장음표시 사용
91쪽
DE VERITATE INCRUENTI SACRIFICII IS9enzm decenter confluuit Deus . Si euo Leui decimastus es qui decimas iussus est accipere a populo Dei,
quantum debemus exi stimareguisse illum Μelchisedec qui decimas ab illo accest ' Et propterea mani esum 6t, quod in Melchisedec non ita persona con sideranda erat, quae erae homo mortalis scut O nos ex patreo matre mortali .sed illa quam in eos irituales oculi per biciunt iuxta traditionem scripturae qriae innuat sapientibu s ἐπ a D:ωu edoctis: his 6S Chriystus. His ergo expq sitis unde manife)le patetsacri icia leuitlauommo insicax ad expiatione peccatostrum, resolaenia: sunt quaedam quae uidentu acere eduersua praedicta. Primum es, quod insacris literris expressum videtur illa sacriscia offerri solere pro
peccatis, O insuper peccata tollere, ut patet Leuit. cap. q. O s. Pr torea ,si quemadmodum dictum ea ) illud leuiticum sacerdotium erat inutile atq; omsmino etne sic ,incusandus igitur uidetur Deus γε lis crat id cogitare , rem penitus inutilem tradiderit , imo etiam deceptoriam .
Ad haec nos breuiter re stontimus, quod illa sacri σJcia vi sua non tollebant peccatum ullum quantum ad Deum , quia immissibile erat ut nos docet Apostostus ) sanguinibus illis auferri peccata. Poterant austem tollere peccata quantam ad irregularitates quassdam , O in cons e tu hominum, ac propterea nen erant penitus inalitra: quanquam nee θῆ negandum,s er illi sacerdotes poterant virtutesacrifcν ueri in illis bosi sygniscati, animum intendentes in illud, ermem ad illud babentes, coram Deo impetrare res iissionem peccssit, pro quo expiando sacrifcabant. Occurrit item et alia quaenio. Si leuiticum sacerσQuose fcio dotium non erat ualidum ad expiandum peccatum illud expiatu diit originale er actualia quae illi annectebantur, quos peccatu origi modo igitur expiarum Dit per quodsacerdotium , is e G per quod1Doriscium ' Re demus s ad expians
dum leccatum hocsacerdos fuit Chri&ἱus decretus ab initio a Deo , ut operaretur in diebus carnis Dae hunei esse tum. Homafuit corpus eius torridum Osans
guis e fusus, quem obtulit in pretium redemptio scioiεω. Altareme ara, fuit crux illa suo illo sanguimesanstifcata. Et ipse passus en extra portam,quia
pro omnibus semetipsum obtulit, cum omnes pariter egerent redemptione. Sic ex tum ea peccatum illud quamcongruentissime. Cum enim unus homo pereassset peccatum illud grande quo omnes perditi sumus, decuit ut et unus homo hie norfer, etia issud expiaret, quo ses saluaremur ab illo peccato sub quo tenebamur omnes is Et quemadmodum ille inobediens inhonorauit, Deum Patrem nescio quid diuinum appetensi ha hicnoner, a ciens gloriam diuinitatis 1uae, compleuis omnem obedientiam in sacrifcio camis suae: in qua came pol bis illud peccatum atque omniascelera e re des licta nostra ex eo manantis, ut damnata er eruci a fra inique illa came, inveniretur in ea tu se damnastum peccatum Usum O crurimum eum frustibus suis. Etsicut cadauer illud γ as es ita loqui cusanculum esset)sublatamfuit asicie caeliscsepultam, nec θ:cuumsub diuo maneret rim O nos quisun piis Ium induti sumus consepulti er absconditi in ido, em
xunus Dei uultum M inam. Vnae mox resurgentes cum illo ad nouam urtam, per bona opera vivamus Deo,
ex placemus illi expediantes beatam ita uturise culi gloriam - Sic enim i e redemit vos, ut acquisiuerit; Her aptauerit nouo patio adseruitium Dei uix uentis,non ut ulterius seruiamns peccato quo fecimus qua si semel sub priore tenamento constituti sed iussistae, scut Christus semel peccato mortuus en . Christus ergo Dominus, Osolus ipse, er illa una eantummodo oblatione cruenta, hoc totum scis: ita ut Solus Chri pro peccato illo primo Os mo, quo omne includeba fur er unitamur rei, nullus alius, ne is gregatim, neque cum igo, irasua crueia nec ante nec posmodosacriscauerit ut litaret. Ergo oblationem illam solum o per illius oblationem liberati sumus iis scit ρί a peccato illo, nacti ulam ad salutem , adti dociles peccatis nose
Deo is tamen hoc benescium tam magnκm agnosca σ tris ante pri mus Oacceptemus expoliantes ueterem hominem O mam lanista indaeentes nouum permem et acramentum Bapta mi, non em. in quo non e ' necesse amplius illum offerri pro nobis, sed tam oblatus ibi exhibetur nobis. In quosacramento accipientes dona Spiritus, ingredimur in illum, erconsertuimur membra eius qui uiuit, e sc transmus de morte ratiae ad uitam, qui prius eramus membra primi hominis er propterea mortui gratis in illo. At nunc expiati in Christo, ualemus assisere erambus Iaresducialiter coram Deo, tanquam coram patre iaplacaro, per uiam iam paratam nobis er fratam usq; qa consummemur ingloriam sempiternam. Haec flvia Crucis, a qua vituti propter a Deritatemse auem: tunt, quia internam dulcedinem non experiuntur, qui non caprunt nis qui uiam pergunt, ad ulterio se exstendentes, O animos non assiciant retro ,sed uidenstes coronam , ad illam concito gradu contendentes enbelantis
Concludimus ergo a doctrina B. Paest, s ad hunc e fectum patrandum, qui ejs a peccato laberari er tuesfcari er intrare in Chrisum ex se in uiam ad militandum,scut ipse militauit O uicit, quae cundia in Baptismosgniscantur er sunt: non it, nec θι
nec erit clius praeter allum solum sacerdos, nec aliud saci iscium praeter illudsolum cruentum sui corporis, nec alia oblatio praeter illam unam in Cruce se tam ab eo cum oratione or Iacomis, qui pro sua pietate ac reuerentia exauditus es. Haec est aposolica doctrina late per eum tradita ser inculcata, per quam ha tenus frangimus adttersariorum Achillem , qui in eo innituntur, g, illa una oblatio uit satis ad consummandum in aeternum sanctifcatos, ut non si opus alia ulla noua oblatrone . Nos autem dicimus, uel ipso B. Paulo tesse, s illa una oblatio satis fuit ad redemptionem earu NOTA praeuaricationum quae erant sub priore te lamento:
quod non a ud Piscat nisi id quod diaimus, origi
92쪽
NOVI E Τ AETERNI TESTAΜENTII 6 Imile precati cu sui fruitibus, quonia quisub origisnuli erant, sob priore testamento erant conclus rei mortis. Mi quantum ad huiusmodi praeuaricatiornes ,sistemurqu)d seanelsanstificatisunt , ab eis debens in sempiternum sancti icazi sunt, quia nunt
lores p aeuaricationes redeuntis Elide. semel tan tum baptizamur, uiasemel en Domrnus mortuus,
re in baptismosolum habemus illam cinentam bosita expatricem cincitorum penitus antecedentium debe torum. Viae Bis Paulus de prioribus iniquitatibus eleganter dixit: Ubi autem en horum remiissio ; iam non esἱ oblatio pro peccato. Et ne quis amplius quam semel usurpare sibi boniam illam cruentam, uolans illam pari mois applicare proDturis peccatis : adueruss illos adtest: Voluntarie enim peccantibus ponacceptam notitiam ueritatis, iam non relinquitur hostia pro peccato. Occurret cutem b hoc in Ioco nobis alius O di cet: Si silc res e babet, ut Christus Da illa oblatione cruenta non β operatus pro nobis nimbi redemptionem praecedentium desidiorum, qua b priore testamento conirnentur, uidetursequi quod in nouo tenamento
uel non1int delicta, uelsi quaeβnt, inexpiabili int rquo sic, reti buersis INouati, qui ex hac modo res lata Aponolibententia: Voluntarie enim peccantibus e c. 9 ex Oly praecipue quae in ea epistola babenditur locis , nepabat pon Baptismum aliam faeniten etiam: a qua feresi si abhorremus,superoe uidestur ut dirimus sicut noui haeretici dogmatizant ) ueἱ quod post Ba ismum non 'nt praeuaricationes , uian F efit lex : ut i sunt, eas non curet Deus , sed habeat pro expiatis ρer illam primam Domini cruentam oblationem , Osic non imputet eas iam melibus: O itas la fae ac fiucia absq; uno sacriscis expientur . Hoc en enim suod noui haeretici dogmatizant :sed pes e ac perniciosissime . . Non enim ita resse habet, sed cum Christo er B. Paulo dicimus, im quoque rei experientia nos docente, quod non uenit Chrinus solo vere legem Jeistabilire ac perscere in nouam sces
re : Cr iccirco etiam in noua lege egie pse er inuentis ri praevaricatores. Vtinam non essent. Nec enuecrum quod illis non imputetur peccatum modo credant
sibi non imputari, quoniam sepe etiam magis imputas tur peccatum dit Baptismum, quam quae antea pastrata erant, disente Domino: EcceDnus fatius.es,noli ulterius pectare, ne quid deterius tibi continga B. etram P Aponolus dixit, quod his qui ponimpetratam primam remi sionem rursus implicantur peccatis, facta synt paeterrora deteriora prioribus. Falsum ergo θ irrationabile en omnino, quod in no suo te tamento e missa peccata non imputentur propter semel iam oblaam Christi cruentam horam, qMes ut da tum eri j pertinuit ad prioris testamenti delicsta. Et baec nota pmata post sandiscationem primam talia exse sint ut tanto magis timputabitas, quanta magiis uolassurra quoriam non esi ea tormitas ignorantia post acceptam gratirm, erat prius.
