장음표시 사용
911쪽
Inst. a. Paulus nullam fingit alifferentiam nec ἰ nillis statribus, nec in partibus luti , ex quibus figulus is at diversa vasa ; ergo ita est de reprobis, Melenis, scilicet nulla est in eis distinctio meriti , vel
demeriti , imo utrumque excluditur. Nefue volentis, . neque currentis , sed miserenris est Dei, inquit. Resp. deg. cons. Nam inepte Apostolus quaereretineritum in massa, ex qua fiunt vasa illa honoris , recontumeliae, sicut in iis, qui ex massa humana eliguntur ad gratiam vocationis, aut fidei , de qua ex plicandus est ille textus insensu mysticos quia illae gratiae non cadunt sub meritum . . Obiic. Σ. alia loca Scripturae, ut cum Sapiens dicit Deo, siJcism sis Iustus, iust e omnia disponis, eum quoque, qui non debes puniri, condemnas; ergo reis probat sine causa ex parte reprobi. Item cum dicit sal iversa propter semerinfum operatus est Dominus , impium quoque ad diem malum , dic. . Resp. neg. cons. Nam r. locus intelligitur depἴ-nis, &m lis temporalibus, quae Deus vult accidere
iustis ad probationem, & occasionem meriti , ut contigit Iob, & Tobiae, a. vero sic loquitur, non quod Deus directe velit impietatem , ted quod ex peccati permissione elicit gloriam suam, dum illud
Resp. textum illum I. sic legi in Bibriis die tianis , Ipsum quoque , qui non debet puniri , comdemnare exterum aestimas, id est alienum J α πιο tute tua. Et hic sensus est germanior, de Ufert totam dissicultatem. Et revera Sapiens paulo ante ut cebat, f3J Mnes alius Deus, quam tu , - cura est de omnibus, ursendas, quoniam non ιm xe Is dices; quomodo vero Deus id ostenderet, si conde m naret innocentes t . . . Hobjic. 3. Parvul. morientes in peccato originali non reprobantur ex praevisis demeritis sergo nec alit. I'rod.
ant ex August. Multi falυi non fiunt, non quia ιη nolunt salvari )sed quia Deus non vult ; quod a qης ea ligine ulla patet tu parvulis; ergo dic. Res p. dist. ant. ob demerita propria,& actualia, con ob Peccatum originale, neg. ant. Et sic intelligite August. Unde sicut parvuli praedestinantur ex meri
912쪽
tis Christi, quae illis applicantur per baptismum , sic alibi reprobantur ob peccatum originale contrabum
in Adamo, & in quo praevideantur morituri.' Objic. . Permissio peccati, & ipsum peccatum est
' primus estectus reprobationis; ergo peccatum non esti causa reprobationis.
Resp. neg. ant. alioqui Paulus Apostolus, & aliit Sancti, qui peccaverunt, fuissent reprobi.
Obile. s. Si peccatum esset causa reprobationis , illa esset in potestate hominis, di penderet ab eius v luntate; sed consest falsum; ergo &c. Prob. mai. Nam peccatum est liberum , dc pendet ab hominis volu tate 3 ergo di reprobatio, si est eius effectus .
