Summa theologiae Scotisticae, in qua ex fidei lumine, S. Scripturae oraculis, Ecclesiae traditionibus, & decretis, ss. pp. & theologorum sententia, & rectæ rationis ductu, religionis christianæ mysteria sacramenta, dogmata, & præcepta breviter, & sch

발행: 1706년

분량: 955페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

901쪽

8 o 'praedestinat. O reprobat.

hominum electorum respondere Angelis reprobis, quorum ruinas illi debent reparare, & sedes v cum implere. Sed hoc valde inceitum est.

DISPUTATIO XΙΙΙ.

. Pe ReprobatIone .ciis, quae satis prolixe diximus de pt destinatione , facilius capientur , quae dicenda sunt de reprobatione , quae illi

opponitur , quandoquidem contrari tum eadem eli ratio. Siquidem per praedestinationem Deus aliquos eligit ad viatam aeternam, & per reprobationem alios respuit, &excludit ab ij v vita, destinat eos ad mortem stern1.

et quid fir reprobatio. Nomine reprobationis significatur universantee exclusio, seu repudiatio rei alicuius, ut Jnutilis, Vel malae, & hoc ex vi vocis, sed proprie hic intelligiamus actum divinae providentiae ,& voluntatis , quo aliquos & excludit a gloria sua, & deputat Luppliciis aeternis . Dico, volubitatis, quia licet concurrat ad hoc etiam lintellectus , quo intelligit Deus seipsum, & mmnia tam inesse possibili , quam futum , ct maxime I eccata, tamen, ut diximus de praedestinatione. cor sistit formaliter , & principalii ter in illo voluntatis actu, quo excludit aliquos a gloria, & deputat eos

poenis aeternis. Λ Π I

Solet dividi i . inpositivam,quae est illa notiti' clari' di eis gloriam, & vol tio eos puniendi, & negativam, quae est pura negatio praedestinationiis, 1eu non volitio dandi illam gloriam , a. alia est reprobatio a glorare, quae sic ex Hicatur, di alia is gratia in quae est tantum exclusio a gratia emcaci, aut ius incante , & dicit νeprobatio imperfecta , seu partiatis,*secundum quιαι Pr or Verti est repriba pio simpliciter, & importate clusionem iam a gratia, quam a gloria, quae est Era

902쪽

riva ,-recte describisur decretum aeternum , o essicax , quo rationalis aliqua creatura excluditur a vi ta aeterna, O destinatur stanis aeternis damni, aut μει sus propter peccata. de fide quoad I. p. dc communis quoad a. ' Prob. I. ex Scoto, siJ qui reprobationem opponit praedestinationi ,& hanc dicit illam praecedere, quia,

inquit , prius est numerus. completus electorum,quam aliquis reprobetur, oc quod reprobationis est aliqua causa , 5ec. ergo ex Scoto datur Vera reprobatio, &describitur per oppositum ad praedestinatῖonem , &ideo est actus, quo ereatura rationalis excluditur a gloria propter peccata. Pr . a. quoad I. p.ex Script. Nam dicitur de duo

bus fratribus, Dad Iaeob dilexi,Esau autem odio habui, quod de electione pr mi , & reprobatione secundi communiter explicatur. Et ipsemet Apost. & Cht stus dicit , s3J ignem aeternum paratum e Ge Diabolo , Angelis ejus, ct eo minendos esse maledictos , SD. Paulus docet O J vasa lare parapae in interitum , a Deo , in sensionem irae suae, Sc vasa misericordiae , me praepara vir in gloriam , & In magna domo non s umfunt vasa aurea , O argentea , sed est lignea

fictilia, Ch quaedam quidem destinata in honorem ,

quaedam in contumeliam.

Prob. 1. ex Concit. Valentino II. sJ Fiaeenter sat mur praedestinationem electorum ad viram , et praede stinationem impiorum ad mortem . Et ex PP. e. plicantibus parabolam seminantis, si Iccollectionem. 2iχaniorum, S eorum deputationem ad combure dum , de reprobis. Ita est de piscatoribus , qui bonos pisces eligunt in vasa, & malos foras mittunt. indiυini judieii Upus artest scatoria monstraretur ,piscesesngregat metura confusos,sed in vasa discretio dat eleiacto ii sie vocatio Christiana iustos, m injustos, malos , bonosque congregat, sed bonos, malosque electio div na discernis, inquit S. Clarys. Prob. s. quia in tempore Deus damnat morientes in peccato ue erεo id ab aeterno'st facturum prae

vidit,

903쪽

. to 6 De reprobatione.

vidit, & decrevit Nihil enim tacit in temporet,quod

ab aeterno non decreverit.