Deinde 3s ingratitudo sese adrn cer quae dissi is
ponderis scit esse peccatum. Quod autem aec necα catafvb noten te stamento contracti mi inexpiabiliud ma es peruersum, O iam olim ab Ecelsa iam is natum atq; explosum. Cum ergo peccatasint, expiabilia sine, O ad Peccata ponitam cruentam Christi bosiam non pertinean Edens bc Ptismumum ess quonam parto: V tru ne sacrificio exprena cuo facto exstur. Videtur enim prima Dese uacare Dorisci si qura picnt r.
funisacramenta, er pro his admigiis pos Baptismum
flecialiteressacramentum poenitentiae: unde uὶderursuperuacuum omnino esse aliud sacrifcium. Et nos dicimus, omnino esse necessarium sacri cium, quos niamsine sacriscio nurum consseret sacramentum rquod ego mox falsciam. Sicut autem quaesub nostio testamento admittuntur peccata, alterius sunt esneris quam uetera, se debent haber um proprium sacrificium O sacerdotium ex biniam Ocongruσentes oblationes, non unam tantum ,sicut quae prios rὶs erant tesamenti: quis cun ta peccata qui ub illo erant, quodammodo unum reputabantur, tan ex illo
uno manantia quodsemel additissum fuit in Paradiso.Quape unam tantum requirebat oblationem ad expirandum, ut diximus is enmsub nouo patrantur, per se singulti considerantur, sequodlibetsuam exu prationem postulat. Habet etiam O hocsacrificium Da propria sacramenta ,scutsuo loco dicetur. Si igitursacrificium requiritur pro bis delictis e peccautis quaesub Nouo testamento O lege ratiae committuntur er ob hocsacerdotium esse debet, oportet O hic indagaresacerdotes idoneos. Sed quis tantus, nisi ille unus Chrisius qui nos antea concilii auit Deo P Attende
Dominus noster IESUS Chrisus incut decrertus fuit a Deos ericis er Pontifex noser in diebus carnis Dae, ad eripiendam nos a dominatu Diaboli er Sacerdotium peccati quo omnes astringebamur, quod er ille esses αternu Chrici unica illa oblatione: ita etiam consitutus Die ab si qμ ηdo caeis Deo sacerdos , Ponti in die glorifcationis
suae, ut esset mediator, non antiqui resamenti in quo fuit redemptor , quia in illo non mansemus , sed nouitefamenti, propter superuenientes lapsus er praeuarricatrones. Μagna porro diffserentia inter ipsum Chrisum pro eo tempore consederatam μando emat in came nostmmortali, et imm eundem pro eo tempore quando excitatus mortuis urali: unde Osecentis dot3 ex sacrii Fer oblationum rationabilis res liae disserentia . Ex tunc enimffiius est nobis iam redemptissacerdos in ὰternum, or secundum ordinem ΜGebi sedec . Vis viderepsicerdossa ista est a De escundum ordinem Μel sedec νψ resurrexis er consi itutus es a Deo ad dexteram suam ' Hoc O verba Prophetae er uerba Apofoli declarant Dauid .n. posti explicauit dictum fusine Domno a Domino et Sede . dextris meis donee ponaminiinteos tuos e .
93쪽
363 DE VERITATE INCRUENTI SACRIFICII IO domnationem eius erutreauit, Hiecit : Iurauit Dominus er non paenitebit eum: Tu essuerdos in aetereum, secundum ordinem Μelabisedec. B. Pau sius boe roumsepenumero memorans, etiam clarius
explacauis in epistola illa ad Hebraeos, ubi ari: Nec quifluamsessumit honorem ,sed qui vocatur a Deo, ni Aaron . Sic er Christas nonsemetipsum claris frauis ut Ponti ex feret ,sed qui Lutus ea ad eum e
Filius meus es tu , ego hodie genuit te. Memadmoduer in alio loco: Tu essacerdos in aetemum secundum
ordinem Μelchisedec. Ecce ut patet s pontiscatus me quo eurifcatus en Dominus non fuit in diebus carnis me , sed premodo quando dieium en illi : Fi Act. I lius meus es tu, ego hodie genui te. Q d pertinere ad diem resurrectionis in quo sumus idem Aponolus aliti declarauit satis aperte. Adde fecundum illud munus quod obivit offferen sdo in cruce, non potes dici C bristus Pontifix in aetermum, quia ipse ibi mortem oppetist sacrificando, unde ponea factus ensacerdos secundum vitam insolubile, secundum quam opponitur aliss sacerdotibus, qui mors te desnebant esse sacerdotes. Ipse enim econuerso, pon mortem sacerdosfastus est: imo per ipsam moratem hanc honorem obtinuit. Unde Aponolus ponea quae superini citata sunt, de eo dicit: Qui in die
bus camis suae pre&s suppilaationesque ad eum qui possit saluum facere a morte cum clamore valido er lascomis offferens , exauditus es pro sua reuerentia .
Et quidem eum essetflius Dei, didicit ex Vs quaeras
sus en , obedientiam: ἐπ consummatus, fritus ea omnibus obtemperantitassibi cassa salutis aeterme, appellatus a Deo Pontii ex iuxta ordinem Μelchisedec. Haec ille. Et amplius declarans quod dicitur sacerdos
factus in aeternum, adiecit: Eo quod semper uiuat :ut nouu fatusigniscaret. In eo.n. fatu priore,nonsemper vixit. Qinire et Aponorus hanc notas differentia, dixit: Lex enim homines connituit sacerdotes in firmistatem habentes: sermo autem iurisiurandi qui ponlegem ea, Filium in aetereum perfectum. Sermonem iurisiuranda vocat illum quem expreissi David: Iura diuit Dominus, O non paenitebit eum. Et hunc fere
monem asserit esse pon legem, quod est,qse poss
eranslata suit lex, O consequentersacerdotium cum ipsa lege ut noua leaeor nouumsacerdotium intelis ligatur unde Θ aperte uocatur1 onsor er mediatore pontis noui testamenti, ad quod non pertinet illa
oblatio cruenta. Nondum enim erat te flamentum nostium quum ipse obtulit semetipsum ,sed praesupponis tur ipsa oblatio sui ante te1 lamentum , er ex ipsa potius reflamentum succcisit, quod in Chrissi sangui
ne iam effuso constitutum est: unde ἐπ oblatio panis Ouini nova uocata es 4 Praeterea, eruenta illa obla, tior non fuit secundum ordinem Μelabisedec, qui ob tulit panem et urnum. At ipse decernitur Pontidiae se eundum remem Melabistaec in Ex quibus omnibus
clare patres Dominus mser IE S VS CHisui in
nouo reflamento Ponti eae es Osacerdos in aeternum, , ἐπ quod iugulat aduersarios nWisba, Q inimicos buius sancti sacriscu) qi Fonti ex secundum ordinem
Melabisedec, eriperpetuo, ita ut oporteat pretetis
offerre hostias, Cr non in cut ipse intessigunt satis
Dit ita una prima cruenta oblatio, nisi qura per illam factus es Pontifex in aetemum,ut propter nouas prim i uaricationes a sidue offeratur noua h0tia , ipse aissistit coram Patre interpellans pro nobis in coelis, ut declarat Apo solus. Qiod enim oporteret eum adhue pro nobis interpellare in caelis, s nussae nouae essent
praeuaricasiones, ers una ita hostia suffecisset ρVerum hoc in loco rursus insurgent, or dicent: Si est pontifex Chrsus, O secundum ordinem Μel: obiectio bie obsedec, O perpetuus: ergo ipsesemper deberet of reticorum.
