장음표시 사용
881쪽
mobis, 'sed dedi siet, aut promisisset dare velitis bonum sibi acquisitum a ergo eum id dixerit sinum est: i,
non acquisierat nobis PNdemirationem permetita v . A - ... Resia. neg. ant. &conse . sic enim locutusest filiis rabe isi petentibus sessiones primas in Regno , non ex meritis, sed ratione parentelae earnalis, quae est titulus Eloriae consequendae. . Pr terea hietextus non facit ad rem. Nam ratione Deiratis tam poterat
id dare quam ipse riter; ciun ipsemet dixerit alias , siJ Di pons vilis Regnum sevi disposuit miti Pater.
se. eadem auctoritate divina . . . Obite. a. ex Rugust. H is quieunique christianos
fit, qua tralia homo factus est chrisiuit sed bomo ala sellicet Iesus, factusest Christus exputa gratia sine
meritis , etiam propriis ι ergo de omnis Christianus Bredestinatus est ad gratiam 1ine ullis meritis etiam Clitisti. ' ' . Resp. nen cons. Nam inde s hitur tantum, quMseut ille homo Iesus factus est Christus sine propriis meritis , quia n 'meruit sibi unionem cum Verbo , ita nee homo sibi meretur gratiam Christianitatis, de meritis vero alienis nihil tale sequitur, nec id i tendit Augusti us . . . ob te 3. Si Christus meruistet nobis praedestinat. tionem,ita di primam gratiam di ipsam incarnation:, Quae est summa grai ia de principalis essectus prςdest,
nationis olea conle est falsum sergo δα. P. . min. Nam prima gratia,ac ipsa incarnatio fani principia omnis meri vis ergo pon eadunt sub meritum ullum. Resp. neg. α Nam veth nctas meruit 1. grMiami incarnationem, non quoad substantiam, et in se,sed quoad escationem. Et distant. Prob.Non cadam tuo meritum proprium accipientis,co . sub megetum viretius. m. anti: ipsa incarnatio quoadasQuascircumstantias in dioetue suo loco, et quoad apricationem, et utilitatem nostram, cadit sub in muni non nomum. ted Christi . . : si . : Eodemiatha praedestiit --.aa gratiam, , et
xloriam, quo Chii stus ipse est praa st natus ad esse; led praedestimatio Christi ad essen est ex ulli xuis i ergo uec tuistin ad giatia et gloriam . Pro
882쪽
inat. Nam praedestinatio Christi, et nostra est unus
dist mai.&ant prob. Eodem, actaentitatuve, & materialiter, coiK. mai.&min. & anteriem dem actu formaliter, de terminatiVe , neg. ma, de min. &, antee. Actus ille in sua emitate, . di m terialiter est ipsa Dei volunta , di ipse Deus, sed teseminative est quid contingens, & quatenus terminatur
ad taliquos homines, & Angelos, cadit sub meritum Cluisti , qui etiam terminative est prior praedestina'
Obile. 4. ex Molo. Electio nostra in voluntate Dei Pr edit praevisionem, pinti s emo & merit viri Christi; sitiem in ordine intentionis a Ant. patet inrext. Nam in I gno mus intellexit δελ--jοne fummi boni, in a. omnes creaturas , inhre stinavis his ad gloriam etgratiam in . praevidis sitas caseos . .m s. praeordinavit de medio ... per passionem sit, dcc ergo praedestinatio nostraeκ Scoto praecedit praeyi nem peccati,dc in forum Christi. : . . , t , ι RM. dist.anx. Meritorum Christi ut Redemptoris, conrait glorificatoris, & sancti fieatoris, neDantec.&conse*Nam sicut ex eodem,Christus est pinis utor summo illi bono,& fini, ita in I .signo et destinatus est,& quidem specialiter, dc primo omnium. Loquitur autem Scotus de decreto adventus Christi, qualiter de facto extitit,& ut Redem litoris,non Nero ut eseritisset Adamo non peccante,quo casu venisset,ut sauctificator 8c glorificavir. C hristin ergo ante praevisionem peccati Adae praemdestinatus 'absoluth ad summam gratiam , merita, di gloriam independenter a meritis passionis, de pallantimaliarumque virtutum,quae supponunt Pasib statem, dc per illa merita meruisset nominibus gratiam,& gloriam,& ersdestinationem; de facto autem meruit per actusetiam externos passionis, dc patie
Propterea dixi in conclusione serum mmtis pr. seindentibicia eame passibiliHuia horum praevisio antecedit decretum incarnationis possibilis, dc adventus Christi, ut reparatoris.' Sed haec magis patebunt ex disendis de Incarnatione. . . Quaeres i. An purus homo post memeri alteri
883쪽
18ε Depraedestinati O reprobat.
