장음표시 사용
121쪽
aa 3 DE BAPT. EXISTENTII Mius er obseruantiae quas eor- Deo a πω, exponerentur ludibrio Angelis tenebrarum, qui haec inderent O riderent. Haec debuerat homo ille de annotatione nefraelicere , O haec si poterat reprehendere. Tunc enim
non meselum Jed hos simul egrepos , grauissimos uis
ros, quos ego autores secutas 1im , reprehendisset Persi remen hic mer contra me dis re his uerbis: Inme sis concludit Caietanus t instea e te eri reprstensibiliter ageretur , si periclitantibus in utero pueris ob maternam mitulinem uel partas difficuleas rem , benedistio in nomine Trinitatis daretur, O eausa discussio deinde diuino reseruaretur tribunali. Quis sicits diuina misericordia huiusmodi bapt11 num in parentum uota acceptet, ubi nulla incuria, sed sela impossibilitas ρcramenti executionem exclusit Ex his uerbis apparet Caietanum noluisse introducere nouum baptizandi ritum seut ei ab aduerfrio obiicitur, qui nihil asserenodo dicit, sed omnia r uari diuino luscis, O in prinet O articuli se sub eorrectione ista scribere fletur . Haec ille, nondum persticiens quid sit illud quoi Cale.
o. il timea reseruare diuino iudicio. Non ess enim iis uisa , Vtrum ista benedictio sat uel non fat. Nam de
' ζblu i benedictione illa , ct se de ritu illo a sie prορψω los
duitur, ubi cui assertiuis uerbis auod caute irreprehen
sibiliter seret, ante notum ullum uiuinum rudicrum .
Alioqui sit hane obseruantiam uoluisset examinari priss quam feret per Ecclesiam, nihil ego in illum mouissem. At ille Obseruari eq modo primum fiatit et tum
diuino illud iudicio esse resieruandum manistae ait, uitilicet Utrum ualeat, aut quantum ualeat, Osic incertum sui ualoris obseruantiam inducit. At istud puto non licere et qsoniam oportet ut ritus nostri habeant certitudinem esscaciae, saltem ex parte Dei. Ad hoc . n. inuenta sint secramenta. ia Ad haee, Impugnaueram alteram Caietani rationem, quae ut mihi quidem uidebatur adseue uitetur in diuiserat. Puer in utero manens est eapax baptismi sen/guinis: Ergo' fluminis uel benedictionis. Hic repretior meus mira audacia ait , me Andabatarum more pugnare . Non enim in ebat Caietanus talem purarum, quia eapax esset baptismi singuinis, consequenter esse capacem bapomi fluminis, sed tantum flaminis. Atqui se de baptismo tunium flaminis Caietanus fuisset
loturus, quid oportebat tantum apparatum ad hoc prostandum δhibere, eum iEud nemo negareti quis enim ignorabat, pueros in utero exissentes capaces esse baptismi fatrunishabentis priuilegium 1 etiale, cum ordinaurie prosum non poten, ut docet B. Thomas ' At Caietanus uolebas hie probare baptismum ordinarium, non
mini uoluntate absq; ulla nostraeae ema actione. Ne phumen intali simpliciter de baptismo fomis , qui noueram tam fiuite Calatnmcjus ut hoe mpingere cuperem Caietano , quasi dixerit in utero exissentes esse capaces
abitionis aquae, licet se de hac re esset quφο and B. Thomam , propter eos jrte qui putarent matre ab luti sem etiam puerum censem ablutum et sed intuli de baptismo fuminis uel benedictionis, his uerbrs indicos nouum illum Caietani baptismum , quem uult man stili esse sacramentum baptior fluminis, in uoto tamen, i ut benedictio illa adiecta si qua si loco aquae. Nesciesbum sane quo nomine hunc nouum ipsius ritum appellare
deberem. Non emim poterat diei simplieiter ba misci flaminis, cum minime verteretur in dubium, an puer in ultro esset ut,dixi, illius capax, et cum hic baptismus non exigeret externos ritus nostrosinec si remedium ordina, rium: quod certe puto indubitatum esse apud Theologos et B . Thomam norum et quare nec βacramentum dici pote' , sicut a Caietano uocatur. Iniuria ergo me fugitilauit homo ille loquens de me his uerbis: Unde non Calatanum, sed quod is fibdole ex Caietam nixus esteolisereo falso , impugnat. Haec ille , que non diu eam jubdole chre enim ego nescio J nec dicam Anduba earum more squod iunius possem dicere) sed dicam non ex ueritate esse in me obiecta ab illo. Ego erum tollenex dictis Caietani, tanquam s ex capacitate baptismi sanguinis uellet in 'rre capaeitatem bastrem fuminis aut benedictionis. Ille uero ait, cotidi debuisse, Ergo flaminis. Qiisse mars dixerit Caietanus faminis quam fumunis sera benedictioius, eum esset propria quaestio non de faminis baptismo , sies fuminis ut proponit B . Nomas dicens et Virum pueri in maternis uteris posti sent baptistandi, ἐπ Caietanus illud appellauerit seramentum baptismi: quod non poten intelligi nis fuminis,eum to eo aquae inuenerit benedictionem ad persciendum illud saeramentum, er clarissime de baptismo non priuilegia, tu , sed de ortinario se loqui tenetur. Taedet reliqua persequi quae in me ire imprudenterer imperite euomuit. Pareat illi Deus, scut uelim misbi pares in erratis meis. Haee illius gratia striss er ueritatis, ut se forte haec nostra ἐφη- aliquando ad ipsisus manus peruenerit, sie potius in me quam me in Caveamum iura charitatis luesse , se uere se Andabatarum more pugnasse recognoscat, ut qui non apprehenaderit projus statum quaenionis , nec quae Caietanus scripsit, nec quae ego a
In omnibus si benedictus Detu.
122쪽
P L V R E S. Vtraim Matrimonium sit sacramentum,
& de Hus materia & forma, reMysta seu Ministro. IDEBITVR alicui sorsin
inii rum esse in doties bone ponere , Vtrum matrimodinium sit sacramentum , cum de eo tam aperte leas
Apostolus,scramentu hoe mamm est. Etenim ridiculumen omnino illud quodnρnnulli haeretici o ciunt, non esse scriptum a B. Pau .sct m ' ti , secrementiim , sed mirerium . Nam cum Graece R OEolus scriberet, quomodo poterat dicere secramentum, quod est latinum uocabulam ' Ad exprimendum uesro id quod nobis signiscat sacramentum, non erat alia inistri m commodior fraeca uox, quam inferium. Hac enim utifur Beatismus Pater Diressus et cli' Graeci quoties tractant de sacramentis. Verum quia post xi quistiam
paulo argutior dicere, etiam hoc uocabulum 1, Sacramens
tum, ad alia extendi quae non comprehenduntur μ' eo sacramentorum numero quibus Theologi sua definitione effm uocem coarctant , iuxta quam septem silummodo sunt quae ab eis peculiariter uocatur sacramenta et iccirco non peni us ab re ponitur haec quaesto. Siquum Verbi incarnatio dicitur secramentu , nec tamen unu ex illis seu tem Item resurrectio carnis dicitur mUerium apud B. Paulum ad Ephesos. r. O. 3. eapite, , ad Colossenses. a. Et ad Timo . 3 . Μagnumen pretatis sacras mentum sere. Et . I ad Corinthios . et s. Ecce inferium dico vobis. Omnes quidem re Orgemus Oc- .hion igitur per hoc quod B. Paulus appellauerit monium cacramentum, protinus habetur illud tale esse sacramentum quale nos intelligimus. Suffcit enim 't aliae quod sit mi agri e rei signum scut re uera est )cans CHRISTI copulam cum Ecclesia. Et forte dicet disputator, ob hanc rem a B . Dionysio inter caetera sacramenta quae πactat, hoc non fuse positum : unde ἐπ inticium accipiant aliqui, eum non habuisse illud pro acrrmento, ficut stant alia circa quae disseruit.
