장음표시 사용
111쪽
dcrroffanimos, bonori qui tanto sacramento debetur , Responsio ad nona mittit . autem producebatur de prαcepto loca ripturae illo: Nyi munducaueritis Θ c. nihil ea: quonram ad adultos ille sermo man fesse diriσrtur qui capaces erat prαcenti. Similiter regiondetur ad i ud 1 Accipet te et
manducate ex boc omnes. Non enim alloquebatur pueros Dominus . Secus est quando tradidit legem baptis
mi . Non . n. dixit, Nisi baptizabimini erc. conuertes sermonem ad ussos, sed absolute, ut sermo cunctos etiapueros comples teretur dixit: Niis quis natus Oerit ex aqua et Spiritu san Ito . Et hoc ualde conssiderandues . Quod uer; ab initio n7nussae ecclesα etiam pueAd antiquatu ris Eucharistiam Oserebant, non est quod admodum movsum quorun uere nos debeat. Solent enim ecclorae decursu tempoda ecclesiaru ris, quo erudimur in multis n multis etia commutare
obseruantias suas in melius , sicut promptum esset exemplis flenderes res in con Dicuo non e et, et alibi
pertrastata. De Graecorum aut obseruantia non
Ad morem oportet nos solicitari ut re Dondeamus. Ipse rerum Grαcorum . exitus re spondet illis pro nobis, cum propter eorum p oterviam , er contra Romanam Ecclesiam aemulastronem ac Asceptationem traditi sint in sensum represbum di in manus inim corum crucis Chri jli. Vnum ergo in boc articulo supererat con siderans An Paruuli dum, ad quod contentiosi ἐπ mordicus retinentes uuas
Ucq eretur eonsideraris communiicent pueri: O quod detrime a com mone. tum si non communicent. Denis quam sit indignum
eos admittere ad communionem .
Frultus huius sacramenti qui summus er primus Principalis incorporari in C hryto. Haec incorporatio non fuit i Eu G sit solummodo per manducationem sacramentalem ἀcbariiiiα. Nigi enim homo stiritualiter manducet Chrylum per exercitium mei b dilestionis in manducatione inius
sacramenti, non recipit ullum frustum, sed damnatio: nem potius: quia Dominus principatrier manducatros
nem stiritualem poscit, cum ipse dixerit: Verba quae vobis loquor ,1 iritus uita sunt. Spiritus eji qui uiuifcat: caro non prodest gulaquam Cum igitur 1lpiritualiter non po snt pueri manducare, sacramentalis manducatio nihil potest eis prode sse: O cum non pupit eis prodesse , frustra feret. In ritu autem Hr obseruantia sacramentorum nihil debet ferifrutra, ut aiuntsandit Do tores,et res ipsasatis perssuadet. Nullum ergo detrimentu pueri consequuntur ex boc qu odsicramentaliter no manducent,cu ad illos no dirigatur praeceptu illud: Nyi manducaueritis erciri u Qv grgumenteris et dicas : In baptismo nonne' ' requiritur ut credat qui baptizatur ρ Haud dubium : et
tamen pueri sunt baptizandi, quibus quia per se non posse ni credere, suppleturmes per maiores O Ecclessiam ipsam. Cur non etiam Juppleatur stiri luctis manducatio illis per Ecclesiam, ipsis interim sacramentaliter manducantibus, id quod Jucere possιnt ' Colos
Mesponsio . qμj hoc argumentum , sed non uim ad expugnandam. Ergo aula: acutus leotor, aliam ciue educam sacramenti baptismi, quo character imprimi eiursola perceptione inius sacramenti, per quem s a tur homo professus militiam sub duce Chriso, nee asde suppletur hic Geziu - Sost, ut qui baptismo
faminis baptizati sunt, cbara tere non jintsgnati. Et qui etiam site ad baptismum accedunt, nihilominus charadiere signantur . Et baec qi ratio poti simu eust pueri baptizantur: quamquam re longa disserentia Disserenses es ad buc inter sacramentum tapti mi et Eucbarisiae. inter bviis
In sacramento enim baptismi quo naicimur, homose mum habet duntaxat pusue. Contra uero in Eucharisia chari,itam. tibi primum quaeritur mantacatio spiritualis , ercon sequenter exemitium Idei et charitatis tr deuotionis. Nam ω adoratio prrmum requiritur, quae infantes
prae lare non possunt. Adde s aliquid inconvcidens
oriri pot6 si infantes communicent: ut eis erustare,
euomere, luere, ors quid aliud indignum tantosa
cramentoscite cogitatur quod ubi contingit, Demosnes summopere gaudentis Nec VS metuendum ne baptizati pueri gula gratiae aut frustussuritus non manducantes sacramentaliter amittant: quoniascut per Ecclesiael iritum credunt, O per os patrum conflentur, ita etiam per os assus Ecclesiae tans maternum manducant: er hoc pasto illud praeceptum,Nisi metnducaueritis, complecti etiaparuulos B. Auguilinus O Innocentius ille primus
eius nominis Pontifix scripserunt: praeter id quod ut idem B. Auguntinus docet) in ipsosacramento baptissmi inen huius sacramenti uotu in pueris suo tempore suscipiendi per seipsos. Interim uerὸ tan in utero
Matris Ecclesae exi yientes, ita manducante, O ipsmanducant: quia illius manducationisfru tu puniciae Eccle*iepant, ut si naturaliter: quod non animaduertunt qui maη κ . magis amant contentrones ἐπ diffsdra, j ueritatem Oconcorde me, et ignorat sapientia et uartute Spiritus.
Illud quos in hac quaestione ein magnopere confiderandum, s in baptismo in eo a tu externo quo confertur sacramentum ἐπ gratia sacramenti, ipse pueri idonei sunt eius adfus, quia sui iam dixi mere passsiuese habent. Non enim aliquid iis agunt, nec ab eis ut agant requirritur , sed sol m patiuntur super se aquam essundi, ἐπ uerba proferri. At Euchariytiam a mς oportet manducare sacramentaliter: quod non potest αμ ηι Mferi ab D; notitia sacramenti O intellectu . Non dico Euchariiro inon posse puerum comedere illas species ut aiebat Ca requiratur tetanus ) sed φ non poten, ut oportet, comedere fas
cramentaliter, intelligens ibi contanerifuperuenerans
dum Chryli corpus, em ideo adoraresmul er deuota
menteJuscipere. Ergo huic sacramentali manducastioni, ut digne sat On7 uel indigne velfrustra, oportet ut fat cu notitia sacramenti ἐπ debito bonore aedeuotirone : quae intelligere et acere no en puerorum 4 Quare potius inhonoraretur sc dii simu Chriyti cor spus: quod, ut dixi, Daemones isse uehementer uellent, et bis machinis persuos milites acsatellites triense procurant : sed Dangetur spiritu ueritatis.
112쪽
SACRA ΜENTORUM σON EST DUBIUM apud catbolicos, requiri interationem mimari ad uerum sas
illud dubium, quaenam sit ina ministri intentio quae requiris
tur. Videtur enim φ non requiratur intentio mines ri in bre ut intendat conferre sas cramentum re esse citum sacirameratris Haereticus .n. qui non credat baptismum essesacramentum, non posten babere bane intentionem conferendi sacramentumem essectus eius: er nibilominus, nemo negat butuo modi haereticos baptizare , er conferre sacramenta. Et tamen econuers, dici solet , s miniari tenenturbabere intentionem conferendi sacramentum, ad hoc ut conferant illud.