ferre panem O vinum, quia sicerdotis θῆ offferre diquod tamen nulli bi legitu *be Dominus. uὸd shoc facit nunc, oportet quod in coelis aciat ubi sedet
ad dexteram Patris. Si autem in coelis hoc facit, non male dicimus nos, drcet haeretici non esse ussu in nouo testamento sacerdotium usibile et externum in terris . Nos autem ad haec res ondentes ad primum,
quod aiunt non legi Chrixtum obtuli1se panem er uis Restonso.
num, dicimus , imo uere legi boc. Nam in coena Dominus quum sacramentum inniituit, etiam proculdus bio obtulit: tametsi boc aduersariν negent. Probatur
enim hoc euidenter, quias ipse fuit sacerdos fecundum ordinem Melchisedec, ἐπ fguratus en in illo qui obtu Chrisus in ut panem di vinum , proTed o necesse en ex ipsum coenasacris obtuli1se aliquando panem uerum, idest, corpus 1Dum cssuit substeciebus panis, quia ipse dixit: Panis quem ego
dabo , caro mea es, quam ego dabo pro mundi uita . Sic er uinum uerum ,sanguis eius en sub leciebus vini, quem pro nobis que it . Necesse en autem haec
fieri, ut veritasHurae re Dondeat. At illi uidentes hoc argumentum ualidum nimis, allud etiam pernegas runt, uidelicet, Melibisedec obtuli1se panem ervis num, neq; hoc in Scripturis haberi. Verum hae oga O tergiuersatio primum aduersatur innumeris Sandiorum tesimonys, O uniuerse Ecclesiae, quae
semper hoc habuit pro comperto. Nam O Rabbini quoq; Iudaeorum nonnulli hoc probant, ut superius adduximus . Alioqui declarent illi nobis quo pasto Chris us diitur sacerdos secundam ordinem Melchis 'sedec. Quis erat ille ordo, e ritus, ac dis ostio , in eo sacerdotio Melchisedec, qui dicitur sacerdos Dei
altissimi R Proferant hoc illi nobi in ualent. Quo si
non ualent proferre, acquiescant uoci Ecclesiae ita mσterpretantis Scripturam . Praeterea, s Dominus es
tulerit panem er vinum, manifessum es ex boc quod Aposoli obtulerunt: et baec oblatio, ab misis init sEcclesie san tae peremit usque ad haec nofra tempora, iam elapssunt anni mille quingenti or ultra . Si erago Apinoli dr omnes ai3 sequentessacerdotes u seveia bunc diem obtulerunt panem ser uinum, qua id austoritatefecissent, rin er uidissent exempIum Domini,
94쪽
cerent ' Descit enim Dominus 1 Hoc scite in meam commemoratronem is Quid est cicere , Hrescite j nisi hoc quod ofeci 8 Sin autem ipse non obtulit: quanos coris enitar possemus osse me , er potvis et uniuersa Ecclesa hoc facere, et docere ' Dicere autem sicut ausis es E Lurberus tam impe cuod errarunt omnes sanoli Patres , O totus innumerabilium sacerdotum caetus tot scutis seram non cit tam dis utare
si piamia bisbemare: non dico San tos er ipsam Duham Eci, Lutheri. cisa ,sed imm Uritumsen tum qui tantam tamq; diuturna permisisset in Ecclesasua idololatriam, Otot bonos Iibi , charissimos Patres tam insigniter aber
rare passus est: quod qui potest persuaderit , pros
sesso lumines dei cassus en . Verum inflant. Sed ubi, inquiunt, habetur in Evangelio P Si enimsacris
scauit Dominus er obtulit in caena, cur boc non exsprimitur in ipsa Scriptura quae narrat historiam ZRsondeo primum satis innuitur in uerbis Scriptum. Quod enim Aposiolus dicit, quod Dominus accepit panem , O pontε gratias egit, fregri erc. per eam ratiarum actionemriniscata es er constcratio oroblatro smul: quoniam hoc sacrisicium, est quaedam
gratrarum actio de ram accepto isso cruento sacrisicio ad redemptionem n ram ut fatueremur in nquo te tamento . Vnde er Eucharistia uocatur, hoc es, rastiarum astio. Dicitur 9 sacriscium laudis: es enim sacrificiu noui tesamenti, quod praesupponit ut dixi
redemptionem O acceptationem illius cruentae hostiae: unde em laudamus O benedicimus Deum, memoria tanti bene sicis recolentes.
Nec uero ob at mihi hoc in loco aliquis o ciens s Dominus in*tuit hoc sacrificium ante passionem
Dam, ac propterea antes uetus tentamentum de ucstum esset, ut per hoc non potuerit esse sacrisicium noui tenamenti. En enim in promptu reDonso. Sicut .n-Cbriuus ante pastonem Dam innituit sacramenta ut pon passionem uigorem haberent, ita O hoc tu
liter instituit sacri um : oportuit enim praeuemre a Sacrifcἰum Signum autem ρ haec oblatro sequuta erit icitamenti Eucharisiae veteris oblationem, manistylumen, quia prius ut fσζst noui t a nem futueret Agno opico , manducauri eum cum dis
mentiscos pipulis Dis, ac mox nouum constituit sacrificium paucium . nis er uini. Praecessit autem hocsacrictium incruens tum bosiae cruentae oblatio, etiam illa die, saltem vos tot quoniam in ea caena, antea osserret panem Christus ἐπ urnum, iam obtulit cruentam bostiamsemetips m, acceptatam a Patre. Vnde er in ea dieseruns dum Scripturas occidendus erat, quae erat quartades cima luna. Et ideo tanquam occios habitus en coram
Deo, non sium quia hoc futurum nobis, iam erat in decretis et in praescientia Dei, uerumet quia ipse Dorminus illa die se obtulit Patri , O absoluit Iudam ut
lectui manciparet quod iam omnino meditatus erat. d autem illud salus ac uini sacrificium esset sacrsum noui terramentat, patet ex uerbis Domini TESTAMENT Iqui dixit cum sangui non exbiberet Hic calix nouum te mentum es in meo snguine- inpud Matthaeum uero er Marcum dicitur: Hic es sanguis meus nouitesamentices dixerit Hic es DNuis, cuius effuso iam decreta er acceptata a Patre me mauit uos bis nouum tepamenuum, nouum factum, novam lex
gem non absq;Do sacrimo : vinc iam oblatus er assidue osserendus eluut nouas culpas qua b ipso nouo
resamento denuo admetiantur αNec hic quiescent, sed redibunt ad Melabisedec , quem arunt nec uinum nec panem obtul e inJacrsae ctu, quoniam Scriptura id non dicit, sed duntaxat quod protullit pcnem em uinum . Aliud autem es proferre, abiud es oferre. Protulit autem ut reficillaret Abramer uernaculos eius uenientes de praelio. Haec illi. Magnum sene O mirabile argumentum ia prostulit panem em uinum quo cibavit O potauit Abram Dos , iccirco non obtulit prius Deo : quas uero
non potuerit proferre iam oblata Deo, scut reuera fuit. At hoc, inquiunt,iobtulerit ndndicit Scripstura. Imo satis dicit quum rationem confesim ahcit quare protulerat. Ait enim Scriptura: Erat enim sas ,
cerdo Dei altissimi 1 non Dei Hebraeorum ,sed Dei ' sibi inimi, qui es Deus non Hebraeorum tantum, sed