Prob. denique, quia haec Providentia nullam Importat imperfectionem in Deo, sed potius maxime commendat sapientiam, & iustitiam ejus, quae tam

provida, & potens est in puniendis impiis, quam ita

praemiandis iustis . . ω - .

Prob. a. R. quia sic satis expli catur estentia huiuς actus, & mysterii per verum genus, & proprIam di μferentiam ejus Dicitur I. decretum aeternum incax, quod ponitur loco generis. In hoc reprobatis convenit cum praedestinatione . Est enim iudicium , qtio. Deuς ab aeterno iudicat aliquas creaturo rationales indigna; vita , & dignas morte aeterna , ad quam iulas destinat pcisiti v ό a. creatura rationalis , quia haec la est capax iasis mortis, sicut&vitae. 3. excludiarur , ct destinatur , Oc. poenia damni, aut sensus , quia creditur,. quod pueri puniuntur tantum poena damni propter originale, & adulti poena damni, &sensus propter peccata sua propria . Unde additur propter peccata , quia Deus cum sit summe bonus, &iustus, nota damnat, nec punit sine culpa, & qui

Objic. con. I. pia ex Script. IJ Deus non vult qtie ' quam damnati; ergo neminem positive sic reprobata Probat. ant. 2 In vult mortem peccatoris, sed ut comis vertapur , vivat. Imo vulς iamnes homines salvos seri. Resp. dist. utrumque ant. Non vult mortem peccatoris, Voluntate antecedente, generali , α quasi conditionata, con. voluntate conlequentl, absoluta de particulari quoad aliquos, neg. anti utrumq ue. Nam de hac voluntate non loquitur Scriptura Quantum est de se, vellet omnes ccmverti, dclalvari ; Ied ex malitia peccatoris vult ex iustitia illum punire, quem praevidet in peccato moriturum. Obiic. a. Magis deceret Dei providentiam nonpermittere peccata, quae puniat, quam e a permittere , ergo reprobatio positiva non decet Dei providentiam. Prob. ant. Perfecta providentia omnia disrimit, ut pertingant ad finem sine deordinatione, ergo ma- ε's deceret Deum non permittere Peccata, quae pR niat,

904쪽

Disputatio m. tor

niat, ex quibus fit, ut damnati non pertingant ad

finem

cum Deus ex providentia generalῖ, & suprema creaverit hominem , & Angelum liberos, decet sapie tiam , & providentiam illam ut permittat eos agere secundum illam libertatem . quae est ad benε, aue. male agere, ut bene agentes Praemientur, de pecca

tes puniantur; & sic in utrisque habet finem provide

tiae suae generaliS. Cons. 3, Licet inteluctus divinus eoncurrat in re probaraone, ramen 1Ormaditer, vir principaliterinae actus voluntatis. Se Ruitur ex dictis tum de Provide tia, tum de Praedestinatione Prob. Praeterea I. e Scotta. OiJ Damnaetio non vide tur bose, nisi quia iusta. . . . em non vult Dins nitos aliquem punire, quαm illum videat peceatorem. Ron igitur primus actus voluntatis. divinae elaea Iudam .st metite damnare Iudamsine eulpa , sed oportet Iudam offerri voluntati divinae sub ratisne peceasoris , antequam velit damnare λ eum, reprobatio sit venti damnare, &e. Vides in tessectus ,& voluntatis officiα in reprobatione; intellectus videt, &ostendit. Iudam ut peccatorem, di Voluntas Judam sic propo-stum sibi reprobat. Prob. a. quoad I. p. quia Deus est agens intellectuale, dcrepiobatio fit per modum iudicii, &voluntas non fertur in incognitum , ergo ut velit Deus damnare aliquem, deben illum Praescire peccatorem,

unde reprobi dicuntur Praesciti .. Prob. 2. P. I. e Script. quς reprobationem exprimit per actus voluntatis, dc Pex actum odii , dcelecti nem per actum amoris, Iacsi dilexi, Esau odio ha-.bui. J praedestinatio est electio, quae est actus vo luntatis; ergo &reprobatio illi opposita .. Probatur a. ex August.. qui semper supponit hunc actum ei Ie a voluntate, ut cum dicit. ilui velit combverteτe, illos pro aversione γλ ire ; ergo. vocat reprobationem Voluntatem puniendi. Et fae

ea dem vocat Praedestinationem ad poenam sed duos. si Ibid. fad a. peccatineri IS

905쪽

868 De reprobatione.

iuste praedestinavit ad poenam , &e. praedestinatio autem est actuS voluntatis 3 mgo, dic. Prob. 3. ex dinis de scientia contingentium. Omnis contingentia pendet ex libera Dei voluntate, qua e crevit ea esse sutura ; ergo Deus non potest scire aliquem esse damnandum, nisi in decreto aeterno re-- probationis ; ergo & haec est actus voluntatis. obiic. i. Reprobatio Vocatur praescientia, & repro

hi dicuntur praesciti ; sed praescientia est ab intellectu .