Dicendum est ergo intentio ministri debet esse in hoc, ut intendat facere quod Christus er Ecclem scit, etiams nihil ipse credat feri: er in hunc senssum debet intelligi id quod dicitur, requiri scilicet veminisser intendat conferres ramentum, ideir,utfaciendo quod facit Ecclesa, intendat eum e se tum produs cere qui uere producitur. Et boe reuera praestat ipse eum agit minitisum in huiusmodi opere. Sunt. n. manifessae in Ecclesa formae sacramentorum O masteria em reliquae operationes, quasse intendit seruare, certe satis se offendit esse ministrum. Nihil .n. aliud requirit ab illo Eccissa. Intentionem enim bonam
ipsa seruat pro cunitis sit suis, O non exigit eam
a minisTro. Verum hie suboritur non negligenda quaenio . Ponamus miniytrum omnia exterius jacere quae iubet Ecclesa, intus autem aliud seruare an animo, ita ut intendae derisorie baptizare. Satisne hoe fuerit vecompletum dici possit baptismisacramentum ' Si assirmatur, uideturfalsum esse commune di tum, uidesilati s intentio miniari requiratur . Sin autem nes getur, durum nimis uidetur φ Dominus Deus in ars bitrio imp3 mini fisi posuerit animam O salutem bouminis. Et amplius, s sacramenta quae istituit ad certiscandum homunem de sua conciliatione ,rra tia non hunc fnem attingant: quia homo de intentio/ne minifri interna nuna poterit esse eertus , O ita femper cogetur fustuare. QuapropteΥ uariae cabam rem exortae sunt op niones. - ut rescitat L. Thomas) dixerunt, eo reqviratum intentio
miniseri , tamen quum non adest .supplet m pueris Chrsus qui baptizat interius: Os furit adultus, supplat eius fias ais devotio. inde opumomno consentit D. Thomas: quoniam Os nost negandum supplementum quo ad gratiam, non tamen uenire δci potest ex uisacramenti, dis no supplebitur character qui no imprimitur nis inseramento re Usafuscepto . Es ergo altera sententia, quam B. Thomas in quarto , sed praesertim in tertia parte, loco iam citato, probat atq; corifirmat, nempe hane, satis adesse instentionem miniori ad perficiendu sacramentum, quas do seruat exterius ritum Ecclesae. Verba illius hae sunt: Alb dicunt quodin baptismo em in alijs sacras
mentis quae babent in forma a tum exercitum, non requiritur mentalis intentio, sed sufficit expresspio instentionis per verba ab Ecclesa ininitutar er ideos formaseruatur, nec aliquid exterius dicitur quod instentionem contrariam exprimat, baptizatus es. Haee ille. Et Iicet bane opinionem ipse non uisuam recitas verit ,sed ut quorundam , in ea tamen quieuit , iussis cans prorsus indignum ἐπ inconueniens cogi hominem e dubium suae adeptae gratiae in sacramento, maxis me ex parte ipsus sinamenti. Patet autem illum in ea sententia quieuisse,quia etiam in Summa eam tansdem recitans opinionem expressius probat, bis verbis: Ali, melius dicunt,s minifer sacramenti agit in perssona totius Ecclesiae, cuius es minister. In uerlars aut quα profert, exprimitur intentio Ecclesae, quae suoscit ad perfectionem sacramenti, nis contrarium exies ritus exprimatur ex parte ministri, uel recipientis fas
eramentum. Haec ibi. Quare miratus sum vehementer quomodo hane tam elaram B. Thomae sententiam Caietanus nouaglossa, quae vere defruit textum, tentaverit obscurare , imo etiam peruertere, volens B. Thomam ubi dixit satis esse ad perfectionem sacras
mentis minister illibatam seruauerit Ecclesae forma,n; intellexisse boe satis fuisse simpliciter ad perseditos
nem sacramenti, sed ad perfectionem relatam ad bus manam certitudinem , aes dixerit: Satis es homini uest certus tamana certitudine de intellene miniseri, O consequenter de perfitione sacramenti , s audirarit sacramentum recte minifrari.
όd autem boest primum defruere literam saneti Do toris, non conabor persuaderer quoniam hoc puro esse evidenti simum . Nam in quarto dixit exspresse O absolute s ab huiusmodi minifri baptizastus , baptizatus est. Et in Summa, illud sussciestat ad perfectionem sacramenti, O non dixit ia erestificationem humanam, ponens eius perfectionem non pliciter evidentem. Nam Me etiam falsum es, D. Τbomas in Qwto . Ide D. Τbo.
113쪽
cmin. ins detis, ser hoc alicua uel cciri a ues probas bili conte situra conuelare possit Qujs de intentiones abon:a ad confer esu sacrament faciat me certiorem p Et cura prudens dixerit , Dominum Deum voluisse nos humana huiusnodi incerta certitudine torqueri ,siouid tamen de notira salutesoliciti simus 'At, inquit Caietanus: Si aliter B. Thomae tierba interpretemur , inuenietur ipsemet sanctus Dodior si Hibi contrarius: quonid in art- IO- eiusde quaesis tibi ait: Intentio ministri potest peruerti dupliciter . Vno modo re spe tu istus sacramenti, puta cum ali quis non intendit sacramentum conferre , sed derisorie aliquid agere: O talis peruersitas tollit ueritatem sas cramenti , praecipue quando suam rntentionem ex te rius manifestat, Ex quibus uerbis uidetur certe acu cipi s sitae manifestet hanc sucm intent rene exterius, Jsue non man 6tet, ueritas tamen sacramenti utroq; casu tollitur, sed praecipx0i manifestet eam . Verum si ita intelligitursanitus Dostor, iuxta rigorem uersborum non potest vere se accipi: quia si utros casu tollitur ueritas sacramenti, certe non magis in uno sin altero, quoniam non datur magis θ' minus an non ente. Manifeytatio enim intentionis non facit, iuxta horum dodiri nam, ad togeniam ueritatem sacramenti,
sed ipsis intentior e sic non proprie hoc in loco in eum scisum dicitur illud P R AE C I PU E . Verus ergo B. Thomae sensus, videtur conformis ad illum quem uerba issitis faciunt in olfauo illo arsticulo et in res onsone ad secundum, ac si expressus dixerit: Si Lininer peruertis intentionem in confesrendo sacramentum, non confert. Et baec est uera absolute. Q niam vero de eius peruerstate intenstionis posset dubitari ex bis quae gerit exterius non servians Ecclesae ritum, L. Thomas ad id quod erat claurissimum uertit oculum,ur delicet, si hanc intentionem exterius mansnat, puta ludendo, aut qui imiles retendo quo clare onenduse habere intentionem perae versam: res absque dubio est. Si autem non omnino id manctitat, et potes tamen ex aliquibus coniectari, Misi qua omittat de conpletis in Eccle ' quia non propterea dicitur mansenare intentionem perueram, O tamen exterius aliquid egit quod ingerit dubium de intentione , in hoc casu no habet pro certo s. Do'or,