Sed instant adhue ἐπ aiunt: Non habetur iuxta literam hebraicam illud, Erat ἀπ-sacerdos, quasi rudatur ibi ratio exbibitionis panis em uini: sed babetur Et erat scordos erc. ac per hoc non redditur causaDuperioris dicti a Nos autem dicimus in hebratis linae gua litera V A V quae pro copulasequenter accipis tur , sepe usurpat sibi officium reddendi rationem Dr . pradictorum quod idii multis locis in sacris literis lis
cet deprehendere. Nam O ipsa copulatima coniun tio E T latina, nonnunquam eandem uim obtinet,er eae 'ponitur pro quia . Sic dicimus: Bened i ta tu in musti efribus , O benedi tus fustus ventris tui, ides,
ideo tu beneri ita qui inustus uentris tui fuit benedicatuS- Et B. Ioannes Euangelista dixit: Deus dedit postessate Ilios Deiferi bis qui credunt in nomine eius . Et adiunxat : Et Verbum caro Dotum es. Vbi etiamissud E V reddit rationem disti sin expresse dixerit: Ideb irisIV Dei qui credunt in nomine ejus, quia Verabum caro' tum es. Alioqui nequaquam bene cum superioribus iungeretur. Sic posis Dominus dixit: Veni separare hominem aduersus patrem suum, erflium aduersus matrem, O nurum aduersus socrum suam: confesim pro rationeadrecur Et inimici bomismy, domesici eius,ides, quia inimici hominis sunt dos moirci erus. Et in psalmis dacitur: Da nobis auxiliude tribulatrone 'vana suus hominis, hoc es, Datu nobis boc auxilium , quia vanum est expertares Iutem ab homne, cuius salus vana es. Sexeenta sunt
burusmodi loca in Scripturis . Hoc ergo uidens Inter spre , Uzrme eo in loco reddidit enim pro et , dicens:
Erat enim sacerdos Des uitlimi ,Dilicet, ad quem
95쪽
pertinebat ea sacrificare er proserre, nimiruπι pasnem eruinum. Nam huius sacrisi sanctilius ansti quis etiam traditionibus commendata esε, uel ex tors' Rabbinorum tessimoniis quorum partem superiuβ sitius timus , satis patet. Quod nisi hoc pacto interprete mur, considera quaeso ac te lector, d male/mepta cohaereant haec duosimul coluncta , uidelicet, Trotulit panem O vinum , Et erat sacerdos Altissimi . Quid enim a fine babet panis er vini prolatio cum hoc sebet sacerdos , nisi ut intelligatur sicut omnes inteis lexerunt, praeter nouitios bos magintros suod ex eo protulit quia erant oblata in sacrifcio, cum is sacerdos, de cuius manu Deo oblata O sanctifcata ασcipiuntur er eduntur a cultoribus Dei st Pers nxit autem Scriptura paucis illis uerbis onerium, quia
maiorum traditionibus iam erat notum . Nam genus
illud sacri ici , quod etiam expectabatur, ut Rabbiniquos iam adduximus teriantur , finem cunctis a s sacrificiis merito imponebat, cum solum ipsum 1it
vere mundum , immaculatum, ac per omnia Deo acceptabile . Adde cum caetera ibi quae propria sunt er consueniuntsacerdoti enarrentur, ut benedicere, accipere decintis, minus uerisimile en,id quod praecipuum erat sacerdotis, videlicet, ferre sacrificium ut declarat
Apollotus )fugse praetermissum : praesertim s deris
mae quae redduntur , ob participationem sacrifc3 re σduntur: nnde Jacile uel ex ipsis decimus ibi colligas Abram participa se de sacrifcio illo panis em uini. Haecs diligenter consederabit prudens testor, haud dubium quin persuasus in huiusmodi rationibus quiescat.
Neq; mihi in hac quaemone Caietani autoritatem objsciant, qui bac parte cum illis consentit. Nam si autos cote 4ngi Vitutem eius O doctrinam baretici probant profecto ipse nunquam negauit noui tenamenti fucrifcium. Cur hoc igitur iri cά Caietano non constentur ' praessertim s illud Calatanus non ex propriis dixit, cum ipse imperitus esset linguae sans . intus autem fuit ut illud diceret, satis leuiter er audacter nimis , constra Patrum do trinam ἐπ omnium catholicorum conssensum , deceptus a nescio quo Rabbino quem debes brassica ueritate confvebat . Quamobrem parte non malost esse debet autoritas Caietani, quiam pr*σceptoris esus ignobilis euissum Rabbini. , . Verum ut 2 rem redeamus . Iterum negotiusce Oriectio. , oblationibus pSi enim Chri,rus sacrifcauit panem Ouinsm, cur nonsuo illo sacrifcio expiauit cuncta 'peccat a quae in novo testamento admittuntur, ut nonsi opus alijs obstitionibus ,scut una illa cruenta oblatio satis fuit ad
A - expiandas cunctas illas praecedentes praeuaricationes 'R DR φρ ' Respondra Chrinus per illa suam cruentam boat se immolando non ademit, imo quaesiuit ahsscultatε simili modo immolandi scipsos, etiam pro alis , sicut
B. Paulus dese ise necfemes tenatus ea. Et ad Timotbeum ait : Ego enἱm iam delibor, boe ea, immolar . Et cd Corinthios ' Ego autem, inquit, rmpengam bubenti mi, O superimpendar pro animabua Eeytris. Et ad Collog. Gaudeo in psglaonjbus meis pro uobri, O adimeseo ea quae desant prisonum Chri y i in cerane mea pro corpore rius quod ea Ecclesiae c. Vnde sanitis mus Canoa ecclesai ficus quem recitamus m=steria scientes , non dubitauit, admon rate Spiristusansio, cum oblatione corporis Christi O memoriapusonis eius adiungere etiam JE Genatricis tr Apossolorium re sanctorum Marorum pustanem, ut eoia meritis re precibus , diumet protectionis muniremur
auxilio. Sic ergo Christus sua illa sanctiis imi corporris cruenta oblatione non absisit alijs,imo uer 3 attulit
quemadmodum dixi)'cestatem similitersese osse rendi , ut probi ni Ecclesiae: quorum sanguis in Chriso tamen ) acceptus fuit a Deo ut sacriscium accepstabile, scut en Propbeta praedixit : Tunc acceptabis sacrifcium iuxtitiae, oblationes, O bolocausta: tune imponent super altare tuum uitidos: id quod de Apossolis er Hys iuplissan iis Maroribus intelligitur, qui in altari quod erat Chriyrus effuderunt sanguinem pro Ecclesa. Ita e:iam per boc quod illam suam in cruentam boniam instituit atq; obtulit post Agni ospici absolutionem , non ademit alys , imo tunc dedit facultatem hostiam eande militer osserendi. Nam utraq; sua illa oblationesincti Dauit utrans oblatros nis genus , cruentum Μarorum, O incruentum quo utimur. Vt .n. insuo baptisenosincit sicauit aquas
ut nos per illas sanctifcaremur ,sic illusue hostiae obstatione nostras sanctificavit bo fias: quod etiam ut
Hic iterum interpelliabunt nos aduersarij er quaed Adaisiectio rent, Q nam modo propterea.3, semel obtuIerit pasnem O uinum Christus, uerum escitur quodsi ille sacerdos in aeternum ' Qui enim semel tantum sacriscat, quomodo dici potest sempiternus secerdos, unius oblationis gratia asefactae,ngi etiam sepius o ferat 'Oportet igitur, inquit Lutherus. in hoc sacerdotiosi sempiternum es, assiduas esse oblatjones uisibiles er