. formaliter ; ergo & reprobatio. Resp. dist. mai. Praescientia causaliter , & praesuI positive, con. formaliter, neg. nai. dc cons. Reproinhatio dicitur a praescientia, quia omnis actus volu tatis praesupponit actum intellectus ostendentis v lenda , aut nolenda, V. g. peccata finaliaetorum, qui

reprobantur . . . I

obiic. a. Reprobatio opponitur approbationi s led ista est actus intellectus, est enitu iudicium de veritate, aut bonitate rei, ergo di reprobatio erit iudicium de malitia, aut falsitate. Resp. dist. min. Approbatio in nobis est iudicium,con. in Deo, neg. min. di rationem ejus . Nam approbatio in nobis est dictamen rationis, a quo pendet rectitudo nostrae voluntatis; sed in Deo violuntas est prima radix omnis Iectitudinis agendorum i ex

De ea a reprobationis, an sit aliqua ax parte reprobatis. On quaerimus de causa essiciente , nec de alia, quae influat physice in actum reprobationis, ut monuimus de praedesti natione, sed de causa morali , & meritoria , propter quam DeuS determinetur ad volendum hunc damnare ; dc quaerimus , an ad hoc determinetur ex prςvissione peccati finalis In reprobis., ira, ut non reprobaret ullum Positive , resideret illum in peccato moriturum. Dico posit; Ue.Nam Ieprobatio pure negativa non habet causain , sicut

l. Porro si l-D.n. . . - '

906쪽

Porrbnegativam sic explicant aliqui, ut includat actum positivum . , β. permi sua , fecundum quid consistis principaliter in Iudicio quodam practico , quo Deus statuit ante absolutam praeviasionem peccatorum aliquos relinquere communi pro via dentiae absque peculiari benevolentia circa media procuranda , quae nosseι eongrua ad merita finalia, O goriam consequendam . Vides in ista actus positivos tam voluntatis, quam intelleistus. Et potius dicen da esset reprobatio virtualis, & interpretativa, quam nexativa , quia illi actus aequi valent reprobationi positivae. Scotus autem non putat Deum habere ullum actum positivum , quo reprobat Iudam ante Praevisum peccatum. Nam quaerens, iJ quod si primo vult Petra beatitudinem , quid tunc vult Iudae , respondet, Dici potest, quod in isto I. instanti nihil muti Iudae , sed tantum ibi est negatio molitionis Horia, s militer quando in a. instanti naturae vult Petro P riam , adhue nullus actus positivus voluntatis divianae est elaea Iudam , sed tantum negativus , in I. imistanti, quando vult permittere Petrum esse de mana Perditionis tunc vult permittere Iudam simili modo esse de massa perditionis ,sthic est l. actus ps ivus Mniformis circa Pereum , dam in 4. instan- si clertur moluntati divinae judas ut inaliter peccator, runc juste vult punire, &cierso usque ad 4. in-ltans reprobatio Iudae nihil dicit positivum , quod1pectet ad reprobationem 3 ergo reprobatio negatia Va non importat ullum actum positivum circa rePrObos , quem non habeat circa praedestinatos . Sic autem loquitur Doctor ex suppositione praedestinationis gratiae , quam Videtur tenere . Nam in 1ententia praedestina resonis ex praevisis meritis, quam non improbae, aliter Philosopharetur. Quet Iimus ergo, an reprobatio positiva sit ex praevisis d

meritis .

Ones. Deus nem Rem reprobat positive . gloria , nisi V praevisione pereati sinalis. Est communis i ter Catholicos contra plures Thomistas, & alios , qui, J Burthabere. conmυ. 9,n. a tu Ibid.n. 12.

