo 3 uJ ergo Augustinus non censet Deum velle omnes omnino sal vari. Resi'. I. neg. cons. quia si recte intelligatur, Augustinus loqui t ur de voluntate consequente, & absoluta, non de antecedente, & conditionata, ut Patet He I. textu, incaei lima eius voluntas. Idem est de parvulis. Merito enim negat eam responsionem pro illis valere, sicut pro adultis; sed non miniis verum est , quod velit eos salvare, si causae secunda: vellent

operari, ut nascerentur vivi, dc baptizarentur. 3. .

nec inde sequitur ejus voluntatem superari ab humana , sicut non dicitur superari m nostram J-ribbedientiam, modo id non fiat impune , nec id fieret , nisi ipse permitteret ex alia sua lege. Non negat Augustinus , quin Deus velit a nobis audiri, quando nos Vocat per gratias suas , & tamen latetur, de est de fide, quod vocanti Deo saepe resistimus , nec hideo Vincitur ejus volunta4, quia non illi resistimus

793쪽

De Vollantate Dei.

V kolleatio de singulis generum adducituet qu1- ' Ν Ο sirim &Scoto, sed ambo fatentur no-

νμ & Der ipsummet Tespondere , ut patet ex imis mo

ba kaiz isi deberent licere ipsam sibi essem

uomus habueri inv*- b Imo determinata pex ς . . , sis inrobique ninseipsum, vel bonitatem suam ut finem, a. Vunc

794쪽

Disputatio X. - 697

num creaturae rationalis ultimatum , quod est communicatio beatifica suae bonitatis creaturae tali , &Postea vult gratiam, quae ordinatur ad talem beatitudinem, &c. ergo ex Scoto , Deus generali ordinet voluit rationali creaturae hunc finem ultimum , seu salutem. Unde miror Ρ. Macedo , egregium Scotistam, vim tantam fecisse in illis textibus ad trahendum Scotum in suam sententiam de praedestinat ione grat vita. Confir. hoc. Nam Scotus sic loquitur in sente tia praedestinationis gratuitae, cui ipse non multum adhaesit, sed fuit problematicus; ergo nec multum adhaerebat huic ordini signorum , seu instantium,& actuum voluntatis Dei, nec inde inferri debet mens ejus in hac quaestione. Constat ergo Deum , quantum est ex se, habere Veram, &synceram voluntatem dandi omnibus hominibus gloriam suam, non quidem voluntatem a s olutam,& ultimo determinatam , seu conscquentem, sed antecedentem , dc conditionatam , sic. si voluerint omnes cooperari gratiae, per quam eos ad id vocat, & quidem voluntatem essicacem, quatenus illis omnibus praeparat, offert, &dat auxilia, quibus id consequantur, & quibus possent falvari, nisi ex malitia sua , & ex libertate propria, ut adulti, aut aliena, ut parvuli, impedirentur. a. Constat, quod haec non est pure voluntas signi , cui non respondeat ullus actus internus, sed est voluntas beneplaciti , & positiva in sensu explicato, quod magis patebit infra de praedestinatione , & reprobatione, R de gratia sussicienti, quae omnibus datur .

detur aliqua caiisa divinae voluntatis.

O Uaestio procedit de volitione Dei libera, & de

causis extrinsecis, maxime de finali, , meritoria. Nam I. certum est actum voluntatis necessarium, & ad intra non posse habere caulam propriam, quia causa , & effectus realiter distinguuntur, volitio autem Dei est iple Deus per summam idemtitatem realem. a. Certum est, quod ne quidem vo- im. I. . S