utrum tunc conferatur veritas sacramenti . Ideo dis xit, tunc Παcipue non consem quum exterius minis
'i intentio mansitatur. At s exterius nihilsae praeter id quod feri conjueuit in Ecclesa, non dubiam quin sanctus Doctor retinesit opinionem suam superius recitatam, quam ego' cipio ac teneo. Eis oporterret etiam fieri B- Thomam in hoc artistiis non satis
consanter scripsisse , nihilominua dinum superius
seni nerem, quod multo e ξ aequius, m consscientias reddit pacetiores: eo subtiliter expendatur, nemo valeat non Erobare. Non enim cha intentio mesni3tri requiritEr, Mis ut i5 ζ i 4 Dcere quod minJb is sucit Ecclesa, fremat issse reo cressit esse Ecclesam fatuo. neq; ussum baptiseni stirit lam essectu sed satis est ut intendat facere qEod Eccleso iubet per m nlytresferi. Nam quod illa per ministros fg vi, i ascere intelli situr. Qvid ergoficit Ecclasa per minimos berti zando, nyi s legitima utitur materia adhibens sumserborumformam ἰ Hoc igitvrsifacit mininer, cis: se to i Ita facere intendiis sit mente sanus. enim uigilans sciat aliquid quoi secere non intendat δOm ergo ex induima lauet paerum, prosecto lauare intendit, er impus bile eri ea non habere illum intemtionem lauandis lauat. Sic in proposto: Si basti mi mimare ea in baptizando obseruat quae obseriueri praecipit Ecclesa hoc enim patere potest ad oculum )non potes ex parte ipsua baptizantis dubitari dein
tentione er consequenter de collatione 1 cramenti. mobrem B. Ioannes Chuso mus uidens quid ab Chos. bon. ipso requiratur mininro, sapienter dixit, Sacerdos et 8 i . in Ioan . lingua O manus praebet. Neq; enim iunum est propter alius malitiam ad salutem noram accedentes in NOTA.fenditi. Haec isse. Et Nicolaus Papa hoc intelligens,ad consulta Bulgarorum restondet bis verbis : A quodam rudaeo, nescitis virum chrisiano an pagano,multos in
patria venra baptizatos asseritis. Hi profecto s in nominesnctae Τrinitatis baptizati sunt; rebaptizari non debent . Vide ut nihil aliud Papa requirit a baput retante, iis uisuper legitima materia, forma etiam legitima obseruetur, ita at non alia ministri intentio
desderetur: ne in manu Ieodorum postasi nonrastus a Deo. Idem en de intentione recipientis sacramentum . Nam eo ipse accedat Icto animo atq; haeretico, non credens ultum secramenti sectum ,s tamen se subdit consuetudini Ecclesae , O patitur de more te baptis zari, recipit nihilominus sacramentum, ades, chas racterem, licet non gratiam. Neg, potes dicere:
Ego non rntendebam recipere characterem cum non
crederem: quia restondebitur illi, Cur igitur pulsus es in te feri quae Drere consueuit Ecclesa, ex quibus provenit ille essectus, quem ipsa praedi auit mens
rerum cunctis quouis animo ad hoc sacramentum accedentibus t Vnde nec reiteraretur in his baρ σtimus , eriem Dam praedicantibus f ctionem , qua
tamen recedente, ac sde adueniente absque dolo , ipse iam cossatus baptismus essectum grati α operatur, ut recte abeologi docent. Et hanc esse doctrinam
Ecclesae planam er abs scimpuli procedentem,quam ipse quos ins perpetuus comprobauit , non dubito tquam tamen O Apofoli ae Sedis Q Concilis eunt tioni ac remis ingenue se sedo . BENEDICTUS DEUS.
114쪽
uero iurifflictionis saceris os sit mrmster idoneus sacramen i paeni ennae. Si Iicimus racione ordinis , fecissetur omnem sacerdo
tem posse quemlibet absoluere , etsi non haberet iurisiustionem ordinariam uel delegatam: quod eis contra uisum Ecclesie, , contra Concilium Florentinam ubi leugitar, Ut mini ter huius sacram reti est liacerdos barbens autorita em ordinari an uel delegatam . Deniq; hoc projils contraiict onem implicare uide uret quoniam ad sacramentum illud conferentum, opus est cogni Darac iudicio, que duo feri absq; audiorita e iuris irbonis non est inmitigibile. Pothi tue enim ordinis distinguitur χpotestav iurisdictionis tanquam oppositum membrum
Econuerso autem malia producuntur. Et prim smquidem autoritas. Multi enim tenent poetyla em orἱinis
satis esse Lacerdoti ut habeat jacultaetri ab oluendi , litacet in vim non ualeat phrumque ea de caua explicare, quoniam careat metieris in quam explicet. Secundo facit raso quoniam patet, in articulo moratis er necessita is quemlibet secerdotem, etiam si nu&Iam habeat iurisdiflionem, ροθῆ ab se luere ab omni pecacato. Quomodo ergo id iure jaciet si pote Iam carerat s Addunt, Cui libet sacerdoti adesse potestatem auoluendi hominem a uenialibus peccatis 'Non est igitur nece stiria iurisAelio. Addunt item, Cum possit sacer dos absiluere 1uperiorem, climq; nulla sit in sisperiox rem iurisdictio Nam Papam quiuis secertis ab oluit natim sequi, potestatem ordinis setis esse. Caietani reis Caietanus his rationibus restandens, primo stafiatvssio. potenatem ordinis non sis cere ut quis sit idoneus harius secramenti minister , sed necessirium esse habere potestam iurisdictionis ud ordinariam , uel delegastum Et ut illud quoi a feritar de sacerdote qui abs fluit Papa, dicit quoi no absoluit eum ut habes potestate iuris ictionis proprie loquento, nec ordinaria , nec celegaram, nec a Chrisia, nec ab Ecclesiis, neque ab ipso
Papa ut si periore ,sei solum gaia ipsie Papa se subdit illi, acquirit de naso iurisdictionem 3xam non habebat. Et idem duit de eo qui ab oluri a uenialrbas . sicut aciodit in secularibus causis qu ιm homines eligunt aliquem arbitrum, cuius Ira exve se 1uo trant.