π destinationemr ad gloriam , vae ad gran ι . -- Resp. quod de facto nullu3 purin homo meruit a fieri praedestinationem ad gloriam, nec mereri Pomtuit, saltem de lege post Ra ἰ . i. . . parς constar ex Scrim. docente, id reservatum
soli Chri sto, quia Deusί a J Pater elegis nos in m an te mundi eonstitutionem. Unde S. Gresori us Oad dicit praedestinationem nostram posse iuvati. ecitnis Sanistarum, non quod oratio Sanctorum sit motivum quoddam divinae voluntatis, Propter quod Deus trum praedestinat, sed quia ipsa perennis Regni met destinatio ita est ab omni potente Deo disposita. in ad hoc electi pro labore perveniant . quatenus postula domereantur accipere, quod eis Deus: ante saecula dare disposuit, scilicet disposuis dare gratias mediante intercessione Sanctorum . Sic Isaac obtinuidpreciabus suis 'cunditatem Rebeccae, M., a. pari constat, &cons ex s. quia de lege posta purae creaturae, Puri homines, dc Angeli sum simul
praedestinati, dc volitis ergo stante hac dispositiois nullus potuit mereri alteri praedestinationem, quia ille debuisset prius eligi, sicut cliximus Christum ptili,
Dixi, ad guriam, quia nihil vetae unum pridx eligi ad aliquam gratiam, ex qua possit merersalteri qua idam gratias, per quas rinsequatur effectum &executionem praedestinationis , sicut d citur de S.Stephano , quod orans pro persecutoribus obtinuIt is
' Uxi a. de lege posita. Nam non Video repugnare,qiva Deus potuisset prilis eligere aliquem ad tantam gloriam, & gratiam, & tanta merita , us ea acceptaret in ordine ad impetrandam salutem , & praedestinationem aliquorum. Revera tamen videtur taxtum privilegium debuisse reservati Christo Dei
Ur emctus praedestinationis intelligo gratias mnes, di auxilia , quas Deus conseri homini ex L 2. h. i. sad i. diaL R.
884쪽
vi electishἰs eius ad gloriam , ut possit finem illum, seu gloriam illam consequi. Tales sunt gratiae vocationis actuales, excitantes, adiuvantes, consequentes,
iust ificantes , & donum perseverantiae , ω Porro essectus praedestinat nis alii runt primaνii,& Grecti, quos Pus, ut praedestinans, & ex vi actus. praedestinationis immediath intendit, ut per illos et re: o sortiatur suum finem , di electus gloriam cons quatur ι alii se Marii, seu sub larii , di auxiliantes, quos se. Deus non ita directe intendit, nec omni bus Draedestinatis consere ex vi decreti electionis, ut absolute necessarios praedes lamis ad consequutiqnem gloriar, sed tamen conferantur, & inserviunt illis, quibus dantur, ut facilius consequantur illam. Talia sunt bona temporalia , divitiae, sanitas, PaupertaS, infirmitates, tribulationes ,&similia quibus iuva tur electi ad maiora merita,& ad facilius obtinendam gloriam . a. Alii sunt occasionales , ut peccata, quae non intenduntur quidem positive a Deo, ut priora illa, nec per se iuvant ad falutem, sed tamen sunt carsiones actuum virtutis, v. g. poenitentiae , vigilantiae, servoris, Sae suppono autem , ut alias diximus non semel , mutuam quandam esse causalitatem inter finem, de media . Nam intentio evicax fin sest causa electi nis mediorum, & usias eorum in executione; usus autem , seu applicatio mediorum est etiam causa
finis quoad existentiam, di adeptionem. Sic volitio, qua Deus vult emaciter gloriam Petro, & praed stinatio Petri ad gloriam est ratio Deo vocandi P trum ad fidem, dς eum iustificandi, & ei donum perseverantiae conferendi s tanquam media , Per quae consequi debet finem illum ι & vicissim eo sensus vocationi, bona orira, iustitia, sancti is tio, & Perseverantia Petra, quae in penescientia Dei fuerunt ratio electionis eius, sunt eausae glorifica trinis eiusdem. Sed, tu fallor , in quaestione Pre senti illa sola dici debent proprie effectus praedestinationis, quae Deus directh, de per se vult ex Viactus esectionis, non autem, quae videntur aliquomodo causae, 'u motiva, di rationes praedestinandi.