795쪽

ε;8 De voluntate Dei

litib ad extra, & libera non habet causam essiclen

tein propter eamdem rationem , sed quaeritur de causa finali ex parte nostra,ita, ut moVeatur a creatura ad aliquid volendum, sive illud motivum habeat rationem finis cujus , Vel cui, Vel rationem meriti rVolitio Dei tria dicit, I .entitatem suam intri secam. 2. effectum, quem ponit ad extra, & in tempore. I. terminationem eius ad hunc effectum , sturelationem quandam tendentiae ad effectum ; Ahaec rursus spectari potest vel amue , pro ut voluntas ponit illum enectum , vel passive, prout sectiis ab ea recipit esse, & terminat tendentiam i, Iam,in qua fundatur relatio dependentiae illius ab ea Certum est autem non posse dici de volitione quoadentitatem, & quoad tendentiam activam , quod habeat cautam ex parte nostra. Nam sub utraque ratione est quid intrinsecum Deo, qui nihil accipere potest ab extra propter summa independentia,& 1implicitatem. Restat quaestio de volitione quoad effectus suos, an moveatur ex parte nostra ad illos producendos, seu an illi producantur a Deo ex aliquo

motivo, vel merito ex parte creaturarum. 'Solent distinguillae tres propositiones . r. Unuriens creatum est propter aliud a. Deus vult . unum esse propter aliud, di 3. Deus visu unum , quia zain aliud. Duae primae sunt verae, quia causalitas . & dependentia tota se tenet ex Parte objectorum ; quo rum unum ex se, vel ex dispositiove Dei ordinatur.

d aliud , sed 3. non potest dici in rigore, quia importat aliqualem dependentiam volitionis Dei a rebus creatis , ita ut unum ens creatum sit motivum Deo Iolendi aliud. Concl. 1. Volitio Dei non babet proprae causam ullam siualem ineque in Deo , neque in creaturis , sed tantnm quasi pausam, seu rationem volendi Meprimaria es ipsa Dei 1sentia ,seu bonitas Freatura veτο est tantum sectindaria . Prob. I. ex Scot O , fid quia sola risentia diυina potin est esse prima rat o agendi tam intellectui diυino , quam moluntati ri quia si aliquid aliuia posset .se prima ratio agendi, vilesie, et illa potentia. Vides

I .Scotum non agnoscere motivum primari um agen-- di

796쪽

Disputatio X. syst

oi in Deo, nisi essentiam , & a. quod non Vocat pi princautam , sed rationem agendi, 3. quod creaturae Iuni tantum ratio secundaria. hoc patet ex dictis de obiecto tam voluntatis, quam intellectus. Et alibi

dixerat, quod Deus, ut ordinast volens , primo vult se ipsum tanquam sinem: Secundo vult bonum creaturae rat o lis ultimatum,quod est communicatio bea-rsca suae dionitatis creaturae tali , Oproptereά tuis granam , dic.

prob. a. su'ad I. par. Quando causa finalis movet, id facit per aliquid re liter distinctum a voluntate. &partialiter cauintum ab obiecto movente, 6c movens.& motum realiter distinguuntur; sed utrumque repugnat in Deos ego ibi non potest admitti ulla vera causalitas etiam sinalis , ergo si volitio eius habeat a quam causam , non erit proprie causa , ne quidem finalis , sed quasi causa , seu quasi ratio volendi. Cons. ex Iatribus. Voluntat divina non eὴ proprie ex rataone, inquit Ansel. IJ ne aliquid ei sit proprium pincipium. Et Aug. Cum voluntas Dei omnium causa sit , a nutis alis causariporest. Et Bernari tes omapDeu i , o Ule es, unde amat. Prob. I.quia finis movet ad sui consequutionem .sed perfecte, di essentialiter irassidet s ergo nihil potest eum movere proprie ut causa finalis.

st causam, & rationem

aEendi, quod causa influit vere in actionem, seu v sitionem per modum essicientis, aut finis , dc ab ea distit Uuitur realiter, &sic volitio dependet ab illis, nec insere dependentiam an effectu , seu Volitione, licet voluntas ob illam velit; sed in Deo nulla est de ndentia, vel distinctio realiucrgo nec causalitas, vel causa realis. N. Coeifir. ex Philos 3J Prima substantia semper essquod habet causam , es in potentia ad illam , sed in Deo repugnat Omnis potentialitas s emgo & causalitas. Nam si volitio Dei non habet veram causam in seipla , multo nunus ab extra & Hrea