Resp. I. neg. min. Nam sicut rendet a nobis cum
Dei gratia abstinere ab omni peccato mortali,aut pe- ni tere de commissis, ita dc praedestinari, & reprobari. ia tamen communiter tam Praedestinatio, quam reprobatio dicuntur pendere absblute a Deo. Rein a. dist. maj. Esset in Potestate hominis occason aliter & secundum quid, quatenus peccata, quorum intuitu reprobatur, sunt ei libera, con. maj. absolute , & simpliciter, neg. mai.&cons. Nam quia actus divinae voluntatis non possunt pendeIe a creatura , dc permissio peccati, & reliqua , quae com currunt ad reprobationem ex parte Dei, pendent absolute ab ejus libertate, dc solum peccatum pendet ab homine , & a fortiori, quia denominatio, fit a majori, & nobiliori parte, ideo absolute dici solet, reprobationem, &multo magis praedestinationem esse in potestate solius Dei, quamvis etiami pro parte aliqua Pendeant ab homine, di maxime in
ordine executioni S. Conclusio a. Non datur reprobatio negativa, quae
sit gne ulla ratione ex parte reprobi. I n hac habemus plur mos adversarios etiam de Scotistis. Quantum ad Scotum, videtur nobis adversari intextu allato, ubi docet, quod Deus in i . signo eligit positive Petrum ad gloriam , dc in a. ad gratiam nihil decernens pro Juda , di in I. decernit perinmittere , quod uterque cadat in peccatum Adar ;& in his tribus signis , seu instantibus Judas non est adhuc positive reprobatus , sed tantum negative uritie ad 4. instans, in quo praevidens illum mori-
913쪽
turum in peccato , illum destinat poenis aeternis iaVettim, ut iam notavi, Scotus sic loquitur co sequenter ad opinionem de praedestinatione Petri ex mera liberalitate, dc inconsideratis meritis eius s unde, cum opinionem contrariam de praedestinatione ex meritis probabilem putet, & permittat , sequitur, quod in eodem signo, quo eligit Petrum ad gloriam, quia praevidet eum moriturum ingratia , reprobat sudam, quia praeVidet eum moriturum in peccato a disie nunquam se habet negative circa isttim potius, quam circa illum. Probatur breviter, quia eaedem rationes faciunt
contra reprobationem negativam, quae sunt allata
ex Scrip t. Conciliis , & PΡ. & Theologia contra positivam sine causa ex parte reprobi s ergo negati- lva non magis debet admitti sine causa. Prob. ant. lNam ista derelictio Judae non miniis est poena, non minus est condemnatio, & reprobatio, & radix omnium ejectuum reprobationis, quam quivis alius actus positivus; ergo eaedem rationes, ob quas Script. Concilia, Pp. & Theologi horrent in Deo reprobationem positivam sine occasione ex Parte reprobi, urgent ad horrescendam illam negativam. Prob. ant. Rationes illa; sunt maxime, quia dedeceret bonitatem, & justit am Dei destinare morti aeternae innocentem , creatum capacem vitae aeternae sed ex reprobatione negativa non miniis haec sequuntur,quam
ex positiva; ergo , dic. Prob. min. Derelictio , ne- lgatio gratiae essicacis , induratio , & damnatio sunt communes sequelae reprobationi s positivae; sed haec
sequuntur tam ex reprobatione negati Va , quam ex lpositiva; ergo, &c. Prob. min. ex Scoto ibidem .
Nam positis illis negationibus electionis Iudae ini. a. &3. signo, exactu in . quo decernit Deus κροmittere peccatum tam Petri, quam Judae, sequitur, quod Iudas erit finaliter peccator , scilicet quia non vult ipsi dare gloriam, ad quam elegit Petrum in I. signo, nec gratiam, ad quam clegit eumdem P trum in a. Nec enim Potest non damnari Iudas in posito decreto negativo non dandi ei gratiam, nec
Prob.2.quia id Deus vult omnes homines salvos fie-
914쪽
H, scilicet ex se, & voluntate antecedente, quoad. hoc non se habet negative etiam quoad reprobos. sed vult tantum reprobare positive Voluntate consequen-Nam hae duae propositiones sunt co tradictoriae, Deus vult positive omnes homines salissi Pera, dc, Pon v-t aliquos salios fieri ; ergo si i. esti Vera, z. est necessario falsa. Confir. ex PR Sciendum es, inquit S. Damasc. si 'antecedenter velle omnes salvos fieri , Re doinius potir3. 29n enim ad puniendum formavit nos sed tanquam bonus ad suae bonitatis communicationem , dic. Et SProsper de reprobis dicit, ad quod
non ex eo nesessitatem pereundi habuerunt, quia pr desinati non sunt, sed ideo praedestinati non sunt, quia tales futurι ex voluntarἔa praevaricatione praescisi sunt. Vides, Prosperum loqui de non praedestinatione, αἴIam refert in praevisa peccata . Illos ruituros propria ipsorum voluntate praescivit, Sc
Prob. 3. quia, ut jam dixi ab initio, reprobatio illa negativa est aequivalenter, & implicite positiva: sed hanc latentur adversarii , non esse sine demer tis praevisis I ergo nec illa . Prob. mai. quia hoc
Angelorum ad gloriam, omnes alii excludunturiali qui numerus praedestinatorum non esset determin tus, nec certus , quia POget includere alios , qui nocisunt explicite in eo s ergo hoc ipso, quod certus est, in determinatus, alii omnes sunt vere exclusi virtu liter, aequivalenter , & implicite. adversarii ventilant protectorem suum. vero Deus iustus,o mise-ocors, praescι-que buxurorum ex hac massa damnabi-ιν, non personarum acceptione, sed judicio aequitatu suae, quos praescις, m Uerιco 3a gratuita praeparat , id est, praedestinat ad Vitam , ωteros autem poena punit, quia quid Eenx futurι, praescivis. Et alibi dicit . me fideliter, osrmitor credat dilectio vestra , quia numquam Deus prius deserit hominem , nisi prias ab homine deferatur, &c. ergo Deus non excludit , sive po-
egative , quemquam a gloria sua, nisi praevidens, se ab eo deserendum.