Praeterea, non uidetur B . Paulus de matrimonio discere, Illud esse 'cramentam . Ipse enim popi quam commendarit disy onem quam debet uir uxori er obsieris uanctam ouam debet mulier uiro, adiecit similituimem di lassionis CHRISTI erga Ecclesiam , ad curus ex molar uiri debent resticere , utarao io diligant. enim nos CHRISTUS , quoniam sumus me Ara ait Apostolus) corporis eius , de carne enus et
deo sinus eius. hoc relinquet como patrem Ermatae , O a Heb: t uxori suae, O erum duo in cara ne una , si be in carnem unam. Sinamentum hoc num
Immen- Ego δeo in CHRlSTO O Ecclesii, aut sicut Graece legit aer In CHRISTUM OEcclesiam. Haec B Pauli uerba, quae sunt ipsius uesteris Scripturae , ex quibus uix colligi posse videtur ma trimonium de quo acimus, esse secramentum, hoc exr, signum coniunctionis.CHRISTI cum Ecclesia, cum locus ille uideatur eam duntaxat resticere copulam quae fuit inter Adam O Heuam, , nullas alias, ut hae de mum fuerit uerum signum CHRISTI eum Eccleaesia. Videtur enim praecipue hac in parte attendenda segnificatio ut quemadmodum ex ebibus Adaesecarne ii bus eliscata fuit prima mulier futura etiam eius uxor, ita ex olibus Chrisi et carne eius producta eii Ecclesia, Chrisei Sponse, sicut declarat ipsemet B. Paulus. Q a s in hoc consinit uis ninsieris , iam apparet, matrimonia nostra non esse secramentum, hoc est , iste
ea parte quam conssiderat isse Apostolus, uide icet sicut mulier ex uiro, ita Ecclesia de CHRISTO. Nulata enim mulier unquam praeter primam extitit, quae de
uiro suo sit orta. Ergo significatio tantam in illo primo
matrimonio residet , non autem in caetris. Praeterea , sentensia illa B. Pauli: Sacramentum his magnum si ego autem dico in C H R IS T O iis Ececlista, non uidetur congrui ad ipsum metirimonium apialari runquam dixerit, ipsum matrimonium ese magnum
sacramentum, cum seripsim mox declarans addiderit et Ego autem dico in CHRISTO er Ecclesia: ae se expresius dixisset, um cullam illκd quod inter C H R Itas T V Μ Ecclesiam intercedit, magnκm esse instes
Noe enim est sic t i mr m Apocalypsio illud magnum
simum quod apparuit in coelo, mulier amicta Sole, Luna sub pedibus eius,hin capite eius corona Eella rum duodecim, O in utero habens, O clamat parturisens, ἐπ cruciatur ut pariat c. Hoc erat proculdubis
Ex his oppositis quaenionibxs ut uerum sareamur non ita aperti uidetur de Scriptaris issis matrimoniuum esse secramentum eo modo quosex reliqxa sideramenta dicuntur . quamobrem caem in commentarijs ad B. Paulum, ne ser IoMicr esset quam eorum leges 'rrentrem triam exactius tractare non licuerit, placuit hic diligentius confiderare, O quae sunt uera er certa seliges re, ut ex his reliqua commotrus coniectemus. Non esi dubium, iIud matrimonium primorum parentum maxime signi'ausse miterium Christi , hoc ess, incarnationem JDam O nuptias eius cum Ecclesii a , ita ut ille solus uir in sua prima condicione signiscauerat CHRISTV Μ. Sicut enim uir illa prrimus secura dum carnem productus est ex terra uirgine nunquam maledictu, ita CHRIST VS de terra illa, coc es, ue
123쪽
DE ΜATRIMONIO issa si per benedina Virine Messit. Haee in terra illa nostra , idest, terra smilis nobis. Noyrra autem, quia pro nobis praelestinata , quae dediit fructum suum, quoniam sibi in primis profuit, deinde nobis . Est erconuersm ex parte mulieris altera simi itudo. Mems admodum enim secundum carnem pomemo producta essilla mulier de Ian re uiri ex o sebus eiushearne eius, ut essent una caro, im de latere CHRISTI eae o si b is eius O carne eius fecundum Spiritum procesit ista Virgo, tr in illa, tota reliqua Ecclesia. Sic enim generata es in sopore eius, i feE , in morte cius: quam ubi primum e sopore excita κο est , uidit ante se pulchram vivi spectabilem, , dixit: Hoc nunc os ex ossibus meis, ideri. ac uice tan: um , semel tantum e quia C H R I ST VS semel mortuus ea , non amplius moriturus , sic reparauit Ecclesiam suam semel. Re surrexit enim ut uiuat Deo semper. Ego sinquit dormiui, O sopora ranaes sum, se exurrexi, quia Dominus fiscepit me. Pinctenus in silo illo primo matrimonio, stingulari moti
S iendum ess autem Scriptaram illam ueterem nouditu n loqui de illo primo connubio , sed ex illo prae
nitrui etiam normam cieteris quae post illud mandantur. Dictum enim fuit omnibus t Orescite O multiplicamini, O replete terram Oe . Ponquam ergo dixit Adam , O in Adam Deu, et Hoc nune os ex Hsibus meis, , cirro de carne mea. Haec vocabitur Virago , quia de uiro
sumptaen sin quibus continetur inserium CHR IMS TI cum Ecclesia , iden, cum Virgine sancta) adiecit. Quamobrem relinquet homo patrem suum , matrem suam, se adhaerebit uxori suae, O erunt duo in earne una, siue in carne unam. Quae postrema uerba nopossunt conuenire amplius primo uiro , quoniam ipsie nee patrem habuit neque matrem . Referuntur ergo ad sequentia coniugia: ἐγ huius uinculi nexus, quantaq; sit inuiseem obligatio his uerbis declaratur. Adduxerat enim Deus Mulierem ni Adam ponquam uidit illam eae sua eos a dediscatam. Eo autem filo cognouit de uoluntate Dei Patris esse ut em haberet uxorem, quam ad se adsduxisset, O coepit eam uehementer diligere perpendens aptissimum adiutorium sibi simile ad propagationem, acquieuit, em initum en matrimonium Oseni catum, O ea uerba protulit quae iam diximus: Hoc nunc os me,sum ex ouesbus meis e c. Et in eis agnouit legem matriu non , suae erat unius cum una, O perpetuo indissolubiliter propter uerbum Dei per quod alligabantur, quia adduxerat illam ad eum, et ita coniunxit eos perpetuo Vnie , illam legem promulgauit, O dixit : Quamobrem relinquet homo , iden, ob istam copulam se ex eellans uinculum homo relinquet patrem Dum O mauerem fiam , uidelicet quo ad licia domestica, em agi rutinabitur uxori suae, nimirum carnalem copula exercendo. Et sc erunt duo in came una , idesi, duo qui ius habeant super eatim carne , ut ea utantur ad propaga tionem . Et hoc etiam significauit C H RIS T V Μὰγ Eccisiam. C H RIS T V S enim reliquit Patrem dum se exinanivit. Exivi, in t , a Patre. Reliquiter matrem , quam non curauit secundum carnem, ut
eidem inuidiam Sposse fuae haereret secundum spiritum, sicut scriptum est: Qui actaeret Deo unus stiritus est Quapropter , non conssiderans eam qua parte mater earni, esset, ait: Mid mihi , tibi mulier ς Et alibi: quae ess maetr mea er fratres mei φ Volens signiferre
illam ut Sponsem suam esse sibi corii, per quam provis