Verum hae meo iudicio ita sunt ab Hirti re per plexa, ut nemo queat uel defendere uel explicare. Primum enim asserit , recte, ei qui uelit absoluere, opus esse iurisi ne . Vnde secunio infertur , eum qui Papam ab oluit, habere iurisdictionem. Tertio lasemet uult hanc po enatem iurisissionis nee ordina iariam ese nee delegetiam, ita ut eam nini fatur aliquam iuri fictionis potessamn qie interim neque ordinaria sit neque delegata. Et quarto , eam iurisiictionem nec a Christo biberi nec ab Ecclesia nee a Papet ut Papa, ae propae rei po Ham non diuina , id ea , poetistite se la Deo non proceiat, sitiere post aliqvu bomiae nem ὰ peccam. Hee auum, aperte fabis fiunt, trhabent in semetipsis unie corruant. Si enim si pa teris i urisdictronis, quomodo non uel ortinaria uel dest Ita , eum non si peritis in promptu abam finge, re r Et quomodo uitabit ille Concilium Fbrentietum . qui ministrum absolutionis idoneum ponit eum silum qui uel delegatam uel ordinariim habeat potesta emi Ait, Reducitur haec patectas ad delegaram. At quis soles
ero) baec noua iura nauit y Profert exempla n de arabitro a partibus dissidentibus consilium. Q tu aer. arabiter ullam acquirat iurisdictionem, ac non potius coris
promisio ac paenis a b ingantur litigatores parere siena tenue. Illud uerὸ quis strat dum ait hominem alio qui non habentem iurisdictionem remittendi peccata, ac quirere tamen eo solo quoi aliquis sese illi si dat, hane potestatem neq; a Chrisio habere , neque ab Eeaclesia , neq; ὸ Papa , ae proinde non legitimam seluere uisurpatam sNos igitur in hae questione primum dicimus, quH Aatoris reo et si sit alia potesas laris ictionis, alia uero ordinis, sis stonsis tamen bee quae en iurisdictionis sc proupponit iis iam ordinis in foro paenitentiali, ut nullus nisi qui sue rit sacerdos possit absiluere . m tamen abseluit μα cerdos, non absiluit ex potestate ordinis,sed potestate ius
risdictionis. Si enim μlam potem em ordinis haberet, proculdubio non absilueret. Potesias ergo ordinis in sacerdote exigitur, non ad absoluendum quidem, sed asiae ut sat capax potestatis iurisdictionis Sectando daco , Sicut potestas ordinis secundum rem separatur a potestate iurisdictionis, licet in uno si te Eo conaeniant, ut item qui sit facerdos O ira bilem ordinem, habeat simul se iurisiictionem: atramen es potet ut quis sit facerdos, O nihilominus pateila emiarisdictionis nen habeat, sicut fuit ao rnina. m. nisA
115쪽
DE CHARACTERE ere. eommunis Doctorum Distia, Dominam in Caerea se elisis Apollatissacerdotes, tamen non dedit potes natem ullam remittendli peccata. Post murrectionem uerό,quo Le dedit eis Spiritamsanctam, tedit , potestatem remittendi peccata. Ergo antea hane potestatem non habuerant, eum tamen essent sacerdotes Tertio ergo dicenium est, Nunc sacerdotibus tuae, ea formam Ecclesiae utramq; conferri potesatem, nimi rum ordinis , iurisdictionis. Pons enim set e geserati e acerdotalem potessarem adepti, dicitur eis ab Episcopo: Accipite Spiritum sanctum. Quorum remis seritis peccata remittantur eis r , quorum retinueritis retenta Junt. Qirari. eonfestenter dicendum est, ad abolationem actualem non egere sacerdotes alia rus noua potest te, sed solum materia in liam ualeant illam exercere quam habent. Cum enim Ficerdotes inueniunt 'diis
res ali, s , non ualent exercere in illis potessatem, trametsi eam habeant, ne frustra illis ab Episcopo dictum
eredamus t Accipite Spiritum Janctum . Quorum rω miseritis peccata remittuntur eis: er quorum retinueristis retenta sunt. Itaq; si absoluere possint aut retineare, oportet illos habere 1ubditos sibi aut ordinarie aut per delegationem . Cum ergo sacerdos Papam ab sibuit, non noua illi potestas tribuitur a Papa , sed materia. Subiit enim seipsum Papa, qui ut ouis potester, rare , O indiget absolutione a Deo per legitimum misnisterium.
DE CHARACΤΕRΕ ΕΤ PER QUAE SACRAMENTA
ET MARE IMPRIMATUR IN ANIΜA. S S E Charinerem, stirituale scillaeet quoddam signum quod medijsquisbusdam sacramentis in anima imprismitur a Deo, non postΠὰ uero Chrisniano negari: quoniam nos a Patris
t μ' Hierondimus er Augustinus certam huius mentionem post beatissimum Patrem Diondisium Areopagitam fecerunt, cuius uel sola autoritas omnino ualere deberet rvans effam de tiripturis, nisi uiolentur, id accipere licet. Sunt in super sacra Concilia , Lateranesse maignum,er illud Florentinum, ubi quam manifenissime ponitur uelut quod nullam habeat dubitationem , quantumsuis Lutherus derideat. Verum quid poterat aliud sedens
in cathedra deriserum, quam deridere s Hoe est ualis ἐum aduersus illum testimonium, sua derissio. quid autem in praesienti materia sit character, isectis 4Ηὸ semctηρ operte significare uidetur. En enim charran iter signum quoddam impressum a Deo in anima, ἐγ ' ' quaedam qualitas realis, O non sola relatio ram*nis ut quidam uolunt. Nam de relatione eiusmodi non
potest uere dici quod imprimatur . At de charactere dicitur , in confecto est omnibus. Quod si quis rosevi, Ad quod ergo genus qualitatis reducitur tricha raκkπ si est in anima, cum siuxta Philosephum) in arisma nihil aliud sit quam uel potenssa, uel habitus, uel pastio, ad quorum nullum uidetur redigi character δRestontimus, Quoniam quae Opernaturalia sunt e
adsentitia ut character, non erat Philasiphi agnoscere
aut diuinare t iccirco quidam a Philosopho sebi fruara
timuerunt ubi non erat remor : , tamen ad aliquod renus qualitares reduci potes. Neq; uero propterea dixeo characterem esse habitum ut redueatur ad primum senus qualitares: neq; potenuam siue pomptatem ut rei ducatur ad secundum genus qualitatis. Si enim esset
potentia uel potessas, eessaret se character pon moratem : quia cessat hye potendia illa quam uolunt, sue passiua, sue activa. Cum his loquor qui exercitati sunt in scholis. Nee dico esse passionem ut reducaratur ad ternum genus , sed dico esse notam quandam spiritualem , Agnum impressum Dei uirtute in anis
nam , ut reducatur ad quartum genus qualitares.
Dum ita dicimus, non recedimus ab ipsa uocis seni, ficatione ut at faciunt. Nee uideo quid bule intela
ligentiae obsiet nis nudium contentionis, uesse quempmordicus tueri magimum sum . Philosophus autem ut Philophus , has notas quas Dominus imprimit in animabus nostris, non potuit ulla humana ratione iniuentare. Ideό quae docuit, secundum naturam doscens, recte docuit
Si quis autem roget, Ad quid Dominus imprimat Claracterris r aracterem hune: primum eon siderare debet, circun in animam imcisionem a Domino fuisse olim praeceptam, quae item primat r. suit quidam character O fgnum, tesse B . Paulo de Abraham: Et accepit sinquit) signum circuncisonis, gnaculum iusti reae fiat. Vbi signum uocat circundicisionem, Graece en ςημεiον , ut agnosceremus esse sinamentum propter signiscareonem. Et alia uosee Graeca uocauit signaculum ςσραγιο , quae Mox Agni cat aliquam notam impre1jam, quae tamen ali 'quid 1igni sicabat. Erat quippe nota in carne manira secta . Porro hane notum uoluit illi earnali populo suo peculiari imprimi tanquam 'num quoddam dira Einctiuum, o Dae professionis ofensivum. Per ilitam enim notam dijsnguebantur quatenus circumfoerat eae lege Moseos) qui erant eius genus secundum
carnem a caeteris populis incircunci sis. Ea uero con
Patribus, distinguebantur stiles ab infidelibus. Ide. dixit B. Paulus eam fuisse signaculum tuoreae fidei. Simile quidda debemus in baptismo, qui in locum cir
116쪽
DE CHAR AC TERRevi sionis sces , costare ; m ellcet quatenus ea visibile sacrιrmentum , esse si κm eius a Deo sit
in anima , est βbmerso peccati se ablatia bominis interioris se parificatio, nisi obeae ab irs homine interionatur . simiam uero qsi sic liberantur , aut se uelle liberari profitentur , dant nomen in bar smo, O abrenunciant ibolo b omnibus pompis eius, e se in noua Irim simiba, uocante illo, uelle transire prae ρ ferunt: idcirco Dominus inui sibili ae stirituas Araractere eosdem eous at, at sit simam denignitatis suae se professionis eorum M accepta ionis diuinae, per fisdeos a profanis difffinxerit. Et ideo hoc ygnaculam chas racteris es indelebile, se manebit in tanis ad gloria am estrum, in improbis aut in te timonium persiis ado eos ir os sympiternum, si Diaboli Jervituti et qua per bapnfaum liberati fuerant, iterum protria culpa sese dediderunt.