915쪽
., Concl. 3. Peccatum , cujus praescientia movetis Dins ad reprobationem, non est forum originale,quam-
mi, potuissex s.cere, nec solum actuale, sed 'el Misitiale sina, ut an infantibus, vel acti ale pariter Kal. , in adultis baptis itis, vel utrumque in non his, Matis adusiis. Est communis in re quoad omnes y iob. breviter, quia quodlibet illorum peccatorum --oetitur in multis electis , quia ideo salvantur , quia
eicin moriuntur nec in Originali, ut infantes baptiet . nec in peccatis actuaIbus, .ut Sancti Poenuentes;
zo neutium per se solum est iusta causa reprobationis nisi ut PraeVisum finale . Nec in hoc potest
riti solum Originale, non est, qui dubitet . Nam Deus nulla necessitate compulsus est ad ullos ex ea omnes incurrebant mortem aeternam , nisi per Chri- - redempti essent. In Adam moriuntur, &m Christo vivificantur: De quo alias. Crate peccatumor ainale est radix omnium aliorum tergo si piopter
reprob itur lio nM, Bade propter. illuὸ solum possent reprobari. Denique
Hamismo. aut alio remedio remissivo culpae Ortose
nalis excluduntur de facto a gloria, Iltem zena damnis ergo peccatum originale sum
sum genus hominum sedice damnatum, ut euam sis nuti a m ς α π nemo pobser vituperare sustinam,
sericordia sub niret ; ergo solum peccatu tale sufficeret ad reprobationem. Aneee obiic. Sanct. August. aJ post Minost. peccatum Adae, seu originale, esse omnibus f θ' reProbationis, & damnationis , ergo sinium ΟΙ Δ' te in causa reprobationis. Prob.ant. Per unum ορφὴ si J Enchis.c.D. sad I.Mericon. 3μι.
916쪽
nem pereatum M travit in mundum , et per necatum mors, et ita in omnes homines pertransivit, inquit Paulus, 'asa irae dicit, quae sunt perfecta in sterditionem, quod injustum esseet, nisi omnibus ex uno in condemna tionem venientibus jam damnata mana esset; scilicet tota massa carnis humanae damnata est in Adam. Et hoc pluries repetit occasione puerorum , qui no damnantur, nisi pro peccato Adae; ergo idem est de omnibus, scilicet omnes sunt reprobati propter solum originale . Resp. dist. utrumque ant. Est omnibus causa radicalis , & mediata , conc. causa unica , & proximanes .ant. utrumque,& cons. Nam pro parvulis,& iis qumn illo peccato moriuntur ., & praevisi sunt mor, turi, est causa immediata , dc unica sufficiens ; sed pro iis, quibus per Sacramentum Baptismi,vel remedium aliquod rem illum est originale, id non est verum, nisi radicaliter , & remote, & quatenus ex peccato Adae debilitatum est liberum arbitrium , vires acquisivit concupiscentia, &e. At pro adultis Patet ex Euan e-lio, quod sicut puniuntur, ita & reprobati sunt ob pe cata actualia . U Esurivi , et non dedistis mihi mam ducare. Et est de fide,& definitum in Concit. Trid. - 4 quod per Baptismum remittitur totum peccatum or Uginale, In renatis autem nihil odit Deus, quia nihil est damnationis in eis.