Haec enim Sponsa , quam suo sanguine lucratus hi ut illi haereret, est ilia in primis illi coniuncti sima virgo, de qua caeteri fit, propagandi essent: de cuius eximiaco trunctione Letabatur magnus Baptissa, O dicebat eQui habet Sponsam Sponios en, amicus autem 'onsi eae Haec stur uerba et Propter hoc relinquet homo erc. quae extra controuersam non primo illi matrimonio consueniebant, sed futuris , similiter ad CHRISTvΜs Ictabant , ita uter aliorum matrimonia significarene illum CHRISTI eopulam, er eius uirtutem ac nesaeum indis lubilem quem cum Ecclesia contraxit. Deus enim ad illius syiritualis coniug3 similitudinem O ima sinem fa carnalia matrimonia conciliauit. Spiritualia enim reuera sunt exemplaria carnalium, licet econser
so quo ad nos, quoniam per carnalia ad stiridialia steculando ascendimus. quamobrem, ut rem tandem definiamus, dictum ita lud B. Pauli et Sacramentum hoc magnum est, potenreferri ad uinculum quod o inter CHRISTV Μer Ecclesam, uere magnum sacramentum. Est enim Anum grande dilectionis diuinae er prouidentie 1empiternae, quia fecit Deus nuptias filosuo. Cum uerὸ hoe signum in his uerbis signifeatum sit, quae nobis legem carnalis matrimonii exprimunt, iam perstieue datur inotelligi, tuum quoque carnale matrimonium signum esse illius magni Oferis, hoe es,'iritualis matrimonis . Et
iccirco etiam carnale matrimonili est sacramentum, cum
sit signum, O signum rei maxime serae. Et se india
recte probatur effam carnale matrimonium esse sere
Poten etiam intelligi, Seteramentum hoc magnum est, de ipse matrimonio, ut directe uocetur sicramentum erquidem magn9m , propterea quod eius significatio in Christum eo Ecclesiam tendit: eo hoc magis placet. Id enim en quod declarauit Apostolus subjciens: ego dico in Chrso et Ecclesia: aut ut Graece legit ) in Chrinum , Ecclesam, hoe est, quatenus istam tantam tam sadmirabilem coniunctionem 1igniscat, ad cuius imagianem se componere coniuges debent , seruando flem, e dilectionem implendo ad fluctum sobolis in Tei I ulem O gloriam. Et bee sum ad eius loci ampliorem deela
Verum 8r hie innabunt aliqui dicentes: Etsi matriamonium dici possit sacramentum, quia fgniscat osse
rium istud magnum, non propterea tamen probatar esu sacramentum unum ex septem, in eam signfcationem in quam accipitκr in proposito . Non enim sares en M
124쪽
a 3 m noueledis id sciant grai Hurant. At C. et Ecclesia quae significantar boc secramen et,non escianin perdixi nes continentur et sed sint res im ex steam , quae supponantar, ut ex se patet . quino hoc, sicut et alia, proprie dici potensacramenim e 'miserea s licet O hoc pene in idem recidere vitia tur non uidetur contrare, per hoc matrimon3 Acramentum constrei gratiam. At quae proprie sunt sacramenta, hoe ex sui natura habent ut narem constrant. Nos tar Ecclesiaesanctae doctrinam sequenaes, φmatrimonii si proprie sacramentu, adhaerestondemus. Ad primum quidem, hoc uinculum madive vasa ara trimonii quoi fgnificat unionem Christi cum Ecclesea,u memorum . lud segni sicans, etiam fgnificare simulid quod Domis' nus operatur in coniuges per ipsum mammoni, secramentum . Significat n. nosmpliciter uinculum Christi eum Eccles sed ut illud uinculti ea exemplar ad quod i metiearnale matrimoniu est aptandsi, ut Apostolus ipsos resseruetur , O felix inde saecunditas procedat in m ctibus Dis. Sanctificatur ergo matrimonium per Deum ut uere si sacramenta . Qitii enim ad ita Ees sacra, mentam, quam quoddam benedictam O divinitas conseseratum y At hoc ficit fruor inuisibilis assi lenitie Dei, ex quo O immaculanta thorus, O banoraen comisam redditur er uocatur. τSed nee se quiescant tri altius leculaniar . Si n. en sacramentum, oportet quaerenti quaenam si illius nisteria O 'rma sireficere , erillas reddere,cum omne sacramentam in matrata uitiarur conmere Ofrma. Scio reston eri communiter, materiam quidem es ipsis conivis actus: βrmam autem uerba ipsa. Verum o quindn sicile acquiesco nis plane intelligam, quearo, quinam sunt huiusmodi alias t Op rtet enim non secus ac in ceteris sacramentis, certam quos hic esse materiam, et propter certos coniugum actas, qxi tamen non dantur nec declarantur e imo ad essentiam matrimo s
uerso obseruareae timere amanter ac reuerenter uirum
situm . Hoc igitur forum cum reflexo modo signi etntatrimonu uinculam , eo im qiad fgnificat insterium Chrixti eum Ecclesia , quo idipum atque exemplar Di, ii nostsὸ significat quod escit. Deus enim inuisibilis ter benedicens nuptiis ,b probaris illas, quum tamen sut
d, ista simi quibus utuntur nostri quando coniunguntur. Q di se quis dixerit, eo nisum non sempi citer in se materiam , neq; uerba simpliciter esse 'rmam ,s es consessum se uerba duntaxat stelium eoniugum esse materiam et 'rmam huiussacramenti et hoc certe est ad dere ad uerba Theologorum, qui simpliciter sere dices
oportet in cirisiane cum timore Dei 'in η ρης hq fr .psssicandi Deo celebrantur , non dest dat coniuges Σ
meliores tamen Theologi aliter sentiunt. At quo pacto id probent, aus probari post, accuratius uidendum es. Radix autem huius probationis ex ea Scriptara accissitur aue nobis legem omnium matrimoniorum praescris
bit, Iust Propter hoe reliniluet homo Oe Fuit enim Ada propheta hoc dices. Vnde elicitur Dominu Deu bis res Afra beniri te visere, quibus legem mutui praesstam is, quos erraniungere dicitur. Vnde Domi re . Si iritur en inrer illos sacramentum , erit sane eeramentam sine sua 'rma, quae tamen dat se reii trita erit Onon erit sacramentum. Similiter etiam tacitas eorum confessus qui loqui p osunt perficit matrimonium, ut se mulier uel puella inter ro*ata restondere prae uerecundia non audet. Eratos matrimonium, et sacramentum eonnabit absq; 'rma.' Praeterea, non apparet quo pacto ex consensu et I bis contuom tanquam ex materia e 'rma pol e ci
125쪽