907쪽

81o De reprobatione.

qui sicut praedestinationem gratuitam sustinent, se :& reprobationem dicunt Deo esse arbitrariam ; dc praecipue contra Calvinum , qui docet, siJ Deum mmnes homines eodem: modo, proprio nutu,& sine ulla attentione ad merita, Vel demerita aliquos praedestinasse, & alios reprobasse & quod ubicunque ν enat hoe Dei placitum , in nullam considerationem me-niunt opema , & quod peccata reproborum sunt ef talis decreti. Decretum horribile , fateor , inquit saJ Inficiari tamen nemo potest, quia praesciverit Deus, quem exitum esset habiturus homo , antequam ipsum conderet, Nota abominabilem rationem talis praescietuire in de eoque 'aesciverit, quia decreto suo D Ordinaverat, scilicet nominem peccaturum. Quid

hortibilius dici potest e

Prob. I. concl. ex Scoto cit. Reprobationis tamen in aliqua causa, propter quamsie terminatur ad istud obiectum s quod probat ex August. & ratione, quia videtur crudelitas punire aliquem non 'raeexistente in eo eulpa videtur ergo Iudam offerri voluntati Diamina sub ratione peccataris , antequam velit ipsum da-

, Prob. 2. ex Concit Valent. II. sub Lotatio doce te, s3J in damnatione periturorum meritum malum praemere iustum iudieiam Dei. Et Arausic. f.J Aouos ad marum divina potesate praedestisatos non δε- ιum non eredimus, sed etiam . si sunt, Pi tantum ma iam eredere velint cum omni destinatione tuis Anath. disimus. Et Trid. quis Eixerit alios praedestin ros, qui vocantur, vocari quidem, sed gratiam non accipere, utpote divina potestate praedestinatos ad malum, anath. D. Certe si Deus sic pro libitu suo praedestinaret ad poenam, praedestinaret etiam ad malum, quod impium est dicere . . Prob. 3. ex Script. s Deus mortem non 'eis, nee delectatur in perditione vivorum. Et, meae non est mors impli , ait ipse Deus Noto , enim, mortem preeatoris, & Quae non essent Ve ra , si Deus ex se, absque ulla ratione ex parte homi num, destinaret illos ad mortem aeternam. Idem patet ex aliis locis, in quibus praedicatur Dei mi-

908쪽

Dissutatio XIII. 8 1 r

sericordia, & iustitia. Nain.si sine demeritis destinaret ad poenam , non esset misericors, nec iustus vi seretur, sed crudelis. Unde cum Iob DJ diceret deIlIod Flagellat me Deus sine eausa, respondet Deus , condemn s me, ut tu iustimerii. Et quomodo verum esset, quod reddest unicuique feeundum vera ejus sergo iniuriosum esset Deo dicere . quod reprobet alia quos ad poenam ab aeterno impraevisis demeritis.

tu reonde utrum Deus iustus nulli obnoxiam peccata aranem suam privare vita mst aeterna. Ei. nus est Deus , justur eis Deus f potest aliquas sineo soperibus liberare , quia bonus est, oe non pote' quenquam sine meritis damnare, quia iustus est, dcc Et S. Prosper. uJ umnium quidaem hominum Deus creator est, sed nemo idea ab eo creatus est, ut periret; quia alia est causa nascendi , O aliaWpereundi Ut enim nascantur homines , eouditoris eo ben tam , ua autem pereant, pruevaricatoria est meritum. Et S. Fulgent. Deus hane vitans in peccara terminaturor, praedestinavissupplicis interminabili puniendos. Prob. 1 ratione L quia exclusio a gloria est poenas sm Deus sine iniustitia non praedestinat ad po nam sine culpa 3 ergo nec reprobat. Mai. Patet ex deripi quacqnstat malos mittendos in ignem aeternum, quia linquit Iudex) Esurivi, et non dedistis

miri manducare, &c: Prob. min. quia Ie puniremnocente non est justitiam, sed erudelitas, aiebat Α Eusaea . quia id repugnat tum iustitiae, tum bonitati divinae , Quae uae ii natur ad benefaciendum caver intur malum . Est enim de seipso bonua, dr de m πω 'frus, inquie Tertuli. stu aci inserendum malum inducitur a nobis quasi extorquentibus peccatis no γἀοῦ vult mnes homines sal ossi non vult perare animam ..ia. sed omnes ad n ni tram. reverti s sed haec essent falsa, s Deus ex se,

di sine intuitu ad Peccata destinaret aliquos ad poe

909쪽

ti, De Forobatione.