De effectibus, etsignis reprobationis .
H e quaestio secilis est ex dictis de essectibus, Se
signis priedestinationis , cum oppositorum ea-clem sit disciplina, di sese mutuo inferant, Ideo sit Oncl. i. Defectus naturales, nec permiFro peceα- τι, nec peccatum , nec indurario etiam sinalis non fune veri enectus reprobationis 3 bene veis punitio , seu iu-flictio poenae αternae . Est communis quoad et o non ita quoad I.
. Prob. I. ex Scino saepe est. ubi dicit, 3J quod ν
917쪽
nimbatio habet ex parte obiecti rationem aliquam, stilicet peccatum finale praΡfim , di quod in 4. ikstanti offertur voluntari divinae, ut peccator Pnα- liter tunc ipse Deus vult punire , re obare etiadam ; ergo ex Scoto tam permissio Peccati rina I1S ,
otiam ipsum peccatum finale si int ca we, Mndi m mectus leprobationis , & sola punitio est effectus ' Prob. a. quoad i. p. ex Euang. cit. si J Nam ideo
anis aeternus , in quem mittuntur reProbi Paratus S illis,quia uoluerunt cibare esurientem. De In 1gnem Iternum, qui paratus esς Esurivi enim , ob. a. ex dictis de effectibus Draedestinationis , Motiaest praeced. Peccatum ipsum finale, &perconi
ζα odimissio eius est causa reprobationis 3 ergoreultum est proprius effectus reprobationis, sed sesa
ra in ignem , seu inflictio poenae Prob mnL
L t aliquid dicatur effectus reprobationis , debet qui voluntatem divinam reprobantem , seu excluderisa oloria, &destinantem poenae aeternaes sed nishi tanagis proprie sequitur voluntatem illam , quam; os, inflictio talis poenae 3 ergo, dic: Pro b 3. quia etiam Deus permittit, plures pmd stinatos peccare, &defacto omnes peccarunt In A-
22 .igo pergissio peccati, nec peccatum n
la permissio, nec peccatum non cadunt sub demeris '' Preb. quoad finale , quia excaecatio, &tio iunt effectus peccatorum praecedenti umi ssunt causae , non vero effectus rar eroo & finalitas, & excaecatio, & Incuratio.
vocem meam , O saei mn intendit mihi. φ e Aee Fr de Iudaei s dicitur, quod , cum Ulari uri
inihi a seeisse 'era non credebant meum, ut sermo Isaiae impleretur, qvληί ' biiu
eorum , induravit cor eorum, dic. Ecidem c Θgitur ex Apost. Γ J Caeteri vero 1cilicet quia reiecerunt gratIas, dcc. Et iae August. L J quia gratia non adiuventur, in νιμ a
918쪽
eaufa est, non in Deo , damnandi medestinati sunt propter iniquitatem superbiae, M. Effectus autem reprobationis, sicut Sipsa reprobatio, non est ab homine, sed a Deo ipso reprobantes ergo nec peccatum, ne qui dem finale, seu excaecatio , di induratio, non sunt effectus reprobationis. Prob. denique de infictione poeme. Illa enim sola proprie provenit a Deo ex vi decreti reprobat i vi . - obiic. ex August. Γ1J Sicut pridestinationis est sectus est gratiae appositio, ita reprobationis aeternae quodam modo videtur esse obduratio, ergo peccatum finale, quod ex induratione sequitur, &cum illa connectitur, est effectus reprobationis. Rest'. neg. cons. Nam aliud est, quod id videatur,& quodammodo, & aliud, quod ρον sitive, &abio- Iute ita sit, quod noluit dicere August. Imo contrarium ubique docet. ΓMAudi is, quod dicis Apssolus,