Praeterea, non forum in Bapψno , uerum etiam in conserinatione o ordine imprimatur charascier , receptissimxm es, , semper olum βum imiplet: quod ess di,tinguere ad notitiam . Iam diximus, in Baptismo imprimi eam notam qua significatur pro/' io eius qui nomen dat ut transeat in nouam 'mistiam , em per eam notam dictinguitur a caeteris qui sint extra. Quoniam uero Diabolus per illum Bapti se ni characterem persticue noscit eos qui de manu eius erepti sint a Domino, , avidi De concupistit iterum
eos sibi captiuos licere O in βam pote larem redis gere quod quidem uidet esse possibilet quoniam liceti sat se in nos amissi sis dominatum, nouit tamen non He Dbi prohibitam nouam pugnam ut possit tentare, sis machinis atq; infdjs mortis expugnare ) Ob eam ea m accinius semper flat in harena. Quμ saeramenti propter de alio 'ramento quod dicitur Confirmatio, Yonfirmareonis nobis en ὸ Deo prougum , quod qui 'cipiunt robo Uicacia. rantur , , idonei redduntur ad pugnam, ut nis tumpiter manas dederint, certam uictoriae palmam asses quantur. Hoe enim secramento roboratur animus atq;
frmatur , praebenturq; longe maiores uires ad persci enia ardua ἐν magnifica opera, patiendo fortiter ἐπ' agendo usque as uictoriam O triumphum. Quamobrem sinandi erant O isi , qui maiore gratiae robore imsi cepta fie frmantur ueluti milites arenui mox in priustum exituri. Non ea enim nobis sui B . Paulus ait colluctatio aduersus carnem O finguinem , seiaduersus principatus er potestates, aduerses mundi re-
est res tenebrarum harum , contra stiritualia nequiratie in caeli bus. Contra hos autem Spiritus mas
nos nemo sicurus er tutus dimicare posset, ni si magulari quadam Spiritas 'cti O magna gratia se proitectione muniretur . Idcirco qui tales 1unt, nouo chararactere signantur: quemadmodum olim Misant miliae res illi segnari, qui peracto tWocim3 curo, ad sisti res , illactriores pumin , eert inra eligebamur is S maestas enim quibusdam er eruteriis segnis intur in bractio aut dia corporis parte, ut eiusnodi segniseems, dirones a ueterarus dignoscerentur . Ad eum
stur 'em datur Confirmarionis character, ut Igmtur hi qui ad reriandam sortiter gratiae plenitniinem
iam uero in Ecclam Melo' Junt mini'isacrificiorum o sacramentorum, O instructores imperitorum, quos oportet ex aliis seligi ad auersas opes rationes saeras: est omnino iecens ut im quos OU, Orὀinis μer ventur, O quodam certo signo consecrentur . Ideo menti m. O hi characterem, O illam quidem multiplicem pro
uarietate operationum O sanctionum recipiunt. Sine enim prinium quatuor quos minores ordines appellant. His comprehenduntur Honia , Lectores, Exoretisse,
O Acobre, qui fas habent proprias junctiones , ita
tamen ut secrata non eonfingant, O propterea non ducamur esse in scris, quamuis consecrare sint , beanedicti. Sequitur Subdiaconus, qui propius ad altare ministrando accedit. Tum Diaconus, tum Sacerdos , tum Episcopus. Hi omnes accipiunt peculiares suos ctaracteres ut qui habeant eertos gradus er funereones proprias in ea militiae de quibus tractare , longum ebes. signantur ergo ut aliorum duces, quales 1unt
in bellis, qui Jua habent certa insignia se distincreua.
De causis uero quare minime reiterentur haec tria Bapomus, sacramema, Bapti mus , Confirmareo, b Ordo, uarie Cosmino et orant Schol Beorum inuendiones , argute quidem se ordo cur nomiis ,sed ni uehementer sellor tales quae praeter unam rei terent istantum, non asserunt iis quietem, qui uim poreus ermo menta rationum, quam pondus autoritatis, eonfiderrant. Mittam igitur nune quae fortasse alibi larius sum tractaturus ut ostendam non esse rationem ullam meo iudicio ) ualidam nis hanc unam, quam Concilium Flo rentinum exprimit, quae ea ebaracteris impressio .stula enim imprimitur per illa tria character, ieci
eo illa selum non sint rei terabilia. Quod se grus uolit ultimum habere medium se probationem , eo tetebaracterem esse quandam consecrationem. Quod aus Semel eo revatem se mel en consecratum, perpetuo consecratum ma tum, perperuonet, nisi res ipse iam consecrata pereat . Non dico consecratuma ibi esse charaeterem ubi est consecratis,sed econuers net. si , ubi est character,ibi esse eonsecrationem ; , ubi seratis , ibi non rei terationem, licet quidam id coaenentur per instantiam restitere, uolentes Extremam unaetionem esse quidem consecrationem quandam , tramen in eadem persena rei erabilem De qua re soloco dicetur. Nune 'metur baec ueritus, 'mel emαsecratum , s duret , non posse ulterius eandem conseserationem recipere. Hoc docet B . Thomas δ . q. . art. 3. Et haec satis de charactere.
117쪽
aas Dan. 3. Iudaeorum erdiscipulorum
Ioannisitio issolutio. Axioma .
DE DIFFERENTIA INTER BAPTISMUM
CHRISTI ΕΤ BAPTISMUM IOANNIS. LIV Μ FUISSE Ioannis bapti inum a Christi baptismo,nec
eiusdem fuisse uirnistis, es in catholica Ecclipia sit manors tum , ninrcle tamen aetatis haeretici constra docere non sunt ueriti . Ipse igitur B. Ioannes Baptissa hac propria sentetia dirimat quaessionem, quae tamen apud no iam non eit quaesho. Fatia est inquit Euangelista Ioannes ) quaestio ex disicipulis Ioannis cum Iudaeis de purificatione. Non esia erat haec quaestio, nisi a Iudaeis Ioannem fuisse increpatum, propterea quoi baptizaret, cum bapti nusad flum Mefam , non ad Ioannem uideretur pertine re. Nam er ipsie Chrissus tum inc aeperat baptizare .