seculi nupsis emtrabivit, Oseus ait Dominus, genes Tanti 'penerantur . Nihil imper hac pone interea inter uerba stilium , infidelium . A pparet autem in omnibus alκs sacramentis esse uerba sacra, nimirum ordinata ab ipsi Deo, ut in Bapti mo em Confirmationeer Eucharistia se Poenitentia er ordine ei Extreo ma unctione si is patet. Praeterea, in ipsa uerborοῦ forma quumsunt'rma sacramen re, hoc est, in uerbis ipsis ex eorudem ui est Piseatio rei sacrae quae efficitar sacramento, ut in alijs fas erametis ea mansissum . At in hoc sis secramento ne quaqua talis signiscatio habetur ex uerbis ipsis, cum uerba snt communia quibus utuntur Osdeles et instiles. Praeterea , confiat in quolibet Lacramento frmam esse particularem , distinstam inredductam a Christi, ab eo Apoxiolis insinuatam, se per eos traditam Ecaelestiis Dei. Modo verba quibus conscitur mirimonisum, O consequenter sacramentum ut uolunt , I t ueraba communia ab hominibus ratione atq; prudentia excogitata atq; inuenta, , apud omnes gentes obseruata: quatre non uidentur esse posse jrmam satramenti. Proeterea D. Thomas docet quod expressio uerborum in matrimonio es tanquam ablutio in sacramento Baptissmi. Sed ablutis ipse non est 'rma Baptismi: Ergo me
. Praetraria, in omnibus reliquis sacramentis 'rma uerborum exprimitur per ministrum scerdotem Dei. Cur igitur non , in hoc sacramento t Nise 'rte dixeris utrunque coniugem esse secramenti ministrum, quod uidertur abserdum et quoniam inter eum qui sacramentum constνt se eum cui constrtur , O inter sanctifcatorem erfunctificatum, debet esse aperta persenarum distinctio. si dixeris, alterum per alterum quas per ministrum sanctificari , iden , mulierem per uirum ἐγ eius uerba, Oisa uirum per mulierem: rem promo ab'rdam dixerris. Nam Theologi omnes iacent per sacramentoru minissros constrei gratiam . Si ergo minisiri huius se, cramen si essent coniuges, alter constrret alteri gratiam: quod nemo eruditus unquam uel cogitauit. Praeterea ,s recte considerauerimus, absurde dieistor de hoc selo sacramento quod fiscipiatur aut constras
tur , sicut de Geteris cunctis dicitur. Nemo enim unquase loquutus est: Iste contulit secramentum matrimonis,gμt: Isse 1 cepit, quod tamen recte de caeteris dicitur An Mero frias dici possit contrahi sacramentum , sicut dicimus contrahi matrimonium, non definio. Tantum dico alium se dicendi modum, nec in conisuetudine positatum . Denique s dixeris, hocstum sacramentum casrere minifro : durum sene uidetur. Vix enim ea coristabile , esse aliquod iusterium , illius autem nullum esse stam aut β istam. Praeterea, sunt infletes matrimonium contrahentes. Illud certe non est sacrmentum. veniant ad fiam,
nec aliter denuo contralaut matrimonium, quis neσaue
rit e se seramentum 8 Sed ubi 'rma hie uerborum utila ρ litur absq; sta firma erit aliquid, seu subori tur infensibiliter in scramento, cum lamen requirasis lubilem brmam, scut indicat ipse Lacramenti definitio .
Prieterea, in quolibet se ramento requiritur utriusq; intentio O constrentis tr cipientis Acramentum At hic nec adesi constrens nes suscipiens secramen, tum. Erat ergo sacramentum abis intentione constreratis , suscipientis. bd sit dixeris coniuges esse conferentes, et eos fuscipienses, nonne si rogentur illi,ssu dum contraxerui, habuerint intentionem aut cogita lassem ullam conferendi secramentum, maior pars dixerit longe ab illa intentio ne abfuise ρ Et plurimos eorum in hαnc modum possibres ondere non dubito : Nec si matrimonium. st μcra, mensam scimus, tantum abest ut nobis tunc adfuerit instentio conferendi aut suscipiendi sacramentum. Praeterea quo haec fruas adiuvem ) antequam esset in Ecclesia determinatum matrimonium esse secramen 'tum, multi 'delium ignorabant illud esse sacramentum: imo plerip pusarunt non es cramentum tale, uidelicet conferens gratiam. Non ergo poterat esse in illis intentio conserendi aut suscipiendi. Praeterea, non satis est hominem in conferendo sis eramento habere intentionem, ni si illam manifeyte externis signis declaret. Hoc probat B . Thomas ubi quaesrit de neces itate minifri in secramentis, eo de necessitute intendionis . . Voleas enim utramq; necessitatem probas; B. Tbo. 3. p.re, hac uretur ratione r inando enim aliquid ait ille ) q. 6 . art. 8.se habet ad multa , oporret quod per aliquid determinetur ad unum quod proponitur Dciendum. Cum igitur quae in secramen res aguntur ad multa se habeant, ut aqua Baptismi, em illa lotio fleu immerso habes se ad mulata , O ad quodlibet eorum poten ordinari, uidelicet adlationem corporalem puram , uel ad delectationem aut ludum , uel ad medelam scabiei, aut aliam quamlibet. Oportet, inquam, si sacramentum intenditur, ut ad hoe tantum restringatur. Fit autem istud per intentionem miniyiri, quam tamen oportet 'ris βψbiliter exprimi,
eum Heramenta sns βψibilia Agua. Vnde in Baptis
mo apertis uerbis dicitur : Ego te baptizo in nomine Pi tris De. Ob eam causem B. Thomas docet necessat Inria esse uerba in sacramentis, ut per ea determinetur ma art. ιδ . . teria siue actus ad signiscandum. At in matrimonio cuuerba ipsa ἐγ consiensis coniugum nuditer eonfiaram nohabeant eae natura fui ut arctentur ac determinetur ad effcientia sacramenti ut patet in Gentibus se infidelibus, qui per illa non agnoscunt ullum setcramentum) mirum est hoc solum sacramentum non requirere aliquam sudeclarationem er alicuius miniflarium quo imum m Eerium declaretur. Homines enim ut plurimum, uel ad explendam propriam libidinem contrahunt, uel dotis gratia, uel in quid honestius cogitant ad offficium 'lummodo naturae res iciunt, ut prolem procurent mundo: er qui forte habent infensionem bonam 'rsdelem , iis Iam tamen uerbis aut svis non exprimant. Metre non urdetur matrimonium esse sacramentum, cum nihil habe at in sit conditione, quo appareat determinari ad hoc ipsum ut sit
126쪽
exhibere negotia uolenti quaerere ac inuenire ueritrum. Conuerso axiem, propter cosensim Ecclesiae r uer Aritas Eos talam, im mur matrimoniam esse sacram tam , nec ea um fidei iubet, vertim etiam quia Juadent rationes, O pr sertim haec una, quoniam ualde en rationalrte, ma , GF minoniam ese sacrament , quo compleatur rano nata famas ratis ruae scit alexigentiam huius sacramenti. Sicut
enimices est esse sacramenta per quae
ram e caelifernui inriti ubi eru sanctificatio perflua ita necesse erat se sacramentum per quod producerentur ipsi homines qui essent dii nendi ad primm illam santlifcationem , O aliquo certo sacramento ferent
sanctifcabile . 'r m ADilutio arguo Nos ergo cum Dei gratia conabimur cuncta resolut
secramem eram: fi materiam Ofrmam , Re ni μs , T monil. riam ipsem quae exponitur sanctifcationi, non esse cona
ssessum flum , sed etiam uerba ipse quae sacra
niensaiar matrimonium .dden , uinculum sanctis