cujus vult miseretur , et quem vult , indurat, in eo, quem seduci permittis , aut indurari, eius mala credite ; Et infra. 2 'lite dubitare praeeessisse mala meriata eorum cscilicet induratorum, & excecatorum ni iuste sa paterentur , quia malitiam ipse non fecit, sed aut oririnaliter tracta sit ab ipse Adam , ali x creavit per propriam voluntatem. Unde colliε is , Deum non excaecare , nec indurare horninem in malo positive, sed ad summum permissiue ,& negativE , quatenus nimia peccatoris pervicacia lacessitus illum in sua malitia, excaecitate,& obstinatione , deserit, retrahendo gratias, & non dando extraordinarias, quibus Vincere posset ejus o stinationem , ut erudith notat Eminentissimus noster Laurea. Γ3J
Concl. 2. Dantur quaedam signa reprobationis, sed
Patet ex dictis de signis praedestinationis, ac celtitudine eius. Si enim de ista nullam habemus firmam certitudinem , quandiu hic vivimus , quia quicumque , & qualiscumque iustus potest finali eri eccare ; se & qualiscumque peccator potest in fine vitae, & finaliter converti, ut Patuit in latrone,
919쪽
, cuibusdam, & lichi nullum talis conversionis haberemus exemplum, adhuc non eosset negari eius D ssibilitas; ergo non potest haberi certum signuna PTHR- εἰ rinis & ea. quae possumus habere,
fallibilia Talia sunt opposita iis, quae diximus ia esse Laedestinationis, i. obstinatio ings idita'; et contemptus Vocationu C e, im dine iste eo tunturi ergo & di ite salvantur.
IJ Oves meae vocem meam audiunt, noneraenacenverssionis, non mulitim temera dubitatur de
Tiact. de gratia Deo dante scribendum.
' De Iibro vitae , ct morris. π A teriis praecedentibus Ddicuntur de libro Vixae, et quibus sie loquitur Ioannes-Apet in S rsii. ia --rmos miam, O
920쪽
An ,' Osuidsit bre visae , et mortis . Vox ιἰλἰ mis hie usurpatur per Metaphoram ex humanis , ubi solent scribi ea, quae
facienda sunt, ut legantur. Et, ut docet S. Thomas , solent apud homines illi, qui ad aliquid eliguntur, conscribi in libro, ut milites, ut senatores , Mut deo dicuntur , ex usa Romanorum, Patres conscr-sti. Et sic qui a Deo eliguntur & destinantur ad itam aeternam, dicuntur serib in libro, qui dicitur mirae ι Dicimus eciam metaphorice aliquid scriptum in intellectualicujus , quod firmiter memoria tener . Et hoc sensu Deus iubet mandata sua describi in in bulis eordis. Nam di in librismaterialibus aliquid scribitur ad succurrendum memoriae. Unde ip nc
titia Dei, qua firmiter retinet se aliquos prae
se ad vitam aeternam, dicitur liber vitae . Nam Iicut Scriptura libri est signum eorum, quae fienda sunt, ita notitia Dei est quoddam signum apud ipsum eorum, quid endi lunt ad Vitam aeternam, Occ. - Libri ergo nomen, etiam in Script. sumitur Primo late pro sacrae Scripturae ipso volumine , In Quost scripta leguntur , quae credenda, facienda, Ociperan da sunt ad vitam aeternam consequendam , a. magi stricte, pro conscientia singulorum , in qua exhiben tur legenda, seu cognoscenda omnia , quae qui iqi gessit in hae vita sive bona, sive mala, in ludicium Drmnii, vel poenae decretivum, Liber scr/pt spra ere-
tur, in Quo solum continetur ,. unde mundus Iudicetur,
ut canit Ecclesia, a. strictissime pro scientia visionis, qua Deus firmiter retinet, dcc nolcit eos, quos ad gloriam efficaciter elegit. . c- Dicitur autem mitae, I. quia cum sit Intellectus, & memoria divina, elapsa realiter vita, dc Vivens, a. obiective, quia oblectunt eius est vita supernaturalis gratiae , di gloriae, ad quam destinata. tur ii, qui in eo describuntur.
Dixi l. tratia , quia inadaequate, & secundum quid justi pro eo tempore, quo