At hoc es quod nos i icimus, Osenisibile esse atq; 'externumΡcerdotium , idemq; perpetuumΡcrificanstibus nobis iliter o osserentibus assidue . Nec est
necesse ut etiam ipse osserat ρψbiliter, cum hoc semel fecerit insituras en Derigidium er simul butus in
minifros, per quos continenter offerens, ipse censetur erre. Voluit enim nos digni stare hac parte ut sui
corporis potiora membra. Sicut autem reuera ipsse es qui uere baptizat , O tamen non ipse per seipsum mrniarabat baptismum sensitatem : ita essipae uere qui sacri icat O ert in altari excelso ante Patrem, sicet miniferiaIiter hoc faciat per nos offerentes sensibiliter in altarisenisibili. Nam quia in hoc offerimus altari, poscimus ut in coelese illud altare per Angelum Des p reatur er offeratur. Et scut falssὸ diceretur baptismum non esse sens,ile sacramentu
96쪽
anter pronunciant sed ut sit haec prae ara dignitas ordosacerdotalis in hierarchia eccles abii sicut dicitum euer) ad consciendum Doriscium caeleste, O
expandum peccata collabentium ac praevaricantiumrn .suo testamento A QMd magis arduum, quidue
maius aut dignius excogitari sole;ξ , quam se cera corpus eronguinem Domini verum adesse in altari , O contrectarino tris manibus, saltem secundum uessumenta sua, quae sunt panis D uini sex sibiles illae
species , Olferr: pro nostris O aletorum peccatis erdeli tis ψ Item edi atq; potari ut non solum deleantur
eccata, uerumetram confrmetur ac roboretur anisma aduersus tentationes em molemias udae huius, erseginetur amplius,et si due ma orabus achiritualibus donis, quae nouerunt1olum quiguitant, impinguetur. . itcrum movebunt aduersa . quoniam omnis, a coieci o expiatio uidetur posulare sen inis e fusionem si
Q. qai .cru . cui uidetur inuere Beatus Paulus, dicens: Et omnia
pene inDnguane secundum legeω mundantur, e ne sanguinis usinone nonstremiissio. od autemsesbat in lege ueteri, erat topus eorum quaesutura erant in noua. Cum erra o eratur is naeuo reflamento ut
constemur) honia incriuenta , O non est ulla emisio sanguinis: videtur nec ulla debeat esse peccatorum remiisio. Quamobrem dixit Lutberus : Siscerdos Christum sacriscat is altari, oportet ut eum occidat AVDnguinem eius fundat. Ad quod respondentes dis pq 3φρ' cimus, Nec nos sne snguinis oblatione ostierimus. Et licet bicsanguis quem senisibilater offerimus nunc, seni ibiliter non essundatur hoc tempore., en tamen ille
idem sanguas grusemel e fusus fuit, em fecundum uisgorem toties emunditur , quoties ossertur cum commel moratione emtifronis antiquα . Quaproptes Deus
quum innituit bα sacramentum, non dixit desanguinesuo: Qui pro vobis e fundetur,sed ut habet Graecaveritas: Q s. pro tuobc essunditur, cum lcmen non emunderetur tunc. Draum est ergo, iuniditur: quians acta illius es siqnis est si ha coram Deo , ut scut dixi quotiens sertur per nos ipse sanguis essi fisus, toti uideatur est ita: ita ut brefactarium per i ud m, Cruce rit ara Eersciatur 4. Propter b .etiam bonum esi em necesse est; cerdoti facere in eiusl commemoratioσiems t rixit Dominus O is Canone commemoratur. Via r memoriale vocutur, O B. TENTAMENTITGaIa cic , quod quotiens manducam a b sacr*cium bibimus, mortem Domini unae unciamus α En rystur u rum, rntegrum, em ess x h ocri cum quia
I sita*:i effusus offertur , per quem si pictio. Misio autem Usa editem quas prcena σαρπα sVos iam memoratur quae fuit, Osecundum sicaciam Notandum. sc t aequum fuit) sipdua sit. Nam O quum baptizamur, in mortem Christi baptizamvr ut ait Apossv tcnquams tunc ille moreretur er nos cum illoqκ m Hvo perfundimur, quia eius pupo O mors uniuersum seculare tempus amplectitur secundum ess cram. Vnde non ab re dixit Dilectus , quod unus occisus est ab origine mundi. Hoc ergo sacris scium nouum O incruentum suam babet esca iam ab illo cruento cuius commemoratio D. Nam ut boepse obtentum en ,scut diximus . Sed hic etiam erumpent aduersaris, O dicent: Non ea igitur uerum hoc id fictum M potius quaes Ata item iam memoria ueri. Alioqui ut ait Lutherus )s ex Rhicctio.
memoria oblationis illius sacrificium nouum rcitur, cur non ex memoria natiuitatis eius D etiam ut d nuo renascatur J Restondeo. O umniose, quod hoc
emoriale, quia habet quae persciunt sacrificium O Restoso. essentiam eius , ide, ipsum uere sacrifcrum en et mesmoria autem nativitatis non facit nouam natiuitatem .
Q d ergo 1 crfcium uerum ea constituant, patet. Ad hoc enim ut aliquod sacrifcium si, oportet ut sit q. eratur, sit osserens ,st etiam ipse oblatio. Q Usacri/ωmsne oblationesac frium non consitit. Dicit fou requiraserim B. Paulus: Omnis Pontifex ad offerendum mus tura nera consiluitur, unde ineresse es , hunc habere quod erat. Nec Usatis , sed oportet ut id quod offfertursi acceptabile er placeat Deo, O ideo optetur e sacrum fata sacerdote: unde Oscrifcare sportat sacrum facere . Sacrifcium ergo nihil aliud squam operatio quaedam circa rem aliquam, qua μcra sol O digna quae osseratur oblata placeat Deo . Modo p haec omnia cocurrant in hoc sacriso, patet .u enim in primis quod fertur, corpus videlicet ersanguis Chri i uelatum Et haec sunt munus er hos si , quae per . ipsum sacerdotem O cru= operatronem facit uni ut offerantur Deo . Facit enim eascerdos dum benedicit. Τum osseri quia benedictum es, ergratias agit Deo . Quod uer. illud quia sertur, ex
se e sui dignitate si gratum Deo O dignum omni. ccceptatione, bisbemum es negare. Dignitas .n. per se maniosa es, quia corpus es er θη is Dei tiruentis O regnantis. Quoὸ autem gratumst iracceptabile Deo ad tollenda peccata , Os nullasdemaeratio O uisio, accipit ex illa priore mastationeer sinone commemorata, quae ante oculos D emsper es. Et ideo non solum memorias Vacrificium, sed benedictio er oratio rei dignae O sic Platilis cosram Deo. Ese igitur uere hoe sacri um . insedautem etiam ex parte terentis dignum sit acceptari,
satis patet: quia ad bω assumuntur sώ rdotes, ἐπ
97쪽
DE VERI ΤΑ ΤΕ INCRUENΤI SACRIFICII vos re a1sumit, etiam dignos facit Deus , sicut scriptum os per Isaiam prophetam, O nos superius
diximus. Verum en tamen , quὸ et cum peccato a cedant immunesisacerdotes , sacriscium quidem mu dum esse ex se, er prodesse velut operatum, non ta σmen ut a taliscinorosost: sed quia enmininer Ecclesiae , Eccles e quidem proderit ,sed non siti. De qua re Deo fauente alibi erit sermo .