catum. Μatrimonium enim nihil ea aliud quam iso iram coniugum uinculum , quo mutuo ad oscia coniuralia colligantur. Non posm ergo cum his consentire gracon sevim coniugum dicunt esse materiam,frmam auatem esse uerba. Scio B. Thomam docere, materiam huius sacramenti esse ises coniugum actus 1 Ubiles, persinde atq; in poenitentia actus paenitentium sunt materia Ilus secramens, quasi loco materialis elementi Aturaxo ipsi siensbiles coniugum actus, praecipue uerba , Junt qu ad rem sciunt: imὸ re uera, praeter consensum ir erba, nutas alius actus pro materia at subnantiam metu trimonii requiritur. Consensus autem internus absq; dus bio non poten esse materia sacramenti nisi expressus Deurit i quoniam sacramentum en siensibile sgnum . Erseo ipsie consenisses uerbis expressus, O consequenter uer Materia ba illum mansnantia, sunt materia huius sacramenti, non secus ac paenitentium uerba con honis sunt malestia illius sacramenti. Non ergo uerba sunt 'rma, sed
materia. Hoc idem per alia argumenta confrmatur , quae iam superius ad hoc consermandum attulimus, quae certe apud me concludunt duod uero a quibusdam dicitur, uerba unius coniugis esse mam , ualeat quantum ualere potest. Tantum autem poetsi, quantum multa quae uoluntarie drcuntur,
nulla ratione suffulta. Quid enim s pon interroganοαnem puella taceat Verlim si uerba b actus coniugum quibus matrimonium contrahitur, dicuntur esse materia sacramenti , ubi
queso erit 'rma ἰ Non enim quicquam per solam sanctifcans ipsum matrimonium, id , rsam materiam, TRIMONIO
uidelicet consensuis et uerba unde elicitur mammonium,
quod sanctificatione illa ' sacramentam . Mammismum ergo roam nutiter considerarum , o materia su
Quaeres iterum: Quotiam in illud uerbum diuis Verbum vernum, q- matrimonia consecramur 9 fani saeramerra q o matri Iay Restondeo , illud quod Script aflixit et asidue mam consecranostri, nimirum: Propter hoc relinquet homo patrem i r .er matrem, O adhaerebit uxori suae , O erunt duo in
Dices: Hoe stinet dictum fuit sensibili re ab Adam. siue abis Deo per Adam. Retondeo et Scripturaer lex symper loquitur. Quamobrem perinde hoc aeseipiendum ae si assidue diceretur in quolitet mastrimonio sielium : quod mani e probatur a Grini, qui per illud probauit con stentiam matrimon3 Cms s matricator matrimoni, ut fiat sacramentum, redditur tibi ipse cChristus, qui ut omnium aliorum sacramentorum, ita huius sacramenti matrimong ea principalis essector. Si autem quaeris inflamseu miniarum O collatorem sacras iamenti huius, Lolus Deus est. Hic sanctifcat nium , nullus alius. Si autem quaeras, cur hoc flum non indigeat homine nistro: sa ab natur ratio , quia in omnibus al*s s cramen res ratione firmae aut ratione matertie Dit opus. inna. Cportuit enim in quolibet sacramento disponi primo materiam quae recipiat sermam sacramentalem ,
b super quam J ma io 4dueniens feret sacramena
'tum, ut patet de aqua Bapti fini, fallem quando constri urseenniter. Patet , in Eucharistia similiter, quoniam aptatur materia per scerdotem . In Coormatione quosque patet de Iris nate. Similiter er in ordinibus. In Paenitenne etiam s.cramento materia i , ides' , intactus paenitentis, ut essent secramentales, indiguere sa cerdote auditore et arbitro: ut sic dilosim ipse materia, inueniretur aptata ad sermam. Ecce igitur quomodo ratione materiae, ut distonatur , reliqua acramenta requhisierunt innam. matrimonium flum quod inaer Ddeles contrahitur, o materia Dapte natura distogita as unctificationem , ut nihil aliud requiratur in com bus uam eos esse Christianos, ut dignetur:rasiinere , O Lucramentum connituere , b g. atram n re nonponentibus obicem. Et haec es ratio cur B. . Dion us de hoc secramento nullam scit mentionem : Nota. cuia de his tantum tractandi negotium sumpserat, quaerer Ninnam perficiebantur. Hoc enim erat ei propose Im, ecclesiasticas caeremonias sue Pontiscum sue liti
cerdotum O aliorum minisirorum quae obseruabantur , docere ac tradere, quae in matrimonio non .
127쪽
esse si unus ex coniugibus sit Melis. Nam propter ip sum sanctificatur alter ad opus matriminis, hoes, Hμbolem procreandam, ne Ah nascantur immundi, hocen, insactificabiles propter parentes: quod eleganter Deet B. Paulus , sed non omnes considerant. Fuit etiam necessarium in al3s sacramenins ram Hormae vi essent semistae Osacer i conferentes sacra
mentam . QMdlibet enim eorum requirit eorucepta uerba, quae Dominus I E S V S conuenienter inspituit, ut qua si forma applicarentur materiae: siquidem id quod agitur in eaeteris sueramentis, non esi quid natus rate a natura os lingum , scut es matrimonium. Vnde oportuit in illis esse sacerdotem qui illa sacramenta perseeret ,suam cuilibet formam tribuendo. Adhaee, cuncta reliqua sacramenta conferuntar sensibilibus actibus , siue quae confisiunt , persciuntur in actione transeunte, sue quae in re permanente, ut 6 Esebarsi a. At hoc solum est quod non eo rtur , nec fiscipitur. Si enim non eoinrtur, nee etiam su=ipitur. Quod enim suscipitur, ab alio eonstrense Juscipi debet, in re proposta. Et inhoesmiliter dissert matrimoni aseramentum ab alys fueramentis quae congeruntur ae susscipiuntur. Hoc uero potius dicitur eontrahi, uel iniri tquoniam istud de matrimonio dicitur quod initur atq; contrahitur:secum illi adiaceat ut sit sacramentum , etiam issum sacramentum contrahi algi iniri dici poten. Illud tamen ess certum, quod non eoortur neq; juscipiatur, b ρropterea etiam non indiget minimo ullo , nee item indiget intentione actuali aut etiam ustillati, te orum eontrahentium matrimonium . Habitualis uero neces
via ea , quae conclutitur in ipsa profissione Chrissianis,mi. Certum 6 enim quod si ruentur fialei quo pacto contrahunt matrimonium, nunquid ea conuenientia contrahant qua ipsos fdeles decet contrahere , protinus annueni,' erent eo pacto se uelle eontrahere. Et hoc suscit ut dieatur non deesse intentio ad huiusmoAsacramentum . Et eum haec ita snt, attamen omnino deberent omnes coniuges eum benedictione sacerdotis contrahere tale sacramentum, Oscire merium, ut grastim acquirerent congruentem. O quae diximus, verte in eis benedictionibus evnoscuntur uerissima. Rectat autem unus struρμlua, neq; i. quidem paruus, si uidetur ex Concilio Florentino. Ibi enim pos enumerata septem Ecclisae sacramenta dicitur : Haec omnia sacramenta tribu perseiuntur, uidelicet rebus tanquam materia, verbio tanquam forma , O persona miniari cons
erentis sacramentam eum intentione faciendi quod facit Ecclesa e q*οrgmyi q*ii de sit no perscitur sacramentu.