de qui mis fuerant ab Ier limis dicebant Ioanni: .d ergo baptizas si tu non es Christus ero 8 Sed is discipuli Ioannis nondum capientes mPleris , zelantes pro magiaro , dixerunt ipsi Ioanni : Rabbi, qui
erat tecum trans Iordanem, cui tu testimonium perhi. butyli, ecce hic baptizat omnes ueniunt ad eum
Proposuerunt ergo situm Ioanni quasi rem absurdam, quoi scilicet IESUS baptizaret, et propterea ut uis debutar) Ocium au erret quod putabant esse Ioannis proprium. Sed hanc qμεῖtionem fluens ipse Ioannes, res ondit primum: Non potest homo accipere quicα quam nisi fuerit ei datum desuper. Praemitret tirudquasi dignitatem quandam , quam omnes recipere debent,
Neminem posse sibii si ullam arrogare potestatem siue cium, nise desuper ac de caelo datum illi fuerit. Hactenus sin care Molμit, quod sue ille sue alius bus psi et, cum hoc sit eficium ad religionem pertinens, non potest hoc sacere nisi autoritate diuina . Pro pterea non possum siηq itin ego mihi arrogare supra
quam mihi datum s. Hoc autem uelut dignitate quadam praemiisso, oste dit ordinem de caelo datum, tria fbdensque iam praedidixerat. Primum se non esse Chri ylum. Vnde ait: Ipsi uos testimonium mihi perhibetis quod dixerim, Non sum ego Christus. Vt hinc discant educere μαlutionem quaectionis ex parte, iis, ut per hoc intri Dant Ioannis baptismum non purifcare cor hominis, quia hoc erat proprium Chrsi , idess , Vncti, de cui plenitudine omnes accipi τνs: er itio illi seruatum per suum iρsius bapti mam. Et quia poterat ei objci: re erreo baptizas s tu non purificas, eum non sue Chri nus proprium si Grissi purifcare ζ Ecce secura dum eius dictum: Oma mesus sum ante eum . Quid ess, Quia missas sum ante eum Z Certe nihil aliud nisi,1Ls baptizo , quia ego sum illius praecursir praepasruns uiam ante illum . re scut ego non sum Chrisnus, sed praecursor eius: ita meus baptismus non enue
rus se perstitas brρα mus purifcans corda ,sed praeuparatorius: ἐγ ideo uero baptismo adueniente, hic meus cessare debet. Propterea ego uos ad illum mitto ut stis non ulterius mei discipuli , sed illius et , baptizati meo baptismo non putetis hoc uobis sufficere, quia meus non purificatarius ess , sed praeparatarius, ut iam di/xi. Id ὸ ab illo deberes bapn ari ut purifcemini Num , ego cum ille ad me ueniret, dixi ei: Ego de/beo baptizari abs te, i, tu uenis ad mel
Et quia iam dictum illi erat a suis disclyulis Je Chrism : Ecce omnes ueniunt ad eum ut bapti' ntur, feraetio loco ostendit se huius rei causa nedum non inuideare isti, sied summopere gaudere o congratulari. Vnude subdit: Qui habet stonsam sponsus ea. Amicus autem stonse qui fiat O audit eum , gaudet propter
cem stonsi. Hoc ergo gaudium meum impletum est.
Ilium oportet crescere, me autem minui ire . Sensus bourum uerborum est clarus. Chrsus es qui habet syonae Chrisius uresiam, quam Pater adduxit ad eum, se ideo en stonos . rus Ecclois Quapropter ad eum pertinet O Ornare, se his diM 1 ο κ ..gnam illam sicere : quod primum D in baptismo tunae quam in 'onsulitiis ubi muti a promittitur fides, imstonse decoratur donis coelenibus, lota a peccatis irredditu illi absq; macula ir ruga. Hoc quia iam inacaeptum erat in Beatisma Virgine em discipulis ipsius
Domini, ut recte creditur, iccirco B . Ioannes hoc ut
dens, tanquam amicus stonsi dicit se gaudere , quia audiebat uocem stoin attesantem sbii est. Itaq; hoe
gaudium suum tiniscatur esse impletum, postquam ui/deat maturum suae praeparationis fructum t quoniameesare debebat suus baptismus se sua praeparatio ac praecursio. Quid enim opus en praecursione aut praeflparatione ubi ades is qui ut ita dicam) praecurritur, O id ad quod praeparatur φ Quamobrem subdit: Itylum oportet crescere, uidelicet gloria , honore apud
homines, me aut minui, qui comparatus illi non uas
leo flare. Sum. n. Lucerna quaedam cuius lumen a Solis stlendore obumbratur. Vbi ergo Sol illucet,quid ulterius en opus lucerna ἐ Haec est doctrina ipsius B . Ioannis Baptinaei qua inter Dum se Christi bupti mum certum differentii amsacit, ita ut inuicem disii uantur man Cyie, scut patet in actis Aponolorum , ubi B Paulus quosdam qn Spiritum sanctum accepissent interrogans, negantibus AR ' 'se accepisse, dixit : In quo ergo baptizati estis Τ rcsstonderunt : In Ioannis baptismo. Subiunxit autem B . Paulus: Ioannes bapnetauri barusino poeniten rex pop- αἰ m, dicens, in eum qui uentustus esset poss i sum ut cre amnii in Iderent, hoc est, in I ES V M . Et his dictis sicit eos tia . baptizari bapti no Christi . cue B Pauli declara ο
118쪽
es eo rara ne nouum recentum hinera Morum commotam , clam 1m glossis inficere nemo
. nisi uel protervus uel prorsu Tobdus ροώβ. Hreum si situm fuisset imminer baptim Chriss Ioannes, ninns epulis fuisset dictas ba Gmus Ioannis ,sed Christi. Si cui nee dictum unquam fuit bapti'us Petri, brarimus Pauli propter eorum mnirierit . Quare his Concilium opinis φ haereticoru, et rationabiliter a Trideritino ConTriamum. cilio damnata. Confundit enim eo pacto baptismata, erueritati Scripturae derogat , divisti B. Ioannis, eriaqerunt se praeparationis ac praecursonis magnam
partem, quicquid Magister Sentriciarum dixera, crura vinis a cunctis restiatar. PARVULORUM aia Illia 1 iter quod idipsibus uisim est, minime βωrendam, Chr)bini b Matini se se 1 net baptisino Nam pis non bis elare agnostat blas'emam s Menim sis ipsisseet bapti'o ba Rarus est, ergo in basti no illo consecutus en renutionem pecca mJuat ergo peccator . s potest haec pactenter audire t At dicet quis: Hoe Ioannes Damiseram dicere inde tar et Sed perperam intelligentiletus, in dereptio nem esse in amphthalia sermonis non eo saram inis. Videat lacrum proserium-uult. Taedet enim me in his tam apers
iam non debet carboulicus dubitare, cum hoc er a Patribus sit ereidum, O in umbolo, ubi unum baraptisma confitetur Ee clesia , eonclusim,
O in sinitis quoq; Synodis coormarum. Et eum fudita si mansessum, prodierunt tamen haeretici Anabas si 'aeer alii qsi iam , qui fecus praedicare non sunt Eram fis O ueriti. Eromus omnium stre prauorum dogma tum callum mositam. lidus exciditor,morem impium O merito damnatum, per modum Conisiij in Ecclesam inducere conabatur, uidelicet ut pueri eum ad pubertatem uenerint , in Eruantur de fde, O interregentur, Num ratum hasberat quod susceptores in bapti no , illorum nomune promiserunt. Q d si non potest obtineri ut approabent,expedire firm lsis non con, sed Do animo deres linqui , nee alia plecti poena quam ut a Sacramentis arceantur. Hoc dabat Erasmus consilium, quem nermo tamen confutisat. O hominem uere Chrissiani statis vastum forem . Recte e tradem O iure optimo a celeberrima Facultate Parrhisiensi, O ab Hilyanis Theciloetis, O a Jantia unodo Tridentina hoe irratiounabile ne noxium se impium Confibum reprobatum en, quo infirmatar in Paruulis bapti'us. Quod enim ina Lex naturae diget haberi ratum , iam 'rmum non es. Non intela et rationis pro lexit homo Ierim ignarus, quod tumem natura docebat, i Onctus. pro pueris qui eius aetatis sint ut rationis eum non dum habeant, in nevis ad eorum utilitatem stem libas, suppleri confersem a parentibus , ita ut 'masnt , ualida iam contracta , nec ab eorum ratibabis flane pendeant quouis modo. Sed como isse hypocrita egregius ac simul impira, nen Perorum causim ages bert, sied daemonum, qui eum per illam baptisma amst dominarum in nobis sinitere torqueantur , per os sis Tum mninrorum liberationem paerarum impedire sis. desis opinionibus moliuntur. Qua in parte dolui uehementer eum les Caietau Caietanas innum apud Matthaeum ἐγ Ioannem docentem, non es Μattis .e.πIta
se pueros perfecte fisceptisos baptismi,nee perstili nas es in Da. c. 3.1ci: quae doctrina ea projus noua, O iam in annostationibus nomis in illum idonee confutata. Concilium Concilium enim Viennense unieam commendat bipn mum, quem Vira ope. tam parantis quam adultis e muniter, perstilum Moeat remedium ad salutem, er omnes e ffectus baptismi tam paraulis quam a ultis prouenire, cum Y ehar fleris ornentur insegnibus, O liberentur a Diabolo et peccato ,er uirtutes ac dona consequantur, O aperiat aer ianua etesertis paradisi. Hi enim sunt proprjJectus bapti mi, et ad regenerationem permam faciunt. Quod autem Cesetanus meruens absurdum quod urare 1 quitur ex sua doctrina , scilicet duo esse bapti semata in Eccli sis, Alterum perstrum, alterum impero stilum, negat id sequi, er exemplum affert de Deo, qui licet a nobis imperstri uideatur , ipse tamen pera sectus est; nihil valet. Deus enim ex seipso perfectas non potest mea uisone, ex qua eius non peniet sissctantia, imperstitus reddi. At bapsmus er eius perojectio in ipsia assione Osusceptione confligit et O ideo secuniam βsceptionem impersectus aut perstctus diei potest. Quemadmodam se in sanitate accidit , f ea perstile recipitar, perstri sanum facit, O perficta sanitas dicitur isn autem imperstri, etiam ipsa sa
nitas esi imperstcta . Merito igitur damnanda senteiugmodi fulta commenta O noatiae nouitates , quae
non nisi ad fibueronem princiunt, ex quibus bosses Ecclesiae possunt angam rapere ad irrisonem fidei
I ad item in furtum atq; hactenus in liram, O res comens men ordinetriarm remedium pro Poas in .