797쪽

roo De voluntate Dei

Prob. 3. par. scit. quod habeat quasi causam, seu rationem , propter quam agit, & haec Primaria sit bonitas , i. ex Scriptura, nam DIJ omnia propter semet-ἐpsum operatur est Dominus. a. qilia Volumas, 1eu b nitas infinita , sicut non potest perfici, ita nec moveri proprie per bonum . ullum finitum , ergo, si Deus moveatur aliquo modo ad agendum per aliquod bonum , id non potest petere extra se ipsum , in q uo est

fons, & cumulus omnis boni, saltem primario. s. quia voluntas non se habet passive ad ullam creaturam a ergo nec potest ex ea sumere primam rationem volendi. 4. quia, ut diximus , sola bonitas, se uesia entia divina est obiectum primarium tam volunt iis, quam intellectus ejus 3 ergo extra illam non hahet primariam, nec ultunatam rationem agendi . Prob. . Pax. I. quia etiam ex dictis creaturς sunt de obiecto lecundario, & terminativo voluntatis Dei aereo ex eis etiam sumere potest secundarium motivum, seu rationem agendi, saltem quatenus terminant volitiones eius in aliquo ordine , tum inter se,

tum ad finem ultimum. Proba. ex Scriptura. Propter nimiam ebinuartem suam , qua dilexit mi, factus est in similitudianem carnis peccati. Et Deus dilexit mundum st

Furum suum daret, scilicet amat nos Deus, &ex a more nostri incarnatus est . Item ex Apostolo totam hanc veritatem habemus, cum dicit Corinthus, Omnia vestra sunt, scilicet mundus eropter hominem, qui est finis cui, moi autem chrim , chrissus autem Dei, qui est finis ultimus rerum omnium. i Porro haec ratio volendi, quam tribuimus creat me, aliquando consideratur secundum naturam cti creati, aliquando secundum meritum aliquod . Iuxta ordinem naturae dici potest velle partes Pr Pter totum, &cstum, elementa, plantas, best aS . de alias partes universi propter hominio in ratione lmeriti vult dare gloriam,& augmentum gratiae Propter bona opera , di damni poenas propter Peccata ι

ergo verε dici mnest , quod Deus voluit res aliqu2este propter alias, ex ordinatione scilicet sapientiae, bonitatis suae, sed non potest recte dici, quod una titei causa volendi aliam, sed quod ipse velit unam esse

798쪽

Disputatio X. . 70

propter aliam , & ille ipse est sibi rasso M volendi, ει

nunc ordinem rebus statuendi . , - Objic. con. 3. pari Deus in Scriptura Vere , depositive dicitur velle aliqua propter creaturas, V. g. inca nationem Propter redemptionem, dic. ergo creaturἡ sunt vere causae moti vae volitionum aliquarum Dei. Resp. dist.ant. Ita, ut cieaturae sint motiva secundatia,& terminativa illorum actuum , n. primaria,&motiva, neg. ant. Nam in hoc sensu non loquitur Scriptura, nec Patres. iobii c. con. 4. par. Quod Deus aliquid velit propter aliud a se , est imperfectio ; erso non potest dici, quod creatura ulla sit ratio Deo quidquam Volendi . Prob. ant. Nam hoc arguit dependentiam talis volitionis ab illo objecto creato; ergo &C. :Res'. neg. ant.& rationem eius. Nam, ut diximus , ratio agendi non importat ullam veram causa-sitatem, etiam in obiecto Primario, & multo minus in secundarici determinativo , quales sunt reaturae, imo arguit hoc maximam Virtutem sapientiae, & bonitatis, aut justitiae, quod ex intentione dandi gloriam homini velit dare gratiam , & ex iustitia decerisnat, linxnaS Propter peccata Semper enim in se, dc ex se sumit lationes sic Volendi . . . .,

. An Deus necessario velis id, quod est optimum , Pan aequaliter velis omma tam majora, quam minora bona.