Ad hoc autem suere qui dicerent, haec tria requiri quidem in omnibus sacram res, etiam ipsum mini Erum. non tamen ad essentiam sacramenti. Nam materia quis dem et forma a subnantiam requiruntur et minister uero
aliquando ad esse sacramenti, aliquando ad solennitas
rem O bene esse , sicut in matrimonio contingit. Quae expostis minime placet. Primo quoniam Pi benedicit nuptias, non en uere minister sacramenti: nee proprie
is alicitur minifer saeramenti, qui non con fert sacramentum. Isse enim qui benedicit nuptias , nec di 'Onit masteriam, nee projert formam, O propterea non vi satieramenti minfer de quo ibi Ponti=x loquitur : quoniam exprese declarat, ministrum esse qμi constri saeramentum intendendo 'cere quod scit Ecclesia . Modo be, ne ictor nuptiarum pon iam contractum matrimonium accedit, qui etsi non intenderet jacere quod facit Eeele,sia, non propterea irritum saceret aut inualidum matris monium quo minus esset sacramentam. Adde etiam adiectum esse a Ponti me, si ustum horum trium dest, uis delicet materia, forma, O minifer constrens Aeramentum , sacramentum ipsum non perfici. Prosolutione igitur po siet aliquis paulo audaeior dicere, esse ibi quaedam pronunciata non exacte,sed ad alia qualem infructionem: quaere stonsio forte posset nonnullis rationibus de fendi. Nee propterea debet quisquam plus aequo ueri et Ulare pro Pontifice ac spiritu sancto et quoniam non euncta prorses quae loquuntur , doseent Pontifces etiam in di aditionibus suis, talia sunt ut habeant in eunctis asinentiam Spiritus, , omni errore eareant, ligentque intellectum ad eredEdum, nis tum deamum quum rite se legitime conquirentes , cognoscenates determinant atq; flatuunt. Itaq; omnibus in rebus prudenter en modus adhibendus t quia ἐκ Diabolus bi dextris er a siniaris insidiatur. Sunt enim qui nimisum quandos doctrime Pontificum tribuant, O contra non de sint plurimiqvi minimum, sied mava eum blasaphemia illi detrahunt. india ergo uia er feeundum
scientiam esset incidendum . Quae enim muneiantidio eunt se docent, talia snt ut cum reuerentia , pietate snt accipienda : Os non exacte uideantur excogitata, pia interpretatione ad ueritatem reducenda sunt. At
quae sanciendo ac decidendo definiunt, O quas ad fadem attinentia ab omnibus1 cipienda mam e tradum non minus quam euangelia Chrisii sicipienda sunt. Pebunt ergo illa Poni cis uerba se exponi ἐγ ad ueristatem reduci se dixerimus, illa omnia sacramenta regiarere illa tria, esse uerum si collective accipiatur, non distribuendo quod dixit, OΜNI A , ut si sensus: Omnia haec, no tamen qμodlibet horsi, requirit ina tria. Sie O dicitur de peccatis, Potes aliquis uiture fing*la peccata , sed non omnia. Fateor tumen ut ingenue los quar) satis dura esse uerba illa, O indigere pio lectore.
Istud certum esse debet, ad contrahendum matrimonium nuἰlum requiri mininrum. Patet nihilominus ex prae mi syrs omnino matrimonium esse sacramentum, O quis dem non aequivoce , sed univoce fecundum ipsam ueram sacramenti rationem , quae en quod sacramentum ense sibila signum, id plane ficiens quod Ruret, quemaadmodum sit perius declaratum est. Nam bac tantum ratione caetera sacramenta dicuntur et sunt sacrammta. solati.
128쪽
DE MATRIMONIO Et de cottamne varie sermo His ad 'ra proprios halus sacra metire , qui sunt FG ae prolis, Mn es dubitauum. Vtrum matrimonium ante copulana sit
esse Lacramentum. Priam quidem ratione , qu niam non uidetur haberessimi siccionem Christi erEcclesiae. At ea demum significatio est , propter quam apud B. Paulum discitur βcramentam. Secundo, quoniam si tute matrimonium esset 'craomentum , omnino esset tolubile ἐγ in diste bile Nam indissolubilitatem omnimodam conssiluant TDeolos gi in matrimonio proprereὶ quod matrimonium est salcramentum, ut nee Pontistae ualeatis ensare: Μatriaraonium uero gnae copulam ea is iure so Abile per in gressum relinonis. Ob aliquas effam oram bimas causΡs , papali distensere e solui pote' , ut Canoni se plurimi docent, quibus O Caietanus adhaeret: ἐγ quod me magis mouet, extant Pann cum gesta qui hoc nonnunquam 'cerunt , inrer quos Marfinus V. 9 Euingenius IIII. ἐν Alexander VI. O 'rte al8 .
Tertio probatur, qaoniam hoc matrimonium non nasmeratar ut constimat digamiam. Digamia uero confistiatur ranone secramenti , ut aiunt Theologi. Non erago uidetur esse secramentum hoc matrimonium . Contra autem uidetur esse communis opinio. Nam omnes uidentar admittere matrimonium esse μcras mentum . quamobrem uidendam ess quomodo idonee argumeni restonderi po fit. Mihi enim haec admodum diffcilia uidenrurs Scotussicorum dos trinam intuemur Tentabo tamen primum ex eorum sententjs ae doctrina restondere. Ad primum,secundum Μ inrum sententiarum bquosdam alios dicitur non deseygnifer fionem illam mammonio, effam an e copulam. Significat enim Cori' copulam cum Ecclesia. Verum illud obfrat uehemerater, quoi si res ira st haberet, esset omnino non silum
inlistensiabili a PEUce, uerum Aam prorsιs in dissolubile, nec per ingressem religionis selui posset, ne sese reddideretur srnificareor alioqui esset sacrilegium quoddam
ut aiunt: G tamen consitat per ingressem religion:s ip o iure eiusmodi matrimonium selui. Quamobrem B. Thome , alijs nonnullis placet, hoc qsidem matrimonium esse scramenrum, non in men iuniscare conrunctionem risi cum Ecclesia, quae coniunctio indissolubilis ea,
M particularem Chro cumqsasis anima coniunct: nem, qarae non es indisLUM: unde non mirum se floaetar huiusmodi matrimonium. Verum conrea haec, praeterquam Pod soluntarie disc nrar et me probarione , non uita ur aeui inconueniesqsid. f. hoc matrimonium non esset Lacramenram gratia de quo B Paulus loquitar , cum non sy; secaret risit comunctionem cum Ecclesu. Et sic ramae sit gnis scationis alisi esset soramentam ante copulam, aliud aerὸ post copula, quia diuersa svificaret. Ad unita emuero secramenti oportet unum signi sicari Prie Trea nec sic congrae hoc mitrimonium fgni
caret Grifi coniunctionem cum anima. Issa enim coniiunitio Christi cum anima θparabilis est tantummodo propter peccaram, uti licet quando anima offendit DeAEum . um uero per ingressum religionis seluitur mastrimonium, hec flucta non est qsotiis modo propter o 'tam cuius exeoniugibus. Non deberet ergo propterea dissolui. Item cum insit hoc meterimonium ex alysca si q*am ex olfensa flui per Asye remem, non congrait baec disten*αο illi selu fioni quae si a Chrisso a Gue s animam ob unam illam ea m duntaxat, hoc est, βlummodo propter offfensam.