119쪽
ro eastendis bus, quod idem civestinus excostiami, Pisprobet y Huic enim Summorum Ponti fratri O claris Dorum Doctorum Augumni , Thome, Bonaventur er communiter Hiorum autorii obsistit, dum euidentisismis rationibus eliditur. Ma etiam de re satis in Am
notationibusnilrris disseruimus, ad quas hic breuitatis e se studiosum lectorem remitto . In quendam Non me tamen fugit, quendam Caietani comν bello de Sacramentis conarum esse defindere Calatanum, mendi depos , annotationem no stram ut ualuit retundere fuisser . se. Qui s uere quid Caietanus docuerit, se qμid ego reprobauerim intellexisset, proculdubio calamo pepera
e set, nec sebi nec mihi st ri negotium secesisset,
nee mihi Diso Astud opprobrasset quod inimico animo scripserim in Caietanum, em nodum in scirpo ut ait quaesiverim. Nunc uide quaeso erudite lector quae de meis friptis reprehendit. Primum quod illam Caietani doctrinam, qua uult pueros in utero materno esse capaces fui illius noui baspii mi, uocarim dogma . Non enim uult posse dici δεν
ma id quod non asseritur ,sed subjcitur correctioni,qua summissone ait Caietanum illud stri Usse . quo in lirco duplicirer errat. Primo quia Caietanus id quod res prehendo non subdidit correctioni , sed simpliciter asestruit: Deinde uero quod degma nihil aliud es quam
ut ita Axerim 1 opinatum quoddam, iuxta nominis sis viscareonem deductam uetro του δοκειν, quod enopinari, siue subjciatur correctioni, sue non 3byciasetur. Et tamen, quod mirer ualde,s me hac in parte . iure reprehendit, is in idem uitium incurrit. Ipse enim illas Caietani doctrinas dogmata uocat . . Sed mit dimus leuem hane de uocibus quaesionem, e quae ad rem propius sterint con sideremus. Qiud docere. Verba Caietani, quae infrius ad literam prostres voluit Caieta Iur, duo nobis manti e signiscant. Alterum, exisnu . sientes in utero posse siluari. Contra hoc dictum nishil ego moveo ,sed contra illum modum siluandi quem ipse inuenit, uidelicet per modum illius .inauditi sacras menti ἐν bapti mi, nempe fluminis in uoto fuscepti cum aliqua benedistione prolis seu oblatione ipsus ad Desum cum inuocatione S . Trinitatis er intentione bapti pandi. Ait ergo, Posse autem siluari instntem in utraro dico per fueramentum bapti ni non in re, sed in uoto parentum fisceptum cum aliqua benedictione proulis seu oblatione ipsius ad Deum cum inuocatione Triunitatis ἐχ intentione baptizandi Hoc uero en duodnunquam mihi placuit, neque placere potes; quoniam si Obseruaretur in Ecclesia ut selemne ἐκ orlinarium res medium , quod ille commentus en et cossulit obseruauri i man ne ritus esset hactenus incognitus in Eccle se, sita a Doctore pri*atim inuentus, em iccirco sispersilmsus. Si enim ad eius obseruantiam Dominus, ut ille putat, daret gratiam, prostri esset sacramens tum, quoniam esset signum sensibile troperativum graetiae , cui nec frma delet, videli et uerba inuocantius. Trinitatem: nec desset materia, uidelicet illa bene B X I ST E N T I V Μdisso tanquam loco aquae . Est igitur quartus brapti simus autoritate Caietani introductus, qui potes diei
uel fluminis uotalis γ sic liceat loqui uel potius baptismus benedictionis. Non enim esset smpliciter baptibimus fluminis, cum desit aqua: nec sanguinis, ut eae se putet: nec item flaminis smpliciter hoe repreis henser iste putauerit) quia non indiget baptismus fas
minis benedictione er obseruantia uel ritu nonro ex terno ,sed intus perscitur in corde per Spiritum sanoctum mouentem cor ad credendum , diligendum , t ne Beato Thoma , alijs, qui sic declarant hoc genus bapti ni flaminis. Cum ergo hunc ritum , bapti fumum quartum hactenus ignorauerit Ecclesa Chrini,dii xi non per inrisse ad priuatim hominem illum introduucere. Sugistaretur enim prouidentia Dei se hoc demum ritu selus ueniret pueris, utpote quem nobis nunquam spiritus sanctus per Ecclesam declarauit, cum tamen iam mille , quingenti , eo amplius anni fluxerint ab
Nunc oro te acute lector considera quid ad haee re, stonderit reprehensor meus. Haec eius uerba: Restonu mus salt) hanc rationem Caietani non sugillare diuisnam prouidentiam , sed diuinam magniscare ae praediscare omnipotentffam , misericordiim. Nee supponit fiso hunc prouidendi modum, quem se, correctione opinatur esse rationabilem. Et quamuis non legatur masnisine in sic ris literis diuinam prouidentiam hoc mutari paruulis subuenisse aut prouidisse, en tamen uulagata illa theorica, ab omnibus Theologis recepta, Deumfam potentiam non se alligasse ui sibilibus sic ramenotis ut sne ipses siluare.non possit , maxime ubi noueontemptus, sed necessitas aut periculum sicut hie si
sacramentum excludit, ire. Et continenter concludit:
Saluare itaq; poten etiam modis sibi seu notis, , mobis incognim. Haec ille, quae tantum abes ut contra . me pugnent, ut magis ipsum Caietanum expugnent. Primum quod ait, Ilium modum prouidendi, Craietanum 12b correctione opinatum fuisse Olfum ea ut iam dixi : quia modum prouidendi quem tradidit, non subiecit correctioni quo minus feret ,sed an ille mox
dus seruatus prodesset id quod ipse opinatus en) po
fit βb correctione. Vnde concludendo dixit tinos Ucrba Cese circa caute , irreprehensibiliter ageretur hi periclis rasi . tantibus in utero pueris ob maternam aegri ud nem uel par us difficultatem, benedictio in nomine Trinitatis da retur, em case discussio deinde diuino reseruaretur trisbunali. Haec ille . Ceterum neq; ego manum DOGmini quin possit siluare absq; sacrameni coarcto, nec inficior minime eum alligari secramentis, idesi ,'μbilibus signis ,sed modis sibi soli cognitis , nobis prorsus ignores Deum posse siluare dixi O dico: imo obloc inum ego Caietanum reprehendi. Ipse enim es
qui uoluit noscere soli Deo nota, O illa Ecclesiae tras dere. Attulit quippe modum saluandi hactenus nobis incognitam, O sic alligare Deam uoluit ad Iresbi Ieac nouum sacramentum a se inuentum. Ego autem