Nam, ut aliquid sit vest enectus praedestinationis adstoriam, de ti. esse a Deo, ut praedestinante. de
885쪽
titui decreti dedanda gloria. x debet edinem silpernaturalem 3 3. debet esse ex Eratra Christi. 4. debet vere influere ad consecutionem fi- Gratiae voeationis , auxilii O
rionis , quae eoncurrunt mmi ram , nec
merita non sunt proprie effectus praedesὸ nom=
Aestinatione gratuita, dc ante omnem praeIisionem
hinii. Ecc sunt ad istum yn- ordinas I Mvult haae dare homini, quia:psum ingre ad , uuam non potest con ut sine illis; ergo econtra ,
destinatione ex praevisis meritis, docet, quoa
m di inratia dc quae ad meritaeconserunt, sunt Dotilis musae morales quam effectas praedestinati: portatis . in exsuppositione eiusdem opinioni eclectione gratuita si cac.s magis esse, , Pam ratio praedosingit 'fergo
tur causae suae, sed pOxy- , , tatur suo effectui; sed gratia vocationis currentes ad operamexκ0x δ' 'Inon sunt ponuntur praedestinationi Rd yyφφ' si uiaee, effictus praedestinationi. ' iasse ex
886쪽
quendum finem illum eigo sum veri e vetus electionis 2 Prob. min. ex Apostolo, quos praede atis , hos o e cavis , ct quos meavir , hos O DDMaiis , &c. ergo vocatio, & iustificatio dantur ex vi decreti
Resp. neg. min. Nam illae gratiae, & opera ex ess acta potius fuerunt Deo motiva, & ratio volendi eis gloriam, &eos eligendi . Vel dist. min. illam deprob. ejus, Deus dat gratias in ordine executionis i n. in ordine intentionis, nez. min. dc cons. Nam Aiu,stolus loquitur de praedemnatione, & gratiis, seu mediis illis, prout in executione contingit, in us gratiae, dc merita prata edunt largitionem gloriae. Objic. 2. Deus Pritis voluit communicare se homianῖ per gloriam, quam Per ullum aliud donum , v. gι suam per dona gratiae, vel naturae, &ideo dat ei naturam , di gratiam , ut det ei gloriam; ergo coli Eo naturae, & gratiae est effectus praedestinationis . . Resp. dist. ant. Prius voluntate antecedenti, &conditionata con. Voluntate consequenti , essicaci, di absoluta , ne g. ant. & coiissii alioqui, sicut volu tate antecedenti vult omnes salvari, & dare omniabus gloriam, ita omnes essent praedestinati , quod nemo dixerit. Concl. E. Donum persemerantiae , nee permiso peccati. non funt veri uectus praedestinationis ad moriam; bene vero ipsa glorificatis . Est communis quoad a. N
. Prob. i. ex Scoto, OrJ maximh quoad 3. p. Nam in toto proce u , quo creaturis beatimabilis perdueitur ad perfectum sinem , finis ultimus est beatitudo perfecta smo beatificatio effectiva, oc ad ualis est proprius
effectus praedestinationis ariloriam. . Prob. 1. P. ex dictis. Nam perseverantia finalis ingratia est potius causa, quam electus praedestinati niss ergo&c. Prob. ant. Deus non 'aedestinat ex quibuscunque meritis , neque omnes, in quibus pro videt aliqua merita, plures enim, cadunt a 'meritis etiam 'eximiis', sed praedestitiat tantum eos . quos praevidet perseveraturos , di morituros m Gratia sergo gratia perseverantiae est potitis causa, quam ef-stctus praedestinationis ad gloriam. r 1 a b ti .a
887쪽
Confir. Nam sorte donum perseverantiae non est quid entitative distinctum a gratia iustificante, Maliis meritis, nec illi superaddit nisi connotationem finalitatis, seu carentiae Peccati in morte . Certε qui moriuntur in ipso instanti conversionis, & aeceptae gratiae, non Videntur habere istud donum. Quae nim perseverantia in momento Idem est de intintibus baptietatis , di morientibus ante usum rationis fer o perseverantia non Videtur importare pra gratia m , dc meritum , nisi durationem gratiae, & merit Iusque ad mortem. De quo tamen nihil h1c decis uni volo. Suffcit ad intentum praesens, quod persevectantia sit ipsum meritum finale ; ergo si merita prae visa sunt Deo ratio praedestinandi an Floriam , lunt causae potius, quam effectus electionis. Prob. Σ.P. t. ex script . si J Nam odio sunt Deo Impius, oe impietas eius. Et Deus dicitur non 'olens μniquisatem. Et, nee habitabis iuxta te malimus , de Odisti omnes, quiverantur iniquitatem , &c. ergo h pium est dicere, quod Deus eX amore Praedestinati,