nam 4. si absque peccato praeviso aliquis reprobar tur, posset damnari innocens ; sed hoc repugnat Dei iustitiae; ergo & talis reprobatio. Prob. maj. quia, quantumcunque bene Viveret, non frustraret dere

tum evicax, & absolutum Dei, aut dicendum esset cum Calvino, reprobum non posse non peccare, sed illum esse praedeterminatum ex vi talis decreti ad peccatum s quod impium est cogitare. s. Et denique Deus non praedestinat ad gloriam, nisi ex prae-Visis meritis, ut probatum est 3 ergo multo miniis r Probat ad poenam aeternam, niti ex praevisis demeritis, quia illud faceret ex misericordia sine iniustitia, non vero istud Objic. i. Esau dicitur reprobatus ex odio, &a te praevisionem omnis peccati, DIJ elim nondum nati essent, nec quidquam boni, aut mali egissent, Iacob dilexit, Esau odio habuit non ex operibur, sed ex vocante dictum est , major ferviet minori, &c. sed ex SS. Patribus, &Theologis, Iacob, &Esau, de quibus loquitur S. Paulus, repraesentant praedestin tos, & reprobos, di modum electionis, & reprobam tionis ; ergo reprobatio venit ex solo Dei beneplacito absque intuitu ad demerita. Respondent x. aliqui, Apostolum ibi loqui de lectione Iacob ad maioratum, dc ius primogenitura

re generatione Messiς ex Abraham per minorem,re licto Esau prius nato. Hoc sensu DeusJacob dilexit,&elegit Christo filio suo parentem,& Esau exclusit ab illa benedictione temporali. Haec explicatio est Verhlitteratis. Et sic locus iste non facit ad propositum de praedestinatione ad gloriam, & ad poenam.

Rest Undent alii a. Haec quidem insensu mystico explicari de electione ad pratiam, & exclusione ab illa, quia electio ad gratiam, & exelusio ab ea sunt

Pure gratuitae, non autem exclusio a gloria , saltem msiti va, quae cum sit flamma poena , requirit dem ritum , ut sit iusta. Dicitur ergo Deus odisse Esau non positive, & absolute, sed 1legative, & comparative ad Iacob, quem singulariter dilexit dando illi

gratias emcaci ores, quam Esau, quem propterea non

sic. dilexit. Hae responsiones non placent P. M

strio, qui

910쪽

Disputatio XIII. 8i 3 '

Respondet s. cum aliis, haec verba intelligi taneum de reprobatione pure negativa , ct odium illud pro negatione amoris emcacis. Sic in instanti, quo Deus praedestinat Petrum ad gloriam, nihil decernit pro Iuda, ideo dicitur diligere Petrum, & odire, seu non amare Iudam pro illo instanti, quo illum deserit sine amore positivo . Haec autem reprobatio non requirit causam ex parte reprobi. Verum, pace tanti viri, non ι atisfacit haec responsio, quia

Paulus eodem modo loquitur de odio, & dilecti nes ergo si dilectio haec est positiva, ita & illud mgium . a. Tam sequitur exclusio Iudaea gloria ex illo odio negativo, quam expositivo. s. Gratis supponitur illa indiflerentia Dei, & suspensio actus Politivi amoris, vel odii circa Judam in illo instanti,

in quo dicitur amare Petrum. 4. Mastrius ipse tenet, quod Deus antecedenter, & ex se vult omnes falvare δή quidem positive, ergo pro nullo instanti se'quenti remanet indifferens quoad velle salutem Iudς. Ideo placent duae priores responsiones I. magi Shistorica est, &ad literam. Et licet textus illos exini licent mystice SS. Patres , & Theologi ad praeseniem materiam non intendunt , quod comparatio quadret Per omnia. a. etiam debet admitti ab inniblis , qui nobiscum sentiunt, Deum velle syncere , & Potitive voluntate esticaci antecedenti omnes homines fa ari , dc praedestinare ex prae v itis meritis. Nam supposita volitione illa generali nunquam Megative , nec suspense , vel in disteremer quoad hoc se habet erga reprobos, S supposita electione aliquorum ad gloriam ex Praevisis meritis, eviden Selle debet, quod nullum ab illa excludit, nisi ex d meritis Praevisis . Inst. I. Paulus utitur comparatione figuli , qui ex eadem ma ita pro libitu facit vasa lion oris, & co tumeliae sergo ita Deus pro mero suo arbitrio secit electos , & rcProbos.

Reli'. neg.cons. Nam , ut mox dicebam , comparationes non quadrant ex omni parte . Susticit ad intentum Apostoli , quod electi, & res' obi sint ex eadem massa carnis humanae, sicut Iacob , de Esau ex eisdem parentibus diversos sortiti sunt exitus ob d

Inst.

SEARCH

MENU NAVIGATION