120쪽
Aoris intecto tis Onobis prosa ignoms sui inereprehe r festatas nec iuuinaret nec π aderet nobis humana promptis,cam in huiusnodi Laeramentis er ceremonD ecaelisianicis non debeat admitti qui quam uel si jum uel in tertia parte dubiam ac Duratorium ,sicut eleganter docet B. Those 68 .ari. . mas. Alioqui posset quilibet inuenire nouum absim ritam , er exemplo ars imitatione Oretani dicerer V
leat ut ualere potest. Verbi gratia , ut ipsa mulier priegnans reciperet abquid aquae bapti malis uice Athsui situs creda ar baptizatus. Istud tamen B . Thomas noster expres reprehendit in 1sa ratione: quia talis puer inquit in utero existens non subiiscitur humanae actioni. Cppofiit autem imbi Ioannem Gersinem tanquam idem docentem et quod s etiam uerum esse daremus, non propterea insermarentur norae rationes , sti eraduersis illum militarent. At reuera Io. Gersen non tradidit nouum baptizandi ritum, scut Caietanus: sed putauit sti ἐγ oratione aliorum pGe fluari insistem in utero existentem et quod ego ut non ausim probare, ita nec improbare. Verum non esi hic locus uberius hae de re dilutandi. Illud mihi certissimum, hune uis rum non intellexisse sessum Caretani. Scripstrat. n. Caietanus in hunc modum : Salus quae potexi a Deo infanti in utero constrri ex steciali priuilegis , non sterit ad remedium illius flatus: quoniam insta ora dinem diuinorum miraculorum concluditur: haec Cales mus. Magister autem qui me reprehendit, sic expo niti His uerbis, s recte instoriuntur , quid auli Cales mus nisi iudicia.Dei esse abssum multam e Dicit enim, assisti in utero salutem inteιm in 'rri pose a Deo ex speciali priuilegio , O hoc ipsim contineri in ordine diuinorum miraculorum . Haec ille, quae diresso sensum Caietani peruertunt, cuius uerba subiici mus: Occurrit, inquit , scribendum, consequenter discendum sub correctione tamen) paruulos in maternis
uteris periclitantes posse fluari, scut fperius dixi mus de in fantibus qui non possunt bapti ari. Posse autem fluari dico per sacramentum baptismi, non inre , sed in vim parentum Jufeptum cum aliqua be nedictione prolis, μου obbatione ipsius ad Deum, cum
inuocatione Trinitatis. Moveor autem ad hoc duplici ratione. Vna est, Rationabile esse ut diuina miseeris
eordia providerit homini in quocunq; naturali flatu de aliquo remedio salutis, ita ut nullum reliquerit 'a umpotinum allegare impossibile esse sibi 'latis remedium. Esset autem sine omni remedio derelictus natus mosvientium in utero, ni si paren:um fies illis pctet subivenire. Haec ille, per quae uerba proculdubio uult, exabuina prouidentia ordinarium esse debere pro asiis inus1ntibus remetium Ecclesiae notum , praeter illud quod est in Dei potessate tr ex priuilegio. Vnde ut declas Taret se non loqui de pilarlegi ita se miraculo suda tis modo squemadmodum uu't iste reprehenser) Ρd de mado illo qui et erit narius, O poterat daci sterire ΜATER NM. ad remedium issius ytatus, ascis λα uerbae salus. n. quae potest a Deo insenti in utero co ferri ex steriali priui 'eso, non sterit ad remedium illius Euru et quotiniam insta ordinem diuinorum Intra Jorun conclusditur: haec ille . Ex quibus uel bis mamfelle apparet, Caietanum uoluisse restondere o cientibus Hi id quod uere poterat objci , nempe quod ille in tium status habebat Deum omnipotentem, O miliericordem , erideo latis stilus erat ipsi Deo da taendus , qui absq;
ordinario remedio, o citra ullam nostr nn actionem
potest quae ad salutem necessaria sunt prouidere . Restondet enim is Caietanus, talem provisionem misraculosium ex priuilegiatam fre , se ideo praeter illam debui e dari remedium ordinarium, quod insta ordi
nem diuinorum miraculorum concluditur: quod quidem remedium ipse Caietanus nobis protulit. Et per hi eciam plus sares patere arbitror, illum hominem necta istanum intellexisse , quem peruerse exponit, nec me, quem imprudenter atque iniuria reprehendit. Addidit, nescire se quorsum ego dixerim , Paganoαrum paruulis non esse prouisam a Deo de remedio, eum Caletanus locutus fit de paruulis Christianorum. non autem Paganorum i Hie obsecro acute lictor con sidera, quam parum atrenderit homo ille ad pondus rattianis nosirae. Ego enim hoc attuli tanquam inrianatiam ad conuellendum uniueryale Caietani dictum posnentis in omni naturali flatu diuinam misericordiam prouidisse homini de remedio μlutis . Dixit H OGMINI mdixtincte. non dixit homini uenienti de Chrisimis. Quocirca prudens indicare uolui , non mavo re e esse mirandum si aliquando non appareat datum esse ordinarium salutis remedium ubi assa rei natur a.d non patitur ., sicut accidit in pueris in utero materano exinennbus, etiam cirissianorum. Nam pueri Paganorum nussum habent quod appareat se si in promptu a Deo remedium, cum nec contra parentum uosluntatem debeant baptizari. Itaque uelle diuinare nouaselutis remedia, er ea supplere, quid est aliud qram uelle plus sepere qaam oportet sapere, em supplere de fictum sapientssimae Μatris Ecclesi e se ipsius Griapi Redempst ris, quas de necessarijs non satis nos Decuerit usq; ad Caietani aetatem 'Non ergo, ut iterum repetum , ponderauit rationes meas cui me reprehendit, quae non fui meae , si B Thme o Bonaventurae Vterq; enim negat tales pueris sebiici humanae actioni, quia nee sunt in rerum
natura quo ad nos, siet solummodo quo ad ipsum Deaim. At illa benedictio quam docet Calefanus , amoquelam humana est , cuius si illi non sunt capses, vana prostito est O uane exercetur: quod in seris
ritibus O grauibus cum Deo ceremonis; non admitretur.
Vnde quidam Doctor Parisiensis reprehendens quens dum qui in drstadian O uolebat Callani dictum βῆα Nota.
nere, uere o pulchre in eum obie it: QErs nouit ait quid sit in tumido i o matris utero, Vmumve tas, an catalus, an monsarum , an clati exa .ime t Et ita ris