Praeterea , qsum At sol uredi illius coniunΗionis Chrisii cum anima, ita si ut nihilominus post anima reuersti , O denuo coniungi: nee est turpis haec conciliareo , set debila , taetria, O accepmbilis. At quivis conius
Igm semel religiovem ingresses O projssis, non poteniterum coniungi a b omnino hoc matrimonia effam perisse uonem soluto, turpe est ut iterum contrabatur . Miti illam Chrisi eum anima coniunctionem non esse se lubilem, nisi ex parte anime, idess , nisi anima prae a ricato causam dederit difflufioni. Chrisius enim nos
qaam ab anima separatur, nisi prius ea sua culpa esstniat. Ipse non poten o findere , , ita causam darestpararemis. At mus est in hoc matrimonio , quia uir i e perinie dare poma causam seiunonis , quemaima dum se mulier. Μultis itaq; ractonibus Faee segnificatio minus quadrat, tr inuenta fuit ad roluendas utcu squaestiones. Iccirco consteranis Dat aliquanto fr smora ac uerisimiliora. Primam ergo constituendum esse mihi uidetur , indissollabilitatem matrimonis, absit ut eloquenti, non inde ueniare qsia ipsum matrimonium sit μcramentum fgnif/eans illam copulam Christi cum Ecclesa. Nam matris moniam abclute , suapte natura id habet ut sit indis lubile. Istad Ethnici nouerunt, Ose definierunt, mastrimonium esse coniunctionem m iris D foemine, ingiuiduam consuerulinem uitae connnentem aut refinentem ,
hoe ea, qMi ex sie habet obligandinem perpetui nexus inbue uim . Siq sitim 'apte nitura talis en haec coniun Aio, non quia serametam esi propetr quod differt a concubinam: qsoniam in coniunctione concubinarus, elasimoda uinculu et obligarea non ess, licet domi refinearur concubina. Hic ob ciet aliquis r Si indiui quam cons erui, nem uitae matrimonium re inebat, CMr ergo concedes
129쪽
bilitas matrimoni, non a sacramento uenit, sed a uerbo Dei. Uerbum autem Dei indi si lubile fecit illud matri, montu quod ess per copulam consummatum. Dixit. n ad ipsam copulam carnis asticiens: Erunt duo in ear nem unam: quod , ipsiJummi Pontifices in 1ius detre fideclarant. Et ex bis patet omniu resolutio argumentorsi. Et ad primum quidem dicimIS , matrimonium an et Resibu
earnalem copulam sit gnificare coisnctionem Christi cum Ecclesia sua. Ne autem tale uinculam fit in dissolubile, set per prostylonem religionis tollatur , nihil prohibet,
imo conuenienter ἐγ optime flatratum est. Di eo nihil prohibet, quia non necesse ea ut quod en si gnum rei spiritualis, maneatyignum semper. Late enim patet inflantia de plurimis signis. Nam , mammoniaeum consummatum significans istam Christi cum Ecclessa coniunctionem perlectam, non siemper durat, sed si nitur morte : , tamen illa coniunctio Chrissi eum geselesia nullo fnitur tempore , sed est sempiterna Dieo insuper Juisti conuenienter flatatum seu potiaus declaratum , tale matrimonium ante copulam, quod
a: --οῦ - secundum animum, qua homo moritur mundo ἐγ uiuit religionis febDeo, Lot,fusa negot3s huius seculi. Quemadmodum uat mammea enim mors quae est secundum carnem soluit uinculum ma nium non coratrimonii etiam secundum carnem persecti, tamet si prius jam tam . tale matrimonium significaret coniunctionem Chrisii cum
i3ssi pretior Non sud emcedebant tanquam sire sdum tonditionem O naturam matrimonη licitum , sed ne santiora , atrociora scandala obuenirent. Propter hominum ergo prauitatem putarunt licere: quod , cerate lituisset si Gum nataralis ratio con sideretur, qua recta dis ensitio probari poterat. Fiebat enim diuortium ex legitimis causes, O autoritate ius dicenm. Vnde si
rei natura cons ueretur, posset admittere dis ensactone. Aliud tamen fuit de Mose , quando ad duritiam cordis Iudaeorum permisit eis diuortium, O iusit dari libellum repudii, ut intelligeremus, etsi illa distensatio non esset aduerues legem naturae , fuisse tamen. aduersus legem
Dei, ut declarabimus. Et hoc maxime dicere coguntur cui tenent, matrimonium ante aduentum Chrisii non susi19 sacramentum . Alioqui unde matrimonium poterat habere omnimodam ranonem indissolubilitares, nisi cum ex sui condidione ac natura, tum, idq; maxime, a lege
diuina Diuordium enim est contra utrumq; bonum, fidei. s. O proli , quae sunt duo praecipua matrimon3 bos na . Licet autem in particularibus coniugijs cessare posist haec rario, leges tamen ad id quod frequenter acciti
te Christi aduentum matrimonium non erat 'cramen tum, O nihilo minus erat eius omnimoda indissolubilitas
ut probat Dominus, parere iam potest indiguabilitatem, etiam illam omnimodam quae disten abnem 1son dimitatit, non a ui sacramenti proficisci ,sed a natura coniussit, ac praesertim ab ipsia institusione diuina. Hee lasmen obiter dicta sint, non quasi tenere uelim, ante aduenium Christi matrimonium non fuisse facramentum, si eut quidam docent , sed indicare uolui eos qui hoc tenent, eui in dissolubilitatem, etiam illam omnimodam matrimon non ascribere sacramento, quod tamen faciunt. Mamuis autem naturali ratione conssideram ita sit ut matrimonium sari natura habeat indissolubilitatem, non id tamen eousque parebat Mel issii sapientibus , ut pellent homines sua perciperς, nuda lege posse hune naturae rigorem O necessarios casus distensuri aetemperari . Patri enim apud omnes gentes Disse lieiutuni diuortium. Et isse qui em Mosei ne perturbaret populum, etiam istud permisit: quoηiam non agnoscebatur tanquam malum ex se, sed uelut permissibile. Et re ueisua etiam permi sibile, ut opinor , fuisset , si non insimili de lege Dei, selam naturalem con siderassemus ruti
nem . Omnimoda nans indissolubilitas a diuina lege en, et non flummodo a naturali et quoniam Deus ipse coniunxit marem Osseminam et quod nulla hominum radio po ruit coniectare. Coniunxit autem non flum in oscium naturae, sed etiam μt proles generaretur sibi in aliam uitam, ac propterea ut csset sacramentum. His isti ar praemiissi , quae et amplius declarabuntur , duas ponimus circa prαdictam quaesionem conclusiones Prima es, matrimonium mam ante copulum esse sacraumentam. Secunda est . Etsi matrimonium illud sit sacramentum, non habere tamen omnimodum indissolubi
omnino perpetuam atque indigbolubilem : ita mautrimo tum Ante copulam, quod est coniunctio secundum
animum, mortuo uiro aut muliere secundum animum ,
iure opumo dissiluitur. Quod euam di stensureonem pastiatur , non es mirandum et quia nondum ea perstila illaeoniunctio cui diuinum uerbum ita asinat, ut flui ab homine non possit. Nec enim de radione gigni ea ut sema per significet , sed tandiu significet quandiu durat. Polumus tamen , aliter dicere circa Anfeatlas
nem matrimonj ante copulam O pon copulam , quod ante copulam matrimonium significat illam conivnilioonem quae inter nos o Christum intercedit in hoc mundo per gradiam, quae habet promissionemsuturae perfilios nis per gloriam , quae coniunctio in singulis non en omnino indissolubilis Vnde non mirum si hoe aut illud matrimonium ante copulam aliqua ratione Asboluitur . Dii copulam autem ygniscat illam coniunctionem quae erit posi carnis resurrectionem in caelis perpetua er 1 ηpiterna .