Sed er hoc in loco rursum dicent. Si ita ea: ergo per boesacrificium quia en memoriale , omnino ex abuntur peccata. Cur igitur imponuntur sati 'ssctiones pro peccato 8 Et praeterea, Quid opus ens cramento paerulenti de ρ Si enim sacrifcium hoc aufert peccata,quid oportet ad hoc ut auferantur,eos pro quisbus offertur conteri, confieri, O adhuc satisfcere 'Ossertur autem pro tota Ecclδa. Videtur ergo auts hocJacrifcium superuacuumst, aut certe supcruacuum ipsum poenitentiae sacramentum. Quρ in loco attente considerandum en, ut scaciam huius sacri sycis accipiamus : quoniam dicimus oblationes nonras eius hostiae valere pro pereatis er nonris O aliorum, etiam defunctorum. Videndum autem nunc cis quo modo hoc uerum sit . Consederandum eji ergo, Primum quod quanquam prima illa cruenta Chriyri oblatio liberaverit totum mundum ab antiquo peccato O reatu illius conssequenter ab omni reatusupradictorum peccatorum:
attamen scut diximus non ita liberauit, ut non stnecesarium cuilibet applicari merita illius bositae. Et quoniam multa sunt mortalium peccata incut euis denter apparet quae faciunt quo minus multis applis centur baee merita prioris hostiae , O musti etiam a
plkata non retineant: ideo persacerdotes nouae legis hoιlia incruenta primum ostertur,er oraturgeneras
liter pro Ecclesa, ut dignetur Deus eam quam acquis sirit Filius sanguinesuo paciscare, canodire, adiu suare , ac re ere toto orbe terrarum: or deinde pro Pontificesummo, ἐπ Imperatore,seu Rege, Od nis generaliter pro cun iis orthodoxis ἐπ eatholicae Ecclesae cultoribus'. Secundo consederandum est, deet homo eui aps plicata uerint merita primae bonis , liberatus si a peccato illo annquo , non tamen ita liberatus ea ue rion maneat semes er incentivum peccati Iita ut necesssest incurrere omnino peccata atqua quo sana propter uim i xlam fomitis erudelem. Et ob inam gratiam
hocscrtificium institutum est praeeipse , in quo sum gub Chrissi inditur pro Sis ut ista dicam repulstulationabu caturientis peccati , ut ab illis emu dentur. Si enim dixerimus quὁd peccatum non habemus, idest, uitium in came quod concupiscentia dicitur, istatumrrum vis quae apta nata es spiritui repugnare, omninὸ mentimur in caput nostrum . Attamens ambulamus in luce non consentiendo infligationibus pecscini, ait filestus, sanguis IES V Christemundat nos εἴ omni peccauo. Vide acute lest, , quod etiam ambulantes in luce peccato non carent: sed peccata illa quae assidua sunt et inevat ua, non imputantur: quia
singuis Chrsi e due immolatus abfergit illa Odelet: quia er i sum es,smod o confleamvr nos
peccatores,et rogemus dimitti nobi peccata,et applicemus nobis biniamsalutarem quae quotidie sertur . comedendo or bibendo sacramentum: quod spar ticipare de sacriscio, quo abluimus pedes, ita ut snolimus ablui errecusemus etiam pedum lotionem non posssemus habere partem cum JE s v t quia nihil
coinqurnatum intrabit in regnum eius. Si autemselavamus pedes, conflentes peccata re uolentes munx
dari, participantes sacrifcio per uotum O comesio nem Agnisaltem stiritualiter, ab sit; dubio abiss mundamur malis afflibus quibus propterfomitem carere vix possumus nec nobis ulterius imputantur. Nam ad haec extenditur bosiae illius cruentae vigor in sacris scio incruento, quia computantur tanquam praecedentia delicta, quia inde uemunt, scilicet a peccato primo.
Et bic est i proprius er regularis samo esse tus
quia reuera , accepta grana, non des remur peccare ulterius misi haec peccata a quibus abstinere non datur. Vt imitur nobis ostenderet Dinninus 1 ES VS hune
huius sacrisci, essectium , qui applicatur iis sacramento, lauit pedes Apostolorum si oram , ut des aret
horum peccatorum ablutionem : ut quotidiana sunt, ita et iura sacrsciolr oranone quotidiana destentur. Et ne quis decipiatur, non est alia virtussacramenti, alia sacris , sed peripsim sacramentum Eus eba ita applicatur scris uirtus incruenti , quam
'a cruento mutuamur : 1icut per baptismum appliscaturumus cruenti sacris absque alio mediosas erisesb. Denis considerandum est,quodsunt etia grauiora peccata, quae dicuntur crimina ἐπ staeuarrcationes, quae admittuntur usidue in nouo reflamentis, pro quisbus pariter Uerimus incruentam hostiam . Et quidem quantum ad haec peccata tollenda, conisiderandum est ut diximus s illa bostia cruenta non applicatur iis, est s pqἐ noti iam ueritatis acceptam,uoluntari idest proprio consensu prolani sunt . Nam haec hostia cruenta est illa cui adiungitvrsecramentam baptij mi,' ut eius uirtus applicetur. Oporteret e go iteril ptizari qui denub transgressus uiolauit bipsi mum prios rem. Hoc autem non esset aliud Dis CForum non
semessed plaries pati. Issa enim sua pso in ξορον
mo perseue applicatur pro praecedentius praeuaricastionibus . Et, ut iam dixi ose dicere necesse esse cundum Apostesicam doctrinam , non potes adsequentia peccata applicari illo modo. Qvid ergo ζ Nunqura non babent mediatorem p imo habent ,sed non plene satisfastorem. Cur non' No,ime meruit hostia ira
cruenta in immenso, ut posset et pro bis fans acere 'Μeruit illa quidem, sed eo merito seipsos indignos fisciunt ut ingrata gratiae, vi post acceptam gratiam sto
te coramutunt in illam: quod notan beretici animias
98쪽
IT 3NOVI ET AETERNI TESTAΜENTII γ uertere. Iccirco illa bostia appPcam diu secundum mura modum non potes: quia hoc esset in contumeliasaiguinis CFriyrr er Usus gratiae: Non enim quia Jub gratia fumus peccare debemus t imbob hoc ipsum peccare non debemus, qu cs mussub gratia is Et rusmen non gine remedio qui talessunt relinquuntur. Nam habent Porrigicem apud Deum in caecis interpellatorem: quoniam sisdue pro bis ofertur hostia in terris , quae est memoriale rigyionis eius, quo si ut Deus eos qui huiusmodi sunt multis modis admoneator in v tet D paenitentiam. Et bla est etiam sectus sacrifo bu us. Et propterea innituti sunt 1acerdostes, ut pro bis boilias osserant incruentas: O data ea ill:s potestas absoluendi peccatores ,s quando ressponderint vocanti Domino, or datis aequis conditionisbus paruerint, videlice: si confleantur. Imponuns satisfactio tur quoque ab ipso sacerdote operaesa issectionis ob eam causam quam iam diximus: quia non recipiuntini gratiam primam in qua habemus per omnia satisffaetorem Chrinum. Ini enam aduocatum habent, Christum iunum: ut satis sit erualde satis si uulo tum Patris pacatum nobjs reddat O liberet a reatu peccati maximi , quod pecca um cir auerso nonra a Deo , quae in omni crimine inest . Quisquis enim
praeuaricatur auertit se Deo : unde meretur utor Deus auertaifaciemsuam a peccatore: quae poesna esi omnium poenarum maxima . Hanc autem
poenam aufert a nobis sacri ficium hoc memoriale, si modo applicemus illud nobis per sacramentum pae srαna tempos nitentiae. Manet tamen poena temforalis pro mos lii pro pecs do delicti quia sicut in omni peccato euel auerso ac*ti pos hap Deo creatore er saluatore nonro , a quo malo Chriti m m. Ilus aduocatus nos eripit si ad Deum nos reuocanstem conuertimur , ita est conuerso aliqua ad bos num aliquod temporale, quod praetulimus bono aetersno : er ob hoc culpa haec nostra digna e E aliqua animaduery one er emendatione, id poscente iustitia O aequitate, quae nonnullam vindictam exigit: ut sis cui laetatus ect peccator malo et peccato, ita etiam torqueatur er luat: quod tamen nolunt haeretici. Et hie tanquam pro Chriiri zelaintes gloria , non degisnunt clamitare quod cretemus primae honiae sicas ciam er susicientiam : nec solum hoItiae , uerkm etiam illius sanctiissimae oblationis quamsecat in crusce, addentes illi ho liae alias hostias, O illi oblationi