di ex vi praedestinationis, quae est actus dilectionis ,
Prob. a. ex Concit. Trid. definiente, Deum non operari mala culpae, neque haec dici posse effectusius, nec quod nos ad ea praedestineis ergo nee dididebent effectus praedesti nationis. Prob. 3. quia peccatum Potius impedit, aut retar dat consecutionem finis praedestinationis; ergo tan tum abest , ut sit effectus praedestinationis. Prob. I. P. I. ex textu saepius adducto Pauli. Quos praedestinavit, illos vorasit, iust cayisue & tandem glorixicavis. a. quia in omni processu ordinate volentis, quod est primum in intentione, est ultimum in executione, dc ipsa ultima executio, & consecutio. finis intenti est terminus ultimus, & effectus totius
consilii, de deliberationis ; sed glorificatio est cons cutio finis intenti, de voliti per praedestinationem pergo est ultimus effectus eius. Nec in hoc potest esse
dissicultas. objic. I. con.2. P. Deus permittit peccata Tyranno-xum propter elinos, qui in persecutionibus perficium tur, di coronantur, di finem praedestinationis o
888쪽
etinent; ergo permissio peccati est esse,stus praedestinationis propriae, aut alienae. Prω. am. I. ex Script. dicente David de Semei, frJ Dominus praecepit illi, ut malediceret si forte respiciat humilitatem meam . Sine dubio maledicens peccabat, & David inde proficiebat . Et Apostolus dicit , DJ Dilitentibus Deum
omnia cooperantur in bonum iis, qui secundum propositum Oeasi Isent Sancti, scilicet praedestinati . a. ex Patribus. Nam inquit Augustinus f Omnis ma- Ius aut ideo misit se ut corrigatur, set ideo vivit, ut pre illum bonus exerceatur . Et de aliis dicit, Super his egie utile cadere in aliquod apertum , manifestum qua peccatum , Mnde sibi displiceant, O humilientur ;ereto permissio peccati est effectus praedestinationis aeque, ac alia ulla bona, vel mala... Resp. distant. Permittit secundario, & negati vh, di quatenus occasionaliter conserunt ad bonum aliquod electorum, con. Postiis, & diret te, neg. ant. Iccons. Et hicest sensus illarum auctoritatum, ex quibus colligitur tantum, quod Deus ex providentia generali, qua decrevit relinquere arbitrium homini, permittit, seu non impedit peccata, di quod ex eius sapientia ἡ di providentia 'eciali facit, ut electis suis mala illa cooperentur occasionaliter in bonum. objic.corus. p. Praedestinatio est de mediis, non define; sed glorificatio est finis; ergo non est effectus praedestinationis. Prob.mai. ex Aug. uJ Praede H sis est praeparatis mediorum, qMibus liberantur , quicumque liberantur ι ergo est de mediis , non de fine. R .neg. maj. & dis .ant.Prob. Praedestinatio Pa setialis , dc imeerfecta, con. totalis, & Persecta , neg. ant. Augustinus autem ibi loquitur de partiali, &imperfecta, non de totali Praedestinatione, quae est ad finem , di media robii c. a. Glorificatio ipia est finis omnium don rum Dei s ergo non est ipsa donum, nec effectus praedestinationis ad gloriam; alioqui esset causa sui ipsius. Resp. dissi ant. Glorificatio objectiva , & in ordine intentionis, con. effectiva , & in esse reali, seu executionis, neg. ant.& cons. Nam obiective, & ih intentione est quidem ut finis, & movet ad sui vestit
889쪽
ryx De praedestinat. O reprobat.