Nec est uerum poni a B Paulo, hane segniscareonem matrimonj esse tantum post copulam carnis. Nam ipse resera praecipue loquitur de significatione illa Chrisi erEcclesitae, quae eliciebatur ex primo primorum homi Mnum coniugio , per quod fgniscatum est Cfricti O Eeaclesiae non solum uinculum , uerum etiam ortus, ut isse declarat. Sicut enim illa prima Heua productas exosibus o carne Adae siecundum carnem, ita effam fecunda Heua similiter aeisecata o , laesi , MARIA
130쪽
virgo ston a primaria sector iu sfiritum, invi totum
corpus Ecclesiae unitur , continetur, uiscriptu en et Sircut lieruntium omnium habitatio en in te. Μatrimonia
aute ponerorum non possant significare Chrisium erEcclesia secundum quod oriuntur, cum inter extraneos stant copulet sed tu sistis copulis resultat signiscatio . Patet eroo ex illis resolutu primum simul O secundum
ar Iurnentu , imo ir tertium. St. n. quaeritur ratio ira
regularitatis quae uenit ex ligamia, non ea tantum est ut creditur quia matrimoniu sit secramentum . Nam si et non sit sacramentum aliqsol mettrimonium, im etias non si uere matrimon vi, tamen conssiluit digamia, ut sunt matrimonia que de Iicto contra untur: et matrimonia etiam infidelium comparantur in eorum numerum quae connituunt digamiam.
Dices, Ovid ea ergo quos conituit digamia ' Restondeo primum, non esse mihi ignosa rationem illam quae af1ertar de sacramento , que tulis eii, QDI qui habuit duas uxores Dccessive, non retinet in se signfieatione pura ac per ectam Grini er Ecclesiae, quae Ecclesi una
fuit, unde irregniaris escitur Haec, inquam, ratio me nunc diligentius cogitantem minime cogit. Nam qui nullam uxorem habuit, non sit irregularis, , tamen
caret illa Agnificatione in seio.
Dices forte, carere ulla significatione non inducit irregularitatem, sied hespere Agnificatione quodamado contaminata, qualis en in digamo, hoc inducit irregularitate. Verum obilant O bule dicto plura. Primum, quodiadis significatio cessit quum non sunt uera aut rata matrimonia, qualia sunt infideliu ,erque deficto contra huntur . Ouo ergo ratione fgndicationis tr sacrameti eo ituet digamiam, ac propterea irregularitatem lScio quid respondeatur, uidelicet, quae de facto constrahuntur ,habere similitudine uerom, drymiliter quae
infideliu sunt. Sed an issa solutione quiescat animus diu stipuli nisi autoritas adiuuet, alis uiderint. wntu ad mete sum attinet, quiescere sine non postum . Vbi quiρpe non est secramentum , non ess Risu et O propterea non potest introduci illa in uenientia Mni. Noe en ulla ratio cur debeat praesimi esse quod non est in ueritate, ni si idem sit apparens tr quod fuerum. Praeterea, si comminatur segnificatio sacramenti per hoc quoi quis fuit digamus, certe non liceret ad secudas nuptias transire: aut se qua de causa forte liceret, non deberet posterius matrimoniu dici sacramentum. Scio quid dicant, si respicitur quodlibet coniugiu digami foliutarie, non contaminatur segniscatio: sin aut relectu auliarum nuptiarum, tunc exς contaminatio. Suscit enim nobis quod eo moto potest considerari, imo etia confitea Tetur, ut sit contaminatio. Ob eam causam dicunt seu eundas nupst u non benedici, eas praesertim quae cum uis
Videndά esi ergo, nunquid alia ratio excogitari posu r digamus sit quare digami et contrahatur, prae er hac quae asteriar 'erdotio sit de secramento. Hec n. mihi uerior esse e securior uis e lusu detur et Quia tarpitudo quaeda et impudentia seu uiri seu
malleris manis arur qui transeant ad secunia uota, iam experti matrimanti, incommoda, qaod solo immodice ualuptati ardore repeti uidetar. Hκ nediam consideratgo a Chrebanis . urrumetiam ab Ethnicis B Ioannes o Homus dixit: Secuniam accipere, secundum praecepta n Apostoli licitam eri : secundu aut uerimus rariosne, uere uernicano est. Sed quum perm taenae Deo, pablice ξω licenter comitu ur si honesta Hrnicareo Pro/ptarea bene dixit Christus, quo i Μ leue hoc permisit, nopraecepit sere. B. Ambrosias dixit: Duplex maπmnantu non est bonum. B. Hieronymus quo F haec secunia coniugia, contra Iovinianum scribens, miru in modum uituperat. Vavs ille Gentilis introduxit fae ninam jorori hanc honem em Τs uer bis praeticanae n. Ille meos primus, qui me sibi iunxit amores
Ab,Tulit: ille habeat secum , fervetq; sepulchro. Prost enim bama ille silan imprud. ιαξ , qui so l arma iugo aliquo semel en liberatus, iterum illi collu subdit.
Cui aut dubium, iugum esse se graue qui te, ipsiam metstrimon* conditione, eas multum ab trabere homine a 'iritu ilibus, er ad mundana pertrahere ,scut ait B . P salust Si quis igitur siemel in hane tribulatione incurrit, parcendu en inexperto . At si rursum eo reuoluitur , dandum est profecto uel magne cuidam incontinentie Drearn ilitare , uel certe misierande infrientiae, uniuersialis ter tame loquendo. Iccirco 3 si talis exulerit , merito cense ur n n futurus integer se probus rerum spiritu ilium
fiduis minisser, qui consilium illud apostolicum non est
sequutus: Dico autem non nuptis se uiduis , Bonum ess v. Cors sic permanserint sicut O ego. Et paulo inferius : Sois
lutus es ab uxore, noli quaerere uxorem. Volo aut e uos
fine solicitudine esse. Qui sine uxore es. sioiicitus est eo
rumque Domini sunt, quomodo placeat Deo. Qui aut cum uxore ess, Glicitus est eorum que Junt munii , quor modo placeat uxori, O diuisus est ire. Cum ergo nee uagi concubitus, si plurimi. nec qui iis abis nexus cardinis, ubi talis non infercedit obligatio, non sc abarabat hominem: ideo no collituunt digamia. Et matrim Iniu similiter in quo no fuit carnalis copula, quonia no perfectu Dit, non es inter mitrimonia ad hunc essectum annumeraudum ut constituat digamia, scut numeratur ea que no de iure,fei de facto contrahuntur, eo quae infleliu sint. Et haec setis de huiusmodi queatone circa matrimo nium ante copulam, O con sequenter de illa annexa , uidi delicet de secundo matrimonio. Nam s quaeratur , An secuniam coniugium sit sacramentum , non ea negansdum. En enim, Ossignfcat sicut prius Chrissum Ecclesia. Neq; propterea contaminatur significatio qαid cum alia contraxerit, quia alio tempore fuit, er periitissa sernificatio extincto iam illo matrimonio. Tum desmum contaminaretur, s eodem tempore durs baberet uxores. Nam quae succeiit, qua si loco prioris quae dercessiit habenda ess. si amobrem semel bene fictas a rex coniugibus in priore matrimonio, non iterum bene discitur: quoniam siscit ei prima benedictio, quae ad secundas etiam nuptias ex enditur .F iii