Sed hic rei locus maxime tibi longe oberrant haesretici, O inuoluuntur tenebris, quia semel oderunt lucem, em nolunt Ecclesa satura sequi, em in eius Deceptio bin
Iumine ambulare. Aiunt eam et Cerogatur antet uae
oblationi Christi. Si ipse obtulit, aut enim fusis ciens eius oblatio fuit ad consummandum sanctificastos perpetuo, aut non . Si negatur, iniuria irrogas rvr Chri alo, cuius meritis detrahitur. Item contra
dictum Apollob ε es duit quod consummauit in aeter s. numsan stifcatos. Sin autem conceditur rilius oblastionis fuscient a: uacant ergo poneriores positae e oblationes ,sicut ait B. Paulus, qui ex hoc anteces dente , quod bonis aliquando fuerit ad expiandum potens , in eri quod debeat cessari ab oblationibus , quia pro iam expiato peccato non est ulterius osses
Uαc uen, quanquam eae suprassi iis aci Ie resoIsui pessint, ut agnoscantur nihil habere momenti apud eos qui Dei sapientiam im ordinem mirifcum obfer auant in cunitis: tamen ad uberiorem confutationem igalrquid addendum eis. Quaero enim ab istis sapientis 'bus: Nunquid Christas obtulit preces O supplicati nes in cruce pro nobis ' Haud enim dubium hoc . Id enim dicit Apo, tolus. Si ergo orauri pro nobis: nons ne exauditus euel pro sua reuerentia ' Quas insanus dubitet J Cur igitur exit quoque nonras oration zs, s sua profuit er exaudita est ρ Nonne nolisaesus perfluunt f Aut ipse forte indiguit ut suae orationes ruuarentur a nostris orationibus y Non poten hoc disci. QMd ergo, nyi quod fuae orationes ualuerunt etiam ad hoc, ut orantes O supplicantes propter illum exaudiremur J Ideo Ecclesasan ta in omni fere orastione adiungit , Per Dominum nostrum I E S V ΜChristum Filium tuum . Et in oratione dominica po remo ad3citur, Amen: quod si nomen Mediatoris, ut Dilectus docuit in Apocaldips ubi ait: Haec dicit Amen, te; is ille fdelis O verus, principium creasturae Dei. Sicut ergo orationes nostrae a nobis exiis guntur pro salute nostra, non a Chrim oratiosnes non fuerint acceptae er exauditae, nec quia illae suae indiguerint nostris quas ipse potius persuas san tificauit, sed quia voluit ut O nos nobis simili tersa aelutem nosram operemur: Ita posi oblationem Chrissi etiam oblationes nostrae non superfluunt, nec adysciunt ad muriam suae oblationis, per quam potius sanctifcantur: sed ad illius maiorem gloriam onos fram, qui dedit nobis desuo quod ο*erremus er nos ,re expiaremus coram Deo, scut di tum es. Sune enim a Diaua in Eccisa delidis, quae oportet expiatri Nam quod ait Aposolus : Consummauit nos in aeterauni sanctifcatos una illa sua oblatione cruens ta , inte igitur ut iam iiximus, em ipsemet deesa αrat de prioribus praeuarieationibus ueteris te 'amensti . At quia in nouo testamento admittuntur, uo
luit nos in hanc dignitatem extollere, ut posimus fas scio illus expiare: nonsemetioum deprimens sed potius magnissicans,qui valuerit1ibi aliquo modos misses comparare er applicare. Nec enim dedignatus es uocarefratres. Siquidem er Scripturastios Dei vocat, quia ad nos ἐπ propter nos factum est Verbum Dei caro. Magni Psitur ergo gratia er gloria Chrissii secundum banc rationem et ordinationem diuinam,
Ton conculcatur, ut more meretricum obiectant bae s
retici : quod ies uere sciunt. Nec verendum est propterea ut aequemur Christo in hacsubstantia bucius Iacerdotaliscebitudinis. Use enim es primus ac
99쪽
ITTsummus sacerdos, em caeterorum quotquot fuerunt e sunt er errant, au: or re Domrnus sacerdocum, sicut O ipsie longe exce entius Deisl:ur nos
sumtas, sal tamen eo nomine participamus . Talem
enim chamatem donlatuit nobis Deus, uisl3 Dei nos minemur Osmus . Nos enim quid fumus , ns quatenus de eius plenitudine pari icipamus ' Et in quantumsacerdotes, quid haberemus quod ferremus , ni se
ipse dedisset bolita semetipsum ς Et quasrotesterares
mus osterentes in terris haliam acceptabilem Dcere ,
nisi certas de per ipsum vel ipsius Angelum in excensum altare, quod est gloriosus μnctae Trinitatis consstectus, in caelis eandem bositam perferri acnaesens tari ab eo accepissemus, sicut in Canone exprimimus 'Quare soluitur omnis istorum argumentatio er cauilluς, O patent rationes mangone, tum de pluralitate sacerdo um noui testamenti quoniam, ut dixit Malas chias propbeta, in omni laco oportebat oferri boniam mundam ) tum de pluralitate oblationum , quoniam hic iterantur peccata ἐπ multiplicantur. Non sie autem erat in ueteri leuamento, cuius praellaricatiosnes oportebat una oblatione tolli. Et sicut non posterant eius testamenti praeuaricationes iterari,sic nec opus erat pluribus oblationibus , cum unasaris esset. Idic tamen occurrit quaenio agitata a gumminis, Deiteratione oblationis pro uno, 9 De numero Missarrum . Non enim omnino fatuendum est, nullum esse
inbuiusmodi abusum . Sed haec res pruriam exist Menionem O locum.
V N V S nunc superesse uidetur tantum scrupus
lus, Quonism patio prodesse valeat hae hostia iam defuntiis O in Purgatorio exinentibus. Sed non magni negotis es hoc expiarre . Siquidem iam ex sploratum compertum en, in Eccle,ia Dei esse the Durum immensum meritorum Christi er beati si umae Virginis er omnium Sanotorum , quae inscris scio commemorantur. De hoc autem thouro disesenseri multis mod, licet Sed ut mihi uidetur, prae
cipua eius dissensatios per sacri*ia , quando M
fertur corpus re sanguis Domini. Vnde non debet dubitare chrissianus homo, multum re ualde prosdesse defunctis hanc prenosem oblationem. Nec mouere debet baerancorum crudele dogma nes Mntium purgatorium ignem': quoniam Dia Ecclesiae Dei autoritas sinuLα essentscripturae, quae tamen sunt in qua per totum terrarum orbem , a tempos re Monesorium ad hunc usque diem , summa ob ersvantia, consuetum fuit tundi preces ἐπ orationes ἐπ eleemo senas O aota Osacrifcia pro defunctis, debet nobis susscere ad eorum confutationem . Nam sicut nabit en durius aduersus illos quam haec pestra, Hes , ecclesiastica Autoritas, ita nihil nobis deaebet esse prompzius es oriciendum in eosdem quoniam quicquid in hanc in Ostantes nituntur rucere, tostum en bis emta , er in inorum caput reuer x
Quoniam verὸ dente vipereo rabidi canes Iace - raruntΡnmisimum Canonem quem ues Desentitisteres ἐπ μnoti Pontifcra proculdub o Spiritusanctio Canon Misea fati composuere, atque in Missa a sacerdotibus a calumhae uum pon praestionem ia hoc D r notum os baereticor .
ferium pera tur recolendum tradiderunt , quem uniuersa iamdudum recepit Ecclesa : huius rei grastia etiam nos nonnulla pro eius defersorie assere mus, ut. po satis'ciamus, pro uirili noKrra, letiori . Aiunt ergo primum ill fores ex Lutheri sentenstia aduersus Canonem : Sacrificans qur saepe dicit, Cfro, detiscit Chriyssum osserentem. R ondemus
desupradicitis Imo magni'at Christum, non dejurit : quoniam confletur offerendi potesatem quam habet , se ab illo habere, Oftae illius oblationis mesrito: ἐπ euod offert similiter de ipsus donis ac datis erre, non de proprio. Hoc autem non es d cere, sed magni Dare Chrsum .