nem , quae est praedestinatio,& sic volita concurrit ad sui executionem, &existentiam in eme reali actuali,
di sic est effectus, & causa sui ipsius in diverso genere
Concl. 3. Bona naturatia , sicut nec mala poenae , quae meniunt ex dispomisne providentiae generalis , non sunt effectus pr destinationis , lices per arendens conferant ad consecutionem gloriae. Est commi
Prob. I. ex ScotΟcit. LId Nam esectus proprii pr destinationis debent proxenire ab ipsa volitione praedestinativa, saJ qua propter finem alia vult ; sed quς-cunque fiunt ex providentia generali, sive bona, sive mala , Deus illa non vult directe propter gloriam n bis dandam; ergo&c. Prob. a. quia bona etiam moralia ordinis natur iis , εe mala poenae subsunt Providentiae generali , qua diriguntur omnia ad finem naturalem 3 Prindestinatio vero est actus providentiae specialis, de in ordine ad finem supernaturalem; ergo nec illa bona, nec ista mala de se non sunt eMehus praedest,
Confirmatur . Nam in tantum aliUa dicuntiis effectus praedestinationis , in quantum Deus ea iacit ex vi decreti illius aeterni de danda gloria hominiabus eam .merentibus , & in quantum illa conducunt ex intentione eius ad consecutionem . talis gloriae; sed illa bona , & mala non ita dantur, nec ita disponunt; ergo non sunt veri effectus praedestia nationis . Mai. supponitur ex omnium sensu, qui tales conditiones requirunt ad veros essectus Pim destinationis . Prob. min. i. quia nequidem boni actus morales ordinis pure naturalis sunt dispositiones nisi remotillimae ad finem supernaturalem.
Et id a sortiori est verius de entitatibus pl'Ilais,
ut sunt bona physica corporis, & animi, ut sanitas, longitudo, & brevitas Vitae, bonum tempera me tum , bona indoles , perspicax ingenium; item a fortiori de bonis fortunae, ut sunt opes, honoress& denique de malis poenae , de morbis, de defectibus corporis, dc animi, &c. Tantum enim abest,ut per se bona illa disponant ad finem gloriae, ut Pintius
890쪽
tilis sint In plurimis impedimenta . Sunt ad sum imitri indifferentia,& illis plures abutuntur in sita ira damnationem. Et denique haec sunt communia malis,& bonis, reprobis, & electis, ita, ut Prophetae dolerent videntes prosperitatem iniquorum. fi JZelavi superiniquos pacem peccatorum videns.
Dixi, quamvis per accidens possint x Deo diriti, sic , ut infertiant consecutioni finis illius. Nam saepe etiam ex providentia speciali possunt dari a Deo latri mala , quam bona , ut exerceantur electi, de occasiones habeant merendi ex patientia, & charitate , ut patuit in Tobia , & Ioseph, quos per utramque sortunam exercuit ; sed haec contingenter, dc per accidens , aut devia extraordinaria fiunt.
Porro Glossa in illum Apostoli textum, OG Scimus,
quoniam diligentibus Deum omnia cooperantur in bo- 'num , sic loquitur, solum facit hoc Spiritus sanctus , sed etiam facit omnia diligentibus se provenire
in bonum prospera, vel adversa . Tales enim Deus consolatur prosperis, exercet adversis. Prosunt enim mala , quae fideles pie perferunt, vel ad emendanda, sive demenda peccata, vel ad exercendam , Proban- damque justitiam , vel ad demonstrandam hujus vitae miseriam, dic. Et econtra mali omnia pervertunt,dceis omnia cooperantur in malum. Uno verbo dicimus ea omnia esse effectus praedestinationis, quae Deus ex vi talis decreti, ac volitionis aeternae disponit ad perducendum hominem in iu lum finem, scilicet in vitam aeternam. Sic delapsa Petri, qui tot,tantarumque lacrymarum occasio fuit, discurrit Ambrol. in illud . Os J Super hanc Petram ιε- didicabo , dcc. χιare non ait aedificabo ς quia oportebat, , Petra magis solidaretur, ut ad tanti aedificii molem non nutaret. Et quare hinc solidior Z dum peceat, in-' quit, dum plorat, dum pen 'tes, obduruit, o instar marmoris obfirmatur , ut ei facile Ecclesiae aedisicinni