EX harum quaest. decisione magis patebit, qualis,& quanta sit libertas voluntatis divinae. Nam quaerimus I. an ex omnibus, quae Deus potest face- . re, faciat semper optimum. Et, si hoc esset, non posset facere mundum alium i sto meliorem, &sic dyaliis ejus operibus, de quoad hoc non esset liber, imo 5c faceret necessario, quidquid facere potest. a. quaeintimus, an aeq ualiter Velit omnia, ita ut non magis velit Angelos, quam homines, nec istoS, quam in

stas , aut ranas. A , -

- Hoc autem considerari potest vel ex parte actus volitionis, seu amoris Dei , Vel ex parte objectorum Gg s ' eiu ,

799쪽

ino, De voluntate Dei

ouae ut sunt perfectiora , de nobiliora, sive-n ς μ' ' chia uia uito leuex naturae donis,Vel gr.

ii videntur istaequaliter *m ia, sicut maior dona

Meestate determinatur ad optιm tacit, quidquid operatur ad extra . Dico, quod

Σι iis, dIina nihiι almi micra necessarro pro ob c onis ab essentia sua ; ad quodlibet ivtur al/μd contin- I., . histo ex Loto Deus libere vult,quid- ad extra, tam ad creandam IRnam, quam ' phobis ex Seriptura, quae illum comparat figulo,oti; 2 eadem ma luti secit vas in contumesam,

linius necessitatis ratio, neque

ΡΛενεμ in neoue ex lumine naturari . Verum.

meliore in infinixVm imust peteremus abIll illa necessario,&,sintili essent optima, b s

. 'mo denique. Nam si detur l

aliquod optimum, qu Dem

ficit Deus ex ulla necessitates ergo ad nul um pnecessitari. Probatur min. primo ex eorum Di ine, qui putant illud opua nuntWxv μ libuit i eccante , a ex Scriptu otium lamori Dei in nos, di misericordiae illiu A cest enim, quod ille amor , di miseri cridi contingens, dcli fleta. Sic Deus diis T.

800쪽

Disputatio X. 7 I

oela. 3. quia communiter Theologi docent cum Ss. Patribus , potuisse Deum aliter nos redimere , qua per Incarnationem. & mortem Christi, ut videbimust filo loco. Poterat sine ullo adventu Christis Olu,η mod4 ιοοui Deus , inquit Athanas Did O absolvere maledi-

Obiic. a. ex Scriptura, &Patribus , Adeo persecta sunt Dei opera, faJ ut non posmur ei qsidquam addeia re, quaesiecit mur, ut timeatur. Et : Onera Domini universa bona valde. Et Damascen. 34 Sie siepi omnia Dei providentia, νε meliori modo exsere pror0ιs ne queant. 'Et August. s. JquidqHid vera ratione melliss oecurrerit , hoc scias fecisse Deum s ergo Deus fecit, quod est optimum , nee Potuit aliter facere, &e. Et alibi: Usque adeo desipiendum ess , ur fio mo videa - aliouid melius debuise sieri , Deum credat nο-

Respon. neg. conseq. I. quia licti admitteremus Deum nihil melius facere potuisse, quam quod fe- 'cit; adhuc non sequeretur id fecisse necessariis , non liberE, a. quia ex his textibuS habetur tantum , quod quae fecit, sunt in silo genere,& specie opti-

'ma. Deἰ perfecta sunt sρera. Et cum creabat: Vidit Deus, quod esset bonum. Fecit ergo Deus optima se cundum regulas suae sapientiae, di quidem haec fecit libertimh. Objic. a. ex con. Francosurd. credamus Deum omnia velle , quae sunt meliora r Et ita docent pli rimi SS. Patres ergo die. Res p. i. quod etsi Deus de iacto secisset meliora, tamen non fecissiti ex necessitate , sed omninti liber . a. loquitur de rebus creatis,quae singulae in sua specie sunt perfectissimae. Et ita sunt intelligendi Patres. Concl. II. Deus ex parte actus volunxatis Dae υule omnia aequaliser: inaequalitas tora est eX ρ arte objectorum feeundariorum , O tendentiae pastae. Est coin

munis.

Prob. r. ex Scoto sJ quia ex p4rte Dei una est potentia, unum objectum primum, o habet unum a- ctum infinitum adaequatum sibi . . . . ex perfectiooebi ius actus sequitur , quia perfeme tendit hipr Anum, - . ri 'di 4J J Ser. 3 coni. Arrian. ad Eccl. 3. et 39. 3J a.de

SEARCH

MENU NAVIGATION