Aiunt: Qui dicit Canonem, iterat crucifxisnem Chrisia Rest demus '. Aperta calumnra es, cum
non fiat in Canone u a cruci io , Dd 'lummodo
unius cruci faetonrs memoria , non plurium. Hoc
autem non es iterum cruci figere Chrisum .std stem et crurimum sepius commemorare ad uberiorem fru tum. Aiunt: In Ccnone usque ad consecrationem offert purum panem O purum uinum , per quae peralit liberari a peccatis , O vocat sacramenta salustis. Item dona, munera , ΘΡncta sacriscia illis bata , b immaculatam h Urania Haec obiectio' steor ignaros osteriorum potest conturbarer quoniam uidetur prima facie ab Drdum ea tribuere creatus
rae quae sint bosiae C brisi propria. Quo in loco uosis primum admonere prudenuem Iectorem, ne ageo
erasus si ut exfimet sanctos issos O doctissimos
Pontifces rem adeo absurdam potulfe uel cogitare ,
ut uoluerint panem O uinum ante consecrationem
esse corpus Christi, em posse uocari hos iam immasculatam eo modo er pari signiscatione qua corpus O snguia Chrisi, quiι ic uocetur . Sed ut res plenius ihtelligatur , plura consederare oportet Primum quod quia horum mseriorum comprebens so non es omnium, ideo ne haec in uulgus 'argerens
tur re contemnerentur. aut paterent morsibus ars
rogantium, aut de Gionibus illusorum, obseruatumes ut secrete dicantur quoniam quae coram Deo vuntur , non secundum hominum sapientiam fune aestimanda, sed secundum diuinam quam percipere naturalis homo non potest . Obseruantur mam rueelebratione huius sacrific3 plurima, quae bomina non sapienti quae Dei sunt, , mei nostrae m=frria nexscienti, videri possunt indecora, cum tamen secus resse habeat. Primum igitur Dcerdos post pronuncias
tum aut decantatum Euangelaum aut fmbolum, cc scipit oblationes ὰ populo . Hoc enim obferulabatur ab initio. Hornra enim suam deuotionem in dicabant.
100쪽
NOVI ET AETERNI TESTAMENTI Ex oblatis autem certum quid segregabatur consecrardum , i , per manus Diacor irridebatur sacerdoti, ipse accipiebat, er acceptum offerebat Deo et quod quum o Jertur potesε dici donum ac munus sanctumor rmmaculatum iratia oblationis iam Ditae in alta srior acceptatae a sacerdote qui ext loco Cbrim,quia imm altare esi quo nificat donum ac munus janctum er immaculatum scit, icite Chrisis. Illa taxmen Dnet icatio nondum taIis rar, qualis erit pomno
tio tamen nonnulla esε eruera coram Deo quoniam
quo emel oblatum en Deo atq; acceptum, non postea dici comune ac propbanum, stasanctum O mundum atq; immaculatum, imo Osacriscium : quoniam
e Dcrum fastum est, utpote iam Zθostum atque
aptatum adsummam consecratiouem per acceptatio snem a sacerdote loco ChriIA . Nam di ipse Domi anus accipiens suis scrati simis manibus panem illum , nonnullo modosen tum reddidit confestim ut accepit , tames nondum confecrasse: - Vnde et huiusmodi senetiscationem eorum quae dispostasunt ut fani bo,hae, intelligimus feri quum primum ad hoc ab ipsosacer state accipiuntur . Quare non abs, huius myteri ygniscatione dicitur in Canone iuxta Apoytoli enars rationem: Qui pridie quam pateretur accepit panem
inΡnotas ac venerabiles manus 'as. Ecce ut ordinem sensti cationis exponit. Non enim communem pasnem ante se positum benedixit eosuo imperio potuisset hoc facere , sed uoluit ut decebat scut uigilanter
scriptum in ) illumsuis sacrosanctis manibus accipes re , uinc di s oneretur ad ultimam illam consecratiosnem , O daretur nobis exemplum decors quod imi u
Poten ergo ir tali sc sanctifcatum bonia dici, non quod iam si, sed quod in hoc fertur ut sat bossia et sacriscium: et quod in procinctu ext ut fat, iam ese existimatur. Cuius rei gratia Dcerdos pon offfertorium orat dicens : In Diritu humilitatis tr in animo contrito suscipramur abs te Domine, ut sc sat
sacrificium nostrum in constectu tuo hodie, ut tibi placeat Domine Deus. Et stuper ipsum panem et casticem orat cumuegno crucis, er ait: Venisanftfucator omnipotens aeterne Deus, O benedic hoc seri scirem tuo sancto nomi*i reparatum . Ecce ut uos eat sacriscium raeparatum, nondum peractum orconsummatum. Sed ad consummationem eius tunc incipit orare . Et quum est prope consecratronem denuo orat in bunc modum: -m oblationem tu Deus in omnibus benediciam, c*riptam , ratam, ratronabilem, acceptabilem , facere digneris, ut nos bis corpus er sanguis fat Domini nonri I E S vCbrim . ., oratio manifeste non aliud petit misi ultimam benedictionem, quae est hoytiam in hostem transire, O ob onem in oblarionem , ut psist acceptabilis se coram Deo. Cognoscens enim prudens sacerdos quod F quam jam obtulit hostiam pro Feccastis sau er aliorum talis, Oneret in sua stamen ntia, ideR ,solum communis panis re uinum, non Ραris esset ad expiangum peccata nis commutaretur urrs tute Dci in itam bonum quae placet Deo rob eam causem ut inchoatum persciat sacrifcium, erat ut benedicatur hostia ira, iden, conuertatur subfsintia panis O vim in corpus orsen mem Domini nosyri IESU Cbrim manentibus.1 Getas, O itast Ucripta, Heli, notata quas per scripturam disito Dei, ut adiungatur illi quam es tulit Dominus I E S V S pridie quam pateretur . Nam ad illam caesterie ascribuntur,scut dicuntur ascriptitii ciues qui alijs aggregantur. Sic ascribuntur nomina nostra in libro praedemnationis , iden, eorum nomina qui non sunt praedem nati aggregantur cum ipsis nominibus praedemnatorum . Iccirco orat Ecclegia sancta, ut haec nomina sancta ascripta in libro praedemnatios nis detineantur. Nam baee ascripta deleri possent cum non sint nomina medellinatorum . Sic er bieoramus pro oblatione ina, ut ponquam fuerit ascripsta, etiam sat rata, iden, sma, O non deleatur:
scut dixit ille Quod serio seriisi, idea, ratumst
er Irmum ne corrumpatur tituli superscriptio is Oramus etiam usi rationabilis er acceptabilis, vis delicet ex parte honiae : quod ea orare scut versta subiecta declarant) ut sat corpus er sanguis Dos
mini nonri IE S V Chini. Tunc enim vere ratios nabilis erit er consequenter acceptabilis coram Deos in talem hostiam Derit commutata. Non enim rationabile ειε ut peccata nonra alia bonis expien stur quam Christi , cum nulla se rationabilis praeter illam. Non enim fert ratio ut laesa diuina malenas nonris piaculis , hircorum er taurorum sanguine orbuiusmodi vilibus oblationibus placetur. Ideo nulla bonia ad hunc ejectum fuit unquam rationabiἱis, bacuna excepta, qua placetur Deus. Haec vi igitur oratio conueniens ex parte boniae, qua rogatur m Gnipotentia Dei ut talem faciat, nimirum benedictam , ascriptam, ratam, or rationabilem. Verum succedit, iam confecratione facta , alia oratio, quam isti illusores pari modo uituperant erilludunt, quum dicimus: Supra quae propitio oeses reno uultu resticere digneris , scut accepta haberedgnatus es munera pueri tui Abel re sacrifcium patriarchie nonra Abrahae, re quod tibi obtulit fumamus sacerdos tuas Melcbsedecjanctum sacrimum , Immaculatam bositam. Surgunt enim boc in loco Husores , O aiunt i Vide quid agant ini , orant .
Patrem pro Filio. Dicunt enim ut dignetur re'iseere in illum . Mentiris calumniator haeretice. mentaria s uis sidere , aut saltem mendacium cicis stu falleris . Non enim orat hie sacerdos Pa rem ut repetat Filium , sed orat ut reficiat super obstara dona, idest, panem sanctum vitae aetereae ercalicem salutis perpetuae. Et se non orat pirseiter pro Filio ut ea Filius semper dilectus, scut